Γεωργία Goodbye Stalin

fenia42

Member
Μηνύματα
3.186
Likes
6.642
Επόμενο Ταξίδι
Азербайджан
Ονειρεμένο Ταξίδι
Γροιλανδία,Σβάλμπαρντ
Μια ώρα μακριά από την Τιφλίδα υπάρχει μια όμορφη πόλη που κινείται σε χαλαρούς ρυθμούς. Οι κάτοικοί της είναι χαμογελαστοί και πρόθυμοι να σε εξυπηρετήσουν, η αρχιτεκτονική της είναι βασισμένη σε σοσιαλιστικά πρότυπα, με μεγάλες ορθογώνιες ψηλές άχρωμες πολυκατοικίες και φαρδιές λεωφόρους, ενώ ένα μεγάλο παλιό φρούριο στολίζει το λόφο της .
DSC00761.JPG

Η πόλη αυτή είναι το Γκόρι και είναι γνωστή ως η γενέτειρα του Ιωσήφ Βισσαριόνοβιτς Τζουκασβίλι, ή κατά κόσμον Στάλιν, που σημαίνει ατσαλένιος. Η μητέρα του τον προόριζε να γίνει ιερέας αλλά η μοίρα του επεφύλασσε εντελώς διαφορετικά σχέδια. Το σπιτάκι στο οποίο γεννήθηκε το 1878 ο μικρός Ιωσήφ, σώζεται ακόμα και ακριβώς από πίσω του έχει δημιουργηθεί το ομώνυμο μουσείο , αφιερωμένο στο σκληροπυρηνικό ηγέτη της ΕΣΣΔ.
DSC00700.JPG

Η δράση του Στάλιν ήταν αμφιλεγόμενη, μιας και είναι ευρέως γνωστό ότι έστειλε εκατοντάδες χιλιάδες ψυχές στα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας -γνωστά και ως γκουλάγκ- . Πολλοί εξ’ αυτών ήταν στο στενό κύκλο του, συγγενείς και συνεργάτες. Διάφορα βιβλία έχουν γραφτεί για τον Στάλιν και τη δράση του, ενώ για τη ζωή στα γκουλάγκ έχει μιλήσει με όσο λυρισμό επιτρέπει μια τέτοια εμπειρία, στο δίτομο έπος του ο νομπελίστας συγγραφέας Αλεξάντρ Σολζενίτσιν. Η κόρη του Στάλιν κατηγορεί τον πατέρα της για την αυτοκτονία της μητέρας της, η οποία δεν άντεχε ούτε το βάρος των πράξεων του συζύγου της αλλά ούτε και τον τρόπο με τον οποίο τη μεταχειριζόταν. Πράγματι, ο «ατσαλένιος» διάδοχος του Λένιν ήταν άνθρωπος στυγνός, ψυχρός, απόλυτος, αυταρχικός, απρόσιτος και βαθιά κομπλεξικός όπως έλεγαν οι κοντινοί του άνθρωποι. Ο ίδιος ντρεπόταν για τη γεωργιανή καταγωγή του και ποτέ δε μιλούσε στη μητρική του γλώσσα. Η πλειοψηφία των σημερινών συμπατριωτών του δε τρέφουν φιλικά αισθήματα γι’ αυτόν, υπάρχουν ωστόσο ακόμα και ορισμένοι οπαδοί και θαυμαστές του που τον θεωρούν ήρωα μιας και έσωσε την Ευρώπη από το φασισμό.

Ήθελα να είμαι διακριτική και να μην ανοίξω πολιτική κουβέντα με τους Γεωργιανούς που γνώρισα στο ταξίδι αυτό, όμως ο άνθρωπος είναι πολιτικό ον, έτσι δε τα κατάφερνα πάντα να μη κάνω τις πολιτικές νύξεις μου. Πολλοί ήταν εκείνοι που εξεπλάγησαν και με αντιμετώπισαν με δισταγμό όταν ανέφερα ότι θέλω να επισκεφτώ το Γκόρι.

Πήρα ένα λεωφορείο και μέσα από μια διαδρομή ανάμεσα στη φθινοπωρινή φύση της καυκάσιας αυτής χώρας, βρέθηκα στο όμορφο αστικό περιβάλλον του Γκόρι. Το μουσείο του Στάλιν βρίσκεται στην κεντρική λεωφόρο και δε δυσκολεύτηκα καθόλου να το βρω. Καθ’ οδόν για εκεί βρήκα στο δρόμο μου ένα σοβιετικής αισθητικής μνημείο για τα θύματα του Β’ΠΠ.
DSC00695.JPG

Από μακριά βλέπω το ταπεινό πατρικό σπιτάκι του Στάλιν. Στην πρόσοψή του όμως έχουν τοποθετηθεί παράταιροι κίονες ελληνορωμαϊκής αρχιτεκτονικής, δίνοντας μια κωμική όψη στο αποτέλεσμα της αποτυχημένης προσπάθειας δημιουργίας μεγαλειώδους σκηνικού. Η τέχνη στα απολυταρχικά καθεστώτα άλλωστε είναι πάντα πομπώδης και εισβάλει αδιάκριτα στο χώρο με την αμφίβολη αισθητική της.
DSC00698.JPG


Από το στολισμό του εξωτερικού του σπιτιού δε λείπει φυσικά το σφυροδρέπανο.

DSC00702.JPG


Πίσω από το σπιτάκι βρίσκεται ο ανδριάντας του Στάλιν που στέκει αγέρωχος και μόνος κάτω από τον καυτό ήλιο. Πήρα μια καλή δόση από αγάλματα του Λένιν φέτος, ήρθε η ώρα και για λίγο Στάλιν επιτέλους.
DSC00714.JPG

Μπαίνω στο μουσείο που χρονολογείται από το 1951 . Και εκεί με υποδέχεται ένας ακόμα αδριάντας, στο τέλος του τεράστιου κόκκινου χαλιού. Η προσωπολατρία του πατερούλη λοιπόν τον ακολουθεί και μετά θάνατον.
DSC00718.JPG


Το μουσείο φυσικά ακολουθεί κι αυτό τη σοβιετική αισθητική ενώ είναι έκδηλο το γεγονός ότι έχει δημιουργηθεί για να συμβάλει στη σοβιετική προπαγάνδα. Μάλιστα, μέχρι το 2017 υπήρχε μια πινακίδα στο χώρο που έγραφε πως « το παρόν μουσείο παραποιεί με την ύπαρξή του την ιστορία και αποτελεί τυπικό παράδειγμα σοβιετικής προπαγάνδας».
σταλιν 2.jpg


Οι παραστάσεις, τα αγάλματα και οι πίνακες που κοσμούν τους τοίχους μιλούν από μόνα τους.
σταλιν 3.jpg


σταλιν.jpg

Το μουσείο διαθέτει έξι διαφορετικούς χώρους στους οποίους εκτίθενται ορισμένα από τα προσωπικά αντικείμενα του Στάλιν, τα οποία όπως έλεγε κι ο ίδιος ανήκουν ανήκαν και θα ανήκουν στο κράτος, έπιπλα που κοσμούσαν το γραφείο του, άρθρα σχετικά με τη σοβιετική υπεροχή, πίνακες και δώρα που του έκαναν.

σταλιν 4.jpg


σταλιν 5.jpg

Έξω από το μουσείο υπάρχει μια όμορφη αμαξοστοιχία που είναι επισκέψιμη και η οποία ανήκε στο Στάλιν από το 1941. Στον πατερούλη δεν άρεσαν τα ταξίδια. Ο ίδιος είχε περάσει τα σύνορα της σοβιετικής ένωσης μονάχα δυο φορές ενώ η κόρη του είχε πάει μόνο από τη Μόσχα ως τη θερινή κατοικία της οικογενείας στο Σότσι -μέχρι που σε μεγάλη ηλικία αρκετά μετά το θάνατο του πατέρα της «λιποτάχτησε» ζητώντας άσυλο από την Αμερική. Από αυτό καταλαβαίνεις πόσο διόλου προοδευτικός ήταν, πόσο κολλημένα είναι τα μυαλά των ακραίων καθεστωτικών. Επί Στάλιν, επιτρέπονταν μόνο τα ταξίδια εντός ΕΣΣΔ. Σκέφτομαι ότι αν και φύσει ταξιδιάρικο ανήσυχο πνεύμα, σε αυτόν τον τομέα δε θα ασφυκτιούσα ιδιαίτερα αν ζούσα σε εκείνη την εποχή, μιας και τον τελευταίο καιρό όλα μου τα ταξίδια έγιναν σε χώρες της πρώην σοβιετικής ένωσης. Από τη Βαλτική και την Αγία Πετρούπολη, μέχρι την οροσειρά του Καυκάσου, από την πανέμορφη Ουκρανία μέχρι τη Σιβηρία και τη Χερσόνησο της Καμτσάτκας, από τη Μαύρη θάλασσα μέχρι την Κασπία και από τις άγονες στέπες του Καζακστάν μέχρι τα ψηλά βουνά της Κιργιζίας, η ΕΣΣΔ παρουσιάζει υπέροχα μοναδικά τοπία που θα μάγευαν και τον πιο δύσκολο κι απαιτητικό ταξιδιώτη. Σήμερα, στη Ρωσία ακόμα υπάρχει μια μερίδα ανθρώπων που της έχει απαγορευτεί η έξοδος από τη χώρα.
84C07E06-95AB-4227-ADFB-E104C5EC341B.jpeg


DSC00743.JPG

Ο Στάλιν ανεγέρθηκε σταδιακά στην εξουσία μετά την πτώση του τσαρισμού και οργάνωσε την ομάδα των μπολσεβίκων, βαλλόμενος ενάντια σε κάθε εξουσία, σε κάθε ισχύ, σε κάθε υπεροχή, με πραγματικό μίσος για τους αστούς και τους ευγενείς. Όταν πήρε όμως στα χέρια του την εξουσία, τη διαχειρίστηκε ακριβώς με τον ίδιο απολυταρχικό τρόπο, μιμούμενος το τσαρικό πρότυπο που τόσο είχε εδραιωθεί μέσα του, επιβεβαιώνοντας ακόμα μια φορά τον κανόνα που θέλει τα δυο άκρα να συγκλίνουν.

Αν ζούσαμε σε εκείνη την εποχή και διηγούμουν ένα ανέκδοτο για τον Στάλιν, είναι πολύ πιθανόν κάποιος να με θεωρούσε αντιφρονούντα και μια ωραία πρωία να με συλλάμβαναν κι εμένα ξαφνικά, με προορισμό το αρχιπέλαγος γκουλάγκ. Η σάτιρα για το πρόσωπο του Στάλιν υπήρχε από τότε και εξακολουθεί να θεωρείται υψηλής ποιότητας χιούμορ ακόμα και σήμερα. Μιας και ο πατερούλης δε ζει εδώ και χρόνια ανάμεσα μάς έχω το ελεύθερο να κλείσω την ιστορία μου με ένα σύντομο αντισοβιετικό ανέκδοτο :

Μια γιαγιά ρωτάει την εγγονή της : Τί είναι παιδάκι μου αυτός ο κομμουνισμός που λέτε;

- Γιαγιάκα, όταν θα φτάσουμε στον κομμουνισμό τα μαγαζιά θα είναι γεμάτα. Θα έχει κρέας, τυριά, λουκάνικα, θα μπορείς να αγοράζεις ό,τι θέλεις.

- Αχ, τι ωραία, όπως με τον Τσάρο δηλαδή.
 

Attachments

Last edited:

gelf

Member
Μηνύματα
624
Likes
10.573
Αν και έχω μια αρχή. Να μην παρεμβαίνω σε ιστορίες, στη συγκεκριμένη θα κάνω μια εξαίρεση. Με την προϋπόθεση να μου δώσει άδεια η @fenia42. Σε αντίθετη περίπτωση η παρέμβασή μου μπορεί να διαγραφεί ή/και να μεταφερθεί. Δεν θέλω να παρεμβαίνω σε ιστορία, μήπως είμαι εκτός λογικής δημιουργού. Στην ιστορία αυτή κάνω μια μικρή παρέμβαση, γιατί όταν βρίσκομαι σε πρώην ανατολική χώρα, μου έρχονται στο μυαλό όλα τα (αντι)σοβιετικά ανέκδοτα, λόγω πολιτικού παρελθόντος. Στα νιάτα μου ως στέλεχος της ανανεωτικής αριστεράς τα ανέκδοτα αυτά ήταν το ψωμοτύρι μας.
Τώρα, όταν βρίσκομαι σε πρώην ανατολική χώρα και αν βρίσκομαι με παρέα, τους συγκεντρώνω στο πρώτο μπαρ, πίνουμε, διασκεδάζουμε και αρχίζω τα ανέκδοτα.
Όταν πριν από μερικά χρόνια είχα βρεθεί στη Γεωργία και συγκεκριμένα στο Γκόρι (για ευνόητους λόγους) μου είχαν έρθει στο μυαλό όλα τα σχετικά ανέκδοτα. Ανέκδοτα τα οποία λόγω πόλης είχαν ένα συγκεκριμένο ήρωα. Τον σύντροφο Στάλιν. Άλλωστε βρισκόμασταν στη γενέτειρά του.
Αν μου επιτρέπεται γράφω ένα από αυτά, όπως το θυμάμαι από τη δεκαετία του 1970 (προφανώς ήταν παλαιότερο):

" Ήταν 21-01-1924. Ο Λένιν ήταν ετοιμοθάνατος και δίπλα στο κρεβάτι του ήταν ο σύντροφος Στάλιν.
-ΛΕΝΙΝ: Σύντροφε πεθαίνω... Η επανάσταση... Η μεγάλη Σοβιετική πατρίδα...
-ΣΤΑΛΙΝ: Δώσε την εξουσία σε μένα σύντροφε Βλαντίμιρ
-ΛΕΝΙΝ: Φοβάμαι ότι ο λαός δεν θα σε ακολουθήσει σύντροφε.
-ΣΤΑΛΙΝ: Σύντροφε Βλαντίμιρ Ίλιτς, μην ανησυχείς. Όποιος δεν ακολουθήσει εμένα, θα ακολουθήσει εσένα
."


Συγγνώμη για την παρέμβαση. Αν δημιουργεί πρόβλημα στην ιστορία μπορεί να μεταφερθεί στα οφ τόπικ.
 

fenia42

Member
Μηνύματα
3.186
Likes
6.642
Επόμενο Ταξίδι
Азербайджан
Ονειρεμένο Ταξίδι
Γροιλανδία,Σβάλμπαρντ
Σου επιτρέπω ελεύθερα σύντροφε @gelf :)
Το αγαπημένο μου ανέκδοτο είναι εκείνο με τον Λένιν στο Βουκουρέστι :)
 

Εκπομπές Travelstories

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Booking.com

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
30.884
Μηνύματα
743.396
Μέλη
35.561
Νεότερο μέλος
Βάσω Βάσω

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom