Επισκέψεις γηπέδων

[gkalla]

Γήπεδο Argentinos Juniors, της ομάδας στην οποία ανδρώθηκε ο Μαραντόνα.

 

[Nick_St]

Στάδιο Presidente Peron - B.Aires, Αργεντινή | Πρώτος τελικός για το περσινό Recopa Sudamericana, μεταξύ της Ράσινγκ και της Μποταφόγκο

Το ημερολόγιο γράφει 20 Φεβρουαρίου 2025, άρτι αφιχθείς στο ηλιόλουστο Μπουένος Άιρες και η σκέψη μου για την ημέρα είναι μία: πως θα βρω εισιτήριο για τον βραδινό αγώνα στην Αβεγιανέδα. Αναμενόταν sold out λόγω της σημασίας του παιχνιδιού αλλά στην Αργεντινή μπορείς ΠΑΝΤΑ να βρεις εισιτήριο στην μαύρη αγορά που είναι ανεξέλεγκτη. Από το πρωί κι ενώ περιδιάβαινα το Σαν Τέλμο, είπα να ακολουθήσω την κλασική συνταγή με το να γράφω σχόλια σε όλα τα διαδικτυακά γκρουπ φιλάθλων της Ράσινγκ ότι ψάχνω εισιτήριο. Μίλησα με πολλούς, κατέληξα σε μια νεαρή φατσούλα που φαινόταν ο λιγότερο εγκληματίας και συμφωνήσαμε να βρεθούμε έξω από το γήπεδο μία συγκεκριμένη ώρα.

Προσέγγισα με Uber το "Cilindro" όπως είναι γνωστό το γήπεδο λόγω του σχήματος του και εκεί άρχισε η τρέλα. Μίνι λεωφορεία με οπαδούς να καταφτάνουν στο γήπεδο με καπνογόνα, όλοι οι δρόμοι κλειστοί με αδιανόητη ποσότητα μπουκαλιών μπύρας κάτω πεταμένα και εμφανέστατη παρουσία μπάφου στην ατμόσφαιρα (Πού είσαι Γιάνη με το ένα ν που ψάχνεις και δε βρίσκεις;!). Καλωσήρθες Νικ σε αργεντίνικη ποδοσφαιρική ατμόσφαιρα (όχι ότι απέχει πολύ από τα δικά μας δεδομένα) είπα και κατευθύνθηκα προς το Futbol Park, έναν ανοικτό μεγάλο χώρο δίπλα στα γήπεδα, με σκοπό να συναντήσω το αλάνι που θα μου έδινε εισιτήριο.

Το Σιλίντρο της Ράσινγκ βρίσκεται ακριβώς δίπλα με το "Libertadores de America" της μισητής Ιντεπεντιέντε συνθέτοντας έτσι ένα φοβερό σκηνικό. Σήμα στο κινητό δεν υπήρχε ούτε για δείγμα, κάναμε πόσες κλήσεις με τον φίλο αλλά κόβονταν αμέσως με αποτέλεσματα να σκανάρω την περιοχή να βρω μήπως πουλούσε κανείς άλλος εισιτήριο. Περνούσε η ώρα, εγκατέλειπα το σενάριο της νομίμου οδού με κανονικό εισιτήριο και λέω άι θα περιμένω το ημίχρονο μπας και ανοίξουν τις θύρες και μπω τζάμπα. Τελικά πέρασα τον αρχικό έλεγχο της αστυνομίας χωρίς εισιτήριο και στήθηκα έξω από την Popular (πέταλο με τους πιο φανατικούς) να κόψω κίνηση τι γίνεται.

