1. Η αναδρομή στο παρελθόν συνεχίζεται! Ψηφίστε την Ταξιδιωτική Ιστορία του μήνα για τους μήνες Ιανουάριο - Απρίλιο 2016! Κάντε κλικ εδώ!
Απόκρυψη ανακοίνωσης
Με την πλοήγησή σας στο Travelstories.gr αποδέχεστε τη χρήστη cookies που ενισχύουν την εμπειρία χρήσης. -- ΟΚ --

Ιταλία Palermo... Castelbuono... Ypsigrock !

Συζήτηση στο φόρουμ 'Ταξιδιωτικές Ιστορίες - Ευρώπη' που ξεκίνησε από το μέλος Rain King, στις 18 Αυγούστου 2019.

  1. Rain King

    Rain King Member

    Μηνύματα:
    10
    Likes:
    22
    Επόμενο Ταξίδι:
    κάπου στην Ευρώπη...
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Νέα Ζηλανδία
    Λίγα λόγια αντί προλόγου

    Η συγγραφή μιας ταξιδιωτικής ιστορίας γύρναγε στο μυαλό μου εδώ και καιρό. Λίγο η απουσία χρόνου, λίγο η μικρή πίστη στις συγγραφικές μου ιδιότητες ... , κατέληξα, αφού ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, να ξεκινήσω από τούτη εδώ.
    Ιταλία. Νότιος Ιταλία. Για την ακρίβεια Σικελία, Παλέρμο. Για μεγαλύτερη ακρίβεια Castelbuono! Σκοπός το φεστιβάλ μουσικής Ypsigrock που διοργανώνεται από το 1997 και θεωρείται από τα καλύτερα "μπουτίκ" φεστιβάλ της Ευρώπης. Το γιατί θα εξηγήσουμε παρακάτω.

    DSC01365.JPG


    Προγραμματισμός ταξιδιού

    Η προσπάθεια μου εδώ και κάποια χρόνια είναι κάθε καλοκαίρι να πραγματοποιώ ένα budget ταξίδι (μόνος μου) κάπου στην Ευρώπη με σκοπό την παρακολούθηση κάποιας συναυλίας. Είτε αυτή γίνεται σε φεστιβάλ είτε μεμονωμένα. Μουσικόφιλος γαρ, φέτος με αφορμή αρκετές νέες κυκλοφορίες μουσικών που τους έφερνε σε περιοδεία ανά την Ευρώπη, έψαχνα τον ιδανικό συνδυασμό ημερομηνιών, κόστους και ονόματος.
    Ο κλήρος έπεσε στους The National οι οποίοι, αν και τους είχα δει πριν από αρκετά χρόνια στην Ελλάδα, φέτος γυρνούσαν σχεδόν όλα τα μεγάλα φεστιβάλ της Ευρώπης.
    Η απευθείας σύνδεση του Παλέρμο με Αθήνα μέσω Ryan και Aegean διευκόλυνε την κατάσταση αρκετά.

    Σε αυτό το σημείο να ανοίξω μια παρένθεση και να διευκρινίσω τι ακριβώς εννοώ budget ταξίδι στο εξωτερικό για συναυλία. Οι κανόνες που έχω ορίσει είναι οι εξής :
    1. Τα αεροπορικά δεν πρέπει να ξεπερνάνε τα € 150 πήγαινε - έλα.
    2. Ό,τι χωράει ένα σακίδιο πλάτης είναι όλα αυτά που επιτρέπεται να πάρεις μαζί σου.
    3. Η διαμονή δεν θα πρέπει να ξεπερνάει τα € 50 - € 60 ανά ημέρα και να είναι σε όσο πιο κεντρικό σημείο.
    4. Το φαγητό στηρίζεται αποκλειστικά σε street food της εκάστοτε πόλης.
    5. Το ταξίδι δεν επιτρέπεται να περάσει τα 4 βράδια (ιδεατά 3 βράδια).

    Οι ημερομηνίες το μεσημέρι της 8 Αυγούστου 2019 με επιστροφή το πρωί της 12 Αυγούστου 2019. Οριακά τα επιτρεπτά βράδια που είχα ορίσει. Μέσω του Skyscanner περίμενα να πέσουν τα εισιτήρια στις επιθυμητές τιμές, όπερ και εγένετο (€ 150). Ryan air λοιπόν, όπου την έχω ξαναχρησιμοποιήσει και οφείλω να πω ότι με αφήνει κάθε φορά ικανοποιημένο.
    Τα εισιτήρια της συναυλίας τα πρόλαβα λίγο πριν εξαντληθούν (€ 53). Πάλι καλά γιατί χρειάζεται συγχρονισμός με το κλείσιμο των αεροπορικών.
    Η διαμονή δεν με δυσκόλεψε διότι όταν ταξιδεύεις μόνος οι απαιτήσεις είναι συγκεκριμένες και δεν υπάρχουν παράπονα από πουθενά .. ;) Το booking ήταν το εργαλείο που χρησιμοποιήθηκε. Μονόκλινο για 4 βράδια σύνολο € 100 (€ 25 / βραδιά)... super. Και όχι σε Hostel παρακαλώ.
    Ας ταξιδέψουμε λοιπόν !


    Ημέρα 1η

    Η πτήση αναχωρούσε από Αθήνα στις 14.30 το μεσημέρι και είχε διάρκεια 2 περίπου ώρες. Η άφιξη στο αεροδρόμιο και η εύρεση του εκδοτηρίου εισιτηρίων για το λεωφορείο προς το κέντρο αρκετά εύκολη. Δεν προτίμησα το τρένο, αν και μόλις φτάνεις υπάρχουν παντού στο αεροδρόμιο διαφημίσεις της trenitalia που σε προτρέπουν να το δοκιμάσεις.
    Με το λεωφορείο λοιπόν η διαδρομή μέχρι το κέντρο της πόλης διαρκούσε περίπου 50 λεπτά. Όπως έχουν γράψει και άλλοι συνταξιδιώτες στο forum η πρώτη εντύπωση δεν σε προετοιμάζει με τίποτα για αυτό που πρόκειται να αντικρίσεις μόλις φτάσεις στην παλιά πόλη.
    Καιρός ? περίπου 30 βαθμοί με υγρασία στο 120%.. όχι και πολύ βολικό για ταξιδιωτικό περπάτημα. Για αυτό ίσως η καλύτερη εποχή επίσκεψης θα ήταν Άνοιξη ή Φθινόπωρο.

    Ψηλά δεκαόροφα κτίρια, απρόσωπα μου θύμισαν σε πολλές περιπτώσεις ανατολικό μπλοκ..

    DSC01224.JPG
    DSC01225.JPG
    Το τέρμα της διαδρομής ήταν ο σταθμός των τρένων και από εκεί με τα πόδια για να γνωρίσω το δωμάτιο που θα με φιλοξενούσε τις επόμενες μέρες. Ήταν τόσο κεντρικά που δεν χρειάστηκε λεωφορείο. Άλλωστε το περπάτημα σε βοηθά ώστε να γνωρίσεις καλύτερα την κάθε πόλη.

    Ανέβηκα λοιπόν την Vittorio Emanuele που από ένα σημείο και έπειτα είναι πεζόδρομος βάζοντας σε στο κλίμα του τι πρόκειται να συναντήσεις.

    DSC01250.JPG
    DSC01232.JPG

    Με λίγο κόπο βρίσκω την διεύθυνση Corso Calatafimi 2.
    Ενθουσιασμένος από την κεντρική τοποθεσία. Δίπλα στάση λεωφορείου και αμέσως πιο μετά ξεκίναγε ο κεντρικότερος πεζόδρομος της πόλης. "Μπράβο σου, διάνα πέτυχες" σκέφτηκα.
    Χτυπάω το κουδούνι και προς έκπληξη μου, μου ανοίγει μια γιαγιά. Συμπαθέστατη, ήτανε δεν ήτανε 80 χρονών. Πρέπει να είχε 3 με 4 δόντια όλα κι όλα και φυσικά ούτε κουβέντα αγγλικά. Αλλά ούτε κουβέντα όμως στην κυριολεξία. Ούτε Hello, ούτε τίποτα. Συννενοούμασταν με χειρονομίες. Το δωμάτιο ήταν τύπου γκαρσονιέρα στο εσωτερικό μια παλιάς πολυκατοικίας. Είχε δικό του μπάνιο, μικρή κουζίνα, ψυγείο και το μονό κρεβάτι κρεμόταν από το ταβάνι όπου ανέβαινες με μια σκάλα. Κλιματιστικό για την ζέστη και ανεμιστήρα οροφής. Μέχρι και μπισκοτάκια είχε φροντίσει να είχε σε ένα μπολ. Το προτείνω ανεπιφύλακτα, αλλά υποστηρίζει μόνο solo ταξιδιώτες. Σε βάζει όμως για τα καλά στο κλίμα του Παλέρμο. Αισθάνεσαι ότι το ζεις από το να επισκεπτόσουνα ένα απρόσωπο ξενοδοχείο.

    DSC01289.JPG
    DSC01247.JPG
    DSC01246.JPG

    Τακτοποίηση στο δωμάτιο λοιπόν, ξαλάφρωμα την τσάντα πλάτης γιατί δεν γίνεται να τα κουβαλάς όλα αυτά κάθε μέρα, και τι άλλο.. περπάτημα και εύρεση φαγητού.
    Το Παλέρμο αποπνέει μια παραδοσιακή ιταλική ατμόσφαιρα. Οι απευθείας πτήσεις που δεν χρειάζεται πλέον ανταπόκριση, τα τελευταία χρόνια έχουν ανεβάσει κατά πολύ το επίπεδο του τουρισμού. Παρόλαυτα δεν φαίνεται να έχει χάσει την αυθεντικότητα του. Σε προκαλεί να το ανακαλύψεις.

    DSC01252.JPG
    DSC01254.JPG
    DSC01264.JPG

    Οι αντιθέσεις μέσα στην πόλη πολλές. Οι εμπορικοί δρόμοι από τη μία γεμάτοι μαγαζιά, και οι κάθετοι δρόμοι λες και είναι εγκαταλελημένοι, συμπληρώνουν τον παραδοσιακό ιταλικό χαρακτήρα.
    Η πρώτη μέρα στο πρόγραμμα θα είχε μόνον περπάτημα και ξεκούραση για φαγητό και ποτό. Επίσκεψη στα αξιοθέατα θα ξεκινούσε την 2η μέρα. Άλλωστε χρόνος υπήρχε.
    Κατέβασμα την Vittorio Emanuele και στροφή στον δεύτερο μεγάλο πεζόδρομο, την Via Maqueda, όπου είναι γεμάτος με φαγητά, παγωτά και μπαρ. Εκεί γίνεται η απαραίτητη στάση για να γεμίσει το στομάχι από ταξίδι. Τα πιο ψαγμένα είχανε μπει στο πρόγραμμα των επομένων ημερών.

    DSC01256.JPG
    Panini με - δεν ξέρω τι έχει μέσα, νομίζω πως κατάλαβα - το γνωστό σε εμάς σάντουιτς

    DSC01257.JPG
    Focazzia παρέα με γνωστή ιταλική μπύρα.

    Η συνέχεια πήγαινε προς την παραλία. Δεν μπορώ να πω πως για εμάς τους Έλληνες μπορεί να δημιουργήσει μεγάλη εντύπωση, όμως δεν παύει να είναι αυτό που συμπληρώνει μια παραθαλάσσια ιταλική πόλη.

    DSC01269.JPG
    Τμήμα παραλιακής ζώνης
    DSC01275.JPG
    Μία ομάδα ντόπιων το έχει ρίξει στην μπάλα.

    DSC01277.JPG
    Ώρα περισυλλογής και ηρεμίας καθώς σουρουπώνει στην πρωτεύουσα του ιταλικού νότου.

    Επιστροφή στην Via Maqueda για να ξεδιψάσουμε με μια ακόμη μπύρα. Οι τιμές να πω φυσιολογικές. Και στο φαγητό (όπως προανέφερα το ταξίδι επέβαλε αποκλειστικά street food), και στο ποτό ή τον καφέ.

    Η νύχτα ξεκίνησε να πέφτει για τα καλά και έπρεπε να γίνει συντήρηση δυνάμεων για την επόμενη μέρα που θα είχε και το ταξίδι στο Castelbuono για την συναυλία.

    DSC01281.JPG

    DSC01285.JPG


    Ημέρα 2η

    Το ξημέρωμα της δεύτερης ημέρας, που περιείχε και τον κύριο σκοπό του ταξιδιού με βρήκε να κατεβαίνω για άλλη μία φορά την Vittorio Emanuele.
    Στάση για ένα εσπρέσο και ένα κρουασάν για πρωινό απέναντι από τον καθεδρικό ναό του Παλέρμο.

    DSC01295.JPG

    DSC01298.JPG

    Η είσοδος για το εσωτερικό του καθεδρικού ελεύθερη. Η αλήθεια είναι πως είναι ένα από τα must αξιοθέατα της πόλης και δεν γίνεται να το χάσεις. Υπάρχει εισιτήριο για να ανέβεις ψηλά στην στέγη για την πανοραμική θέα (προτίμησα άλλο μέρος, το γράφω πιο κάτω) και επίσης για τα υπόγεια του ναού.

    DSC01300.JPG
    Το εσωτερικό επιβλητικό.

    Η συνέχεια ήθελε την πορεία προς την Fontana Petoria. Το συντριβάνι της πόλης. Ποια ιταλική πόλη δεν έχει και από ένα συντριβάνι ? :haha:

    DSC01309.JPG

    DSC01312.JPG

    Ακριβώς πιο πίσω η επίσης περίφημη Μαρτοράνα ή αλλιώς Santa Maria dell'Ammiraglio. Εντυπωσιακός συνδυασμός στο εσωτερικό βυζαντινού και καθολικού ρυθμού.

    DSC01314.JPG

    DSC01318.JPG

    Η ώρα προχωρούσε προς το μεσημέρι και η ζέστη με την υγρασία άρχισε να γίνεται αισθητή για τα καλά. Προσπαθώντας να βρω λίγη δροσιά κατευθύνθηκα προς τους βοτανικούς κήπους. Σκέφτηκα αν δεν βρω και εκεί λίγη δροσιά να ξαποστάσω, που θα βρω.
    Η είσοδος ήταν € 6 και να είμαι ειλικρινής ακόμη δεν μπορώ να πω με σιγουριά πως άξιζε τον κόπο για το ποσό αυτό. Το θέαμα εντυπωσιακό σε κάποιες λίγες περιπτώσεις, η σκιά που προσέφερε ανεκτίμητη..
    Σου έδινε όμως την αίσθηση ότι ήταν ελαφρώς παραμελημένοι.

    DSC01323.JPG
    Τεραστίων διαστάσεων αιωνόβιο δέντρο.
    DSC01329.JPG
    Μικρή τεχνητή λίμνη στη μέση του πάρκου.

    DSC01334.JPG
    Επίσης περίεργοι σχηματισμοί δέντρων από όλα τα σημεία της γης.

    Συνέχισα προς το περίφημο Teatro Massimo. Στα σκαλιά του οποίου γυρίστηκε η περίφημη σκηνή του Νονού 3 (δεν έχει spoilers, μπορείτε να συνεχίσετε το διάβασμα).

    DSC01345.JPG
    Εξωτερικά.

    DSC01349.JPG
    Και η θέα από τα σκαλιά του.

    Η ώρα απαιτούσε φαγητό ώστε να ξεκινήσουμε χορτασμένοι προς το Castelbuono. Γνωριμία λοιπόν με τα ανεπανάληπτα arancini. Κεφτέδες ρυζιού, γεμιστοί με ό,τι μπορείτε να φανταστείτε. Κόστος περίπου € 2 ο ένας. Το Παλέρμο προσέφερε την μεγαλύτερη και καλύτερη ποικιλία street food σχεδόν από όλες τις ευρωπαϊκές πόλεις που έχω επισκεφτεί.

    DSC01351.JPG

    Επίσης για επιδόρπιο δεν γίνεται να μην δοκιμάσετε το παγωτό σε ψωμάκι μπριόζ ..!

    DSC01353.JPG

    Οι ζελατερίες (aka παγωτατζίδικα) ξεπηδούσαν από παντού. Ναι, υπήρχαν ψαγμένα μέρη που μπορούσες να φας, αλλά σχεδόν από όπου και αν δοκίμαζες οι γεύσεις και οι ποσότητες ήταν θεϊκές.

    Η ώρα είχε φτάσει περίπου 14.00 και είχα ήδη πάρει τον δρόμο περπατώντας πάλι, προς την αφετηρία των λεωφορείων που είναι και αυτή δίπλα από τον σταθμό των τρένων. Το λεωφορείο θα με πήγαινε προς το Castelbuono, ένα ορεινό σχετικά χωριό, παραδοσιακό, όπου και λάμβανε χώρα το festival Ypsigrock.
    Η διαδρομή κρατούσε περίπου 2 ώρες και έκανε στάση στην Cefalu (παραλιακή πόλη) για να πάρει κι άλλο κόσμο. Είχα αποφασίσει να πάω αρκετά νωρίς (το φεστιβάλ άνοιγε τις πόρτες του στις 20.00) ώστε να μπορέσω να περπατήσω και το Castelbuono. Άλλωστε πόσες φορές έχεις την ευκαιρία να επισκεφτείς ένα ορεινό χωριό της Σικελίας ?
    Και όντως με την άφιξη μου εκεί μπορώ να πω ότι υπήρξε κεραυνοβόλος - ταξιδιωτικός - έρωτας.

    DSC01358.JPG
    Γραφικό.

    DSC01375.JPG
    Μία λέξη μόνο. Ιταλία.

    DSC01360.JPG

    Μία στάση για ένα διπλό εσπρέσο και συνέχεια για το τέρμα του δρόμου. Τιμή του καφέ ? € 0,80 ..!
    Στο τέρμα του κεντρικού πεζόδρομου, έφτανες στο κάστρο της χωριού. Εκεί λοιπόν γινόταν και το φεστιβάλ. Για αυτό και έχει και το παρατσούκλι "φεστιβάλ μπουτίκ".

    DSC01362.JPG
    Η είσοδος.

    DSC01368.JPG
    Το εσωτερικό.

    DSC01366.JPG
    Και η σκηνή.

    Επειδή είχα πάει αρκετά νωρίς είπα να ξαποστάσω λίγο στην πλατεία του χωριού μέχρι να περάσει η ώρα.
    Εκεί κατάφερα να τραβήξω μια από τις αγαπημένες μου φωτογραφίες του ταξιδιού.

    DSC01378.JPG
    Οι συνήθειες είναι παντού οι ίδιες.
    Οι ηλικιωμένοι του χωριού είχανε βγει για την απογευματινή τους κουβέντα. Σκέφτηκα να προσπαθήσω να τους μιλήσω αλλά μετά σκέφτηκα πως τα αγγλικά εδώ θα ήταν ότι τα φλαμανδικά σε εμάς..

    Επιστροφή στο φεστιβάλ για να πιάσω σειρά. Τόσο νωρίς που είχα πάει θα ήταν κρίμα να μην ανταμειφτώ με μια καλή θέση.
    Η χωρητικότητα είναι περίπου για 3.000 άτομα. Και όντως παρόλο που είχε ανακοινωθεί ότι ήταν sold out, σίγουρα έπαιρνε να κόψουν 500 εισιτήρια ακόμα. Οι διοργανωτές όμως έδωσαν βαρύτητα στην ασφάλεια και την άνεση του κόσμου. Μπράβο τους.
    Η συναυλία ξεκίνησε στην ώρα της με τα πρώτα ονόματα. Κατά τις 23.20 βγήκαν στη σκηνή οι National οι οποίοι τα έδωσαν όλα. Τελείωσαν στις 01.30 και γίνανε ένα με τον κόσμο.
    Όλοι μαζί τραγουδήσαμε, χορέψαμε, βουρκώσαμε.. όλα.
    Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες για την εμφάνιση τους, άλλωστε αυτό είναι κάτι που θα αφορούσε άλλο site και όχι αυτό εδώ που μας φιλοξενεί.
    Το τέλος της συναυλίας μα βρίσκει μαγεμένους, πιο ολοκληρωμένους, άλλα και πολύ κουρασμένους. Αμέσως για το λεωφορείο - charter που θα μας έπαιρνε από το Castelbuono για το Παλέρμο (το είχα κλείσει από πριν μέσω Internet, διότι τα τακτικά δρομολόγια δεν είχανε τόσο βράδυ).
    Άφιξη Παλέρμο στις 03.30.
    Περπατώντας για το δωμάτιο..
    Άφιξη στο κρεβάτι 04.00.


    Ημέρα 3η

    Η κούραση είχε ήδη αρχίσει να κάνει την εμφάνιση της. Λίγο το προηγούμενο ξενύχτι λόγω της συναυλίας, λίγο το ότι μέχρι στιγμής δεν είχα χρησιμοποιήσει καθόλου συγκοινωνία, το όλο θέμα χρειαζόταν διαχείριση. Να φανταστείτε ότι με το κλείσιμο του ταξιδιού μέσω του google που είχα συνεχώς το σήμα του gps ανοιχτό, έγραψα σύνολο 40 km σε 4 μέρες ...!

    Να γράψω εδώ δυο λόγια για την συγκοινωνία ευκαιρίας δοθείσης.
    Ο καλύτερος τρόπος να μετακινηθείς (πέρα από το περπάτημα) είναι το λεωφορείο. Μπορείς να βγάλεις εισιτήριο στα εκδοτήρια, αν θυμάμαι καλά κοστίζει € 1,5 και διαρκεί μιάμιση ώρα. Πρέπει με το που μπεις να το χτυπήσεις στα μηχανήματα (όπως και στην Ελλάδα) διότι οι έλεγχοι είναι πολύ συχνοί.
    Βέβαια όσο διάστημα ήμουν εκεί δεν κατάφερα να βρω έναν αξιοπρεπή και αναλυτικό χάρτη για τα δρομολόγια των λεωφορείων της πόλης. Για να γυρίσεις μέσα στο κέντρο, φυσικά δεν μπορείς να το κάνεις με συγκοινωνία διότι το περισσότερο είναι πεζοδρομημένο είτε αποτελείται από στενά που δεν περνάνε λεωφορεία.
    Επίσης υπάρχει τραμ αλλά εξυπηρετεί κάποιες άσχετες διαδρομές που δεν καλύπτουν βασικά πράγματα που πρέπει να δεις. Σαν να κάνουν την διαδρομή Κερατσίνι - Αιγάλεω ένα πράγμα..

    Συνέχεια του πρωινού είχα αποφασίσει να ανέβω να δω το Παλέρμο πανοραμικά. Είχα υπόψη μου και από ιστορίες του Forum κάποια σημεία αλλά είχα αποφασίσει να επισκεφτώ το Chiesa del Santissimo Salvatore.
    Βρίσκεται επί της Vittorio Emanuele. Πληρώνεις μια μικρή είσοδο € 3 για να επισκεφτείς την εκκλησία στο εσωτερικό, και αν ανέβεις και στην κορυφή έχεις μια έκπτωση και πληρώνεις € 2,5.

    DSC01398.JPG
    Το εσωτερικό του εντυπωσιακό.

    Αλλά αυτό που σου κόβει την ανάσα είναι η θέα από το καμπαναριό.

    DSC01411.JPG
    Παλέρμο...

    Συνεχίζω με επίσκεψη στο teatro Politeama

    DSC01428.JPG

    Και κατόπιν στο εσωτερικό της Santa Caterina. Η πιο εντυπωσιακή εκκλησία από όλες που επισκέφτηκα στο Palermo..
    Η περιήγηση στις γειτονιές της Kalsa είναι από τα must που πρέπει να κάνετε. Δεν σταματάς να ανακαλύπτεις. Εκεί βρίσκεις και την περίφημη Antica Focacceria San Francesco.

    DSC01342.JPG

    Το φαγητό εκπληκτικό.

    DSC01444.JPG

    Παγωτό στην gelateria ciccio de adelfio.

    DSC01454.JPG

    Και εσπρέσο στην piazza bologni

    DSC01447.JPG

    Άλλη μια βόλτα στην Via Maqueda.

    DSC01459.JPG
    Μουσικός του δρόμου. Φαινόμενο συχνό, αλλά πολύ όμορφο.

    Το απόγευμα αποφάσισα να επισκεφτώ τις κατακόμβες των καπουτσίνων μοναχών. Να πω πως η είσοδος κοστίζει € 6. Το θέαμα είναι για γερά στομάχια. Εκθέτονται μούμιες και μοναχών (μεταξύ άλλων) που έχουν πεθάνει μέχρι το 1880. Ειδικά στο τμήμα με τις μούμιες των βρεφών χρειάζεται να το αντιμετωπίσεις πολύ ψυχρά.
    Το όλο θέμα μου άφησε την εντύπωση πλήρους εκμετάλλευσης της μνήμης των νεκρών. Δεν θα πω πως δεν είχε ενδιαφέρον από ιστορικής άποψης αλλά είναι πολύ ειρωνικό να απαγορεύονται οι φωτογραφίες λόγω σεβασμού στους νεκρούς και από την άλλη να πληρώνεις εισιτήριο για να του δεις να εκθέτονται κρεμασμένοι.
    Η απόφαση είναι δική σας.

    Και η βραδιά κλείνει με βόλτα στην Vucciria, η οποία φημίζεται για το ωραίο φαγητό της, ποτό της και κόσμο της.

    DSC01440.JPG
    Vucciria (πρωινή φωτογραφία)

    Είχα εξαντλήσει τα περισσότερα από αυτά που ήθελα να δω, οπότε είχα αφήσει για την τελευταία μέρα συγκεκριμένα πράγματα μεταξύ των άλλων και την ανακάλυψη του Μονρεάλε για την πανοραμική θέα της πόλης.


    Ημέρα 4η

    Η τελευταία μέρα λοιπόν ξεκίνησε με πολύ αργούς ρυθμούς. Η σωματική καταπόνηση ήταν σε υψηλά επίπεδα. Μήπως το είχα παρακάνει με το περπάτημα ? αναρωτιόμουνα..
    Όπως και να έχει τον πρωινό καφέ απέναντι από το Teatro Massimo τον σκεφτόμουν μέρες.

    DSC01461.JPG

    Μιας και ήταν Κυριακή, συνέχισα με μια επίσκεψη στην Saint Augustine που ήταν κοντά. Εκεί ήταν σε εξέλιξη η κυριακάτικη λειτουργία. Κάθισα σε μια άκρη πίσω πίσω και την παρακολούθησα μέχρι τέλος που όλοι ψάλανε το Ave Maria. Όσο διαφορετική και αν είναι σε σχέση με μια ορθόδοξη λειτουργία, βλέπεις πως η κατάνυξη και το κλίμα που δημιουργούν όσοι συμμετέχουν δεν αλλάζει καθόλου.
    Όταν τελείωσε κατάφερα να τραβήξω μια φωτογραφία από την εσωτερική αυλή της εκκλησίας.

    DSC01462.JPG

    DSC01463.JPG

    Η συνέχεια με ήθελε να κλείνω 2 εκκρεμότητες που είχαν μείνει. Η αρχική σκέψη για ημερήσια εκδρομή στην Cefalu δεν υλοποιήθηκε λόγω κούρασης. Αν και είναι αρκετά εύκολο μέσω του τρένου που έχει απευθείας και συχνό δρομολόγιο.

    Επόμενη στάση το καμπαναριό της San Giuseppe Cafasso. Το εσωτερικό ενδιαφέρον όπως άλλωστε και σχεδόν σε όλες τις καθολικές εκκλησίες. Ένα μικρό αντίτιμο (€ 3 αν θυμάμαι καλά) για να ανέβεις στο καμπαναριό. Μαζί σου δίνουν και ένα εργατικό κράνος καθώς η άνοδος περνάει από πολύ χαμηλές πόρτες και σκάλες με επίσης μικρό ύψος.
    Παραξενεύτηκα στην αρχή αλλά την δουλειά του την έκανε και με το παραπάνω. Αν δεν το φορούσα θα είχα φύγει με τουλάχιστον 2 γερά καρούμπαλα.
    Η θέα από το καμπαναριό πανέμορφη.

    DSC01468.JPG

    Τι δεν είχα υπολογίσει ? Καθώς καθόμουν αμέριμνος και απολάμβανα το τοπίο, έβγαζα φωτογραφίες και το ωραίο αεράκι βοηθούσε να δροσιστώ από την ζέστη της ημέρας που έκανε σιγά σιγά την εμφάνιση της...
    Δεν είχα υπολογίσει ότι ήταν Κυριακή πρωί.
    Δηλαδή ?
    Είχε και εκεί λειτουργία.
    Δηλαδή ?
    Η λειτουργία τελείωνε όταν ήμουνα πάνω στο καμπαναριό.
    Και όταν τελειώνει η λειτουργία...

    DSC01472.JPG
    Τότε χτυπάνε οι καμπάνες...
    Ξαφνικά.. Όλες μαζί..
    Δυνατά.. πολύ δυνατά...
    Σοκ ! Μου έπεσαν από τα χέρια τσάντες, φωτογραφικές και κρατιόμουν από τα κάγκελα μέχρι να τελειώσουν.
    Ρε αδερφέ σκέφτηκα θα κουφαθώ στην Σικελία ή θα μείνω από καρδιά. Αδικία.

    Τέλος πάντων μετά το αρχικό σοκ που ξεπέρασα, δεν μετάνιωσα καθόλου την θέα από ψηλά και συνέχισα για το λεωφορείο που θα με πήγαινε στο Monreale.

    To Monreale είναι μια μικρή πόλη στους πρόποδες του όρους Καπούτο, περίπου 10 χλμ από το Παλέρμο. Ένα απλό λεωφορείο της γραμμής αρκεί για να σε πάει σε 25 λεπτά. Τα δρομολόγια δεν είναι και τόσο συχνά (ανά μιάμιση με δύο ώρες) οπότε πρέπει να γνωρίζεις από πριν για να κάνεις το πρόγραμμα σου.
    Γραφικό, ξεχωρίζει κυρίως για τον καθεδρικό του ναό, τον οποίο δυστυχώς τον βρήκα κλειστό και δεν μπόρεσα να τον επισκεφτώ εσωτερικά, αλλά και για την θέα προς την πόλη του Παλέρμο.

    DSC01483.JPG
    Εξωτερικά ένα μέρος του καθεδρικού

    DSC01491.JPG
    Το Παλέρμο όπως φαίνεται από το Monreale.

    Γενικά δεν θα το έβαζα πολύ ψηλά στις προτεραιότητες του Παλέρμο. Δεδομένου ότι λόγω αραιών δρομολογίων πρέπει να καθίσεις τουλάχιστον 2 με 2μιση ώρες, δεν είμαι βέβαιος πως γεμίζει εύκολα ο χρόνος.

    Το υπόλοιπο της ημέρας είχε μόνον ένα ποτό σε μια από τις πολλές και όμορφες εκπλήξεις που σου κρύβει η γειτονιά της Kalsa.

    DSC01495.JPG

    Και κάπου εδώ αποσύρομαι στο υπερυψωμένο μου κρεβάτι.
    Την επόμενη μέρα πολύ πρωί είχε εγερτήριο διότι η πτήση ήταν στις 07.45.

    Λίγα λόγια αντί επιλόγου

    Η εκδρομή στο Παλέρμο ήταν πολύ όμορφη. Αξίζει να την δοκιμάσετε. Είναι εύκολη και σχετικά οικονομική. Νομίζω πως 4 βράδια είναι υπεραρκετά. Μπορείτε να συνδυάσετε μεσώ τρένου και μια ημερήσια σε κοντινή πόλη (Cefalu) όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, ίσως και στο Castelbuono, γιατί όχι..
    Από εκεί και έπειτα είναι θέμα του καθένα πόσο θέλει να ζήσει την πόλη και με τι ρυθμούς να κινηθεί.

    Η βοήθεια που είχα από το travelstories και όλους τους φίλους που μοιράζονται τις εμπειρίες τους ήταν πολύτιμη και τους ευχαριστώ. Επίσης ευχαριστώ και όσους κάνανε τον κόπο και αφιέρωσαν τον χρόνο τους για να διαβάσουν την ιστορία μου.
     

    Επισυναπτόμενα Αρχεία:

    #1
    Last edited: 19 Αυγούστου 2019
    Solkatsi, mariath, andpsy and 18 others like this.

  2. Samion

    Samion Member

    Μηνύματα:
    8.829
    Likes:
    5.434
    Επόμενο Ταξίδι:
    Παλέρμο
    1. το τρενο ειναι το 2ο καλυτερο μεσο προς/απο πολη. μηδενικες καθυστερησεις κ απορω ποιος το εγραψε αυτο κ ποτε. αποτελει μερος του μετρο της πολης. μειονεκτημα ο χρονος που φτανει ως 60' κ η συχνοτητα δρονολογιων. στα συν κ η τιμη που αν συνδυαστει κ με αλλο προορισμο πεφτει στα 5€ περιπου. Καλυτερο μεσο μακραν παραμενει το shared taxi. 7€ ανετα κ σε 30' εισαι νταουν ταουν.
    2. οι κατακομβες δεν εχουν βεβαια μουμιες μοναχων αλλα κυριως πλουσιων (που αντεχαν το κοστος μουμιοποιησης κ "διατηρησης"..), της καλης κοινωνιας (πχ η "ωραιοτερη μουμια του κοσμου"...) κ τουλαχιστον 2 αιωνες παλαιοτερα απο το ετος που αναφερθηκε.
     
    #2
    malysa likes this.
  3. Rain King

    Rain King Member

    Μηνύματα:
    10
    Likes:
    22
    Επόμενο Ταξίδι:
    κάπου στην Ευρώπη...
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Νέα Ζηλανδία
    Σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο αγαπητέ Samion. Να διευκρινίσω (θα το αλλάξω κ στην επόμενη διορθωση) πως το τρένο στην Ιταλία είναι όντως πάρα πολύ διαδεδομένο αλλά οι λόγοι που αναφέρεις ειναι κ αυτοί που δεν συνιστούν την πρώτη επιλογή μεταξύ άλλων για μετάβαση από το αεροδρόμιο στο κέντρο.
    Επίσης αναφέρανε στις διαφημίσεις τους πως έχουν πλέον 2 δρομολόγια ανά ώρα, όπως ακριβώς κ το λεωφορείο.

    Επίσης για τις κατακόμβες όντως δεν έχουν μόνο μοναχούς αλλά κ πολίτες που μπορούσαν να πληρώσουν όπως γράφεις.
    Οι ημερομηνίες εισαγωγής στις κατακόμβες ξεκινούν από πολύ παλιά κ φτάνουν μέχρι το 1880. Με εξαίρεση το 1911 κ 1920 που προστέθηκαν οι δύο τελευταίες.
     
    #3
  4. katkats

    katkats Moderator

    Μηνύματα:
    5.614
    Likes:
    5.794
    Επόμενο Ταξίδι:
    ?
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ν. Αμερική
    Πάρα πολύ διαφωτιστική η ιστορία σου. Το Ypsigrock μπαίνει στη λίστα μου. Πήγες μόνο μια μέρα από ό,τι κατάλαβα. Και η 10/08 θα ήταν καλή.
    Να σου προτείνω και το Sotto le stelle στη Ferrara. Αυτό κι αν είναι μπουτίκ φεστιβάλ ;)
     
    #4
  5. Samion

    Samion Member

    Μηνύματα:
    8.829
    Likes:
    5.434
    Επόμενο Ταξίδι:
    Παλέρμο
    πιθανως δεν εγινα κατανοητος. αν καποιος εχει τελικο προορισμο Cefalu, Catania πχ ,ειναι σαφως το οικονομικοτερο μεσο. αλλα κ ακριβες, οσο λεει τοσο κανει, δεν εχει καθυστερησεις επαναλαμβανω καθολου το συγκεκριμενο δρομολογιο. κ συντομα θα γινει express χωρις στασεις σε 30',ισως εντος του ετους. αυτο ηταν το θρυλικο Trinacria express, το ενα απο τα 3 εξπρες τρενα αεροδρομιων της χωρας. (τα αλλα 2: Leonardo κ Malpensa express).
    το λεωφορειο δεν εχει πολυ μελλον κατ εμε. το shared ταξι παραμενει το πιο ανετο κ πιο γρηγορο κ σε αφηνει σχεδον οπου θες. κ με 10€ ερχεται στην πορτα σου με ραντεβου οπου κ να εισαι εντος αστικου ιστου.
     
    #5
    Last edited: 19 Αυγούστου 2019
  6. katkats

    katkats Moderator

    Μηνύματα:
    5.614
    Likes:
    5.794
    Επόμενο Ταξίδι:
    ?
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ν. Αμερική
  7. MakisSRV

    MakisSRV Member

    Μηνύματα:
    17
    Likes:
    116
    Όμορφες εικόνες και ωραία ιστορία! Εκει όμως που κοιμήθηκες, δεν εμένα ούτε άμα με πληρώνανε.
     
    #7