1. Η αναδρομή στο παρελθόν συνεχίζεται! Ψηφίστε την Ταξιδιωτική Ιστορία του μήνα για τους μήνες Απρίλιο - Μάιο 2016! Κάντε κλικ εδώ!
Απόκρυψη ανακοίνωσης
Με την πλοήγησή σας στο Travelstories.gr αποδέχεστε τη χρήστη cookies που ενισχύουν την εμπειρία χρήσης. -- ΟΚ --

Πορτογαλία Οι περιπέτειες του τρίο Αζόρες στην Πορτογαλία.

Συζήτηση στο φόρουμ 'Ταξιδιωτικές Ιστορίες - Ευρώπη' που ξεκίνησε από το μέλος ioanna karagianni, στις 22 Αυγούστου 2011.

  1. varioAthens

    varioAthens Member

    Μηνύματα:
    4.729
    Likes:
    4.540
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    America Latina
    Eχετε και κενα μνημης απο το ολο ταξιδι??? :roll::bleh:
     
    #325
  2. hera

    hera Member

    Μηνύματα:
    126
    Likes:
    9
    Επόμενο Ταξίδι:
    Μπρατισλάβα
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Λατινική Αμερική..
    Με τόσο αλκοόλ ολημερίς & ολονυχτίς αμφιβάλλεις?? :D
     
    #326
  3. dim kyr

    dim kyr Member

    Μηνύματα:
    2.042
    Likes:
    5.860
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Μπαγκλαντες
    Σκέφτομαι ότι μετά την τελευταία επίσκεψή σας στην Πορτογαλία, οι εξαγωγές κρασιού και λοιπών αλκοολουχων, μειώθηκαν κατά 50%. Προφανώς για κάποιους -άγνωστους- λόγους αδειάσαν τα αποθέματα της χώρας. Τι να συνεβει άραγε? Αναρωτιέμαι.....
     
    #327
  4. ioanna karagianni

    Μηνύματα:
    1.651
    Likes:
    1.287
    Επόμενο Ταξίδι:
    ΓΕΩΡΓΙΑ
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    ...Ιθάκη...
    Όχι γλυκιά μου μπυρορουφήχτρα μόνο οι εξαγωγές κρασιού μειώθηκαν, των "λοιπών αλκοολούχων", όπως το θέτεις, έμειναν στα γνωστά επίπεδα. Και ο λόγος είναι προφανής. Δεν ήσουν εσύ μαζί μας. Αλλιώς, "λοιπά αλκοολούχα" όπως η μπύρα, θα ήταν τώρα για τους Πορτογάλους μια γλυκιά ανάμνηση.
     
    #328
  5. dim kyr

    dim kyr Member

    Μηνύματα:
    2.042
    Likes:
    5.860
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Μπαγκλαντες
    Καλώς τοτε! χαίρομαι που με τον τροπο μου δεν βοήθησα την καταβαράθρωση του εμπορικού ισοζυγίου της χώρας

    (Μην ξεχάσεις αυριο το ραντεβού σου των 10 στους ΑΑ. Εισαι σε οριακό σημείο)
     
    #329
  6. ioanna karagianni

    Μηνύματα:
    1.651
    Likes:
    1.287
    Επόμενο Ταξίδι:
    ΓΕΩΡΓΙΑ
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    ...Ιθάκη...
    ΑΑ; τι εννοείς του Απίθανους Αχινούς;
    ή τους Αδιάφορους Ατροφικούς;
    ή τους Αχρείαστους Αλιγάτορες;
     
    #330
  7. dim kyr

    dim kyr Member

    Μηνύματα:
    2.042
    Likes:
    5.860
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Μπαγκλαντες
    #331
  8. pigi_dikaiou

    pigi_dikaiou Member

    Μηνύματα:
    550
    Likes:
    513
    Επόμενο Ταξίδι:
    ......
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Αγιο Ορος
    Βρε δεν αφηνετε τις εξυπναδες βραδιατικα...να στρωθει και η Ιωαννα να συνεχισει την ιστορια γιατι με εχει στην αναμονη απο το απογευμα?
     
    #332
  9. travelina

    travelina Member

    Μηνύματα:
    415
    Likes:
    720
    Επόμενο Ταξίδι:
    ?
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ιαπωνία [√]
    #333
  10. ioanna karagianni

    Μηνύματα:
    1.651
    Likes:
    1.287
    Επόμενο Ταξίδι:
    ΓΕΩΡΓΙΑ
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    ...Ιθάκη...
    Αυτό μόνο έχεις να πεις προς υπεράσπιση μου, παλιοπροδότρα; Δεν θα σε πιάσω στα χέρια μου; (στις 7.30 σήμερα συγκεκριμένα)

    Πηγή μου μόνο μια μέρα σε είχα να περιμένεις. Δεν θα με μαλώσεις ναι;
     
    #334
    Last edited by a moderator: 24 Φεβρουαρίου 2018
  11. ioanna karagianni

    Μηνύματα:
    1.651
    Likes:
    1.287
    Επόμενο Ταξίδι:
    ΓΕΩΡΓΙΑ
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    ...Ιθάκη...
    Η τελευταία μέρα ενός ταξιδιού, συνήθως έχει μια αλαζονική μελαγχολία. Πίσω από την λύπη για την αναχώρηση, κρύβεται η χαρά μας γιατί καταφέραμε να κάνουμε αυτό το ταξίδι. Η μελαγχολία είναι μια απόδειξη του πόσο καλά περάσαμε.

    Ο δικός μας γυρισμός θα ήταν μακρύς. Θα κατηφορίζαμε από το Πόρτο ως την Λισαβόνα. Στο δρόμο μας θα συναντούσαμε την Κοίμπρα και την Τομάρ. Είχαμε μεγάλα σχέδια στο μυαλό μας. Όλα χωρούσαν, η διαδρομή, το πανεπιστήμιο, η Κοϊμπρα, το Τομάρ, το κάστρο, το αεροδρόμιο. Τώρα που το ξανασκέφτομαι δεν τολμώ να αναφερθώ στο θράσος μας, να υπολογίζουμε πως θα έχουμε χρόνο να κάνουμε ίσως μια μικρή επίσκεψη και σε καμιά άλλη πόλη. Όχι, προτιμώ να το αποσιωπήσω.

    Το πρώτο μας μέλημα φτάνοντας στην Κοϊμπρα ήταν να βρούμε το πανεπιστήμιο. Δεν μας ήταν καθόλου δύσκολο. Η πόλη φημίζεται για το πανεπιστήμιο της. Βρίσκεται κτισμένο πάνω σε λόφο με πανέμορφη θέα στο ποτάμι. Είχε μια εντυπωσιακή είσοδο,

    ai809.photobucket.com_albums_zz16_ioannakara_16_1.jpg

    που όταν την περάσαμε βρεθήκαμε εδώ:

    ai809.photobucket.com_albums_zz16_ioannakara_111.jpg

    (Τώρα που βλέπω ξανά τις φωτογραφίες η Υβόννη αποθανάτισε και εμένα να περνάω την είσοδο του Πανεπιστημίου. Λογικό πάντοτε είναι σημαντικό για κάποιον να καταφέρει να περάσει στο Πανεπιστήμιο.)

    Για κακή μας τύχη, γινόντουσαν κάποια έργα συντήρησης όταν πήγαμε. Είναι αυτά τα ακαθορίστου σχήματος αντικείμενα που φαίνονται στο κάτω μέρος της φωτογραφίας, τούβλα τα λένε. Όμως οι επισκέπτες δεν πτοούνταν καθόλου. Ούτε και ο χώρος. Συνέχιζε να είναι επιβλητικός και γοητευτικός παρόλη την ακαταστασία που επικρατούσε στο μεγαλύτερο μέρος του προαύλιου του. Η θέα του πανεπιστημίου με ανακούφισε. Φοβόμουν πως θα αντικρίσω ένα από αυτά τα βικτωριανού ρυθμού, βαριά κτίρια, με σκαλίσματα σε θολό καφέ χρώμα. Ενώ τώρα αυτά που είχα μπροστά μου ήταν με καθαρές απλές γραμμές , βαμμένα λευκά.

    Ήταν μεσημέρι και ο ήλιος μας τυραννούσε αρκετή ώρα. Ενώ όμως η λογική κίνηση ήταν να χωθούμε σε ένα από τα ενδιαφέροντα κτίρια, για να γλυτώσουμε την ηλίαση, να δροσιστούμε και να αρχίσουμε την ξενάγηση μας, την προσοχή μας τράβηξε ένας γάμος. Ήταν περίεργο, μέρα μεσημέρι μιας ζεστής ημέρας να κυκλοφορούν άντρες και γυναίκες με κουστούμια, τουαλέτες και ψηλοτάκουνα. Μάθαμε αργότερα ότι στο παλιό καθεδρικό του προαυλίου, τον Se Velha, έχουν το δικαίωμα να παντρεύονται μόνο οι καθηγητές του πανεπιστημίου. Συνηθίζουν μάλιστα να ντύνονται με ρούχα εποχής και όχι με κοινά νυφικά. Η κοπέλα με την εντυπωσιακή μπορντό περιβολή είναι η νύφη.
    ai809.photobucket.com_albums_zz16_ioannakara_21.jpg

    Μπουκάραμε στην βιβλιοθήκη. Επιτέλους, δροσιά, σκιά και ησυχία. Στην βιβλιοθήκη, αν και δεν υπήρχαν αναγνώστες να ενοχλήσουμε, έπρεπε να μιλούμε και να περπατούμε σιγά, και απαγορεύονταν οι φωτογραφίες. Για αυτό μην με ρωτάτε που τις βρήκα αυτές εδώ.

    ai809.photobucket.com_albums_zz16_ioannakara_112_1.jpg

    ai809.photobucket.com_albums_zz16_ioannakara_19.jpg

    Ακόμα και αν με βασανίσετε δεν πρόκειται να σας μαρτυρήσω ότι η Τραβελίνα μας τραβούσε στην ζούλα. Αφού δεν είχαμε καμιά ελπίδα να χαλαρώσουμε στα τραπέζια της βιβλιοθήκης διαβάζοντας ένα από τα άπειρα βιβλία της, φύγαμε για μια βόλτα στην πόλη.

    Όμορφη πόλη ομολογουμένως. Όπως και οι περισσότερες πόλεις της Πορτογαλίας, το ποτάμι της, ήταν το κύριο χαρακτηριστικό της. Όμορφες γέφυρες, πρασιές, σπίτια κτισμένα κατά μήκος της όχθης του. Ο χρόνος μας όμως ήταν περιορισμένος. Φάγαμε σε ένα όμορφο εστιατόριο και γυρίσαμε στην πλατεία την Κοϊμπρα, για ένα παγωτό και ένα αντίο.

    Στο Τομάρ φράσαμε απογευματάκι, και ανεβήκαμε κατευθείαν στο κάστρο. Αν και είχαμε βιαστεί όσο περισσότερο μπορούσαμε, το κάστρο δεν μας περίμενε. Είχε κλείσει. Για να κρύψουμε την απογοήτευση μας, βαλθήκαμε να θαυμάζουμε την πόλη από ψηλά. Και δεν τα πήγαμε και άσχημα. Καθότι το κάστρο, όπως όλα τα κάστρα που σέβονται τον εαυτό τους, ήταν χτισμένο σε στρατηγικό σημείο, και είχε την επίβλεψη όλης της πόλης.

    Στο Τομάρ, θα ήθελα να είχα μείνει μια μέρα. Δεν ξέρω τι άλλο υπάρχει εκεί εκτός από το κάστρο και το πάρκο στο κέντρο της πόλης. Όμως θα ήταν μια όμορφη στάση χαλάρωσης σε ένα ταξίδι με αυτοκίνητο. Η πλατεία του ήταν το σημείο όπου ενώνονταν δύο ποταμοί. Μιλάμε για πολύ νερό.

    ai809.photobucket.com_albums_zz16_ioannakara_51_1.jpg

    Μια γέφυρα οδηγούσε από τον δρόμο στο πάρκο της αντίπερα όχθης. Μια δροσερή νοικοκυρεμένη περιοχή, από αυτές που δημιουργούν την αίσθηση οικειότητας, λες και έχουμε βρεθεί εκεί ξανά. Και αυτή η ασφάλεια του γνώριμου είναι που βοηθά να χαλαρώσουμε και να απολαύσουμε αυτό που έχουμε μπροστά μας.

    Η επόμενη στάση μας, το τέλος, ήταν το αεροδρόμιο. Αναγκαστικά πρέπει να βρω έναν επίλογο. Κάτι αντάξιο της Πορτογαλίας. Όμως στο μυαλό μου έχω εικόνες που δεν μπορώ να τις συνδέσω σε φράσεις.
    Βλέπω έναν παρδαλό τοίχο με τα αζουλεζους του να αστράφτουν στον ήλιο.
    Στέγες σπιτιών στη σειρά με σοφίτες.
    Απόκρημνους γκρεμούς και άγριους ωκεανούς.
    Κάστρα παραμυθιού.
    Επαρχιακούς δρόμους γεμάτους ορτανσίες.
    Πράσινες περιοχές με καταρράκτες και ποτάμια.
    Ιστορικές γέφυρες.
    Ποτήρια με κόκκινο πόρτο.
    Αμπέλια να κατηφορίζουν ως το ποτάμι.
    Την Υβόννη να αγκαλιάζει τα δέντρα, αλλά τα χέρια της να μην χωράνε όλον τον κορμό.
    Την Τραβελίνα να πιάνει φιλίες με τις αγελάδες, αλλά αυτές να μην έχουν e mail.

    Κανονικά η ιστορία οφείλει να τελειώσει με fadoς, όμως οι επιθυμίες που μου δημιούργησε αυτή η χώρα εκφράζονται περισσότερο με αυτό εδώ.
     
    #335
    Last edited by a moderator: 6 Οκτωβρίου 2013
    STAV, hera, ANEL and 9 others like this.
  12. travelina

    travelina Member

    Μηνύματα:
    415
    Likes:
    720
    Επόμενο Ταξίδι:
    ?
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ιαπωνία [√]
    Και...
    τα κλασικά σύμβολα κάθε πανεπιστημίου που σέβεται τον εαυτό του
    P (965).jpg

    λίγο ακόμη από την οροφή της βιβλιοθήκης
    P (978).jpg

    η θέα στο ποτάμι μέσα από το πανεπιστήμιο
    P (986).JPG

    τα ποταμάκια του Το(υ)μάρ
    P (1009).jpg
    P (1014).JPG
     
    #336
    giannoula, NTINA, coccobill and 2 others like this.