Απροσδόκητα όμορφες χώρες/πόλεις και χώρες/πόλεις απογοήτευση..

[soudianos]

Ειλικρινά με άγχωσες και μόνο που τα διάβασα...
Φαντάζομαι ότι η χώρα δεν ενδείκνυται για γυναίκες μόνες ή και παρέα.
Μου έφυγε κάθε σκέψη να πάω μόνη μου στο Μαρόκο και θα προσανατολιστώ σε οργανωμένο γκρουπ χωρίς να χαθώ μόνη μου στα δρομάκια...
Το φανταζόμουν αυτό το σκηνικό έχοντας μόνο την εμπειρία από το Κάιρο πριν από 3 χρόνια, όπου όμως συνοδευόμουν από τον άντρα μου και παρόλο αυτά δέχτηκε πρόταση ανταλλαγής μου με 100 καμήλες από έμπορο σουβενιρ ή εναλλακτικά το μαγαζί του!

Στείλε μας τη φωτογραφία σου να υπολογίσουμε την αξία της δικής μας...

 

[patrizia]

Ειλικρινά με άγχωσες και μόνο που τα διάβασα...
Φαντάζομαι ότι η χώρα δεν ενδείκνυται για γυναίκες μόνες ή και παρέα.
Μου έφυγε κάθε σκέψη να πάω μόνη μου στο Μαρόκο και θα προσανατολιστώ σε οργανωμένο γκρουπ χωρίς να χαθώ μόνη μου στα δρομάκια...
Το φανταζόμουν αυτό το σκηνικό έχοντας μόνο την εμπειρία από το Κάιρο πριν από 3 χρόνια, όπου όμως συνοδευόμουν από τον άντρα μου και παρόλο αυτά δέχτηκε πρόταση ανταλλαγής μου με 100 καμήλες από έμπορο σουβενιρ ή εναλλακτικά το μαγαζί του!

Χαχαχα! Παρόμοια κατάσταση στις οάσεις της Τυνησίας. Επισης μια φορά που μπήκα σε ένα μαγαζί με δερμάτινα μόνο εγώ και μια κοπέλα από το γκρουπ χωρίς τους άντρες μας ο ξεδοντιαρης ογδονταχρονος ιδιοκτήτης μας έβγαλε ένα πακο χαρτονομισματα για μια νύχτα μαζι του! Πεθαναμε στο γέλιο.

 

[paefstra]

Χαχαχα! Παρόμοια κατάσταση στις οάσεις της Τυνησίας. Επισης μια φορά που μπήκα σε ένα μαγαζί με δερμάτινα μόνο εγώ και μια κοπέλα από το γκρουπ χωρίς τους άντρες μας ο ξεδοντιαρης ογδονταχρονος ιδιοκτήτης μας έβγαλε ένα πακο χαρτονομισματα για μια νύχτα μαζι του! Πεθαναμε στο γέλιο.

Μπα! Ετσι ειναι τα γραφικα καλοκαρδα γεροντακια στους εξωτικους προορισμους?
(Βασικα τετοιοι σκτγεροι και σκτγριες υπαρχουν και στα δικα μας χωρια ενιοτε, αλλο που το ματι του ταξιδΕΥΤΗ και οχι ταξιδΙΩΤΗ αυτα τα βλεπει ρομαντικα).

 

[Παρίσακτος]

Ειλικρινά με άγχωσες και μόνο που τα διάβασα...
Φαντάζομαι ότι η χώρα δεν ενδείκνυται για γυναίκες μόνες ή και παρέα.
Μου έφυγε κάθε σκέψη να πάω μόνη μου στο Μαρόκο και θα προσανατολιστώ σε οργανωμένο γκρουπ χωρίς να χαθώ μόνη μου στα δρομάκια...
Το φανταζόμουν αυτό το σκηνικό έχοντας μόνο την εμπειρία από το Κάιρο πριν από 3 χρόνια, όπου όμως συνοδευόμουν από τον άντρα μου και παρόλο αυτά δέχτηκε πρόταση ανταλλαγής μου με 100 καμήλες από έμπορο σουβενιρ ή εναλλακτικά το μαγαζί του!

Δεν μας είπες, όμως, αν δέχτηκε τελικά την προσφορά κι εσύ θα πας σόλο στο Μαρόκο όσο ο άντρας σου αρμέγει γάλα από τις 100 καμήλες του...

