Ας Γράψω και για ένα ταξίδι που δεν έγινε.

travelbreak

Member
Μηνύματα
1.132
Likes
7.430
Επόμενο Ταξίδι
Τώρα με τον κορονοϊό....
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Φαίνεται πως η εποχή μας αγαπητέ @gelf είχε τα προβλήματά της. Κι εμείς σε μια διπλανή σχολή το μόνο που καταφέραμε τόσα χρόνια ήταν να πάμε ένα πενθήμερο στην Κέρκυρα. Δεν ξέρω αν έφταιγε το νοθευμένο κονιάκ ή οι κνιτες.
Πες μας κάτι όμως για τον Άγιο Νικόλαο. Μόλις το κάνεις, θα πω κι εγώ κάτι για την Κέρκυρα.
 

alma

Member
Μηνύματα
2.981
Likes
10.889
Εκεί που καταφέραμε να φτάσουμε, ήταν στον Άγιο Νικόλα της Κρήτης και περάσαμε μια από τις καλύτερες εκδρομές με διαγωνισμούς τσικουδιάς κλπ. Εκδρομή που μας έμεινε αξέχαστη.

ΤΕΛΟΣ
TΕΛΟΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
Νόμιζα πως θα συνεχιστεί έστω με τον Άγιο Νικόλα Κρήτης. Κάπου πήγατε τελικά και αφού σας έμεινε και αξέχαστο το ταξίδι μπορείς να γράψεις ρετρο ιστορία για Κρήτη.
 

Nikos86

Member
Μηνύματα
292
Likes
2.105
Ονειρεμένο Ταξίδι
Στον χρονο!
TΕΛΟΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
Νόμιζα πως θα συνεχιστεί έστω με τον Άγιο Νικόλα Κρήτης. Κάπου πήγατε τελικά και αφού σας έμεινε και αξέχαστο το ταξίδι μπορείς να γράψεις ρετρο ιστορία για Κρήτη.

Εεεεε δεν καταλαβαινεις, τους επεισε ο Μιμης (ο Ανδρουλακης) να πανε στην ιδιαιτερη πατριδα του, περασανε χαλια και δεν θελει να τον εκθεσει! :)
 

evaT

Member
Μηνύματα
515
Likes
2.383
Επόμενο Ταξίδι
Και γω θέλω να μάθω!
Ονειρεμένο Ταξίδι
Κάθε φορά το επόμενο!
Όσο έχει πάρει το μάτι μου μέσα στο φόρουμ υπάρχουν 3-4 ιστορίες από ρετρό ταξίδια σε προηγούμενες δεκαετίες (μία από τις οποίες έγραψα και γω σε αντιδιαστολή με το ίδιο ταξίδι που πραγματοποίησα πιο πρόσφατα)
Μήπως-λέω εγώ....να ανοίξει μια σχετική ενότητα για να ανεβαίνουν ιστορίες που αφορούν ταξίδια περασμένων δεκαετιών; :rolleyes:
Και όταν λέω περασμένων εννοώ από τη δεκαετία του 1980 και πιο πίσω...όταν τα ταξίδια ήταν πραγματικά άθλος. Δεν θα ήταν ωραία όσοι... λίγο μεγαλύτεροι υπάρχουν μεταξύ μας να γράψουν για ταξίδια θρύλους με άλλα δεδομένα και να μας μεταφέρουν την εικόνα που υπήρχε τότε πολύ πριν την ύπαρξη του ίντερνετ, low budget αεροπορικών και τα ρέστα.
 

evaT

Member
Μηνύματα
515
Likes
2.383
Επόμενο Ταξίδι
Και γω θέλω να μάθω!
Ονειρεμένο Ταξίδι
Κάθε φορά το επόμενο!

travelbreak

Member
Μηνύματα
1.132
Likes
7.430
Επόμενο Ταξίδι
Τώρα με τον κορονοϊό....
Ονειρεμένο Ταξίδι
Υπερσιβηρικός
Από μένα είναι ΝΑΙ!
(ψοφάω για καλτίλα των σέβεντις)
Ρε μπέμπες και μπέμπηδες, για τι σέβεντις μιλάτε; Πήγατε στα 'όντα;
Τέλος πάντων, κι εγώ τότε έκλεινα τα 20. Από 70ς έχω λίγα, αλλά από 80ς, πολλά. Έχω γράψει κι εδώ μερικά.
Ας κάνουμε παιγνίδι.
 

gelf

Member
Μηνύματα
635
Likes
11.386
ΥΓ
Τον τελευταίο καιρό δουλεύω πολύ. Μου αρέσει η νύχτα, για δουλειά (και όχι μόνο). Την ημέρα μπορώ να κάνω υπολογισμούς, αλλά τις τεχνικές εκθέσεις τις γράφω συνήθως νύχτα με τη συνοδεία ενός (και όχι μόνο) εξαιρετικού malt whisk(e)y. Κάποιες φορές κάνω ένα μικρό διάλειμμα. Τότε θυμάμαι παλιές ιστορίες και γελάω. Θυμάμαι ιστορίες από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1970. Χρόνια παλιά, χρόνια όμορφα. Έτσι άρχισα να γράφω κάτι λίγο απ' τα παλιά για να ξεκουραστώ. Ξεκουραζόμουν και συνέχιζα τη δουλειά. Κάπως έτσι ανάρτησα τη μη ταξιδιωτική ιστορία, για το ταξίδι που δεν έγινε. Έγραφα μια μικρή παράγραφο και την αναρτούσα.
Επίσης ήμουν προσεκτικός στο να μην φωτογραφίσω υπαρκτά πρόσωπα. Πχ αν έβαζα κάποιο χαρακτηρισμό στο στέλεχος που ήρθε στην υπόγεια την ταβέρνα, όλοι θα καταλαβαίνατε ποιόν εννοούσα και ποιος είναι ο θεσιθήρας. Ούτε για το γιο του ιστορικού στελέχους της Αριστεράς, τον οποίο αναφέρω στην παρακάτω πραγματική ιστορία περιγράφω κάτι. Ας μείνουν όλα ανώνυμα, άλλωστε ανώνυμος είμαι κι εγώ.
Τώρα μετά το τέλος της μη ταξιδιωτικής ιστορίας πρέπει να ευχαριστήσω πολύ τους φίλους (αν και δυστυχώς δεν έχουμε γνωριστεί) @travelbreak και @gkalla. Αν και είστε νεούδια κάτι λίγο προλάβατε. Παρακάτω θα σας εξηγήσω γιατί δεν ήθελα πάλι Μόσχα. Δεν ήθελα να πάω πάλι σε ολοκληρωτικά καθεστώτα, γιατί ο κόσμος που είχα πλάσει στο μυαλό μου (και όχι μόνο στο δικό μου) ήταν ανύπαρκτος. Δεν θέλω να συνεχίσω με ζητήματα που μπορεί να δημιουργήσουν αντιπαραθέσεις. Βέβαια στη διάρκεια του χρόνου η Μόσχα και λοιπές πόλεις και περιοχές της πρώην ΕΣΣΔ με έχουν εκδικηθεί, αφού κάποια ταξίδια προς εκεί είναι τα μόνα που έχουν αναβληθεί ή ματαιωθεί (ευτυχώς όχι όλα). Και αυτά μετά την πτώση του (αν)ύπαρκτου σοσιαλισμού. Πριν την πτώση απέφευγα να προσεγγίσω, ύστερα από τις τραυματικές εμπειρίες του δεύτερου μισού της 10ετίας του 1970.

@Smaragda53, σε ευχαριστώ πολύ για τις παρεμβάσεις σου και θα απαντήσω άμεσα στις ερωτήσεις σου. Υπήρχαν φοιτήτριες στη συνέλευση, αλλά λίγες. Για το σκοπό αυτό είχαμε αδελφοποιηθεί με νομική και φιλοσοφική. Καλύτερα να μη συνεχίσω σ' αυτό το τότε κρίσιμο θέμα που έθιξες.
ΠΠΣΠ, ΕΚΚΕ (προφανώς ΑΑΣΠΕ), ΜΛΚΚΕ (ΚΚΕΜΛ είχε την ΠΠΣΠ), ήταν λίγοι, και ήταν μαζί μας για να τους προστατεύουμε από τα ΚΝΑΤ. Το ίδιο κι ένας αναρχικός που αποκεντρώθηκε άμεσα σε νησί και με έχει φιλοξενήσει πολλάκις.
Κατά τα λοιπά, είχαμε (προφανώς) επί διαδικαστικού. Με είχαν ονομάσει (οι πολιτικοί αντίπαλοι) μέγα λικβινταριστή.

@Smaragda53, όταν έγραφα τις γραμμές αυτές, είδα και την ανάρτησή σου στην ιστορία "Το είπε και ο Γκαίτε....". Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για το ενδιαφέρον σου. Είμαι πολύ καλά, αλλά εξακολουθώ να είμαι μπλεγμένος με πολύ δουλειά. Να σκεφτείς μόνο, ότι τη νύχτα της τελευταίας Κυριακής της Αποκριάς προς Καθαρή Δευτέρα δεν έπεσα σε κρεβάτι, ενώ και τις προηγούμενες ημέρες κοιμόμουν λίγο. Και αυτή τη φορά δεν ήμουν σε αποκριάτικους χορούς, όπως όλα τα χρόνια, ως γνωστός καρναβαλιστής. Αυτή τη φορά έγραφα για δουλειά, πίνοντας παράλληλα ένα εξαιρετικό malt whisky. Η δουλειά έπρεπε να ανέβει στο ηλεκτρονικό σύστημα Καθαρή Δευτέρα βράδυ. Κατά τις 10 το πρωί συνειδητοποίησα ότι το μπουκάλι είχε τελειώσει. Άνοιξα άλλο για να συνεχίσω να δουλεύω (ντοπαρισμένος από το μαλτ). Τελείωσα κατά τις 4 το απόγευμα και πάω προς το γραφείο μου. Την ώρα που οδηγούσα προς το γραφείο μου (απόσταση 30km, Καθαρή Δευτέρα απόγευμα), για να συντονιστώ με τους συνεργάτες μου για την τελική παράδοση, πήγε να με πάρει ο ύπνος. Τελειώσαμε κατά τις 1 το βράδυ. Πίνω ένα ακόμα ποτό, κάνω μια βόλτα στο κέντρο της αδειανής πόλης, συνέρχομαι και επιστρέφω άνετα και ξεκούραστος στο σπίτι μου. Με την επιστροφή κοιμήθηκα 12 συνεχόμενες ώρες. Όμως το μεσημέρι της Τρίτης προέκυψαν και άλλες δουλειές. Ελπίζω ότι τον επόμενο μήνα θα είμαι πιο χαλαρός και θα επιστρέψω. Και πάλι σ' ευχαριστώ πάρα πολύ για το ενδιαφέρον σου. Έχω και ημιτελείς ιστορίες να ολοκληρώσω, αλλά και έτοιμες ιστορίες να αναρτήσω. Ούτε αυτό προλαβαίνω. Τα παραπάνω είναι ο λόγος που δεν συμμετέχω, ιδιαίτερα, στο φόρουμ αυτή την περίοδο.

@Nikos86, σ' ευχαριστώ πολύ για την παρέμβασή σου, αλλά δεν ήμουν ποτέ πασόκος. Ένας απλός αναθεωρητής, λικβινταριστής, πότης, καρναβαλιστής, ταξιδευτής, μουσικόφιλος (και ταξίδια στην Αφρική - βαθιά στην Αφρική γι αυτό το λόγο έχω κάνει) και όλα τα λοιπά κακά ήμουν (και είμαι). Πάντως με την εξουσία δεν είμαι και ούτε ήμουν ποτέ.
Ο Ανδρουλάκης ήταν στην ΚΝΕ και σε άλλη σχολή. Ουδεμία σχέση μαζί του (κατάλαβα προφανώς ότι το γράφεις για αστείο). Ο Ανδρουλάκης ήταν πάντα με τις διάφορες εξουσίες. Τότε, το έτος 1979, είχαν χωριστεί απόλυτα οι δρόμοι του ΚΚΕ με αυτούς του ΚΚΕ εσ. Αναφέρω παραπάνω γιατί δεν προσδιόρισα περισσότερο το στέλεχος που είχε έρθει στην υπόγεια την ταβέρνα των Εξαρχείων. Μια λέξη παραπάνω να έγραφα θα καταλαβαίνατε ποιος είναι.

@gkalla, έχεις δίκιο. Δεν μπορούμε να οργανώσουμε, μπορούμε όμως να διαλύσουμε. Γι αυτό και με συκοφαντούσαν ως μέγα λικβινταριστή. Βέβαια οι φίλοι μου, με αποκαλούσαν Χομεϊνί, λόγω ποσοστών που είχα στις εσωκομματικές εκλογές.
Για το θέμα της Κούβας, σκέφτομαι και είχα ετοιμάσει κάτι, πριν προκύψει η πολύ δουλειά, να γράψω ένα θέμα διαχρονικό, για τα ταξίδια μου από τη 10ετία του 1970 έως το τελευταίο ταξίδι το 2020, ή ελπίζοντας ότι θα κάνω σύντομα και το επόμενο. Το μπλέξιμο με τη δουλειά (όπως ανέφερα παραπάνω) δεν με έχει αφήσει να υλοποιήσω την ιδέα μου προς το παρόν.

@Yorgos, σ' ευχαριστώ πάρα πολύ για το σχόλιό σου. Τιμή για μένα να διαβάζω τέτοια σχόλια από σένα. Όπως ανέφερα παραπάνω, τα εδάφια για τη μη ταξιδιωτική ιστορία τα έγραφα σε κάτι 5-10λεπτα διαλείμματα αργά τις πρωινές ώρες, για να ξεκουραστώ απ' τη δουλειά.

@fotast, σ' ευχαριστώ πολύ για την παρέμβασή σου στην ιστορία για το μη ταξίδι.

@psilos3, ομοϊδεάτη, με ανέβασες πολύ ψηλά και φοβάμαι μην πέσω και τσακιστώ. Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ για τη γραπτή σου παρέμβαση. Επανέρχομαι σύντομα με όμορφα και ελκυστικά ταξίδια. Να βρω και χρόνο να διαβάσω τις εξαιρετικές σου ιστορίες.

@travelbreak, όπως φαίνεται είμαστε ομοιοπαθείς. Χάσατε κι εσείς ταξίδι στη Μόσχα; Εγώ το προκάλεσα ως άθλιος λικβινταριστής. Για τον Άγιο Νικόλαο, δεν θυμάμαι πολλά να γράψω. Όλα ήταν θολά. Ένα παραλιακό και λίγο υπερυψωμένο ταβερνάκι, κρασάκι, τσικουδιά, αμπελοφιλοσοφία και απίθανες μυρωδιές του Μάη στα στενά του Άγιου Νικόλα. Και κολύμπι και πάλι κρασί και πάλι τσικουδιά. Θολές οι μνήμες από το Μάη του 1979.

@alma, σ' ευχαριστώ για την παρέμβασή σου, αλλά Τέλος (με πολλά ς - όπως γράφεις). Η εκδρομή ήταν από τις καλύτερες που είχαμε κάνει, αλλά κατά τα λοιπά δεν θυμάμαι πολλά πράγματα. Κάτι εικόνες μου έχουν μείνει από τότε. Μία εικόνα που μου έχει μείνει βαθύτατα χαραγμένη στο μυαλό μου είναι το ότι καθίσαμε με τις ώρες σ' ένα παραλιακό ταβερνάκι, λίγο υπερυψωμένο από το επίπεδο της θάλασσας σε ένα στενό πεζόδρομο-τσιμεντόδρομο (λόγω της μεγάλης κατά μήκος κλίσης) που χωρούσε μόνο το τραπεζάκι μας. Εκεί, πίνοντας, φιλοσοφούσαμε και συνειδητοποιήσαμε ότι η χαρά και το νόημα της ζωής αποτελείται από μικρές απολαύσεις, πολλές μικρές απολαύσεις. Και μια από τις μικρές απολαύσεις ήταν εκείνες οι στιγμές. Ήταν ένα απολαυστικό μεσημέρι, απόγευμα, βράδυ, νύχτα. Κάτι άλλο που θυμάμαι από το ταξίδι εκείνο ήταν οι εξαίσιες μυρωδιές του Μάη στα στενά του Άγιου Νικόλα. Και κάτι τελευταίο τα μπάνια μας στο Βάι και στη Νότια Κρήτη και μια εξαιρετική κακαβιά που φάγαμε σ' ένα στενό στην Ιεράπετρα. Δεν θυμάμαι πολλά από την εκδρομή αυτή, ίσως να φταίνε τα 42 χρόνια που έχουν περάσει. Ίσως να ήταν η άφθονη κατανάλωση οίνου και τσικουδιάς. Ποιός ξέρει;

@evaT, @panpan, @travelbreak, οι προτάσεις σας με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο. Αν και νομίζω ότι έχουν αρχίσει να υλοποιούνται.

Την ιστορία τη θυμήθηκα γιατί λίγες ημέρες πριν από το οριστικό κλείσιμο (νομίζω τέλη Οκτώβρη), με επισκέφτηκε, από την Αθήνα, ο σκληρός πυρήνας της τότε ομάδας μας. Αφού κάναμε τα μπάνια μας και ήπιαμε malt Bushmills, τη νύχτα πήγαμε σε ένα ταβερνείο όπου είχα κανονίσει και ορχήστρα. Περάσαμε πανέμορφα θυμηθήκαμε τα παλιά και γελάσαμε με πολλά. Μεταξύ αυτών και την ιστορία για το ταξίδι στη Μαγιόρκα που κατέληξε σε ταξίδι στη Ανατολική Κρήτη.

Παρακάτω παραθέτω απόσπασμα μιας ιστορίας από την ΕΣΣΔ του 1975. Η ιστορία είναι πραγματική. Αν τη διαβάσετε θα καταλάβετε για το λόγο για τον οποίο έκανα την (τότε αντισυμβατική) πρόταση για Μαγιόρκα (αντί Μόσχας - κατεστημένο) που κατέληξε σε μια υπέροχη εκδρομή στον Άγιο Νικόλαο της Κρήτης αλλά και σε άλλα μέρη της ανατολικής Κρήτης. Έστω κι αν οι αναμνήσεις είναι θολές. Πάντως είναι πιο ευχάριστες από αυτές σε μακρινά μέρη (σε χώρες του αν-ύπαρκτου σοσιαλισμού) της 10ετίας του 1970.


Προσοχή!!!! SOS! Δεν είναι ανέκδοτο. Είναι αληθινή ιστορία.
Ήταν η εποχή που είχε πέσει η χούντα. Είχε περάσει περίπου ένας χρόνος, είχε μπει το καλοκαίρι, όπου φιλοξενήσαμε με τον καλύτερο τρόπο κάποιες Ρωσίδες, μέλη της Κομσομόλ. Ακόμα ήταν δυσδιάκριτα τα όρια μεταξύ των 2 ΚΚΕ (θυμηθείτε την Ενωμένη Αριστερά στις εκλογές του 1974).
Τις γυρίσαμε παντού, από παραλιακές ψαροταβέρνες, ορεινές χασαποταβέρνες, ντισκοτέκ κλπ. Το σίγουρο είναι ότι οι Ρωσίδες θαμπώθηκαν και μας έταξαν ότι θα ανταποδώσουν τη φιλοξενία. Προφανώς έπεισαν τους υπεύθυνους του ΚΚΣΕ, κι εμείς αρχές Οκτώβρη βρεθήκαμε στη Μόσχα.
Μας άφησαν να πάμε και Τασκένδη όπου, λόγω πολιτικής του συντρόφου Στάλιν, υπήρχε έντονο ελληνικό στοιχείο. Επισκεφτήκαμε κι επιλεγμένες βιομηχανίες. Σκληρές εποχές, δεν έκανες ότι ήθελες. Μια νύχτα βρισκόμαστε στο σπίτι ενός γιου ανώτατου στελέχους της ελληνικής αριστεράς. Είμαστε μουδιασμένοι από ότι είχαμε δει στο πρώτο μας ταξίδι στον (όπως μέχρι τότε νομίζαμε) σοσιαλιστικό παράδεισο και στη μεγάλη σοβιετική πατρίδα. Πίναμε βότκες, για να χαλαρώσουμε. Είχαμε γνωριστεί με το γιο του ανώτατου στελέχους (αυτός μας είχε ζητήσει να βρούμε το γιο του). Ήταν μηχανολόγος μηχανικός (τώρα είναι στη σύνταξη) και δούλευε σε ένα εργοστάσιο, σε κάποιο υψηλόβαθμο πόστο. Και τότε μας είπε:
"Το σοβιετικό σύστημα είναι υπό κατάρρευση. Και θα σας πω το γιατί. Στο εργοστάσιο που δουλεύω παράγονται άξονες και ρουλεμάν. Στον έναν άξονα προφανώς αντιστοιχούν δύο ρουλεμάν. Με έκπληξή μου είδα ότι παράγονται ίσες ποσότητες αξόνων με ρουλεμάν. Οπότε οι μισοί άξονες επειδή δεν θα χρησιμοποιούντο, επέστρεφαν στο χυτήριο και η παραγωγική διαδικασία συνεχιζόταν με τη γραμμή ένας άξονας για ένα ρουλεμάν. Ως υπεύθυνος τμήματος πάω στον κομισάριο και του αναφέρω ότι πρέπει να αλλάξουμε την παραγωγική διαδικασία. Τότε αυτός αυστηρά μου είπε ότι αυτό να το ξεχάσω και ότι αν γίνει αναφορά για αλλαγή, δηλαδή σε έναν άξονα να αντιστοιχούν δύο ρουλεμάν θα μπλέξουμε όλοι. Θα έρθουν από τη Μόσχα, θα γίνουν ανακρίσεις και τελικά θα την πληρώσουμε εμείς και όχι αυτοί που σχεδίασαν το πενταετές. Έσκυψα το κεφάλι και αποχώρησα. Κατάλαβα τότε, ότι η ΕΣΣΔ δεν σώζεται με τίποτα". Τον ακούσαμε μελαγχολικοί, ήδη είχαμε καταλάβει ότι πολλά δεν πήγαιναν καλά, ήπιαμε τις βότκες και φύγαμε.
Αυτό είναι το υστερόγραφο της μη ταξιδιωτικής ιστορίας.
Οπότε αργότερα δεν μας έκανε εντύπωση ούτε ο Γκορμπατσόφ, ούτε το γκρέμισμα του τείχους, ούτε το αποτυχημένο πραξικόπημα του Αντρόποφ, ούτε το συνοπτικό τέλος του συντρόφου Νικολάε. Δεν μας έκανε εντύπωση ούτε το πως τα φαινομενικά ισχυρά καθεστώτα κατέρρευσαν σε λίγες ημέρες ή και ώρες, ούτε και πως στη Ρωσία τα ανώτατα κομματικά στελέχη, μετατράπηκαν μέσα σε μια νύχτα σε ολιγάρχες.
 
Last edited:

Nikos86

Member
Μηνύματα
292
Likes
2.105
Ονειρεμένο Ταξίδι
Στον χρονο!
Δεν θυμάμαι πολλά από την εκδρομή αυτή, ίσως να φταίνε τα 42 χρόνια που έχουν περάσει. Ίσως να ήταν η άφθονη κατανάλωση οίνου και τσικουδιάς. Ποιός ξέρει;
Επειδη ειμαι και γω ποτης θα σου πω ενα ρητο σχετικο με αλκοολ απ' τα πολλα που μου αρεσουν και που κολλαει με την συγκεκριμενη ατακα σου και μου ξεπηδησε απο τον νου οταν την διαβασα. Βασικα ειναι απο τα αγαπημενα μου. Δεν θυμαμαι ομως δυστυχως ποιος το ειπε.

"Αν δεν επινα τοσο πολυ θα θυμομουν περισσοτερες ιστοριες να διηγηθω, απ' την αλλη αν δεν επινα τοσο πολυ ισως και να μην αξιζαν και τοσο αυτες οι ιστοριες"
 
Last edited:

gkalla

Member
Μηνύματα
213
Likes
1.132
Επόμενο Ταξίδι
Κούβα
Ονειρεμένο Ταξίδι
Περού, Νέα Ζηλανδία
Γι αυτό και με συκοφαντούσαν ως μέγα λικβινταριστή
Την έννοια του λικβινταρισμού την έχουν πια ξεχάσει όλοι (σχεδόν), εκτός ολίγων "βαρεμένων" όπως εμείς. Πιο πολύ άντεξαν στον χρόνο οι λέξεις και οι έννοιες του οπορτουνισμού, του αναθεωρητισμού και του σεχταρισμού αλλά με ασαφή όρια και ερμηνεία. Να σκεφτείς πως έχω πετύχει άρθρα σε εφημερίδες (Ριζοσπάστη, Αυγή, Εποχή κλπ) που προσπαθούν να τα εξηγήσουν στους νεότερους.
Πάντως σε μένα έφεραν ωραίες αναμνήσεις και χαμόγελα για την αφέλεια που είχαμε τότε ως ενεργοί πολιτικά νεολαίοι.

Βέβαια οι φίλοι μου, με αποκαλούσαν Χομεϊνί, λόγω ποσοστών που είχα στις εσωκομματικές εκλογές.
Φαίνεται, εφαρμόζατε τον Δημοκρατικό Συγκεντρωτισμό στα κρυφά... :bleh:

Αν και είστε νεούδια
:haha::haha:
Ναι, ναι έτσι είναι, εξάλλου το είχε πει και ο Ζαμπέτας "Ο πενηντάρης είναι ο νέος της εποχής"

Για το θέμα της Κούβας
Καθώς στην εποχή μου, οι μπριγάδες ήταν στο τέλος τους και οι μόνες που θυμάμαι να γίνονταν τότε, ήταν προς την Νικαράγουα, έχω ακούσει ελάχιστα. Το μόνο που θυμάμαι καθαρά είναι πως ένας φίλος, αρκετά ευτραφής, που είχε πάει εκεί, είχε γυρίσει πίσω πιο αδύνατος κι από εμένα που τότε ήμουν 62 κιλά. Πραγματικά θα μ' ενδιέφερε πολύ να διαβάσω σχετικές ιστορίες σου και νομίζω ότι και σε πολλούς άλλους θα άρεσαν.
 

psilos3

Member
Μηνύματα
2.586
Likes
14.056
Επόμενο Ταξίδι
Πάσχα; Γελάει ο κόσμος...
Ονειρεμένο Ταξίδι
Peru, Japan, Iceland
Φίλε @gelf κάθε παράγραφος που αν αναρτάς, δημιουργεί αυτόματα προσδοκίες για πολλές επόμενες να το ξέρεις.
Έχω πολλά να σχολιάσω, να ρωτήσω για να μάθω, να συμφωνήσω, να διαφωνήσω ίσως, ωστόσο μόνο γραπτώς δε μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο. Το προτιμώ σε κάποιο σκοτεινό μπαρ με κανένα καλό «συνοδευτικό». ;)

@Nikos86 Μεγάλη ατάκα/αλήθεια. Δε θα 'χαμε να διήγηθούμε ούτε τα μισά.
Ποια μισά τώρα που το σκέφτομαι, ούτε το 1/10... Κάποια στιγμή πρέπει ν' ανοίξει ένα τέτοιο νήμα μου φαίνεται, με αντίστοιχες σύντομες ιστορίες.
 

Εκπομπές Travelstories

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Booking.com

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
31.447
Μηνύματα
764.442
Μέλη
35.986
Νεότερο μέλος
kelly26

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom