1. Η αναδρομή στο παρελθόν συνεχίζεται! Ψηφίστε την Ταξιδιωτική Ιστορία του μήνα για τους μήνες Απρίλιο - Μάιο 2016! Κάντε κλικ εδώ!
Απόκρυψη ανακοίνωσης
Με την πλοήγησή σας στο Travelstories.gr αποδέχεστε τη χρήστη cookies που ενισχύουν την εμπειρία χρήσης. -- ΟΚ --

Λεττονία Λιθουανία Χαλάρωση και socializing στη Βαλτική (ή το ταξίδι ως ψυχοθεραπευτική εμπειρία)

Συζήτηση στο φόρουμ 'Ταξιδιωτικές Ιστορίες - Ευρώπη' που ξεκίνησε από το μέλος underwater, στις 3 Δεκεμβρίου 2012.

  1. underwater

    underwater Member

    Μηνύματα:
    2.076
    Likes:
    4.749
    Επόμενο Ταξίδι:
    ?
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ανταρκτική
    Ημέρα 1η: Άφιξη

    Καιρό είχα να ταξιδέψω με μεσημεριανή πτήση, συνήθως πετάω χαράματα είτε για να κερδίσω τη μέρα είτε επειδή δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική. Έτσι το μεσημεράκι της Τετάρτης 21ης Νοεμβρίου με βρήκε στο Βενιζέλο ευδιάθετη και έτοιμη για το ταξιδάκι! Η πτήση με aerosvit σε γενικές γραμμές καλή, χωρίς απρόοπτα. Χρήση λεωφορείων και όχι φυσούνας σε όλα τα αεροδρόμια που πήγα (με έφαγε το κρύο ομολογουμένως). Η πτήση από Αθήνα για Κίεβο σε ένα αεροπλάνο σχεδόν άδειο. Αυτό υπό άλλες συνθήκες θα με είχε ενθουσιάσει (ήμουν βασίλισσα με 3 καθίσματα για πάρτη μου, την τσάντα μου στο διπλανό κάθισμα και όχι ακουμπισμένη κάτω-μεγαλεία!), στη συγκεκριμένη κοινωνικό-οικονομική φάση όμως με μελαγχόλησε. Οι συνεπιβάτες ήταν στην πλειοψηφία τους Ουκρανοί ή γενικότερα από χώρες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ, ενώ οι λιγοστοί Έλληνες έδειχναν περισσότερο άτομα που ταξίδευαν για επαγγελματικούς λόγους παρά για αναψυχή.

    Άφιξη στο Κίεβο και, αφού μου σφράγισαν το εισιτήριο, κατεύθυνση προς το χώρο αναμονής. Το αεροδρόμιο ήταν μια cult εμπειρία: αγέλαστο προσωπικό, δύο μικρά duty free shops (στο γυρισμό που έψαξα να βρω τουαλέτα διαπίστωσα ότι υπάρχει και ένα άλλο μεγαλύτερο) από τα οποία ακούγονταν οι πλέον αταίριαστες μουσικές επιλογές (από κομμάτια με βυζαντινές επιρροές ως ροκ και mainstream), πουλιά που πετούσαν ανέμελα μες στον κλειστό χώρο, πανάκριβο φαγητό (ένα τοστ με τόνο 6 euros-δεν το τίμησα) και δεν συμμαζεύεται. Αλλά αφού βρήκα δωρεάν Wi-Fi δεν πτοήθηκα!

    Γύρω στις 3 ώρες μετά επιβιβαστήκαμε στο αεροπλάνο για Βίλνιους. Εκεί το αεροπλάνο ήταν σχεδόν γεμάτο (μικρό ελικοφόρο βέβαια). Η πτήση σύντομη και ευχάριστη, το σαντουιτσάκι σχετικά εύγευστο (σε αντίθεση με το ψιλοάθλιο γεύμα της πρώτης πτήσης), απλά πλέον νύσταζα πολύ και δεν ήμουν και προετοιμασμένη γι’ αυτό που θα συναντούσα στο Βίλνιους. Καθώς λοιπόν καταφτάσαμε από πτήση εκτός Schengen έπρεπε να περάσουμε έλεγχο διαβατηρίων. Δυστυχώς, όσοι είχαμε διαβατήριο/ταυτότητα ΕΕ δεν περνούσαμε από το γκισέ των Λιθουανών, αλλά από εκείνον με την ταμπέλα «All passports». Απαράδεκτο; Καθώς ήμουν προς τα πίσω στην ουρά έπρεπε να περιμένω πολύ ώρα, καθώς ο έλεγχος προς τους εκτός ΕΕ ήταν εξονυχιστικός. Οι Λιθουανοί πάλι ξεμπέρδεψαν σε ελάχιστα λεπτά, και ενώ περίμενα ο φύλακας να συνέβαλε στο ξεμπλοκάρισμα της ουράς, εκείνος απλά έκλεισε το γκισέ του και έφυγε. Πραγματικά λόγω κούρασης βρέθηκα στα όρια της υπομονής μου και την κατάσταση έκαναν ακόμα χειρότερη οι προσπάθειες κάποιων γέρων να μου φάνε τη σειρά. Τέλος πάντων, κάποια στιγμή έφτασε η σειρά μου και σε 30’’ είχα ξεμπερδέψει. Παρέλαβα βαλίτσα, επικοινώνησα με το ταξί που είχα κλείσει και λίγο μετά ήμουν στο ξενοδοχείο, όπου έκανα μπάνιο και κοιμήθηκα μακαρίως.

    Γενικότερα εγώ ήθελα να μείνω σε b& b, αλλά επειδή έφτανα μετά τις 12 το βράδυ προτίμησα για τις 3 πρώτες διανυκτερεύσεις μου ξενοδοχείο με 24ωρη reception και τα λοιπά. Αρχικά είχα βάλει στο μάτι ένα άλλο που θεωρείται πάρα πολύ καλό (Hotel Rinno), αλλά δυστυχώς είχαν τελειώσει τα μονόκλινα όταν προσπάθησα να κλείσω. Έτσι κατέληξα στο Hotel Zemaites, όπου πλήρωνα 30 euros/βραδιά. Πολύ συμπαθές ξενοδοχείο 3 αστέρων, πολύ καθαρό και άνετο, με απλό αλλά πλήρες πρωινό. Βασικό του μειονέκτημα όμως το ότι δεν είναι στο κέντρο, αλλά σε μια σχετικά άβολη περιοχή για κάποιον που δεν το έχει με τον προσανατολισμό όπως εγώ. Κατέβαινα με τρόλεϊ στο κέντρο καθημερινά (κάνει στάση στην πλατεία με τους σταθμούς) κι ευτυχώς κάθε βράδυ τύχαινε να με γυρίσει κάποιος στο ξενοδοχείο, οπότε δεν ταλαιπωρήθηκα. Αλλά σίγουρα η τοποθεσία του αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα στο να το ξαναεπέλεγα.

    Πρακτικές πληροφορίες:

    • Εγώ δεν αντιμετώπισα κανένα πρόβλημα με την aerosvit, τόσο όσον αφορά τις αποσκευές μου, όσο και πάνω σε ζητήματα καθυστερήσεων (αν εξαιρέσουμε μια 10λεπτη περίπου αργοπορία μιας από τις πτήσεις μου στην επιστροφή). Παρ’ όλα αυτά η mfish με είχε ενημερώσει σε ένα topic σχετικά με τις συχνές καθυστερήσεις της aerosvit τόσο στα δρομολόγια, όσο και στην παράδοση αποσκευών. Έχετέ το υπόψιν σας αυτό. Εγώ είχα πάρει έξτρα αλλαξιά και άλλα πρακτικά στη χειραποσκευή μου για κάθε ενδεχόμενο, αν και δεν χρειάστηκαν.
    • Όπως προανέφερα, το αεροδρόμιο του Κιέβου έχει απίστευτα ακριβές τιμές στο φαγητό/ποτό, ενώ στα duty free θα τις χαρακτήριζα αντίστοιχες με Ελλάδα. Προσωπικά (και αν και αγόρασα μια μπάμπουσκα στην επιστροφή από εκεί), προτίμησα να μην τους αφήσω δεκάρα για φαγητό, όσο και αν πεινούσα. Σας προτείνω να έχετε κάποιο σνακ/σάντουιτς/νερό μαζί σας. Δεν είμαι τσιγκούνα, κάθε άλλο, δεν μου αρέσει όμως και να επιβραβεύω συμπεριφορές αισχροκέρδειας μόνο και μόνο για να το παίξω large.
    • Ταξί είχα κλείσει on line από μια εταιρεία που μου είχε προτείνει ο Θανάσης(Taxi booking in Lithuania - eTAKSI.lt). Σε γενικές γραμμές είναι οργανωμένοι και έμεινα ικανοποιημένη. Πλήρωσα 30 litas (μιλάμε για μεταμεσονύκτια κούρσα), αν και νομίζω ότι μπορεί κάνεις να βρει και λίγο φθηνότερα. Γενικότερα πάντως μην το αφήσετε στην τύχη το ζήτημα ταξί, επειδή άκουσα από πολλές πηγές (και αρκετούς Λιθουανούς), ότι οι ταξιτζήδες εκεί κάνουν τρελές απατεωνιές στους ξένους.
    • 1 euro=3.45 litas. Εγώ είχα αλλάξει λίγα χρήματα στο Βενιζέλο για το ταξί και πιθανό απρόοπτο, αλλά συνάλλαγμα έκανα βασικά σε τράπεζα στο Βίλνιους. Γενικότερα στο Βίλνιους μπορείς να αλλάξεις χρήματα μόνο στις τράπεζες, σε αντίθεση με τη Ρίγα που είναι γεμάτη ανταλλακτήρια (ενδεικτικό της τουριστικής της ανάπτυξης). Όσο για ΑΤΜ, εννοείται ότι υπάρχουν πολλά παντού.
     
    #13
    Chris22, alma, alexandra80 and 14 others like this.
  2. alma

    alma Member

    Μηνύματα:
    2.352
    Likes:
    7.219
    Το να είναι ψιλοάδειο το αεροπλάνο είναι θετικό βρε.:xmas_wink:
    Αλλάζεις και θέση αν θες.Επιπλέον παρά το κουραστικό ταξίδι,από τον τίτλο της ιστορίας σου φαίνεται ότι τελικά πέρασες πολύ ωραία.:xmas_wink:
     
    #14
  3. underwater

    underwater Member

    Μηνύματα:
    2.076
    Likes:
    4.749
    Επόμενο Ταξίδι:
    ?
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ανταρκτική
    Μωρέ θετικό είναι από πλευρά αράγματος, απλά συνδυάζοντάς το με τη δυσχερή κατάσταση στην Ελλάδα όσο να 'ναι ψυχοπλακώνεσαι.
     
    #15
  4. Italitsa

    Italitsa Member

    Μηνύματα:
    790
    Likes:
    682
    Επόμενο Ταξίδι:
    Αυστρία-Λίχτενσταϊν-Σλοβε
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Περού-Αργεντινή
    Στη μπασκετομάνα πήγε, πώς να μην περάσει καλά;;; Πες μου ότι στην ιστορία σου θα περιλαμβάνονται και ψηλοί Λιθουανοί!!:xmas_mrgreen:
    Παρακολουθώ και εγώ με αμείωτο ενδιαφέρον και περιμένω τη συνέχεια.....:xmas_smile:
     
    #16
  5. underwater

    underwater Member

    Μηνύματα:
    2.076
    Likes:
    4.749
    Επόμενο Ταξίδι:
    ?
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ανταρκτική
    Italitsa θα σε απογοητεύσω, αλλά δεν είναι καθόλου του γούστου μου οι Λιθουανοί και γενικότερα αυτού του στυλ οι άντρες. Προτιμώ πιο μαυριδερές καταστάσεις. :xmas_cheesygrin: Ακόμα και οι Ιταλοί να φανταστείς περισσότερο μου αρέσουν! :bleh:
     
    #17
  6. Italitsa

    Italitsa Member

    Μηνύματα:
    790
    Likes:
    682
    Επόμενο Ταξίδι:
    Αυστρία-Λίχτενσταϊν-Σλοβε
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Περού-Αργεντινή
    Ω ναι....με απογοήτευσες.... :xmas_sad: όχι τόσο για τους Λιθουανούς (είναι όντως ασπρουλιάρηδες) όσο για τους Ιταλούς... Αλλά επειδή δε θέλω να σπαμάρω στην ιστορία σου, όχι δε θα παραθέσω φώτο με όμορφους Ιταλους όσο και αν με τρώει να το κάνω.....:bleh::bleh::bleh:
     
    #18
  7. underwater

    underwater Member

    Μηνύματα:
    2.076
    Likes:
    4.749
    Επόμενο Ταξίδι:
    ?
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ανταρκτική
    Ημέρα 2η: πρώτη εξόρμηση στο Βίλνιους

    Μετά από ένα χορταστικό πρωινό και αφού ντύθηκα ζεστά καθώς το κρύο ήταν τσουχτερό, ξεκίνησα για την πρώτη μου εξόρμηση στο Βίλνιους. Το τρόλεϊ για το κέντρο συχνότατο. Ανεβαίνω λοιπόν χαρωπή και ρωτάω τον οδηγό αν μπορεί να μου δώσει εισιτήριο (καθώς μπορείς να αγοράσεις τόσο από περίπτερο, όσο και μέσα στο όχημα). Χρησιμοποιώ συμπληρωματικά τη γλώσσα του σώματος καθώς υποψιάζομαι ότι γενικότερα τα αγγλικά των ανθρώπων εκεί δεν είναι και τα ιδανικά. Η αντίδρασή του με ξάφνιασε: άρχισε να φωνάζει και να χειρονομεί με τρόπο που μου θύμισε κάποιους χρυσαυγίτικων επιρροών λεωφορειατζήδες εδώ στην Αθήνα όταν απευθύνονται σε Πακιστανούς. What the fuck? Σάστισα λίγο, αλλά μετά από μερικά δευτερόλεπτα συνέχισα επίμονα να του δείχνω το μηχάνημα ακύρωσης και τη θήκη για τα λεφτά στο διαχωριστικό του. Με τα πολλά έγινε η συναλλαγή και όλα καλά.

    Αυτή λοιπόν ήταν η πρώτη μου επαφή με τη λιθουανική «ευγένεια». Γενικότερα οι άνθρωποι είναι αγέλαστοι, αρκετά απότομοι, ενώ όταν πας να τους ρωτήσεις κάποιες πληροφορίες στο δρόμο σπάνια φιλοτιμούνται να βοηθήσουν. Πολλές φορές η αντίδρασή τους στην προσέγγισή μου ήταν σα να πήγαινα να τους ζητήσω δανεικά! Δεν έλειπαν βέβαια και οι εξαιρέσεις, καθώς γνώρισα και μερικούς ευγενέστατους και εγκάρδιους Λιθουανούς. Περισσότερο απότομοι ήταν οι μεγαλύτερης ηλικίας άνθρωποι, ενώ γενικότερα οι άντρες ήταν πιο προσιτοί από τις γυναίκες.

    Άτομα που μίλησα μου έδωσαν διάφορες εξηγήσεις για αυτή τη συμπεριφορά. Η βασική (που είναι και αυτή που κρατάω) είναι τα απομεινάρια του σοβιετικού παρελθόντος της χώρας. Το γεγονός ότι η πλειοψηφία αντιμετωπίζει τεράστια δυσκολία στα αγγλικά κάνει ακόμα εντονότερη την κατάσταση. Βέβαια τα παραπάνω ισχύουν λίγο-πολύ και για τη Λεττονία, όπου η αντίδραση τους ήταν όμως τελείως διαφορετική (λεπτομέρειες σε άλλο κεφάλαιο). Η άλλη εξήγηση είναι το ότι συνδέουν τους νοτιοευρωπαίους με τους τσιγγάνους και ότι θεωρούν ότι πιθανώς να θέλουμε να τους πουλήσουμε κάτι. :shock: Αυτό μου το είπε ένας συγκεκριμένος Λιθουανός ο οποίος τόνισε ότι του έχουν αναφέρει παρόμοιες συμπεριφορές διάφοροι Ιταλοί και γενικότερα μεσόγειοι και ότι αυτή είναι η εξήγηση που δίνει. Το παραπάνω μου φάνηκε ατυχές σχόλιο σε μια προσπάθειά του να δικαιολογήσει τους συμπατριώτες του, αλλά γενικότερα μου φαίνεται απίθανο να ισχύει κάτι τέτοιο, κι ακόμα περισσότερο για μένα που, αν εξαιρέσουμε τα σκούρα μαλλιά μου, δεν έχω τα τυπικά μεσογειακά χρώματα.

    Μετά από αυτή τη μικρή παρένθεση ας περάσω και στο Βίλνιους. Κατέβηκα σε μια μεγάλη πλατεία όπου βρίσκονται ο σιδηροδρομικός σταθμός και αυτός των υπεραστικών, έχουν αφετηρία πολλά λεωφορεία, υπάρχει πιάτσα ταξί και τα σχετικά. Πολύ χρώμα στην περιοχή δίνει ο ηλικιωμένος ακορντεονίστας, τον οποίο συναντούσα κάθε φορά που περνούσα από αυτό το σημείο. Αφού έκανα συνάλλαγμα άρχισα να περπατάω προς την Παλιά Πόλη. Η αρχική εικόνα του Βίλνιους είχε μια αίσθηση παρακμής με παλιά και κακοδιατηρημένα κτίρια κι όλο αυτό έκαναν ακόμα εντονότερο οι σκυθρωπές φάτσες και το γκρίζο χειμωνιάτικο χρώμα. Παρ’ όλα αυτά μου άρεσε.

    Πλησιάζοντας προς την Παλιά Πόλη η πόλη απέκτησε περισσότερο ενδιαφέρον. Όμορφα κτίρια, έντονο μπαρόκ στοιχείο με νεοκλασσικές και γοτθικές πινελιές, πλήθος εκκλησιών. Πλησιάζοντας προς την Pilies gatve ο κόσμος αυξανόταν, ενώ σε διάφορα σημεία μπορούσες να δεις υπαίθριους πωλητές.

    afarm9.staticflickr.com_8061_8247079836_f95c90d993_z.jpg
    Vilnius* afarm9.staticflickr.com_8208_8247115178_c0c416e136_z.jpg
    vilnius
    afarm9.staticflickr.com_8203_8246051133_65acf40d40_z.jpg
    vilnius_around

    Η ορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Νικολάου

    afarm9.staticflickr.com_8348_8247087420_8f935a8551_z.jpg
    Vilnious_st.nickolas
    afarm9.staticflickr.com_8481_8246050409_8ec7387a28_z.jpg
    vilnius_st.nickolas

    Η ορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Παρασκευά και ανοιχτή αγορά

    afarm9.staticflickr.com_8343_8247086332_9dcb0ba748_z.jpg
    Vilnious_st.paraskeva

    Εντύπωση μου έκανε η πληθώρα των πανάκριβων καταστημάτων μόδας που είδα σε εκείνη την περιοχή. Όλο αυτό μου έδωσε την εικόνα μιας επίπλαστης ευμάρειας και δεν μπόρεσα παρά να μην θυμηθώ την κατάσταση στην Ελλάδα πριν μερικά χρόνια, με τις έντονες επιδείξεις νεοπλουτισμού. Μελαγχόλησα λίγο.

    afarm9.staticflickr.com_8481_8246051933_d07e11893c_z.jpg
    vilnius_souv

    Η Pilies gatve καταλήγει πολύ κοντά στην πλατεία του Καθεδρικού. Πρόκειται για μια τεράστια πλατεία, στην οποία δεσπόζει όπως είναι φυσικό ο Καθεδρικός. Αρχικά χτίστηκε το 1251 στο σημείο όπου παλιότερα βρισκόταν ένας παγανιστικός ναός, αλλά η σημερινή του, νεοκλασσικού στυλ, μορφή χρονολογείται στα τέλη του 18ου αιώνα. Από ό, τι διαβάζω έκλεισε από τους σοβιετικούς το 1950, συζητήθηκε ακόμα και η χρήση του ως γκαράζ για επισκευή φορτηγών, άνοιξε πάλι το 1956 σαν γκαλερί, ενώ ξαναέγινε καθολικός ναός το 1989.

    afarm9.staticflickr.com_8197_8247085438_480c5f0697_z.jpg
    Vilnious_cathedral
    afarm9.staticflickr.com_8061_8247084860_605ab7f141.jpg
    Vilnious_cathedral

    Λίγο πιο πέρα υπάρχει ένα πάρκο, η φθινοπωρινή εικόνα του οποίου με γοήτευσε. Λατρεύω τα πεσμένα στη γη κίτρινα φύλλα και την όλη ατμόσφαιρα που δημιουργούν.