Πιο σοβαρά: δεν είναι και εμπόλεμος προορισμός, γενικά είδαμε γυναικοπαρέες, και σόλο γυναίκες τον επισκέπτονται (αν και φαντάζομαι δεν είναι το πρώτο τους σόλο ταξίδι), πολλά ζευγάρια, προσωπικά μόνο στη Φεζ αισθάνθηκα ανασφάλεια, χωρίς να μας συμβεί κάτι πραγματικά επικίνδυνο, απλώς υπήρχαν περισσότερες ύποπτες φάτσες από αυτές που έχω συνηθίσει σε αντίστοιχα ταξίδια. Η συνοδός μου αισθάνθηκε ανασφάλεια σε περισσότερα μέρη, αλλά ήταν κι η πρώτη της εμπειρία σε αραβικό προορισμό, όπου όσο να 'ναι μια γυναίκα μπορεί να αγριευτεί πιο εύκολα βλέποντας κατά 90% έξω άντρες ("μα πού είναι οι γυναίκες;") που ρίχνουν περίεργα βλέμματα που ένας άντρας μπορεί να μην πάρει πρέφα.

Μετά το πρώτο βράδυ μάθαμε και απλά γυρίζαμε νωρίτερα στο ξενοδοχείο μας, δεν ένιωσα καμία ανασφάλεια.

Ναι, γι' αυτό μιλάω κιόλας, στη Φεζ μας είπαν ότι μέχρι τις 11 καλό είναι να έχουμε επιστρέψει στο ξενοδοχείο, πράγμα που από μόνο του είναι ενδεικτικό του αν ένας προορισμός είναι ασφαλής ή μη.

Ραμπάτ, Τσεφσαουέν και, ειδικά, Εσσαουίρα (καθώς και τους προορισμούς σερφ νοτίως) τις βρήκα ασφαλείς, με την επιφύλαξη ότι δεν είμαι γυναίκα ούτε σόλο το έκανα. Γενικά το κλασικό roadtrip στον νότο με κάσμπες, φαράγγια κι ερήμους επίσης δεν θα με προβλημάτιζε από άποψη ασφάλειας. Νομίζω ότι θα πρότεινα παρέα/ζευγάρι, γιατί το highlight είναι το οδοιπορικό που σου επιτρέπει να δεις και σχετικά off the beaten path προορισμούς, και για μένα η οδήγηση έχει ενδιαφέρον όταν έχεις και παρέα.

 

[patrizia]

Μπα! Ετσι ειναι τα γραφικα καλοκαρδα γεροντακια στους εξωτικους προορισμους?
(Βασικα τετοιοι σκτγεροι και σκτγριες υπαρχουν και στα δικα μας χωρια ενιοτε, αλλο που το ματι του ταξιδΕΥΤΗ και οχι ταξιδΙΩΤΗ αυτα τα βλεπει ρομαντικα).

Και για να το κάνω χειρότερο ο αρχηγός του γκρουπ μας ενημέρωσε ότι έχουν γίνει πολλές απαγωγές δυτικών γυναικών τις οποίες έχουν εξαφανίσει στις οάσεις και λοιπά ερημοχωρια και τις εκμεταλλευονται δεόντως.
Στην Τύνιδα δε, τρεις εξυπνουλες από το γκρουπ βγήκαν μόνες τους το βράδυ και γλίτωσαν μονο με μολωπες και γδαρσιματα από βιασμό ή δεν ξέρω τι άλλο επειδή φώναζαν και έτυχε να είναι κοντά αστυνομικοί.
Θέλει προσοχή σε αυτές τις χώρες όταν είσαι γυναίκα

 

[Nick_St]

