Κάποτε και εγώ έτσι σκεφτόμουν για την ryanair (λίγο πριν ξεκινήσει πτήσεις προς Ελλάδα) όμως μια κοπέλα από την Ισπανία αν δεν κάνω λάθος μου έγραψε : Γιώργο εγώ με τα λεφτά που παίρνω δεν θα μπορούσα να κάνω τόσα πολλά ταξίδια και όμως μέχρι τώρα έχω ταξιδέψει σε 12 διαφορετικά κράτη.
Από ότι έχω καταλάβει η Wizz air είναι πιο καλύτερη από τις άλλες ryanair η transavia. Εδώ και πολλά χρόνια είχε πτήσεις Κουταιση - Θεσσαλονίκη. Θυμάμαι ένας από την Γεωργία είχε πετάξει από Κουταισι μέσω Θεσσαλονίκης προς Αθήνα και πλήρωσε μόνο 60 ευρώ. Για εκείνα τα χρόνια η τιμή ήταν πολύ καλή.
Τώρα ότι ακυρώθηκε πτήση από Κουταισι προς Αθήνα νομίζω καλά έκανε γιατί η πτήση ήταν πρωινή και θα ήταν επικίνδυνη .
Μια φορά μου έτυχε να πάω Μόσχα με τρένο από Ελλάδα και όταν φτάσαμε στην Μόσχα μας είπαν εδώ και τρεις ημέρες δεν έχει πετάξει ούτε ένα αεροσκάφος . Για να συνεχίσουμε το ταξίδι μας και να πάμε η Καζαχστάν η Ουζμπεκιστάν μόνο με τρένο μπορούμε να το κάνουμε . Όλοι αυτό κάνανε όμως εγώ είχα άλλη γνώμη γιατί με είχε κουράσει το τρένο και είπα μόνο αεροπορικώς θα πάω. Τελικά όλοι φύγανε και έμεινε ένα μόνο ταξί(ένα μέτρο χιόνι είχε από ότι θυμάμαι) . Μου έλεγε ο οδηγός : κάνεις δεν γνωρίζει ποτέ θα αρχίσουν να πετάνε και αφού υπάρχει επιλογή με το τρένο τι το θέλεις το αεροπλάνο. Εγώ σκέφτηκα στο κάτω κάτω θα μείνω μια ή δύο ημέρες στην Μόσχα και μετά σίγουρα θα υπάρχει πτήση. Ο οδηγός μου λέει εντάξει θα σε πάω στο αεροδρόμιο Domodedovo γιατί κάποια λεφτά πρέπει να βγάλω για σήμερα και άλλη επιλογή δεν έχω έκτος από εσένα. Συμφωνήσαμε να με πάει με 60 ρούβλια. Ήταν ακριβώς 31 Δεκεμβρίου. Όμως όταν φτάσαμε στο αεροδρόμιο και πήγα να αγοράσω εισιτήριο για Τασκενδη η κοπέλα μου λέει ότι μόνο μετά από τρις ημέρες έχει εισιτήρια. Πήγα στην άκρη και προσπάθησα να σκεφτώ τι πρέπει να κάνω. Σκέφτηκα να αγοράσω το εισιτήριο και ότι πράγματα είχα να τα δώσω στον χώρο φύλαξης αποσκευων. Όμως οι τρις ημέρες ήταν πολλές για αυτό έπρεπε κάτι άλλο να σκεφτώ. Το θέμα είναι ότι ήμουν πολύ τυχερός γιατί κάποια στιγμή ακούω κάποιον να μου λέει το όνομα μου. Γυρνάω και βλέπω έναν γνωστό μου Τουρκο από την πόλη μας. Του λέω ότι δεν βρίσκω άκρη και ότι εισιτήρια δεν υπάρχουν. Μου λέει δώσε μου το διαβατήριο και βάλε μέσα τα λεφτά και 10 ρούβλια παραπάνω. Σε λίγα λεπτά επιστρέφει και μου δίνει ένα εισιτήριο για Τασκενδη. Παίρνει κάποια δικιά μου βαλίτσα και μου λέει πάμε μαζί μου. Μετά πήγε σε ένα χώρο που εκεί μπαίνουν μόνο αυτή που εργάζονται στο αεροδρόμιο. Μου λέει μην φοβάσαι για τις βαλίτσες εγώ εδώ και τρεις ημέρες αναγκαστικά περιμένω ποτέ θα μπορέσω να πετάξω και τους γνωρίζω όλους . Τελικά αργότερα ακούμε να λένε ότι σε λίγες ώρες θα πετάξει το αεροσκάφος για Τασκενδη. Στο αεροσκάφος μπήκαμε στις έντεκαμιση το βράδυ όμως οι πιλότοι περίμεναν μέχρι της δώδεκα να γιορτάσουν τον καινούριο χρόνο. Νομίζω θα ηπιαν και λίγη Σοβιετικη σαμπάνια. Μετά από ένα τέταρτο απογειωθηκε το IL 86 για Τασκενδη (μεγάλο αεροσκάφος κάπου για 300 άτομα). Μετά από 40 λεπτά μας φέρνουν κοτόπουλο ζεστό. Ήταν ένα τέλειο φαγητό που μαζί με κάτι δικά μου ελληνικά γιαούρτια το φάγαμε με τον φίλο μας τον τουρκο. Τότε πριν διαλυθεί η Σοβιετικη Ενωση εμείς οι Έλληνες του Ποντου με κανένα λαό δεν είχαμε πρόβλημα εκτός από τους Τσετσενους(ήταν τα πρώτα χρόνια που μας έστειλαν στην εξορία, τότε είχαν στείλει και τους Τσετσενους όμως σε λίγα χρόνια αυτή γύρισαν πίσω στην πατρίδα τους. Και με αυτούς τα βρήκαμε γιατί πήραν ένα καλό μάθημα από του δικούς μας και μεταξύ μας μετά δεν υπήρχαν προβλήματα. Είχαμε πολύ καλές σχέσεις όμως όταν ήμουν νέος δεν γνώριζα το λόγο. Εδώ τα έμαθα από έναν Πόντιο που ζούσε στο Κενταου. Μια μικρή όμως όμορφη πόλη που πραγματικά με τόσους πολλούς Έλληνες που είχε ήταν Ελληνική.
Πρέπει γράψει πολλά και σε λάθος νήμα.)
Το χειμώνα προς αυτά τα μέρη δεν θα προγραμμάτιζα κάποιο ταξίδι.
Last edited:
