travelbreak
Member
- Μηνύματα
- 2.108
- Likes
- 19.062
- Επόμενο Ταξίδι
- ???
- Ταξίδι-Όνειρο
- Υπερσιβηρικός
Με πρόλαβες. Αργότερα θα το ανέφερα ότι τελικά μπορείς μέσω του επίσημου σάιτ. Το διαπίστωσα όμως πολύ αργά!
-
Η αναδρομή στο παρελθόν συνεχίζεται! Ψηφίστε για τις καλύτερες Ταξιδιωτικές Ιστορίες από Μάρτιο - Αύγουστο 2022 !
Λάος ΛΑΟΣ 2026: Ένα ταξίδι γεμάτο εικόνες.
- Thread starter travelbreak
- Ημερομηνία δημιουργίας
travelbreak
Member
- Μηνύματα
- 2.108
- Likes
- 19.062
- Επόμενο Ταξίδι
- ???
- Ταξίδι-Όνειρο
- Υπερσιβηρικός
Αυτό κάναμε τελικά κι εμείς.
Έτσι μου είπε κι εμένα.
Από το Vang Vieng μέχρι τη Vientiane είναι τέλειος ο δρόμος. Επίσης ήταν καλοί και οι δρόμοι στην περιοχή του Pakse και των 4000 νησιών.
travelbreak
Member
- Μηνύματα
- 2.108
- Likes
- 19.062
- Επόμενο Ταξίδι
- ???
- Ταξίδι-Όνειρο
- Υπερσιβηρικός
Το τέλος της ιστορίας με τα εισιτήρια
Προτρέχω τώρα για να σας πω τι απέγινε με τα εισιτήρια του τρένου. Η περιγραφή της ημέρας αυτής στην πόλη θα γίνει στο αμέσως επόμενο ποστ. Έχει φτάσει πια το βράδυ.
Εμάς βέβαια ο καημός μας ήταν άλλος: τι θα γινόταν με τα εισιτήρια του τρένου. Ο τύπος του πρακτορείου μου είχε πει ότι θα ξέρει μέχρι τις 8:30. Αν μάθαινε νωρίτερα εννοείται θα με ειδοποιούσε οπότε αφού δεν με είχε ειδοποιήσει μέχρι στις 8:30, εμείς καταλάβαμε ότι δεν είχε βρει εισιτήρια τρένου.
Του έστειλα λοιπόν μήνυμα λέγοντάς του ποιο είναι το ξενοδοχείο μας ακριβώς, για να μας στείλει την επόμενη μέρα το πρωί το μίνι bus για να μας μεταφέρει στην πρωτεύουσα της χώρας. Εκείνος αφού πέρασαν δύο τρία λεπτά δεν μου απάντησε και γι’ αυτό η Ντίνα με πίεσε να τον πάρω τηλέφωνο. Τον παίρνω λοιπόν τηλέφωνο και εκεί που του έλεγα εγώ για την μεταφορά μας με το αυτοκίνητο, μου λέει ότι μου βρήκε εισιτήρια. Το ακούω εγώ και ήμουνα πολύ χαρούμενος, και η Ντίνα φυσικά από αυτά που έλεγα το κατάλαβε. Την ώρα που μιλούσα με αυτόν μου έρχονται απανωτά δυο email από το bookaway. Όταν κλείνω το τηλέφωνο ανοίγω τα μηνύματα στο inbox μου και βλέπω ότι και το bookaway έχει βρει εισιτήρια. Το θέμα είναι ότι και οι δύο είχαν βρει εισιτήρια με το τελευταίο τρένο που έφευγε περίπου στις 6:30 το απόγευμα. Επικοινωνώ με τον bookaway, αφού πρώτα είχα εξασφαλίσει ότι ο πράκτορας μου είχε βρει πραγματικά εισιτήρια για να φύγω με το τρένο, και τους λέω ότι δεν θέλω τόσο αργά εισιτήρια και να μη με χρεώσουν. Άλλωστε εγώ είχα κλείσει με πρωινό τρένο. Αυτοί συμφώνησαν και πράγματι μου επέστρεψαν αυτά τα χρήματα που είχαν κρατήσει. Η επικοινωνία με το bookaway γινόταν με ένα εκπρόσωπό τους που στο email μου είχαν αφήσει το WhatsApp του.
Είναι σίγουρα μία ιστορία τρέλας με τα τρένα στο Λάος. Από εκεί που δεν είχαμε κανένα εισιτήριο, βρέθηκα να έχω δύο διαφορετικά ζευγάρια εισιτηρίων. Βέβαια δεν μου κάνει εντύπωση γιατί μάλλον ήταν το τελευταίο τρένο της ημέρας. Όμως καλύτερα με τον τελευταίο τρένο σε δύο ώρες από τον να πάω με το αυτοκίνητο και μπορεί η διαδρομή να έπαιρνε και 10 ώρες.
Έτσι φύγαμε από το εστιατόριο που έφαγα αυτά τα τελείως αλμυρά παϊδάκια και τις δύο μικρές μπύρες, ικανοποιημένοι. Επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο αγοράζοντας 2 μπύρες για να πιούμε και να το γλεντήσουμε. Τελικά από το να ταλαιπωρηθούμε καλύτερα να πάμε έστω και πολύ αργά στην πρωτεύουσα. Θα είχαμε χρόνο να τη δούμε τις τελευταίες τρεις μέρες του ταξιδιού μας. Την επομένη περιμέναμε στις 4:30 με 5:00 να περάσει το αυτοκίνητο που θα μας μετέφερε στο σταθμό του τρένου. Έτσι είχαμε κανονίσει με τον πράκτορα που μας πούλησε τα εισιτήρια. Το κόστος δεν ήταν πολύ μεγάλο αφού του είχα πληρώσει 960.000 κιπ (40 ευρώ) και για τα δύο. Του είχα πει αν δεν έβρισκε δεύτερη θέση να μου κλείσει και πρώτη και θα του έδινα τη διαφορά. Η μεταφορά μας στο σταθμό συμπεριλαμβανόταν σε αυτά τα χρήματα.
Κάπως έτσι τελειώνει αυτή η βραδιά. Βασικά τελειώνει η μέρα. Ειδικά μετά το μεσημέρι είχε αρκετή ένταση λόγω του ότι δεν ξέραμε πώς θα μετακινηθούμε από την Luang Prabang στην Vientiane.
Προτρέχω τώρα για να σας πω τι απέγινε με τα εισιτήρια του τρένου. Η περιγραφή της ημέρας αυτής στην πόλη θα γίνει στο αμέσως επόμενο ποστ. Έχει φτάσει πια το βράδυ.
Εμάς βέβαια ο καημός μας ήταν άλλος: τι θα γινόταν με τα εισιτήρια του τρένου. Ο τύπος του πρακτορείου μου είχε πει ότι θα ξέρει μέχρι τις 8:30. Αν μάθαινε νωρίτερα εννοείται θα με ειδοποιούσε οπότε αφού δεν με είχε ειδοποιήσει μέχρι στις 8:30, εμείς καταλάβαμε ότι δεν είχε βρει εισιτήρια τρένου.
Του έστειλα λοιπόν μήνυμα λέγοντάς του ποιο είναι το ξενοδοχείο μας ακριβώς, για να μας στείλει την επόμενη μέρα το πρωί το μίνι bus για να μας μεταφέρει στην πρωτεύουσα της χώρας. Εκείνος αφού πέρασαν δύο τρία λεπτά δεν μου απάντησε και γι’ αυτό η Ντίνα με πίεσε να τον πάρω τηλέφωνο. Τον παίρνω λοιπόν τηλέφωνο και εκεί που του έλεγα εγώ για την μεταφορά μας με το αυτοκίνητο, μου λέει ότι μου βρήκε εισιτήρια. Το ακούω εγώ και ήμουνα πολύ χαρούμενος, και η Ντίνα φυσικά από αυτά που έλεγα το κατάλαβε. Την ώρα που μιλούσα με αυτόν μου έρχονται απανωτά δυο email από το bookaway. Όταν κλείνω το τηλέφωνο ανοίγω τα μηνύματα στο inbox μου και βλέπω ότι και το bookaway έχει βρει εισιτήρια. Το θέμα είναι ότι και οι δύο είχαν βρει εισιτήρια με το τελευταίο τρένο που έφευγε περίπου στις 6:30 το απόγευμα. Επικοινωνώ με τον bookaway, αφού πρώτα είχα εξασφαλίσει ότι ο πράκτορας μου είχε βρει πραγματικά εισιτήρια για να φύγω με το τρένο, και τους λέω ότι δεν θέλω τόσο αργά εισιτήρια και να μη με χρεώσουν. Άλλωστε εγώ είχα κλείσει με πρωινό τρένο. Αυτοί συμφώνησαν και πράγματι μου επέστρεψαν αυτά τα χρήματα που είχαν κρατήσει. Η επικοινωνία με το bookaway γινόταν με ένα εκπρόσωπό τους που στο email μου είχαν αφήσει το WhatsApp του.