Αντελήφθην γρήγορα ότι σαν πολλοί μπαίνουν ταυτόχρονα και είπα να χωθώ στο πλήθος. Με το ένα χέρι να σπρώχνω, με το άλλο να πιάνω το τσαντάκι που είχα για κινητό και πράγματα, τα dale boludo να πέφτουν βροχή, φτάνω στο τουρνικέ και πριν καλά καλά το καταλάβω πέρασα μέσα στο γήπεδο. Ένας σκάναρε εισιτήριο, τρεις μπαίνανε. Με παρουσία αστυνομικών κιόλας. Ανεβαίνω τα σκαλιά γρήγορα γρήγορα, βγαίνω στην κερκίδα δύο λεπτά πριν αρχίσει ο αγώνας και το γήπεδο ήταν σε απόλυτο παροξυσμό, παράδεισος λέω. Κερκιδάρα, γεμάτο το στάδιο πραγματικά, αλλά δεν άργησε κι η στιγμή να σκεφτώ και την κόλαση. Στα περισσότερα γήπεδα της Λατινικής Αμερικής (αν όχι σε όλα), τα πέταλα δεν έχουν καθίσματα, είναι όλοι όρθιοι. Κάπου στο 10ο λεπτό λοιπόν είχε μπει τόσος κόσμος μέσα που λέω πάει θα πεθάνουμε, ένας να πέσει να σκοντάψει θα γίνουμε χιονοστιβάδα.

Τέλος καλό, όλα καλά, ο αγώνας ήταν κατηφόρα από την αρχή με την Ράσινγκ να σφυροκοπάει σε όλο το παιχνίδι, προηγήθηκε από νωρίς, σκορ 2-0 ενώ θα μπορούσε να βάλει κι άλλα. Διπλοί αγώνες με τις νικήτριες του Libertadores και του Sudamericana, πολύ πιο ποιοτική η Μποταφόγκο από το Ρίο αλλά οι Αργεντίνοι σε κάθε φάση μασούσαν σίδερα. Αρκετοί οι οικείοι παίκτες, βασικός χαφ στη Ράσινγκ ο Ζουκουλίνι που είχε κάνει πέρασμα από την ΑΕΚ, ο βενεζολάνος Σαβαρίνο ο πιο μπαλαδόρος του γηπέδου, ο Μαρτιρένα το δεξί μπακ της Ράσινγκ η πιο αλήτικη φυσιογνωμία.

Πολύ δυνατή κερκίδα η "Academia" επαναλαμβάνω, εκπληκτική ατμόσφαιρα και πραγματική οπαδική ποίηση, κάτι που ισχύει γενικά στην Αργεντινή. Συνθήματα ούτε για Παναγίες, ούτε για μανάδες. Το πρώτο μου ουσιαστικό βράδυ στη χώρα ήταν κάπως έτσι λοιπόν, τι άλλο να ζητήσω.

Futbol Park, συγκέντρωση φιλάθλων πριν τον αγώνα

El Cilindro, μα τι όμορφο γήπεδο

Η πρώτη εικόνα που αντικρίζεις, ίσως αυτή που σε μένει πιο πολύ χαραγμένη στο μυαλό

"Y a vos Independiente yo te digo, vos sos amargo y pecho frio.."

Στα πέταλα ολόκληρης της Γης

Εύκολη νίκη και δίκαιη κατάκτηση αργότερα του Recopa

Τα after τα εξωγηπεδικά τα ωραία

 

[soudianos]

Το 1971 είχα πάει σ ένα μικρό γήπεδο στο Βέλγιο, και παρακολούθησα της Άντβερπ του Γιώργου Σιδέρη, εναντίο της τοπικής ομάδας. Σκορ 4-1 υπέρ της Άντβερπ με δύο γκολ του Σιδέρη το ένα με πέναλτι.

 

[Alexandrosx]

Ligue 2 England
Ομαδες λονδινου
Barnet Fc

Bromley Fc

 

[Alexandrosx]

Wembley Stadium - Fa Cup Final - (Man City-Crystal Palace)

Ligue 1 - Wimbledon Fc

Championship - Watford

 

[Alexandrosx]

Σκωτία Glasgow - Premiership
Celtic

Rangers

Μετά την ωραία βραδυά με την κοπή της πίτας που ήμασταν όλοι υπέροχοι και περάσαμε πολυ ομόρφα ξαναμπαίνω σε αγωνιστικούς ρυθμούς.

 

[Alexandrosx]

Τσαμπιονσιπ Αγγλίας με τρεις Λονδρέζικες ομάδες για την συνέχεια.
Queens Park Rangers η ομάδα που βρίσκεται στην περιοχή shepherds bush στο δυτικό Λονδίνο. Αγαπημένη περιοχή γιατί εκει κοντά μένω οταν παω Λονδίνο.

Charlton Athetic ομάδα του ανατολικού Λονδίνου.

Millwall ομάδα ανατολικού Λονδίνου και αυτή, με πολυ σκληροπυρινικους χουλιγκανς που ηταν και θεμα στην ταινια Football Factory.

Και για κλεισιμο οι εγκαταστασεις που γινεται το τουρνουα τεννις του Wimbledon

 

[Alexandrosx]

Γερμανία - Βερολίνο -
Olympiastadion Berlin έδρα Hertha Berlin - Ένα γήπεδο που θα μπορούσε να είναι και μουσείο.

 

[Nick_St]

Στάδιο Ciudad de Lanus - B.Aires, Αργεντινή | Αγώνας για το περσινό Απερτούρα της Αργεντινής μεταξύ της Λανούς και της Βέλες.


Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου 2025 στο πολύ ζεστό Μπουένος Άιρες, η δεύτερη μέρα μου στην πόλη με το προηγούμενο βράδυ να έχει αποδειχθεί ανεπανάληπτο στο γήπεδο της Ράσινγκ. Το ΒΑ είναι μία ιδιαίτερη ποδοσφαιρική κατάσταση γιατί έχει τόσες ομάδες που τα παρασκευοσαββατοκύριακα γίνεται ματομούνι από αγώνες. Ήμουν προετοιμασμένος, είχα κάνει καταγραφή όλους τους αγώνες Α' Β' και Γ' Εθνικής για το 10ήμερο που θα καθόμουν στην πόλη κι είχα βάλει πινέζες στο χάρτη με στόχο να δω όσους περισσότερους αγώνες γίνεται. Η επιλογή για την ημέρα αρκετά προφανής, Λανούς το βράδυ.

Ντέρμπι αναμενόταν, σκληρές ομάδες και οι δύο, ο προπονητής της Λανούς ήταν πρώην της Βέλες, υπήρχε παρασκήνιο. Με εισιτήρια δεν ασχολήθηκα καθόλου, αφού η Λανούς ποτέ δεν γεμίζει το γήπεδο, οπότε θα έβγαζα κανονικά από τα εκδοτήρια της Ramon Cabrero έξω από το στάδιο. H διαδρομή από San Telmo προς Lanus ήταν σχεδόν μισάωρο με το Uber και μπορώ να πω πέρασε ευχάριστα γιατί παρατηρούσα πόσο οργανωμένες ήταν όλες οι γειτονιές εκτός κέντρου, με προσεγμένα πάρκα και παιδικές χαρές, άπειρα ανοικτά γήπεδα, καθαρούς δρόμους.

Πολύ εύκολη διαδικασία το εισιτήριο, στα 20.000 πέσος, κάπου 16-17 ευρώ με την τότε ισοτιμία. Για λίγα λεπτά δεν πρόλαβα ανοικτή την μπουτίκ της ομάδας, αλλά δεν πειράζει. Το γήπεδο αρκετά απλό, έκατσα στην Popular, στο πέταλο των πιστών σκυλιών της ομάδας, τη λεγόμενη La Barra 14. Μαξ 10-12 χιλιάδες να είχε το γήπεδο, σχεδόν άδειο δηλαδή, αλλά προσωπικά εντυπωσιάστηκα, γιατί το πέταλο από ένα τέταρτο πριν τον αγώνα που έκαναν είσοδο μέχρι και τη λήξη του αγώνα δεν σταμάτησαν δευτερόλεπτο τραγούδι και συνθήματα.

Η Λανούς είναι μικρό όνομα, ένας σύλλογος του ομώνυμου προαστίου του BA, που όμως έχει μεγαλώσει αρκετά τα τελευταία χρόνια επειδή πολύ απλά έχει πρόγραμμα. Φτιάχνει ρόστερ που βασίζονται σε πιτσιρικάδες, στην πολύ καλή ακαδημία της και σε μερικούς βετεράνους. Σκληρή ομάδα, δυσκολοκατάβλητο σύνολο με φοβερά τρεξίματα, έχει καταφέρει να σηκώσει Πρωτάθλημα, Κύπελλο, Σουνταμερικάνα (το δικό μας Γιουρόπα Λιγκ).

Στα του αγώνα, κλασικό 0-0 Αργεντίνικου πρωταθλήματος, λίγες φάσεις, πολύ ξύλο. Ξεχώρισα από την πρώτη στιγμή τον Μοντόρο της Βέλες, αληταριό μεγάλο 17 χρονών, πήρε μεταγραφή στην Μποταφόγκο λίγους μήνες μετά και δε θα αργήσει να έρθει Ευρώπη. Ωραία ομάδα η Λανούς, δεν περνούσε σκνίπα πίσω παίζοντας με δύο καθαρά 6άρια (Μεδίνα πιτσιρικάς κι αυτός, φοβερός) ενώ η Βελές πέρυσι πέρασε περίοδο αλλαγών καθώς το 2024 πήρε πρωτάθλημα και το 2025 έφυγαν παίκτες, ήρθαν πολλοί νέοι.

Όμορφη εμπειρία στο σύνολο της με χάιλαιτ τη γνωριμία με αρκετό κόσμο και φοβερές ποδοσφαιρικές συζητήσεις για Ελλάδα και Αργεντινή. Φυσικά μας ενώνει ο Σεμπάστιαν Λέτο, γέννημα θρέμμα της Λανούς, με βάφτισαν Greco Granate (το παρατσούκλι της ομάδας λόγω του χρώματος του γρανάτη) και υποσχέθηκα ότι την επόμενη φορά θα τους φέρω φανέλα του Παναθηναϊκού (αν και τα πράσινα χρώματα παραπέμπουν στη μισητή Μπάνφιλντ). Τους έφερα γούρι όσο να ναι πάντως, σήκωσαν Sudamericana εκ νέου το Νοέμβριο και πριν λίγες ημέρες πήραν και το Recopa απέναντι στη Φλαμένγκο, υπερκούπωση η Λανούς.

 

[Φώτης/Ταξιδιωτης]

Προσοχή θα ακολουθήσουν σκληρές εικόνες που μπορεί κάποιοι να σοκαριστούν. Αγώνες Muay Thai από Μπανγκοκ Rajadamnern stadium

Στο συγκεκριμένο οι αγώνες είναι πολύ αμφίρροποι. Πολύ τακτική.Ακριβα για Ταϋλάνδης τα εισιτήρια όπου οι τιμές ξεκινάνε από τα 1000 baht. Υπόψη τα φτηνά κάθεστε όπου θέλετε στα πάνω διαζώματα για αυτό καλό είναι να πάτε λίγο νωρίς για να βρείτε καλή θέση. Αν δεν είστε σίγουροι μπορείτε να πάτε πρώτα και τζάμπα σε ένα εμπορικό κέντρο στο BKk mall όπου μια φορά την εβδομάδα ( όχι πάντα) γίνονται αγώνες αλλά δύσκολα θα βρείτε θέσεις. Εγώ ήμουν όρθιος αλλά κουτσά στραβά κοντά στο ρινγκ. Όχι και τόσο αμφίρροποι εκεί οι αγώνες απλά θα πάρετε μια γεύση και δωρεάν.

Καμία φορά αγώνες γίνονται και στο Lumbinee stadium και καθημερινά πολλοί αγώνες στη Chiangmai Mai.

Πολλοί τουρίστες γενικώς και πολλές γυναίκες θεατές στα στάδια ειδικά στα στάδια στο βορρά.

Πολλοι αγώνες ανδρών ήταν εξαιρετικοί αλλά στις κατηγορίες των γυναικών δεν τις πολύ θέλω, δεν …..

 

[Nick_St]

Στάδιο Diego Armando Maradona - B.Aires, Αργεντινή | Αγώνας για το περσινό Απερτούρα της Αργεντινής μεταξύ της Αρχεντίνος Τζούνιορς και της Ιντεπεντιέντε Ριβαντάβια

Το μέρος όπου ανδρώθηκε ποδοσφαίρο ο Μαραντόνα, αφού ήρθε πιτσιρικάς 10 χρονών και έφυγε στα 21 του για την Μπόκα. Παλιακό γήπεδο και μικρό, αλλά γεμάτο ιστορία. Από εδώ βγήκε ο Ρικέλμε, ενώ στο γήπεδο αυτό έκανε την πρώτη του εμφάνιση με τα χρώματα της Εθνικής ο Μέσσι.

Η Αρχεντίνος είναι μία αρκετά συμπαθής ομάδα, με καλές ακαδημίες και προσπάθεια να παίξει καλό ποδόσφαιρο αλλά έχει την ταμπέλα της λούζερ. Φτάνει στην πηγή αλλά ποτέ δεν πίνει νερό ενώ δεν ξέρει τι πάει να πει κούπα από το 1985 και έπειτα.

Το γήπεδο σπάνια να γεμίσει ενώ η ομάδα στα πλαίσια μάρκετινγκ τώρα τελευταία έχει λανσάρει και μία νέα πατέντα αποκλειστικά για ξένους. Εισιτήριο στην κεντρική κερκίδα + επίσκεψη στο μουσείο μετά τον αγώνα + πρόσβαση στους πάγκους για φωτογραφίες στα 40 ντόλαρς. Φθηνό δεν το λες, αλλά σου λύνει τα χέρια από όλη τη διαδικασία με εισιτήρια κλπ. Δευτέρα απόγευμα ο αγώνας και η κερκίδα είχε αρκετές παρέες αμερικάνων και βορειοευρωπαίων.

Η γειτονιά της Paternal πολύ ήσυχη και όμορφη για περπάτημα γύρω από το γήπεδο, παντού γκράφιτι του Μαραντόνα. Σχετικά σούπα ο αγώνας, ανούσιο σφυροκόπημα της Αρχεντίνος και τελικό σκορ 0-0. Μέτρια έως αδιάφορη κερκίδα, η πιο ήσυχη με διαφορά που έχω δει στη Λατινική Αμερική.

Highlight της βραδιάς η γνωριμία με τους γονείς συνονόματου μου παίκτη της Αρχεντίνος που κάθονταν ακριβώς δίπλα μου. Τους κατάλαβα γιατί κάθε φορά που είχε την μπάλα ο μάγκας, φώναζε βάμο αμόρ η σύντροφος του με το νεογέννητο μωράκι τους να βαράει παλαμάκια. Το ωραίο της υπόθεσης είναι ότι το 2021 είχε έρθει να παίξει στην Ελλάδα για λίγους μήνες και όχι όπου κι όπου, αλλά στο Βόλο. Να λέω στους γονείς ότι είμαι από τη Λαμία, δίπλα από εκεί που βρέθηκε να παίζει ο γιος τους και να μην το πιστεύουν.

Η κατάσταση που μου περιέγραψαν για το ελληνικό ποδόσφαιρο ήταν τραγική με διάφορα ευφάνταστα σκηνικά από το Βόλο, το staff και τη διοίκηση, περήφανος που εξάγουμε πολιτισμό συνεχώς και αδιαλείπτως. Είχε γραφτεί και στα media τότε ούτως ή άλλως ότι ο παίκτης είχε πιαστεί στα χέρια με τον coach και είχε επιστρέψει Αργεντινή στα μέσα της χρονιάς. Ανταλλάξαμε επαφές στο Whatsapp με τον σενιόρ Ντάνιελ (πατήρ και μάνατζερ) και κρατάμε επικοινωνία.

 

[Nick_St]

Στάδιο Jornalista Mario Filho ή αλλιώς Maracanã - Rio de Janeiro, Βραζιλία | Αγώνας για τα ημιτελικά του Κυπέλλου Βραζιλίας 2025 μεταξύ της Βάσκο και της Φλουμινένσε

Περίπου τρεις μήνες πριν είχα την τύχη να ζήσω αυτό το υπερθέαμα. Το πρωτάθλημα έχει μόλις τελειώσει και όλοι κάνουν focus στο Κύπελλο. Έχω ξαναγράψει για την τρέλα μου με τη Βάσκο, δε γινόταν να είμαι Ρίο και να χαθεί αυτός ο αγώνας. Πρόλαβα και αγόρασα εισιτήριο ως publico geral (απλό κοινό) από το επίσημο site της ομάδας κάπου στα 45 ευρώ (η φθηνότερη τιμή ήταν αυτή, χαμηλότερες τιμές υπήρχαν μόνο για socios δηλαδή μέλη), ενώ δεν άργησε να ανακοινωθεί sold out. Ο αγώνας πολύ κρίσιμος και για τις δύο ομάδες, το Κύπελλο στη Βραζιλία έχει τεράστια αίγλη και οικονομικές απολαβές για τους συλλόγους.

Το Μαρακανά είναι ανάμεσα στα πιο ιστορικά γήπεδα του πλανήτη, δε χωρά αμφιβολία καμία για αυτό. Αν το επισκεφθείς άδειο στην κλασική επίσκεψη μαζί με το μουσείο, δεν σου κάνει αίσθηση. Αν το επισκεφθείς σε αγώνα με αρκετό κόσμο αλλά ήσυχη κερκίδα, λες ωραίο γήπεδο και φοβερή αρχιτεκτονική, αλλά μέχρι εκεί. Αν το δεις κατάμεστο και με κερκίδα να μη σταματά λεπτό, τότε ναι, είναι υπερθέαμα. Όπως και σε όλα τα μεγάλα στάδια νομίζω, ωραία είναι μόνο ασφυκτικά γεμάτα.

Από Zona Sul πήρα το μετρό, κανένας λόγος για Uber και ταξί σε τέτοια μέρα. Η ατμόσφαιρα εκπληκτική έξω από το στάδιο, ενώ πρόλαβα ίσα ίσα την φαντασμαγορική άφιξη του πούλμαν της Βάσκο η οποία συνοδευόταν από τη Forca Jovem (οργανωμένοι). Εδώ υπάρχει και βίντεο με την όλη ατμόσφαιρα.

Το πρώτο ημίχρονο σούπα, κλασικό παιχνίδι σκοπιμότητας, με τη Φλουμινένσε να βρίσκει σκορ και να προηγείται. Καθησυχάζω όμως όλους τους vascainos δίπλα μου, με μένα γήπεδο δεν χάνουμε μωρέ τους λέω. Στα θεόκουφα της βραδιάς, η βραζιλιάνα κοπέλα που καθόταν μπροστά μου είχε τατουάζ τη λέξη "μητέρα" στο χέρι της. Πιάνουμε κουβέντα, πολύ απλά ήθελε να κάνει το συγκεκριμένου τατού και μου έλεγε πόσο θαυμάζει την ελληνική γλώσσα και την ιστορία μας.

Δεύτερο ημίχρονο η Βάσκο μπαίνει φουριόζα, κι αφού χάνει 2-3 κλασικές ευκαιρίες καταφέρνει και ισοφαρίζει σε 1-1 στο 50'. Το γήπεδο σε έκσταση, αδιανόητη ατμόσφαιρα. Το έχω ξαναγράψει, οι Βραζιλιάνοι όταν χάνουν, δεν κάνουν καλή κερκίδα, πολύ μουρμούρα και κάθονται και παίζουν με τα κινητά. Όταν όμως παίζει καλά η ομάδα ή όταν κερδίζουν, γίνεται εκπληκτικός χαμούλης. Τα επόμενα τρία τέταρτα το γήπεδο είχε πάρει φωτιά πραγματικά, ατόφια οπαδική ποίηση και έντονο feeling ανατροπής στην ατμόσφαιρα.

Τα τελευταία λεπτά ο ρυθμός είχε πέσει, φάνηκε οι προπονητές να προτιμούν το Χ (αφού υπήρχε και επαναληπτικός). Στο 94' όμως, το wonderkid της Βάσκο, ο Rayan πέρασε όποιον βρήκε μπροστά του, η μπάλα έφτασε στον Κολομβιανό Gomez ο οποίος με ωραία σεντρούλα βρήκε τον γερόλυκο Αργεντίνο Vegetti που έγραψε το 2-1 και έδωσε τη νίκη στη Βάσκο. Αλήθεια, εγώ να το είχα γράψει το σενάριο για αυτήν την ημέρα, δεν θα το έκανα τόσο καλό.

Τεράστιο γλέντι, το Μαρακανά στα καλύτερα του και απίστευτη καζούρα εκτός γηπέδου στους φιλάθλους της Φλουνινένσε. Βλέπετε, στη Βραζιλία τα γήπεδα έχουν κόσμο και των δύο ομάδων. Έπεσαν και κάτι ψιλές έξω από το γήπεδο, αλλά σε γενικές γραμμές όλα ήρεμα. Μπούγιο ολκής στο μετρό με την ατμόσφαιρα να θυμίζει έντονα ηλεκτρικό μετά από αγώνα στο ΟΑΚΑ.

Γκολ νίκης στο 94', αγκαλιές, φιλιά με κόσμο που δεν θα ξαναδείς ποτέ στη ζωή σου. Άλλη μία όμορφη ποδοσφαιρική ιστορία, μία ακόμη υπέροχη ανάμνηση από Βραζιλία.

Για την ιστορία, η Βάσκο πέρασε στον τελικό αλλά έχασε από την Κορίνθιανς το τρόπαιο. Ο δεύτερος τελικός διεξήχθη επίσης στο Μαρακανά, ήμουν ακόμα στο Ρίο κι έβαλα ότι μέσα είχα και δεν είχα για να βρω εισιτήριο μιας και ήταν ο αγώνας της 15ετίας για τη Βάσκο. Έφτασα να μιλήσω ακόμα και με υψηλόβαθμο στέλεχος της Kaizen Gaming (η στοιχηματική εταιρία Betano είναι μέγας χορηγός στα πρωταθλήματα της Βραζιλίας), αλλά δυστυχώς δεν βρήκα, καθώς είχαν δοθεί άπειρες προσκλήσεις και η πώληση δεν άνοιξε ποτέ για μη μέλη.

Τι πιθανότητες υπάρχουν να είσαι στη Βραζιλία, σε ένα γήπεδο με 65.000 κόσμο, και η κοπέλα που κάθεται μπροστά σου να έχει τατουάζ τη λέξη "μητέρα";

Grego pe quente (γουρλής) για άλλη μία φορά.

Ηλεκτρικός μετά από ΟΑΚΑ, βραζιλιάνικη edition

Στην Ελλάδα έχουμε κοινά προφίλ στα social τύπου Γιάννης Μαρία. Στη Βραζιλία το έχουν πάει ένα βήμα παραπέρα και βγαίνει και σε φανέλα αυτή η μάστιγα. Άκου Gomes και Mota..