yiannis1985
Member
- Μηνύματα
- 23
- Likes
- 99
Το ταξίδι πραγματοποιήθηκε 3-6 Ιανουαρίου με πτήσεις της Wizzair από την Κύπρο για τα Τίρανα. Κόστος αεροπορικών €65.
Άφιξη στην πρωτεύουσα της Αλβανίας μεσάνυχτα, ένας τυπικός έλεγχος διαβατηρίου και μας περιμένει στο parking ταξί που κλείσαμε από πρίν από ταξιδιωτικό γραφείο από το οποίο κλείσαμε και την εκδρομή για το Κόσοβο την επόμενη μέρα.
Η διαδρομή από το αεροδρόμιο στο ξενοδοχείο διήρκησε γύρω στα 30 λεπτά και κόστισε 20 ευρώ (συμφωνημένα από πρίν)
Το ξενοδοχείο που κλείσαμε μέσω booking ήταν το Monun Boutique Hotel 97 ευρώ το δίκλινο για 3 βράδια χωρίς πρωινό. Ήταν σε πολύ κεντρικό σημείο ακριβώς πίσω από την Πυραμίδα αλλά λίγο δύσκολο να το εντοπίσεις καθώς βρισκόταν πίσω από το cafe Komitei. Για να μπείς ή να βγείς από το ξενοδοχείο έπρεπε να περάσεις μέσα από αυτό το ιδιαίτερο καφέ.
Η επιλογή ήταν πολύ καλή καθώς ήταν κεντρικά και μπορούσες άνετα να πας παντού με τα πόδια. Επίσης απέναντι από το ξενοδοχείο κάτω αλλά και πάνω στην πυραμίδα υπήρχαν αρκετά cafe οπότε εξασφάλιζες εύκολα καφέ και πρωινό σε χαμηλές σχετικά τιμές.
Πρώτη πρωινή εικόνα της περιοχής από το παράθυρο του δωματίου
Για την δεύτερη ημέρα είχαμε προγραμματίσει μια εκδρομή στην πυριτιδαποθήκη των Βαλκανίων το Κόσοβο.
Η εκδρομή κλείστηκε από τοπικό τουριστικό γραφείο το Lit Travel & Tours. Κόστος 50 ευρώ. Η αναχώρηση ήταν προγραμματισμένη για τις 07:00.
Γύρω στις 07:15 το βανάκι έφτασε και ήμασταν οι πρώτοι 2 τουρίστες που επιβιβαστήκαμε. Ακολούθως έκανε άλλες 2 στάσεις όπου παρέλαβε μια Ιταλίδα και ένα ζευγάρι Ισπανών. Το γκρούπ θα ήμασταν εμείς οι 5. Το ταξίδι προς το άγνωστο μόλις είχε ξεκινήσει. Σιγά σιγά βγαίναμε εκτός Τιράνων.
Βγήκαμε στην «εθνική οδό» σε ένα δρόμο μέσα από δάση και ο οδηγός ξεκίνησε να μας λέει για την ιστορία του Κοσόβου και ως Αλβανός τα έχωνε συνεχώς στους Σέρβους. Εγώ του έδειξα να καταλάβει ότι ως Έλληνας και Χριστιανός Ορθόδοξος θεωρώ ότι το Κόσοβο είναι Σέρβικο. Προσπαθούσε να με πείσει για το αντίθετο αλλά μάταια. Ούτε οι Ισπανοί και η Ιταλίδα συμφώνησαν μαζί του αλλά αυτός τα δικά του.
Μετά από διαδρομή μιάμιση ώρας κάναμε στάση για καφέ σε μια λίμνη.
Μετά τον καφέ σε κανένα 20λεπτο βρεθήκαμε στα σύνορα όπου δεν υπήρχε καθόλου κίνηση. Αν και ο οδηγός μας είπε ότι τις περισσότερες φορές δεν γίνεται έλεγχος, ο συνοριοφύλακας ζήτησε τα διαβατήρια μας τα οποί πήρε και σφράγισε αν και δεν το θέλαμε.
Πρώτες εικόνες μετά τα σύνορα.
Σαρανταπέντε λεπτά μετά τα σύνορα ξεκινήσαμε να προσεγκίζουμε την πρωτεύουσα Πρίστινα.
Ένα κτίριο με το άγαλμα της ελευθερίας
Φτάσαμε κατεβήκαμε από το βανάκι και πρώτος σταθμός της ξενάγησης ο Καθεδρικός Ναός Αγίας Μητέρας Τερέζας.
