• Η αναδρομή στο παρελθόν συνεχίζεται! Ψηφίστε την Ταξιδιωτική Ιστορία του μήνα για τους μήνες Ιούλιο - Σεπτέμβριο 2016! Κάντε κλικ εδώ!

Ελλάδα Μια βόλτα στα νησιά μαζί σου, μια βόλτα στην άγονη γραμμή

alma

Member
Χάλκη έχω-έχω, ακολουθεί πληρέστατη ανάλυση σε ένα από τα επόμενα κεφάλαια, μιας και στη μιάμισι μέρα που περάσαμε εκεί την είδαμε καλά, το νησάκι είναι πολύ μικρό!

Εύγε :bounce:

Τα απομακρυσμένα νησιά διαμαντάκια είναι παραδεισένια μέρη, ειδικά για όποιον δεν επιδιώκει κοσμικές διακοπές.
 

psilos3

Member
Αστυπάλαια

Επίσκεψη: Αύγουστος 2009 & Ιούλιος 2018

Διάρκεια: 9 μέρες & 2 μέρες αντίστοιχα

2009:

Το αεροπλάνο της Ολυμπιακής είχε προσγειωθεί τσίμα – τσίμα στο μικρό αεροδρόμιο του νησιού. Η πτήση μέσω Αθηνών κράτησε λιγότερο από μια ώρα και ήταν με ένα ελικοφόρο που πρώτη και τελευταία φορά έβλεπα, δύο και μιας θέσης αντίστοιχα. Είχαμε φτάσει στη λεγόμενη «Πεταλούδα του Αιγαίου» την Αστυπάλαια ή Αστροπαλιά για τους ντόπιους. Επιλογή που έκανε τους περισσότερους φίλους να απορήσουν, γνωρίζοντας τα τότε δεδομένα μας.

Μιλάμε για μια εποχή που δεν ήταν ακόμα τόσο διαδεδομένες οι ιντερνετικές προσφορές και η αναζήτηση εισιτηρίων, 10 χρόνια πριν, οπότε και η τιμή των 160 περίπου ευρώ για να βρεθείς αεροπορικώς από τη Θεσσαλονίκη στην Αστυπάλαια μετ’ επιστροφής φάνταζαν μεγάλη ευκαιρία.

Αφού αποδείχτηκε ότι αδίκως θα περιμέναμε για το ένα και μοναδικό ταξί του νησιού, επιβιβαστήκαμε στο λεωφορείο με προορισμό τη χώρα, όπου είχαμε κλείσει τη διαμονή μας, μέσα από μια πολύ ευχάριστη διαδρομή:

IMG_7720.JPG


Το στενό:

IMG_7722.JPG


Ο ιδιοκτήτης ήταν αφοπλιστικός λέγοντας μας στο τηλέφωνο κατά τη κράτηση ότι «αν δεν έχετε τη καλύτερη θέα του νησιού δε θα με πληρώσετε» κάτι που δεν απείχε καθόλου από τη πραγματικότητα:

IMG_7728.JPG

IMG_7729.JPG


Σε ένα συγκρότημα κατοικιών στον ανηφορικό δρόμο της χώρας μετά τους μύλους, θα μας φιλοξενούσε το ιδιαίτερης ομορφιάς σπίτι μας για τις επόμενες 9 ημέρες, και η βεράντα του με την απίστευτη θέα, ήταν τελικά κάτι που μας χαράχτηκε βαθιά στη μνήμη όσος καιρός και αν πέρασε.

IMG_7738.JPG


Κάναμε μια βόλτα στη χώρα, και γυρίσαμε να ξεκουραστούμε όντας άυπνοι. Εκεί αποκομίσαμε το συμπέρασμα ότι η Αστυπάλαια αν και Δωδεκανήσιο νησί διοικητικά, φέρνει περισσότερο σε Κυκλαδονήσι μορφολογικά:

IMG_7730.JPG


Το βράδυ ήταν και η πρώτη διερευνητική νυχτερινή γύρα στη χώρα. Η αλήθεια είναι και πως λόγω μακρινού προορισμού αλλά και ημερομηνίας (τέλος του Αυγούστου) δεν είχαμε υψηλές προσδοκίες από τη νύχτα. Κακώς όπως φάνηκε, γιατί το νησί τα είχε όλα, και φυσικά απίστευτη νυχτερινή θέα. Η Αστυπάλαια μας είχε κερδίσει από την αρχή:

IMG_7756.JPG


Ήταν μια εποχή που δεν είχαμε πολλές βλέψεις και τρομερή όρεξη για να γυρίσουμε τα μέρη στα οποία πηγαίναμε. Πιο πολύ βλέπαμε τις διακοπές σαν χαλάρωμα και ευκαιρία για ξεκούραση και διασκέδαση, απόρροια της μικρής ηλικίας μας. Έτσι περιοριζόμασταν στα τυπικά του κάθε μέρους, χάνοντας πολλές φορές αξιόλογα μέρη και δρώμενα.

Την επόμενη μέρα λοιπόν, κατεβήκαμε στο πέρα γιαλό για καφέ και για να νοικιάσουμε αυτοκίνητο. Η περιοχή που είναι σχεδόν ένα με τη χώρα, και αποτελούσε μέχρι πριν λίγο καιρό το λιμάνι της Αστυπάλαιας, είναι δίπλα και μπορεί κανείς να πάει ως εκεί σε λίγα λεπτά από τα σκαλάκια:

IMG_7758.JPG

IMG_7763.JPG


Καφές λοιπόν και βουτιά στη θάλασσα:

IMG_7770.JPG


Όλα όμως μέχρι να ανοίξει η ταβέρνα, και να βγουν τα τσίπουρα, συνοδευόμενα από ψαρομεζέδες και μπαρμπούνια:

IMG_7776.JPG

IMG_7778.JPG


Ωραίο κάθισμα στη ταβέρνα:

IMG_7780.JPG


Το σούρουπο μας βρήκε στους ανεμόμυλους για μπυρίτσες, και το βράδυ στα φιλόξενα μπαρ του νησιού. Είχαμε γίνει ήδη γνωστοί στον «Μύλο».

IMG_7782.JPG

IMG_7783.JPG



Οι μέρες μας στο νησί είχαν μια προβλεπόμενη αλληλουχία. Ξενύχτι, ξεκούραση, καλό φαγητό, μικρές αποστάσεις, επίσκεψη ενός και μόνο μέρους για μπάνιο, και πάλι από την αρχή. Έτσι εκείνη η μέρα μας βρήκε στο Λιβάδι, τη γνωστή και πολύ κοντινή παραλία στη χώρα, και το μέρος το οποίο αποτελεί δημοφιλή προορισμό διαμονής, καθώς υπάρχουν κάποια ξενοδοχεία, καταστήματα και οργανωμένη παραλία.

Καλή η βοτσαλωτή παραλία, με υπέροχη θέα προς τη χώρα:

IMG_7784.JPG
IMG_7785.JPG


Ήπιαμε το καφέ μας και ρίξαμε τις βουτιές μας:

IMG_7787.JPG


Το Λιβάδι αποτελούσε περιοχή με μεγάλη κίνηση, ίσως τη μεγαλύτερη στο νησί. Όλα δούλευαν με εντελώς τουριστικούς ρυθμούς, κάτι που δε συνέβαινε στη χώρα. Εκεί το μεσημέρι δε μπορούσες ούτε τσιγάρα να βρεις, ούτε στο καφενείο να πιείς καφέ. Οι άνθρωποι είχαν τους ρυθμούς τους και δε τους άλλαζαν με τίποτα και για κανένα λόγο.

