3/3 από εμένα αυτή τη φορά!
(Πλακίτσα :bleh: ) 2/3
Σας ευχαριστώ πολύ για τη 2η θέση! Είχα 1η, είχα 3η, 2η δεν είχα! Υπόσχομαι να ξαναγίνω καλό κορίτσι και να ξεκινήσω να ξαναγράφω όταν βρω λίγο χρόνο.
Συγχαρητήρια στους νικητές και πολλά ευχαριστώ και μπράβο σε όσους επένδυσαν το χρόνο τους...
Είναι καλύτερα χωρίς πανάρισμα σίγουρα, αλλά γενικά εγώ και τα τηγανιτά δεεεεν
Επίσης εγώ και τα κρέατα δεεεν και πάρα πολύ. Ας μείνει λοιπόν ως μια παιδική ανάμνηση :haha:
Το σνίτσελ στα μικράτα μου (το "ελληνικό" σνίτσελ) ήταν το αγαπημένο μου φαγητό. Πλέον με σοβαρά θέματα στομαχιού εδώ και μια 10ετία, έχω ξεχάσει τη γεύση του (όπως και όλων των βαριών/τηγανιτών/με μπόλικο λάδι) φαγητών και δε με συγκινούν πια, το αντίθετο. Ωστόσο θα ήθελα να μείνω σε ένα άλλο...
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην επαρχία, στα Τρίκαλα, που θεωρώ πως είναι το best case scenario επαρχίας για διάφορους λόγους. Από τα 16 μου, ήθελα απλά να φύγω. Το χειμώνα στις 10 τελείωνα το φροντιστήριο (στην κεντρικότερη οδό της πόλης) και δεν υπήρχε ψυχή έξω, με έπιανε κατάθλιψη. Πανελλήνιες...
Λέγοντας για τζάμια, κατάλαβα ότι μεγάλωσα γιατί δεν κοιμάμαι πλέον εύκολα στο πάτωμα του αεροδρομίου και στα παγκάκια, γιατί θα πάρω ταξί ~10 ευρώ αντί να περπατήσω μια ώρα ανηφόρα με σάκο ίσα με τα κιλά μου και γιατί έκανα για πρώτη φορά στη ζωή μου τζάμια. Στα 28 μου.
Άμα πας σε μεγάλες/αστικές παραλίες δεν είναι και ό,τι καλύτερο.
Θα πρέπει καλύτερα να "κυνηγάς" κολπίσκους, που έχει αν μην τι άλλο αρκετούς.
Δύο τέτοιοι που μου έρχονται στο μυαλό με τέλειο νερό και χωρίς συνωστισμό στα νότια είναι η Cala Ambolo στο Αλικάντε και η Cala Enmedio (η αγαπημένη...
Εντάξει βλέπεις φώτο από βόρεια Ισπανία, το τοπίο, οι θάλασσες είναι πιο άγριες. Στη νότια Ισπανία και στις Βαλεαρίδες μια χαρά "ελληνικές" θάλασσες έχει, μην τα ισοπεδώνουμε όλα.