1. Η αναδρομή στο παρελθόν συνεχίζεται! Ψηφίστε την Ταξιδιωτική Ιστορία του μήνα για τους μήνες Απρίλιο - Ιούνιο 2016! Κάντε κλικ εδώ!
Απόκρυψη ανακοίνωσης
Με την πλοήγησή σας στο Travelstories.gr αποδέχεστε τη χρήστη cookies που ενισχύουν την εμπειρία χρήσης. -- ΟΚ --

Όταν ορειβατείς μόνος στα Ιμαλάια, ποτέ μην εξοργίσεις τον θεό Τζάμπλου Ντέφτα

Συζήτηση στο φόρουμ 'Ταξιδιωτικές Ιστορίες σε εξέλιξη' που ξεκίνησε από το μέλος The Blog of Dimi, στις 13 Οκτωβρίου 2019.

  1. The Blog of Dimi

    Μηνύματα:
    12
    Likes:
    124
    Επόμενο Ταξίδι:
    Ομάν
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Άλφα Κενταύρου
    Ένα σημαντικό πράγμα που έχω μάθει ανά τις πολυετείς μου περιπλανήσεις: Όταν ακούς για θεούς (δη παντοδύναμους), προετοιμάσου για μπελάδες. Υπάρχουν λογιών-λογιών θεοί που η υπαρξιακή ανησυχία των ανθρώπων έχει επινοήσει. Αυτοί έχουν προσλάβει τόσο ποικίλους χαρακτήρες όσο και οι χαρακτήρες των επινοητών των. Κάποιοι είναι δημοκράτες, κάποιοι είναι παντοκράτορες· κάποιοι τοπικοί, κάποιοι πανταχού παρόντες· άλλοι φιλήσυχοι, άλλοι αιμοβόροι… Η ανάλυση των λόγων και ψυχολογικών διαδικασιών που οδηγούν σε αυτήν την θεϊκή ποικιλομορφία ξεφεύγει από τον σκοπό αυτής της ιστορίας που προορίζεται για μία ταξιδιωτική ιστορία. Το σχετικό είναι το ότι θεοί που συναντάς στο ταξίδι έχουν μία τάση να επιγεννούν περιπλοκές.

    Το σούρουπο κατέπεσε αυστηρά πάνω από εκείνο το βαθύ και απόμερο φαράγγι, κρυμμένο στις αχανείς οροσειρές του Χιμάτσαλ Πραντές. Κατασκοτίνιασε και τον πρότερα μαυροσύννεφο ουρανό. Ο μουσώνας, που ήδη εμαίνετο από μεσημβρίας, σαν να ενεθαρρύνθη από το σκότος, εξαπέλυσε όλην του την μάνητα μέσα στο φαράγγι… Κι εγώ ακόμη ανέβαινα.

    [​IMG]
    [​IMG]

    Μουσκεμένος, λασπωμένος, πεινασμένος, καταπονημένος, εξουθενομένος… βήμα-βήμα ανηφόριζα το απόκρημνο φαραγγοπλάγι. Θα ήθελα από ώρες ήδη να κοιμάμαι αλλά το να κοιμηθείς κάποιες φορές δεν είναι τόσο απλό όσο συνήθως ακούγεται. Το πρόβλημα ήταν πως η πλαγιά ήταν τόσο απότομη και πυκνόθαμνη που δεν υπήρχε σπιθαμή επιπέδου εδάφους να στήσω την σκηνή μου. Το πως το σκότος και η ομίχλη δεν άφηναν την φωτοδέσμη του φακού μου να εισχωρήσει πάνω από 2-3 μέτρα έκανε τον εντοπισμό ενδεικνυομένου εδάφους έτι δυσκολότερο. Φαντάζεστε την έκπληξή μου όταν, όλως ξάφνως, προσέκρουσε το φως πάνω σε έναν τοίχο: τοίχο πέτρινο στημένο από ανθρώπους.

    Ήταν ένα χειμερινό, σκεπαστό μαντρί. Υπό κανονικές συνθήκες θα είχα τρέξει μέσα σούμπιτος. Οι συνθήκες, ωστόσο, δεν ήταν κανονικές. Ευρισκόμουν στα περίχωρα ενός χωριού, του πρώτου χωριού που επλησίαζα από το πρωί· χωριό επ’ ονόματι Μαλάνα.

    Η Μαλάνα είναι ένα κατιτί παράξενο χωριό. Οι κάτοικοί του, έχοντας ζήσει για άγνωστο αριθμό γενεών απομονομένοι πάνω σε αυτό το στενό και δυσπρόσιτο οροπέδιο, αποτελούν μέγα μυστήριο για ανθρωπολόγους, αλλά και για τους γείτονές των.

    Η προέλευσή των παραμένει άγνωστη. Η γλώσσα των, η λεγόμενη Κινάσι, αν και πρόσφατα έχει κάπως αυθέρετα καταταχθεί στην σινοθιβετική γλωσσική οικογένεια, είναι παντελώς ακατάληπτη για όλους τους γειτνιάζοντες πληθυσμούς.

    Έχουν προταθεί πολλαπλές θεωρίες ως προς την προέλευση των Μαλανών. Η πιο φανταχτερή εξ αυτών, ιδίως γις εμάς ως Έλληνες, υποστηρίζει ότι προέρχονται από τον στρατό του Αλεξάνδρου – όπως και για πολυάριθμα άλλα παρόμοια χωριά της ευρύτερης περιοχής των Ιμαλαΐων άλλωστε. Η πεποίθηση αυτή ενισχύεται από διάφορα στοιχεία φυσιογνωμικής, αρχιτεκτονικής και διακυβερνιτικής φύσεως αυτής την μικρής κοινωνίας.

    Η επακρίβωση ή διάψευση αυτής της θεωρίας δεν μας αφορά εδώ. Ας μείνουμε στο ότι, από τους χιλιάδες τρισταλαιπωρημένων στρατιωτών, σίγουρα πολλοί ελιποτάκτησαν, απεπέμφθησαν, εχάθηκαν ή με οιονδήποτε τρόπο και για οιονδήποτε λόγο κατέληξαν καταφυγείς στα βουνά και τα λαγκάδια. Το πόσο και με ποίους ανεμίχθησαν ανά τους ακολούθους αιώνες: άγνωστο.

    Το χωριό, που αριθμεί περί τους 5,000 κατοίκους, κυβερνάται από ένδεκα συγκλητικούς· αντιπροσώπους της μοναδικής πραγματικής εξουσίας: της ουράνιας και απόλυτης εξουσίας του δημιουργού: του παντοδύναμου θεού των Μαλανών Τζάμπλου Ντέφτα.

    Ο Τζάμπλου είναι ιδιάζουσα περίπτωση θεού απ’ όσο έχω καταλάβει. Πρώτον, το γεγονός και μόνο πως είναι μοναχικός, σε μία περιοχή του κόσμου που ο μονοθεϊσμός σε καμμία περίπτωση δεν είθισται, του προσδίδει μια περιέργεια. Και αυτό το γεγονός ενισχύει την Αλεξάνδρεια θεωρία προέλευσης, αφού κάλλιστα υποθέτει κανείς πως θα είχαν έλθει σε επαφή με τον ιουδαϊστικό μονοθεϊσμό.

    Φαντάσου τώρα μία μικρή κάστα πνευματιστών, που σχηματίστηκε εντός του στρατού στην μέση ανατολή, επηρεασμένη από την ιουδαϊκή κοσμολογική αντίληψη, έχοντάς τα χάσει και λίγο από τις πολυετείς αιματοχυσίες και λοιπές κακουχίες, να παρατάνε τον στρατό και να την κοπανούν μόνοι ανατολικά του Ινδού (στο απόλυτο άγνωστο!) για να κρυφτούν στα βουνά και να πλάσουν θεούς – Και οποιοσδήποτε από μας να πάει ν’ απομονωθεί εκεί πάνω λίγα χρόνια, γεννά το μυαλό του θεούς και δαίμωνες τρομερούς – Τίποτε παράλογο περί αυτού.

    Το δεύτερο γεγονός στο οποίο συνίσταται η ιδιομορφία του Τζάμπλου είναι το ότι είναι… πες το πολύ ακατάδεκτος… πολύ αποκλειστικός για τους Μαλανούς. Όλοι οι άλλοι έξω από το χωριό είναι ρυπαρά αποβράσματα, όχι δημιουργήματα του καλού θεού. Αποτελεί φοβερή αμαρτία για τον Μαλανό να αγγίξει κάποιον από τους άλλους έξω… και αισχρή ιεροσυλία από μέρους ενός από τους άλλους έξω να αγγίξει κάποιον Μαλανό καθώς και την περιουσία του.