(Με μεγάλη χαρά διαπίστωσα 9 χρόνια μετά ότι αυτό εξακολουθεί να συμβαίνει)

Τελειώσαμε το μπάνιο μας και γυρίσαμε για φαγητό στη χώρα. Η νύχτα έπεσε νωρίς, κι εμείς αφού καθίσαμε στους μύλους για να πιούμε μερικές μπυρίτσες,

IMG_7821.JPG


βαλθήκαμε να εξερευνήσουμε τα σοκάκια του λόφου της χώρας:

IMG_7835.JPG


Μοιραία πέσαμε στο «Κάστρο bar», ένα πολύ όμορφο μπαράκι με εκπληκτική θέα κάτω ακριβώς από το κάστρο, το οποίο αποτελεί αξιοθέατο. Δε γινόταν να μη πιούμε ένα ποτό πριν συνεχίσουμε τη βόλτα μας:

IMG_7839.JPG


IMG_7843.JPG

IMG_7847.JPG


Τη νύχτα εκείνη είδαμε και άλλα πολύ όμορφα μαγαζιά της Αστυπάλαιας. Τη «Θέα» με το πολύ ωραίο μπαλκόνι της και τη ζωντανή μουσική, την «Άρτεμις», ένα πολύ διαφορετικό Bar σε ένα παλιό νεοκλασικό το οποίο είχε παρτυ κλεισίματος. Τέλος αφού περάσαμε φυσικά κι απ’ το «Μύλο» καταλήξαμε σε ένα κλαμπάκι, πολύ κοντά στο σπίτι μας. Ωραίο βράδυ, κι ακόμα καλύτερο ξημέρωμα:

IMG_7875.JPG


Λατρεύω κάτι τέτοια ξημερώματα:

IMG_7878.JPG




Στο ίδιο στυλ ήταν και η επόμενη μας μέρα. Ξύπνημα αργά, καφεδάκι, και κατευθείαν στο αυτοκίνητο για παραλία. Είχαμε ακούσει τα καλύτερα λόγια για τα «Καμινάκια» και γι’ αυτό αποφασίσαμε να τα επισκεφτούμε.

Το γέλιο που ρίξαμε στις λακκούβες του περίπου 5 χιλιομέτρων χωματόδρομου δε περιγράφεται. Όντως από ψηλά ο κόλπος της παραλίας που πηγαίναμε φαινόταν εντυπωσιακός. Κατεβήκαμε και αφήσαμε το αυτοκίνητο δίπλα στα υπόλοιπα:

IMG_7884.JPG


Η θάλασσα ήταν πεντακάθαρη και εντυπωσιακή, αν και λίγο κρύα όπως οι περισσότερες στην Αστυπάλαια. Ευχαριστηθήκαμε πάντως το μπάνιο και τη παραλία:

IMG_7889.JPG

IMG_7890.JPG


Το κολύμπι λένε ότι ανοίγει την όρεξη, όχι ότι κολυμπήσαμε πολύ βέβαια αλλά είχαμε βάλει τη ταβέρνα στο μάτι. Θέα, μαγειρευτό φαγητό, χωριάτικη σαλάτα με δικά τους λαχανικά, και λευκό παγωμένο κρασί, απογείωσαν τη μέρα μας:
IMG_7911.JPG

IMG_7910.JPG

IMG_7910b.JPG


Το ίδιο βράδυ λέγαμε να το πάμε επιτέλους χαλαρά. Νομίζαμε…

Πίναμε ποτό λοιπόν στο Μύλο, καθισμένοι στο περβάζι που είχε θέα στο δρόμο απέναντι. Σε κάποια φάση, βλέπουμε έναν τύπο να προσπαθεί να ανέβει τα σκαλιά απέναντι, έξω από το μπαρ με το όνομα «Κούρος». Παίζει να έκανε δέκα λεπτά ν’ ανέβει. Επειδή μας έφαγε όλο το βράδυ η απορία, περιμέναμε μέχρι να κλείσει ο Μύλος και να πάμε απέναντι. Κατεβήκαμε τα χαρακτηριστικά σκαλιά και φτάσαμε έξω από τη παλαιού σπιτιού τύπου ξυλόπορτα με το ραγισμένο (!) τζάμι. Μπήκαμε μέσα και πιάσαμε πόστο στο όχι τόσο γεμάτο μπαρ και παραγγείλαμε τρεις μπύρες. Λίγα λεπτά μετά ήρθε να μας καλωσορίσει ένα παλικάρι από το μαγαζί με την εξής ατάκα:

‘’Παιδιά συγγνώμη για τη πόρτα, χθες είχαμε μπάτσελορ και προσπαθούσαμε να περάσουμε το γαμπρό από κει μέσα αλλά δεν έσπαγε’’

Ήπιαμε τις μπύρες και παραγγείλαμε άλλες τρείς, επιστρέφοντας τα μπουκάλια στο μπάρμαν. Ο ίδιος τύπος παρενέβη ξανά με αιχμηρή ατάκα:

  • Παιδιά εδώ δεν επιστρέφουμε μπουκάλια
  • Και τι τα κάνουμε;
  • Τα σπάμε
  • Τι εννοείς τα σπάμε; Που;
  • Οπουδήποτε. Το πετάμε κάτω, στο τοίχο, όπου γουστάρουμε
IMG_7919.JPG


Μη τα πολυλογώ, για πότε ξεκίνησε το πάρτυ στο πιο καλτ ίσως μαγαζί που ‘χω μπει στη ζωή μου, πότε ήπιαμε μια θάλασσα, πότε έσπασαν τα πάντα, πότε ξημέρωσε, ούτε που το καταλάβαμε:

IMG_7924.JPG


Και είναι όμορφα να βλέπεις το ξημέρωμα στο Αιγαίο. Πολύ όμορφα:

IMG_7936.JPG




Μη περιμένετε φυσικά να σας πω ότι ξυπνήσαμε νωρίς την επόμενη μέρα. Δεν έγινε ποτέ κάτι τέτοιο. Έτσι μετά από μια σύντομη κοντινή βουτιά επιστρέψαμε στη χώρα με σκοπό να γυρίσουμε τα πάντα με το φως της ημέρας:

IMG_7937.JPG

IMG_7939.JPG


Η διαδρομή ως τη κορυφή και το κάστρο της Αστυπάλαιας ήταν υπέροχη. Η χώρα είναι από τις πιο ωραίες που έχω δει διαχρονικά. Αν και πολλά σπίτια φαινόταν αφημένα στη τύχη τους, όλα τα υπόλοιπα ήταν τρομερά προσεγμένα και καθαρά:

IMG_7943.JPG

IMG_7944.JPG

IMG_7941.JPG


Μια από τις αγαπημένες μου λήψεις:

IMG_7946.JPG


Μέσα στο κάστρο που κρατάει από το 15ο αιώνα, υπάρχουν και δύο χριστιανικές εκκλησίες με πέτρινα καμπαναριά. Οφείλω να πω ότι το σκηνικό είναι πολύ πιο όμορφο βλέποντας το απ’ έξω παρά από μέσα:

IMG_7968.JPG

IMG_7971.JPG

IMG_7972.JPG

IMG_7981.JPG

IMG_7980.JPG


Η θέα ήταν ωραία όμως:

IMG_7973.JPG

IMG_7990.JPG


Κατεβαίνοντας δε θα μπορούσαμε να μη κάνουμε μια στάση στο πασίγνωστο πανελλαδικά ίσως «Καφενείο του μουγγού». Δεν ήταν ή πρώτη φορά στις διακοπές, ούτε η τελευταία. Είναι σίγουρα από τα πράγματα που πρέπει να κάνετε όταν βρεθείτε στη χώρα

https://www.greekgastronomyguide.gr/item/kafeneio-tou-mouggou-astypalaia/

IMG_7991.JPG

IMG_7993.JPG

IMG_7993b.JPG

IMG_7992.JPG


Τα βράδια μας πλέον είχαν κλειδώσει, δε δυσκολευτήκαμε να γνωρίσουμε και να μας γνωρίσει όλο το νησί. Η κατάληξη ήταν πλέον παραπάνω από στάνταρ:

IMG_8012.JPG




Μια από τις λιγότερο παγωμένες παραλίες, ήταν αυτή του «Στενού» από την οποία ξεκίνησε και η επόμενη μέρα μας. Δεν ήταν τόσο βαθιά όσο οι υπόλοιπες, γεγονός που τη καθιστά ιδανική για οικογένειες, αλλά ήταν εξίσου όμορφη και καθαρή. Ιδιαίτερη εντύπωση κάνει το σημείο στο οποίο βρίσκεται, καθώς είναι εντελώς στη μέση του νησιού, στη στενότερη λωρίδα γης:

IMG_8016.JPG

IMG_8018.JPG


Κάναμε το μπάνιο μας και τσιμπήσαμε από τη καντίνα με τις ωραίες παγωμένες μπύρες που βρίσκονταν εκεί:

IMG_8023.JPG

IMG_8024.JPG


Για το βράδυ δε χρειάζεται να αναφερθώ πάλι, είχαμε μέχρι και τα κλειδιά της κάβας του μαγαζιού και το λέω με απόλυτη ειλικρίνεια...

IMG_8029.JPG


Με τον ιδιοκτήτη - μπάρμαν:

IMG_8031.JPG


Και απέναντι στο Κούρο:

IMG_8038.JPG




Δε μπορώ να πω όμως το ίδιο για τη παραλία της επόμενης ημέρας. Αρκετά παγωμένη με τη βουτιά να συνεφέρνει κατευθείαν απ’ ότι έκανες το προηγούμενο βράδυ. Βοτσαλωτή όπως οι περισσότερες, και με ωραία θέα προς τη χώρα:

IMG_8043.JPG

IMG_8044.JPG

IMG_8045.JPG


Πολύ όμορφη και αυτή:

IMG_8046.JPG

IMG_8050.JPG


Το μπουκάλι με το Jägermeister που τότε ήταν κάτι σαν επίσημος ‘’χορηγός’’ εκδρομής, συνέβαλλε για ακόμα μια φορά τα μέγιστα, ώστε να γίνει η νύχτα – ξημέρωμα. Και το ξημέρωμα έφερνε τη τελευταία μας μέρα στο νησί...

IMG_8056.JPG


Μια μέρα που δεν είχε και πολλά - πολλά (λες και είχαν οι άλλες) παρά μόνο βόλτες στη χώρα και στο πέρα γιαλό. Λίγο μπανάκι, λίγο καφεδάκι, φαγητό και τα συναφή:

IMG_8064.JPG

IMG_8065.JPG


Στο νησί αυτό μάθαμε και την ιδιοτροπία των μόνιμων κατοίκων, κυρίως των μεγάλης ηλικίας να πίνουν τον Ελληνικό καφέ απαραίτητα και μόνο στο χαμηλό ποτήρι του κρασιού, κάτι που δε το είχα ξαναδεί ως τότε, αλλά μόνο το είχα ακούσει σε τραγούδι του Περίδη!

Στο καφέ απέναντι από τους μύλους που πίναμε συχνά το καφέ μας (αφότου είδαμε το ματς Ηρακλής-Αρης με το περίφημο χτύπημα στο Σηφάκη) μας έγινε πρόταση από τη κοπέλα που το είχε να καθίσουμε να το δουλέψουμε χειμώνα και να δίνουμε ένα μικρό ενοίκιο. Μιλούσε σοβαρά, κι εμείς το σκεφτήκαμε σοβαρά για μερικές στιγμές.... Αυτά γίνονται καμιά φορά στα νησιά.

Η νύχτα είχε πάρα πολλά γι’ ακόμα ένα βράδυ, μαζί με μια έκδηλη συγκίνηση χαιρετώντας όσους γνωρίσαμε τις προηγούμενες 9 μέρες, και δίνοντας την υπόσχεση της επιστροφής.



Κοιμηθήκαμε λίγες ώρες και αφού ρουφήξαμε τις τελευταίες εικόνες από την αλησμόνητη αυτή θέα, καταλήξαμε στο αεροδρόμιο όπου το «κτελ με φτερά» θα μας άφηνε στη Ρόδο προκειμένου να συνεχίσουμε για Θεσσαλονίκη. Ήταν δύσκολος ο αποχωρισμός:

IMG_8076.JPG


Ο φίλος μας πλέον Τάσος, μας είχε πει ότι «αν όχι του χρόνου, του παραχρόνου σας βλέπω πάλι εδώ». Αργήσαμε Τάσο. Αργήσαμε χαρακτηριστικά. Ωστόσο ήρθαμε κάποια χρόνια μετά και σε βρήκαμε εκεί αγέρωχο όπως πάντα!
 
Last edited:

psilos3

Member
2018: (Αστυπάλαια πράξη δεύτερη)

Ένας ακόμα ταξιδιωτικός στόχος επιτεύχθηκε εκείνο το μεσημέρι του Σαββάτου στις 28 Ιουλίου. Τη μετάβαση εν μέσω διακοπών από την Αμοργό στην Αστυπάλαια τη σκεφτόμουν χρόνια. Πείτε το αγάπη για τα δύο νησιά, πείτε το βίτσιο, δε ξέρω. Πλέον στοχεύω στο αντίθετο δρομολόγιο και μάλιστα βραδινές ώρες…

IMG_4843.JPG


Το βανάκι που συνεργαζόταν με το ξενοδοχείο μας παρέλαβε, κατόπιν συμφωνίας μας από τη προηγούμενη μέρα. Δε χρειάστηκε να περάσουν παρά μόνο λίγα λεπτά για να καταλάβω ότι στις συγκοινωνίες του νησιού δεν υπήρχε ουδεμία βελτίωση εννιά χρόνια μετά. Ο οδηγός μας προμόταρε το πρόγραμμα ημερήσιων εκδρομών του, καθώς όπως έλεγε είναι ο μόνος τρόπος για να δει κανείς τις παραλίες του νησιού μη έχοντας όχημα, με κόστος 15€. Ωραία πράγματα.

Τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο που βρισκόταν στο λιμανάκι του Πέρα Γιαλού, το μόνο που βρήκαμε σε φυσιολογική σχετικά τιμή, καθώς ακόμα ένα μεγάλο πρόβλημα στην Αστυπάλαια είναι η ακριβή και πολλές φορές χωρίς αντίκρισμα διαμονή.

Φύγαμε αμέσως για μια βουτιά στη παραλία του πέρα γιαλού που ήταν λίγα μέτρα κάτω μας:

1.jpg


Το συναίσθημα να κολυμπάς βλέποντας από πάνω σου τη χώρα και το κάστρο της Αστυπάλαιας είναι υπέροχο.

Στεγνώσαμε και χωρίς να χάσουμε χρόνο ξεκινήσαμε να ανεβαίνουμε προς τη χώρα, από τα σκαλάκια αρχικά και τα δρομάκια που οδηγούν σ’ αυτήν:

IMG_4849.JPG


Η απόσταση κάθε άλλο παρά απαγορευτική για περπάτημα είναι:

IMG_4853.JPG


Όντως λίγα λεπτά μετά ήμασταν στο σημείο που είχαμε λατρέψει, στη πολυφωτογραφημένη πλατεία με τους ανεμόμυλους:

IMG_4865.JPG


Μπήκαμε στο «Καφενείο του μουγγού» και πιάσαμε ένα τραπεζάκι. Παραγγείλαμε τα πρώτα κι ένα τσίπουρο. Ήμασταν σε ένα από τα πιο όμορφα μέρη, ενός από τα πιο όμορφα νησιά. Νιώθαμε ευτυχία:

2018-07-28 18.49.54.jpg


Καθώς ο ήλιος είχε ξεκινήσει να δύει κάναμε μια βόλτα στη χώρα, μη σταματώντας να βγάζουμε φωτογραφίες:

IMG_4874.JPG


Τα πάντα εξακολουθούσαν να παίρνουν ζωή μετά τις έξι το απόγευμα εκεί:

IMG_4889.JPG


Τελικά στην Αστυπάλαια δεν είχαν αλλάξει και πολλά, κάτι που σε τέτοιες περιπτώσεις μου αρέσει!

Ήπιαμε μερικές μπύρες στους ανεμόμυλους, και λίγο πριν νυχτώσει για τα καλά επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο για να ετοιμαστούμε:

3.jpg


Ξέραμε εκ των προτέρων ότι το βράδυ δε πρόκειται να μας αφήσει δυσαρεστημένους. Στο δρόμο για τη χώρα βρήκαμε το «Καφενείο Αργώ» στο οποίο φάγαμε μεζέδες και ήπιαμε μπύρες συνοδεία ζωντανής ρεμπέτικης & λαϊκής μουσικής. Πολύ όμορφα.

Συνεχίσαμε στην «Άρτεμις» που με χαρά διαπίστωσα ότι θυμόμουν πολύ καλά ότι ήταν ένα υπέροχο μπαρ, και καταλήξαμε αβασάνιστα να βασανιστούμε στον «Κούρο» με τη cult μορφή του. Την αγαπώ τη νύχτα σ’ αυτή τη χώρα:

4.jpg


Κούρε ξανάρθαμε:

2018-07-29 03.53.08.jpg


Δε σηκωθήκαμε και πολύ πρωί την επόμενη, καθυστερήσαμε όντας εφησυχασμένοι ότι θα βρούμε τρόπο να πάμε σε κάποια παραλία κάτι που βέβαια ήταν αδύνατο να συμβεί. Με το που κατεβήκαμε να βρούμε δρομολόγιο του τοπικού λεωφορείου διαπιστώσαμε ότι αναχωρούσε σε δυόμισι (!) ώρες. Δε χρειάζεται να πω κάτι άλλο για την οργάνωση του νησιού, έχω προαναφερθεί…

Ανεβήκαμε ξανά στο ξενοδοχείο για να μελετήσουμε προσεχτικά το email που είχα λάβει από τη Scoot για προσφορές με 40% έκπτωση. Χωρίς να το πολυσκεφτούμε μιας και αυτά δεν είναι για δεύτερη σκέψη, κλείσαμε εισιτήρια 7 μήνες μετά για Βιετνάμ! Όλα τελικά σ’ αυτή τη ζωή είναι μια αλληλουχία γεγονότων και συμπτώσεων…

Με ακόμα περισσότερο ανεβασμένη ψυχολογία κατεβήκαμε ξανά στη παραλία του Πέρα Γιαλού για να πιούμε καφέ. Είχαμε ξεχάσει παντελώς το γεγονός ότι δε μπορέσαμε να κάνουμε μπάνιο κάπου εκτός, κάτι που δε μας στεναχώρησε κιόλας:

IMG_4899.JPG


Πήραμε 2 καφεδάκια και κάναμε σχέδια για το μακρινό ταξίδι του Βιετνάμ, ώσπου παρατήρησα μια φιγούρα σε ένα παραδιπλανό τραπέζι βγαλμένη από τα παλιά. Αφού μετά από λίγη ώρα σιγουρεύτηκα πήγα από κοντά να χαιρετήσω το φίλο Τάσο, που ξαναέβρισκα αναλλοίωτο από το χρόνο (άμα ζεις σε νησί έτσι είναι) στην Αστυπάλαια 9 χρόνια μετά! Του έδειξα φωτογραφίες από τότε για να καταλάβει, αν και κάτι του έλεγε η φυσιογνωμία μου (παίζει ρόλο το ύψος κακά τα ψέματα), και χωρίς να χρονοτριβήσει άφησε τη παρέα του και ήρθε στο τραπέζι μας. Πήρε με φόρα τα ποτήρια του καφέ που δεν είχαν προλάβει ούτε στη μέση να φτάσουν, τα αντικατέστησε με παγωμένες μπύρες, ξανά και ξανά, και περάσαμε ένα 2ωρο λέγοντας ιστορίες και μαθαίνοντας για το νησί και τις ζωές μας εκατέρωθεν.

Αυτή είναι η Αστυπάλαια, αυτά είναι τα νησιά και οι άνθρωποι της, και για κάτι τέτοιους λόγους τα λατρεύω και δε σταματώ να τα ταξιδεύω!

Σηκωθήκαμε ανανεώνοντας το ραντεβού μας για το βράδυ στο λιμάνι, με σκοπό να ανέβουμε στη χώρα και στο κάστρο. Η διαδρομή μέσα από τα γνωστά στενάκια:

IMG_4912.JPG

IMG_4915.JPG


Δε σταματήσαμε στους ανεμόμυλους αλλά συνεχίσαμε:

IMG_4922.JPG

IMG_4933.JPG


Οι εικόνες που μας χάριζε η Χώρα ήταν εκπληκτικές εκείνη την ώρα. Κάθε ώρα δηλαδή εδώ που τα λέμε, όσο κι αν έχεις δει την Αστυπάλαια δε σου φτάνει ποτέ:

IMG_4945.JPG

IMG_4950.JPG


Και πως να σου φτασει τέτοιο νησί, με τέτοια χώρα:

IMG_4954.JPG

IMG_4958.JPG


Εκπληκτικά τα σοκκάκια της χώρας:

IMG_4962.JPG
IMG_4963.JPG


Ανεβήκαμε ως το κάστρο, όπου φυσικά δε θα μπορούσαμε να παραλείψουμε τη στάση για να πιούμε ένα απογευματινό drink στο ομώνυμο bar με την υπέροχη θέα:

IMG_4978.JPG

IMG_4980.JPG

IMG_4982.JPG


Οι πολύ όμορφες στιγμές όμως λιγόστευαν επικίνδυνα, καθώς το δρομολόγιο του Bluestar για Τήλο ήταν λίγες ώρες μετά.

IMG_4990.JPG

6.jpg


Έτσι κάναμε άλλη μια στάση κατεβαίνοντας για φαγητό δίπλα στους Μύλους

IMG_4996.JPG

IMG_5008.JPG

IMG_5009.JPG


και βγάλαμε κάποιες τελευταίες φωτογραφίες:

IMG_5012.JPG

IMG_4864.JPG


Φτάσαμε στο ξενοδοχείο και παραλάβαμε τις αποσκευές μας αφού ευχαριστήσαμε τους ανθρώπους που μας επέτρεψαν να φύγουμε αργά.

IMG_5018.JPG


Το τρανσφερ ήταν κανονισμένο από τη προηγουμένη, κάποια τελευταία ψώνια ήταν απαραίτητα, καθώς στο λιμάνι δε μπορεί να βρει κανείς και πολλά.

Αποχαιρετήσαμε την Αστυπάλαια νύχτα, δίνοντας ακόμα μια φορά υπόσχεση για επιστροφή!
 
Last edited:

psilos3

Member
Σέριφος

Επίσκεψη : Αύγουστος 2014

Διάρκεια: 3 μέρες



Αμφιταλαντεύτηκα πολύ για το αν θα εντάξω τη Σέριφο στη συγκεκριμένη ιστορία. Από τη μία έχει όλα τα χαρακτηριστικά νησιού της Άγονης γραμμής, από την άλλη όμως είναι και από τα κοντινά σχετικά στην Αττική, κάτι που σημαίνει ότι με λίγη καλή θέληση και αφού βάλει το χέρι για τα καλά στη τσέπη λόγω των υπερβολικά ακριβών πλοίων, ένας κάτοικος λεκανοπεδίου μπορεί να πάει εκεί για Σαββατοκύριακο, κάτι που σίγουρα δε μπορεί να κάνει τόσο εύκολα σε άλλα νησιά της ιστορίας.

Ωστόσο κατέληξα στο συμπέρασμα ότι αν δε μπει θα την αδικήσω και ποιος είμαι εγώ για να κάνω κάτι τέτοιο; Τα λέει άλλωστε ξεκάθαρα ο Αργύρης Μπακιρτζής:


‘’ Στη Σέριφο και στη Καλκούτα

στο Μέξικο στην Ικαριά

κλείσε τα μάτια και βούτα

μες στα βαθιά τα νερά.



Όλα είναι ένα ψέμα

όλα είναι μαύρο χάλι

όλα εκτός από εσένα

κι οι βουτιές με το κεφάλι’’




Την έχω εξάλλου αδικήσει με τον τρόπο που την επισκέφτηκα. Μιλάμε για διακοπές ειδικών συνθηκών, που κλείστηκαν κυριολεκτικά τη τελευταία στιγμή με πολύ αγώνα και άγχος. Να ψάχνεις να βρεις διαμονές και μεταφορές για 15αυγουστο στα νησιά, λίγο μετά τις 25 Ιουλίου. Δύσκολο, αν όχι ακατόρθωτο…. Ο καλός θεούλης των Κυκλάδων έκανε το θαύμα του και δεν άφησε τα παιδιά του άστεγα τελευταία στιγμή!

Έτσι με τις 2 και κάτι μέρες που εν τέλει καταφέραμε να μείνουμε ουσιαστικά εκεί, εγκλωβισμένοι χωρίς μεταφορικό μέσο, μπορούμε να πούμε ότι πήραμε απλά μια γεύση.

Ανάμεσα σε Σίφνο και Κύθνο λοιπόν χώρεσε και η κούκλα που λέγεται Σέριφος. Αμιγώς κυκλαδίτικο νησί με πολλά ενδιαφέροντα πράγματα να δει και να κάνει κανείς, ωραίο κλίμα και κόσμο, εκπληκτικές παραλίες, γαστρονομικό ενδιαφέρον, γενικότερα ένα νησί που το συστήνω ανεπιφύλακτα.

Το πρωινό της 12ης Αυγούστου 2014 αναχωρούσαμε από τη Σίφνο. Δε χρειάστηκε ούτε μισάωρο για να δέσει το πλοίο στο «Λιβάδι», λιμάνι του νησιού και οικισμός χωρίς κάτι το ιδιαίτερο σε ομορφιά, στον οποίο όμως βρίσκονται τα πάντα, από ενοικιαζόμενα δωμάτια, μεταφορές, καταστήματα, κτλ.

IMG_2092.JPG

IMG_2093.JPG


Η εικόνα της χώρας χτισμένης στο λόφο απέναντι ήταν εντυπωσιακή, και θα μας ακολουθούσε σε όλη τη διάρκεια της παραμονής μας εκεί:

IMG_2095.JPG


Πήγαμε να αφήσουμε τα πράγματα στο σπίτι που είχαμε βρει, το οποίο για τελευταία στιγμή ήταν ότι καλύτερο, ευρύχωρο, διώροφο και με μεγάλη βεράντα, στη τιμή των 120€ το βράδυ. Δεν είχαμε κανένα παράπονο, ο ιδιοκτήτης ήταν ευγενέστατος και είχε μάλιστα και μια ψαροταβέρνα στο λιμάνι στην οποία μας πρότεινε απλά να πάμε. Γενικότερα πάντως να ξέρετε ότι η Σέριφος στη διαμονή δεν έχει χαμηλές τιμές. Εμείς σταθήκαμε τυχεροί.

Το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν να αναζητήσουμε αμάξι προς ενοικίαση, μιας και γνωρίζαμε ότι οι μετακινήσεις είναι για τα σκυλιά με τα τοπικά μέσα. Δύσκολο έως ακατόρθωτο, καθώς η τύχη που είχαμε μαζί μας δε μας βοήθησε και σ’ αυτό το τομέα. Δεν υπήρχε διαθέσιμη προς ενοικίαση ούτε ρόδα από καρότσι, έτσι αναγκαστικά βασιστήκαμε σε ότι βρήκαμε να διοργανώνεται από ιδιώτες, ώστε να μπορέσουμε να δούμε κάποια μέρη του νησιού:

IMG_2097b.JPG


Κατόπιν συμβουλευτήκαμε το χάρτη και με τη βοήθεια ενός ντόπιου καταλήξαμε στη παραλία που θα επισκεπτόμασταν, καθώς είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζει κανείς που μπορεί να κάνει μπάνιο και που όχι, βάσει της κατεύθυνσης του ανέμου εκείνη την ημέρα. Είναι κάτι που οφείλετε να κάνετε εφόσον επισκέπτεστε νησιά:

IMG_2097e.JPG


Ευτυχώς εκείνη τη μέρα φυσούσε κατά πως έπρεπε, με αποτέλεσμα να επιλέξουμε τη παραλία «Γάνεμα» για να κάνουμε τη βουτιά μας, που προσωπικά τη θεωρώ μία από τις πιο ωραίες που έχω δει στις Κυκλάδες. Πήραμε το ιδιωτικό λεωφορείο και λίγα λεπτά μετά ήμασταν πάνω από τη παραλία:

IMG_2101.JPG

IMG_2102.JPG


Πλησιάζοντας η ομορφιά της θάλασσας μας έκανε αμέσως το κλικ. Υπέροχες εικόνες:

IMG_2105.JPG

IMG_2112.JPG


Μόνο μια ταβέρνα υπήρχε στη παραλία η οποία φρόντιζε να μας προμηθεύει συνεχώς λαχταριστές παγωμένες μπύρες:

IMG_2113.JPG


Βρήκαμε ένα αρμυρίκι για σκιά και βουτήξαμε σχεδόν αμέσως. Η θερμοκρασία του νερού ιδανική:

IMG_2115.JPG


Φρόντισα να εξερευνήσω και το βυθό λίγο στη πεντακάθαρη αυτή θάλασσα, μιας και δανείστηκα τα γυαλιά κολύμβησης από το Δημήτρη κάτι που μου άρεσε πολύ:

IMG_2117.JPG


Αποχωριστήκαμε το Γάνεμα με πολύ μεγάλη δυσκολία, καθώς ο χρόνος μας ήταν πολύ περιορισμένος. Ευχαριστηθήκαμε το μπάνιο όσο τίποτα όμως:

IMG_2119.JPG


Επιστρέψαμε απογευματάκι στο Λιβάδι με σκοπό να φάμε κάτι και να ετοιμαστούμε για βόλτα:

IMG_2124.JPG

IMG_2126.JPG


Θα ανεβαίναμε τελικά στη χώρα αφού έπεφτε ο ήλιος:

IMG_2132.JPG


Kαθίσαμε πρώτα στη γνωστή πιτσαρία με το όνομα «Κύκλωπας» με αισθητική δεκαετίας 80, υπέροχα όμως φαγητά και αφού σκάσαμε ψαχτήκαμε για το τοπικό λεωφορείο που θα μας ανέβαζε πάνω. Το γέλιο που ρίξαμε όταν διαπιστώσαμε ότι το αστικό είναι βγαλμένο από ταινία της Βουγιουκλάκη δε περιγράφεται. Ήταν ο μόνος τρόπος να ανέβουμε στη χώρα όμως, καθώς απέχει περίπου 4 χιλιόμετρα εξοντωτικής ανηφόρας που δε περπατιέται. Μπορεί όμως κάποιος να κατέβει με τα πόδια αν είναι απαραίτητο.

Η χώρα ήταν παραδοσιακή κυκλαδίτικη από αυτές που μας αρέσουν πολύ. Χτισμένη πάνω σε λόφο ήθελε αρκετή υπομονή καθώς τα σκαλιά ήταν πολλά και απότομα:

IMG_2133.JPG

IMG_2134.JPG


Φυσικά περιττό να πω ότι δε κυκλοφορεί αμάξι καθόλου στα στενάκια. Λίγο μετά φτάσαμε στη ξακουστή πλατεία της χώρας με το Δημαρχείο:

IMG_2141c.JPG


Και καθίσαμε στο πολύ γνωστό καφέ «Του Στράτου» για 1,2,3,4…14, μπορεί και 24 ρακόμελα. Καλοκαίρι στις Κυκλάδες, επιβάλλεται:

IMG_2141d.JPG


Μείναμε και βολτάραμε αρκετά στη χώρα η οποία ήταν πανέμορφη και αποφασίσαμε να τη ξαναδούμε πιο νωρίς. Πήραμε το γνωστό τελευταίο λεωφορείο στο οποίο περιμέναμε ν’ ακούσουμε τον Πίπη να τραγουδάει «1 2 3 ωπ το ριξα στο σορολοπ» κάτι που δυστυχώς δε συνέβη, και κατεβήκαμε στο Λιβάδι:

IMG_2143d.JPG


Εκεί το νησί ξενυχτούσε σε έντονους ρυθμούς στο ‘’Yacht Club’’ κάτι που μας άρεσε γιατί δώσαμε συνέχεια στη νύχτα μας:

IMG_2147.JPG


Εξάλλου στις Κυκλάδες δε πρέπει να υπάρχει άγχος για την επόμενη μέρα…



Μια επόμενη μέρα που μας βρήκε να πίνουμε καφέ στο Λιβάδι, αναζητώντας προορισμό για μπάνιο κι έχοντας μπροστά μας όμορφη θέα:

IMG_2151.JPG


Πολύ όμορφη θέα:

IMG_2152.JPG


Αφού ρωτήσαμε και περιμέναμε ένα άλλο λεωφορείο για ώρα που δεν ήρθε, μπήκαμε στο πρώτο διαθέσιμο ταξί που βρήκαμε και πήραμε το δρόμο για τη παραλία που λέγεται «Ψιλή άμμος». Νομίζω βέβαια ότι δεν υπάρχει νησί που σέβεται τον εαυτό του και δεν έχει τουλάχιστον μια παραλία με αυτό το όνομα…

Δεν αργήσαμε να φτάσουμε καθώς ήμασταν σχετικά κοντά. Από τα ψηλά που βρισκόμασταν φαινόταν πολύ όμορφη:

IMG_2156.JPG


Είχε μερικά σκαλάκια που απαιτούσαν κατάβαση:

IMG_2157.JPG

IMG_2157b.JPG


Τα νερά της ήταν πολύ ωραία, ρηχά όμως και με φύκια σε μερικά σημεία λόγω του χθεσινού αέρα:

IMG_2159.JPG


Βρήκαμε σκιά, πήραμε καφεδάκια αρχικά και απολαύσαμε το μπανάκι μας:

IMG_2164.JPG

IMG_2165.JPG


Ήπιαμε και μερικές μπύρες κι αναχωρήσαμε, πάλι περιμένοντας το ταξί:

IMG_2170.JPG


Είχαμε στόχο να ανέβουμε στη χώρα όσο είναι μέρα ακόμα, κάτι που καταφέραμε να κάνουμε χωρίς αργοπορίες:

IMG_2171.JPG


Η θέα προμηνύονταν μαγική ακόμα και μέσα από το λεωφορείο ανεβαίνοντας:

IMG_2174.JPG

IMG_2176.JPG


Βρεθήκαμε στο γνώριμο σημείο με τα σκαλιά:

IMG_2177.JPG

IMG_2178.JPG


Και ξεκινήσαμε την ανάβαση:

IMG_2179.JPG

IMG_2180.JPG


Περάσαμε τα στενάκια:

IMG_2181.JPG

IMG_2182.JPG

IMG_2184.JPG


Ευρισκόμενοι ξανά στη πλατεία της χώρας με το δημαρχείο:

IMG_2186.JPG


Στην οποία δυσκολευτήκαμε πολύ για να μη κάτσουμε αμέσως για ένα τσίπουρο:

IMG_2187.JPG

IMG_2188.JPG


Συνεχίσαμε τη πορεία μας:

IMG_2189.JPG


Βλέποντας την απόκρημνη θέα της χώρας:

IMG_2193.JPG


Σε συνδυασμό με τα όμορφα κυκλαδίτικα σπίτια:

IMG_2195.JPG

IMG_2208.JPG


Και τα ακόμα πιο όμορφα στενάκια:

IMG_2194.JPG

IMG_2198.JPG


Φτάνοντας μετά από κόπο σε ένα άνοιγμα:

IMG_2201b.JPG

IMG_2202.JPG

IMG_2211.JPG


Βλέποντας το ηλιοβασίλεμα μ’ αυτή την υπέροχη εκδοχή:

IMG_2213.JPG


Ο κόλπος, το Λιβάδι, και στο φόντο η Σίφνος:

IMG_2214.JPG


Μαγικές στιγμές, ολοκάθαρες, Κυκλαδίτικες:

IMG_2215.JPG

IMG_2220m.JPG


Είχαμε ανέβει στο ψηλότερο σημείο, το εκκλησάκι του «Ιωάννη Χρυσόστομου» :

IMG_2222.JPG


Έχοντας πάντα κάτω μας τα σπίτια της χώρας:

IMG_2225.JPG


Συνεχίσαμε τη πορεία μας κατεβαίνοντας πλέον:

IMG_2227.JPG


Προς τις άλλες δύο κοντινές εκκλησίες «Αγ. Κωνσταντίνου και Ιωάννη»:

IMG_2232.JPG

IMG_2234.JPG

IMG_2229.JPG



Σκαρφαλώνοντας για να με βγάλουν τη κλασσική πλέον Κυκλαδίτικη φωτογραφία στη σκεπή:

IMG_2246.JPG

IMG_2238c.jpg


Και αφού το σκοτάδι άρχισε σιγά – σιγά να πέφτει πάνω στη Σέριφο:

IMG_2261.JPG


Καταλήξαμε με συνοπτικές διαδικασίες στο «Καφενέ του Βασιλέα» για να πιούμε μια ρακή:

IMG_2272.JPG


Λίγο αργότερα μας καλησπέρισε και έκατσε δίπλα μας ένας πολύ σπουδαίος καλλιτέχνης ο οποίος έδινε συναυλία στη χώρα το ίδιο βράδυ. Ο Ψαραντώνης. Ακόμα μια πολύ ωραία στιγμή της εκδρομής.

Πήραμε το λεωφορείο και κατεβήκαμε στο Λιβάδι αργά πλέον, για να πάμε να γλεντήσουμε για δεύτερο βράδυ στο ‘’Yacht Club’’ αλλά και για να κλείσω κάποιες εκκρεμότητες που είχα από τη προηγούμενη νύχτα. Ακόμα δεν ήρθαμε στη Σέριφο και έπρεπε κιόλας να αναχωρήσουμε…



Για το λόγο αυτό ξυπνήσαμε νωρίς την επόμενη μέρα. Ο χρόνος πίεζε, έτσι κι εμείς αφού ετοιμάσαμε τα πράγματα μας, κατευθυνθήκαμε προς το Camping και τη παραλία «Λιβαδάκια» για να πιούμε καφέ και να κάνουμε το μπάνιο μας. Πιάσαμε ένα τραπέζι και αυτό που μας έκανε εντύπωση ήταν ο πολύ νέος κόσμος που βρισκόταν εκεί.

Λίγα μέτρα πιο κάτω ήταν η όμορφη παραλία με τα δέντρα από άκρη σ’ άκρη, ότι έπρεπε για το τελευταίο μας μπάνιο στο νησί:

IMG_2277.JPG

IMG_2278.JPG


Προλάβαμε να πιούμε και μια μπύρα αλλά ο χρόνος ήταν αμείλικτος. Το πλοίο που θα μας πήγαινε στη Κύθνο ερχόταν σε λίγο, έτσι κι εμείς κατευθυνθήκαμε προς το λιμάνι σε απόσταση λίγων μέτρων.

Περάσαμε από το τέρμα του γνωστού λεωφορείου Αλικη Βουγιουκλάκη:

IMG_2278d.JPG


Φτάνοντας στο λιμάνι και βλέποντας τι χώρα απέναντι για λίγες ακόμα στιγμές:

IMG_2284.JPG


Ώσπου φάνηκε ο σκυλοπνίχτης που περιμέναμε:

IMG_2290.JPG


Στα πεντακάθαρα γεμάτα ψάρια νερά του λιμανιού της Σερίφου:

IMG_2288.JPG


Επιβιβαστήκαμε στο πλοίο:

IMG_2292.JPG


Και πιάσαμε θέση στο κατάστρωμα αποχαιρετώντας τη Σέριφο:

IMG_2295.JPG


Μια Σέριφο που όπως αναφέρω στην εισαγωγή μου την αδίκησα πολύ, ήταν όμως και η απουσία του μεταφορικού μέσου που έπαιξε μεγάλο ρόλο σ’ αυτό. Έτσι καταλαβαίνω καλύτερα από ποτέ ότι πέντε χρόνια και κάτι μετά πλέον πρέπει να ξεκινήσω να καταστρώνω τα σχέδια της επιστροφής!
 

alma

Member
Την Σέριφο την επισκέφτηκα πέρυσι.Ιούνιο 2019. Βρήκα την σχέση ποιότητας-τιμής καλύτερη από την διπλανή Τζια που είναι για μένα πιο υπερεκτιμημένη. Επίσης, αν και Ιούνιος ήταν ένα σωρό αναγνωρίσιμα πρόσωπα της τβ και των μίντια στο νησί,αλλά αυτό δεν εμπόδιζε την ατμόσφαιρα να παραμένει όχι κοσμική και το πνεύμα χαλαρότητας να επικρατεί στο νησί. Φαγητό επίσης καλό και στην Χώρα και σε άλλους οικισμούς.Μου άρεσε το νησί!
 

katkats

Moderator
Αμφιταλαντεύτηκα πολύ για το αν θα εντάξω τη Σέριφο στη συγκεκριμένη ιστορία. Από τη μία έχει όλα τα χαρακτηριστικά νησιού της Άγονης γραμμής, από την άλλη όμως είναι και από τα κοντινά σχετικά στην Αττική, κάτι που σημαίνει ότι με λίγη καλή θέληση και αφού βάλει το χέρι για τα καλά στη τσέπη λόγω των υπερβολικά ακριβών πλοίων, ένας κάτοικος λεκανοπεδίου μπορεί να πάει εκεί για Σαββατοκύριακο, κάτι που σίγουρα δε μπορεί να κάνει τόσο εύκολα σε άλλα νησιά της ιστορίας.
Καλά έκανες και έγραψες για τη Σέριφο, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι, ούτε ήταν, ούτε έχει τα χαρακτηριστικά νησιού της άγονης γραμμής. Κατά τη γνώμη μου, ένα ακόμα κακοποιημένο νησί των Κυκλάδων, το οποίο ακόμα είναι οκ για ένα σαββατοκύριακο βέβαια.
Εκεί ψηλά που φτάσατε στη Χώρα είναι τα υπολείμματα του ενετικού κάστρου ;)
 

psilos3

Member
Την Σέριφο την επισκέφτηκα πέρυσι.Ιούνιο 2019. Βρήκα την σχέση ποιότητας-τιμής καλύτερη από την διπλανή Τζια που είναι για μένα πιο υπερεκτιμημένη. Επίσης, αν και Ιούνιος ήταν ένα σωρό αναγνωρίσιμα πρόσωπα της τβ και των μίντια στο νησί,αλλά αυτό δεν εμπόδιζε την ατμόσφαιρα να παραμένει όχι κοσμική και το πνεύμα χαλαρότητας να επικρατεί στο νησί. Φαγητό επίσης καλό και στην Χώρα και σε άλλους οικισμούς.Μου άρεσε το νησί!
Καλά η Τζια δε παίζεται από ακρίβεια, είχαμε πάθει πλάκα. Δικαιολογημένα εν μέρει όταν τραβάει τέτοιου τύπου κόσμο, σκαφάτους κτλ, αλλά εντάξει δε προσφέρει και κάτι τρομερό. Μια όμορφη χώρα και υπέροχες όμως παραλίες. Θα μπορούσε να ήταν πολύ διαφορετικό νησί όντας και τόσο κοντά στην Αθήνα, αλλά... Όσο για τη Σέριφο όπως και να το κάνουμε έχει έντονο αυτό το Κυκλαδίτικο στοιχείο που αρέσει, ότι και αν συμβαίνει στο νησί. Δεν είναι και σα τη κοσμική γειτόνισα Σίφνο σε καμία περίπτωση.

Καλά έκανες και έγραψες για τη Σέριφο, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι, ούτε ήταν, ούτε έχει τα χαρακτηριστικά νησιού της άγονης γραμμής. Κατά τη γνώμη μου, ένα ακόμα κακοποιημένο νησί των Κυκλάδων, το οποίο ακόμα είναι οκ για ένα σαββατοκύριακο βέβαια.
Εκεί ψηλά που φτάσατε στη Χώρα είναι τα υπολείμματα του ενετικού κάστρου ;)
Ακριβώς αυτός είναι ο λόγος που σκέφτηκα αν θα γράψω γι' αυτήν ή όχι, και ακόμα το σκέφτομαι είναι η αλήθεια αν έκανα σωστά, καθώς τα υπόλοιπα νησιά είναι από λίγο έως πολύ διαφορετικά. Είναι κάπου στη μέση η όλη κατάσταση με τη Σέριφο. Δεν έχει τις δυσκολίες άλλων νησιών, ούτε τα προνόμια των γειτονικών όμως. Κακοποιημένο όταν λες προφανώς θα μιλάς για υπερτουρισμό και εκμετάλλευση; Και πάλι ναι μεν αλλά θα πω, έχω δει πολύ χειρότερα όπως γράφω πιο πάνω.
 

alma

Member
Καλά η Τζια δε παίζεται από ακρίβεια, είχαμε πάθει πλάκα.
Και απο συμπεριφορά ντόπιων θα έλεγα.Που δεν δίνουν δωμάτια για ένα σαββατοκύριακο;Που λένε πώς αν είναι να στο δώσουν να κάτσεις 5 μέρες ή μια βδομάδα;
Ε,πάω στην γειτονική Σέριφο και κάθομαι ένα 4 μερο. Για Τζιά μέχρι σουκου άντε 3 μέρες.Δίπλα είναι.Πάντως είναι ωραίο νησί κι η Τζια αλλά η Σέριφος μου αρέσει περισσότερο.Και οι τιμές εννοείται καλύτερες.
 

psilos3

Member
Και απο συμπεριφορά ντόπιων θα έλεγα.Που δεν δίνουν δωμάτια για ένα σαββατοκύριακο;Που λένε πώς αν είναι να στο δώσουν να κάτσεις 5 μέρες ή μια βδομάδα;
Ε,πάω στην γειτονική Σέριφο και κάθομαι ένα 4 μερο. Για Τζιά μέχρι σουκου άντε 3 μέρες.Δίπλα είναι.Πάντως είναι ωραίο νησί κι η Τζια αλλά η Σέριφος μου αρέσει περισσότερο.Και οι τιμές εννοείται καλύτερες.
Απαίσιοι προνομιούχοι Νοτιοελλαδίτες, που ΄χετε τις Κυκλάδες στα πόδια σας, σας μισώ :haha: :haha:

Πέρα από τη πλάκα αυτό είναι φαινόμενο με τέτοια νησιά και νοοτροπίες και συμπεριφορές ντόπιων, που πρέπει να αναλυθεί σε ξεχωριστό νήμα ίσως. Σκέφτομαι κάτι σχετικά... Πάντως χειρότερη αντιμετώπιση από την Άνδρο, δεν είχα σε κανένα νησί απ' όσα έχω πάει. Ίσως βέβαια και να έτυχε, δε θελω να μαι άδικος.
Στη Τζια σταθήκαμε τυχεροί με το σπιτονυκοκύρη μας, που και καλός ήταν και συνεννοήσιμος. Ωστόσο αυτή η υπερκοστολόγηση σε όλα εξοργιστική. Όχι βέβαια ότι δε συμβαίνει αυτό και σε άλλα μέρη, ιδιαίτερα σε νησιά που περιμένουν 2 μήνες για να δουλέψουν το καλοκαίρι.
Η Σέριφος είναι καθαρό Κυκλαδονήσι γι αυτό και αρέσει ;)
 

alma

Member
Απαίσιοι προνομιούχοι Νοτιοελλαδίτες, που ΄χετε τις Κυκλάδες στα πόδια σας, σας μισώ :haha: :haha:
Χμ....Για τις Κυκλάδες έχεις ένα δίκιο αλλά κι εγώ ζηλεύω που έχετε οι Βορειοελλαδίτες δίπλα σας τις παραλιάρες και την ομορφιά της Λήμνου κι από Αθήνα κάνεις σχεδόν μια μέρα να φτάσεις:rolleyes:....Για μένα η Λήμνος είναι από τα τοπ νησιά και σε παραλίες και σε τοπία και σε φαγητό!!!!!!!!
 

psilos3

Member
Χμ....Για τις Κυκλάδες έχεις ένα δίκιο αλλά κι εγώ ζηλεύω που έχετε οι Βορειοελλαδίτες δίπλα σας τις παραλιάρες και την ομορφιά της Λήμνου κι από Αθήνα κάνεις σχεδόν μια μέρα να φτάσεις:rolleyes:....Για μένα η Λήμνος είναι από τα τοπ νησιά και σε παραλίες και σε τοπία και σε φαγητό!!!!!!!!
Πάλι καλά νόμισα θα έλεγες Χαλκιδική και θα μαλώναμε :haha:
Δίπλα; Δε το λες και δίπλα, μιας και από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης δε φεύγει ούτε τράτα.
Θα μπορούσε να υπάρχει σύνδεση από αλλού, ίσως από τα Μουδανιά δε ξέρω, ωστόσο ο συντομότερος τρόπος να πας στη Λήμνο είναι μέσω Καβάλας, κάτι που σημαίνει ότι θέλεις 2 ώρες δρόμο + 4 ώρες πλοίο, γεγονός που τη καθιστά αποτρεπτική για λίγες μέρες.

Είναι στα πλάνα η Λήμνος τα τελευταία 2 χρόνια, καθώς μόνο καλά λόγια ακούω και διαβάζω και όλο και περισσότερο κόσμο βλέπω να την επισκέπτεται. Θέλω 6-7 ημέρες σε συνδυασμό με Αη Στράτη όμως, κι ελπίζω να μου κάτσει αυτό το καλοκαίρι.
Αν και πάντα τα μακρινά και μικρά νησιά του νότου μου διεγείρουν τη περιέργεια περοσσότερο...
 

alma

Member
Πάλι καλά νόμισα θα έλεγες Χαλκιδική και θα μαλώναμε :haha:
Δίπλα; Δε το λες και δίπλα, μιας και από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης δε φεύγει ούτε τράτα.
Θα μπορούσε να υπάρχει σύνδεση από αλλού, ίσως από τα Μουδανιά δε ξέρω, ωστόσο ο συντομότερος τρόπος να πας στη Λήμνο είναι μέσω Καβάλας, κάτι που σημαίνει ότι θέλεις 2 ώρες δρόμο + 4 ώρες πλοίο, γεγονός που τη καθιστά αποτρεπτική για λίγες μέρες.

Είναι στα πλάνα η Λήμνος τα τελευταία 2 χρόνια, καθώς μόνο καλά λόγια ακούω και διαβάζω και όλο και περισσότερο κόσμο βλέπω να την επισκέπτεται. Θέλω 6-7 ημέρες σε συνδυασμό με Αη Στράτη όμως, κι ελπίζω να μου κάτσει αυτό το καλοκαίρι.

Δεν θες να ξέρεις πόσο είναι από Πειραιά για αυτό o_OΚοντά στις 20 ώρες....Φάγαμε, ήπιαμε,κοιμηθήκαμε, ξαναφάγαμε....Δεύτερο σπίτι μας έγινε το πλοίο.:haha:Κάποτε φτάσαμε όμως.
 

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Booking.com

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
30.342
Μηνύματα
710.348
Μέλη
35.185
Νεότερο μέλος
Kalliarafailaki

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom