Μια βόλτα στα νησιά μαζί σου, μια βόλτα στην άγονη γραμμή

Smaragda53

Member
Μηνύματα
466
Likes
985
Επόμενο Ταξίδι
αχ, μακάρι νάξερα!
Ονειρεμένο Ταξίδι
Πολυνησία
"για τη γλυκιά (κι αμόνιαστη πολλές φορές) μητέρα. Το αιώνιο μείον...
 

psilos3

Member
Μηνύματα
3.379
Likes
20.513
Επόμενο Ταξίδι
Warszawa
Ονειρεμένο Ταξίδι
Peru, Japan, Iceland
Κάρπαθος

Επίσκεψη : Αύγουστος 2021

Διάρκεια: 6 ημέρες


Είχε φτάσει η σειρά για ακόμα ένα νησί, το τελευταίο στα Δωδεκάνησα. Τόσο απλά και τόσο όμορφα. Περνώντας τα χρόνια κι εκδρομή με την εκδρομή, περίμενα απλά να έρθει η ώρα της Καρπάθου, κάτι που έγινε (όπως και στη Κάσο) ένα χρόνο περίπου μετά τον αρχικό προγραμματισμό.

Το νησί αυτό βέβαια δεν είναι ούτε κατά διάνοια μικρό, ούτε πολύ μεγάλο, είναι όμως αρκετά ορεινό και δύσβατο με αποτέλεσμα να χρειάζεται αρκετές ημέρες προκειμένου να το δει κάποιος όπως του πρέπει. Έχοντας πολύ συχνή πρόσβαση από αέρος, αλλά και ακτοπλοϊκώς από τη πιο κοντινή Ρόδο όπως και τη Κρήτη, δε το λες νησί άγονης γραμμής με τη στενή έννοια του όρου, η γεωγραφική του όμως θέση συνηγορεί σ’ αυτό.

Το καλό τουλάχιστον είναι ότι για τη Κάρπαθο υπάρχει αρκετά μεγάλη πληροφόρηση στο φόρουμ αλλά και εκτός αυτού, απολύτως δίκαια μιας και αποτελεί δημοφιλέστατο προορισμό με κύριο σημείο αναφοράς τις καταπληκτικές κι ασυναγώνιστες παραλίες του και μάλιστα ίσως τα επίθετα που χρησιμοποιώ να είναι λίγα για να περιγράψουν αυτό που θα δει κανείς.

Η αλήθεια είναι ότι είχα πολύ μεγάλη περιέργεια για να δω τη Κάρπαθο, ακούγοντας όλα αυτά τα θεαματικά σχόλια για τις παραλίες, τα τοπία και τα χωριά της, όχι όμως για τα υπόλοιπα και χάρηκα πολύ που εν τέλει τα κατάφερα, γυρίζοντας γεμάτος από όμορφες αναμνήσεις και εικόνες!



Ημέρα πρώτη – Άφιξη


Πιάσαμε τα Πηγάδια -το κύριο λιμάνι και πρωτεύουσα της Καρπάθου- στις έξι και μισή το απόγευμα, ερχόμενοι από τη γειτονική Κάσο. Είχαμε αποφασίσει να ξεκινήσουμε το πρόγραμμα από την επόμενη μέρα όντας κατασταλαγμένοι για το τι θα δούμε και «χωρίζοντας» το νησί σε τμήματα, έτσι αφιερώσαμε τη συγκεκριμένη μέρα στο νησί της Κάσου. Οι πρώτες εικόνες ήταν περίπου σαν αυτές που μου είχαν περιγράψει φίλοι, γνωστοί αλλά κι ένας κολλητός μου που πήγε πρόσφατα. Σχεδόν απογοητευτικές…

DSC_8120.JPG
DSC_8122.JPG


Τεράστια κτήρια που δε σε παραπέμπουν στο νησί, πολυκατοικίες, φασαρία και ατελείωτη ζέστη:

DSC_8125.JPG


Ζοριστήκαμε πολύ να φτάσουμε ως το δωμάτιο φορτωμένοι με τόσα πράγματα, μιας κι αυτό ήταν στα ανώτερα σημεία της πόλης, χτισμένο σε μια ανηφόρα με μεγάλη κλίση, βγαίνοντας σχεδόν αμέσως για προμήθειες, φαγητό και εξερεύνηση. Η εντύπωση μου από κει ψηλά έγινε ακόμη χειρότερη απ’ τη πρώτη εικόνα. ΣΑ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΤΗ ΠΟΛΙΧΝΗ ΜΕ ΘΑΛΑΣΣΑ:

DSC_8134.JPG


Βρεθήκαμε κεντρικά, συναντώντας το κάθετο πεζόδρομο με τα δύο γυράδικα αριστερά δεξιά που αν αγαπάτε τα στομάχια σας κι έχετε έστω και χαμηλό κριτήριο γεύσης δε πρέπει να φάτε ΠΟΤΕ στη ζωή σας:

DSC_8136.JPG


Προχωρήσαμε αριστερά και παράλληλα με τη θάλασσα, φτάνοντας στο συμπαθητικό κτήριο του Επαρχείου,
DSC_8163.JPG


Επιστρέφοντας από τον πεζόδρομο με τα μαγαζιά και τα σουβενιραδικα:

DSC_8165.JPG


Εκεί βρίσκεται και η βάρκα, μια χαρακτηριστική εικόνα από τα Πηγάδια:

DSC_8166.JPG


Φάγαμε, επιστρέψαμε στο δωμάτιο για να ετοιμαστούμε και βγήκαμε σχετικά νωρίς, καθώς η ζέστη ήταν ανυπόφορη και εκνευριστική ακόμα και στο μπαλκόνι στις δέκα το βράδυ.

Ευτυχώς στα Πηγάδια υπάρχει αρκετή νυχτερινή ζωή, κάτι που μπορεί να συμπεράνει κανείς κατευθείαν, τουλάχιστον τον Αύγουστο που βρεθήκαμε κι εμείς εκεί. Γυρίσαμε μερικά bar ακούγοντας εξαιρετικές ροκ μουσικές με αποκορύφωμα το Galileo, μαζί με πολλά ελληνοαμερικάνικα κάνοντας με να νιώσω ότι βρίσκομαι σε μπαράκι στην Αστόρια…

Είναι γνωστό ότι το μεγαλύτερο μέρος των κατοίκων της Καρπάθου βρίσκεται εκτός νησιού, με αρκετά μεγάλες κοινότητες στην Ελλάδα αλλά και τις Ηνωμένες Πολιτείες, κάτι που θύμιζε τη προ διετίας επίσκεψη μας στη Κάλυμνο που επικρατεί η ίδια κατάσταση.

Καταλήξαμε και περάσαμε αρκετές ώρες σε ένα μπαρ που θέλω να κάνω ιδιαίτερη αναφορά, ένα πραγματικό κόσμημα το οποίο κατατάσσω σίγουρα σε ένα εκ των τριών κορυφαίων μπαρ στα Δωδεκάνησα (μαζί με το Μελτέμι της Λέρου και τη Ρωγμή του Χρόνου της Ρόδου) και σίγουρα ένα από τα πιο πλούσια σε κάβα και γνώσεις μαγαζιά που έχω επισκεφτεί, αντίστοιχο με το –άλλης λογικής- «Ιερά Οδός» στη Σάμο.

Καταπληκτικός χώρος με πολύ ζεστή και φιλόξενη ατμόσφαιρα, εξαιρετικής ποιότητας ποτά, προσεγμένο μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας, με μουσική που δε θα μπορούσε να ναι καλύτερη κινούμενη σε rock blues μονοπάτια, αλλά και μία αρκετά γεμάτη, εκλεκτή και πολύ ποιοτική κάβα, που μόνο γνώστες επιπέδου @gelf μπορούν να εκτιμήσουν:

DSC_8174b.jpg


(Ένα μεγάλο ευχαριστώ και από εδώ στο φίλο και ιδιοκτήτη Γ, για τη φιλοξενία του, αλλά και τα βινύλια που μας δώρισε για να τα βάλουμε στο δικό μας χώρο…).

Ήταν η καλύτερη «αποζημίωση» για τα όσα δεν είχαμε δει ακόμα στα Πηγάδια, ένα μέρος πάντως που τη νύχτα έδειχνε συμπαθητικότερο:

DSC_8174c.jpg





Ημέρα δεύτερη


Ξύπνησα νωρίς και από το τηλέφωνο, καθώς ήταν η ώρα να παραλάβω το αυτοκίνητο που είχαμε νοικιάσει, μιας και αν θέλει κάποιος να δει τη Κάρπαθο όπως πρέπει, δεν υπάρχει δυστυχώς άλλος τρόπος.

Είχα ενημερωθεί για κάποιες αναποδιές από το γραφείο κι έτσι έπρεπε να ξαναλλάξουμε όχημα 2 μέρες μετά, κάτι που μας έβγαζε από τον αρχικό προγραμματισμό για κάποια ώρα, αλλά δεν ήταν ικανό να μας στερήσει την όρεξη και την ενέργεια μας για την εκδρομή. Τέλος Αυγούστου και όλα τα γραφεία ενοικιάσεως ήταν sold out, οπότε όσοι σκοπεύετε να νοικιάσετε όχημα να το κάνετε από νωρίς όπως εμείς, αλλιώς θα βρεθείτε προ εκπλήξεως!

Μετά από ένα σύντομο πρωινό επιβιβαστήκαμε ξεκινώντας τη περιήγηση στο ευρύτερο νησί. Το σχέδιο μας ήταν να δούμε το νότιο τμήμα του νησιού, έτσι πήραμε το κεντρικό δρόμο με κατεύθυνση το αεροδρόμιο. Η πρώτη μας στάση έγινε στη κοντινή παραλία της Αμοοπής με τα υπέροχα νερά και ήταν η καλύτερη εισαγωγή στις παραλίες – πισίνες της Καρπάθου:

DSC_8181.JPG


Αφού κάναμε μια σύντομη βουτιά, αποφασίσαμε να πιούμε το καφέ μας στο ωραίο μεν καφέ εστιατόριο που βρίσκεται από πάνω, με το σχετικά βραδύκαυστο σερβις δε που μας έφερε μάλιστα καφέ χωρίς νερό. Πάμε παρακάτω…

DSC_8187.JPG


Αμέσως μετά ήταν η σειρά της παραλίας Χριστού Πηγάδι βάζοντας μας για τα καλά στο κλίμα των νερών του νησιού, όπως μπορεί εύκολα να διακρίνει κανείς:

DSC_8192.JPG


Ήταν μεσημεράκι και άνοιξε η πρώτη μπύρα από το φορητό ψυγείο, πριν συνεχίσουμε τη περιήγηση μας:

DSC_8199.JPG


Ο μεγάλος στόχος της ημέρας ήταν ο Διακόφτης, η πολύ διάσημη παραλία που βρίσκεται κάτω από το αεροδρόμιο, έτσι φτάνοντας ως αυτό προς στιγμήν απογοητευτήκαμε βλέποντας τους serfer και τα όχι τόσο ιδιαίτερα ρηχά νερά, ωστόσο γρήγορα καταλάβαμε ότι είχαμε κάνει λάθος:

DSC_8203.JPG


Με το γνωστό παραδοσιακό τρόπο της ερώτησης, διαπιστώσαμε ότι για να φτάσουμε στο Διακόφτη έπρεπε να κάνουμε όλο το γύρο του αεροδρομίου σε περίπου 3,5 χιλιόμετρα χωματόδρομο. Όντως μερικά λεπτά μετά αφού παρκάραμε αντικρύσαμε το λόγο για τον οποίο αυτή η παραλία είναι τόσο γνωστή:

DSC_8206.JPG


Διαμαντένια καταγάλανα νερά σαν καλύτερα απ' αυτά της Καραϊβικής, που μας θύμισαν αμέσως το Πλατύ γιαλό στους Λειψούς:

DSC_8208.JPG


Η παραλία αυτή βέβαια είναι διπλή, με αυτή που βρίσκεται από την άλλη πλευρά να μη στερείται ομορφιάς και νερών:

DSC_8213.JPG


Η αθλιότητα βέβαια που έχει χτιστεί από κει πίσω προκειμένου να διαχειρίζεται τις ομπρελοξαπλώστρες και να πουλάει μπύρες perroni στους χειρότερους τουρίστες των Ελληνικών νησιών (βλέπε Ιταλοί), χαλούσε την όλη μαγεία του τοπίου:

DSC_8215.JPG


Πιάσαμε μια άκρη στην άμμο απλώνοντας τις πετσέτες μας και αρχίσαμε να απολαμβάνουμε το νερό, πίνοντας ακόμα μια μπυρίτσα:

DSC_8218.JPG


Πήρα τη φωτογραφική και ξεκίνησα να περπατώ μέσα στο νερό, μιας και στα πρώτα μέτρα η παραλία ήταν αρκετά ρηχή, βλέποντας παράλληλα εντυπωσιακές εικόνες:

DSC_8223.JPG

DSC_8225.JPG


Ίσως είναι από τις περιπτώσεις που όσο και να μιλάει η λήψη σίγουρα αδικεί τη πραγματικότητα:

DSC_8233.JPG


Δε καθίσαμε ούτε εκεί αρκετή ώρα μιας και το πρόγραμμα είχε συνέχεια, μια σύντομη επίσκεψη στην εξίσου εκπληκτική παραλία Μιχαλιού Κήπος που ήταν έτσι κι αλλιώς στο δρόμο μας. Περιττό να αναφέρω τις άριστες (και εκεί) εντυπώσεις μας:

DSC_8240.JPG


Ένας δρόμος που μας οδηγούσε απογευματάκι πλέον προς την Αρκάσα και τη παραλία του Αγίου Νικολάου στην οποία δυστυχώς ο αέρας δεν ευνοούσε το μπάνιο:

DSC_8245.JPG


Ευνοούσε όμως τις μπύρες στο διπλανό ωραίο μπαράκι:

DSC_8252.JPG


Μια βουτιά όμως όφειλε να γίνει στη πολύ όμορφη και αυτή κατά τα φαινόμενα παραλία:

DSC_8255.JPG


Πριν συνεχίσουμε το δρόμο μας για όχι πολύ μακριά, το γειτονικό Φοινίκι ,ένα μικρό ψαροχώρι διάσημο για τις ταβέρνες και το καλό φαγητό του:

DSC_8258.JPG


Όντως το χωριό είναι το κλασσικό που προτιμούν όλοι για φαγητό:

DSC_8263.JPG


Χωρίς αυτό να σημαίνει όμως ότι δεν έχει και αυτό μια πολύ ωραία παραλία που μας έδωσε αφορμή για μια απολαυστική απογευματινή βουτιά. Εντάξει, μαζί με μια μπύρα για τη δροσιά…

DSC_8272.JPG


Αφού είχαμε τελειώσει με τις υπέρ-αρκετές βουτιές της ημέρας, αρχίσαμε να παίρνουμε τα βουνά, με κατεύθυνση τους Μενετές ,το διάσημο πολύχρωμο και όμορφο χωριό που βρίσκεται σχετικά κοντά στα Πηγάδια:

DSC_8277.JPG


Βολτάραμε στα όμορφα στενάκια του χωριού γνωρίζοντας το:

DSC_8283.JPG


Χωρίς να αργήσουμε να στρωθούμε στο παραδοσιακό καφενείο του, με τους παππούδες που έπιναν εκείνη την ώρα το καφέ τους να μας χαιρετούν ευγενικά:

DSC_8283b.jpg


Βγήκαμε περνώντας από την άλλη πλευρά του κεντρικού:

DSC_8294.JPG


Ανεβαίνοντας στην εκκλησία της Παναγίας:

DSC_8300.JPG


Εκεί βρίσκεται και το πιο γνωστό και πολυφωτογραφημένο μπαλκόνι του χωριού με άπλετη θέα προς τα Πηγάδια:

DSC_8305.JPG


Και προς τα πολύχρωμα σπιτάκια του οικισμού:

DSC_8307.JPG


Βγήκαμε μια καλλιτεχνική:

DSC_8310.JPG


Φωτογραφίζοντας παράλληλα απέναντι την ώρα που ο ήλιος είχε αρχίσει τη κάθοδο του:

DSC_8318.JPG


Βρεθήκαμε στη ταβέρνα Πέρδικα για μια ακόμα παγωμένη:

DSC_8320.JPG


Αφήνοντας τους Μενετές βράδυ πλέον, με κατεύθυνση τα πηγάδια όπου η ζέστη ήταν για ένα ακόμη βράδυ ανυπόφορη με αποτέλεσμα να βγούμε νωρίς, έχοντας ήδη κάνει την επιλογή μας με το Boulevard Of Broken Dreams να έχει γίνει στέκι μας, πίνοντας τα ποτά μας και καταστρώνοντας τα σχέδια της επομένης…

(Το δρομολόγιο της ημέρας)

map1.jpg




Ημέρα Τρίτη


Το πρόγραμμα είχε καταρτιστεί βάσει της αλλαγής που έπρεπε να κάνουμε στα αυτοκίνητα, κάτι που σήμαινε ότι θα βρισκόμασταν αρκετές ώρες στο δρόμο και σε αναμονές, οπότε όσο κι αν δε μας άρεσε δε μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς.

Έτσι αφού αφήσαμε το δωμάτιο φάγαμε πρωϊνό και πήραμε καφέδες για το δρόμο, αναχωρήσαμε προς το βορρά του νησιού, στο σημείο που ο δρόμος γίνεται πολύ πιο απότομος, ανηφορικός και με συχνές κατολισθήσεις για τις οποίες ευθύνονται καθαρά και σχεδόν αποκλειστικά οι κατσίκες.

DSC_8340.JPG


Σταματήσαμε σε ένα σημείο θέασης πάνω από τη Κυρά Παναγιά:

DSC_8341.JPG


Αλλά και σε ακόμη ένα πάνω από τα Άπελλα, γνωρίζοντας και 2 παιδιά προερχόμενα από την Ολλανδία που κάνανε τις 8ήμερες διακοπές τους στο νησί, με απευθείας πτήση μάλιστα!

DSC_8348.JPG


Προορισμός μας ήταν το χωριό Λευκός και συγκεκριμένα ο «Κάτω Λευκός» ,γνωστός για μια ακόμα διάσημη παραλία του νησιού, κάτι που αντιληφθήκαμε από τη πρώτη στιγμή μόλις παρκάραμε το αυτοκίνητο:

DSC_8352.JPG


Καθίσαμε σε ένα μπαράκι να ξεδιψάσουμε, διαπιστώνοντας ότι το χωριό έχει αρκετά ενοικιαζόμενα, καταστήματα, εστιατόρια κτλ:

DSC_8355.JPG


η ζέστη όμως ήταν έντονη τραβώντας μας λίγο μετά στα υπέροχα νερά της «πισίνας» του Λευκού:

DSC_8360.JPG


Μεσημεράκι πλέον και έπρεπε να πάρουμε το δρόμο της επιστροφής, για να είμαστε κοντά στα πηγάδια. Το πρόγραμμα μας έλεγε ότι ήταν η σειρά να δούμε τη πιο γνωστή και ξακουστή παραλία του νησιού, τα «Άπελλα» ,έτσι στρίψαμε αριστερά μόλις είδαμε τη ταμπέλα ξεκινώντας να κατεβαίνουμε, σταματώντας πάλι σε ένα σημείο θέασης για πανοραμική λήψη:

DSC_8365.JPG


Πλησιάζοντας στη παραλία διαπιστώσαμε ότι έπρεπε να παρκάρουμε σχετικά ψηλά, μιας και ο δρόμος τελείωνε και δεν είναι καλή ιδέα να φτάσει κανείς μέχρι κάτω γιατί θα έμπλεκε:

DSC_8371.JPG


Η θέα από το πάρκινγκ μας προϊδέαζε για κάτι πολύ καλό και οι προσδοκίες είχαν ανέβει κατακόρυφα:

DSC_8377.JPG


Πριν απ’ όλα αυτά όμως φροντίσαμε να προμηθευτούμε δύο παγωμένες από την ωραία ταβέρνα που βρίσκεται άνωθεν της παραλίας. Παγωμένες όμως, οφείλω να το πώ, μπράβο στον μαγαζάτορα!

DSC_8380.JPG


Πήραμε το μονοπάτι βγαίνοντας στη παραλία με τα υπέροχα νερά:

DSC_8389.JPG

DSC_8399.JPG


Αν όμως κάτι τη κάνει και ξεχωρίζει είναι ο απίστευτος περιβάλλοντας χώρος με τα βράχια και τα δέντρα για τη φυσική σκιά, κάτι που την ανεβάζει πάρα πολύ:

DSC_8402.JPG


Αφού ήπιαμε τις μπύρες μας και κάναμε τις βουτιές μας, συμπεράναμε ότι σίγουρα δεν ήταν η καλύτερη απ’ όσες είχαμε δει στα νησιά. Καλή μεν, κατώτερη σε σύγκριση με άλλες δε, οπότε πιστεύω ακράδαντα ότι ο περισσότερος ντόρος γίνεται για το φυσικό περιβάλλον και όχι για τα νερά αυτά καθ’ αυτά!

Οι ώρες περνούσαν κι εμείς έπρεπε να κάνουμε ακόμα μια στάση επιστρέφοντας στα Πηγάδια, έτσι συνεχίσαμε λίγο πιο κάτω παίρνοντας τη παράκαμψη με την απότομη κατηφόρα προς τη «Κυρά Παναγιά» μια ακόμη πολύ διάσημη παραλία της Καρπάθου:

DSC_8406.JPG


Και εκεί φυσικά ισχύει ο κανόνας του μακρινού παρκαρίσματος για να μη μπλέξεις:

DSC_8413.JPG


Πήραμε δύο μπύρες από το ψιλικατζίδικο και κατεβήκαμε στη παραλία που αν και νωρίς σχετικά, σχεδόν 17:30, την είχε πιάσει η σκιά σε μεγάλο μέρος της:

DSC_8416.JPG


Από πάνω δεσπόζει η ομώνυμη εκκλησία που πρωταγωνιστεί σε πάμπολλα καρτ ποσταλ, μαγνητάκια κι άλλα αναμνηστικά από το νησί:

DSC_8418.JPG


Το βουτίδι ήταν ωραίο, αν και στο σύνολο ήταν μια παραλία για την οποία είχα εξίσου μεγαλύτερες προσδοκίες σε σχέση με όσα τελικά είδα:

DSC_8420.JPG


Φτάσαμε στα πηγάδια γύρω στις έξι όπου έπρεπε να σκοτώσουμε το χρόνο και την υπομονή μας περιμένοντας να ετοιμαστεί το αμάξι που θ’ αλλάζαμε. Δε φτάνει που γυρίσαμε εντελώς πίσω, παρόλο που θα διανυκτερεύαμε στην Όλυμπο, περιμέναμε και μια ώρα πίνοντας μπύρα σε ένα Pool bar με κάτι καμένους Αγγλάρες και άλλη μισή έξω απ’ το πλυντήριο αυτ/των…

Ξεκινήσαμε για την Όλυμπο μετά τις επτά το απόγευμα, καθώς το πλάνο της εκδρομής από τη πρώτη μέρα που κλείστηκε ήταν να αφιερωθούν δύο βράδια στο καταπληκτικό αυτό χωριό. Οι πληροφορίες που μας έδωσαν για 45 λεπτά δρόμου μόνο αληθινές δεν ήταν και το σκοτάδι έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα. Ενός δρόμου που θέλει πολύ μεγάλη προσοχή λόγω απότομων στροφών, έργων και κατολισθήσεων επίσης.

Μία ώρα και ένα τέταρτο μετά είχα φτάσει στο πάρκινγκ του χωριού, μιας και σαν αμιγώς νησιωτικό και ορεινό χωριό, δε μπορεί να μπει αυτοκίνητο στα μικροσκοπικά στενάκια, που έτσι κι αλλιώς ήταν ανηφορικά με σκαλιά. Η πρώτη εικόνα αν και νύχτα ήταν μαγική:

DSC_8425b.jpg


Η ενέργεια του μέρους δε γίνεται να μη σε κατακλύσει αμέσως. Είναι από τα χωριά που εκτός από τη μεγάλη τους ομορφιά έχουν και αυτό το κάτι που σε συναρπάζει, ιδιαίτερα όταν φεύγουν οι τουριστικές ορδές και μένεις μόνος σου με τους ντόπιους. Ήταν και αυτός ένας από τους λόγους για να αφιερώσουμε εκεί χρόνο διαμονής. Παραλάβαμε το διαμέρισμα μας με το πολύ ωραίο –όπως φαινόταν μες τη νύχτα μπαλκόνι- και βγήκαμε μια βόλτα ξεκινώντας από τη πλατεία με την εκκλησία:

DSC_8431.JPG


Καθίσαμε στον υπέροχο καφενέ μαζί με ντόπιους όπως προανέφερα:

DSC_8435.JPG


Και πεινασμένοι όπως ήμασταν δοκιμάσαμε τους εκλεκτούς μεζέδες του χωρίς δεύτερη σκέψη:

DSC_8437b.jpg


Πριν επιστρέψουμε στο δωμάτιο, πήρα τη φωτογραφική μηχανή κι έκανα μια πρώτη βόλτα στα στενάκια, που δε τα είχα δει όπως ήθελα φτάνοντας μιας και κουβαλούσα τις αποσκευές φορτωμένος σα το γαϊδούρι, αντικρύζοντας τα γνωστά μαγαζάκια με τα κεντήματα;

DSC_8438.JPG


Το χωριό είχε πολλά πράγματα να δώσει κάτι που σήμαινε ότι έπρεπε να διερευνηθεί καλύτερα υπό το φως της ημέρας:

DSC_8442.JPG
DSC_8443.JPG


Το μπαλκόνι μας είχε όντως εξαιρετική θέα, κάτι που θα διαπιστώναμε την επομένη κι ευτυχώς ο καιρός δεν ήταν πολύ ανάποδος, μιας και μιλάμε για ορεινό χωριό με απρόβλεπτες πολλές φορές συνθήκες (σα τη Χώρα Αμοργού ένα πράγμα), έτσι στρωθήκαμε τελειώνοντας λίγο από το τζιν που μας είχε απομείνει και γυρνώντας το σε ρούμι.

Βγήκαμε ξανά γύρω στις 12 για ένα ποτό, μιας και είχαμε μάθει ότι το καφενείο εκτελεί και χρέη μπαρ. Ωραία πράγματα, απ’ αυτά που μας αρέσουν πολύ:

DSC_8447b.jpg


Γυρίσαμε και πάλι στο μπαλκόνι όπου με εκλεκτή μουσική και ποτό σχεδιάσαμε τις κινήσεις μας για την επόμενη μέρα, απολύτως ευτυχισμένοι με όσα είχαμε δει!

(Το δρομολόγιο της ημέρας)

map2.jpg




Ημέρα Τέταρτη


Ξυπνήσαμε για κάποιο λόγο αρκετά νωρίς και αυτό μας έδωσε την ευκαιρία να περιεργαστούμε καλύτερα το δωμάτιο, χτισμένο στα πρότυπα των παραδοσιακών Καρπαθιώτικων σπιτιών με τα εντοιχισμένα κρεβάτια:

DSC_8448.JPG


Όπως επίσης και το εκπληκτικής ομορφιάς και θέας μπαλκόνι μας, πέφτοντας μέσα στη χθεσινοβραδινή μας πρόβλεψη:

DSC_8450.JPG


Η μαγική του θέα είναι ζητούμενο πολλές φορές στις διακοπές αρκετών ανθρώπων τολμώ να πω, μιας και αυτό είναι που συχνά σου αδειάζει το μυαλό από τις άχρηστες πληροφορίες και τις σκοτούρες και σε ξεκουράζει πραγματικά. Αυτό συνέβη και σε μας:

DSC_8456.JPG

DSC_8460.JPG


Αποφασίσαμε να πιούμε καφέ στο χθεσινοβραδινό καφενέ, έτσι βγήκαμε από το δωμάτιο και κατευθυνθήκαμε προς τη πλατεία:

DSC_8470.JPG


Θαυμάζοντας τις απολαυστικές εικόνες του χωριού, ενός χωριού για το οποίο άλλοι διανύουν χιλιάδες χιλιόμετρα κι εμείς πρέπει να είμαστε τυχεροί που το έχουμε στη χώρα μας:

DSC_8467.JPG

DSC_8475.JPG


Κάναμε μια σύντομη βόλτα μιας και έπρεπε να φύγουμε, προγραμματίζοντας τη περαιτέρω εξερεύνηση της Ολύμπου για το απόγευμα:

DSC_8480.JPG

DSC_8483.JPG


Πως να περιγράψει κανεις με λόγια τέτοια ομορφια;

DSC_8486.JPG

DSC_8489.JPG


Ετοιμαστήκαμε και βγήκαμε περπατώντας προς το πάρκινγκ, την ώρα που τα μαγαζιά ήταν στο φόρτε τους, μιας και οι επισκέπτες κατέφθαναν σωρηδόν:

DSC_8492.JPG


Έτοιμα να σερβιριστούν ήταν και τα μυρωδάτα φαγητά, μιας και η συνήθεια αρκετών τουριστών είναι να τρώνε μεσημεριανό γύρω στις 12:

DSC_8500.JPG


Προχωρήσαμε στα σκαλιά ανάμεσα σε όμορφα μαγαζάκια με προϊόντα του νησιού και τις γιαγιάδες με τις παραδοσιακές φορεσιές, βλέποντας παράλληλα εξαιρετικές εικόνες στο πρωινό φως του ήλιου:

DSC_8502.JPG

DSC_8503.JPG


Εξαιρετικές εικόνες όμως:

DSC_8509.JPG

DSC_8517.JPG


Μπήκαμε στ’ αμάξι και ένα τεταρτάκι αλλά και αρκετές απότομες και δύσκολες στροφές αργότερα βρεθήκαμε στο δεύτερο λιμάνι της Καρπάθου, το χωριό Διαφανί:

DSC_8525.JPG


Αρχικά είχαμε ως στόχο να δούμε τις διαθέσιμες εκδρομές προς τη γειτονική Σαρία, έτσι αφού μαζέψαμε τις πληροφορίες καθίσαμε για ένα παγωμένο φραπέ προκειμένου ν’ αποφασίσουμε:

DSC_8527.JPG


Κάπου εκεί συμπέρανα με βεβαιότητα ότι στο νησί αυτό είναι πραγματικά δύσκολο να βρεις κακή παραλία:

DSC_8530.JPG


Δείτε νερά δίπλα στο «λιμάνι» του Διαφανίου:

DSC_8534.JPG


Ήπιαμε το καφεδάκι, ρίξαμε μια χαλαρή βουτιά και μεσημέρι όπως ήταν αναχωρήσαμε γι’ άλλες πολιτείες, ή καλύτερα γι’ άλλες παραλίες. Ο δρόμος περνούσε υποχρεωτικά και πάλι έξω απ’ την Όλυμπο και το σημείο θέασης μου έδωσε μια ακόμα ευκαιρία για στάση και φωτογραφία:

DSC_8537.JPG


Ο μεγάλος στόχος της ημέρας ήταν η παραλία του Αγίου Μηνά, η οποία πέραν της ομορφιάς της φημίζεται και για τη δύσκολη πρόσβαση. Οι συστάσεις που είχαμε ήταν να μη κατέβουμε με συμβατικό αυτοκίνητο, οι πληροφορίες όμως που πήραμε στην Όλυμπο ήταν αντίθετες, ότι σιγά σιγά και με προσοχή μπορείς να κατέβεις ως εκεί.

Τι τελικά ισχύει; Αρχικά ότι δεν είναι 2 χιλιόμετρα όπως γράφει η ταμπέλα, αλλά κοντά στα τέσσερα. Επίσης ότι χρειάζεται πολύ μεγάλη προσοχή στη κατάβαση και ένα σχετικά ψηλούτσικο αμάξι. Τέλος και σημαντικότερο απ’ όλα, είναι ότι πρέπει να χρησιμοποιηθεί ο δρόμος που είναι κοντύτερα στην Όλυμπο και όχι ο άλλος, που είναι πραγματικά τρομαχτικός όπως μας ενημέρωσαν οι ντόπιοι.

Βασιζόμενοι λοιπόν περισσότερο στη διαίσθηση μας, λιγότερο στο maps και καθόλου στις ταμπέλες που δεν υπήρχαν, ξεκινήσαμε τη κατάβαση στη δύσκολη διαδρομή:

DSC_8537b.jpg


Μετά από αρκετό κόπο και προβληματισμένοι αν πάμε σωστά κάναμε δεξιά μόλις βρήκαμε λίγο διαθέσιμο χώρο, μαθαίνοντας ότι υπάρχει ακόμα μια εκπληκτική παραλία ή Νατι (η το Νατι) που χρησιμοποιεί μέχρι ενός σημείου τον ίδιο δρόμο:

DSC_8540.JPG


Μερικές στροφές πιο κάτω ξαναβρήκαμε ευκαιρία για μια πανοραμική, καταλαβαίνοντας ότι επιτέλους πλησιάζουμε στο προορισμό μας.

DSC_8545.JPG


Τι να καταλάβει άλλωστε το Ι10 όταν το οδηγάει ο Έλληνας Ραϊκόννεν; :cool:

DSC_8543.JPG


Δεν αργήσαμε καθόλου να παρκάρουμε στο χώρο που διατίθεται πάνω από τη παραλία

DSC_8550.JPG


Και χολοσκασμένοι καθώς ήμασταν από τη δύσκολη κατάβαση, μπουκάραμε θα έλεγα στο όμορφο ταβερνείο για να πιούμε δύο παγωμένες να συνέλθουμε:

DSC_8553.JPG


Μπορούσαμε πλέον να κατηφορίσουμε στην όμορφη παραλία του Αγίου Μηνά που βρίσκεται κάτω από την ομώνυμη εκκλησία:

DSC_8556.JPG

DSC_8558.JPG


Απλωθήκαμε και ανοίξαμε το φορητό ψυγειάκι για να δροσιστούμε. Αν και είχα δει πολλές όμορφες εικόνες στη Κάρπαθο σε ότι αφορά τις παραλίες της, νομίζω ότι στη συγκεκριμένη εξτασιάστηκα, θεωρώντας την πλέον μετά βεβαιότητος τη καλύτερη παραλία του νησιού, τουλάχιστον για το δικό μου κριτήριο.

Αυτή θα είναι η εικόνα που θα κουβαλάω μαζί μου όλο το χειμώνα. Ο ορίζοντας, τα καταπράσινα νερά και η βοτσαλωτή παραλία. Δεν έχω να πω κάτι άλλο:

DSC_8560.JPG


Κάναμε τις βουτιές μας και τη χαρήκαμε ιδιαίτερα, μιας και δεν υπήρχε λόγος βιασύνης, νιώθοντας κάτι παραπάνω από δικαιωμένοι που τελικώς προσπαθήσαμε τη κατάβαση ως εκεί:

DSC_8561.JPG


Είχαμε αποφασίσει να πάμε για φαγητό στο Μύλο το καλύτερο ίσως εστιατόριο του νησιού, ευρισκόμενο σε παραδοσιακό ανεμόμυλο της Ολύμπου και με απίστευτη θέα στο απέραντο γαλάζιο, ωστόσο μόλις ανεβήκαμε προς το πάρκινγκ…

Είναι από τις στιγμές που δε σχεδιάζεις και σου βγαίνουν. Είναι από τα ζητούμενα στις διακοπές. Τι πιο όμορφο από ένα απλό παραδοσιακό ταβερνάκι πάνω από μια τέτοια ονειρεμένη παραλία άλλωστε;

DSC_8572.JPG


Κάναμε το βήμα χωρίς να το σκεφτούμε περαιτέρω. Θα πηγαίναμε στο Μύλο το βράδυ, τώρα θα κάναμε αυτό που έλεγε η καρδιά μας. Σαλάτα, κολοκυθοκεφτέδες, φρέσκιες πατάτες, φάβα, γαύρος στο τηγάνι και παγωμένη ρακή, ήταν, είναι και θα είναι πάντα αρκετά:

DSC_8572b.jpg


Ανεβήκαμε πολύ πιο γρήγορα και εύκολα σε σχέση με τη κατάβαση μέχρι το κεντρικό δρόμο, συναντώντας πεζοπόρους που έκαναν τη συγκεκριμένη δύσκολη διαδρομή, αρνούμενοι ευγενικά να τους ανεβάσουμε αν και το προτείναμε. Γύρω στις πέντε και μισή ήμασταν και πάλι στην Όλυμπο:

DSC_8574.JPG


Έχοντας μπροστά μας μερικές ώρες διαθέσιμες ώστε να δούμε το χωριό που εκείνη την ώρα είχε αρκετή ζωή:

DSC_8577.JPG

DSC_8586.JPG


Φτάνοντας στη κεντρική πλατεία του χωριού περάσαμε από το παραδοσιακό καφενείο «Η Κρήτη» που είχα σταμπάρει από το πρωί και δε γινόνταν να μη κάνουμε στάση:

DSC_8588.JPG


Η συμπαθέστατη γιαγιά μας σέρβιρε τις μπύρες μαζί με κατσικίσιο τυρί Ολύμπου, πράσινες ελιές και ένα καταπληκτικό ζυμωτό ψωμί. Δε γινόταν να μείνουμε στη μία όπως καταλαβαίνετε… Αφού φωτογράφισα τον εσωτερικό χώρο,

DSC_8592.JPG


Αναχωρήσαμε μέσω του μονοπατιού λίγο πιο πάνω για το περίφημο και πολύφωτογραφισμένο εκκλησάκι του Χριστού, με τη μαγική θέα του:

DSC_8597.JPG

DSC_8602.JPG


Αν και σε πλήρη καλοκαιρία, τα σύννεφα άρχισαν να περικυκλώνουν τις Κορυφές του βουνού, κάνοντας το σκηνικό ακόμα πιο περίεργο και όμορφο, δίνοντας μας την ευκαιρία για εξαιρετικές λήψεις:

DSC_8610.JPG

DSC_8614.JPG

DSC_8620.JPG


Ο ήλιος είχε αρχίσει τη κάθοδο του κι εμείς συνεχίσαμε τη βόλτα μας στα ενδότερα του χωριού, κάνοντας στάση στη πλατεία και στο κατάστημα με τα τουριστικά (και όχι μόνο) υπέροχα είδη που το είχε ένας γνωστός του Νίκου από τον Πειραιά, ο οποίος μένει τα τελευταία χρόνια μόνιμα στην Όλυμπο, όπου τα είπαμε για λίγο και συνεχίσαμε τη πορεία μας, φτάνοντας στη πίσω πλευρά του χωριού:

DSC_8639.JPG

DSC_8642.JPG


Εκεί βρήκαμε και τον Μύλο, με τα γεμάτα τραπέζια του στημένα υπέροχα με προοπτική στο ηλιοβασίλεμα:

DSC_8648.JPG


Ένα ηλιοβασίλεμα που είχαμε αποφασίσει να το δούμε στο μπαλκόνι μας, απολαμβάνοντας το τελευταίο εισαγόμενο Κουβανέζικο νέκταρ που κουβαλούσαμε, πριν ανοίξουμε το επόμενο μπουκάλι:

DSC_8655.JPG


Είναι από τις περιπτώσεις που θέλεις να κάθεσαι μόνο βλέποντας τη θέα κι ακούγοντας μουσική, αν και ούτε αυτό είναι απαραίτητο… Η εκπληκτικές εικόνες διαδέχονταν η μία την άλλη, ειδικότερα όταν τα φώτα του χωριού ξεκίνησαν ν’ ανάβουν σταδιακά:

DSC_8659.JPG


Δεν υπήρχε κανένας λόγος να φύγουμε, παρά μόνο λίγα ψώνια που έπρεπε να μπουν στις αποσκευές μας, όπως μακαρούνες Καρπάθου και θυμαρίσιο μέλι, που θα βρείτε σε πολλά σημεία στο χωριό αλλά θα καταλάβετε από πού αξίζει να αγοράσετε.

Μετά από μια στάση στο καφενείο για ένα τελευταίο, μείναμε στο μπαλκόνι ως αργά, παρόλο που είχαμε αρκετά πρωινό ξύπνημα. Δε θέλαμε να χάσουμε στιγμή…

(Το δρομολόγιο της ημέρας)

map3.jpg





Ημέρα Πέμπτη


Πριν τις εννιά το πρωί ήμασταν κιόλας στο πόδι, με τα πράγματα ήδη έτοιμα, μιας και δε θα επιστρέφαμε στο χωριό. Πήραμε το μονοπάτι βλέποντας ακόμα μια φορά αυτή την υπέροχη θέα:

DSC_8666.JPG

DSC_8667.JPG


Καταλήγοντας στο παραδοσιακό φούρνο για να φάμε δύο τυρόπιτες με το τοπικό μαλακό γλυκό τυρί της Καρπάθου:

DSC_8668.JPG


Αφήσαμε την Όλυμπο μέσω νεφών, ένα μοτίβο που επαναλαμβάνονταν και το πρωί:

DSC_8671.JPG


Κατεβήκαμε στο Διαφάνι και μιας και είχαμε αρκετή ώρα στη διάθεση μας ήπιαμε καφεδάκι, καλημερίζοντας τον μάγειρα και ψαρά από το χθεσινό ταβερνάκι στον Άγιο Μηνά. Το πλοίο με το όνομα «Αναστασία ΙΙ» που θα μας οδηγούσε σε ακόμα ένα νησί, ένα ακατοίκητο νησί, έδεσε στο λιμάνι στις 10:30, όπου επιβιβαστήκαμε κι αναχωρήσαμε σχεδόν αμέσως:

DSC_8672.JPG


Αφήσαμε πίσω μας το Διαφάνι:

DSC_8675.JPG


Όπου μετά από μισή ώρα γαλήνιας πλεύσης θα αποβιβαζόμασταν στο έρημο νησί της Δωδεκανήσου και «προέκταση» θα έλεγε κανείς της Καρπάθου με το όνομα Σαρία και τις μαγικές παραλίες του:

DSC_8788.JPG
DSC_8800.JPG


(Για να μη βγει θεόρατο το κεφάλαιο της Καρπάθου, ακολουθεί αναλυτική παρουσίαση της Σαρίας σε επόμενο επιπλέον κεφάλαιο)

Η εκδρομή κράτησε ως τις τέσσερις και μισή το απόγευμα, αφήνοντας μας τις καλύτερες των εντυπώσεων. Οι περισσότεροι είχαν ξεκινήσει απ’ τα Πηγάδια, εμείς όμως είχαμε αφετηρία το Διαφάνι, σε ένα πλοίο που αρκετοί χρησιμοποιούν και σαν μέσο μεταφοράς μεταξύ των δύο, έτσι αποβιβαστήκαμε κοιτώντας τα πάντα δελεαστικά νερά του Διαφανίου:

DSC_8829.JPG

DSC_8830.JPG


Δε χρειάστηκε να το σκεφτούμε πολύ. Χρόνο είχαμε, όρεξη είχαμε, παγωμένες μπύρες βρήκαμε, οπότε και η βουτιά φάνταζε μονόδρομος!

DSC_8835.JPG


Τα νερά ήταν για ακόμα μια φορά ονειρεμένα, κάνοντας το απογευματινό μπάνιο αξέχαστο:

DSC_8836.JPG


Έτσι λίγο πριν τις έξι αναχωρήσαμε για την επιστροφή μας στα Πηγάδια. Το άνοιγμα του δρόμου λίγα χιλιόμετρα μετά μας έκανε να αποχαιρετήσουμε την Όλυμπο όπως της άξιζε:

DSC_8838.JPG


Το δρομολόγιο της επιστροφής ήταν και πάλι περισσότερο από μια ώρα, παρόλο που ήξερα πλέον καλά το δρόμο. Εφόσον δεν είχαμε καμιά άλλη υποχρέωση παρά μόνο να τσεκάρουμε στο ξενοδοχείο στα Πηγάδια, φτάνοντας εκεί στρίψαμε δεξιά προς Μενετές, με σκοπό να πάμε για φαγητό στη Πέρδικα μια ταβέρνα που όλοι προτείνουν:

DSC_8846.JPG


Για κακή μας τύχη πέσαμε πάνω σε διακοπή ρεύματος, ωστόσο με λίγη καλή θέληση βολευτήκαμε μια χαρά. Φάβα, σαλάτα χόρτα, κρασί, μαλακό τυράκι και το πιάτο του νησιού, μακαρούνες με μυζήθρα. Όλα ντόπια, όπως και το λευκό κρασί:

DSC_8846b.jpg


Επιστρέψαμε λίγο πριν πέσει η νύχτα στη Πολίχνη με θάλασσα στα Πηγάδια, έχοντας ξεχάσει τις τελευταίες δύο μέρες τι πάει να πει ζέστη, κουνούπια, ασχήμια κτλ.

DSC_8847.JPG


Μη μπορώντας να αντέξουμε τη ζέστη στο μπαλκόνι καθώς δε φυσούσε ούτε για πλάκα με αποτέλεσμα να μη μπορούμε να καθίσουμε να πιούμε ένα ποτό, κατηφορίσαμε προς το γνωστό πεζόδρομο γύρω στις δέκα.

Η θέση μας στο bar του Boulevard of broken dreams ήταν σχεδόν «κρατημένη» και η βραδιά περιστράφηκε γύρω από τις συζητήσεις για το νησί με ένα ντόπιο φίλο που είχαμε γνωρίσει νωρίτερα στο μαγαζί του με αναμνηστικά από το νησί, μαθαίνοντας πολύ ωραία πράγματα για την Όλυμπο, τους κατοίκους και το πανηγύρι που οργανώνεται εκεί τον Αύγουστο, για το που έπρεπε να φάμε (και δεν ανέφεραν οι πληροφορίες μας) και γενικώς για όσα δε κάναμε και αξίζανε για τη δεύτερη φορά. Όλα αυτά βεβαίως με το Γιώργο να γεμίζει κατ’ εξακολούθηση τα ποτήρια και τ’ αυτιά μας με εξαίρετες rock blues μουσικές.

DSC_8847c.jpg


Τι άλλο να ζητήσεις κανείς για τελείωμα μιας εκδρομής;



Ημέρα έκτη – Αναχώρηση


Το πρωινό ξύπνημα είχε γίνει πλέον συνήθεια στην εκδρομή, έτσι και εκείνο το πρωί του Σαββάτου. Κατεβήκαμε για καφέ και τυρόπιτα από τον ωραίο φούρνο στο πεζόδρομο και αναχωρήσαμε με το ήδη φορτωμένο αμάξι για το αεροδρόμιο του νησιού, φτάνοντας περίπου 15 λεπτά μετά:

DSC_8846c.jpg


Η πτήση είχε παραδόξως αρκετό κόσμο στην αναμονή κάτι που μου έκανε εντύπωση, προερχόμενη από Κάσο και με προορισμό το αεροδρόμιο της Ρόδου. Το κτελ με φτερά της skyexpress δεν ήταν μόνο συνεπέστατο, έφυγε και μερικά λεπτά νωρίτερα από το προβλεπόμενο:

DSC_8846d.jpg


Κοιτούσα κάτω μου τη παραλία του Διακόφτη νιώθοντας πολύ περίεργα καθώς έφευγα από ένα νησί για να πάω σ’ ένα άλλο με αεροπλάνο και όχι με πλοίο, διαπιστώνοντας ότι χωρούσε ακόμα μία (τουλάχιστον) ημέρα στη Κάρπαθο:

DSC_8846e.jpg


Δεν είναι σίγουρα νησί που προλαβαίνεις να τα δεις όλα με τη πρώτη επίσκεψη καθώς πρόκειται για ειδική κατηγορία λόγω των ιδιαιτεροτήτων του και για ένα προορισμό που οφείλεις να ξαναπάς κάποια στιγμή στη ζωή σου.

Είμαι πολύ ικανοποιημένος απ’ όσα εν τέλει κάναμε, ωστόσο ξέρω ότι υπήρχαν άλλα τόσα που δε κάναμε, οπότε αυτή την εκκρεμότητα τη κρατάω…
 

thanos75

Member
Μηνύματα
842
Likes
1.905
Επόμενο Ταξίδι
Το ψάχνω- μάλλον Ιταλία
Ονειρεμένο Ταξίδι
Καλιφόρνια-Χαβάη
Κάρπαθος

Επίσκεψη : Αύγουστος 2021

Διάρκεια: 6 ημέρες


Είχε φτάσει η σειρά για ακόμα ένα νησί, το τελευταίο στα Δωδεκάνησα. Τόσο απλά και τόσο όμορφα. Περνώντας τα χρόνια κι εκδρομή με την εκδρομή, περίμενα απλά να έρθει η ώρα της Καρπάθου, κάτι που έγινε (όπως και στη Κάσο) ένα χρόνο περίπου μετά τον αρχικό προγραμματισμό.

Το νησί αυτό βέβαια δεν είναι ούτε κατά διάνοια μικρό, ούτε πολύ μεγάλο, είναι όμως αρκετά ορεινό και δύσβατο με αποτέλεσμα να χρειάζεται αρκετές ημέρες προκειμένου να το δει κάποιος όπως του πρέπει. Έχοντας πολύ συχνή πρόσβαση από αέρος, αλλά και ακτοπλοϊκώς από τη πιο κοντινή Ρόδο όπως και τη Κρήτη, δε το λες νησί άγονης γραμμής με τη στενή έννοια του όρου, η γεωγραφική του όμως θέση συνηγορεί σ’ αυτό.

Το καλό τουλάχιστον είναι ότι για τη Κάρπαθο υπάρχει αρκετά μεγάλη πληροφόρηση στο φόρουμ αλλά και εκτός αυτού, απολύτως δίκαια μιας και αποτελεί δημοφιλέστατο προορισμό με κύριο σημείο αναφοράς τις καταπληκτικές κι ασυναγώνιστες παραλίες του και μάλιστα ίσως τα επίθετα που χρησιμοποιώ να είναι λίγα για να περιγράψουν αυτό που θα δει κανείς.

Η αλήθεια είναι ότι είχα πολύ μεγάλη περιέργεια για να δω τη Κάρπαθο, ακούγοντας όλα αυτά τα θεαματικά σχόλια για τις παραλίες, τα τοπία και τα χωριά της, όχι όμως για τα υπόλοιπα και χάρηκα πολύ που εν τέλει τα κατάφερα, γυρίζοντας γεμάτος από όμορφες αναμνήσεις και εικόνες!



Ημέρα πρώτη – Άφιξη


Πιάσαμε τα Πηγάδια -το κύριο λιμάνι και πρωτεύουσα της Καρπάθου- στις έξι και μισή το απόγευμα, ερχόμενοι από τη γειτονική Κάσο. Είχαμε αποφασίσει να ξεκινήσουμε το πρόγραμμα από την επόμενη μέρα όντας κατασταλαγμένοι για το τι θα δούμε και «χωρίζοντας» το νησί σε τμήματα, έτσι αφιερώσαμε τη συγκεκριμένη μέρα στο νησί της Κάσου. Οι πρώτες εικόνες ήταν περίπου σαν αυτές που μου είχαν περιγράψει φίλοι, γνωστοί αλλά κι ένας κολλητός μου που πήγε πρόσφατα. Σχεδόν απογοητευτικές… :)

View attachment 370654 View attachment 370655


Τεράστια κτήρια που δε σε παραπέμπουν στο νησί, πολυκατοικίες, φασαρία και ατελείωτη ζέστη:

View attachment 370656

Ζοριστήκαμε πολύ να φτάσουμε ως το δωμάτιο φορτωμένοι με τόσα πράγματα, μιας κι αυτό ήταν στα ανώτερα σημεία της πόλης, χτισμένο σε μια ανηφόρα με μεγάλη κλίση, βγαίνοντας σχεδόν αμέσως για προμήθειες, φαγητό και εξερεύνηση. Η εντύπωση μου από κει ψηλά έγινε ακόμη χειρότερη απ’ τη πρώτη εικόνα. ΣΑ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΤΗ ΠΟΛΙΧΝΗ ΜΕ ΘΑΛΑΣΣΑ:

View attachment 370657

Βρεθήκαμε κεντρικά, συναντώντας το κάθετο πεζόδρομο με τα δύο γυράδικα αριστερά δεξιά που αν αγαπάτε τα στομάχια σας κι έχετε έστω και χαμηλό κριτήριο γεύσης δε πρέπει να φάτε ΠΟΤΕ στη ζωή σας:

View attachment 370658

Προχωρήσαμε αριστερά και παράλληλα με τη θάλασσα, φτάνοντας στο συμπαθητικό κτήριο του Επαρχείου, View attachment 370796

Επιστρέφοντας από τον πεζόδρομο με τα μαγαζιά και τα σουβενιραδικα:

View attachment 370797

Εκεί βρίσκεται και η βάρκα, μια χαρακτηριστική εικόνα από τα Πηγάδια:

View attachment 370659

Φάγαμε, επιστρέψαμε στο δωμάτιο για να ετοιμαστούμε και βγήκαμε σχετικά νωρίς, καθώς η ζέστη ήταν ανυπόφορη και εκνευριστική ακόμα και στο μπαλκόνι στις δέκα το βράδυ.