    Σού επιτρέπεται να διέλθεις από το χωριό, αλλά εάν αγγίξεις το οτιδήποτε ανήκει σε αυτούς, έχεις διαπράξει αδίκημα. Σε περίπτωση που παρατηρηθείς και συλληφθείς, οφείλεις να χρηματοδοτίσεις την θυσία κάπιου ζωντανού· πράγμα άκρως απαραίτητο για την εξιλέωση του εξοργισμένου Τζάμπλου.

    Το χειρότερο είναι ότι αυτή η οφειλή επιβάλλεται από τον δικό των νόμο. Χώρια του ότι χαίρουν επισήμως αναγνωρσιμένης αυτονομίας, και πρακτικά πάλι, δεν σε βρίσκει κανείς ποτέ.

    Περί όλων αυτών ήμουν ήδη καλά ενημερωμένος. Δια τούτο, το λοιπόν, εστεκόμουν και μελετούσα το μαντρί σκεπτικός για κάμποση ώρα. Σε καμμία περίπτωση δεν διετιθέμην να δείξω δυσσέβεια στην πίστη των ανθρώπων αλλά η νεροποντή ήταν σφοδρή και ήμουν στα όρια της εξάντλησης. Σκέφτηκα: Είμαι ακόμη 2-3 χλμ από το χωριό, η μάντρα είναι χειμερινή και είναι καλοκαίρι… για ποίον λόγο θα έλθει κανείς εδώ κάτω τέτοια ώρα με τέτοια καταιγίδα;

    Έπσρωξα την σαπισμένη ξύλινη πόρτα με προσοχή μην ξεκολλήσει από τους μεντεσέδες τελείως. Επεσκόπησα τον χώρο ενδελεχώς με τον φακό: μόνο κοπριά, χώμα, άχυρο και αράχνες. Οι τελευταίες ήταν μεγάλες και τριχωτές. Τις παρετήρησα ίσαμε ένα λεπτό να σιγουρευτώ πως δεν έχουν διάθεση να ερευνήσουν καινούργια αντικείμενα στον χώρο των.

    Έστησα την σκηνή· άπλωσα την μπουγάδα (πλυμένη από την βροχή) στο δοκάρι του τσίγκινου στεγάστρου έξω από την πόρτα· φορούσα τα στεγνά μου, τα ζεστά μου ρουχαλάκια· Είχα κάνει μια κονσερβομακαρονάδα όσο εχώρεσε η κατσαρόλα· και καθόμουν μακάριος κάτω από το ξωστέγαστρο να ακούω και να βλέπω την βροχή και να φέρνω μπουκιά-μπουκιά τα μακαρόνια από την κατσαρόλα στο στόμα μου με το μαχαίρι (είχα ξεχάσει το πιρούνι στην πόλη).

    Δεν επήρε πάνω από λίγες στιγμές από το που αντελήφθην φως μέχρι το που στεκόταν εμπρός μού ένας οργισμένος μπάρμπας. Δεν ξέρω τι έλεγε αλλά τα έλεγε εν πλήρει εντάσει, ενώ τα χέρια του πετούσαν μανιωδώς πέρα-δώθε σε αλλόκοτους σχηματισμούς. Εγώ έλεγα θα ηρεμήσει, και μόνο στεκόμουν εμπρός τού σιωπηλός, με τον φακό ριγμένο πάνω τού να τον παρακολουθώ, ενώ συνέχιζα το δείπνο μου. Δεν ηρεμούσε όμως.

    Με τα πολλά – δεν επολυσκέφτηκα κι εγώ – τού έκανα δυο παρηγορητικά χτυπηματάκια στον ώμο και τού κάνω «ηρέμησε, φίλε, δεν έγινε τίποτε». Εκεί ήταν που τα επήρε στο κρανίο για τα καλά και κατελήφθη από θυμικό επεισόδιο. Αφού ούρλιαξε και ωδύρατο για ίσαμε ένα λεπτό, κατέληξε σε ένα αγγλικό συμπέρασμα: “This Malana – No touch – Touch, give money – No give money, Malana kill.”

    Απέμεινα τότε μόνος να αποτρώγω την μακαρονάδα και να φαντάζομαι μία πομπή οργισμένων χωρικών να ψέλνουν θεοσεβείς ύμνους και να κατηφορίζουν προς τα με φέροντες τσουγκράνες και πυρσούς.

    Ακολούθησε το ρεκόρ μου σε χρόνο πακεταρίσματος. Σε δυο λεπτά είχα μαζεύσει όλα μου τα υπάρχοντα και τα είχα χώσει όπως-όπως στον σάκο… Και έτσι ήμουν πάλι έξω στην μαύρη, υγρή και ανεμοδαρμένη νύχτα.

    Το επιπλέον πρόβλημα, τώρα πάλι, ήταν πως το μόνο μονοπάτι για την κορυφογραμμή που ήθελα να πάω την επομένη διέρχετο μέσα από το χωριό. Επήρε αρκετές ώρες περιπλάνησης και σπρωξίματος μέσα από τα τραχέα θαμνά. Σχεδόν χαράματα, είχα βγει πάλι στο μονοπάτι κανα χιλιόμετρο πάνω από το χωριό. Το αρχικό μου όμως πρόβλημα επέμενε. Τελικά έστησα την σκηνή μες στην μέση του μονοπατιού, σε ένα τμήμα του που ήταν μόλις αρκετά φαρδύ για να την χωρέσει.

    [​IMG]
    [​IMG]
    [​IMG]
    [​IMG]
    [​IMG]

    Δεν εκοιμήθηκα πολύ. Καμμια ώρα-δύο μετά, με ανέγειρε ο θόρυβος που έκαναν οι Μαλανοί καθώς περνούσαν δίπλα από την σκηνή μου να πάνε μάλλον στα οζά και τις χασισοφυτείες των· προσεκτικά να μην την αγγίξουν και να μην φύγουν κάτω από τον γκρεμό που ήταν στο πλάι.

    Στην αρχή είπα να μαζεύσω γρήγορα να την κοπανήσω αλλά, αφού δεν έδειξαν κάποια εχθρική διάθεση απέναντί μού, εφησυχάσθην. Εξάλλου, ακόμη και όντως να τους είχε εξεγείρει ο μπάρμπας την νύχτα, εγώ φαινόμουν πως είχα έλθει αποπάνω. Ήπια το καφεδάκι μου, εμάζευσα με την ησυχία μου, και κατέβηκα και μια βόλτα στο χωριό.

    Οι Μάλανοι δεν υπέδειξαν καμμία επιθετική συμπεριφορά απέναντί μου. Μάλλον δεν είχαν κυκλοφορήσει τα νέα του σκανδάλου. Το κάθε άλλο, ήταν ιδιαιτέρως χαμογελαστοί και – γεγονός που με εξέπληξε – παρότι δεν ήθελαν να αγγιχθούν, ηρέσκοντο να ποζάρουν στον φακό. Αφού έκοψα δυο βόλτες, το λοπόν, απηλλαγμένος από το μένος του Τζάμπλου, επήρα την ανάβαση για την κορυφογραμμή, αναμένοντας το μένος του μουσώνα.
     
    #1

  2. LULLU

    LULLU Member

    Μηνύματα:
    2.844
    Likes:
    4.069
    Επόμενο Ταξίδι:
    Μαροκο..
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Νιγηρας-Μαλι
    καλη αρχη.. παντως το χασισακι φουντοτο φουντοτο...
     
    #2
    mfish likes this.
  3. The Blog of Dimi

    Μηνύματα:
    12
    Likes:
    124
    Επόμενο Ταξίδι:
    Ομάν
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Άλφα Κενταύρου
    Ναι, έχει μπόλικο από δαύτο σ’ εκείνα τα μέρη. Να κόβεις με τις χούφτες αν είσαι στην εποχή.
     
    #3
  4. taver

    taver Member

    Μηνύματα:
    9.890
    Likes:
    13.662
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Iles Kerguelen
    Και μετά, και μετά;
     
    #4
    Δημήτρης X. likes this.
  5. The Blog of Dimi

    Μηνύματα:
    12
    Likes:
    124
    Επόμενο Ταξίδι:
    Ομάν
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Άλφα Κενταύρου
    Χε, μετά η περιπέτεια συνεχίστηκε. Η επομένη νύχτα ήταν έτι επεισοδιακότερη από την προηγουμένη. Ίσως κάποιαν στιγμήν να γράψω και την συνέχεια.
     
    #5