Για ποια τουαλέτα μιλάς? Α, εσύ πήγες κυριλέ. Εμείς κατούρημα το βράδυ με τα χέρια στο "τιμόνι" και το φακό στο στόμα. Και για το χοντρό, επειδή δε μπορώ τη πολυκοσμία την ώρα εκείνη, φτυάρι στον ώμο, χαρτί και πιο πέρα στους θάμνους. Απλά μαγεία. Εννοείται ότι ήταν το καλύτερο ταξίδι που έκανα...
Κι επειδή ακριβώς είμαστε λογικοί, σκεφτόμαστε ότι στη Ταϋλάνδη ή στο Μπαλί δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Ή απλά ανοίγουμε ένα χάρτη και βλέπουμε πού είναι οι εν λόγω χώρες για να ησυχάσουμε, διότι βάζω στοίχημα ότι κάποιοι που εκφράζουν φόβους δεν έχουν καμία ιδέα.
Εννοείται βρε συ, κανείς δε σε υποχρεώνει να τα φας όλα. Πώς νομίζεις ότι είναι στυλάκια οι Ιταλοί, τρώγοντας 3-4 πιάτα κάθε μέρα μεσημέρι-βράδυ? Πάρε ό,τι τραβάει η ψυχή σου...
Σε αναμονή λοιπόν της επίσκεψής μου στο πολυπόθητο Ρίο. Από πάνω φαντάζομαι εννοείς "πολύ καλό".
@Loca Corazon: Μήπως κάποιος στη παρέα είναι λίγο γκαντέμης με τα τραπέζια? :haha::haha: Εμείς 2 φορές φάγαμε, μία έξω με καλό καιρό και μία μέσα απέναντι από τη κουζίνα. Σε αναμονή κι εγώ για το...
Εγώ πάντως στο Maccheroni, πέρα από εκπληκτική pasta, έχω φάει και πάρα πολύ καλό φιλέτο. Γενικώς στην Ιταλία έχω φάει τα καλύτερα φιλέτα (κορυφαίο ιταλικό όλων της Βενετίας στο Ai Barbacani), με εξαίρεση το κορυφαίο όλων στη Ζάμπια. Ούτε στο Gaucho στο Λονδίνο, ούτε στο El Bandoneon στην Αθήνα...
Εμένα πάντως διόλου με ενόχλησε το ότι στην Αλιτάλια έδιναν μόνο μπισκότα-κρακεράκια. Οι θέσεις ήταν άνετες, μπήκαμε και σε McDonald από τη πίσω πόρτα για 1η φορά. Μια χαρά εταιρεία είναι, αλλά μ'αρέσει περισσότερο η Αιγαίου, της βγάζω το καπέλο.
Καλύτερες παραλίες έχει στο St John, μακράν. Και φοβερή φύση επίσης και φοβερό φαγητό (θαλασσινά κτλ). Όμως δεν δικαιολογεί ένα ταξίδι μόνο του (το χρόνο και τα χρήματα). Εγώ το συνδύασα με ΝΥ και ήταν ό,τι πρέπει. Βέβαια ομολογώ ότι έχω ως όνειρο ένα island hopping ταξίδι στη Καραϊβική, από...
Στο Τελ Αβίβ έχουμε φάει κι εμείς πολύ καλά, σε ωραίο κυριλέ εστιατόριο στη απίθανη παραλία του (δυστυχώς δε θυμάμαι όνομα). Στην Ιερουσαλήμ όμως τσακίσαμε τα χούμους και φαλάφελ σε αραβικά εστιατόρια και ομολογώ ήταν απίθανα.
Όσο για το φαγητο-war που έχει ξεσπάσει, εγώ θέλω απλά να πω πως...
...και τι σχέση έχει αυτό με την επίσκεψη σε ένα τόπο για μόνο και μόνο για τη κουζίνα του? Εκτός αν απαγορεύεται στον Άγγλο σεφ να βγει εκτός συνόρων, οπότε πάω πάσο. Αλλά μάλλον Άγγλους, Αμερικανούς και Μποτσουανούς σεφ βρίσκεις παντού να ιερουργούν, όπου δηλαδή τους προσλάβουν και όπου τους...
Ναι κι εγώ δεν απάντησα συγκεκριμένα στο θέμα του ποστ αλλά στην αναφορά για μοριακή γαστρονομία και τη σχέση της με την τοπική παράδοση. Tο θέμα του ποστ, για να μπαίνουμε και εντός θέματος, εμπεριέχει για μένα και την τοπικότητα-παράδοση στη γαστρονομία. Άρα σωστά λες ότι θα πήγαινε κάποιος...
Gelato to die for...
— Cioccolati italiani, δίπλα στο Duomo (περίεργο που δε δείχνει το location στο site αλλά αφού έφαγα δις εκεί μάλλον υπάρχει)
Μόνο ένα θα πω: το χωνάκι το γεμίζουν με φρέσκια σοκολάτα (γάλακτος, μαύρη ή λευκή) που παρασκευάζουν επί τόπου και χύνεται από θεϊκές...
Tripakias, ούτε εγώ ξέρω από κρασιά, αλλά ο ουρανίσκος μου ευτυχώς ακόμα δουλεύει και καταλαβαίνει το χάλια από το καλό κρασί. Μην αναπαράγεις λοιπόν τα παραμύθια για το καλό χύμα κρασί στην Ελλάδα, γιατί το καλύτερο κρασί χύμα μπορεί απλά να πίνεται και όλα τα υπόλοιπα είναι για φαρμακευτικούς...