Τουρκία ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ - Ένα καταδρομικό road trip

themischar

Member
Μηνύματα
303
Likes
2.267
Επόμενο Ταξίδι
Ιβηρική Χερσόνησος-Οδικώς
4η μέρα, Τριγύρω στο Goreme

Δεν γίνεται να βρεθείς στην Καππαδοκία και να μείνεις αλώβητος από το πεντανόστιμο φαγητό της. Η κουζίνα γενικά είναι αρκετά βαριά και πλούσια σε μπαχαρικά. Ήλθε και έδεσε και σε μας χθες βράδυ δοκιμάζοντας δύο χαρακτηριστικά πιάτα της περιοχής, το Pottery Kebap (κεμπάπ σε πήλινο) και το Manti (πάνω-κάτω κάτι όμοια με παραδοσιακά ραβιόλια).
  • Το Pottery Kebap είναι κρέας, μοσχάρι, ή κοτόπουλο ψημένο μέσα σε ένα ψιλόλιγνο πήλινο για ώρες μαζί με λαχανικά.
  • Το Manti είναι ζυμαρικά γεμιστά με κιμά, που τα σερβίρουν ζεστά με γιαούρτι και σάλτσα με σουμάκ (θεριακλίδικη κόκκινη σάλτσα με λεμονάτη γεύση).
Το φαγοπότι, δεν είχε μεγάλη διάρκεια ούτε είχε αλόγιστες ποσότητες, είχε όμως εκείνο το κάτι που το φυσάς και δεν ξεφουσκώνει με τελικό αποτέλεσμα τον καθυστερημένο ύπνο.

Αυτά ήταν χθες, γιατί το σημερινό πρωινό στον καλοστρωμένο μπουφέ με τα όμορφα καλούδια του δε μας τραβούσε ούτε να τον πλησιάσουμε, έγινε και αυτό !
Με ένα καφέ που είπιαμε και ένα χυμό στο χέρι, πάμε για πεζοπορία, κατάλληλα ντυμένοι και φορτωμένοι με τα απαραίτητα.
Σκάσαμε μύτη στο δρόμο κατά τις 09:20πμ, με κατεύθυνση τη Rose Valley, μια απίστευτα μοναδική περιοχή της Καππαδοκίας με τις αιχμηρές -ροζ χρώματος- κορυφογραμμές, που γίνεται περισσότερο έντονο κατά τη διάρκεια του ηλιοβασιλέματος !



Περνάμε μπροστά από το Goreme Open-Air Museum και συνεχίζουμε λίγο πιο πάνω φθάνοντας στο Kaya Camping. Ο πρώτος δρόμος μετά το Kaya Camping, είναι ο δρόμος που στη συνέχεια γίνεται μονοπάτι. Κάπου εκεί υπήρχε μια ξύλινη πινακίδα με εντελώς ξεθωριασμένα γκράφιτι που έδειχναν κατευθύνσεις προς «Rose» και «Red» και που καλώς υποθέσαμε ότι ήταν η αφετηρία μας.

Το μονοπάτι με την ονομασία ¨Meskendir Trail¨ ήταν κατηφορικό. Το αμμοχάλικο της περιοχής που το σκέπαζε μαζί με το χώμα εν είδη πούδρας γινόταν αρκετά ολισθηρό, αλλά σιγά-σιγά βρήκαμε το ρυθμό μας έχοντας κατά νου πως η συνέχεια του θα μας συνέδεε με τη Rose Valley.





Το τοπίο εναλλάσσεται και δημιουργεί εικόνες που έντονα αποτυπώνονται στη μνήμη μας. Ο ήλιος με τη φιλενάδα του τη ζέστη είναι απανταχού παρόντες, αλλά δε μας πτοούν, είναι τόσο όμορφα που μας προκαλούν να συνεχίσουμε.





Το μονοπάτι, φθάνοντας στην κοιλάδα, ίσιωσε και αρχίσαμε να μπαίνουμε σε μια σειρά από σήραγγες ψαμμίτη που ήταν εξαιρετικά δροσερές. Μερικά από αυτά τα τούνελ τα συναντάς και άλλου, αλλά τούτα ήταν μακρύτερα και οι στέγες τους ήταν πολύ ψηλότερες.





Είμαστε ήδη εντυπωσιασμένοι με τους μικρούς σχηματισμούς φαραγγιών και βράχων.






Μέχρι στιγμής όλα συνηγορούν πως αξίζει η περιπλάνηση στην κοιλάδα. Είναι μια καλή ευκαιρία για πεζοπορία με ησυχία παντού, για παρατήρηση των ιδιαίτερων τοπίων με τους υπερμεγέθεις σκαλιστούς βράχους.







Βγαίνοντας από ένα από τα τούνελ και πεζοπορώντας σε μια μικρή ευθεία του μονοπατιού με τα ψηλά δένδρα και τα λαξευμένα βράχια από πάνω μας,



ανταμωθήκαμε με μια καντίνα, φτιαγμένη αποκλειστικά με τα βρισκούμενα υλικά.



Ο ιδιοκτήτης της, όταν από μακρυά αντιλαμβανόταν κάποια παρέα, φώνάζε με όλη του τη δύναμη :
- << CAPPADOKIAN STARBUCKS >>
μειδιώντας παράλληλα, αφού γνώριζε πολύ καλά πως οι διερχόμενοι θα το απολάμβαναν !
Τέτοιες εκπλήξεις και μάλιστα από το πουθενά, είναι πάντα καλοδεχούμενες όχι γιατί σε κάνουν να χαμογελάς αλλά γιατι δίνουν μια πληρότητα σε αυτό που επιχειρείς.

Και, βεβαίως, σταματατήσαμε για ένα τσάι και ένα χυμό (το καθένα έχει το δικό του αποθηκευτικό χώρο), Επιθυμούμε και θέλουμε, όπου είναι δυνατόν, να υποστηρίζουμε τους τοπικούς πωλητές.



Το μονοπάτι είχε μια εξίσου καλή συνέχεια αφού περιτρυγιριζόταν από καταπληκτικές σπηλαοκατοικίες.
Τεράστια λαξευμένα παράθυρα και τρύπες περιστεριών υψώνονταν πάνω μας καθώς πεζοπορούσαμε και φανταζόμασταν όλη την Καππαδοκία να ζει σε αυτό το στυλ κατοικίας πριν από εκατοντάδες χρόνια.

















Το μονοπάτι, δείχνει ξεκάθαρα πως τελείωσε μιας και έχει γίνει μετατραπεί σε χωματόδρομο. Ακόμη και το λιγοστό ζεστό αεράκι, σηκώνει και στροβιλίζει την πούδρα του χώματος, χώρια αυτό που δημιουργείται από κάθε διερχόμενο τροχοφόρο ή και δίποδο !





Σε λιγότερο από δυο χιλιόμετρα, ο χωματόδρομος έδωσε τη θέση του σε ψιλοασφαλτωμένο δρόμο και έκανε, αχνά, την εμφανισή του το χωριό Çavuşin, που βρίσκεται περίπου στα μισά του δρόμου μεταξύ των κωμοπόλεων Avanos και Göreme.
Μέχρι τη δεκαετία του 1920 είχε μικτό πληθυσμό με πολλές Χριστιανικές Ορθόδοξες οικογένειες. Το παλιό χωριό, που εγκαταλείφθηκε πριν από αρκετές δεκαετίες λόγω πτώσεων βράχων, ήταν όλο λαξευμένο στην πλαγιά του λόφου. Οι κάτοικοι του Çavuşin ζούσαν σε σπίτια τα οποία ήταν κομμένα και ¨ραμμένα¨στον τεράστιο βράχο.



Το σημερινό χωριό Çavuşin, είναι ακόμα ένα ήσυχο μέρος, με άντρες που κάθονται και πίνουν τσάι στο καφενείο κοντά στο τζαμί, με τις γυναίκες να περιφέρονται με τα παραδοσιακά Τουρκικά χωριάτικα ρούχα (αλλά και τα νεότερα κορίτσια που φορούν τζιν, μπλουζάκια και χωρίς μαντήλες). Ο αγροτικός εξοπλισμός εδώ και εκεί μαρτυρά, ότι οι άνθρωποι που ζουν εδώ εξακολουθούν να ασχολούνται με τη γεωργία σε κάποιο βαθμό.

Υπάρχουν δύο Εκκλησίες η ανώτερη Εκκλησία, η μεγάλη βασιλική αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή (που βρίσκεται στον βράχο. πάνω από το χωριό) και την κάτω Εκκλησία, την Εκκλησία Νικηφόρου Φωκά, προς τιμήν του αυτοκράτορα .







Είχε πλέον μεσημεριάσει όταν φθάσαμε στο Çavuşin και αποφασίσαμε να χρησιμοποιήσουμε το λεωφορείο της γραμμής, Avanos - Göreme, (υπάρχουν λεωφορεία προς Göreme και Avanos, κάθε 15-20 λεπτά) με σκοπό να πάμε στο ξενοδοχείο για ένα καλό φρεσκἀρισμα εν συνεχεία να πάρουμε τη moto και να κατευθυνθούμe προς την κωμόπολη Avanos.



H απόσταση που διανύσαμε έως το Goreme ήταν μικρή όπως και ο χρόνος που χρειάστηκε, ὀμως μαζί με το όλο σούρτα φέρτα που καλώς προστέθηκε, το 11:50 πμ έγινε με περισσή ευκολία 12:50μμ.

Όλα καλά και να´μαστε ξανά στο δρόμο, παρέα με τη moto, προς Avano. Τα λιγότερο από 10 χλμ απόστασης μεταξύ των δυο κωμοπόλεων, στον άδειο κατά τα άλλα δρόμο, ήταν ένα τίποτα.







Η, ομολογουμένως, ήσυχη κωμόπολη Avanos βρίσκεται στην άκρη του Ερυθρού ποταμού και είναι διάσημη για τα κεραμικά της. Οι ντόπιοι τεχνίτες έχουν πρόσβαση σε κόκκινο πηλό, που είναι ιδανικός για την κεραμικἠ τἐχνη που τον μαζεύουν από την κοίτη του ποταμού σαν πρώτη ύλη για ην κατασκευή διάφορων δοχείων και αμέτρητων διακοσμητικών ειδών λαικής τέχνης που τα πουλούν σε ολόκληρη την Τουρκία.

Όσοι πάλι επιθυμούν, θα έχουν άνετα την δυνατότητα να επισκεφθούν κάποιο από τα οικογενειακά εργαστήρια και να δουν όλη την διαδικασία παραγωγής ενός κεραμικού και την ευκαιρία ίσως μιας δοκιμής !
Εμείς επισκεφθήκαμε, ένα τοπικό εργαστήριο & Μουσείο Κεραμικής Τέχνης.





 

themischar

Member
Μηνύματα
303
Likes
2.267
Επόμενο Ταξίδι
Ιβηρική Χερσόνησος-Οδικώς
Ο Ερυθρός ποταμός (το μακρύτερο ποτάμι της Τουρκίας) που διασχίζει την κωμόπολη με τα ήσυχα και χρηστικά κοκκινοκεραμιδί λασπόνερά του.





Εποχούμενοι κἀναμε μια γρήγορη βόλτα στα περίχωρα της πόλης για να καταλήξουμε στο κέντρο της για φαγητό. Ήταν ήδη 15:15 μμ και δικαίως είχαν αρχίσει να παίζουν τα γνωστά όργανα, σχεδόν, χωρίς σταματημό.
Το προεπιλεγμἐνο μας εστιατόριο ήταν στην άκρη του κέντρου της κωμόπολης. Η όλη εξυπηρέτηση ήταν υποδειγματική όπως και τα πληθωρικά καλομαγειρεμένα πιάτα του.


Η moto μας περίμενε υπομονετικά μέχρι να τελειώσουμε το γεύμα μας,



για να μας συντροφεύσει στη συνέχεια προς μια κοντινή, άκρως ιδιαίτερη, τοποθεσία, των Fairy Chimneys.







Οι Fairy Chimneys, oι διάσημες «καμινάδες νεράιδων» της Καππαδοκίας, ένα σουρεαλιστικό τοπίο που παρατηρείται στις κοιλάδες του τριγώνου Avanos - Ürgüp - Uçhisar, με σκαλιστά πανύψηλα πετρώματα, που αλλάζουν έντονα χρώμα και περισσότερο όταν τις λούζουν οι ακτίνες του ηλιοβασιλέματος.
Οι βραχώδεις σχηματισμοί που έχουν κάνει την Καππαδοκία έναν από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς στην Τουρκία εμφανίστηκαν λόγω μιας γεωλογικής διαδικασίας που ξεκίνησε πριν από εκατομμύρια χρόνια. Εκείνη την εποχή τα βουνά Erciyes, Güllüdağ και Hasandağı ήταν ενεργά ηφαίστεια της περιοχής. Οι ηφαιστειακές εκρήξεις τους κάλυψαν την περιοχή με πυκνή τέφρα, η οποία αργότερα στερεοποιήθηκε σε έναν μαλακό βράχο που ονομάζεται «τούφ». Όταν οι φυσικές δυνάμεις του ανέμου και του νερού έκαναν τη δουλειά τους, μόνο τα πιο σκληρά στοιχεία έμειναν πίσω για να σχηματίσουν τις «καμινάδες των νεράιδων» που μπορούν και σκαρφαλώνουν έως τα 40μ στον ουρανό. Η διάμετρος των καπνοδόχων είναι από 1μ έως και 15μ.
Οι καπνοδόχοι των νεράιδων, φαντάζουν σαν μανιτάρια και είναι ένα θαύμα της φύσης που στέκονται όρθια παρά τα εκατομμύρια χρόνια τους.
Επιπλέον, για μας ήταν έντονη η υπενθύμιση πως αυτό το τοπίο μας έφερνε κάτι λίγο από Σαρακίνο Μήλου και μικρά Μετέωρα.















Αφήσαμε την ομορφιά του σαγηνευτικού τοπίου των Fairy Chimneys και παίρνοντας έναν κακοτράχαλο χωματόδρομο κατευθυνόμαστε προς την διαβόητη Love Valley (την κοιλάδα της αγάπης).
Αυτήν που όλοι οι επισκέπτες, με κάποιο τρόπο, κόπτονται να δουν.

Το μπουρδούκλωμα ήταν αναμενόμενο μην πω πως άργησε μάλιστα, αφού ενδείξεις κατεύθνσης δεν ανταμώναμε. Προχωρούσαμε λίγο μουδιασμένα, ώσπου σε ένα ξέφωτο φάνηκε, επιτέλους, μια μισοπεσμένη πινακίδα που έδειχνε, Love Valley, προς τα δεξιά. Αυτό που βρήκαμε στην πορεία, αργότερα, ήταν απλά ένας γκρεμός ! ! !
Άντε πάλι προς τα πίσω . . .
Για να φτάσουμε στην κοιλάδα έλλειπαν, αρκετά, χιλιόμετρα, Στρἰψτε αριστερά έδειχνε η επόμενη πινακίδα που ύστερα από τρία χλμ μας έβγαλε στην κορυφή του λόφου σε ένα μικρό και βατό οροπέδιο, ακριβώς, πάνω από την υπόλευκη κοιλάδα με τα πράσινα δέντρα !





Η Love Valley έχει τη φήμη μιας πολύ μεγάλης κοιλάδας και σαν βρεθείς καταλαβαίνεις πολύ γρήγορα από πού έχει πάρει το όνομα της. Τεράστιοι βράχοι σε σχήμα φαλού κατακλύζουν το μέρος, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερα ¨αγαπησιάρικο¨ και συνάμα εντυπωσιακό τοπίο.
Εξαιρετικά φυσικά θαύματα, τα τεράστια μνημεία που άφησε να δημιουργηθούν η Μητέρα Φύση στην κοιλάδα της αγάπης που βρίσκεται σε ένα ψηλό οροπέδιο πάνω από χίλια μέτρα σε υψόμετρο. Οι βροχοπτώσεις είναι αραιές σε αυτήν την περιοχή και το μέρος έχει ζεστά ξηρά καλοκαίρια και κρύους χιονισμένους χειμώνες. Σε αυτό το περιβάλλον, λοιπόν, στέκονται αγέρωχες οι τεράστιες φυσικές δομές που ομοιάζουν με κάποιο είδος αρχαίου αφιερώματος στην ανδρική γονιμότητα.







Ο καιρός, με τον ήλιο γερμένο προς το βασίλεμά του, συνωμοτούσε και μας παρείχε θέα 360ο και με εξαιρετική ορατότητα σε όλη την ανατολική περιοχή.





Το μικρό οροπέδιο, που βρισκόμασταν, σε πολλά σημεία του ήταν ίσιο και αυτό το εκμεταλλεύτηκαν ντόποιοι μικροπωλητές για να στήσουν τις μικρές παράγκες τους.



Παραμείναμε για αρκετή ώρα αττενίζοντας τη Love Valley και μια θεσπέσια ιnstrumental μουσική έφθανε στα αυτιά μας, από μια από τις παράγκες.
Διακριτικά, λες και σέβονταν τόσο το χώρο όσο και τους λιγοστούς παρευρισκομένους, έπαιζε το Album Kopruler (Varius Artists) και ένα δείγμα από αυτό είναι και το :


Δεν είναι περιττό να αναφέρω πως, από δω και πέρα, το Album αυτό αποτέλεσε τη μουσική επένδυση του υπόλοιπου ταξιδιού μας.

Όλα τα είχαμε υπό έλεγχο, ήταν φως φανάρι, εκτός από την ώρα που με ευκολία κυλούσε χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε ή μαλλον το αντιλαμβανόμασταν αλλά κάναμε το κορόιδο. Πἠγε κιόλας 18:15μμ και με τα βίας θέλαμε να φύγουμε.
- Θέλουμε ή δε θέλουμε να δούμε εκείνο το ηλιοβασίλεμα ;
- Αν ναι, τότε πρέπει να φύγουμε.
Έ, που θα πάει θα το δούμε το ηλιοβασίλεμα είπαμε και οι δυό και καβαλώντας τη moto ξεκινήσαμε προς στην γνωστή μας, τὠρα πια, τοποθεσία ¨ηλιοβασιλέματος¨ Sunset Point, στην κορυφή ενός απόκρημνου βράχου με πρώτη θέα το Goreme.

Πρόκειται για μια σύντομη διαδρομή -αλλά απότομη- προσβάσιμη με τα πόδια βόλτα από το κέντρο του Goreme, σε λιγότερο από μισή ώρα με τα πόδια (συμπεριλαμβανομένων στάσεων στο δρόμο, για να τραβήξεις φωτογραφίε,ς όλων των βραχωδών σχηματισμών σε διαφορετικά στάδια) έως το οροπέδιο της κορυφής, όπου υπάρχει μικρό καφενεδάκι για κάτι πρόχειρο και μια ξύλινη πλατφόρμα με θέα προς όλες τις κατευθύνσεις.





Λαμπρές και πολλές δόξες έχει η δυτική πλευρά τόσο για το ηλιοβασίλεμα, όσο και το ότι έχει πρώτη θέα το Goreme και προς την καστρόπολη Uchisar.



Λογαριάζαμε εκ νέου χωρίς τον ξενοδόχο, είναι η ταιριαστή έκφραση, αφού δεν ικανοποιηθήκαμε και σήμερα από την προσπάθειά μας.
Όσο περνούσε η ώρα το μαζεμένο πλήθος, ήταν ξεκάθαρο, έχανε την υπομονή του και είτε καθόταν χάμω είτε έφευγε ανεπιστρεπτί,



Συνοστισμός, άκρατος, στην ξύλινη πλατφόρμα για λίγο παραπάνω ή και λίγο καλύτερο ηλιοβασίλεμα.
Τι να πεις !



Τουλάχιστον σήμερα η όλη ατμόσφαιρα ήταν πιο καθαρή από χθες και η προσφερόμενη, προς τα χαμηλά, θέα της πόλης μας αποζημίωνε έως ένα βαθμό.













Η νύχτα κατέφθασε και μας προέτρεπε με τον τρόπο της να αποσυρθούμε.



Αύριο προβλέπεται να είναι η μέρα πολύ μακρυά σε όλα της, αρχής γενομένης με το εγερτήριο που προγραμματίσθηκε από τα άγρια χαράματα.
 

Andreas_Chris

Member
Μηνύματα
17
Likes
41
Επόμενο Ταξίδι
Βιετναμ
Ονειρεμένο Ταξίδι
Περου-Βολιβια
Απλα μια διορθωση, το φαινομενο δεν ειναι μοναδικο μονο στην Τουρκια και υπαρχει και σε μερικα αλλα μερη στον κοσμο οπου υπαρχουν θερμες πηγες, μεταξυ των οποιων η Ιταλια, οι Φιλιππινες, το Μεξικο και αλλα..
 

Εκπομπές Travelstories

Booking.com

Ενεργά Μέλη

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
30.948
Μηνύματα
746.568
Μέλη
35.652
Νεότερο μέλος
PanosDim

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom