1. Πριν μπούμε στη Θράκη.
19-20 Ιουλίου 2012
Τι τόπος και τούτος! Ο Διομήδης, ο τρανός ο βασιλιάς, εκτρέφει ανθρωποφάγα άλογα! Ο Ορφέας, μέγας μουσικός αυτός, κατεβαίνει στον Άδη να φέρει την καλή του την Ευρυδίκη πίσω! Ο Δημόκριτος, ο μεγάλος Φιλόσοφος, βλέπει μικροσκοπικά σωματίδια στην ύλη...
Μια ωραία βόλτα εντός Αττικής είναι στον Αρχαιολογικό χώρο του Ραμνούντα κοντά στο Μαραθώνα. Εκεί πήγαμε το Σάββατο που μας πέρασε και αν και δεν ολοκληρώσαμε την επίσκεψη, αποκομίσαμε ωραίες εικόνες. Λίγα πράγματα με κάποιες φωτογραφίες εδώ: το δισάκι μου στον ώμο...: Ραμνούς!!
Οι πιο βρώμικοι λαοί
Πρόσφατη έρευνα αποκαλύπτει ότι οι Γάλλοι κι οι Βρετανοί δεν τα πάνε τελικά και πολύ καλά με το νερό και το σαπούνι. Σύμφωνα λοιπόν με έρευνα που διεξήχθη από το BVA Ιnstitute σε δείγμα 1.000 Γάλλων, το 12,5% των ερωτηθέντων δεν πλένει τα χέρια του αφού χρησιμοποιήσει...
Παραπλέοντας τον… «Παρθενώνα»!!
Μακρόνησος. Ο «Νέος Παρθενώνας» όπως αποκάλεσε το κολαστήριο αυτό ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, η "κολυμπήθρα του Σιλωάμ" για τη θεραπεία των «μολυσμένων» από το μικρόβιου του Κομμουνισμού, εκεί που έλαβε χώρα "προσπάθεια επαναφοράς αυτών εις τους κόλπους της...
-Καλημέρα. Πριν λίγο είδα το μήνυμά σου και το «ρούφηξα».
-Και ποιες είναι οι εντυπώσεις σου;
-Πρέπει να περάσατε πολύ ωραία! Η περιγραφή αυτό δείχνει.
-Πράγματι. Ήταν ένα πολύ όμορφο ταξίδι αν και τόσο μικρό. Αλλά ρε φίλε η βόλτα στο Λιόντα με ξέκανε!
-Όπως το είπες. Χρειαζόμαστε...
Πήραμε το δρόμο που πάει προς την Καστριανή, περάσαμε από πάνω από τη χώρα και στρίψαμε αριστερά σε τσιμεντόδρομο (δεν υπάρχει πινακίδα) που οδηγεί μέχρι μια βρύση με μικρό πάρκινγκ. Από εκεί ρωτώντας ξεκίνησα την πορεία μου. Στην αρχή έντονη κατηφόρα και στρίβοντας δεξιά κατέβηκα περίπου 75...
Όταν φτάσαμε ήταν κοντά στις 4 και τα μαγαζιά ήταν κλειστά. Αυτό είχε και το καλό του μιας και ήταν όλα ήσυχα και η περιήγηση πιο άνετη. Η βροχή είχε σταματήσει αλλά είχε συννεφιά και αρκετή ζέστη.
Στην Ιουλίδα φτάνοντας υπάρχει το πάρκινγκ για να αφήσεις το αυτοκίνητό σου και να συνεχίσεις...
Πράγματι όταν φτάσαμε βρήκαμε δύο ταβέρνες ανοικτές. Κάτσαμε στην πρώτη απολαμβάνοντας, θέα στη θάλασσα, βροχή, που είχε δυναμώσει και νόστιμο ψαράκι.
Λίγο μετά τις 3 το μεσημέρι ξεκινήσαμε για τη χώρα ακολουθώντας τον δρόμο που πάει σ’ αυτή από τη δυτική μεριά του νησιού.
Περίπου στα μισά...
Φτάσαμε στην Πέρα Μεριά και στρίψαμε προς τα νότια. Βρισκόμασταν πια στην ενδοχώρα του νησιού η οποία είναι καταπράσινη και μάλιστα διαθέτει το μεγαλύτερο δάσος βελανιδιάς του Αιγαίου!
Μάλιστα! Δάσος βελανιδιάς! Το πιστεύεις; Παλιότερα οι Τζιώτες έκαναν εξαγωγή βελανιδιών σε Ελλάδα και...
-Καλημέρα! Τι έγινε; Ξεκουράστηκες;
-Όλα μια χαρά! Είμαι έτοιμος για τη συνέχεια! Θα έρθεις;
-Δυστυχώς κάτι έτυχε και δεν μπορώ. Να τα πούμε κάποια άλλη φορά;
-Άκου, έχω μια ιδέα. Θα σου τα γράψω και θα τα στείλω.
-Ωραία ιδέα! Είσαι φίλος!
-Εντάξει. Σε μερικές ώρες θα τόχεις...
Γυρίσαμε πίσω στη διασταύρωση και πήραμε τον άλλο δρόμο. Στην επόμενη διασταύρωση που πάει στο Σπαθί είναι γεγονός πως ταλαντεύτηκα.
-Δηλαδή;
-Δεν ήταν τόσο ο χωματόδρομος, όσο πως είχε μεσημεριάσει και θέλαμε κάπου να φάμε. Και ήταν σίγουρο πως τέτοια εποχή εκεί κάτω δεν θα βρίσκαμε...
Σε δυο χιλιόμετρα την είδαμε.
Στην κορφή του λόφου Καστρί άσπρο και γαλάζιο το μοναστήρι της προστάτιδας του νησιού , της Παναγίας. Η παράδοση για το κτίσιμο της Μονής μοιάζει με αυτή σε πολλές περιοχές της χώρας μας. Βοσκοί βλέπουν τη νύχτα ένα φως, ψάχνουν και βρίσκουν την εικόνα...
Ο ασφαλέστατος, κλειστός κόλπος του Οτζιά. Ήταν λίγο πριν τις 11 το πρωί όταν αφήσαμε τα πράγματα στο δωμάτιο και βουτήξαμε. Τι νερά Θεέ μου!!
-Καλά ε;
-Από τα καλύτερα μπάνια του καλοκαιριού κι ας μην ήταν καλοκαίρι πια! Τι να σου λέω!! Αφού κάναμε και το ντουζ μας και ντυθήκαμε ξεκινήσαμε...
-Και δε μου λες, έχεις πάει εσύ στην Τζια;
-Χρόνια τώρα όλο λέγαμε να πάμε .
Κοντά είναι, μια ώρα δρόμο θέλει το καράβι από το Λαύριο. Ένα τίποτα. Μέχρι να πιεις ένα καφέ, έφτασες. Πέρασαν όμως τόσα χρόνια και δεν τα είχαμε καταφέρει. Φέτος όμως το αποφασίσαμε. Αρχές Οκτώβρη και η ζέστη...
-«Ω ξειν’ αγγέλλειν Λακεδαιμονίοις….»
-Ώπα, ώπα, τι γίνεται εδώ; Το επίγραμμα αυτό γράφτηκε για τους Σπαρτιάτες του Λεωνίδα που έπεσαν στις Θερμοπύλες το 480 π.Χ. Τι σχέση έχει με τη Τζια; Στις Κυκλάδες δεν είναι η Τζια;
-Θα τα πούμε με τη σειρά τους όλα. Ας ξεκινήσουμε με ένα παραμυθάκι...