Κινηματογραφική κουβέντα....

[x7777]

Στο Cinobo προστέθηκε όλη η φιλμογραφία του Θωδορου Αγγελόπουλου

 

[Señor_Nada]

Στο Cinobo προστέθηκε όλη η φιλμογραφία του Θωδορου Αγγελόπουλου

🥹 Κίνηση μεγάλου παικτου! Αν πω 3 αγαπημένες μου ελληνικές ταινίες και οι 3 δικές του είναι. Ταξίδι στα Κύθηρα, μια αιωνιότητα και μια μέρα και το απίστευτο τοπίο στην ομίχλη. Το τοπίο στην ομίχλη θα το έβαζα μέσα στις τοπ 5 αγαπημένες μου ταινίες γενικά. Δεν υπάρχουν οι σκηνές. Είναι κάποιες ταινίες του που δεν μπορούσα να τις βρω. Με όλους αυτούς τους κλασσικούς υπάρχει το πρόβλημα να μην μπορείς να δεις τις ταινίες τους πλέον. Στις μεγάλες streaming υπηρεσίες δεν υπάρχουν, μόνο πειρατικά. Τραγικό.

Απορώ πως δεν έχει βγει κάποιο ντοκιμαντέρ για την ζωή του. Είναι όλη η Ελλάδα μέσα στη ζωή του. Ταινία μέσα στη χούντα που την γύρισε καμουφλαρισμενη πανέξυπνα, σαμποτάζ απο παπάδες και τοπική κοινωνία για να του χαλάνε τα γυρίσματα στη Φλώρινα, μέχρι τον τραγικό του θάνατο, ενώ γύριζε ταινία, από μηχανή που την οδηγούσε ειδικός φρουρός.

Ότι καλύτερο έχει βγάλει αυτή η χώρα στη σύγχρονη ιστορία της.

 

[Smaragda53]

🥹 Κίνηση μεγάλου παικτου! Αν πω 3 αγαπημένες μου ελληνικές ταινίες και οι 3 δικές του είναι. Ταξίδι στα Κύθηρα, μια αιωνιότητα και μια μέρα και το απίστευτο τοπίο στην ομίχλη. Το τοπίο στην ομίχλη θα το έβαζα μέσα στις τοπ 5 αγαπημένες μου ταινίες γενικά. Δεν υπάρχουν οι σκηνές. Είναι κάποιες ταινίες του που δεν μπορούσα να τις βρω. Με όλους αυτούς τους κλασσικούς υπάρχει το πρόβλημα να μην μπορείς να δεις τις ταινίες τους πλέον. Στις μεγάλες streaming υπηρεσίες δεν υπάρχουν, μόνο πειρατικά. Τραγικό.

Απορώ πως δεν έχει βγει κάποιο ντοκιμαντέρ για την ζωή του. Είναι όλη η Ελλάδα μέσα στη ζωή του. Ταινία μέσα στη χούντα που την γύρισε καμουφλαρισμενη πανέξυπνα, σαμποτάζ απο παπάδες και τοπική κοινωνία για να του χαλάνε τα γυρίσματα στη Φλώρινα, μέχρι τον τραγικό του θάνατο, ενώ γύριζε ταινία, από μηχανή που την οδηγούσε ειδικός φρουρός.

Ότι καλύτερο έχει βγάλει αυτή η χώρα στη σύγχρονη ιστορία της.

Η δική μου αγαπημένη "το βλέμμα του Οδυσσεα"

 

[Señor_Nada]

Η δική μου αγαπημένη "το βλέμμα του Οδυσσεα"

Μέχρι την σκηνή με τον Βέγγο, που λέει την ατακαρα η Ελλάδα πεθαίνει, μου άρεσε πάρα πολύ. Από κει και μετά θυμάμαι χάθηκα και με κούρασε αρκετά. Θα την ξαναδώ κάποια στιγμή. Καλά τα πλάνα εννοείται πως είναι φανταστικά. Πίνακες ζωγραφικής.

 

[Smaragda53]

Μέχρι την σκηνή με τον Βέγγο, που λέει την ατακαρα η Ελλάδα πεθαίνει, μου άρεσε πάρα πολύ. Από κει και μετά θυμάμαι χάθηκα και με κούρασε αρκετά. Θα την ξαναδώ κάποια στιγμή. Καλά τα πλάνα εννοείται πως είναι φανταστικά. Πίνακες ζωγραφικής.

Μου άρεσε εκπληκτικά το οτι ένας άνθρωπος αποφασίζει μόνος του να διασχίσει την ιστορία κι ενώ μαίνεται ο πόλεμος να ψάξει να βρει την πρώτη κινηματογραφικη ταινία των αδελφών Μανιακα πηγαίνοντας έτσι δια μέσου της τέχνης εναντια στον πόλεμο.

 

[x7777]

🥹 Κίνηση μεγάλου παικτου! Αν πω 3 αγαπημένες μου ελληνικές ταινίες και οι 3 δικές του είναι. Ταξίδι στα Κύθηρα, μια αιωνιότητα και μια μέρα και το απίστευτο τοπίο στην ομίχλη. Το τοπίο στην ομίχλη θα το έβαζα μέσα στις τοπ 5 αγαπημένες μου ταινίες γενικά. Δεν υπάρχουν οι σκηνές. Είναι κάποιες ταινίες του που δεν μπορούσα να τις βρω. Με όλους αυτούς τους κλασσικούς υπάρχει το πρόβλημα να μην μπορείς να δεις τις ταινίες τους πλέον. Στις μεγάλες streaming υπηρεσίες δεν υπάρχουν, μόνο πειρατικά. Τραγικό.

Απορώ πως δεν έχει βγει κάποιο ντοκιμαντέρ για την ζωή του. Είναι όλη η Ελλάδα μέσα στη ζωή του. Ταινία μέσα στη χούντα που την γύρισε καμουφλαρισμενη πανέξυπνα, σαμποτάζ απο παπάδες και τοπική κοινωνία για να του χαλάνε τα γυρίσματα στη Φλώρινα, μέχρι τον τραγικό του θάνατο, ενώ γύριζε ταινία, από μηχανή που την οδηγούσε ειδικός φρουρός.

Ότι καλύτερο έχει βγάλει αυτή η χώρα στη σύγχρονη ιστορία της.

To Mια αιωνιότητα και μια μέρα εκτός από φανταστική ταινία έχει από τις καλύτερες μουσικές που έχουν γραφτεί για ταινιά για μένα.

 

[vikara]

Παιδιά δεν έχω δει την ταινία, το ξεκαθαριζω

 

[underwater]

Είδαμε το "Άμνετ" χθες.

Πραγματικά μια αξιόλογη ταινία, με εξαιρετικές ερμηνείες από την Jessie Buckley, τον Paul Mescal (ο οποίος τα τελευταία χρόνια έχει παίξει σε ταινιάρες), αλλά και τους υπόλοιπους ηθοποιούς (με τα παιδιά ειδικά να δίνουν ρέστα). Πολύ καλή σκηνοθεσία, ειδυλλιακά τοπία της αγγλικής (και ουαλικής) φύσης και μια ιδιαίτερη θεματική αναφορικά με το πένθος, το πώς το βιώνει το κάθε άτομο και το πώς μπορεί ενδεχομένως να το μετουσιώσει σε δημιουργία.

Παρ' όλα αυτά με όσα είχαμε διαβάσει περιμέναμε κάτι ακόμα πιο δυνατό. Είχε σίγουρα κάποιες σκηνές που σου εντυπώνονται, αλλά δε μας άγγιξε όσο θεωρούσαμε, ενώ πιστεύω ότι ίσως τράβηξε και λίγο περισσότερο σε διάρκεια από ο, τι χρειαζόταν. Σε κάθε περίπτωση είναι μια ταινία οσκαρικών προδιαγραφών που αξίζει να δει κανείς.

Fun fact: σήμερα είδαμε σε κάποιες σελίδες άρθρα σχετικά με την κοσμοσυρροή και τις ατέλειωτες ουρές για να δει κανείς την ταινία. Δημοσιογραφία της συμφοράς, καθώς είχαν ανεβάσει χθεσινές φωτός έξω από τον συγκεκριμένο κινηματογράφο που είχαμε πάει στους Αμπελοκήπους, όπου υπήρχαν όντως εκατοντάδες άτομα να περιμένουν τριγύρω, αλλά όχι για να δουν το Άμνετ, αλλά για να μπουν σε μια υπογα δίπλα που γινόταν πάρτυ.
Όχι, δεν είχε τόση κοσμοσυρροή για την ταινία οπότε, για την ακρίβεια Σάββατο βράδυ είχαν γεμίσει τα 3/4 της αίθουσας.

 

[evaT]

Μόλις το είδα και γω.

Δυνατή, σκοτεινή, με οδύνη και τρομερή φωτογραφία.
Η ηθοποιοί συγκλονιστικοί με αποκορύφωμα την μάνα Jessie Buckley που λογικά θα κάνει περίπατο για το 'Οσκαρ Α' γυναικείου ρόλου.
Το τέλος λυτρωτικό.

Βαριά ταινία, δεν είναι για όλους. Ωστόσο η αίθουσα ήταν σχεδόν γεμάτη και δεν ακουγόταν ούτε κιχ.

 

[dammys]

Είδα αυτό...Κωμωδία που προβληματίζει...Δείτε το αξίζει.... Πόσο μοιάζουν οι ζωές μας...

Almanya: Καλώς Ήρθατε στη Γερμανία

Αν το βρει κάποιος/α σε πλατφόρμες ας μου πει γιατί θέλω να το ξαναδώ...

 

[Yorgos]

Είδα κι εγώ τον Καποδίστρια.

Σκηνοθετικά είναι μια ταινία του Σμαραγδή, οπότε ξέρει κανείς τι να περιμένει: άκυρα πλάνα (έχασα το μέτρημα με το σε πόσες σκηνές εμφανίζεται κάποιος να περπατάει μόνος του στο πουθενά), κακή σύνδεση σκηνών, κάποιες θεϊκες παρεμβάσεις που θα βγάλουν γέλιο (πχ 4 φορές εμφάνιση της Παναγίας όπου έβαλαν μια κυρία να ανοίγει τα χέρια της μέσα σε κάτι σύννεφα) και κάποιος χαρακτήρας μυθοπλασίας που θα είναι αναφορά στα θεία (ο γκρούπι-μοναχός Νικόδημος είναι σίγουρα μία τέτοια περίπτωση, ενδεχομένως να μου ξέφυγαν κι άλλες). Φυσικά -κλασικά Σμαραγδής- κάθε τοποθεσία 'οπου εκτυλίσσεται το έργο έχει μόνο ένα πλάνο: έτσι το Ναύπλιο είναι μια σκάλα, η Ρωσία μια αίθουσα, η Μάνη μια σπηλιά και ούτω καθεξής. Ακόμη κι έτσι, κλάσεις καλύτερο του Ελ Γκρέκο.

Τις ερμηνείες δεν τις βρήκα καθόλου κακές, σε αντίθεση με τις περισσότερες κριτικές που διάβασα. Και ο αδερφός της ΜΑτίνας Μανταρινάκη που πρωταγωνιστεί είναι καλός (και τον βοηθά πολύ το φιζίκ του) και γενικά κανείς δεν παίζει τόσο κακά που να σε αποσπά από το σενάριο.

Το οποίο σενάριο είναι για μένα και το σημαντικότερο σε μια ταινία. Ε εκεί τα έκανε θάλασσα ο δημιουργός, η μθυοπλασία πήγε παρέα με τα ψέμματα, τη συνωμοσία, την ανακρίβειες, έως και την πλήρη διαστροφή, διάβασα και πρόσφατα ένα βιβλίο για το 1821 και τα είχα πρόσφατα. Είναι τόσα τα καραμπινάτα λάθη που ήμασταν με ένα κινητό στο χέρι να κάνουμε debunking την παραχάραξη της ιστορίας. Κατανοώ τις ανάγκες προσαρμογής της πραγματικότητας σε σενάριο (πχ η επικοινωνία με το Μέτερνιχ ήταν πάντα γραπτώς, αν δεν κάνω λάθος δε συναντήθηκαν ποτέ, ακόμη και στη Βιέννη απέφυγαν ο ένας τον άλλον, για σεναριακούς λογους κατανοώ την ανάγκη να μιλήσουν απευθείας σε κάποια φάση) αλλά εδώ ψάχνεις να βρεις ψύγματα αλήθειας ανάμεσα στα πλαστά στοιχεία, από το ρόλο του Μέτερνιχ γάμο της Ρωξάνδρας και το δεσμό με τον Καποδίστρια μέχρι το ρόλο του πρωταγωνιστή στα προ-Επανάστασης , το χαρακτήρα του Μαυροκορδάτου , τη σύνταξη του Συντάγματος της Ελβετίας, τους Άγγλους που έβαλαν να τον δολοφονήσουν κλπ.

Γενικώς μια ταινία με διαστρεβλωμένη σενάριο (για ταινία που κήρυττε ότι θα δούμε "τον αληθινό" Καποδίστρια), αναμενόμενα κάκιστη σκηνοθεσία και κάτι κιτσιές που δεν αρμόζουν σε σοβαρό σκηνοθέτη. Ακόμη κι έτσι, το αποτέλεσμα χειρότερο από τον Ελ Γκρέκο δεν είναι. Το λες κι αυτό μια βελτίωση.