travellersoul.
Member
- Μηνύματα
- 323
- Likes
- 836
- Ταξίδι-Όνειρο
- Ο γύρος του κόσμου
Απόφαση και προετοιμασία ταξιδιού
Βασικός στόχος του ταξιδιού ήταν το Βιετνάμ, ωστόσο επειδή δεν ξέραμε ποτέ θα μπορούσαμε να βρεθούμε ξανά σε αυτή τη μεριά του πλανήτη μας είχε πιάσει η απληστία μας και θέλαμε να χωρέσουμε στις μέρες που είχαμε όσα περισσότερα μπορούσαμε. Κάπως έτσι προέκυψε η Ταϊλάνδη στο παιχνίδι σε συνδυασμό με το γεγονός ότι βρήκαμε τα πιο φθηνά εισιτήρια για να μεταβούμε στη ΝΑ Ασία.
Κάπως έτσι τα Χριστούγεννα του 2024 κλείστηκαν εισιτήρια για 23 Ιουλίου από Αθήνα για Μπανγκόκ και 16 Αυγούστου από Ανόι για Αθήνα. Αυτό που έμενε ήταν να καταλήξουμε τι θα μεσολαβούσε, κάτι που δεν αποδείχθηκε καθόλου εύκολη υπόθεση.
Παρακολουθηαμε δεκάδες βίντεο, διαβάσαμε ιστορίες, ψάξαμε στο ίντερνετ, αναζητούσαμε μανιωδώς αεροπορικά για τις μετακινήσεις μας, προσπαθήσαμε μέχρι και την Καμπότζη να χωρέσουμε στο πρόγραμμα (μάταια φυσικά) μέχρι που καταλήξαμε στο τελικό μας πρόγραμμα που ουσιαστικά περιλάμβανε μια εβδομάδα στην Ταϊλάνδη και 2 στο Βιετνάμ.
Αφού φτιάξαμε το πρόγραμμα, αποκλείοντας τη Βόρεια Ταϊλάνδη και το Πουκέτ και κάποια γνωστα αξιοθέατα του Βιετνάμ που δεν ταίριαζαν σε εμάς και φυσικά αφήνοντας κάποια ενδεχόμενα ανοιχτά, έπρεπε να εξοπλιστούμε κατάλληλα. Τι σήμαινε αυτό;
-Λες να κάνουμε εμβόλια;
-Ελα μωρέ δεν είναι υποχρεωτικά.
-Ναι αλλά είμαστε επιρρεπείς με τις ασθένειες.
-Ας είναι.
Κάναμε λοιπόν και 3 εμβόλια, τελευταία στιγμή, 1 κάθε εβδομάδα πριν την εβδομάδα που ήταν η αναχώρηση μας.Να είναι καλά συγγενικό πρόσωπο φαρμακοποιός που μας βοήθησε και μας εξασφάλισε και το φαρμακείο που είχαμε μαζί μας.
Τι άλλο έμενε; Αποσκευές.
-Δηλαδή θες βαλίτσα; Πέρυσι μια χαρά χώρεσαν τα πράγματα σου. Ποιος θα την κουβαλάει;
-......
Ο συνταξιδιωτης μου ηταν αποφασισμενος οτι θα ερχοταν με backpack και οτι η βαλίτσα ηταν περιττή και μόνο ταλαιπωρία θα μας προσφέρε. Έτσι αποφάσισε να βρει λύση για να χωρέσουν όλα τα πράγματα μας. 2 backpack στις προβλεπομενες διαστάσεις χειραποσκευης (απο temu, ειναι θαύμα πώς άντεξαν όλο το ταξίδι και τα έχουμε ακόμα) και σακούλες που συμπιέζουν τον αέρα χωρίς κάποιο εξωτερικό εξάρτημα και καβάτζα επιπλέον μερικές σε περίπτωση που χαλούσαν αυτές που χρησιμοποιουσαμε. Τα πράγματα μας χώρεσαν, τα χέρια μας ήταν ελεύθερα και εμείς πανέτοιμοι.
Τι άλλο έμενε;
Βιζα για Βιετνάμ τσεκ.
Τουριστική κάρτα εισόδου για Ταϊλανδη τσεκ.
Και μετά φυσικά προέκυψε νέο άγχος. Και άμα βρέχει; άμα εχει πλημμύρες; άμα δεν μπορέσουμε να δούμε όσα θέλουμε; Φυσικά όλα αυτά κράτησαν μέχρι και τη μέρα της αναχώρησης αλλά από τη στιγμή που κλείσαμε την πόρτα του σπιτιού και ξεκινήσαμε για το αεροδρόμιο ο ενθουσιασμός τα είχε επισκιάσει όλα και η καρδιά μας χτυπούσε δυνατά σε ρυθμούς περιπέτειας.
Βασικός στόχος του ταξιδιού ήταν το Βιετνάμ, ωστόσο επειδή δεν ξέραμε ποτέ θα μπορούσαμε να βρεθούμε ξανά σε αυτή τη μεριά του πλανήτη μας είχε πιάσει η απληστία μας και θέλαμε να χωρέσουμε στις μέρες που είχαμε όσα περισσότερα μπορούσαμε. Κάπως έτσι προέκυψε η Ταϊλάνδη στο παιχνίδι σε συνδυασμό με το γεγονός ότι βρήκαμε τα πιο φθηνά εισιτήρια για να μεταβούμε στη ΝΑ Ασία.
Κάπως έτσι τα Χριστούγεννα του 2024 κλείστηκαν εισιτήρια για 23 Ιουλίου από Αθήνα για Μπανγκόκ και 16 Αυγούστου από Ανόι για Αθήνα. Αυτό που έμενε ήταν να καταλήξουμε τι θα μεσολαβούσε, κάτι που δεν αποδείχθηκε καθόλου εύκολη υπόθεση.
Παρακολουθηαμε δεκάδες βίντεο, διαβάσαμε ιστορίες, ψάξαμε στο ίντερνετ, αναζητούσαμε μανιωδώς αεροπορικά για τις μετακινήσεις μας, προσπαθήσαμε μέχρι και την Καμπότζη να χωρέσουμε στο πρόγραμμα (μάταια φυσικά) μέχρι που καταλήξαμε στο τελικό μας πρόγραμμα που ουσιαστικά περιλάμβανε μια εβδομάδα στην Ταϊλάνδη και 2 στο Βιετνάμ.
Αφού φτιάξαμε το πρόγραμμα, αποκλείοντας τη Βόρεια Ταϊλάνδη και το Πουκέτ και κάποια γνωστα αξιοθέατα του Βιετνάμ που δεν ταίριαζαν σε εμάς και φυσικά αφήνοντας κάποια ενδεχόμενα ανοιχτά, έπρεπε να εξοπλιστούμε κατάλληλα. Τι σήμαινε αυτό;
-Λες να κάνουμε εμβόλια;
-Ελα μωρέ δεν είναι υποχρεωτικά.
-Ναι αλλά είμαστε επιρρεπείς με τις ασθένειες.
-Ας είναι.
Κάναμε λοιπόν και 3 εμβόλια, τελευταία στιγμή, 1 κάθε εβδομάδα πριν την εβδομάδα που ήταν η αναχώρηση μας.Να είναι καλά συγγενικό πρόσωπο φαρμακοποιός που μας βοήθησε και μας εξασφάλισε και το φαρμακείο που είχαμε μαζί μας.
Τι άλλο έμενε; Αποσκευές.
-Δηλαδή θες βαλίτσα; Πέρυσι μια χαρά χώρεσαν τα πράγματα σου. Ποιος θα την κουβαλάει;
-......
Ο συνταξιδιωτης μου ηταν αποφασισμενος οτι θα ερχοταν με backpack και οτι η βαλίτσα ηταν περιττή και μόνο ταλαιπωρία θα μας προσφέρε. Έτσι αποφάσισε να βρει λύση για να χωρέσουν όλα τα πράγματα μας. 2 backpack στις προβλεπομενες διαστάσεις χειραποσκευης (απο temu, ειναι θαύμα πώς άντεξαν όλο το ταξίδι και τα έχουμε ακόμα) και σακούλες που συμπιέζουν τον αέρα χωρίς κάποιο εξωτερικό εξάρτημα και καβάτζα επιπλέον μερικές σε περίπτωση που χαλούσαν αυτές που χρησιμοποιουσαμε. Τα πράγματα μας χώρεσαν, τα χέρια μας ήταν ελεύθερα και εμείς πανέτοιμοι.
Τι άλλο έμενε;
Βιζα για Βιετνάμ τσεκ.
Τουριστική κάρτα εισόδου για Ταϊλανδη τσεκ.
Και μετά φυσικά προέκυψε νέο άγχος. Και άμα βρέχει; άμα εχει πλημμύρες; άμα δεν μπορέσουμε να δούμε όσα θέλουμε; Φυσικά όλα αυτά κράτησαν μέχρι και τη μέρα της αναχώρησης αλλά από τη στιγμή που κλείσαμε την πόρτα του σπιτιού και ξεκινήσαμε για το αεροδρόμιο ο ενθουσιασμός τα είχε επισκιάσει όλα και η καρδιά μας χτυπούσε δυνατά σε ρυθμούς περιπέτειας.