Ευτυχώς στα Πηγάδια υπάρχει αρκετή νυχτερινή ζωή, κάτι που μπορεί να συμπεράνει κανείς κατευθείαν, τουλάχιστον τον Αύγουστο που βρεθήκαμε κι εμείς εκεί. Γυρίσαμε μερικά bar ακούγοντας εξαιρετικές ροκ μουσικές με αποκορύφωμα το Galileo, μαζί με πολλά ελληνοαμερικάνικα κάνοντας με να νιώσω ότι βρίσκομαι σε μπαράκι στην Αστόρια…

Είναι γνωστό ότι το μεγαλύτερο μέρος των κατοίκων της Καρπάθου βρίσκεται εκτός νησιού, με αρκετά μεγάλες κοινότητες στην Ελλάδα αλλά και τις Ηνωμένες Πολιτείες, κάτι που θύμιζε τη προ διετίας επίσκεψη μας στη Κάλυμνο που επικρατεί η ίδια κατάσταση.

Καταλήξαμε και περάσαμε αρκετές ώρες σε ένα μπαρ που θέλω να κάνω ιδιαίτερη αναφορά, ένα πραγματικό κόσμημα το οποίο κατατάσσω σίγουρα σε ένα εκ των τριών κορυφαίων μπαρ στα Δωδεκάνησα (μαζί με το Μελτέμι της Λέρου και τη Ρωγμή του Χρόνου της Ρόδου) και σίγουρα ένα από τα πιο πλούσια σε κάβα και γνώσεις μαγαζιά που έχω επισκεφτεί, αντίστοιχο με το –άλλης λογικής- «Ιερά Οδός» στη Σάμο.

Καταπληκτικός χώρος με πολύ ζεστή και φιλόξενη ατμόσφαιρα, εξαιρετικής ποιότητας ποτά, προσεγμένο μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας, με μουσική που δε θα μπορούσε να ναι καλύτερη κινούμενη σε rock blues μονοπάτια, αλλά και μία αρκετά γεμάτη, εκλεκτή και πολύ ποιοτική κάβα, που μόνο γνώστες επιπέδου @gelf μπορούν να εκτιμήσουν:

View attachment 370660

(Ένα μεγάλο ευχαριστώ και από εδώ στο φίλο και ιδιοκτήτη Γ, για τη φιλοξενία του, αλλά και τα βινύλια που μας δώρισε για να τα βάλουμε στο δικό μας χώρο…).

Ήταν η καλύτερη «αποζημίωση» για τα όσα δεν είχαμε δει ακόμα στα Πηγάδια, ένα μέρος πάντως που τη νύχτα έδειχνε συμπαθητικότερο:

View attachment 370661




Ημέρα δεύτερη


Ξύπνησα νωρίς και από το τηλέφωνο, καθώς ήταν η ώρα να παραλάβω το αυτοκίνητο που είχαμε νοικιάσει, μιας και αν θέλει κάποιος να δει τη Κάρπαθο όπως πρέπει, δεν υπάρχει δυστυχώς άλλος τρόπος.

Είχα ενημερωθεί για κάποιες αναποδιές από το γραφείο κι έτσι έπρεπε να ξαναλλάξουμε όχημα 2 μέρες μετά, κάτι που μας έβγαζε από τον αρχικό προγραμματισμό για κάποια ώρα, αλλά δεν ήταν ικανό να μας στερήσει την όρεξη και την ενέργεια μας για την εκδρομή. Τέλος Αυγούστου και όλα τα γραφεία ενοικιάσεως ήταν sold out, οπότε όσοι σκοπεύετε να νοικιάσετε όχημα να το κάνετε από νωρίς όπως εμείς, αλλιώς θα βρεθείτε προ εκπλήξεως!

Μετά από ένα σύντομο πρωινό επιβιβαστήκαμε ξεκινώντας τη περιήγηση στο ευρύτερο νησί. Το σχέδιο μας ήταν να δούμε το νότιο τμήμα του νησιού, έτσι πήραμε το κεντρικό δρόμο με κατεύθυνση το αεροδρόμιο. Η πρώτη μας στάση έγινε στη κοντινή παραλία της Αμοοπής με τα υπέροχα νερά και ήταν η καλύτερη εισαγωγή στις παραλίες – πισίνες της Καρπάθου:

View attachment 370662

Αφού κάναμε μια σύντομη βουτιά, αποφασίσαμε να πιούμε το καφέ μας στο ωραίο μεν καφέ εστιατόριο που βρίσκεται από πάνω, με το σχετικά βραδύκαυστο σερβις δε που μας έφερε μάλιστα καφέ χωρίς νερό. Πάμε παρακάτω…

View attachment 370664

Αμέσως μετά ήταν η σειρά της παραλίας Χριστού Πηγάδι βάζοντας μας για τα καλά στο κλίμα των νερών του νησιού, όπως μπορεί εύκολα να διακρίνει κανείς:

View attachment 370665

Ήταν μεσημεράκι και άνοιξε η πρώτη μπύρα από το φορητό ψυγείο, πριν συνεχίσουμε τη περιήγηση μας:

View attachment 370666

Ο μεγάλος στόχος της ημέρας ήταν ο Διακόφτης, η πολύ διάσημη παραλία που βρίσκεται κάτω από το αεροδρόμιο, έτσι φτάνοντας ως αυτό προς στιγμήν απογοητευτήκαμε βλέποντας τους serfer και τα όχι τόσο ιδιαίτερα ρηχά νερά, ωστόσο γρήγορα καταλάβαμε ότι είχαμε κάνει λάθος:

View attachment 370667

Με το γνωστό παραδοσιακό τρόπο της ερώτησης, διαπιστώσαμε ότι για να φτάσουμε στο Διακόφτη έπρεπε να κάνουμε όλο το γύρο του αεροδρομίου σε περίπου 3,5 χιλιόμετρα χωματόδρομο. Όντως μερικά λεπτά μετά αφού παρκάραμε αντικρύσαμε το λόγο για τον οποίο αυτή η παραλία είναι τόσο γνωστή:

View attachment 370668

Διαμαντένια καταγάλανα νερά σαν καλύτερα απ' αυτά της Καραϊβικής, που μας θύμισαν αμέσως το Πλατύ γιαλό στους Λειψούς:

View attachment 370669

Η παραλία αυτή βέβαια είναι διπλή, με αυτή που βρίσκεται από την άλλη πλευρά να μη στερείται ομορφιάς και νερών:

View attachment 370670

Η αθλιότητα βέβαια που έχει χτιστεί από κει πίσω προκειμένου να διαχειρίζεται τις ομπρελοξαπλώστρες και να πουλάει μπύρες perroni στους χειρότερους τουρίστες των Ελληνικών νησιών (βλέπε Ιταλοί), χαλούσε την όλη μαγεία του τοπίου:

View attachment 370671

Πιάσαμε μια άκρη στην άμμο απλώνοντας τις πετσέτες μας και αρχίσαμε να απολαμβάνουμε το νερό, πίνοντας ακόμα μια μπυρίτσα:

View attachment 370672

Πήρα τη φωτογραφική και ξεκίνησα να περπατώ μέσα στο νερό, μιας και στα πρώτα μέτρα η παραλία ήταν αρκετά ρηχή, βλέποντας παράλληλα εντυπωσιακές εικόνες:

View attachment 370673
View attachment 370674

Ίσως είναι από τις περιπτώσεις που όσο και να μιλάει η λήψη σίγουρα αδικεί τη πραγματικότητα:

View attachment 370675

Δε καθίσαμε ούτε εκεί αρκετή ώρα μιας και το πρόγραμμα είχε συνέχεια, μια σύντομη επίσκεψη στην εξίσου εκπληκτική παραλία Μιχαλιού Κήπος που ήταν έτσι κι αλλιώς στο δρόμο μας. Περιττό να αναφέρω τις άριστες (και εκεί) εντυπώσεις μας:

View attachment 370676

Ένας δρόμος που μας οδηγούσε απογευματάκι πλέον προς την Αρκάσα και τη παραλία του Αγίου Νικολάου στην οποία δυστυχώς ο αέρας δεν ευνοούσε το μπάνιο:

View attachment 370677

Ευνοούσε όμως τις μπύρες στο διπλανό ωραίο μπαράκι:

View attachment 370678

Μια βουτιά όμως όφειλε να γίνει στη πολύ όμορφη και αυτή κατά τα φαινόμενα παραλία:

View attachment 370679

Πριν συνεχίσουμε το δρόμο μας για όχι πολύ μακριά, το γειτονικό Φοινίκι ,ένα μικρό ψαροχώρι διάσημο για τις ταβέρνες και το καλό φαγητό του:

View attachment 370680

Όντως το χωριό είναι το κλασσικό που προτιμούν όλοι για φαγητό:

View attachment 370681

Χωρίς αυτό να σημαίνει όμως ότι δεν έχει και αυτό μια πολύ ωραία παραλία που μας έδωσε αφορμή για μια απολαυστική απογευματινή βουτιά. Εντάξει, μαζί με μια μπύρα για τη δροσιά…

View attachment 370682

Αφού είχαμε τελειώσει με τις υπέρ-αρκετές βουτιές της ημέρας, αρχίσαμε να παίρνουμε τα βουνά, με κατεύθυνση τους Μενετές ,το διάσημο πολύχρωμο και όμορφο χωριό που βρίσκεται σχετικά κοντά στα Πηγάδια:

View attachment 370683

Βολτάραμε στα όμορφα στενάκια του χωριού γνωρίζοντας το:

View attachment 370684

Χωρίς να αργήσουμε να στρωθούμε στο παραδοσιακό καφενείο του, με τους παππούδες που έπιναν εκείνη την ώρα το καφέ τους να μας χαιρετούν ευγενικά:

View attachment 370685

Βγήκαμε περνώντας από την άλλη πλευρά του κεντρικού:

View attachment 370686

Ανεβαίνοντας στην εκκλησία της Παναγίας:

View attachment 370687

Εκεί βρίσκεται και το πιο γνωστό και πολυφωτογραφημένο μπαλκόνι του χωριού με άπλετη θέα προς τα Πηγάδια:

View attachment 370688

Και προς τα πολύχρωμα σπιτάκια του οικισμού:

View attachment 370689

Βγήκαμε μια καλλιτεχνική:

View attachment 370690

Φωτογραφίζοντας παράλληλα απέναντι την ώρα που ο ήλιος είχε αρχίσει τη κάθοδο του:

View attachment 370691

Βρεθήκαμε στη ταβέρνα Πέρδικα για μια ακόμα παγωμένη:

View attachment 370692

Αφήνοντας τους Μενετές βράδυ πλέον, με κατεύθυνση τα πηγάδια όπου η ζέστη ήταν για ένα ακόμη βράδυ ανυπόφορη με αποτέλεσμα να βγούμε νωρίς, έχοντας ήδη κάνει την επιλογή μας με το Boulevard Of Broken Dreams να έχει γίνει στέκι μας, πίνοντας τα ποτά μας και καταστρώνοντας τα σχέδια της επομένης…

(Το δρομολόγιο της ημέρας)

View attachment 370693



Ημέρα Τρίτη


Το πρόγραμμα είχε καταρτιστεί βάσει της αλλαγής που έπρεπε να κάνουμε στα αυτοκίνητα, κάτι που σήμαινε ότι θα βρισκόμασταν αρκετές ώρες στο δρόμο και σε αναμονές, οπότε όσο κι αν δε μας άρεσε δε μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς.

Έτσι αφού αφήσαμε το δωμάτιο φάγαμε πρωϊνό και πήραμε καφέδες για το δρόμο, αναχωρήσαμε προς το βορρά του νησιού, στο σημείο που ο δρόμος γίνεται πολύ πιο απότομος, ανηφορικός και με συχνές κατολισθήσεις για τις οποίες ευθύνονται καθαρά και σχεδόν αποκλειστικά οι κατσίκες.

View attachment 370694

Σταματήσαμε σε ένα σημείο θέασης πάνω από τη Κυρά Παναγιά:

View attachment 370695

Αλλά και σε ακόμη ένα πάνω από τα Άπελλα, γνωρίζοντας και 2 παιδιά προερχόμενα από την Ολλανδία που κάνανε τις 8ήμερες διακοπές τους στο νησί, με απευθείας πτήση μάλιστα!

View attachment 370696

Προορισμός μας ήταν το χωριό Λευκός και συγκεκριμένα ο «Κάτω Λευκός» ,γνωστός για μια ακόμα διάσημη παραλία του νησιού, κάτι που αντιληφθήκαμε από τη πρώτη στιγμή μόλις παρκάραμε το αυτοκίνητο:

View attachment 370697

Καθίσαμε σε ένα μπαράκι να ξεδιψάσουμε, διαπιστώνοντας ότι το χωριό έχει αρκετά ενοικιαζόμενα, καταστήματα, εστιατόρια κτλ:

View attachment 370698

η ζέστη όμως ήταν έντονη τραβώντας μας λίγο μετά στα υπέροχα νερά της «πισίνας» του Λευκού:

View attachment 370699

Μεσημεράκι πλέον και έπρεπε να πάρουμε το δρόμο της επιστροφής, για να είμαστε κοντά στα πηγάδια. Το πρόγραμμα μας έλεγε ότι ήταν η σειρά να δούμε τη πιο γνωστή και ξακουστή παραλία του νησιού, τα «Άπελλα» ,έτσι στρίψαμε αριστερά μόλις είδαμε τη ταμπέλα ξεκινώντας να κατεβαίνουμε, σταματώντας πάλι σε ένα σημείο θέασης για πανοραμική λήψη:

View attachment 370700

Πλησιάζοντας στη παραλία διαπιστώσαμε ότι έπρεπε να παρκάρουμε σχετικά ψηλά, μιας και ο δρόμος τελείωνε και δεν είναι καλή ιδέα να φτάσει κανείς μέχρι κάτω γιατί θα έμπλεκε:

View attachment 370701

Η θέα από το πάρκινγκ μας προϊδέαζε για κάτι πολύ καλό και οι προσδοκίες είχαν ανέβει κατακόρυφα:

View attachment 370703

Πριν απ’ όλα αυτά όμως φροντίσαμε να προμηθευτούμε δύο παγωμένες από την ωραία ταβέρνα που βρίσκεται άνωθεν της παραλίας. Παγωμένες όμως, οφείλω να το πώ, μπράβο στον μαγαζάτορα!

View attachment 370704

Πήραμε το μονοπάτι βγαίνοντας στη παραλία με τα υπέροχα νερά:

View attachment 370705
View attachment 370706

Αν όμως κάτι τη κάνει και ξεχωρίζει είναι ο απίστευτος περιβάλλοντας χώρος με τα βράχια και τα δέντρα για τη φυσική σκιά, κάτι που την ανεβάζει πάρα πολύ:

View attachment 370707

Αφού ήπιαμε τις μπύρες μας και κάναμε τις βουτιές μας, συμπεράναμε ότι σίγουρα δεν ήταν η καλύτερη απ’ όσες είχαμε δει στα νησιά. Καλή μεν, κατώτερη σε σύγκριση με άλλες δε, οπότε πιστεύω ακράδαντα ότι ο περισσότερος ντόρος γίνεται για το φυσικό περιβάλλον και όχι για τα νερά αυτά καθ’ αυτά!

Οι ώρες περνούσαν κι εμείς έπρεπε να κάνουμε ακόμα μια στάση επιστρέφοντας στα Πηγάδια, έτσι συνεχίσαμε λίγο πιο κάτω παίρνοντας τη παράκαμψη με την απότομη κατηφόρα προς τη «Κυρά Παναγιά» μια ακόμη πολύ διάσημη παραλία της Καρπάθου:

View attachment 370708

Και εκεί φυσικά ισχύει ο κανόνας του μακρινού παρκαρίσματος για να μη μπλέξεις:

View attachment 370709

Πήραμε δύο μπύρες από το ψιλικατζίδικο και κατεβήκαμε στη παραλία που αν και νωρίς σχετικά, σχεδόν 17:30, την είχε πιάσει η σκιά σε μεγάλο μέρος της:

View attachment 370710

Από πάνω δεσπόζει η ομώνυμη εκκλησία που πρωταγωνιστεί σε πάμπολλα καρτ ποσταλ, μαγνητάκια κι άλλα αναμνηστικά από το νησί:

View attachment 370711

Το βουτίδι ήταν ωραίο, αν και στο σύνολο ήταν μια παραλία για την οποία είχα εξίσου μεγαλύτερες προσδοκίες σε σχέση με όσα τελικά είδα:

View attachment 370712

Φτάσαμε στα πηγάδια γύρω στις έξι όπου έπρεπε να σκοτώσουμε το χρόνο και την υπομονή μας περιμένοντας να ετοιμαστεί το αμάξι που θ’ αλλάζαμε. Δε φτάνει που γυρίσαμε εντελώς πίσω, παρόλο που θα διανυκτερεύαμε στην Όλυμπο, περιμέναμε και μια ώρα πίνοντας μπύρα σε ένα Pool bar με κάτι καμένους Αγγλάρες και άλλη μισή έξω απ’ το πλυντήριο αυτ/των…

Ξεκινήσαμε για την Όλυμπο μετά τις επτά το απόγευμα, καθώς το πλάνο της εκδρομής από τη πρώτη μέρα που κλείστηκε ήταν να αφιερωθούν δύο βράδια στο καταπληκτικό αυτό χωριό. Οι πληροφορίες που μας έδωσαν για 45 λεπτά δρόμου μόνο αληθινές δεν ήταν και το σκοτάδι έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα. Ενός δρόμου που θέλει πολύ μεγάλη προσοχή λόγω απότομων στροφών, έργων και κατολισθήσεων επίσης.

