Βέλγιο Γαλλία Ολλανδία Εντός εκτός κι επί τα αυτά στη Φλάνδρα...

[kite26]

2. Άφιξη στο παγωμένο Άμστερνταμ

Παναγία μου κρύο!!! Τίποτε άλλο δεν μου ήρθε στο νου. Μιλάμε για το κρύο της αρκούδας εκεί! Με το που πάτησα το πόδι μου στο αεροδρόμιο, εκτός από το δριμύ ψύχος, είχα να αντιμετωπίσω και τις πρώτες δυσκολίες. Μετακίνηση με το μετρό προς το κατάλυμα, ένα χόστελ σχετικά κοντά στο κέντρο. Είχα να αντιμετωπίσω την κούραση από την πτήση, το τσουχτερό κρύο, αλλά και ένα γιγαντιαίο σύστημα συγκοινωνιών, για το οποίο δεν είχα ιδέα! Με τα πολλά, βρήκα την κατεύθυνση προς το Centraal station και από εκεί στο χόστελ. Κατέβηκα στη στάση κοντά στο ξενοδοχείο και δεν ήξερα πού είναι! Με τέτοιο κρύο κάθε δευτερόλεπτο μετράει! Έχοντας φτάσει στα όριά μου, τελευταία στιγμή βρήκα το ξενοδοχείο και μπήκα ανακουφισμένος για το check in. Ο πρώτος ύπνος στο παγωμένο Άμστερνταμ του Δεκεμβρίου ήταν γεγονός... Όσο κατάφερα να κοιμηθώ δηλαδή, γιατί το σώμα μου είχε υποστεί σοκ. Κρύο, ζέστη και πάλι κρύο συν την κόπωση. Μια νέα μέρα θα ξεκινούσε γεμάτη εκπλήξεις...

 

Προηγούμενο Κεφάλαιο

• 1
• 2
• 3
• 4
• …

  Go to chapter

  Go
• 11

Επόμενο Κεφάλαιο

First Προηγούμενη 2 of 11

Go to chapter

Go

Επόμενη Last

[kite26]

3. Το βουνό και η Ντίσνεϋλαντ των φιλότεχνων

Βουνό; Ποιο βουνό; Το Άμστερνταμ είναι τελείως επίπεδο! Κι όμως! Άνοιξα τα μάτια μου το πρωί και συνειδητοποίησα ότι είχα βρεθεί σε μια πόλη γιγάντια, άγνωστη και ασυνήθιστη σε ότι αφορά την οργάνωση και τις συνήθειες. Εκτός από αυτά, δεν γνώριζα ούτε τον τρόπο για να μετακινηθώ και να πάω στα μουσεία που ήθελα, τα οποία ήταν το Rijksmuseum, το μουσείο Βαν Γκογκ και το σπίτι του Ρέμπραντ. Όλα αυτά φάνταζαν ένα τεράστιο βουνό, ανυπέρβλητο. Συν τοις άλλοις, η ημερομηνία έγραφε 25/12. Όλα κλειστά, και με μεγάλη δυσκολία έβρισκες μαγαζί ανοικτό. Έδεσε το γλυκό...
Παρ' όλα αυτά, δεν είχα παρά να προσπαθήσω βήμα-βήμα να πετύχω τους στόχους μου. Με βασικό όχημα συγκοινωνίας το τραμ, έφτασα στη στάση στην οποία βρίσκονται τα κύρια μουσεία (Βαν Γκογκ και Rijksmuseum), αλλά και μια υπέροχη χριστουγεννιάτικη αγορά με παγοδρόμιο και street food. Ρωτώντας κάποιους Έλληνες, βρήκα και τη στάση του μετρό εκεί. Πρώτα μπήκα στο Μουσείο Βαν Γκογκ. Δε μου άρεσε, δε θεωρώ ότι άξιζε τα χρήματα του εισιτηρίου, αφού τα εκθέματα είναι λίγα συγκριτικά με αυτό που περιμένεις. Υπερεκτιμημένο. Έκανα μια γύρα στα εκθέματα, δοκίμασα τηγανητές πατάτες σε ένα από τα γύρω μαγαζιά, προμηθεύτηκα τα απαραίτητα σουβενίρ και συνέχισα για το Rijksmuseum. Το Rijksmuseum είναι όλα τα λεφτά, είναι ένα υπερμουσείο με ατελείωτα εκθέματα που δεν περιορίζονται μόνο στους πίνακες ζωγραφικής. Θα αφήσω τις εικόνες στο τέλος να μιλήσουν. Όταν αντίκρισα την Νυχτερινή Περίπολο του Ρέμπραντ, συγκινήθηκα. Δεν περίμενα ποτέ ότι θα κατάφερνα να δω τον αυθεντικό πίνακα. Δύο ώρες περιήγηση και δεν κατάφερα να τα δω όλα. Μας έβγαλαν έξω χωρίς πολλά πολλά, γιατί το Μουσείο έκλεινε. Κορυφαία επιλογή, 10/10 από εμένα, έχοντας πάνω κάτω ίδια τιμή με το προηγούμενο Μουσείο προσφέρει πολύ πολύ περισσότερα. Μια πραγματική Ντίσνεϋλαντ για όποιον είναι φιλότεχνος! Η μέρα με τη νύχτα τα δύο τους. Είχε βραδιάσει, η θερμοκρασία έπεφτε επικίνδυνα και έπρεπε να πάρω το δρόμο της επιστροφής για το κατάλυμα. Οι βασικοί μου στόχοι είχαν επιτευχθεί, μα στο πίσω μέρος του μυαλού μου ήταν μην τυχόν πάθω πνευμονία στο κατεψυγμένο Άμστερνταμ...

 

[kite26]

4. Εγγλέζικο ραντεβού και συνειδητοποιήσεις

Ξύπνημα πρωί-πρωί και η ημερομηνία έγραφε 26/12/25. Ήταν η ημέρα που είχα να επισκεφτώ το Σπίτι του Ρέμπραντ που έχει μετατραπεί σε μουσείο. Και τι μουσείο! Θα σας πω σε λίγο. Αρχικά, να πω ότι είχα συνηθίσει το τραμ και μετρό και ένιωθα μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Ωστόσο έκανα τα εύκολα δύσκολα, γιατί το μουσείο αυτό ήταν πόλη κοντά στο χόστελ, το ξέχασα και πήγα μέσω Λάρισας! Κάνω αχρείαστο κύκλο, φτάνω Centraal και ευτυχώς βλέπω τη στάση Waterlooplein και κατεβαίνω. Και πάλι κάνω τα εύκολα δύσκολα, γιατί ενώ το Σπίτι του Ρέμπραντ ήταν πολύ κοντά, παίρνω την αντίθετη κατεύθυνση και κάνω βόλτα σε ένα υπέροχο σημείο της πόλης. Εκεί συνειδητοποίησα ότι δεν είναι τόσο μουντό και βαρετό όσο μου φάνηκε αρχικά. Πολλά μαγαζιά, γέφυρες, πλατείες. Δεν ξέρω, ήταν μαγική περιοχή. Θα ξαναπήγαινα σίγουρα εκεί. Με τα πολλά, καταλαβαίνω ότι μπήκα λάθος και για να μη με μαλώσουν ρωτησα περαστικούς, γύρισα πίσω στο μετρό και ένα-δύο τετράγωνα παραπέρα βρισκόταν το μουσείο. Έφτασα πέντε λεπτά πριν την έναρξη της περιήγησης, όπως αναγραφόταν στο εισιτήριο. Πραγματικός Άγγλος στο ραντεβού μου. Και ενώ νόμιζα ότι ήταν το τρίτο στην ιεραρχία από τα τρία, κατάλαβα ότι ήταν ξεκάθαρα το δεύτερο! Προσωπικά δεν είχα διάθεση να βάλω ακουστικά, αν και σας το προτείνω. Θα δείτε και από τις εικόνες ότι πρόκειται για ένα πολύ ενδιαφέρον και σημαντικό μουσείο, που σε φέρνει μέσα στη ζωή του Ρέμπραντ, αφού είναι η οικεία του. Αυτό δεν μπορεί να αποτυπωθεί στις εικόνες, μόνο αν έρθεις μπορείς να το καταλάβεις.
Μετά από αυτή την υπέροχη εμπειρία, ξαναπήγα πίσω στην περιοχή του Rijksmuseum για μερικά ακόμη σουβενίρ. Το απόγευμα είχα να πάω για κρουαζιέρα στα κανάλια, οπότε η επιστροφή στο κατάλυμα ήταν κάτι παραπάνω από επιβεβλημένη. Είπαμε, το main quest ήταν να αποφύγω την πνευμονία όσο ήμουν εκεί...

 

[kite26]

5. Η τελευταία βόλτα εν πλω

Αφού ξεκουράστηκα λίγη ώρα στο ξενοδοχείο, ξεκίνησα για το σημείο από το οποίο θα ξεκινούσε η κρουαζιέρα στα κανάλια της πόλης. Ήταν νωρίς απόγευμα και ήδη ο ήλιος είχε δύσει. Το σημείο εκκίνησης ήταν πάρα πολύ κοντά στον σταθμό Centraal. Αν αξίζει; Ναι, για 15 ευρώ έχεις την ευκαιρία να δεις μέρη της πόλης που είτε δεν θα προλάβαινες να δεις, είτε δε θα ήξερες πού είναι. Πριν πάμε στις φωτογραφίες, εντύπωση μου έκαναν τα πλωτά σπίτια και τα φώτα σε κάθε σημείο της πόλης. Ήταν ένα πανέμορφο σκηνικό. Και όλα αυτά τα λέω χωρίς να είμαι φαν του Άμστερνταμ ή αυτού του τύπου πόλης. Επίσης, γύρω από το Centraal υπάρχουν πάρα πολλά δρομάκια με μαγαζιά fast food και ό,τι άλλο μπορεί κανείς να φανταστεί.
Η κρουαζιέρα κράτησε μια ώρα, κάνοντας τον κύκλο της πόλης και επιστρέφοντας στο ίδιο σημείο. Ωραία ήταν! Ώρα για επιστροφή στο κατάλυμα, γιατί το επόμενο πρωί το ταξίδι θα συνεχιζόταν προς το νότο...

 

[kite26]

6. Το λεωφορείο της Ομιχλώδους Χώρας

Αναλογιζόμενος το παρελθόν, θεωρώ ότι η επίσκεψη στο Άμστερνταμ στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Επισκέφτηκα όλα τα μέρη που είχα κυκλώσει να πάω, είδα και πολλά άλλα, καθώς και κόσμο από κάθε γωνιά της γης. Σίγουρα δεν είναι ένα μέρος που θα μπορούσα να ζήσω, όμως τις τρεις μέρες που έμεινα ως τουρίστας πέρασα μια χαρά. Το μόνο που δε βρήκα πού ήταν (ίσως κάπου κοντά στο Waterlooplein) είναι η περιοχή Red Lights. Αλλά δε με πολυενδιέφερε κιόλας, οπότε όλα καλά. Πάρα πολλοί Έλληνες, το Άμστερνταμ μιλάει ελληνικά, να το ξέρετε. Είτε τουρίστες, είτε φοιτητές οι Έλληνες έχουν κατακλύσει την πρωτεύουσα της Ολλανδίας.
Αρκετά όμως με τον πρόλογο. Το πρόγραμμα είχε πρωινό ξύπνημα στις πέντε, ετοιμασία βαλιτσών και αναχώρηση από το χόστελ με προορισμό το σταθμό Bijlmer, για να μπω στο λεωφορείο Flixbus για τη Λιλ.
Προσοχή! Τα Flixbus σταματούν λίγο έξω από το Bijlmer Arena σε μια απλή στάση που έχει μια μικρή πινακίδα ότι πρόκειται για Flixbus. Μην κάνετε το λάθος να περιμένετε μέσα στο σταθμό! Η στάση είναι πάνω στον αυτοκινητόδρομο. Κάπου εκεί βρίσκεται και το γήπεδο του Άγιαξ. Απ' ό,τι κατάλαβα ο σταθμός αυτός βρίσκεται στα πέριξ του γηπέδου. Μια βιομηχανική περιοχή είναι.
Το λεωφορείο έρχεται, βάζω τις βαλίτσες μέσα και ξεκινάω για βόρεια Γαλλία!
Ανυπομονούσα να δω τη διαδρομή αυτή, ήμουν πολύ περίεργος. Το τοπίο μοιάζει με το Θεσσαλικό κάμπο, με λιβάδια, ανεμόμυλους, αγελάδες, πρόβατα και ανεμογεννήτριες. Όμορφα, αλλά βαρετά. Συναντήσαμε μεγάλο μποτιλιάρισμα στη βελγική πόλη Αντβέρπ, αφού εκεί υπάρχει μεγάλο λιμάνι και νταλίκες προκαλούν χάος. Λίγο πριν τη Λιλ, ο οδηγός μάλλον ήθελε να πάει επειγόντως τουαλέτα και κάναμε στάση σε ένα μαγαζί. Σχεδόν είχαμε φτάσει όμως, αφού η Λιλ απείχε μισή ώρα. Σε πολύ λίγο, το λεωφορείο άρχισε να μπαίνει στη γαλλική πόλη....

 

[kite26]

7. Λιλ-Je ne parle pas français...

Λιλ, η πόλη με το περίεργο όνομα που τόσο έχει πληγώσει ποδοσφαιρικά τον Ολυμπιακό...Είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Γαλλίας, τοποθετημένη στα σύνορα με το Βέλγιο. Φτηνό σπίτι και εύκολη μετάβαση στο Βέλγιο για αργότερα. Για όσους δε γνωρίζουν στη Λιλ λειτούργησε το πρώτο μετρό παγκοσμίως. Πολύ οργανωμένο και ματζόβολο, καθιστώντας τη μετακίνησή μου από το προάστιο Ελέμ προς το κέντρο της πόλης πανεύκολη.
Το Ελέμ είναι ένα μουντό βιομηχανικό προάστιο. Τίποτε ιδιαίτερο, όμως η στάση μετρό ήταν πολύ κοντά σπίτι, οπότε με διευκόλυνε απίστευτα. Η γειτονιά που εμένα είχε ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα: Τα σκουπίδια. Έξω από κάθε σπίτι υπήρχαν στοιβαγμένες σακούλες σκουπιδιών για μέρες. Δεν ξέρω αν ήταν λόγω των ημερών ή αν έπεσα σε κάποια απεργία, αλλά ήταν σίγουρα το πιο ενοχλητικό πράγμα.
Το δεύτερο που με δυσκόλεψε ήταν η γλώσσα. Δεν γνωρίζω γαλλικά και, όπως καταλαβαίνετε, πέρασα δύσκολες στιγμές, αφού οι Γάλλοι δε μιλούν αγγλικά. Πολύ σπάνια, λιγάκι και μόνο αν δεν γίνεται διαφορετικά.
Παρόλα αυτά, η Λιλ είναι μια πολύ όμορφη πόλη με αρχιτεκτονική που έχει φλαμανδικές επιρροές.
Ξεχωρίζει το τεράστιο πάρκο στην Citadelle, όπου το καλοκαίρι υπάρχει και ζωολογικός κήπος. Ωστόσο, τα ζώα υπάρχουν και μπορείς να τα φωτογραφίσεις από μακριά. Γύρω από το σταθμό Lille Flandres υπάρχουν εκκλησίες, μαγαζιά και ατελείωτη βόλτα. Το σκηνικό άκρως χριστουγεννιάτικο! Μια από τις ωραίες στιγμές ήταν η επίσκεψη (δύο φορές κιόλας) στο βιβλιοπάζαρο που βρίσκεται στο La Vieille Bourse (Το Παλιό Χρηματιστήριο). Πωπω κόσμος! Ένα όνειρο!
Η πόλη πήρε το όνομά της από τον ομώνυμο ποταμό, τον οποίο μπορείτε να δείτε όταν φτάσετε στην Citadelle. Στο δρόμο για την αστερόσχημη Citadelle, θα βρείτε και άλλες εκκλησίες και κτήρια με μεγάλο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον. Θα αφήσω τις φωτογραφίες να μιλήσουν.
Θα ήθελα να πω κάτι, για να μην την πατήσετε σαν κι εμένα. Αν κάνετε το ίδιο ταξίδι ΜΗΝ βιαστείτε να αγοράσετε σοκολάτες από τη Γαλλία, αλλά περιμένετε να πάτε στο Βέλγιο, γιατί είναι και ανώτερες και φτηνότερες εκεί.
Οι άνθρωποι είναι πολύ ευγενικοί, απλώς παιδιά πριν πάτε φροντίστε να φρεσκάρετε τα γαλλικά σας, γιατί εγώ δεν το έκανα και το έριξα στην παντομίμα. Δεν τους αρέσει να ακούν αγγλικά, αγαπούν τη γλώσσα τους(καλά κάνουν εννοείται) και περιμένουν από εσένα να τους μιλήσεις σε αυτή. Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο. Έχετε προειδοποιηθεί, μην πείτε ότι δεν σας το 'πα
Την ώρα που τα γράφω αυτά, είναι ακόμη στη Γαλλία και μένουν αρκετές μέρες ακόμη για να φύγω. Θα επανέλθω για την επίσκεψη στο Palais de Beaux Arts και τον ποδοσφαιρικό αγώνα που πάντα βάζω μέσα στο εκδρομικό μου πρόγραμμα.
Αν αξίζει σαν πόλη; Εννοείται ναι, ειδικά τα Χριστούγεννα είναι πανέμορφη! Δεν είναι γνωστός τουριστικός προορισμός, αλλά εδώ περνάω πολύ όμορφα, παρά τις όποιες δυσκολίες. Και φτηνά, το Lidl να 'ναι καλά!

 

[kite26]

8. Από τα χωράφια του Θεσσαλικού κάμπου και τα παρατράγουδα, στο απόλυτο Χριστουγεννιάτικο όνειρο!

Στις διακοπές των Χριστουγέννων πάντα υπάρχει μια πολύ ιδιαίτερη μέρα: η τελευταία μέρα του έτους. Ο σχεδιασμός της εκδρομής έλεγε υποεκδρομή στο Βέλγιο και συγκεκριμένα όχι σε όποια κι όποια πόλη, αλλά στην ξακουστή Μπριζ.
Έτσι λοιπόν, ξεκίνησα το πρωί της 31ης Δεκεμβρίου για το σταθμό Lille Flandres, απ' όπου θα ξεκινούσε το τρένο για το Βέλγιο με ενδιάμεση αλλαγή τρένου στο Κορτράικ.
Κι ενώ όλα φάνταζαν ήσυχα και ιδανικά στο πρώτο τρένο, η κατάσταση ξέφυγε από κάθε έλεγχο. Μια ηλικιωμένη ήρθε στα χέρια με έναν ζητιάνο των τρένων και στο βαγόνι επικράτησε για αρκετή ώρα το απόλυτο χάος! Συν τοις άλλοις, κάποιος συνεπιβάτης αποφάσισε να κάνει τη γάτα βάζοντας το κερασάκι στην τούρτα! Μια δυσάρεστη οσμή είχε κατακλύσει το βαγόνι, η κατάσταση ήταν απελπιστική, ώσπου ευτυχώς ήρθε η ώρα για την αλλαγή τρένου στο Βέλγιο. Ευτυχώς!
Να μην σας τα πολυλογώ, το τοπίο έξω ήταν παρόμοιο με αυτό του Θεσσαλικού κάμπου. Είδα άλογα, γελάδια, πρόβατα και πολλά χωράφια και ποτάμια. Οι ανεμόμυλοι και οι ανεμογεννήτριες συχνά-πυκνά έκαναν την εμφάνισή τους.
Καμία από τις πόλεις από τις οποίες πέρασε το τρένο δεν μου φάνηκε κάτι ιδιαίτερο, κάτι που άρχισε να με βάζει σε σκέψεις για την επιτυχία της εκδρομής. Πόσα λίγα ήξερα και πόσα λίγα μπορούσα να φανταστώ για αυτό που ερχόταν...
Το τρένο έμπαινε σιγά σιγά στην πόλη της Μπριζ και άρχισα να καταλαβαίνω ότι η πόλη αυτή έχει πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά από τις προηγούμενες. Άλλο επίπεδο.
Αφού βγήκα από τον κεντρικό σταθμό, πήρα το λεωφορείο για το κέντρο, το οποίο μάλιστα λόγω των ημερών ήταν δωρεάν.
Σταμάτησα σε μια τυχαία στάση, καθώς το ταξίδι έπαψε να γίνεται by the book και ήδη είχε αρχίσει να μιλά η διαίσθησή μου. Η εξερεύνηση σε αυτή την πόλη-μουσείο είχε μόλις ξεκινήσει...
Παιδιά, ακούστε. Δεν έχω επισκεφτεί πόλη που να είναι τόσο όμορφη όσο αυτή. Ούτε καν το Άμστερνταμ, που θα μπορούσε να πει κανείς, λόγω των καναλιών και των ποδηλάτων. Ποιο Άμστερνταμ τώρα...Μιλάμε για τον απόλυτο νικητή, την ωραιότερη πόλη που έχω επισκεφτεί! Τι να πρωτοπώ, ας μιλήσουν στο τέλος οι φωτογραφίες. Αυτό που θα σας πω, είναι να μην έχετε καμία αμφιβολία να την επισκεφθείτε εάν βρεθείτε στο Βέλγιο ή κάπου κοντά, όπως εγώ. Κάθε κτήριο ήταν για φωτογραφία, ένα υπέροχο σκηνικό με έναν δρόμο που με οδηγούσε στο απόλυτο Χριστουγεννιάτικο μέρος. Σοκολατερί, καφέ, κάστρα, εκκλησίες πανέμορφες, αρχιτεκτονικά αριστουργήματα παντού! Δεν υπήρχε τίποτε, μα τίποτε άσχημο. Ούτε καν μέτριο! Ακόμη και τα McDonald's ήταν στεγασμένα σε ένα παλάτι! Ακόμη, μου δόθηκε η ευκαιρία να αγοράσω βελγικές σοκολάτες σε καλή τιμή, αλλά και σουβενίρ.
Επίσης, επισκέφτηκα την χριστουγεννιάτικη αγορά και το Καμπαναριό (Belfry), χωρίς όμως να μπω, γιατί είχα αποφασίσει να μη βγάλω εισιτήριο για να ανεβώ τα σκαλιά. Ίσως καλύτερα, μιας και έκανε αρκετό κρύο.
Τι να σας λέω... Τα λόγια είναι φτώχια, μιλάμε για τον απόλυτο χειμερινό προορισμό! Στέκεται τόσο σαν προορισμός μονοήμερης εκδρομής, όσο και για ολιγοήμερη παραμονή. Μόνο εκεί να πας, δε θες τίποτε άλλο. Μετά βεβαιότητας ήταν το απόλυτο highlight της εκδρομής!
Αφού ήπια έναν πεντανόστιμο espresso macchiato, πήρα το δρόμο του γυρισμού με το γνωστό Μπριζ-Κορτράικ, Κορτράικ-Λιλ και σπίτι γρήγορα και εύκολα. Η τέλεια εκδρομή, παρά τα παρατράγουδα στο πρώτο τρένο. Συμβαίνουν και τέτοια, τι να κάνουμε...

 

[kite26]

9. Υπάρχει αδερφάκι του Rijksmuseum; Κι όμως, ναι και βρίσκεται στη Λιλ!

Την ώρα που γράφω το κομμάτι αυτό, έχω χάσει καμία δεκαριά κιλά και πονάω στο πόδι από το πολύ περπάτημα. Μιλάμε για πολύ περπάτημα! Σκαλιά μετρό, τρέξιμο να προλάβω τρένα, λεωφορεία, τραμ, μουσεία, μαγαζιά, πάρκα, σοκάκια, πεζόδρομοι, τίποτα δεν άφησα στο διάβα μου...
Μα πάνω απ' όλα δεσπόζει σήμερα η μουσειακή κόπωση που μου προκάλεσε το Palais de Beaux Arts που βρίσκεται στη Λιλ!
Ήταν κλειστό τις προηγούμενες ημέρες λόγω εορτών και σήμερα μπόρεσα να το επισκεφτώ. Αξίζει απίστευτα και τα 7€ του εισιτηρίου δεν είναι τίποτα. Από μόνο του, χωρίς τα εκθέματα, είναι παλάτι και αρχιτεκτονικό αριστούργημα. Ένα στολίδι για την πόλη της Λιλ. Μπορείτε να το βρείτε πανεύκολα, αφού υπάρχει ομώνυμη στάση μετρό και μόλις βγείτε στην επιφάνεια είναι μπροστά σας.
Μάλιστα, αν περπατήσετε πιο πέρα θα βρείτε και την Citadelle, μαζί με το υπέροχο πάρκο της.
Στο ισόγειο του μουσείου υπάρχουν αγάλματα και κεραμικά για ορεκτικό και στον πάνω όροφο πίνακες ζωγραφικής. Ανάμεσα στα εκθέματα μπορεί κανείς να συναντήσει πίνακες του Μονέ, του Βαν Γκογκ και άλλων πολύ σημαντικών καλλιτεχνών. Φυσικά, μέσα στο Μουσείο υπάρχουν και άλλες συλλογές, όπως μακέτες πόλεων, κόμικ και πολλά άλλα. Έβγαλα φωτογραφία σχεδόν όλα τα εκθέματα σε μια μαραθώνια τρίωρη περιήγηση. Για οικονομία χρόνου και χώρου θα ανεβάσω κάποιες ενδεικτικές φωτογραφίες, για να πάρετε μια ιδέα.
Θεωρώ αδιανόητο να μείνει κανείς σε αυτή την πόλη και να μην επισκεφθεί το μουσείο αυτό. Ναι, θεωρώ ότι πλησιάζει, αν δεν ειναι εφάμιλλο, το Rijksmuseum του Άμστερνταμ.
Δε θα πω τίποτε άλλο, ήταν μια φοβερή ημέρα και καταπληκτική εμπειρία η επίσκεψή μου εκεί. Το πόδι μου πονούσε, αλλά έσφιξα τα δόντια και άντεξα, άξιζε πέρα για πέρα!

Αύριο το μενού έχει ποδόσφαιρο, Λιλ-Ρεν το βραδάκι...

 

[kite26]

10. Τα πάθη, τα λάθη και οι κόκκινες γραμμές

Καμιά φορά, ξέρετε, τα σχέδια που κάνουμε χρειάζεται να αναβάλλονται ή και να ακυρώνονται πολλές φορές. Μέσα σου ξέρεις ότι θες να κάνεις κάτι πολύ, όμως υπάρχουν στιγμές που πρέπει να κάνεις πίσω. Αυτό μου συνέβη την τελευταία μέρα στη Λιλ, την τελευταία ενεργή ημέρα, διότι θα έπαιρνα το δρόμο της επιστροφής την επομένη.
Ας τα πάρουμε τα πράγματα όμως από την αρχή. Το αρχικό πλάνο περιελάμβανε επίσκεψη στον Καθεδρικό Ναό της Λιλ το μεσημέρι και βράδυ παρακολούθηση του ποδοσφαιρικού αγώνα Λιλ-Ρεν.
Ο Καθεδρικός Ναός ήταν διαφορετική αρχιτεκτονικά εκκλησία από τις υπόλοιπες με το νεογοτθικό στυλ της. Πάρα πολύ εντυπωσιακή, ιδιαίτερα στο εσωτερικό της. Θα δείτε και φωτογραφίες αργότερα με βίντεο, αγάλματα, ξυλόγλυπτα και ψηφιδωτά.
Ακόμη, ο επισκέπτης μπορούσε να θαυμάσει δύο μεγαλοπρεπή εκκλησιαστικά όργανα στις δύο άκρες και γενικά αισθανόταν δέος κοιτάζοντας το εσωτερικού του Καθεδρικού.
Αφού έκανα μια βόλτα μέσα στη χριστουγεννιάτικη αγορά της χιονισμένης Λιλ, πήρα το δρόμο του γυρισμού για το κατάλυμα.
Από την αρχή της ημέρας πονούσα στο πόδι και δεν μπορούσα να το πατήσω. Το είχα κουράσει και αυτό απαιτεί χρόνο για να επανέλθει. Σίγουρα δεν πρέπει να το πιέσεις.
Επίσης, είχε αρχίσει από το απόγευμα να χιονίζει και το κρύο ήταν τσουχτερό. Εκείνη τη στιγμή, κάπου στο απόγευμα, ένιωσα ότι είχαν ξεπεραστεί οι κόκκινες γραμμές μου και πήρα την σκληρή απόφαση να μην πάω στο γήπεδο. Με πόνεσε πολύ παιδιά. Όμως, ήξερα ότι έπαιρνα μια σοφή απόφαση, αυτό μου έφτανε. Ίσως και καλύτερα, αφού η γηπεδούχος έχασε και θα ήταν χάλια η ατμόσφαιρα μετά την "κηδεία" αυτή.
Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να πω από την πλευρά μου ότι καλό είναι να λαμβάνουμε όλους τους παράγοντες υπόψιν, γιατί από μια επιπόλαια απόφαση να χαλάσει ολόκληρο το ταξίδι. Να κουτσαθείς, να κρυώσεις, να σε κλέψουν...Θέλει προσοχή! Ειδικά σε ένα τέτοιο δύσκολο ταξίδι με πάρα πολλά να σκεφτείς και να κάνεις.
Δε λέω να είμαστε φοβικοί, ούτε όμως και υπέρμετρα ριψοκίνδυνοι.
Έτσι την τελευταία μου νύχτα στη Γαλλία ξεκουράστηκα σπίτι, έφαγα καλά και ετοίμασα τα πράγματά μου για την αυριανή επιστροφή. Με μια υπόσχεση, να επιστρέψω στο πανέμορφο στάδιο της Λιλ για κάποιον άλλο νικηφόρο αγώνα.
Ξέχασα να σας πω, ότι την προηγούμενη μέρα είχα πάει στην περιοχή του σταδίου με το μετρό και το είδα από μακριά (δεν μπόρεσα να συνεχίσω πιο κοντά λόγω του έντονου κρύου). Οπότε, δεν ήταν και εντελώς αποτυχία το κομμάτι "Πιερ Μορουά", κάτι είδα ευτυχώς...

 

[kite26]

11. Το χιονοχτυπημένο Άμστερνταμ και η επιστροφή στα πάτρια εδάφη

Η εκδρομή είχε πια τελειώσει και έπρεπε να πάρω το μακρύ δρόμο της επιστροφής. Οι δυσκολίες πολλές. Στο Άμστερνταμ βρισκόταν σε εξέλιξη σφοδρή χιονόπτωση και ο ελληνικός FIR είχε κλείσει. Δε θέλει και πολύ να σε ζώσουν τα φίδια. Ευτυχώς είχα προβλέψει μια τελευταία νύχτα σε ένα από τα Ibis hotels, τα οποία σας προτείνω ανεπιφύλακτα. Πετούσα το επόμενο πρωί και ήμουν τυχερός και η πτήση έγινε χωρίς καθυστερήσεις και αναβολές.
Παιδιά, γινόταν χαμός, το Άμστερνταμ ήταν χιονισμένο και παγωμένο! Εντυπωσιακό και σπάνιο σκηνικό, απλώς εγώ είχα να ταξιδέψω και με άγχωνε. Κατά τα άλλα, ήταν υπέροχη εικόνα. Τόσο, που με έβαλε σε σκέψεις για χειμερινή επίσκεψη στη Φινλανδία.
Κλείνοντας, θα πρέπει να πω ότι είμαι χαρούμενος που έφερα εις πέρας ένα τέτοιο υψηλής πολυπλοκότητας και δυσκολίας ταξίδι. Μου δόθηκε η ευκαιρία να επισκεφτώ τρεις χώρες, να θαυμάσω υπέροχα τοπία, κτήρια, εκθέματα και να γνωρίσω πολλούς ανθρώπους. Άλλους ελάχιστα και άλλους λίγο περισσότερο. Δεν το μετάνιωσα σίγουρα, αλλά δεν μπορώ να πω ότι θα ξαναερχόμουν σύντομα. Το γλωσσικό εμπόδιο στη Γαλλία, η έλλειψη σπιτιών και η ακρίβεια στην Ολλανδία είναι αποτρεπτικά στοιχεία.
Νιώθω πάντως πολύ τυχερός που έζησα αυτή την εμπειρία και ήταν πολύ καλύτερα από όσο φανταζόμουν. Ελπίζω να βοήθησα και άλλα μέλη που πιθανόν να θέλουν να κάνουν μια παρόμοια εκδρομή. Τα λέμε στο επόμενο ταξίδι το καλοκαίρι κάπου κοντά στη λίμνη Saimaa!

 

[psilos3]

Ευχαριστούμε για την ιστορία και τις πολύ χρήσιμες πληφορορίες.
Πάντα τέτοια και καλύτερα!

 

[katkats]

Μεταφέρθηκε στις Ταξιδιωτικές Ιστορίες - Ευρώπη