Άγιος Μαρτίνος: Πολυδιαφημισμένο νησί της Καραϊβικής, χωρισμένο σε Ολλανδικό και Γαλλικό κομμάτι, κυρίως γνωστό για τα καζίνο, τις κρουαζιέρες και το αεροδρόμιο του. Το Φίλιπσμπουργκ έχει τίμια θάλασσα μπροστά αλλά πολύ βρώμικο. Απόγευμα με το που φεύγουν οι κρουαζιέρες η πόλη γίνεται φάντασμα, όλα κλειστά, μόνο καναδυό κινέζικα μίνιμαρκετ κρατάνε σκοπιά μέχρι τις 9-10 και το Holland House. Η viral παραλία Maho δίπλα στο αεροδρόμιο ολίγον παπάτζα. Οκ, εντυπωσιακό να βρίσκεσαι στην παραλία και να προσγειώνονται τα αεροσκάφη πάνω σου, αλλά τις ώρες αιχμής 14:00-17:00 που σκάνε τα Boeing γίνεται ματομούνι στην παραλία. Επίσης δεν ισχύει αυτό που λένε ότι τα μεγάλα αεροσκάφη σε παρασέρνουν τόσο πολύ από τη δύναμη της τουρμπίνας και του αέρα, πολύ light καταστάσεις. Κακοί δρόμοι σε όλο το νησί και αδιανόητο μποτιλιάρισμα. Δεν μπορώ να με φανταστώ να ζω σε νησί τόσο μικρό και να πρέπει να είμαι σημειωτόν στο αμάξι για 2-3 ώρες λόγω κίνησης. Orient Bay στη Γαλλική πλευρά, σχετικά θολά νερά και άπειρα φύκια. Anse Marsel στο βορρά κομψή και ωραία παραλία, Mullet Bay στο νότο όμορφη, αλλά μπορώ να βρω αντίστοιχες και πολύ πολύ καλύτερες στα διπλανά νησιά της γειτονιάς. Φαγητό μηδέν, άντε να εξαιρέσω δύο μέρη προς Marigot και Grand Case στη γαλλική πλευρά που είναι πολύ τίμια. Και σε όλα αυτά βάλτε και τις υψηλές τιμές. Έχοντας εικόνα πλέον από Αγία Λουκία, Μαρτινίκα, Ντομινίκα, Ανγκουίλα, Αντίγκουα και Άγιο Χριστόφορο, ο Άγιος Μαρτίνος δεν είναι καν μετριότης, τον βαθμολογώ πιο κάτω.

Μπέλο Οριζόντε: Οκ φοβεροί άνθρωποι οι μινέιρος και το φαγητό αξεπέραστο, αλλά η πόλη δε βλέπεται. Με διαφορά της δεύτερης η πιο βρώμικη πόλη που έχω δει στη χώρα, εκατοντάδες άστεγοι στο κέντρο και μία αίσθηση εγκατάλειψης. Ωραίο το κομμάτι προς Pampulha, αλλά τίποτα το ουάου ώστε να εξισσοροπεί την κατάσταση. Μια που θα φτάσετε Rodoviaria, μια που θα πάρετε το πρώτο λεωφορείο προς τα χωριά που είναι πραγματικά πανέμορφα.

Μοντεβιδέο: Περαστικός ήμουν για μιάμιση μέρα, δεν μπορώ να κρίνω αυστηρά, αλλά θα πω ότι είδα. Ciudad Vieja το μαύρο της το χάλι, πολύ σκουπίδι, μπουκάλια πεταμένα στα πεζοδρόμια, δεκάδες άστεγοι. Στο κέντρο τα μαγαζιά άρχιζαν να κλείνουν από τις 16:00, από τις 18:00 και μετά δε περπατούσα μόνος κι έρημος, σκοτάδια παντού. Αδεια η πόλη που πήγαν όλοι vibes. Θα θελα να πάω πάλι σύντομα να δω την πόλη εκτενώς και να γυρίσω κι άλλες γειτονιές, αλλά όσα είδα δεν με ενθουσίασαν. Και είναι και πανάκριβα για τα δεδομένα της ηπείρου.

 

[STKF]

Δεν θα το έλεγα όμορφο, περίμενα να μου κινήσει το ενδιαφέρον, αλλά όχι τόσο πολύ όσο συνέβη τελικά. Αναφέρομαι στο Κισινάου, την πρωτεύουσα της Μολβδαβίας. Μία πρώην Σοβιετική πόλη που αλλάζει σε δυτική. Δεν μπορούσα να φανταστώ αυτή την μίξη παλαιών, σοβιετικών, και σύγχρονων κτιρίων. Ανάμεσα σε όλα αυτά επιβιώνουν ακόμη αρκετά χαμόσπιτα με τσίγκινες στέγες, μερικά εκ των οποίων κατοικούνται. Κακοφωτισμένη την νύχτα, δεν καταλαβαίνεις ότι είσαι σε πόλη, σε κάποια σημεία της και με ελάχιστους τουρίστες.
Το Τιρασπόλ , στην Υπερδνειστερία, έχει και αυτό το δικό του ενδιαφέρον, προσπαθεί να δείξει ότι είναι διαφορετικό από την Μολδαβία.
Σίγουρα ήθελα περισσότερες ημέρες και στα δύο.

 

[KIKI]

Απροσδόκητα πολύ ενδιαφέρουσα χώρα η Ιορδανία και κυρίως οι κάτοικοι της.

 

[Earth Citizen]

Απροσδόκητα πολύ ενδιαφέρουσα χώρα η Ιορδανία και κυρίως οι κάτοικοι της.

Οι πιο φιλόξενοι που έχω συναντήσει ποτέ στα ταξίδια μου ως τώρα, με μεγάλη συμπάθεια στους Έλληνες!!

 

[alma]

Οι χώρες που ποτέ δεν μας απογοητεύουν είναι στην πλειοψηφία τους στο νότο της Ευρώπης. Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία. Όσο και να τις γυρίζουμε πάντα κάτι βρίσκουμε να μας εκπλήξει θετικά .
Διαβάζω πολύ τελευταία στα σοσιαλ να απογοητεύονται μερικοί με την Πορτογαλία , να λένε πως έχει σε Λισσαβόνα και Πόρτο, κάποια μισογκρεμισμένα ή ασυντηρητα κτίρια, παρά την άνοδο του τουρισμού και πως δεν θα ξαναπήγαιναν.
Οκ, έχει όμως χρώμα, χαρακτήρα, πιο ζεστούς κατοίκους από χώρες του Βορρά, όπως και η Αθήνα.

Φυσικά παίζει ρόλο και η προσωπική εμπειρία καθενός από τους ντόπιους.
Πχ σε χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ που κάποιοι λένε πως συνάντησαν αγένεια, σε μας φέρθηκαν όλοι υπέροχα, από τα χωριά Τσεχίας και Ουγγαρίας ως την Πράγα και τη Βουδαπέστη.

Μόνο ανατολική Γερμανία, δυσκολευτήκαμε να βρουμε ευγενικούς. Ελπίζω να έτυχε και σε επόμενο ταξίδι να είναι αλλιώς.

 

[Georgie]

Οι χώρες που ποτέ δεν μας απογοητεύουν είναι στην πλειοψηφία τους στο νότο της Ευρώπης. Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία. Όσο και να τις γυρίζουμε πάντα κάτι βρίσκουμε να μας εκπλήξει θετικά .
Διαβάζω πολύ τελευταία στα σοσιαλ να απογοητεύονται μερικοί με την Πορτογαλία , να λένε πως έχει σε Λισσαβόνα και Πόρτο, κάποια μισογκρεμισμένα ή ασυντηρητα κτίρια, παρά την άνοδο του τουρισμού και πως δεν θα ξαναπήγαιναν.
Οκ, έχει όμως χρώμα, χαρακτήρα, πιο ζεστούς κατοίκους από χώρες του Βορρά, όπως και η Αθήνα.

Φυσικά παίζει ρόλο και η προσωπική εμπειρία καθενός από τους ντόπιους.
Πχ σε χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ που κάποιοι λένε πως συνάντησαν αγένεια, σε μας φέρθηκαν όλοι υπέροχα, από τα χωριά Τσεχίας και Ουγγαρίας ως την Πράγα και τη Βουδαπέστη.

Μόνο ανατολική Γερμανία, δυσκολευτήκαμε να βρουμε ευγενικούς. Ελπίζω να έτυχε και σε επόμενο ταξίδι να είναι αλλιώς.

Στις νότιες Ευρωπαϊκές χωρες παίζεις εντός έδρας
Η γλώσσα διαφέρει, αλλά αυτή του σώματος ειναι κοινή.
Βέβαια δεν ακουμπάς ποτέ περιοχές σα το Benidorm ας πούμε.
Το Πορτο ήταν μαγεία όταν το επισκέφτηκα πριν 15 χρόνια.
Το μειονέκτημα τα παγωμένα του νερά και θα έλεγα περιορισμένη κουζίνα τους.
Σαρδελες lunchtime
Μπακαλιάρος σε 100 εκδοχές dinner.

 

[Extra muros]

Οι χώρες που ποτέ δεν μας απογοητεύουν είναι στην πλειοψηφία τους στο νότο της Ευρώπης. Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία. Όσο και να τις γυρίζουμε πάντα κάτι βρίσκουμε να μας εκπλήξει θετικά .
Διαβάζω πολύ τελευταία στα σοσιαλ να απογοητεύονται μερικοί με την Πορτογαλία , να λένε πως έχει σε Λισσαβόνα και Πόρτο, κάποια μισογκρεμισμένα ή ασυντηρητα κτίρια, παρά την άνοδο του τουρισμού και πως δεν θα ξαναπήγαιναν.
Οκ, έχει όμως χρώμα, χαρακτήρα, πιο ζεστούς κατοίκους από χώρες του Βορρά, όπως και η Αθήνα.

Φυσικά παίζει ρόλο και η προσωπική εμπειρία καθενός από τους ντόπιους.
Πχ σε χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ που κάποιοι λένε πως συνάντησαν αγένεια, σε μας φέρθηκαν όλοι υπέροχα, από τα χωριά Τσεχίας και Ουγγαρίας ως την Πράγα και τη Βουδαπέστη.

Μόνο ανατολική Γερμανία, δυσκολευτήκαμε να βρουμε ευγενικούς. Ελπίζω να έτυχε και σε επόμενο ταξίδι να είναι αλλιώς.

Συμφωνώ ότι στις μεσογειακές χώρες (τέτοια είναι και η Πορτογαλία πολιτισμικά) μου αρέσει να γυρίω ξανά και ξανά, Ισπανία βέβαια πήγα πρώτη φορά πριν ούτε 3 βδομάδες αλλά μου έβγαλε ακριβώς το ίδιο συναίσθημα. Το ότι εξάλλου είναι χώρες πρώτες στην παγκόσμια ταξιδιωτική κατάταξη, ειδικά βέβαια η Ιταλία και η Ισπανία, δείχνει ότι είναι και αντικειμενικά διαμάντια, δε φταίει δηλ. μόνο η όποια ιστορική, κλιματολογική και πολιτιστική εγγύτητα με την Ελλάδα που αρέσουν τόσο.

Είμαι φανατική πορτογαλόφιλη, αλλά το έχω δει κι εγώ σε κάποιους, ακόμα και γνωστούς μου, να μην παθαίνουν κοκομπλόκο, να τη θεωρούν κάπως "βαλκανική" σε σχέση με αυτό που ανέμεναν, να μην τους αρέσει το φαγητό, να συγκρίνουν με Ισπανία, και γενικά αυτή η εσάνς παρακμής να μην τους ενθουσιάζει, ενώ για μένα συγκαταλέγεται στα ατού της. Βλέπω δηλαδή περίπου τι εννοούν, απλά δεν το συμμερίζομαι ως απαραίτητα αρνητικό.

Δεν έχω ταξιδέψει πολύ ακόμα στις χώρες του "σιδηρού παραπετάσματος" για να χρησιμοποιήσω έναν ντεμοντέ όρο, μόνο στη Σόφια τριημεράκι που δεν αρκεί για σωστό σχηματισμό εντυπώσεων, θα έλεγα νορμάλ άνθρωποι, ούτε κρύο, ούτε ζέστη. Από πρώην γιουγκοσλαβικές, που δεν ξέρω αν τις μετράμε ακριβώς στο παλιό ανατολικό μπλοκ λόγω ιδιόμορφου καθεστώτος, Σλοβενία με λίγες εξαιρέσεις μου φάνηκε απόμακρος ως αγενής κόσμος, Ζάγκρεμπ το αντίθετο, είχε κάτι γαϊδούρια, αλλά οι περισσότεροι ήταν φιλικότατοι και πλησίαζαν κάπως τη μεσογειακή νοοτροπία.

Οι Γερμανοί έτσι κι αλλιώς δε φημίζονται για φιλικός λαός (σε κοινωνικό επίπεδο, στις παρέες τους μια χαρά είναι, ανάλογα και τον άνθρωπο φυσικά, αλλά πιστεύω λίγο - πολύ αυτό ισχύει παγκοσμίως), έχοντας όμως πλέον γυρίσει αρκετά σε ανατολικογερμανικές πόλεις, μπορώ να πω ότι μακράν πιο φιλικός και χαλαρός είναι ο κόσμος στη Λειψία, ενώ και στο - κατά πολύ μικρότερο και ήσυχο - Άιζεναχ, είδα αρκετή προθυμία για βοήθεια και μη προσποιητή ευγένεια.