Μία ώρα και ένα τέταρτο μετά είχα φτάσει στο πάρκινγκ του χωριού, μιας και σαν αμιγώς νησιωτικό και ορεινό χωριό, δε μπορεί να μπει αυτοκίνητο στα μικροσκοπικά στενάκια, που έτσι κι αλλιώς ήταν ανηφορικά με σκαλιά. Η πρώτη εικόνα αν και νύχτα ήταν μαγική:

View attachment 370713

Η ενέργεια του μέρους δε γίνεται να μη σε κατακλύσει αμέσως. Είναι από τα χωριά που εκτός από τη μεγάλη τους ομορφιά έχουν και αυτό το κάτι που σε συναρπάζει, ιδιαίτερα όταν φεύγουν οι τουριστικές ορδές και μένεις μόνος σου με τους ντόπιους. Ήταν και αυτός ένας από τους λόγους για να αφιερώσουμε εκεί χρόνο διαμονής. Παραλάβαμε το διαμέρισμα μας με το πολύ ωραίο –όπως φαινόταν μες τη νύχτα μπαλκόνι- και βγήκαμε μια βόλτα ξεκινώντας από τη πλατεία με την εκκλησία:

View attachment 370714

Καθίσαμε στον υπέροχο καφενέ μαζί με ντόπιους όπως προανέφερα:

View attachment 370715

Και πεινασμένοι όπως ήμασταν δοκιμάσαμε τους εκλεκτούς μεζέδες του χωρίς δεύτερη σκέψη:

View attachment 370716

Πριν επιστρέψουμε στο δωμάτιο, πήρα τη φωτογραφική μηχανή κι έκανα μια πρώτη βόλτα στα στενάκια, που δε τα είχα δει όπως ήθελα φτάνοντας μιας και κουβαλούσα τις αποσκευές φορτωμένος σα το γαϊδούρι, αντικρύζοντας τα γνωστά μαγαζάκια με τα κεντήματα;

View attachment 370717

Το χωριό είχε πολλά πράγματα να δώσει κάτι που σήμαινε ότι έπρεπε να διερευνηθεί καλύτερα υπό το φως της ημέρας:

View attachment 370718 View attachment 370719

Το μπαλκόνι μας είχε όντως εξαιρετική θέα, κάτι που θα διαπιστώναμε την επομένη κι ευτυχώς ο καιρός δεν ήταν πολύ ανάποδος, μιας και μιλάμε για ορεινό χωριό με απρόβλεπτες πολλές φορές συνθήκες (σα τη Χώρα Αμοργού ένα πράγμα), έτσι στρωθήκαμε τελειώνοντας λίγο από το τζιν που μας είχε απομείνει και γυρνώντας το σε ρούμι.

Βγήκαμε ξανά γύρω στις 12 για ένα ποτό, μιας και είχαμε μάθει ότι το καφενείο εκτελεί και χρέη μπαρ. Ωραία πράγματα, απ’ αυτά που μας αρέσουν πολύ:

View attachment 370720

Γυρίσαμε και πάλι στο μπαλκόνι όπου με εκλεκτή μουσική και ποτό σχεδιάσαμε τις κινήσεις μας για την επόμενη μέρα, απολύτως ευτυχισμένοι με όσα είχαμε δει!

(Το δρομολόγιο της ημέρας)

View attachment 370721



Ημέρα Τέταρτη


Ξυπνήσαμε για κάποιο λόγο αρκετά νωρίς και αυτό μας έδωσε την ευκαιρία να περιεργαστούμε καλύτερα το δωμάτιο, χτισμένο στα πρότυπα των παραδοσιακών Καρπαθιώτικων σπιτιών με τα εντοιχισμένα κρεβάτια:

View attachment 370722

Όπως επίσης και το εκπληκτικής ομορφιάς και θέας μπαλκόνι μας, πέφτοντας μέσα στη χθεσινοβραδινή μας πρόβλεψη:

View attachment 370723

Η μαγική του θέα είναι ζητούμενο πολλές φορές στις διακοπές αρκετών ανθρώπων τολμώ να πω, μιας και αυτό είναι που συχνά σου αδειάζει το μυαλό από τις άχρηστες πληροφορίες και τις σκοτούρες και σε ξεκουράζει πραγματικά. Αυτό συνέβη και σε μας:

View attachment 370724
View attachment 370725

Αποφασίσαμε να πιούμε καφέ στο χθεσινοβραδινό καφενέ, έτσι βγήκαμε από το δωμάτιο και κατευθυνθήκαμε προς τη πλατεία:

View attachment 370727

Θαυμάζοντας τις απολαυστικές εικόνες του χωριού, ενός χωριού για το οποίο άλλοι διανύουν χιλιάδες χιλιόμετρα κι εμείς πρέπει να είμαστε τυχεροί που το έχουμε στη χώρα μας:

View attachment 370726
View attachment 370728

Κάναμε μια σύντομη βόλτα μιας και έπρεπε να φύγουμε, προγραμματίζοντας τη περαιτέρω εξερεύνηση της Ολύμπου για το απόγευμα:

View attachment 370729
View attachment 370730

Πως να περιγράψει κανεις με λόγια τέτοια ομορφια;

View attachment 370731
View attachment 370732

Ετοιμαστήκαμε και βγήκαμε περπατώντας προς το πάρκινγκ, την ώρα που τα μαγαζιά ήταν στο φόρτε τους, μιας και οι επισκέπτες κατέφθαναν σωρηδόν:

View attachment 370733

Έτοιμα να σερβιριστούν ήταν και τα μυρωδάτα φαγητά, μιας και η συνήθεια αρκετών τουριστών είναι να τρώνε μεσημεριανό γύρω στις 12:

View attachment 370734

Προχωρήσαμε στα σκαλιά ανάμεσα σε όμορφα μαγαζάκια με προϊόντα του νησιού και τις γιαγιάδες με τις παραδοσιακές φορεσιές, βλέποντας παράλληλα εξαιρετικές εικόνες στο πρωινό φως του ήλιου:

View attachment 370735
View attachment 370736

Εξαιρετικές εικόνες όμως:

View attachment 370737
View attachment 370738

Μπήκαμε στ’ αμάξι και ένα τεταρτάκι αλλά και αρκετές απότομες και δύσκολες στροφές αργότερα βρεθήκαμε στο δεύτερο λιμάνι της Καρπάθου, το χωριό Διαφανί:

View attachment 370739

Αρχικά είχαμε ως στόχο να δούμε τις διαθέσιμες εκδρομές προς τη γειτονική Σαρία, έτσι αφού μαζέψαμε τις πληροφορίες καθίσαμε για ένα παγωμένο φραπέ προκειμένου ν’ αποφασίσουμε:

View attachment 370740

Κάπου εκεί συμπέρανα με βεβαιότητα ότι στο νησί αυτό είναι πραγματικά δύσκολο να βρεις κακή παραλία:

View attachment 370741

Δείτε νερά δίπλα στο «λιμάνι» του Διαφανίου:

View attachment 370742

Ήπιαμε το καφεδάκι, ρίξαμε μια χαλαρή βουτιά και μεσημέρι όπως ήταν αναχωρήσαμε γι’ άλλες πολιτείες, ή καλύτερα γι’ άλλες παραλίες. Ο δρόμος περνούσε υποχρεωτικά και πάλι έξω απ’ την Όλυμπο και το σημείο θέασης μου έδωσε μια ακόμα ευκαιρία για στάση και φωτογραφία:

View attachment 370743

Ο μεγάλος στόχος της ημέρας ήταν η παραλία του Αγίου Μηνά, η οποία πέραν της ομορφιάς της φημίζεται και για τη δύσκολη πρόσβαση. Οι συστάσεις που είχαμε ήταν να μη κατέβουμε με συμβατικό αυτοκίνητο, οι πληροφορίες όμως που πήραμε στην Όλυμπο ήταν αντίθετες, ότι σιγά σιγά και με προσοχή μπορείς να κατέβεις ως εκεί.

Τι τελικά ισχύει; Αρχικά ότι δεν είναι 2 χιλιόμετρα όπως γράφει η ταμπέλα, αλλά κοντά στα τέσσερα. Επίσης ότι χρειάζεται πολύ μεγάλη προσοχή στη κατάβαση και ένα σχετικά ψηλούτσικο αμάξι. Τέλος και σημαντικότερο απ’ όλα, είναι ότι πρέπει να χρησιμοποιηθεί ο δρόμος που είναι κοντύτερα στην Όλυμπο και όχι ο άλλος, που είναι πραγματικά τρομαχτικός όπως μας ενημέρωσαν οι ντόπιοι.

Βασιζόμενοι λοιπόν περισσότερο στη διαίσθηση μας, λιγότερο στο maps και καθόλου στις ταμπέλες που δεν υπήρχαν, ξεκινήσαμε τη κατάβαση στη δύσκολη διαδρομή:

View attachment 370744

Μετά από αρκετό κόπο και προβληματισμένοι αν πάμε σωστά κάναμε δεξιά μόλις βρήκαμε λίγο διαθέσιμο χώρο, μαθαίνοντας ότι υπάρχει ακόμα μια εκπληκτική παραλία ή Νατι (η το Νατι) που χρησιμοποιεί μέχρι ενός σημείου τον ίδιο δρόμο:

View attachment 370745

Μερικές στροφές πιο κάτω ξαναβρήκαμε ευκαιρία για μια πανοραμική, καταλαβαίνοντας ότι επιτέλους πλησιάζουμε στο προορισμό μας.

View attachment 370747

Τι να καταλάβει άλλωστε το Ι10 όταν το οδηγάει ο Έλληνας Ραϊκόννεν; :cool:

View attachment 370746

Δεν αργήσαμε καθόλου να παρκάρουμε στο χώρο που διατίθεται πάνω από τη παραλία

View attachment 370748

Και χολοσκασμένοι καθώς ήμασταν από τη δύσκολη κατάβαση, μπουκάραμε θα έλεγα στο όμορφο ταβερνείο για να πιούμε δύο παγωμένες να συνέλθουμε:

View attachment 370750

Μπορούσαμε πλέον να κατηφορίσουμε στην όμορφη παραλία του Αγίου Μηνά που βρίσκεται κάτω από την ομώνυμη εκκλησία:

View attachment 370751
View attachment 370752

Απλωθήκαμε και ανοίξαμε το φορητό ψυγειάκι για να δροσιστούμε. Αν και είχα δει πολλές όμορφες εικόνες στη Κάρπαθο σε ότι αφορά τις παραλίες της, νομίζω ότι στη συγκεκριμένη εξτασιάστηκα, θεωρώντας την πλέον μετά βεβαιότητος τη καλύτερη παραλία του νησιού, τουλάχιστον για το δικό μου κριτήριο.

Αυτή θα είναι η εικόνα που θα κουβαλάω μαζί μου όλο το χειμώνα. Ο ορίζοντας, τα καταπράσινα νερά και η βοτσαλωτή παραλία. Δεν έχω να πω κάτι άλλο:

View attachment 370753

Κάναμε τις βουτιές μας και τη χαρήκαμε ιδιαίτερα, μιας και δεν υπήρχε λόγος βιασύνης, νιώθοντας κάτι παραπάνω από δικαιωμένοι που τελικώς προσπαθήσαμε τη κατάβαση ως εκεί:

View attachment 370754

Είχαμε αποφασίσει να πάμε για φαγητό στο Μύλο το καλύτερο ίσως εστιατόριο του νησιού, ευρισκόμενο σε παραδοσιακό ανεμόμυλο της Ολύμπου και με απίστευτη θέα στο απέραντο γαλάζιο, ωστόσο μόλις ανεβήκαμε προς το πάρκινγκ…

Είναι από τις στιγμές που δε σχεδιάζεις και σου βγαίνουν. Είναι από τα ζητούμενα στις διακοπές. Τι πιο όμορφο από ένα απλό παραδοσιακό ταβερνάκι πάνω από μια τέτοια ονειρεμένη παραλία άλλωστε;

View attachment 370756


Κάναμε το βήμα χωρίς να το σκεφτούμε περαιτέρω. Θα πηγαίναμε στο Μύλο το βράδυ, τώρα θα κάναμε αυτό που έλεγε η καρδιά μας. Σαλάτα, κολοκυθοκεφτέδες, φρέσκιες πατάτες, φάβα, γαύρος στο τηγάνι και παγωμένη ρακή, ήταν, είναι και θα είναι πάντα αρκετά:

View attachment 370757

Ανεβήκαμε πολύ πιο γρήγορα και εύκολα σε σχέση με τη κατάβαση μέχρι το κεντρικό δρόμο, συναντώντας πεζοπόρους που έκαναν τη συγκεκριμένη δύσκολη διαδρομή, αρνούμενοι ευγενικά να τους ανεβάσουμε αν και το προτείναμε. Γύρω στις πέντε και μισή ήμασταν και πάλι στην Όλυμπο:

View attachment 370758

Έχοντας μπροστά μας μερικές ώρες διαθέσιμες ώστε να δούμε το χωριό που εκείνη την ώρα είχε αρκετή ζωή:

View attachment 370759
View attachment 370760

Φτάνοντας στη κεντρική πλατεία του χωριού περάσαμε από το παραδοσιακό καφενείο «Η Κρήτη» που είχα σταμπάρει από το πρωί και δε γινόνταν να μη κάνουμε στάση:

View attachment 370761

Η συμπαθέστατη γιαγιά μας σέρβιρε τις μπύρες μαζί με κατσικίσιο τυρί Ολύμπου, πράσινες ελιές και ένα καταπληκτικό ζυμωτό ψωμί. Δε γινόταν να μείνουμε στη μία όπως καταλαβαίνετε… Αφού φωτογράφισα τον εσωτερικό χώρο,

View attachment 370762

Αναχωρήσαμε μέσω του μονοπατιού λίγο πιο πάνω για το περίφημο και πολύφωτογραφισμένο εκκλησάκι του Χριστού, με τη μαγική θέα του:

View attachment 370763
View attachment 370764

Αν και σε πλήρη καλοκαιρία, τα σύννεφα άρχισαν να περικυκλώνουν τις Κορυφές του βουνού, κάνοντας το σκηνικό ακόμα πιο περίεργο και όμορφο, δίνοντας μας την ευκαιρία για εξαιρετικές λήψεις:

View attachment 370765
View attachment 370766
View attachment 370767

Ο ήλιος είχε αρχίσει τη κάθοδο του κι εμείς συνεχίσαμε τη βόλτα μας στα ενδότερα του χωριού, κάνοντας στάση στη πλατεία και στο κατάστημα με τα τουριστικά (και όχι μόνο) υπέροχα είδη που το είχε ένας γνωστός του Νίκου από τον Πειραιά, ο οποίος μένει τα τελευταία χρόνια μόνιμα στην Όλυμπο, όπου τα είπαμε για λίγο και συνεχίσαμε τη πορεία μας, φτάνοντας στη πίσω πλευρά του χωριού:

View attachment 370770
View attachment 370771

Εκεί βρήκαμε και τον Μύλο, με τα γεμάτα τραπέζια του στημένα υπέροχα με προοπτική στο ηλιοβασίλεμα:

View attachment 370772

Ένα ηλιοβασίλεμα που είχαμε αποφασίσει να το δούμε στο μπαλκόνι μας, απολαμβάνοντας το τελευταίο εισαγόμενο Κουβανέζικο νέκταρ που κουβαλούσαμε, πριν ανοίξουμε το επόμενο μπουκάλι:

View attachment 370773

Είναι από τις περιπτώσεις που θέλεις να κάθεσαι μόνο βλέποντας τη θέα κι ακούγοντας μουσική, αν και ούτε αυτό είναι απαραίτητο… Η εκπληκτικές εικόνες διαδέχονταν η μία την άλλη, ειδικότερα όταν τα φώτα του χωριού ξεκίνησαν ν’ ανάβουν σταδιακά:

View attachment 370774

Δεν υπήρχε κανένας λόγος να φύγουμε, παρά μόνο λίγα ψώνια που έπρεπε να μπουν στις αποσκευές μας, όπως μακαρούνες Καρπάθου και θυμαρίσιο μέλι, που θα βρείτε σε πολλά σημεία στο χωριό αλλά θα καταλάβετε από πού αξίζει να αγοράσετε.

Μετά από μια στάση στο καφενείο για ένα τελευταίο, μείναμε στο μπαλκόνι ως αργά, παρόλο που είχαμε αρκετά πρωινό ξύπνημα. Δε θέλαμε να χάσουμε στιγμή…

(Το δρομολόγιο της ημέρας)

View attachment 370775




Ημέρα Πέμπτη


Πριν τις εννιά το πρωί ήμασταν κιόλας στο πόδι, με τα πράγματα ήδη έτοιμα, μιας και δε θα επιστρέφαμε στο χωριό. Πήραμε το μονοπάτι βλέποντας ακόμα μια φορά αυτή την υπέροχη θέα:

View attachment 370776
View attachment 370777

Καταλήγοντας στο παραδοσιακό φούρνο για να φάμε δύο τυρόπιτες με το τοπικό μαλακό γλυκό τυρί της Καρπάθου:

View attachment 370778

Αφήσαμε την Όλυμπο μέσω νεφών, ένα μοτίβο που επαναλαμβάνονταν και το πρωί:

View attachment 370779

Κατεβήκαμε στο Διαφάνι και μιας και είχαμε αρκετή ώρα στη διάθεση μας ήπιαμε καφεδάκι, καλημερίζοντας τον μάγειρα και ψαρά από το χθεσινό ταβερνάκι στον Άγιο Μηνά. Το πλοίο με το όνομα «Αναστασία ΙΙ» που θα μας οδηγούσε σε ακόμα ένα νησί, ένα ακατοίκητο νησί, έδεσε στο λιμάνι στις 10:30, όπου επιβιβαστήκαμε κι αναχωρήσαμε σχεδόν αμέσως:

View attachment 370780

Αφήσαμε πίσω μας το Διαφάνι:

View attachment 370781

Όπου μετά από μισή ώρα γαλήνιας πλεύσης θα αποβιβαζόμασταν στο έρημο νησί της Δωδεκανήσου και «προέκταση» θα έλεγε κανείς της Καρπάθου με το όνομα Σαρία και τις μαγικές παραλίες του:

View attachment 370782 View attachment 370783

(Για να μη βγει θεόρατο το κεφάλαιο της Καρπάθου, ακολουθεί αναλυτική παρουσίαση της Σαρίας σε επόμενο επιπλέον κεφάλαιο)

Η εκδρομή κράτησε ως τις τέσσερις και μισή το απόγευμα, αφήνοντας μας τις καλύτερες των εντυπώσεων. Οι περισσότεροι είχαν ξεκινήσει απ’ τα Πηγάδια, εμείς όμως είχαμε αφετηρία το Διαφάνι, σε ένα πλοίο που αρκετοί χρησιμοποιούν και σαν μέσο μεταφοράς μεταξύ των δύο, έτσι αποβιβαστήκαμε κοιτώντας τα πάντα δελεαστικά νερά του Διαφανίου:

View attachment 370784
View attachment 370785

Δε χρειάστηκε να το σκεφτούμε πολύ. Χρόνο είχαμε, όρεξη είχαμε, παγωμένες μπύρες βρήκαμε, οπότε και η βουτιά φάνταζε μονόδρομος!

View attachment 370786

Τα νερά ήταν για ακόμα μια φορά ονειρεμένα, κάνοντας το απογευματινό μπάνιο αξέχαστο:

View attachment 370787

Έτσι λίγο πριν τις έξι αναχωρήσαμε για την επιστροφή μας στα Πηγάδια. Το άνοιγμα του δρόμου λίγα χιλιόμετρα μετά μας έκανε να αποχαιρετήσουμε την Όλυμπο όπως της άξιζε:

View attachment 370788

Το δρομολόγιο της επιστροφής ήταν και πάλι περισσότερο από μια ώρα, παρόλο που ήξερα πλέον καλά το δρόμο. Εφόσον δεν είχαμε καμιά άλλη υποχρέωση παρά μόνο να τσεκάρουμε στο ξενοδοχείο στα Πηγάδια, φτάνοντας εκεί στρίψαμε δεξιά προς Μενετές, με σκοπό να πάμε για φαγητό στη Πέρδικα μια ταβέρνα που όλοι προτείνουν:

View attachment 370789

Για κακή μας τύχη πέσαμε πάνω σε διακοπή ρεύματος, ωστόσο με λίγη καλή θέληση βολευτήκαμε μια χαρά. Φάβα, σαλάτα χόρτα, κρασί, μαλακό τυράκι και το πιάτο του νησιού, μακαρούνες με μυζήθρα. Όλα ντόπια, όπως και το λευκό κρασί:

View attachment 370790

Επιστρέψαμε λίγο πριν πέσει η νύχτα στη Πολίχνη με θάλασσα στα Πηγάδια, έχοντας ξεχάσει τις τελευταίες δύο μέρες τι πάει να πει ζέστη, κουνούπια, ασχήμια κτλ.

View attachment 370791

Μη μπορώντας να αντέξουμε τη ζέστη στο μπαλκόνι καθώς δε φυσούσε ούτε για πλάκα με αποτέλεσμα να μη μπορούμε να καθίσουμε να πιούμε ένα ποτό, κατηφορίσαμε προς το γνωστό πεζόδρομο γύρω στις δέκα.

Η θέση μας στο bar του Boulevard of broken dreams ήταν σχεδόν «κρατημένη» και η βραδιά περιστράφηκε γύρω από τις συζητήσεις για το νησί με ένα ντόπιο φίλο που είχαμε γνωρίσει νωρίτερα στο μαγαζί του με αναμνηστικά από το νησί, μαθαίνοντας πολύ ωραία πράγματα για την Όλυμπο, τους κατοίκους και το πανηγύρι που οργανώνεται εκεί τον Αύγουστο, για το που έπρεπε να φάμε (και δεν ανέφεραν οι πληροφορίες μας) και γενικώς για όσα δε κάναμε και αξίζανε για τη δεύτερη φορά. Όλα αυτά βεβαίως με το Γιώργο να γεμίζει κατ’ εξακολούθηση τα ποτήρια και τ’ αυτιά μας με εξαίρετες rock blues μουσικές.

View attachment 370792

Τι άλλο να ζητήσεις κανείς για τελείωμα μιας εκδρομής;



Ημέρα έκτη – Αναχώρηση


Το πρωινό ξύπνημα είχε γίνει πλέον συνήθεια στην εκδρομή, έτσι και εκείνο το πρωί του Σαββάτου. Κατεβήκαμε για καφέ και τυρόπιτα από τον ωραίο φούρνο στο πεζόδρομο και αναχωρήσαμε με το ήδη φορτωμένο αμάξι για το αεροδρόμιο του νησιού, φτάνοντας περίπου 15 λεπτά μετά:

View attachment 370793

Η πτήση είχε παραδόξως αρκετό κόσμο στην αναμονή κάτι που μου έκανε εντύπωση, προερχόμενη από Κάσο και με προορισμό το αεροδρόμιο της Ρόδου. Το κτελ με φτερά της skyexpress δεν ήταν μόνο συνεπέστατο, έφυγε και μερικά λεπτά νωρίτερα από το προβλεπόμενο:

View attachment 370794

Κοιτούσα κάτω μου τη παραλία του Διακόφτη νιώθοντας πολύ περίεργα καθώς έφευγα από ένα νησί για να πάω σ’ ένα άλλο με αεροπλάνο και όχι με πλοίο, διαπιστώνοντας ότι χωρούσε ακόμα μία (τουλάχιστον) ημέρα στη Κάρπαθο:

View attachment 370795

Δεν είναι σίγουρα νησί που προλαβαίνεις να τα δεις όλα με τη πρώτη επίσκεψη καθώς πρόκειται για ειδική κατηγορία λόγω των ιδιαιτεροτήτων του και για ένα προορισμό που οφείλεις να ξαναπάς κάποια στιγμή στη ζωή σου.

Είμαι πολύ ικανοποιημένος απ’ όσα εν τέλει κάναμε, ωστόσο ξέρω ότι υπήρχαν άλλα τόσα που δε κάναμε, οπότε αυτή την εκκρεμότητα τη κρατάω…
Ααααχχχ ο Άγιος Μηνάς, αυτός ο ορίζοντας και αυτά τα νερά!!!! Τί μου θύμισες τώρα...Ιούνιος 2009 κατεβήκαμε με τζιπ προερχόμενοι και εμείς από την Όλυμπο. Στην κατάβαση πρέπει να είπα το "Πάτερ ημών" και το "Πιστεύω" τουλάχιστον 3 φορές έκαστον! Αλλά όταν φτάσαμε εκεί, αυτά τα νερά, αυτό το βοτσαλάκι, και αυτή η θέα! Σημειωτέτον επειδή ήταν Ιούνιος ήμασταν μόνοι μας στην παραλία (5 άτομα)...απίστευτη αίσθηση! Κάποια στιγμή θυμάμαι για έναν αδιευκρίνηστο λόγο άρχισα να τραγουδάω Αλέκα Κανελλίδου "Πόσο γλυκά με σκοτώνεις με την αγάπη σου αυτή!" (Τώρα το πώς και το γιατί μου βγήκε αυτό το τραγούδι τη δεδομένη στιγμή, άβυσσος η ψυχή μου:);):bleh:!)....μετά από 1 ώρα και 2 βουτιές ακόμα και ηλιοθεραπεία, το ρεπερτόριο μου έγινε πιο:xalara::xalara: λαικό και το γύρισα σε Κατερίνα Στανίση και στο "Μυστικέ μου έρωτα"
Επιπλέον δεν θα ξεχάσω ποτέ το trekking εκείνης της ημέρας: Όλυμπος, Άγιος Μηνάς, και επιστροφή Πηγάδια σε μια εποχή που σημειωτέον από το χωριό Σπόα και πάνω όλος ο δρόμος ήταν χωματόδρομος για να πας στην Όλυμπο και το Διαφάνι (κάπου 20 χιλιόμετρα χωματόδρομος εάν θυμάμαι καλά).
Σχόλιο: Ζεστη στην Κάρπαθο? Μα, ζέστη στην Κάρπαθο? :cry::cry::cry: Έλεος.....!Ειλικρινά η Κάρπαθος, μαζί με τις ανατολικές Κυκλάδες και κάποια πολύ ορεινά χωριά της ηπειρωτικής Ελλάδος είναι ίσως τα μόνα μέρη στην Ελλάδα που πραγματικά δεν μπορώ να τα φανταστώ να κανει ζέστη. Εάν φτάσαμε στο σημείο να κάνει ζέστη στην Κάρπαθο, νομίζω ότι καταλαβαίνουμε όλοι πόσο ζοφερό κλιματολογικά καλοκαίρι περάσαμε όλοι, και πόσο οι συνέπειες της κλιματικης αλλαγής είναι πια έντονα ορατές!
Επιπλέον σχόλιο: θα συμφωνησω απόλυτα μαζί σου: σε αυτό το νησί είναι εξωφρενικά δύσκολο να βρεις κακή παραλία! Πραγματικά όλες μα όλες είχαν ξεπεράσει τις προσδοκίες μου τότε...και η Κυρα-Παναγία, και η Αμμοοπή, όλες μα όλες (τί κρίμα που το 2009 δεν είχα smartphone- πρέπει κάποια στιγμή να "ξεθάψω" μια παλιά ψηφιακή φωτογραφική που είχα τότε). Ταπεινή μου γνώμη, νομίζω πως από άποψη παραλιών (και για το μέγεθός της πάντα) είναι το κορυφαίο αιγαιοπελαγίτικο νησί, και ευτυχώς σε μεγάλο βαθμό, λόγω και της απόστασής του από τα μεγάλα αστικά κε΄ντρα της χώρας βλέπω πως ακόμα διατηρούνται μαγικές και δεν βλέπεις ανεκδιήγητες καταστάσεις και κοσμοπλημμύρες που βλέπεις σε άλλα μέρη με αντίστοιχα ωραίες παραλίες (π.χ. Κρήτη, Ιόνια νησιά). Btw, τί απίστευτη παραλία το "Χριστού Πηγάδι"! Δεν είχα πάει τότε (και δε νομίζω να την είχαμε ακούσει καν). Αχχχχ...νομίζω πως πρέπει να ξαναπάω στην Κάρπαθο κάποια στιγμή- Έχω εκκρεμότητες!:)
 

Smaragda53

Member
Μηνύματα
466
Likes
985
Επόμενο Ταξίδι
αχ, μακάρι νάξερα!
Ονειρεμένο Ταξίδι
Πολυνησία
Μ΄άρεσε ιδιαίτερα αυτή η ιστορία σου Ψηλέ και περιμένω και τη βόλτα στη Σαρία.
Γιατί όμως μείνατε στα Πηγάδια 2+1 μέρες και φάγατε τη ζέστη και δε μένατε σε κανένα κοντινό χωριό πιο δροσερό και όμορφο? Π.χ. στη Σύρο, δε μείναμε στην πανέμορφη Ερμούπολη λόγω ζέστης και προτιμήσαμε παραλία 7χλμ. μακριά. Με νοικιασμένο αυτοκίνητο πας παντού έτσι κι αλλιώς. αααα! τώρα το σκέφτηκα, είναι και οι παγωμένες, έτσι? ;)
Σημείωση: ΄Ονειρο η Σίκινος και χωρίς πολύ κόσμο, ευχαριστώ για τις πληροφορίες!
 

Sassenach77

Member
Μηνύματα
5.262
Likes
12.443
Επόμενο Ταξίδι
Ιταλία
Ονειρεμένο Ταξίδι
Γη του Πυρός
Κάσος

Επίσκεψη : Αύγουστος 2021

Διάρκεια: 4 ημέρες


Η εκδρομή στη Κάσο το καλοκαίρι του ’21 ήταν σχεδόν νομοτελειακή. Παίρνοντας τα Δωδεκάνησα «στη σειρά» τα τελευταία χρόνια, αυτό που εκκρεμούσε ήταν απλά να έρθει η σειρά της, κάτι που έγινε μετά από ένα χρόνο αναβολή.

Η πληροφόρηση μου γι’ αυτό το νησάκι ήταν ελλιπής, μιας και όσα λίγα είχα ακούσει δεν ήταν και τα καλύτερα, η εμπειρία μου όμως μου ‘χει δείξει να μη βασίζομαι σε φήμες αλλά μόνο στη προσωπική μου άποψη.

Χάρηκα πολύ λοιπόν που κατάφερα και την είδα, χωρίς να το μετανιώσω ούτε στιγμή. Απορώ πραγματικά με όσους λένε για τα μικρά νησιά ότι «δεν έχουν τίποτα» ή ότι «δεν είναι για παραπάνω από μια μέρα», καθώς τα δικά μου βιώματα είναι εντελώς έξω απ’ αυτή τη λογική…

Σχεδόν δεδομένος είναι ο συνδυασμός της και με τη γειτονική Κάρπαθο πολλές φορές, κάτι που προκύπτει και από τη γεωγραφική τους θέση, αλλά ίσως και με τη Κρήτη και το νομό Λασιθίου, που μπορεί να διευκολύνει κατά πολύ το δύσκολο ταξίδι ως εκεί. Αυτό τον τρόπο αξιοποίησα κι εγώ, σαν πιο εφικτό οικονομικά, σε σχέση με την απευθείας ή μέσω Καρπάθου πρόσβαση αεροπορικώς που ήταν ιδιαίτερα ακριβή. Η περίπτωση του πλοίου από Πειραιά είχε ακυρωθεί ακόμα και σαν σκέψη.


Ημέρα πρώτη - Άφιξη

Το πλοίο της χειρότερης εταιρείας που δραστηριοποιείται στις ελληνικές θάλασσες αναχώρησε στις 8 το πρωί από το λιμάνι της Σητείας, πόλη που πέρασα το προηγούμενο βράδυ. Ίσως αυτός να είναι ο μόνος τρόπος να μη καθυστερεί το ΠΑΝΤΑ καθυστερημένο και πανάκριβο πλοίο, να το παραλαμβάνεις δηλαδή από την αφετηρία του, αν και αυτό είναι ικανό να καθυστερήσει και δεμένο…

View attachment 369969

Μία ώρα και είκοσι λεπτά μετά δέναμε στο λιμάνι της Κάσου κι εγώ ήμουν απολύτως έτοιμος για μια ακόμα πρόκληση, ένα ακόμα νησί:

View attachment 369970

Το Φρυ (ή Φρύδι όπως το αποκαλούν οι ντόπιοι) ξεδιπλώθηκε αμέσως μπροστά μου:

View attachment 369971

Φόρτωσα την αποσκευή στο όχημα που με περίμενε και ξεκίνησα για το σπίτι που είχα νοικιάσει μέσω booking, ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα μιας και ο σπιτονοικοκύρης είχε άλλα σχέδια και με άρχισε σε ένα πρόλογο και κάτι τζιριτζάντζουλες τύπου «δε μου βγήκε το πρόγραμμα, έκανα λάθος, θα σας βολέψω αλλού κτλ» κάτι που ομολογουμένως με ξένισε, αν και παραείμαι βολικός άνθρωπος για να τσακωθώ σε διακοπές. Το δωμάτιο που εν τέλει μας παραχώρησε το συμπάθησα από τη πρώτη στιγμή, καθώς παρόλο που δεν ήταν τίποτε το ιδιαίτερο είχε το μπαλκόνι ακριβώς μπροστά στη θάλασσα:

View attachment 369972

Οφείλω να πω ότι τρεις μέρες καταευχαριστηθήκαμε ύπνο, χωρίς κλιματιστικά και αηδίες, ακούγοντας μόνο το κύμα!

Δεν άργησα καθόλου να κάνω τη πρώτη μου αναγνωριστική βόλτα. Το δωμάτιο ήταν απέναντι από το πολύ όμορφο κτήριο της δημοτικής βιβλιοθήκης:

View attachment 369973

Κι εγώ πήρα τη κατεύθυνση προς τα ανατολικά του Φρυδιού,

View attachment 369974

ακολουθώντας το δρόμο που λίγο μετά σε οδηγεί στη γειτονική παραλία του Εμπορειού:

View attachment 369975

Τα χρώματα και τα νερά της ήταν συμπαθέστατα, ότι έπρεπε για μια πρώτη σύντομη βουτιά, μιας και δεν είχα σκοπό να καθίσω πολύ.
Πήρα το δρόμο της επιστροφής βλέποντας πολύ απλές αλλά παράλληλα όμορφες εικόνες:

View attachment 369976
View attachment 369977

Δίπλα σχεδόν στο λιμάνι βρίσκεται η παραλία «Κοφτερή» η οποία είναι ουσιαστικά εντός του οικισμού. Ακριβώς επάνω της είναι και το καφέ μπαρ Free (ωραίο λογοπαίγνιο) που κρατάει μέχρι αργά το βράδυ

View attachment 369978

Και ακόμα ένα καφέ, το Μουράγιο που εξυπηρετεί τη παραλία:

View attachment 369979

Προχώρησα προς τα ενδότερα του οικισμού, φτάνοντας μπροστά στη μικρή πλατεία και διαπιστώνοντας ότι για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες ημέρες (μετά τα Ψαρά) βρισκόμουν σε ένα εξίσου ιστορικό νησί, το οποίο μάλιστα καταστράφηκε και αυτό το ίδιο έτος, το 1824:

View attachment 369980

Στις 27 Μαΐου 1824 ο στόλος της Αιγύπτου επιτέθηκε στο νησί με 45 πλοία εφοδιασμένα με τέσσερις χιλιάδες στρατό τα οποία έκαναν απόβαση σε απόκρημνο μέρος και κυρίευσαν το νησί. Στις 30 Μαΐου ακολούθησε καταστροφή του νησιού, φόνος των νησιωτών, αιχμαλωσία των γυναικών και των παιδιών. Όσοι μπόρεσαν κατέφυγαν στο βουνό, ενώ άλλοι προσκύνησαν:

View attachment 369981


Αφού αποφάσισα να διαβάσω καλύτερα την ιστορία του νησιού που δε γνώριζα, προχώρησα στο κατηφορικό δρομάκι που οδηγεί στην εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα:

View attachment 369982
View attachment 369983

Κάνοντας βόλτες στα στενά φτάνοντας ως το δημαρχείο:

View attachment 369984

Επιστρέφοντας εν τέλει στο πολύ γνωστό αξιοθέατο και σημείο αναφοράς στο Φρυ και στο νησί ολόκληρο φυσικά, τη ξακουστή Μπούκα, με τις εικόνες της Δωδεκανήσου να με κατακλύζουν:

View attachment 369985

Έκανα μια εξερεύνηση της γύρω περιοχής, διαπιστώνοντας ότι με λίγη καλή θέληση το Φρυ θα μπορούσε να γίνει ακόμα πιο ωραίο, όπως για παράδειγμα το Μανδράκι της «κοντινής» Νισύρου:

View attachment 369986 View attachment 369987

Επέστρεψα προς τη Κοφτερή για το καφέ μου και το μεσημεριανό μου μπανάκι. Τίποτα το τρομερό σαν θάλασσα, απλά μια καλή κοντινή λύση:

View attachment 369988

Γύρω στις 6 ψώνισα κάποιες προμήθειες επιστρέφοντας προς το δωμάτιο περιμένοντας να περάσει η ώρα για να υποδεχτώ το Νίκο, ο οποίος ερχόταν με το αντίθετο δρομολόγιο και είχε αργήσει σχεδόν ένα δίωρο, μιας και το πιο ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΟ πλοίο του Αιγαίου είχε κάνει ΠΑΛΙ το θαύμα του:

View attachment 369989

Αφού τακτοποιηθήκαμε βγήκαμε μια βόλτα στο Φρυ, σούρουπο πλέον, για μερικές ακόμη προμήθειες:

View attachment 369990
View attachment 369991 View attachment 369994

Η πρωτεύουσα της Κάσου άρχισε να «φοράει τα καλά της» και η πανσέληνος του Αυγούστου πάνω απ’ το υπέροχο λιμανάκι βοηθούσε σ’ αυτό.

View attachment 369992

Ήπιαμε μια μπύρα κι επιστρέψαμε στο δωμάτιο να ετοιμαστούμε:

View attachment 369993

Εκεί είχαμε και μια πολύ ευχάριστη επίσκεψη, από ένα συνάδελφο και φίλο του Νίκου τον Μ, ο οποίος είναι από τη Κάσο κι έτυχε να βρίσκεται στο νησί, γεγονός που μας χαροποίησε καθώς θα μαθαίναμε τι παίζει από πρώτο χέρι και θα αποκτούσαμε προσβάσεις.

Ήπιαμε μερικά παγωμένα ωραία ποτάκια στο μπαλκόνι και βγήκαμε για βόλτα και φαγητό στο Φρυ, ξεκινώντας από το Μουράγιο για μπυρίτσα και μεζέ και συνεχίζοντας στη Μπούκα:

View attachment 369995

Η φωταγώγηση του σημείου μέσα απ’ το νερό, έδινε καταπληκτικές εικόνες:

View attachment 369996

Εικόνες που κρατήσαμε μέχρι να κοιμηθούμε, κάνοντας πρώτα ένα πέρασμα ως οφείλαμε από τα μπαράκια, όντας όμως πολύ κουρασμένοι δε το κάψαμε. Ένα τελευταίο ποτό στο μπαλκόνι και ο ήχος των κυμάτων ήταν το ιδανικό κλείσιμο της βραδιάς!



Ημέρα Δεύτερη

Είχαμε ήδη συμφωνήσει από το προηγούμενο βράδυ με τον Μ να κάνουμε μαζί την εκδρομή στ’ Αρμάθια, γι’ αυτό και ξεχυθήκαμε στους δρόμους λίγο μετά τις 11 ξεκούραστοι πλέον, ώστε να έχουμε χρόνο να φάμε κάτι και να πιούμε το καφεδάκι μας:

View attachment 369997

Η εκδρομή ξεκινάει στη μία το μεσημέρι και διεξάγεται με ακόμα ένα θρυλικό πλοίο του αιγαίου, το «Kasos Princes» που μας περίμενε δεμένο στο λιμάνι.

View attachment 369998

Ένα λιμάνι από το οποίο μπορεί να δει κανείς και τη μπούκα εξωτερικά από τη μία πλευρά και τα υπόλοιπα χωριά της Κάσου από την άλλη:

View attachment 370000
View attachment 370001

Ευτυχώς οι καιρικές συνθήκες ήταν σχετικά καλές και μπορούσε να διεξαχθεί η εκδρομή. Το πλοίο ξεκίνησε λίγα λεπτά αργότερα, μιας και ο κόσμος ήταν ιδιαίτερα πολύς και της τελευταίας στιγμής ως συνήθως:

View attachment 370002

Ο άνεμος έδινε μια ιδιαίτερη τσαχπινιά στη πλεύση μας :

View attachment 370003

Μισή περίπου ώρα μετά αντικρύζαμε τις πρώτες εντυπωσιακές εικόνες απ’ το ακατοίκητο αυτό νησάκι:

View attachment 370004

Νομίζω ότι δε χρειάζεται να περιγράψω κάτι καθώς η εικόνα τα λέει όλα:

View attachment 370005
View attachment 370006

Η αποβίβαση στο νησί γινόταν με ένα μικρό βαρκάκι, ωστόσο κάποιοι θεώρησαν προτιμότερο να επισπεύσουν τη διαδικασία και πολύ καλά έκαναν:

View attachment 370008
View attachment 370009

Τα Αρμάθια δεν ήταν πάντα ακατοίκητο νησί, καθώς αν γυρίσει κάποιος περισσότερο από 70 χρόνια πίσω θα συναντήσει πληθυσμό 100 περίπου κατοίκων που ζούσε εκεί εκμεταλλευόμενος την εξόρυξη γύψου που γινόταν στο νησί.
Η περίφημη παραλία «Μάρμαρα» όπου θα βρισκόμασταν, έχει χαρακτηριστεί μία από τις καλύτερες της Μεσογείου.
Από τα μέσα του 2000 υπάρχει στο νησί παρατηρητήριο για να μπορούν οι φυσιολάτρες και τα μέλη οικολογικών οργανώσεων να μελετούν την πανίδα της περιοχής.


Πιάσαμε μια από τις ομπρέλες που διατίθενται για σκιά μιας και ο ήλιος εκείνες τις ώρες στις συνθήκες του νησιού ήταν απάλευτος. Σε περίπτωση που κάποιος δε προλάβει ή δεν έχει δική του ομπρέλα, το πλήρωμα του πλοίου φροντίζει γι’ αυτό:

View attachment 370007

Πριν βουτήξω για δεύτερη φορά, ξεκίνησα την εξερεύνηση στη πανέμορφη παραλία.

View attachment 370010
View attachment 370011

Ο Μ το πήρε πιο ζεστά και ανηφόρισε το λόφο, κάτι που δεν έκανα γιατί δεν είχα φροντίσει να πάρω μαζί μου παπούτσια και παραδόξως δεν είχα το κουράγιο μες το καυτό ήλιο:

View attachment 370012
View attachment 370013

Αρκετοί ήταν αυτοί που προτίμησαν τη φυσική σκιά ανάμεσα στους βράχους και τις μικρές σπηλιές που σχηματιζόντουσαν στη διπλανή παραλία:

View attachment 370014

Οι προμήθειες σε μια τέτοια εκδρομή παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο, έτσι η μητέρα του Μ φρόντισε να μας στείλει ότι καλύτερο βγάζει το νησί για κολατσιό, δηλαδή αυγουλάκια, ξυλάγγουρο, τις πολύ νόστιμες ξερές κουλούρες με το αρωματικό και τη γνωστή σκληρή γραβιέρα, όλα ντόπια! Εμείς είχαμε φροντίσει για τα καύσιμα, με αρκετές παγωμένες μπύρες. Έκαστος στο είδος του:

View attachment 370015

Απολαύσαμε τις βουτιές μας στα καταπληκτικά νερά και γύρω στις τέσσερις το μεσημέρι επιστρέψαμε στο Princes με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο κατεβήκαμε. Με το βαρκάκι:

View attachment 370017
View attachment 370016

Αναχωρήσαμε για το Φρυ με λίγο πιο ήρεμη θάλασσα αυτή τη φορά:

View attachment 370018

Πλέοντας παράλληλα με το αεροδρόμιο και τα πρώτα σπίτια του οικισμού:

View attachment 370019

Φτάσαμε στο λιμάνι και αφού δώσαμε ραντεβού με τον Μ λίγη ώρα μετά προκειμένου να βολτάρουμε, κάναμε μια σύντομη περαντζάδα στον οικισμό:

View attachment 370020
View attachment 370021

Την ώρα που ο «Πρέβελης» προσέγγιζε το νησί:

View attachment 370022

Λίγο μετά τις έξι φορτωθήκαμε στο αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε ν’ ανηφορίζουμε τους στενούς στριφογυριστούς δρόμους της Κάσου, ανεβαίνοντας όλο και πιο ψηλά:

View attachment 370023

Φτάσαμε στο παρεκκλήσι της Αγίας Κυριακής, όμορφο και σκαρφαλωμένο στη κορυφή σχεδόν του βουνού:

View attachment 370024

Η θέα από κείνο το σημείο προς τη Κάρπαθο ήταν υπέροχη και ανεμπόδιστη:

View attachment 370025
View attachment 370026

Δεν ίσχυε όμως το ίδιο προς το Φρυ, καθώς η ατμόσφαιρα ήταν κάπως βαριά και θολή, την ώρα που ο Πρέβελης ξεκινούσε και πάλι το ταξίδι του:

View attachment 370027

Συνεχίσαμε επιστρέφοντας προς το Φρυ και περνώντας στ’ αριστερά του οικισμού, πάνω ακριβώς από τ’ αεροδρόμιο:

View attachment 370028

Κάνοντας στάση στο «Κατάρτι» για τη φωτογραφία, μια όμορφη σκηνή ουσιαστικά φτιαγμένη από καλάμια, που απ’ ότι μάθαμε μπορεί να πάει όποιος θέλει ν’ αράξει, να ψήσει, να περάσει μερικές ώρες, σεβόμενος πάντα το κόπο των ντόπιων και το φυσικό περιβάλλον:

View attachment 370029
View attachment 370030

Καταλήξαμε λίγο μετά στη παραλία της Αμμούας και τη γνωστή καντίνα:

View attachment 370031

Ο καιρός και ο αέρας δυστυχώς στο σημείο εκείνο δεν ευνοούσε το απογευματινό μπάνιο αν και πολύ θα το ήθελα:

View attachment 370032

Αρκέστηκα έτσι στην εξερεύνηση της περιοχής φτάνοντας μέχρι το εκκλησάκι

View attachment 370033

Και στις παγωμένες μπύρες της καντίνας – ταβέρνας, βλέποντας το ηλιοβασίλεμα:

View attachment 370034

Είναι ένα μέρος που συγκέντρωνε αρκετό κόσμο γι’ αυτό το λόγο, ιδιαίτερα ντόπιους, που αρκετοί μάλιστα φρόντισαν να στρωθούν και για φαγητό αμέσως μετά:

View attachment 370035

Εμείς θα κάναμε κάτι αντίστοιχο, προτιμώντας ωστόσο το χωριό, γι’ αυτό κι επιστρέψαμε σ’ αυτό βράδυ πλέον:

View attachment 370036

Ξέραμε ότι ένα από τα καλύτερα ουζερί – εστιατόρια ήταν το «Μελτέμι» και ότι αν αργούσαμε να πάμε όπως το χθεσινό βράδυ δε θα βρίσκαμε τίποτα καθώς πάντα γίνεται χαμός. Λίγο η τύχη μας φτάνοντας νωρίς, πολύ περισσότερο οι γνωριμίες του Μ, μας έστρωσαν στο πρώτο τραπέζι του μαγαζιού, στο οποίο κατέφθανε συνεχώς κόσμος.

Το φαγητό ήταν εξαιρετικό και δεν έμεινε λέπι. Φάβα, ντολμαδάκια, σαλάτα χόρτα, αθερίνα, χταπόδι, γαύρος μαρινάτος και φυσικά το παραδοσιακό πιάτο και αυτού του νησιού, μακαρούνες δηλαδή με σιτάκα, όπως το λένε και οι ντόπιοι:

View attachment 370037

Το επίσης τοπικό βιολογικό κρασί που τιμήσαμε δε μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε, καθώς ίσως ήταν περισσότερο για χειμωνιάτικες μέρες. Στο σύνολο όμως όλα ήταν εξαιρετικά:

View attachment 370038

Γυρίσαμε προς το Φρυ για να πιούμε ένα ποτό στο μπαράκι πάνω απ’ τη μπούκα, στο οποίο μέσα γινόταν ο κακός χαμός από κόσμο και ορθίους, εικόνα που μου φαίνεται τόσο μακρινή με όλα όσα περάσαμε τα τελευταία χρόνια…

Μετά τις 12 κινηθήκαμε στο δρόμο για τον Εμπορειό φτάνοντας στο After του νησιού, το οποίο δεν είχα καταλάβει τη προηγούμενη μέρα αν λειτουργεί ή αν είναι κλειστό καμιά δεκαετία τώρα, μιας και η παλιακή είσοδος, η σκουριά και η παραμέληση έδειχναν εικόνα εγκατάλειψης. Έκανα λάθος:

View attachment 370039

Προς το παρόν δεν είχε ψυχή, οπότε καταλήξαμε για μερικές μπύρες στο Free, αρχικά σε σταντάκι μπροστά στη παραλία και για τη συνέχεια μέσα, απολαμβάνοντας μετά από πολύ καιρό τα «προνόμια» του εμβολιασμού.

View attachment 370040

Αφού χαιρετηθήκαμε με τον Μ που αναχωρούσε την άλλη μέρα για Αθήνα ανανεώνοντας το ραντεβού μας στην Αττική πρωτεύουσα, επιστρέψαμε στο «Εν Πλω» που εκείνη την ώρα είχε φισκάρει, δοκιμάζοντας τις αντοχές μας στην παραδοσιακή αιλυνική τραπ και στο Νίκο Βέρτη, κλείνοντας τελικά τη βραδιά μας όπως έπρεπε, πίνοντας κουβανέζικο ρούμι και ακούγοντας σωστές μουσικές στο μπαλκόνι μας. Ωραία πράγματα…



Ημέρα Τρίτη

Η Κυριακή στη Κάσο ξεκίνησε ράθυμα και νωχελικά μετά το ξενύχτι της προηγουμένης, πίνοντας καφέ στο πολύ ωραίο καφενείο άνωθεν της μπούκας, καταστρώνοντας σχέδια για το υπόλοιπο της ημέρας:

View attachment 370071

Βολτάραμε για λίγο στο Φρυ, ανακαλύπτοντας κι άλλα ωραία στενάκια:

View attachment 370072
View attachment 370073

Καταλήγοντας στη κοφτερή για βουτιά, μαζί με τις μεσημεριανές μας μπύρες. Θέλαμε να γίνει αυτό στη Χέλατρο, μία από τις καλύτερες παραλίες του νησιού (καιρικών συνθηκών επιτρέποντος), ωστόσο κάτι τέτοιο είναι απολύτως ανέφικτο αν δε διαθέτεις όχημα…

View attachment 370074

Περιμέναμε να πέσει κάπως ο ήλιος και η ζέστη προκειμένου να ξεκινήσουμε τη περιήγηση μας, κάτι που περιλάμβανε αρκετή πεζοπορία, έτσι λίγο πριν τις έξι πήραμε το δρόμο για το όμορφο χωριό της Παναγιάς που βρίσκεται αρκετά κοντά στο Φρυ:

View attachment 370075
View attachment 370076

Ανεβήκαμε το στριφογυριστό δρόμο ανάμεσα από τα όμορφα σπίτια και καταλήξαμε στην πολύ όμορφη εκκλησία του χωριού:

View attachment 370077
View attachment 370078

Το αξιοθέατο βέβαια που θέλαμε να δούμε και μας έφερε ως εκεί, δεν ήταν άλλο από τις πολύ γνωστές «έξι εκκλησίες» που συναντήσαμε αμέσως μετά:

View attachment 370079
View attachment 370080 View attachment 370082

Οι έξι εκκλησίες της Κάσου βρίσκονται στην απάνω γειτονιά που είναι και το ψηλότερο σημείο του χωριού, μιας και πιστεύεται σύμφωνα με την παράδοση ότι στη θέση που σήμερα βρίσκονται οι έξι εκκλησίες, κατοικούσαν έξι νεράιδες.

View attachment 370081


Αφού βγάλαμε τις απαραίτητες φωτογραφίες συνεχίσαμε στον ανηφορικό δρόμο:

View attachment 370083

Έχοντας θέα σε κείνη τη πλευρά προς το Φρυ:

View attachment 370084

Κι αφού βγήκαμε στο κεντρικό:

View attachment 370085

Κάναμε μια στάση προκειμένου να ξεκουραστούμε και να ξεδιψάσουμε μιας και είχαμε αρκετή συνέχεια:

View attachment 370086

Ο δρόμος προς το Αρβανιτοχώρι που ήταν ο επόμενος στόχος μας ήταν σε ανεκτά επίπεδα ανηφορικός, όμως αρκετά μακρινός:

View attachment 370087

Το τοπίο ήταν υπέροχο καθώς υπήρχε σχετική βλάστηση. Είδαμε κι ένα μελισσοκόμο επί το έργον, μιας και το θυμαρίσιο μέλι είναι από τα εκλεκτά παράγωγα του νησιού.

View attachment 370088

Γενικώς η Κάσος φημίζεται για τα μυρωδικά της που χρησιμοποιούνται σε πολλές παραλλαγές στη κουζίνα, κάτι που καταλαβαίνει κανείς από τις πρώτες ώρες του στο νησί, μιας και η ωραία μυρωδιά στον αέρα εκτός οικισμών είναι διάχυτη!

View attachment 370089

Το χωριό δεν άργησε μεν να φανεί, ωστόσο εμείς κινούμασταν περιφερειακά, με αποτέλεσμα να έχουμε ακόμα δρόμο να διανύσουμε:

View attachment 370090
View attachment 370091

Τουλάχιστον πλησιάζαμε όλο και περισσότερο, αναγκαζόμενοι για κάμποσα μέτρα να περάσουμε και χωματόδρομο:

View attachment 370092

Μπήκαμε θαυμάζοντας το όμορφο χωριό:

View attachment 370093

Ώσπου λίγα μέτρα μετά η επιμονή του περιπατητή δικαιώθηκε πανηγυρικά. Στη «Μαρούκλα»:

View attachment 370094

Ένα από τα πιο όμορφα και γνωστά ταβερνοκαφενεία της Κάσου και γενικώς της Δωδεκανήσου βρέθηκε στο δρόμο μας, κάτι που μόνο τυχαίο δεν ήταν βέβαια καθώς είχαμε από αρκετούς μήνες πριν τη σχετική πληροφόρηση:

View attachment 370095

Πιάσαμε ένα τραπεζάκι και παραγγείλαμε δύο ΒΑΠ, πάντα μαζί με τον απαραίτητο παραδοσιακό μεζέ, όση ώρα περιμέναμε τη κουζίνα να ξεκινήσει. Οι δύο βέβαια δεν άργησαν να γίνουν τέσσερις και πάει λέγοντας…

View attachment 370096

Κάπου εκεί και μέχρι να ετοιμαστεί η παραγγελία πήρα τη μηχανή στα χέρια μου κι έκανα μια βόλτα στο χωριό πριν πέσει ο ήλιος:

View attachment 370107

Είδα την εκκλησία του, όμορφα σπίτια και στενάκια, μέχρι να επιστρέψω στο τραπέζι μου:

View attachment 370108

Εκεί τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα, μιας και τα παραδοσιακά χόρτα θαλάσσης με κρεμμύδι, τα επίσης παραδοσιακά ντολμαδάκια (με κιμά παρακαλώ) και το ψητό ψωμί είχαν καταφτάσει, περιμένοντας τα κρεατικά:

View attachment 370098

Περασμένες εννιά και πάνω που η Μαρούκλα άρχισε να γεμίζει μιας και τα περισσότερα τραπέζια ήταν με κράτηση, πήραμε τον ευτυχώς κατηφορικό δρόμο της επιστροφής, με το φεγγάρι να 'ναι σύμμαχος μας στη βραδινή πεζοπορία :

View attachment 370099

Μ’ ένα ποτάκι στο χέρι και πανέμορφες νησιώτικες εικόνες, αυτές που αντιλαμβάνεσαι μόνο όταν κινείσαι πεζός φτάσαμε λίγα λεπτά μετά στο Φρυ:

View attachment 370100

Δεν υπήρχε πολύς χρόνος διαθέσιμος, έτσι ετοιμαστήκαμε αρκετά γρήγορα και βγήκαμε προς τη Μπούκα:

View attachment 370101

Η Κάσος εκείνο το βράδυ φορούσε τα καλά της και το γραφικό λιμανάκι είχε γεμίσει κόσμο, προκειμένου να υποδεχτεί το Θανάση Πολυκανδριώτη και την ορχήστρα του, που γέμισε πενιές το Δωδεκανήσιο ουρανό:


View attachment 370102

Πήραμε δυο μπύρες και καθίσαμε στα σκαλάκια να δούμε τη συναυλία, που τελείωσε δυστυχώς στην ώρα της λίγο μετά τις 12:

View attachment 370103

Χωρίς ιδιαίτερη πίεση μεταφερθήκαμε στο διπλανό μπαράκι προτού σκάσει ο πολύς ο κόσμος για να συνεχίσουμε

View attachment 370104

Και με την ακριβώς ίδια λογική καμιά ώρα μετά στο Εν Πλω:

View attachment 370105

Μας είχε λείψει τόσο με όλα αυτά ο κλειστός χώρος και το μπαρ, όντας πολύ χαρούμενοι που το ζήσαμε ξανά, πόσο μάλλον σε διακοπές. Ο ιδιοκτήτης μας έπιασε αμέσως τη κουβέντα, ρωτώντας μας μάλιστα ευγενικά αν επιθυμούμε ν’ ακούσουμε κάτι συγκεκριμένο πριν πλακώσει η πιτσιρικαρία, συνεχίζοντας με μια πολύ ωραία συζήτηση για τη ζωή στη Κάσο, παρέα με μερικές ακόμα μπυρίτσες:

View attachment 370106

Γεμάτοι από τις εικόνες και τις τρίτης μας ημέρας επιστρέψαμε στο δωμάτιο, όπου το άχαστο τρίπτυχο μουσικής – ποτού και καλής παρέας έκλεισε τη νύχτα σε αρκετά προχωρημένη και πάλι ώρα…


Ημέρα τέταρτη - Αναχώρηση

Η τελευταία ημέρα στο νησί είχε φτάσει. Ο ιδιοκτήτης μας είχε ενημερώσει ότι μπορούσαμε να κρατήσουμε το δωμάτιο μέχρι τις 4 χωρίς κανένα πρόβλημα, οπότε αφού τον ευχαριστήσαμε κατεβήκαμε στο Φρυ για αναμνηστικά και ψώνια, επιλέγοντας τις ξερές κουλούρες Κάσου που αποτελούν εξαιρετική περίπτωση:

View attachment 370109

Επιστρέψαμε στο δωμάτιο με την υπέροχη θέα και τον ήχο από τα κύματα διαπιστώνοντας πόσο πολύ μας είχε ξεκουράσει όλο αυτό:

View attachment 370110

Ξαναβγήκαμε στο γνωστό δρόμο με κατεύθυνση τη παραλία του Εμπορειού:

View attachment 370111

Στην οποία βρεθήκαμε μετά από λίγα μέτρα. Η ομώνυμη ταβέρνα ήταν πάντα γεμάτη κόσμο και πάντα δελεαστική, οι ντόπιοι όμως μας απέτρεψαν να πάμε σε προηγούμενες συζητήσεις μας, χωρίς να καταλάβω ακριβώς το λόγο:

View attachment 370112

Τα νερά φαινόντουσαν υπέροχα και θα τα δοκιμάζαμε αφού πρώτα κάνουμε στάση στο διπλανό καφέ:

View attachment 370113
View attachment 370114

Η ζέστη ήταν υπέρ αρκετή, ο καφές ζεστάθηκε, έτσι πριν ανοίξει η πρώτη μπύρα κινήθηκα προς τη θάλασσα που με προκαλούσε:

View attachment 370115

Το μπανάκι ήταν όντως απολαυστικό:

View attachment 370116

Ο χρόνος όμως μετρούσε αντίστροφα, έτσι αφού χαιρετήσαμε τον Γ που είχαμε γνωρίσει από το πρώτο βράδυ στο νησί και ήπιε μαζί μας μια μπύρα, πήραμε το δρόμο της επιστροφής για να φορτώσουμε τα πράγματα:

View attachment 370117

Κατεβήκαμε στο λιμάνι:

View attachment 370118

Το Kasos Princess θα αναχωρούσε στις 5 το απόγευμα, για τον επόμενο νησιωτικό προορισμό μας, τη γειτονική Κάρπαθο, μιας και διεξάγει και αυτό το συγκεκριμένο -επιδοτούμενο μάλιστα- δρομολόγιο:

View attachment 370119

Στην ώρα μας και αφού τελείωσαν τα διαδικαστικά το πλοίο αναχώρησε:

View attachment 370120

Με μένα να παίρνω κάποιες τελευταίες εικόνες του νησιού:

View attachment 370121

Καθώς η πλεύση συνεχιζόταν παράλληλα με τις ακτές του, πριν κάνει τη στροφή για να συναντήσει τη Κάρπαθο:

View attachment 370122

Αφήναμε πίσω μας τη Κάσο με ένα μεγάλο χαμόγελο, μιας και το νησί υπερέβη τελικά τις προσδοκίες μας, περνώντας ευχάριστα, φιλόξενα και γεμίζοντας εικόνες από ακόμα ένα τόπο της άγονης γραμμής. Μην ακούω υπερβολές και άλλες τέτοιες εξυπνάδες ότι δε χρήζει επίσκεψής! Όλα τα νησάκια τέτοιου τύπου χρήζουν επίσκεψης καθώς αυτό που εν τέλει θα σου δώσουν δε μπορείς να το βρεις πουθενά αλλού. Τολμήστε το και δε θα απογοητευτείτε!

Μακάρι να ήταν σε πιο «βολικό» σημείο και να κατάφερνα να τη ξαναδώ. Πολύ θα το ήθελα. :)
Τι ομορφιά ειναι αυτή!!!!! Μετά από τόσα χρόνια μου έχει μείνει η στεναχώρια που δεν μπορούσα να πάω από τη Κάρπαθο τότε... :cry:
Υπέροχη είναι 😍 και χαίρομαι πολύ που πήγες!
 

Sassenach77

Member
Μηνύματα
5.262
Likes
12.443
Επόμενο Ταξίδι
Ιταλία
Ονειρεμένο Ταξίδι
Γη του Πυρός
Οι πληροφορίες που μας έδωσαν για 45 λεπτά δρόμου μόνο αληθινές δεν ήταν και το σκοτάδι έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα. Ενός δρόμου που θέλει πολύ μεγάλη προσοχή λόγω απότομων
Έριξαν άσφαλτο σε αυτό το δρόμο;;....γιατί εμείς κάναμε πάνω από 2 ώρες τότε για να φτάσουμε και ο δρόμος ναι μεν πλατυς αλλά χωματόδρομος....σκέτη περιπέτεια, από αυτές που γουστάρω! Αγαπάμε Κάρπαθο :heart:
 

psilos3

Member
Μηνύματα
3.379
Likes
20.513
Επόμενο Ταξίδι
Warszawa
Ονειρεμένο Ταξίδι
Peru, Japan, Iceland
Ααααχχχ ο Άγιος Μηνάς, αυτός ο ορίζοντας και αυτά τα νερά!!!! Τί μου θύμισες τώρα...Ιούνιος 2009 κατεβήκαμε με τζιπ προερχόμενοι και εμείς από την Όλυμπο. Στην κατάβαση πρέπει να είπα το "Πάτερ ημών" και το "Πιστεύω" τουλάχιστον 3 φορές...
Καταρχάς ευχαριστώ που μπήκες στο κόπο να γράψεις αυτό το μακροσκελές ποστ και να μοιραστείς όμορφες αναμνήσεις. Γέλασα και λάτρεψα που θυμάσαι ακόμα τα τραγούδια που έλεγες τόσο καιρό πριν (τεράστια Στανίση). Όσον αφορά το δρόμο και προς τη παραλία του Αγ. Μηνά και γενικότερα, νομίζω ότι είναι σε πολύ καλή κατάσταση τα πράγματα, τουλάχιστον απ' αυτό που συνάντησες.
Ζεστη στην Κάρπαθο? Μα, ζέστη στην Κάρπαθο? :cry::cry::cry: Έλεος.....!Ειλικρινά η Κάρπαθος, μαζί με τις ανατολικές Κυκλάδες και κάποια πολύ ορεινά χωριά της ηπειρωτικής Ελλάδος είναι ίσως τα μόνα μέρη στην Ελλάδα που πραγματικά δεν μπορώ να τα φανταστώ να κανει ζέστη.
Έχεις απόλυτο δίκιο στην αναφορά σου για τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, το ζούμε πολύ έντονα και πολύ πιο γρήγορα απ' ότι περιμέναμε.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση αναφερόμουν όμως στα πηγάδια και στο γεγονός ότι ήταν ένα θεόκλειστο μέρος γεμάτο τσιμέντο και δε φυσούσε από πουθενά για να δροσίσει, ένα απίστευτο πράγμα για νησί. Στα υπόλοιπα μέρη σαφώς και τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα.
Επιπλέον σχόλιο: θα συμφωνησω απόλυτα μαζί σου: σε αυτό το νησί είναι εξωφρενικά δύσκολο να βρεις κακή παραλία!
Η κακή παραλία της Καρπάθου είναι η καλύτερη σε κάποιο άλλο μέρος, κακά τα ψέματα.
Νομίζω ότι μαζί με τη Μήλο είναι οτι καλύτερο έχουμε απ' αυτή την άποψη στο Αιγαίο. ;)
Με το καλό εύχομαι και δεύτερη φορά, πάει καιρός απ' τη πρώτη, ίσως είναι ευκαιρία!
 

psilos3

Member
Μηνύματα
3.379
Likes
20.513
Επόμενο Ταξίδι
Warszawa
Ονειρεμένο Ταξίδι
Peru, Japan, Iceland
Μ΄άρεσε ιδιαίτερα αυτή η ιστορία σου Ψηλέ και περιμένω και τη βόλτα στη Σαρία.
Ευχαριστώ πολύ! Έρχεται και η συνέχεια με την μικρή εγκαταλελειμμένη νήσο Σαρία.
Γιατί όμως μείνατε στα Πηγάδια 2+1 μέρες και φάγατε τη ζέστη
Γιατί δε ξέραμε αν αξίζει και δε θελαμε να έχουμε μετακίνηση με αυτοκίνητο βραδινές ώρες. Τώρα που το είδα όμως το θεωρώ απαραίτητο για όποιον επισκεφτεί το νησί.
αααα! τώρα το σκέφτηκα, είναι και οι παγωμένες, έτσι? ;)
Ακριβώς έτσι!
Σημείωση: ΄Ονειρο η Σίκινος και χωρίς πολύ κόσμο, ευχαριστώ για τις πληροφορίες!
Πάντα είναι όνειρο η Σίκινος, χαίρομαι πολύ που πήγες στο νησάκι!

Το ερώτημα είναι, γιατί δεν έχω πάει ακόμα Κάρπαθο! Με έφαγε το Ιόνιο...
Αυτό είναι πολύ μεγάλο ερώτημα για μια παραλιόπληκτη, απορώ κι εγώ πραγματικά.:rolleyes:
Σ' έφαγε το πολυδιαφημισμένο Ιόνιο, καιρός είναι να κοιτάξεις και από δω μεριά! :)


Γιατί δεν είναι μαρκαρισμένη η Σαμοθράκη;;;😱
Μα που το είδε το αετίσιο μάτι σου; :haha:
Η Σαμοθράκη εντάχθηκε στη λογική του «έλα μωρέ κοντά είναι, άστο για του χρόνου» και από τότε πέρασαν πολλά «του χρόνου». Νομίζω όμως ότι ήρθε η σειρά της, ήδη κάνω σχέδια για ένα τετραήμερο το 22, αμαξάτος για να μπορώ να πάρω μαζί μου και το έγχορδο, ίσως solo, δε ξέρω, ας είμαστε καλά και θα γίνει.
Υπέροχη είναι 😍 και χαίρομαι πολύ που πήγες!
Είναι ένα πολύ όμορφο νησάκι που οι περισσότεροι αγνοούν. Το κακό είναι ότι στο σημείο που βρίσκεται δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα να πάει ή να ξαναπάει κανείς, με αποτέλεσμα να βγαίνει μόνο με κάποιο συνδυασμό.
Έριξαν άσφαλτο σε αυτό το δρόμο;
Ναι κανονικότατα, μετά τη στροφή στα Σπόα είναι πολύ καλός ο δρόμος, όχι όμως για βράδυ...
 
Last edited:

turms

Member
Μηνύματα
1.653
Likes
1.511
Επόμενο Ταξίδι
ΔΝΤ;;;
Ονειρεμένο Ταξίδι
Σκι στην Παταγονια
α ρε φιλε...το περιμενα πως και πως
για να ειμαι ελικρινης το μονο απωθημενο μου απο τα ελληνικα νησια ειναι που δεν πηγα καρπαθο...
τελος παντων..ισως καποια μερα


PS
δεν ξερω ποσο χρονων εισαι και αν προλαβες τις συναυλιες του στο θεατρο δασους, αλλα καθε φορα που διαβαζω τις ιστοριες σου, μου ρχεται στο μαυλο ενα τραγουδι του παπαζογλου που καπου ελεγε "τον Αυγουστο τριγυρνας στα νησια" η καπως ετσι....

κριμα που καποια στιγμη θα εχεις παει σε ολα τα νησια...και μετα?
 
Last edited:

psilos3

Member
Μηνύματα
3.379
Likes
20.513
Επόμενο Ταξίδι
Warszawa
Ονειρεμένο Ταξίδι
Peru, Japan, Iceland
για να ειμαι ελικρινης το μονο απωθημενο μου απο τα ελληνικα νησια ειναι που δεν πηγα καρπαθο...
τελος παντων..ισως καποια μερα
Σου το εύχομαι ολόψυχα, το νησί έχει να δώσει πολλά στον επισκέπτη και κυριότερα τοπία & παραλίες.
δεν ξερω ποσο χρονων εισαι και αν προλαβες τις συναυλιες του στο θεατρο δασους, αλλα καθε φορα που διαβαζω τις ιστοριες σου, μου ρχεται στο μαυλο ενα τραγουδι του παπαζογλου που καπου ελεγε "τον Αυγουστο τριγυρνας στα νησια" η καπως ετσι....
39 και παρόλο που τον πρόλαβα κανονικότατα, χάριν της αναβλητικότητας μου δε τον είδα ποτέ ζωντανά και το χω κρίμα. Σε ποιο τραγούδι αναφέρεσαι, γιατί το μόνο που ξέρω του Παπάζογλου και μιλάει για νησιά είναι μια διασκευή ενός Ναξιώτικου:

κριμα που καποια στιγμη θα εχεις παει σε ολα τα νησια...και μετα?
Κρίμα; Έτσι είναι το κρίμα; :haha:
Ε, μετά θα ξαναπάω, από την αρχή όλα, επιλεγμένα!
 

Εκπομπές Travelstories

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Booking.com

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
31.871
Μηνύματα
786.330
Μέλη
36.428
Νεότερο μέλος
linaadamaki

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom