Επισκέψεις γηπέδων

[gkalla]

Γήπεδο Argentinos Juniors, της ομάδας στην οποία ανδρώθηκε ο Μαραντόνα.

 

[Nick_St]

Στάδιο Presidente Peron - B.Aires, Αργεντινή | Πρώτος τελικός για το περσινό Recopa Sudamericana, μεταξύ της Ράσινγκ και της Μποταφόγκο

Το ημερολόγιο γράφει 20 Φεβρουαρίου 2025, άρτι αφιχθείς στο ηλιόλουστο Μπουένος Άιρες και η σκέψη μου για την ημέρα είναι μία: πως θα βρω εισιτήριο για τον βραδινό αγώνα στην Αβεγιανέδα. Αναμενόταν sold out λόγω της σημασίας του παιχνιδιού αλλά στην Αργεντινή μπορείς ΠΑΝΤΑ να βρεις εισιτήριο στην μαύρη αγορά που είναι ανεξέλεγκτη. Από το πρωί κι ενώ περιδιάβαινα το Σαν Τέλμο, είπα να ακολουθήσω την κλασική συνταγή με το να γράφω σχόλια σε όλα τα διαδικτυακά γκρουπ φιλάθλων της Ράσινγκ ότι ψάχνω εισιτήριο. Μίλησα με πολλούς, κατέληξα σε μια νεαρή φατσούλα που φαινόταν ο λιγότερο εγκληματίας και συμφωνήσαμε να βρεθούμε έξω από το γήπεδο μία συγκεκριμένη ώρα.

Προσέγγισα με Uber το "Cilindro" όπως είναι γνωστό το γήπεδο λόγω του σχήματος του και εκεί άρχισε η τρέλα. Μίνι λεωφορεία με οπαδούς να καταφτάνουν στο γήπεδο με καπνογόνα, όλοι οι δρόμοι κλειστοί με αδιανόητη ποσότητα μπουκαλιών μπύρας κάτω πεταμένα και εμφανέστατη παρουσία μπάφου στην ατμόσφαιρα (Πού είσαι Γιάνη με το ένα ν που ψάχνεις και δε βρίσκεις;!). Καλωσήρθες Νικ σε αργεντίνικη ποδοσφαιρική ατμόσφαιρα (όχι ότι απέχει πολύ από τα δικά μας δεδομένα) είπα και κατευθύνθηκα προς το Futbol Park, έναν ανοικτό μεγάλο χώρο δίπλα στα γήπεδα, με σκοπό να συναντήσω το αλάνι που θα μου έδινε εισιτήριο.

Το Σιλίντρο της Ράσινγκ βρίσκεται ακριβώς δίπλα με το "Libertadores de America" της μισητής Ιντεπεντιέντε συνθέτοντας έτσι ένα φοβερό σκηνικό. Σήμα στο κινητό δεν υπήρχε ούτε για δείγμα, κάναμε πόσες κλήσεις με τον φίλο αλλά κόβονταν αμέσως με αποτέλεσματα να σκανάρω την περιοχή να βρω μήπως πουλούσε κανείς άλλος εισιτήριο. Περνούσε η ώρα, εγκατέλειπα το σενάριο της νομίμου οδού με κανονικό εισιτήριο και λέω άι θα περιμένω το ημίχρονο μπας και ανοίξουν τις θύρες και μπω τζάμπα. Τελικά πέρασα τον αρχικό έλεγχο της αστυνομίας χωρίς εισιτήριο και στήθηκα έξω από την Popular (πέταλο με τους πιο φανατικούς) να κόψω κίνηση τι γίνεται.

Αντελήφθην γρήγορα ότι σαν πολλοί μπαίνουν ταυτόχρονα και είπα να χωθώ στο πλήθος. Με το ένα χέρι να σπρώχνω, με το άλλο να πιάνω το τσαντάκι που είχα για κινητό και πράγματα, τα dale boludo να πέφτουν βροχή, φτάνω στο τουρνικέ και πριν καλά καλά το καταλάβω πέρασα μέσα στο γήπεδο. Ένας σκάναρε εισιτήριο, τρεις μπαίνανε. Με παρουσία αστυνομικών κιόλας. Ανεβαίνω τα σκαλιά γρήγορα γρήγορα, βγαίνω στην κερκίδα δύο λεπτά πριν αρχίσει ο αγώνας και το γήπεδο ήταν σε απόλυτο παροξυσμό, παράδεισος λέω. Κερκιδάρα, γεμάτο το στάδιο πραγματικά, αλλά δεν άργησε κι η στιγμή να σκεφτώ και την κόλαση. Στα περισσότερα γήπεδα της Λατινικής Αμερικής (αν όχι σε όλα), τα πέταλα δεν έχουν καθίσματα, είναι όλοι όρθιοι. Κάπου στο 10ο λεπτό λοιπόν είχε μπει τόσος κόσμος μέσα που λέω πάει θα πεθάνουμε, ένας να πέσει να σκοντάψει θα γίνουμε χιονοστιβάδα.

Τέλος καλό, όλα καλά, ο αγώνας ήταν κατηφόρα από την αρχή με την Ράσινγκ να σφυροκοπάει σε όλο το παιχνίδι, προηγήθηκε από νωρίς, σκορ 2-0 ενώ θα μπορούσε να βάλει κι άλλα. Διπλοί αγώνες με τις νικήτριες του Libertadores και του Sudamericana, πολύ πιο ποιοτική η Μποταφόγκο από το Ρίο αλλά οι Αργεντίνοι σε κάθε φάση μασούσαν σίδερα. Αρκετοί οι οικείοι παίκτες, βασικός χαφ στη Ράσινγκ ο Ζουκουλίνι που είχε κάνει πέρασμα από την ΑΕΚ, ο βενεζολάνος Σαβαρίνο ο πιο μπαλαδόρος του γηπέδου, ο Μαρτιρένα το δεξί μπακ της Ράσινγκ η πιο αλήτικη φυσιογνωμία.

Πολύ δυνατή κερκίδα η "Academia" επαναλαμβάνω, εκπληκτική ατμόσφαιρα και πραγματική οπαδική ποίηση, κάτι που ισχύει γενικά στην Αργεντινή. Συνθήματα ούτε για Παναγίες, ούτε για μανάδες. Το πρώτο μου ουσιαστικό βράδυ στη χώρα ήταν κάπως έτσι λοιπόν, τι άλλο να ζητήσω.

Futbol Park, συγκέντρωση φιλάθλων πριν τον αγώνα

El Cilindro, μα τι όμορφο γήπεδο

Η πρώτη εικόνα που αντικρίζεις, ίσως αυτή που σε μένει πιο πολύ χαραγμένη στο μυαλό

"Y a vos Independiente yo te digo, vos sos amargo y pecho frio.."

Στα πέταλα ολόκληρης της Γης

Εύκολη νίκη και δίκαιη κατάκτηση αργότερα του Recopa

Τα after τα εξωγηπεδικά τα ωραία

 

[soudianos]

Το 1971 είχα πάει σ ένα μικρό γήπεδο στο Βέλγιο, και παρακολούθησα της Άντβερπ του Γιώργου Σιδέρη, εναντίο της τοπικής ομάδας. Σκορ 4-1 υπέρ της Άντβερπ με δύο γκολ του Σιδέρη το ένα με πέναλτι.