Τι υπέροχο το Σπλιτ! Μπράβο παιδιά! Να μια μικρή χαριτωμένη πληροφορία για την ιστορία σου: Η ΄Αγκαθα Κρίστι, στο δεύτερο γάμο της το 1932 με τον αρχαιολόγο Μαξ Μαλλόουαν, πέρασε το μήνα του μέλιτος στη Βενετία, στο Σπλιτ (όπου αναφέρει το άγαλμα του επισκόπου και το καταπληκτικό φαγητό) και...
Πολύ ωραία, σπουδαία θα έλεγα κι εγώ την ιστορία-ταξίδι που μας αφηγείσαι. Ο δε Στυλιανός-Stoneman με μάγεψε! Με την Παναγία Φανερωμένη έχω περάσει πολλές φορές από Πέραμα στα Παλούκια Σαλαμίνας. ΄Ωστε εκεί βρέθηκε η χάρι της! Για φαντάσου!
Εγώ είχα πάει αρχές Σεπτεμβρίου το 1982 (!) και γινόταν ο κακός χαμός από τουρισμό ήδη. Πιάνουν τα κρουαζερόπλοια εκεί πηγαίνοντας για Βενετία και κάποιες ώρες την ημέρα ο συνωστισμός γίνεται ανυπόφορος. Αλλά είναι υπέροχο το Ντουμπρόβνικ!
Επόμενη στάση Μάλτα! Ενθουσιάστηκα! Τι ωραία που περάσατε και τι ωραία τα περιέγραψες! Υπέροχη η λέξη "βαρκάραμε". Μου άρεσε ιδιαίτερα και η "Κοιμωμένη" εκτός των άλλων. Μεγάλη τύχη το καρναβάλι. Πάντα τέτοια!
Πολύ το ευχαριστήθηκα το ταξίδι σου! Αυτή η ταμπέλα με τον εθνικό μας ύμνο μοιάζει κάπως με έργο τέχνης ή κάνω λάθος? (ο τρόπος που είναι τοποθετημένα τα γράμματα, το ερωτηματικό στο σήμα της Ε.Ε.)
Μπράβο Klair που πήγες στον φάρο! Σε "ζήλεψα"! ΄Εχω να πάω στην αποσκιερή Μάνη από το 1981, τότε ίσα που αρχίζανε να συντηρούν τα πυργόσπιτα και να δημιουργούν ξενώνες. Αδύνατο να ξεχάσω τα κρυστάλλινα νερά στον Κότρωνα, Γερολιμένα κ.α. Τόξερες ότι η Λάγια είναι το χωριό της Βουγιουκλάκη και του...
Καλά, οι "3 ώρες" ήταν σχήμα λόγου βέβαια, αλλά τα καφέ είναι βασική κουλτούρα των Παριζιάνων. Βέβαια είχα χρόνο γιατί έκατσα 20 μέρες. Από το περπάτημα πάντως είχε ανοίξει η μέση μου και κάθε βράδυ φώναζα από τους πόνους, αλλά εκεί, απτόητη! Σου εύχομαι να ξαναπάς - εγώ δεν προβλέπεται πια...
τα περίφημα καφέ του Παρισιού τα επισκέφθηκες? Εκεί καταλαβαίνεις και τη ζωή των Παριζιάνων. Για έναν καφέ ή ένα ποτήρι κρασί μπορείς να κάτσεις 3 ώρες και να χαζεύεις την περατζάδα. Εμείς προσπαθήσαμε να ανέβουμε στο καμπαναριό της Νοτρ Νταμ. Πιάσαμε λοιπόν τρία άτομα να ανεβαίνουμε τη...
Και με το Λένιν συμπλήρωσα τη γνωριμία μου με τα ταξίδια και τα κείμενά σου Φένια και πολύ ευχαριστήθηκα!:airplane:
Νάσαι καλά και να γράφεις πάντα!:heart:
10-12 χρονών περίπου, τη δεκαετία του 1960, ο Θεόδωρος Κρίτας έφερνε από την Ουκρανία τα λαικά μπαλέτα. Ο Κρίτας ήταν θείος μου οπότε παρακολουθούσαμε όλες τις παραστάσεις τζάμπα. Στα παιδικά μου μάτια φάνταζαν σαν παραμυθένια όντα. Ξανθοί, γαλανοί, υπέροχα ντυμένοι με τις πολύχρωμες φορεσιές...
καμία αντίρρηση!
ναι, είχα διαβάσει πολλά για τον Γκαουντί χρόνια πριν πάω Βαρκελώνη, ήταν μεγάλη επιθυμία μου να δω τα έργα του. ΄Ημουν 31 χρονών όταν πήγα Βαρκελώνη το 1984 και δεν είχα καμία σχέση με αρχιτεκτονική
ναι, κατά καιρούς γίνονται λειτουργίες
Είσαι τυχερός, αλλά νομίζω εξήγησα ότι...
εδώ γίνεσαι στόχος στην ίδια σου την πατρίδα, τις μοναχικές γυναίκες τις θεωρούν λίγο-πολύ εκτός κοινωνίας. π.χ. η συμπεριφορά των περισσοτέρων απέναντι σε μια χωρισμένη - και με παιδί ακόμα χειρότερα! και δε μιλάμε για επαρχία