    afarm9.staticflickr.com_8488_8247114432_f32f94e09d_z.jpg
    mom_park

    Εκεί ξεκινά και το δρομάκι που ανεβαίνει στον μικρό λόφο με το Κάστρο, το οποίο αποτελεί το σύμβολο της ανεξάρτητης Λιθουανίας. Το ανηφόρισμα ευχάριστο και αρκετά ξεκούραστο, δε λαχάνιασα καθόλου παρά το κρύο. Η θέα μου άρεσε πολύ, από τη μία η παλιά πόλη και ο Λόφος των Τριών Σταυρών που αποτελεί το σύμβολο του Βίλνιους, από την άλλη το μοντέρνο κομμάτι της πόλης με τους ουρανοξύστες.

    afarm9.staticflickr.com_8347_8246016859_1cc916e9e8_z.jpg
    Vilnious_uppercastle
    afarm9.staticflickr.com_8057_8247084804_13e488f1f1_z.jpg
    Vilnious_uppercastle
    afarm9.staticflickr.com_8477_8247082800_fffa8853ce_z.jpg
    Vilnious_panoramic
    afarm9.staticflickr.com_8203_8247081824_a8298ede7d_z.jpg
    Vilnious_panoramic
    afarm9.staticflickr.com_8205_8247121342_225536e748_z.jpg
    3crosseshill

    Μαυροπούλια πετούσαν συνέχεια από πάνω μας, δίνοντας μια ατμοσφαιρική, χειμωνιάτικη αίσθηση στο τοπίο. Είχα ήδη αρχίσει να ερωτεύομαι το Βίλνιους!

    afarm9.staticflickr.com_8344_8247120338_c1c35e80ee_z.jpg
    3crossesandbirds

    Κατηφόρισμα, βόλτα στα μεσαιωνικά σοκάκια και κατάληξη στην υπέροχη γοτθική εκκλησία της Αγίας Άννας, τη ωραιότερη ίσως εκκλησία του Βίλνιους. Ο τοπικός θρύλος λέει ότι ο Ναπολέων είχε ενθουσιαστεί τόσο μαζί της, όπου ανέφερε ότι θα ήθελε να μπορούσε να τη συρρικνώσει και να την πάρει μαζί του στο Παρίσι τοποθετώντας τη στη χούφτα του.

    afarm9.staticflickr.com_8199_8247081096_189b515b8a_z.jpg
    Vilnious_st.anne

    Λίγο πιο πέρα υπάρχει ένα ρέμα (Vilnia) το οποίο οδηγεί στο Uzupis, την μποέμ συνοικία του Βίλνιους για την οποία θα σας μιλήσω σε άλλο κεφάλαιο. Το γεφυράκι που ενώνει τις δύο πλευρές είναι γεμάτο λουκέτα που έχουν αφήσει ζευγαράκια, ενώ είδα κολλημένα ακόμα και post-it με τηλέφωνα και mails.

    afarm9.staticflickr.com_8203_8246014197_9a854c31e9.jpg
    Vilnious_bridge

    Κάπου εκεί πείνασα και ξαναπήγα στην Pilies gatve και πιο συγκεκριμένα στο όμορφο και ατμοσφαιρικό εστιατόριο λιθουανικής κουζίνας Forto Dvaras. Κάθισα στο υπόγειο και απόλαυσα πεντανόστιμες σπεσιαλιτέ. Γενικότερα πολύ δημοφιλείς είναι οι ρέγκες, τις οποίες μαρινάρουν με διάφορους τρόπους και σερβίρουν με ποικίλα συνοδευτικά. Δοκίμασα με καραμελωμένα λαχανικά, σταφίδες και πατάτες, ενώ για κυρίως πήρα κοτόπουλο με σως τυριού. Γι’ αυτά συν μια τεράστια μπύρα πλήρωσα το «δυσβάσταχτο» ποσό των 30 litas!

    afarm9.staticflickr.com_8485_8247119742_83ed060624_z.jpg
    herrings
    afarm9.staticflickr.com_8477_8246052691_fdd51f0b6e_z.jpg
    chicken

    Συνέχεια της βολτίτσας μου ενώ ο ήλιος άρχισε να πέφτει. Στάση στο πανεπιστήμιο, ενώ αγόρασα μερικές καρτ-ποστάλ από το βιβλιοπωλείο Littera, στο οποίο ξεχωρίζουν οι ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες στο εσωτερικό του.

    afarm9.staticflickr.com_8066_8246049507_e531711613_z.jpg
    vilnious_uni

    Στη συνέχεια πέρασα πάλι από την Πλατεία Καθεδρικού και διέσχισα τη γέφυρα του ποταμού Neris όπου οδηγεί στο σύγχρονο κομμάτι της πόλης. Έβγαλα μερικές φωτός, αλλά οι περισσότερες δεν είναι καλές για να τις ανεβάσω.

    afarm9.staticflickr.com_8477_8247080408_65085b1770_z.jpg
    Vilnious_cathedral

    Λίγο μετά πήγα στον Καθεδρικό για λίγη ξεκούραση και παρακολούθηση της λειτουργίας, μέχρι να συναντήσω την Ε., την πρώτη couchsurfer που γνώρισα.

    Εδώ θα πρέπει να κάνω μερικά σχόλια για το couchsurfing, το οποίο ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποίησα τόσο συστηματικά. Συγκεκριμένα, έβαλα μια «ανοιχτή» request όπου όλοι οι χρήστες των πόλεων στις οποίες θα επισκεπτόμουν μπορούσαν να δουν, αν έκαναν search, ότι έψαχνα (μεταξύ άλλων couchsurfers) να γνωρίσω ντόπιους. Τότε ήταν που διαπίστωσα εκ των έσω αυτά που λένε για το περίφημο «νυφοπάζαρο» του couchsurfing. Έλαβα πολλές requests από άντρες οι οποίες είχαν ξεκάθαρο υπονοούμενο ερωτικής φύσης! Η αλήθεια είναι ότι φρίκαρα, αλλά κατάλαβα ότι για πολύ κόσμο, ακόμα και στην Ευρώπη, το να ταξιδεύει μια κοπέλα μόνη σημαίνει ότι έχει «άλλου είδους» βλέψεις. Με τα πολλά αφαίρεσα τις δημόσιες requests και αποφάσισα να βγω μόνο με γυναίκες, με την εξαίρεση ενός συγκεκριμένου άντρα ο οποίος ήταν παντρεμένος και αυτό με έκανε να αισθάνομαι ασφαλής.

    Γι’ αυτό θα ήθελα να τονίσω σε όλες τις γυναίκες που ταξιδεύουν μόνες να είναι προσεκτικές με αυτά. Δεν λέω να μην γνωρίσετε άντρες ή να μην φιλοξενηθείτε στα σπίτια τους, άλλωστε υπάρχουν ιστορίες στο forum με πολύ καλές εμπειρίες. Απλά κάντε το με πολύ σύνεση, δείτε προσεκτικά το προφίλ του άλλου ατόμου και καλύτερα να επενδύσετε σε προσωπικό ψάξιμο παρά στην ευκολία μιας ανοιχτής request.

    Το απόγευμά μου με την Ε., μια πολύ γλυκιά και ευχάριστη κοπέλα 36 ετών, ήταν πολύ ενδιαφέρον. Ανεβήκαμε με το αυτοκίνητο στο Λόφο των Τριών Σταυρών για να δω τη νυχτερινή θέα της πόλης από ψηλά, ενώ στη συνέχεια αποπειράθηκε να με πάει στο Skybar του ξενοδοχείου Radisson για να πιούμε το ποτό μας επίσης με θέα. Δυστυχώς ήταν κλειστό λόγω ιδιωτικού event, αλλά δεν πολυστενοχωρήθηκα επειδή τα κυριλέ μπαρ δεν μου πολυαρέσουν. Εν τέλει πήγαμε σε ένα άλλο, επίσης με θέα, όπου δοκίμασα νόστιμο ζεστό κρασί και το ποτό-βόμβα 999, το οποίο δεν με ενθουσίασε.

    Η συζήτηση με την Ε. είχε πολύ ενδιαφέρον, καθώς με εισήγαγε στην κουλτούρα της χώρας, ενώ όσα συζητήσαμε επαληθεύτηκαν τις επόμενες μέρες σε μεγάλο βαθμό βάσει των εμπειριών μου με ντόπιους. Διαπίστωσα λοιπόν ότι πολλές γυναίκες που είναι τώρα 35-40 ετών έχουν πολύ μεγάλα παιδιά καθώς παντρεύτηκαν τότε πολύ νέες, ακόμα και έφηβες. Προφανώς καταπιεστήκαν και δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις των διαζευγμένων που ζουν ίσως λίγο ετεροχρονισμένα περισσότερο «ανέμελα», έχοντας το πλεονέκτημα ότι δεν έχουν τις ευθύνες των περισσοτέρων συνομήλικών τους στη Δυτική Ευρώπη καθώς έχουν ήδη μεγαλώσει τα παιδιά τους και μπορούν να είναι ιδιαίτερα δραστήριες στον ελεύθερο χρόνο τους.

    Επίσης είδα την αξία που έχουν γι’ αυτούς τους ανθρώπους τα ανοιχτά σύνορα και η δυνατότητα να ταξιδεύουν στην Ευρώπη χωρίς βίζα, κάτι που για εμάς θεωρείται δεδομένο. Γενικότερα η συζήτηση μου άρεσε πολύ, ενώ με κέρδισε απίστευτα η καλοσύνη και η γενναιοδωρία της Ε. Όταν το βράδυ γύρισα στο ξενοδοχείο αισθανόμουν χαρούμενη και γεμάτη νέες εμπειρίες.
     
    #19
  8. fenia42

    fenia42 Member

    Μηνύματα:
    3.072
    Likes:
    5.647
    Επόμενο Ταξίδι:
    Παλαιστίνη
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Γροιλανδία,Σβάλμπαρντ
    Θα συμφωνήσω οσον αφορα την ''λιθουανικη αγένεια'' και μάλιστα τα ξημερώματα που είχα φτάσει εγώ στο Βίλνιους είχα απελπιστεί αλλά σιγά σιγά το συνηθίζεις :)
     
    #20
    underwater likes this.
  9. underwater

    underwater Member

    Μηνύματα:
    2.076
    Likes:
    4.749
    Επόμενο Ταξίδι:
    ?
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ανταρκτική
    Όντως, αγουροξυπνημένη άγρια χαράματα σε μια καινούρια πόλη κι αυτές τις σκυθρωπές φάτσες τριγύρω δεν ακούγεται σαν την ιδανική πρωινή εμπειρία. :xmas_biggrin:
     
    #21
  10. alma

    alma Member

    Μηνύματα:
    2.352
    Likes:
    7.219
    Οι φωτογραφίες σου μου αρέσουν πολύ.Πάντως πολύ εκνευριστική οι συμπεριφορά του οδηγού,ε?Λεφτά θα αφήσει ο τουρίστας έλεος.
     
    #22
    underwater likes this.
  11. underwater

    underwater Member

    Μηνύματα:
    2.076
    Likes:
    4.749
    Επόμενο Ταξίδι:
    ?
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ανταρκτική
    Ημέρα 3η (μέρος 'α): Τρακάι του παραμυθιού

    Η τρίτη μέρα του ταξιδιού ήταν και εκείνη που ξύπνησα με τον μεγαλύτερο ενθουσιασμό, καθώς επρόκειτο να επισκεφτώ το μέρος που ήθελα όσο τίποτα άλλο να δω σε αυτό το ταξίδι, το Τρακάι. Για έναν άνθρωπο που χρησιμοποιεί το username underwater δεν είναι δύσκολο να φανταστείτε ότι ένα κάστρο περιτριγυρισμένο από λίμνες είναι κάτι ιδιαίτερα δελεαστικό!

    Το Τρακάι, το οποίο άρχισε να αναπτύσσεται τον 13ο αιώνα αποτέλεσε παλαιότερα την πρωτεύουσα της Λιθουανίας. Είναι χτισμένο ανάμεσα στις λίμνες Galvė, Totoriškių and Bernardinų, οι οποίες δίνουν στο τοπίο μια ειδυλλιακή όψη. Το περίφημο κάστρο του χτίστηκε το 1410 με ρόλο οχυρού, κάτι που ενίσχυε η στρατηγική του θέση πάνω σε ένα νησάκι στη λίμνη Galvė. Η άνοδος του Βίλνιους συντέλεσε στη σταδιακή παρακμή του Τρακάι, ενώ καταστράφηκε από τους Κοζάκους το 1655. Η ανοικοδόμηση του υπέροχου αυτού κάστρου έγινε από τους Σοβιετικούς. Ξεκίνησε τη δεκαετία του 1950 και ολοκληρώθηκε μόλις το 1987.

    Ιδιαίτερο χρώμα στο Τρακάι δίνει και η τουρκόφωνη φυλή των Karaims, η παρουσία της οποίας στην περιοχή χρονολογείται από τον 14ο αιώνα. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν διατηρήσει σε μεγάλο βαθμό τα ήθη και τα έθιμά τους, τα ξύλινα σπιτάκια τους είναι χαρακτηριστικά, ενώ έχουν τη δική τους συναγωγή (καθώς ασπάζονται ένα είδος ιουδαϊσμού), νεκροταφείο και λοιπά. Για τους τουρίστες είναι βέβαια περισσότερο γνωστοί για τα πιτάκια τους, τα περίφημα kybyns.

    Ξεκίνησα λοιπόν για τον σταθμό των υπεραστικών, όπου με το που έφτασα και ρώτησα σχετικά πληροφορήθηκα ότι το επόμενο λεωφορείο θα ήταν σε 5’. «Κωλόφαρδη ήμουν» σκέφτηκα, αλλά μετά έμαθα ότι υπάρχουν γύρω στα 50 δρομολόγια μεταξύ Βίλνιους και Τρακάι καθημερινά, οπότε δύσκολο να αναγκαστεί να περιμένει κάποιος για ώρα. Μισή ώρα, άντε 40’ μετά ήμουν στον σταθμό του Τρακάι. Ο σταθμός βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της πόλης (όπως κοιτάμε το κάστρο) και χρειάζεται να περπατήσει κανείς αρκετά για να βρεθεί στην πλευρά του κάστρου. Εγώ επειδή περπατούσα αργά, χάζευα και έβγαζα φωτός έκανα πάνω από μισή ώρα.

    Η ομορφιά του τοπίου στο Τρακάι απλά δεν περιγράφεται. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που το κάνει τόσο ξεχωριστό. Η ηρεμία του νερού; Τα γραφικά σπιτάκια; Η βλάστηση; Όλα αυτά μαζί; Η μουνταμάρα του καιρού έδινε μια ξεχωριστή νότα στην όλη ατμόσφαιρα, του ταιριάζει νομίζω ο χειμώνας σαν εποχή!

    afarm9.staticflickr.com_8067_8249270869_9eeca7cde0_z.jpg
    trakai
    afarm9.staticflickr.com_8479_8249288045_2854de48c5_z.jpg
    trakai
    afarm9.staticflickr.com_8485_8249285701_19ca2b76a6_z.jpg
    trakai
    afarm9.staticflickr.com_8209_8250351638_ed1e52ae3a_z.jpg
    trakai
    afarm9.staticflickr.com_8342_8249273017_9af5f8475d_z.jpg
    trakai

    Για το κάστρο τι να σας πω, δεν υπάρχουν λόγια! Υπέροχο μεσαιωνικό κτίσμα, ξεπροβάλλει αγέρωχο από μακριά, ενώ ο τρόπος που αντανακλάται η εικόνα του στα γαλήνια νερά της λίμνης σχεδόν μου έφερε δάκρυα στα μάτια. Απίστευτο μέρος, και ήμουν τυχερή επειδή το απόλαυσα χωρίς τις ορδές τουριστών που συρρέουν το καλοκαίρι (αν και ακόμα και τέλος Νοέμβρη είχε κάμποσους).

    afarm9.staticflickr.com_8341_8250349826_88b5951611_z.jpg
    trakai_castle
    afarm9.staticflickr.com_8200_8250339504_af9cb46123_z.jpg
    trakai_castle

    Διέσχισα τις γεφυρούλες και έκανα περίπατο περιμετρικά στο νησάκι του κάστρου χαζεύοντας τη μαγεία του νερού. Αισθανόμουν ότι βρισκόμουν σε μεσαιωνικό παραμύθι!

    afarm9.staticflickr.com_8068_8250344548_8643c1be86_z.jpg
    trakai_castle
    afarm9.staticflickr.com_8065_8249275995_aac2a7d42d_z.jpg
    trakai
    afarm9.staticflickr.com_8490_8249279061_f359c5f566_z.jpg
    trakai

    Στη συνέχεια επισκέφτηκα το μουσείο που στεγάζεται στο κάστρο και στο οποίο μπορείτε να πάρετε ιστορικές, πολιτισμικές και ηθογραφικές πληροφορίες για τη Λιθουανία και το Τρακάι. Ήταν αρκετά ενδιαφέρον, αν και εμένα αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν η περιδιάβασή μου στις σκάλες και τα δωμάτια του εντυπωσιακού κάστρου.

    afarm9.staticflickr.com_8338_8249274585_1436fcce01_z.jpg
    trakai_castle
    afarm9.staticflickr.com_8342_8249299455_65dc76fc07_z.jpg
    trakai_castle

    Βόλτα για φαγητό μετά και κατεύθυνση λίγο πιο πέρα από την περιοχή του κάστρου, σε ένα μαγαζί, το Senoji Kibinine, το οποίο μου πρότεινε η Ε. το προηγούμενο βράδυ και εν συνεχεία έμαθα ότι θεωρείται ίσως το καλύτερο του Τρακάι. Έφαγα μαριναρισμένες ρέγκες (κλασικά) και δύο πιτάκια kybyns, το ένα με λαχανικά και μυρωδικά και το άλλο με κοτόπουλο. Το πρώτο με ενθουσίασε, το δεύτερο όχι και τόσο, αν και η ζύμη ήταν καταπληκτική και στα δύο. Το φαγητό συνόδευσα με ένα μη αλκοολούχο ποτό με περίεργη γεύση (ήταν χυμός μήλου με ένα αφέψημα).

    afarm9.staticflickr.com_8198_8250365558_ab99f17a7d_z.jpg
    trakai_herrings
    afarm9.staticflickr.com_8067_8250367594_9137416d5d_z.jpg
    IMG_1860

    Χάζεμα του κάστρου για μια ακόμα φορά, περπάτημα ως τα ΚΤΕΛ και επιστροφή στο Βίλνιους για να συναντήσω την επόμενη couchsurfer του ταξιδιού μου!

    Πρακτικές πληροφορίες

    • Το Τρακάι απέχει από το Βίλνιους 28χλμ και η απόσταση με το λεωφορείο καλύπτεται σε λίγο παραπάνω από μισή ώρα. Αυτό βέβαια εξαρτάται και από την κίνηση που θα συναντήσετε. Τιμή για το πηγαινέλα υπολογίστε γύρω στα 7 euros.
    • Το μουσείο του κάστρου είναι ανοιχτό από τις 10 το πρωί και κλείνει μεταξύ 17.00-19.00 ανάλογα με την εποχή που θα το επισκεφτείτε. Το εισιτήριο είναι στα 14 litas, το φοιτητικό-μαθητικό είναι στα 6, ενώ υπάρχει και εισιτήριο υπερηλίκων στα 8, το οποίο όμως δεν καθορίζεται από ποιά ηλικία ξεκινάει. Εντύπωση μου έκανε ένα ζευγάρι στα 50, άντε 55 που ζήτησε τέτοιο εισιτήριο και η ταμίας το δέχτηκε. Αν θέλετε να φωτογραφίσετε πληρώνετε ακόμα 4 litas. Επίσης γίνονται και οργανωμένες ξεναγήσεις αλλά είναι πολύ πιο ακριβές και δε νομίζω ότι αξίζει (μην φανταστείτε ότι πρόκειται και για κάποιο θηριώδους μεγέθους ή ιδιαίτερα ξεχωριστό μουσείο).

    Για μένα αν κάποιος πάει Λιθουανία η επίσκεψη στο Τρακάι ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ.
     
    #23
    KIKI, malysa, akerboom and 17 others like this.
  12. elenara88

    elenara88 Member

    Μηνύματα:
    1.780
    Likes:
    1.797
    Επόμενο Ταξίδι:
    Πορτογαλία
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ανταρκτική, Περού, Ινδία
    τελεια αφηγηση τελειο το Τρακαι και οι φωτος!!!!!!! μπραβο!!!!!!!!!!!!!!!:xmas_biggrin:
     
    #24
    underwater likes this.