Sam-chal
Member
- Μηνύματα
- 1.372
- Likes
- 3.942
- Επόμενο Ταξίδι
- Απρογραμμάτιστο
- Ταξίδι-Όνειρο
- Περού, Χιλή, Βολιβία
Μην περιμένετε να διαβάσετε ρομαντική ιστορία.
Είναι απλά μια καταγραφή από τα υπολείμματα που έχουν μείνει στη μνήμη μου.
Βρισκόμαστε στο 1996, η αδελφή της συζύγου μου με το μπατζανάκη μου έκαναν το γαμήλιο ταξίδι τους με πρακτορείο στην Ιταλία.
Τότε οι δουλειές είχαν αρχίσει να πηγαίνουν καλά οπότε κάπως ζηλέψαμε και αποφασίσαμε να πάμε και εμείς του χρόνου. Θα ήταν το πρώτο ταξίδι της συζύγου μου στο εξωτερικό.
Αύγουστος 1997, απευθύνομαι σε ταξιδιωτικό γραφείο και μου κλείνει οδικό μία εβδομάδα «Ο γύρος της Ιταλίας» σε πρακτορείο γνωστό της Θεσσαλονίκης.
Εκκίνηση από Αθήνα, ένα γκρουπ γύρω στα 25 άτομα, οι περισσότεροι συμπαθείς αλλά υπήρξαν και 2-3 ζευγάρια θα τα χαρακτηρίσω αντιπαθητικά λόγω συμπεριφοράς.
Ξεκίνημα για Ηγουμενίτσα, επιβίβαση στο πλοίο, ταξίδι νυχτερινό και αφού βολευτήκαμε στις καμπίνες μας φτάσαμε στο Μπάρι το πρωί.
Δεν μείναμε στο Μπάρι ούτε δευτερόλεπτο και κινήσαμε για την Νάπολη. Εντυπωσιακοί δρόμοι γέφυρες που εναλλάσσονταν με τούνελ, εκτάσεις με καλλιέργειες, χωριά πάνω σε υψώματα Μικρή βόλτα στο κέντρο της Νάπολης και στη συνέχεια επίσκεψη στην Πομπηία με ξενάγηση.
Εδώ κάνω μια παρένθεση για να πω πως είχαμε ξεναγό ένα παλικάρι φοιτητής (μάλλον αιώνιος), σπουδαστής σε σχολή αρχιτεκτονικής. Ίσως ήταν ο καλύτερος ξεναγός που έχω συναντήσει. Σε όλο το ταξίδι μας πλούτισε με πολλές γνώσεις και λεπτομέρειες που κυριολεκτικά «μπουκώσαμε», ας είναι καλά όπου και αν είναι…
Από εδώ και πέρα δεν θυμάμαι πόσες μέρες μείναμε σε κάθε μέρος απλά περιγράφω σημεία επίσκεψης.
Δεν μείναμε στη Νάπολη, φύγαμε κατευθείαν για Ρώμη. Φτάσαμε βράδι σε ένα ξενοδοχείο μακριά από το κέντρο. Την επόμενη μέρα ξενάγηση στην πόλη. Δεν χρειάζεται να απαριθμήσω τα αξιοθέατα. Δυστυχώς τότε δεν υπήρχε χρόνος για το Βατικανό το οποίο επισκεφθήκαμε χρόνια μετά μόνοι μας.
Πρέπει να πω πως το όλο ταξίδι ήταν ένα διαρκές τροχάδι.
Την επόμενη μέρα φύγαμε για Φλωρεντία με ενδιάμεση στάση την Σιέννα με την εντυπωσιακή πλατεία της και τα πανέμορφα δρομάκια της.
Μείναμε στην περιοχή της Φλωρεντίας μια ώρα μακριά από το κέντρο και η επίσκεψη ήταν πολύ βιαστική και επιφανειακή. Σχεδόν δεν την θυμόμουν αλλά βρεθήκαμε άλλες δύο φορές άλλες χρονιές και την απολαύσαμε.
Μετάβαση αστραπή στην Πίζα για φωτογραφίες και επιστροφή.
Νωρίς το πρωί αναχώρηση για Μιλάνο μέσω Μπολόνιας. Ντουόμο και Γκαλερία Βιττόριο Εμμανουέλε… αυτά προλάβαμε και είδαμε ( ; ).
Η μνήμη μου αδυνατεί να θυμηθεί που μείναμε στο Μιλάνο.
Τότε ο ξεναγός μας φανέρωσε το τυράκι:
- Θέλετε να πάμε Ελβετία στο Λουγκάνο;
- Ναι!!! Όλοι με μια φωνή.
- Το κόστος είναι 500 δραχμές το άτομο.
- Σύμφωνοι!
Περάσαμε τα σύνορα με έναν τυπικό έλεγχο και βρεθήκαμε στο Λουγκάνο όπου μας έκαναν εντύπωση τα έργα του Fernando Botero που ήταν διάσπαρτα στην πόλη.
Α! και το πόσος σεβασμός πρωτόγνωρος για μας τους Έλληνες υπήρχε από τους οδηγούς στους πεζούς.
Την επόμενη μέρα αφού επισκεφτήκαμε την Gardaland που περάσαμε πολύ όμορφα συνεχίσαμε στην Βερόνα για να χαϊδέψουμε και εμείς ως είθισται το στήθος της Ιουλιέτας καταλήξαμε στο Μέστρε όπου και διανυκτερεύσαμε στο ξενοδοχείο.
Πρωινό ξύπνημα με όρεξη όμως η αλγεινή εντύπωση μας έκανε ο διαχωρισμός στο πρωινό μας χάλασε λίγο... Διαφορετική αίθουσα με φτωχό πρωινό μόνο για τους Έλληνες!
Στη συνέχεια Βενετία, Πλατεία Αγ. Μάρκου με πλήθος περιστεριών που αν άπλωνες το χέρι σου κάθονταν επάνω, Γέφυρα Στεναγμών, επίδειξη κατασκευής μουράνο, βόλτα με γόνδολα στα βρώμικα τότε κανάλια που επέπλεαν περιττώματα και σαπουνάδες, βόλτες στα στενάκια.
Θα έλεγα ότι στο ταξίδι αυτό ήταν η καλύτερη μέρα, σχετικά άνετη και με πολλά σημεία ενδιαφέροντος.
Ημέρα επιστροφής η επόμενη… Αποχωριστήκαμε τον ξεναγό αφού τον ευχαριστήσαμε.
Προορισμός Αγκόνα, στάση στη Miniatura για να θαυμάσουμε τις μικρογραφίες μνημείων από διάφορες χώρες, πολλά τα χιλιόμετρα αλλά παρά την ανησυχία συνοδού και οδηγού φτάσαμε εγκαίρως.
Αφού επιβιβαστήκαμε στο πλοίο διαπιστώσαμε πως οι καμπίνες που είχε κλείσει το πρακτορείο δεν ήταν αρκετές για να μας καλύψουν άρχισαν οι τσακωμοί με τους αντιπαθητικούς να παίρνουν τις καμπίνες με το έτσι θέλω. Δώσαμε τόπο στην οργή και εθελοντικά μείναμε στο σαλόνι γιατί θεωρήσαμε ότι κάποιο από το γκρούπ δεν θα τους ήταν επώδυνο μιας και ήταν κάποιας ηλικίας.
Πρέπει να σημειώσω πως το πρακτορείο ένα μήνα μετά προς τιμήν του μας επέστρεψε το αντίτιμο της καμπίνας χωρίς καν να το ζητήσουμε.
Αποβίβαση στην Πάτρα και επιστροφή στην Αθήνα.
Θα έπρεπε να κάνουμε μερικά ταξίδια ακόμα με γκρουπ (Ισπανία, Γαλλία, Τυνησία, Ταυλάνδη, Κίνα) για να ξεθαρέψουμε και να αρχίσουμε τα ταξίδια μόνοι μας με εξαίρεση δύο χρόνια πριν στην Καππαδοκία με γκρουπ γιατί το θεώρησα ξεκούραστο και οικονομικό.
Συμβουλή σε όσους ταξιδεύουν με γκρουπ: Προσπαθήστε να ξεφύγετε από τα μαντρώματα, τολμήστε να κυκλοφορήσετε και μην δέχεστε να σας πάνε όπου θέλουν για το κομίσιον…
Είναι απλά μια καταγραφή από τα υπολείμματα που έχουν μείνει στη μνήμη μου.
Βρισκόμαστε στο 1996, η αδελφή της συζύγου μου με το μπατζανάκη μου έκαναν το γαμήλιο ταξίδι τους με πρακτορείο στην Ιταλία.
Τότε οι δουλειές είχαν αρχίσει να πηγαίνουν καλά οπότε κάπως ζηλέψαμε και αποφασίσαμε να πάμε και εμείς του χρόνου. Θα ήταν το πρώτο ταξίδι της συζύγου μου στο εξωτερικό.
Αύγουστος 1997, απευθύνομαι σε ταξιδιωτικό γραφείο και μου κλείνει οδικό μία εβδομάδα «Ο γύρος της Ιταλίας» σε πρακτορείο γνωστό της Θεσσαλονίκης.
Εκκίνηση από Αθήνα, ένα γκρουπ γύρω στα 25 άτομα, οι περισσότεροι συμπαθείς αλλά υπήρξαν και 2-3 ζευγάρια θα τα χαρακτηρίσω αντιπαθητικά λόγω συμπεριφοράς.
Ξεκίνημα για Ηγουμενίτσα, επιβίβαση στο πλοίο, ταξίδι νυχτερινό και αφού βολευτήκαμε στις καμπίνες μας φτάσαμε στο Μπάρι το πρωί.
Δεν μείναμε στο Μπάρι ούτε δευτερόλεπτο και κινήσαμε για την Νάπολη. Εντυπωσιακοί δρόμοι γέφυρες που εναλλάσσονταν με τούνελ, εκτάσεις με καλλιέργειες, χωριά πάνω σε υψώματα Μικρή βόλτα στο κέντρο της Νάπολης και στη συνέχεια επίσκεψη στην Πομπηία με ξενάγηση.
Εδώ κάνω μια παρένθεση για να πω πως είχαμε ξεναγό ένα παλικάρι φοιτητής (μάλλον αιώνιος), σπουδαστής σε σχολή αρχιτεκτονικής. Ίσως ήταν ο καλύτερος ξεναγός που έχω συναντήσει. Σε όλο το ταξίδι μας πλούτισε με πολλές γνώσεις και λεπτομέρειες που κυριολεκτικά «μπουκώσαμε», ας είναι καλά όπου και αν είναι…
Από εδώ και πέρα δεν θυμάμαι πόσες μέρες μείναμε σε κάθε μέρος απλά περιγράφω σημεία επίσκεψης.
Δεν μείναμε στη Νάπολη, φύγαμε κατευθείαν για Ρώμη. Φτάσαμε βράδι σε ένα ξενοδοχείο μακριά από το κέντρο. Την επόμενη μέρα ξενάγηση στην πόλη. Δεν χρειάζεται να απαριθμήσω τα αξιοθέατα. Δυστυχώς τότε δεν υπήρχε χρόνος για το Βατικανό το οποίο επισκεφθήκαμε χρόνια μετά μόνοι μας.
Πρέπει να πω πως το όλο ταξίδι ήταν ένα διαρκές τροχάδι.
Την επόμενη μέρα φύγαμε για Φλωρεντία με ενδιάμεση στάση την Σιέννα με την εντυπωσιακή πλατεία της και τα πανέμορφα δρομάκια της.
Μείναμε στην περιοχή της Φλωρεντίας μια ώρα μακριά από το κέντρο και η επίσκεψη ήταν πολύ βιαστική και επιφανειακή. Σχεδόν δεν την θυμόμουν αλλά βρεθήκαμε άλλες δύο φορές άλλες χρονιές και την απολαύσαμε.
Μετάβαση αστραπή στην Πίζα για φωτογραφίες και επιστροφή.
Νωρίς το πρωί αναχώρηση για Μιλάνο μέσω Μπολόνιας. Ντουόμο και Γκαλερία Βιττόριο Εμμανουέλε… αυτά προλάβαμε και είδαμε ( ; ).
Η μνήμη μου αδυνατεί να θυμηθεί που μείναμε στο Μιλάνο.
Τότε ο ξεναγός μας φανέρωσε το τυράκι:
- Θέλετε να πάμε Ελβετία στο Λουγκάνο;
- Ναι!!! Όλοι με μια φωνή.
- Το κόστος είναι 500 δραχμές το άτομο.
- Σύμφωνοι!
Περάσαμε τα σύνορα με έναν τυπικό έλεγχο και βρεθήκαμε στο Λουγκάνο όπου μας έκαναν εντύπωση τα έργα του Fernando Botero που ήταν διάσπαρτα στην πόλη.
Α! και το πόσος σεβασμός πρωτόγνωρος για μας τους Έλληνες υπήρχε από τους οδηγούς στους πεζούς.
Την επόμενη μέρα αφού επισκεφτήκαμε την Gardaland που περάσαμε πολύ όμορφα συνεχίσαμε στην Βερόνα για να χαϊδέψουμε και εμείς ως είθισται το στήθος της Ιουλιέτας καταλήξαμε στο Μέστρε όπου και διανυκτερεύσαμε στο ξενοδοχείο.
Πρωινό ξύπνημα με όρεξη όμως η αλγεινή εντύπωση μας έκανε ο διαχωρισμός στο πρωινό μας χάλασε λίγο... Διαφορετική αίθουσα με φτωχό πρωινό μόνο για τους Έλληνες!
Στη συνέχεια Βενετία, Πλατεία Αγ. Μάρκου με πλήθος περιστεριών που αν άπλωνες το χέρι σου κάθονταν επάνω, Γέφυρα Στεναγμών, επίδειξη κατασκευής μουράνο, βόλτα με γόνδολα στα βρώμικα τότε κανάλια που επέπλεαν περιττώματα και σαπουνάδες, βόλτες στα στενάκια.
Θα έλεγα ότι στο ταξίδι αυτό ήταν η καλύτερη μέρα, σχετικά άνετη και με πολλά σημεία ενδιαφέροντος.
Ημέρα επιστροφής η επόμενη… Αποχωριστήκαμε τον ξεναγό αφού τον ευχαριστήσαμε.
Προορισμός Αγκόνα, στάση στη Miniatura για να θαυμάσουμε τις μικρογραφίες μνημείων από διάφορες χώρες, πολλά τα χιλιόμετρα αλλά παρά την ανησυχία συνοδού και οδηγού φτάσαμε εγκαίρως.
Αφού επιβιβαστήκαμε στο πλοίο διαπιστώσαμε πως οι καμπίνες που είχε κλείσει το πρακτορείο δεν ήταν αρκετές για να μας καλύψουν άρχισαν οι τσακωμοί με τους αντιπαθητικούς να παίρνουν τις καμπίνες με το έτσι θέλω. Δώσαμε τόπο στην οργή και εθελοντικά μείναμε στο σαλόνι γιατί θεωρήσαμε ότι κάποιο από το γκρούπ δεν θα τους ήταν επώδυνο μιας και ήταν κάποιας ηλικίας.
Πρέπει να σημειώσω πως το πρακτορείο ένα μήνα μετά προς τιμήν του μας επέστρεψε το αντίτιμο της καμπίνας χωρίς καν να το ζητήσουμε.
Αποβίβαση στην Πάτρα και επιστροφή στην Αθήνα.
Θα έπρεπε να κάνουμε μερικά ταξίδια ακόμα με γκρουπ (Ισπανία, Γαλλία, Τυνησία, Ταυλάνδη, Κίνα) για να ξεθαρέψουμε και να αρχίσουμε τα ταξίδια μόνοι μας με εξαίρεση δύο χρόνια πριν στην Καππαδοκία με γκρουπ γιατί το θεώρησα ξεκούραστο και οικονομικό.
Συμβουλή σε όσους ταξιδεύουν με γκρουπ: Προσπαθήστε να ξεφύγετε από τα μαντρώματα, τολμήστε να κυκλοφορήσετε και μην δέχεστε να σας πάνε όπου θέλουν για το κομίσιον…
