Αστείες εικόνες v2

[gioannis13]

Καλό μεσημεράκι, τι έμεινε ? ένα Καρναβάλι, Πάσχα κια μετά ,,,,,,ΜΠΙΤςςςςςςςς !

 

[alma]

 

[alma]

 

[alma]

 

[chris7]

 

[gioannis13]

Βλέπετε ! προπαθώ να είμαι στον παλμό του φόρουμ

 

[alma]

 

[gioannis13]

 

[duty_free]

 

[gioannis13]

Ο Πούτσος (427 π.Χ.-347 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ανθοπώλης από την Αθήνα, ο οποίος έγινε γνωστός και έμεινε στην ιστορία για την ομορφιά, την γοητεία και το ευγενές του χαρακτήρος του.
Παρόλο που υπήρξε φτωχός, ήταν ο πιο περιζήτητος γαμπρός της αρχαίας Αθήνας και όλοι πατεράδες προόριζαν τις ομορφότερες κόρες τους για τον Πούτσο.
Εξού και η φράση: "Το κορίτσι αυτό είναι για τον Πούτσο".
Όσο μεγάλωνε ο Πούτσος, οι γυναίκες τον λάτρευαν ακόμα περισσότερο. Όταν περπατούσε στο δρόμο, υπήρχαν ασυγκράτητες γυναίκες που τον φιλούσαν παντού, τον έγλυφαν, τον μύριζαν, τον χάιδευαν και τον έφτυναν.
Όλες αυτές ήταν για τον Πούτσο.
Πραγματικά ήταν αδύνατο να βγάλει κανείς τον Πούτσο από το μυαλό μιας γυναίκας.
Κι απ'το 347 π.Χ που πέθανε κυκλοφορεί η φράση
"Τον Πούτσο Κλαίγανε...
Ξεχασα να αναφερω πως τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Πούτσος τα πέρασε στην Καβάλα, εξοστρακισμένος από το καθεστώς των Τριάκοντα.
Οι Αθηναίες όμως δεν μπορούσαν να το ξεχάσουν και του έστελναν συνεχώς ερωτικά γράμματα. Όταν τα έδιναν στον ταχυδρόμο έλεγαν "Αυτό είναι για τον Πούτσο, Καβάλα".
Από εκεί βγήκε και η έκφραση που χρησιμοποιείται ως τις μέρες μας

 

[chris7]

 

[gioannis13]

Σε συνέχεια της ενημερωτικής ανάρτησης μου, η συνέχεια ......

Η Μούνα (482 π.Χ. – 400 π.Χ.) ήταν, σύμφωνα με τον θρύλο, αρχαία Αθηναία ανθοπώλισσα, γνωστή σε όλη την πόλη για την ομορφιά, τη γοητεία και το πνεύμα της. Λέγεται πως όταν περπατούσε στην Αγορά, οι περαστικοί σταματούσαν μόνο και μόνο για να την κοιτάξουν.
Παρότι καταγόταν από φτωχή οικογένεια, η φήμη της εξαπλώθηκε γρήγορα και πολλοί νέοι αριστοκράτες προσπαθούσαν να κερδίσουν την καρδιά της. Οι μητέρες έλεγαν στους γιους τους:

«Να βρεις μια κοπέλα σαν τη Μούνα!»
Τα άνθη που πουλούσε θεωρούνταν τα πιο όμορφα της Αθήνας, και υπήρχε η πεποίθηση ότι όποιος τα πρόσφερε σε αγαπημένο πρόσωπο δεν θα απορριπτόταν ποτέ.
Όταν πέθανε πρόωρα, λέγεται πως οι Αθηναίοι θρήνησαν τόσο πολύ, ώστε για χρόνια χρησιμοποιούσαν τη φράση:

«Αυτό είναι για τη Μούνα»,
για κάτι εξαιρετικά ποθητό και σπάνιο.