Είναι σίγουρα μία ιστορία τρέλας με τα τρένα στο Λάος. Από εκεί που δεν είχαμε κανένα εισιτήριο, βρέθηκα να έχω δύο διαφορετικά ζευγάρια εισιτηρίων. Βέβαια δεν μου κάνει εντύπωση γιατί μάλλον ήταν το τελευταίο τρένο της ημέρας. Όμως καλύτερα με τον τελευταίο τρένο σε δύο ώρες από τον να πάω με το αυτοκίνητο και μπορεί η διαδρομή να έπαιρνε και 10 ώρες.
Έτσι φύγαμε από το εστιατόριο που έφαγα αυτά τα τελείως αλμυρά παϊδάκια και τις δύο μικρές μπύρες, ικανοποιημένοι. Επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο αγοράζοντας 2 μπύρες για να πιούμε και να το γλεντήσουμε. Τελικά από το να ταλαιπωρηθούμε καλύτερα να πάμε έστω και πολύ αργά στην πρωτεύουσα. Θα είχαμε χρόνο να τη δούμε τις τελευταίες τρεις μέρες του ταξιδιού μας. Την επομένη περιμέναμε στις 4:30 με 5:00 να περάσει το αυτοκίνητο που θα μας μετέφερε στο σταθμό του τρένου. Έτσι είχαμε κανονίσει με τον πράκτορα που μας πούλησε τα εισιτήρια. Το κόστος δεν ήταν πολύ μεγάλο αφού του είχα πληρώσει 960.000 κιπ (40 ευρώ) και για τα δύο. Του είχα πει αν δεν έβρισκε δεύτερη θέση να μου κλείσει και πρώτη και θα του έδινα τη διαφορά. Η μεταφορά μας στο σταθμό συμπεριλαμβανόταν σε αυτά τα χρήματα.
Κάπως έτσι τελειώνει αυτή η βραδιά. Βασικά τελειώνει η μέρα. Ειδικά μετά το μεσημέρι είχε αρκετή ένταση λόγω του ότι δεν ξέραμε πώς θα μετακινηθούμε από την Luang Prabang στην Vientiane.
travelbreak
Member
- Μηνύματα
- 2.108
- Likes
- 19.062
- Επόμενο Ταξίδι
- ???
- Ταξίδι-Όνειρο
- Υπερσιβηρικός
Ενδιαφέροντες ναοί στη Luang Prabang.
Χθες το βράδυ λοιπόν σκεφτόμασταν πώς θα κινηθούμε τη σημερινή ημέρα στην Luang Prabang, αφού θέλαμε να δούμε 5-6 σημεία ενδιαφέροντος που δεν είχαμε δει ακόμα. Σκεφτήκαμε να πάρουμε ένα τουκτούκ να μας μεταφέρει από μέρος σε μέρος για να μην κουράζεται η Ντίνα. Στο Λάος τα τουκτούκ είναι στην ουσία τρίκυκλα μηχανάκια, που στην καρότσα μπορούν να πάρουν μέχρι και 10 άτομα, ανάλογα με το μέγεθός τους. Χθες βράδυ είχαμε ρωτήσει έναν τουκτουκά για να πάρουμε ενδεικτικά μία τιμή και μας είπε ένα ποσόν που το θεωρήσαμε υπερβολικό. Μας ζήτησε 800.000 κιπ, δηλαδή κοντά στα 35€ για 5 με 6 ώρες βόλτες στην πόλη. Σίγουρα τα χρήματα αυτά δεν είναι πάρα πολλά, αλλά ξέραμε ότι για την χώρα που βρισκόμασταν ήταν υπερβολικά.
Εντοπίσαμε ποια μέρη μέσα στην πόλη θέλαμε ακόμα να δούμε. Μέχρι τότε δεν είχαμε δει πάρα πολλά γιατί δεν είχαμε χρόνο μέσα στο φως της ημέρας να επισκεφθούμε πολλά σημεία. Όλο τρέχαμε εδώ και εκεί. Αποφασίσαμε να απορρίψουμε κάτι κέντρα ελεφάντων, αφού χθες είδαμε ένα τέτοιο κοντά στις σπηλιές εκεί που φάγαμε. Επίσης αποφασίσαμε να μην πάμε σε έναν ακόμα καταρράχτη που δεν είναι και ο πιο σημαντικός της περιοχής και βρίσκεται σε αρκετή απόσταση από το κέντρο της πόλης. Έτσι μας έμεναν μόνο 6, 7 σημεία τα οποία τα βάλαμε στο χάρτη. Αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε το πρωί να πάμε στα τρία από αυτά με τα πόδια και η απόσταση συνολικά θα ήταν περίπου 3 km και μετά να παίρναμε τουκτούκ για να πηγαίναμε και στα υπόλοιπα. Έτσι κι αλλιώς οι βόλτες μας αρέσουν γιατί βλέπουμε λίγο την πόλη.
Για να πούμε την αλήθεια στις περιοχές που περπατήσαμε τελικά σήμερα δεν είχε άλλα ενδιαφέροντα να δεις. Τα μόνα ήταν εκείνα που είχαμε βάλει στο χάρτη να επισκεφθούμε. Ξεκινήσαμε λοιπόν στις 8:30 το πρωί με πρώτο προορισμό τον ναό Wat That Luang. Να πω εδώ ότι τα ονόματα διαφέρουν από ιστοσελίδα σε ιστοσελίδα που κοιτάς και μπορεί να είναι λίγο διαφορετικά από αυτά που μπορεί να δει κανείς, ας πούμε, στο lonely planet. Δεν νομίζω ότι έχει ιδιαίτερο νόημα να κάθομαι να λέω για τους ναούς για τον καθένα ξεχωριστά τι είδαμε. Άλλοι είναι μικροί και άλλοι μεγαλύτεροι, άλλοι έχουν μία μικρότερη και άλλη μία μεγαλύτερη στούπα, άλλοι είναι πιο παλιοί και άλλη νεότεροι, αλλά πιστεύω ότι όλοι έχουν το ενδιαφέρον τους.
Μετά από τον πρώτο ναό πήγαμε σε ένα κέντρο το οποίο ήταν αφιερωμένο στις προσπάθειες που έχουν γίνει τόσα χρόνια στη χώρα αυτή για να μαζέψουν τις νάρκες και τις βόμβες που έπεσαν στη χώρα χωρίς να εκραγούν. Μάλιστα έλεγαν ότι το 1/3 από τις βόμβες που έπεφταν στη χώρα δεν εκρήγνυντο. Το αποτέλεσμα ήταν οι ντόπιοι να σκοτώνονται πολλές φορές προσπαθώντας να επεξεργαστούν κάπως τα μέταλλά τους. Το κέντρο αυτό ονομάζεται UXO. Που σημαίνει UneXploded Ordnance. Ως μουσείο δεν μπορεί να πει κάποιος ότι είχε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Όμως εμένα με συγκινούν αυτά τα μέρη και μου άρεσε που το είδα έστω και για 15 λεπτά.
Τα δύο πρώτα σημεία ενδιαφέροντος που είδαμε απείχαν μεταξύ τους, αλλά και από το ξενοδοχείο, από περίπου 1 km. Εκεί κοντά ήταν και μία τεράστια πλατεία με λουλούδια η οποία ήταν αφιερωμένη σε κάποιον πρόεδρο της χώρας με ένα τεράστιο άγαλμα. Λεγόταν Monument to President Souphanouvong.
Το είδαμε αυτό και πήγαμε να δούμε τον επόμενο ναό που ήταν πάνω σε ένα λόφο και ήταν ο Wat Phu Khuay. Ήταν και αυτός πολύ όμορφος και είχε ενδιαφέρον, αλλά δυστυχώς ήταν κλειστός για να μπούμε μέσα να δούμε, φαντάζομαι κάποιους Βούδες, όπως σε όλους τους υπόλοιπους.
Αυτό είναι ένα όμορφο σε Ελληνικό στυλ κυβερνητικό νομίζω κτίριο:
Ο ναός αυτός απείχε από το προηγούμενο σημείο ενδιαφέροντος περίπου 1,5 km και έτσι είχαμε κουραστεί και οι δύο και αποφασίσαμε να πάρουμε ένα tuktuk για να συνεχίσουμε.
Ευτυχώς το βρήκαμε πολύ σύντομα και του είπαμε να μας πάει στο Wat Pa Phon. Είναι μία στούπα την οποία η Ντίνα την αποκαλεί χρυσή γιατί είναι βαμμένη στο χρώμα του χρυσού. Εγώ μάλιστα ανέβηκα όλα τα σκαλιά μέχρι την κορυφή της.
Ο οδηγός μας ρώτησε αν θέλουμε να μας περιμένει για να συνεχίσουμε και εμείς του απαντήσαμε καταφατικά. Έτσι όταν τελειώσαμε την επίσκεψη του είπαμε να μας πάει στον επόμενο ναό που είχαμε στο πρόγραμμα και ήταν ο Wat Wisunarat. Ήταν ένα σχετικά μεγάλο σύμπλεγμα ναών και πάλι μας άρεσε πολύ.
Μετά συνεχίσαμε στον τελευταίο προορισμό που είχαμε στο πρόγραμμα και είπαμε στον οδηγό ότι θα πρέπει να φύγει γιατί θα συνεχίζαμε με τα πόδια. Όταν το ρώτησα πόσα χρήματα θέλει μου ζήτησε 400.000 κιπ αλλά του είπα ότι είναι πολλά και συμφώνησε στα 300.000. δηλαδή περίπου στα 12€, που είναι αρκετά καλά για μία ώρα στο Λάος. Εμάς όμως μας βοήθησε πάρα πολύ και ήμασταν ξεκούραστοι για να εξερευνήσουμε όχι μόνο το Wat Xiengthong, που του είπαμε να μας πάει, αλλά και διάφορους άλλους ναούς που είχε στο δρόμο εκείνο. Ο δρόμος αυτός ήταν το τέρμα του δρόμου της νυχτερινής αγοράς. Ήταν υπέροχοι ναοί εκεί στην περιοχή και το ευχαριστηθήκαμε πολύ γιατί συμπληρώνοντας και αυτή την επίσκεψη είχαμε δει όλα τα ενδιαφέροντα της πόλης.
Επιστρέφοντας είδαμε και άλλους όμορφους, αλλά μικρότερης σημασίας, ναούς τους οποίους φυσικά επισκεφθήκαμε αφού ήταν πολύ κοντά στον Xiengthong. Σε έναν από αυτούς ακούσαμε εκείνον τον άνθρωπο να μιλάει στο τηλέφωνο για τις μετακινήσεις με τρένο. Την συνέχεια περί αυτού την έχω περιγράψει στην αρχή της σημερινής ημέρας.
Οι επισκέψεις της ημέρας:
Χθες το βράδυ λοιπόν σκεφτόμασταν πώς θα κινηθούμε τη σημερινή ημέρα στην Luang Prabang, αφού θέλαμε να δούμε 5-6 σημεία ενδιαφέροντος που δεν είχαμε δει ακόμα. Σκεφτήκαμε να πάρουμε ένα τουκτούκ να μας μεταφέρει από μέρος σε μέρος για να μην κουράζεται η Ντίνα. Στο Λάος τα τουκτούκ είναι στην ουσία τρίκυκλα μηχανάκια, που στην καρότσα μπορούν να πάρουν μέχρι και 10 άτομα, ανάλογα με το μέγεθός τους. Χθες βράδυ είχαμε ρωτήσει έναν τουκτουκά για να πάρουμε ενδεικτικά μία τιμή και μας είπε ένα ποσόν που το θεωρήσαμε υπερβολικό. Μας ζήτησε 800.000 κιπ, δηλαδή κοντά στα 35€ για 5 με 6 ώρες βόλτες στην πόλη. Σίγουρα τα χρήματα αυτά δεν είναι πάρα πολλά, αλλά ξέραμε ότι για την χώρα που βρισκόμασταν ήταν υπερβολικά.
Εντοπίσαμε ποια μέρη μέσα στην πόλη θέλαμε ακόμα να δούμε. Μέχρι τότε δεν είχαμε δει πάρα πολλά γιατί δεν είχαμε χρόνο μέσα στο φως της ημέρας να επισκεφθούμε πολλά σημεία. Όλο τρέχαμε εδώ και εκεί. Αποφασίσαμε να απορρίψουμε κάτι κέντρα ελεφάντων, αφού χθες είδαμε ένα τέτοιο κοντά στις σπηλιές εκεί που φάγαμε. Επίσης αποφασίσαμε να μην πάμε σε έναν ακόμα καταρράχτη που δεν είναι και ο πιο σημαντικός της περιοχής και βρίσκεται σε αρκετή απόσταση από το κέντρο της πόλης. Έτσι μας έμεναν μόνο 6, 7 σημεία τα οποία τα βάλαμε στο χάρτη. Αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε το πρωί να πάμε στα τρία από αυτά με τα πόδια και η απόσταση συνολικά θα ήταν περίπου 3 km και μετά να παίρναμε τουκτούκ για να πηγαίναμε και στα υπόλοιπα. Έτσι κι αλλιώς οι βόλτες μας αρέσουν γιατί βλέπουμε λίγο την πόλη.
Για να πούμε την αλήθεια στις περιοχές που περπατήσαμε τελικά σήμερα δεν είχε άλλα ενδιαφέροντα να δεις. Τα μόνα ήταν εκείνα που είχαμε βάλει στο χάρτη να επισκεφθούμε. Ξεκινήσαμε λοιπόν στις 8:30 το πρωί με πρώτο προορισμό τον ναό Wat That Luang. Να πω εδώ ότι τα ονόματα διαφέρουν από ιστοσελίδα σε ιστοσελίδα που κοιτάς και μπορεί να είναι λίγο διαφορετικά από αυτά που μπορεί να δει κανείς, ας πούμε, στο lonely planet. Δεν νομίζω ότι έχει ιδιαίτερο νόημα να κάθομαι να λέω για τους ναούς για τον καθένα ξεχωριστά τι είδαμε. Άλλοι είναι μικροί και άλλοι μεγαλύτεροι, άλλοι έχουν μία μικρότερη και άλλη μία μεγαλύτερη στούπα, άλλοι είναι πιο παλιοί και άλλη νεότεροι, αλλά πιστεύω ότι όλοι έχουν το ενδιαφέρον τους.
Μετά από τον πρώτο ναό πήγαμε σε ένα κέντρο το οποίο ήταν αφιερωμένο στις προσπάθειες που έχουν γίνει τόσα χρόνια στη χώρα αυτή για να μαζέψουν τις νάρκες και τις βόμβες που έπεσαν στη χώρα χωρίς να εκραγούν. Μάλιστα έλεγαν ότι το 1/3 από τις βόμβες που έπεφταν στη χώρα δεν εκρήγνυντο. Το αποτέλεσμα ήταν οι ντόπιοι να σκοτώνονται πολλές φορές προσπαθώντας να επεξεργαστούν κάπως τα μέταλλά τους. Το κέντρο αυτό ονομάζεται UXO. Που σημαίνει UneXploded Ordnance. Ως μουσείο δεν μπορεί να πει κάποιος ότι είχε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Όμως εμένα με συγκινούν αυτά τα μέρη και μου άρεσε που το είδα έστω και για 15 λεπτά.
Τα δύο πρώτα σημεία ενδιαφέροντος που είδαμε απείχαν μεταξύ τους, αλλά και από το ξενοδοχείο, από περίπου 1 km. Εκεί κοντά ήταν και μία τεράστια πλατεία με λουλούδια η οποία ήταν αφιερωμένη σε κάποιον πρόεδρο της χώρας με ένα τεράστιο άγαλμα. Λεγόταν Monument to President Souphanouvong.
Το είδαμε αυτό και πήγαμε να δούμε τον επόμενο ναό που ήταν πάνω σε ένα λόφο και ήταν ο Wat Phu Khuay. Ήταν και αυτός πολύ όμορφος και είχε ενδιαφέρον, αλλά δυστυχώς ήταν κλειστός για να μπούμε μέσα να δούμε, φαντάζομαι κάποιους Βούδες, όπως σε όλους τους υπόλοιπους.
Αυτό είναι ένα όμορφο σε Ελληνικό στυλ κυβερνητικό νομίζω κτίριο:
Ο ναός αυτός απείχε από το προηγούμενο σημείο ενδιαφέροντος περίπου 1,5 km και έτσι είχαμε κουραστεί και οι δύο και αποφασίσαμε να πάρουμε ένα tuktuk για να συνεχίσουμε.
Ευτυχώς το βρήκαμε πολύ σύντομα και του είπαμε να μας πάει στο Wat Pa Phon. Είναι μία στούπα την οποία η Ντίνα την αποκαλεί χρυσή γιατί είναι βαμμένη στο χρώμα του χρυσού. Εγώ μάλιστα ανέβηκα όλα τα σκαλιά μέχρι την κορυφή της.
Ο οδηγός μας ρώτησε αν θέλουμε να μας περιμένει για να συνεχίσουμε και εμείς του απαντήσαμε καταφατικά. Έτσι όταν τελειώσαμε την επίσκεψη του είπαμε να μας πάει στον επόμενο ναό που είχαμε στο πρόγραμμα και ήταν ο Wat Wisunarat. Ήταν ένα σχετικά μεγάλο σύμπλεγμα ναών και πάλι μας άρεσε πολύ.
Μετά συνεχίσαμε στον τελευταίο προορισμό που είχαμε στο πρόγραμμα και είπαμε στον οδηγό ότι θα πρέπει να φύγει γιατί θα συνεχίζαμε με τα πόδια. Όταν το ρώτησα πόσα χρήματα θέλει μου ζήτησε 400.000 κιπ αλλά του είπα ότι είναι πολλά και συμφώνησε στα 300.000. δηλαδή περίπου στα 12€, που είναι αρκετά καλά για μία ώρα στο Λάος. Εμάς όμως μας βοήθησε πάρα πολύ και ήμασταν ξεκούραστοι για να εξερευνήσουμε όχι μόνο το Wat Xiengthong, που του είπαμε να μας πάει, αλλά και διάφορους άλλους ναούς που είχε στο δρόμο εκείνο. Ο δρόμος αυτός ήταν το τέρμα του δρόμου της νυχτερινής αγοράς. Ήταν υπέροχοι ναοί εκεί στην περιοχή και το ευχαριστηθήκαμε πολύ γιατί συμπληρώνοντας και αυτή την επίσκεψη είχαμε δει όλα τα ενδιαφέροντα της πόλης.
Επιστρέφοντας είδαμε και άλλους όμορφους, αλλά μικρότερης σημασίας, ναούς τους οποίους φυσικά επισκεφθήκαμε αφού ήταν πολύ κοντά στον Xiengthong. Σε έναν από αυτούς ακούσαμε εκείνον τον άνθρωπο να μιλάει στο τηλέφωνο για τις μετακινήσεις με τρένο. Την συνέχεια περί αυτού την έχω περιγράψει στην αρχή της σημερινής ημέρας.
Οι επισκέψεις της ημέρας:
Εκπομπές Travelstories
Τελευταίες δημοσιεύσεις
-
-
-
-
-
Λάος ΛΑΟΣ 2026: Ένα ταξίδι γεμάτο εικόνες.- Τελ. μήνυμα: travelbreak
-
-
-
-