Το 2005, ο θεμέλιος λίθος του καθεδρικού ναού τοποθετήθηκε, κατά τη διάρκεια σχετικής τελετής, από τον πρώην Πρόεδρο του Κοσσυφοπεδίου Ιμπραήμ Ρουγκόβα ο οποίος παρά το ότι ήταν μουσουλμάνος ήταν σύμφωνος με την ανέγερση του ναού παρά τις αντιδράσεις που υπήρχαν. Η προτομή του βρίσκεται στο προαύλιο του ναού.
Εσωτερικά ο ναός πέραν από κάποια σχέδια δεν είχε κάτι το ιδιαίτερο για να σε εκπλήξει
Δίπλα από τον ναό το κτίριο του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης
Λίγο πιο δίπλα η Εθνική Βιβλιοθήκη του Κοσσυφοπεδίου ένα κτίριο έκτρωμα για μένα ίσως το χειρότερο που είδα σε όλα μου τα ταξίδια
Λόγω του ότι ήταν Κυριακή η βιβλιοθήκη ήταν κλειστή οπόταν δεν μπήκαμε μέσα.
Συνεχίσαμε με τα πόδια προς το κέντρο όπου δεν είδαμε και κάτι το ιδιαίτερο. Μια πινακα το newborn, το γήπεδο καλαθόσφαιρας «Palace of youth and sports” που και αυτό εξωτερικά είναι ένα τερατούργημα και το γήπεδο ποδοσφαίρου «Fadil Vokrri” που αν και μικρό είναι συμπαθητικό.
Να είσαι τώρα οπαδός του Αυτοκράτορα ΑΡΗ και να βλέπεις αυτό το γήπεδο
Αφού είδαμε τα γήπεδα κατευθυνθήκαμε προς την κεντρική πλατεία που ήταν στολισμένη στο πνεύμα των ημερών
Και μερικά παραλειπόμενα
Αφού χάσαμε 2-3 ώρες από τη ζωή μας όντας οι μοναδικοί τουρίστες αναωρούμε για το Πριζρέν με την ελπίδα και την προσδοκία να δούμε κάτι καλύτερο. Σίγουρα να δεις πιο αδιάφορη πόλη στον κόσμο είναι δύσκολο νομίζω…
Μετά από κανένα 45λεπτο προσεγγίζουμε το Πριζρέν
Η πόλη είναι γραφική, ατμοσφαιρική, καμία σχέση με την Πρίστινα. Στην μέση την διασχίζει ο ποταμός Λούμπαρτ, στην μέση υπάρχει η παλιά γέφυρα του 16ου αιώνα, πίσω ξεφυτρώνει το τζαμί του Σινάν Πασά και στην κορυφή του λόφου δεσπόζει το κάστρο.
Ο οδηγός κακώς μας πρότεινε να επισκεφτούμε ένα εθνογραφικό μουσείο δελεάζοντας μας ότι το εισητήριο είναι μόλις 1 ευρώ, ακολουθήσαμε και ουσιαστικά όλη η αφήγηση του ήταν γύρο από την Αλβανία και το Αλβανικό έθνος…
Μόνος του τα είπε, μόνος του τα άκουσε οπόταν φύγαμε για την πλατεία για να τσιμπήσουμε τίποτα. Βρήκαμε ένα παραδοσιακό εστιατόριο όπου όλα ήταν υπέροχα. Απολαύσαμε τοπική παραδοσιακή κουζίνα με κόστος 18 ευρώ το άτομο με ποτό.
Μετά το φαγητό μια τελευταία βόλτα στα στενά της πόλης
πάμε και στα παραλειπόμενα
Κάπου εδώ η μονοήμερη εκδρομή στην πυτμριτιδαποθήκη των Βαλκανίων τελειώνει και πέρνουμε τον δρόμο επιστροφής στα Τίρανα.
Φτάνουμε στα Τίρανα γύρω στις 21:00 και λέμε να κάνουμε μια νυχτερινή γύρα να δούμε την πόλη φωτισμένη και στολισμένη. Ξεκινήσαμε από την πυραμίδα
Ανεβήκαμε τα σκαλιά
Ακολούθως περάσαμε πάνω από τον ποταμό Lane και κατευθυνθήκαμε προς την πλατεία Skanderbeg (3-5 λεπτά από την πυραμίδα).
Κάτω από την πλατεία ο Καθεδρικός Ναός Ανάστασης του Χριστού
Μετά την εκκλησία πορεία προς την πυραμίδα μέσω του πάρκου Rinia
Δίπλα από την πυραμίδα η μεγάλη λεωφόρος Deshmoret e Kombit στολισμένη στο πνεύμα των ημερών
καταλήγει στην πλατεία της Μητέρας Τερέζες που βρίσκεται η πολυτεχνική σχολή
πίσω από τηβ οποία βρίσκεται το Grand Park που θα βλέπαμε την επόμενη μέρα.
Δεξιά του πολυτεχνείου βρίσκεται η σχολή καλών τεχνών γιαυτό και τα χριστουγεννιάτικα δέντρα σε περίεργες εκδόσεις
Αριστερά από το πολυτεχνείο είναι το Air Albania Stadium που το 2022 έγιβε ο τελικός του Conference League
Στο σημείο αυτό ξεκινά η επιστροφή στο ξενοδοχείο
φτάνουμε έξω από το γνωστό cafe Komieti όπου για να μπούμε στο ξενοδοχείο πρέπει να περάσουμε από μέσα
Άφιξη στην πρωτεύουσα της Αλβανίας μεσάνυχτα, ένας τυπικός έλεγχος διαβατηρίου και μας περιμένει στο parking ταξί που κλείσαμε από πρίν από ταξιδιωτικό γραφείο από το οποίο κλείσαμε και την εκδρομή για το Κόσοβο την επόμενη μέρα.
Η διαδρομή από το αεροδρόμιο στο ξενοδοχείο διήρκησε γύρω στα 30 λεπτά και κόστισε 20 ευρώ (συμφωνημένα από πρίν)
Το ξενοδοχείο που κλείσαμε μέσω booking ήταν το Monun Boutique Hotel 97 ευρώ το δίκλινο για 3 βράδια χωρίς πρωινό. Ήταν σε πολύ κεντρικό σημείο ακριβώς πίσω από την Πυραμίδα αλλά λίγο δύσκολο να το εντοπίσεις καθώς βρισκόταν πίσω από το cafe Komitei. Για να μπείς ή να βγείς από το ξενοδοχείο έπρεπε να περάσεις μέσα από αυτό το ιδιαίτερο καφέ.
Η επιλογή ήταν πολύ καλή καθώς ήταν κεντρικά και μπορούσες άνετα να πας παντού με τα πόδια. Επίσης απέναντι από το ξενοδοχείο κάτω αλλά και πάνω στην πυραμίδα υπήρχαν αρκετά cafe οπότε εξασφάλιζες εύκολα καφέ και πρωινό σε χαμηλές σχετικά τιμές.
Πρώτη πρωινή εικόνα της περιοχής από το παράθυρο του δωματίου
Για την δεύτερη ημέρα είχαμε προγραμματίσει μια εκδρομή στην πυριτιδαποθήκη των Βαλκανίων το Κόσοβο.
Η εκδρομή κλείστηκε από τοπικό τουριστικό γραφείο το Lit Travel & Tours. Κόστος 50 ευρώ. Η αναχώρηση ήταν προγραμματισμένη για τις 07:00.
Γύρω στις 07:15 το βανάκι έφτασε και ήμασταν οι πρώτοι 2 τουρίστες που επιβιβαστήκαμε. Ακολούθως έκανε άλλες 2 στάσεις όπου παρέλαβε μια Ιταλίδα και ένα ζευγάρι Ισπανών. Το γκρούπ θα ήμασταν εμείς οι 5. Το ταξίδι προς το άγνωστο μόλις είχε ξεκινήσει. Σιγά σιγά βγαίναμε εκτός Τιράνων.
Βγήκαμε στην «εθνική οδό» σε ένα δρόμο μέσα από δάση και ο οδηγός ξεκίνησε να μας λέει για την ιστορία του Κοσόβου και ως Αλβανός τα έχωνε συνεχώς στους Σέρβους. Εγώ του έδειξα να καταλάβει ότι ως Έλληνας και Χριστιανός Ορθόδοξος θεωρώ ότι το Κόσοβο είναι Σέρβικο. Προσπαθούσε να με πείσει για το αντίθετο αλλά μάταια. Ούτε οι Ισπανοί και η Ιταλίδα συμφώνησαν μαζί του αλλά αυτός τα δικά του.
Μετά από διαδρομή μιάμιση ώρας κάναμε στάση για καφέ σε μια λίμνη.
Μετά τον καφέ σε κανένα 20λεπτο βρεθήκαμε στα σύνορα όπου δεν υπήρχε καθόλου κίνηση. Αν και ο οδηγός μας είπε ότι τις περισσότερες φορές δεν γίνεται έλεγχος, ο συνοριοφύλακας ζήτησε τα διαβατήρια μας τα οποί πήρε και σφράγισε αν και δεν το θέλαμε.
Πρώτες εικόνες μετά τα σύνορα.
Σαρανταπέντε λεπτά μετά τα σύνορα ξεκινήσαμε να προσεγκίζουμε την πρωτεύουσα Πρίστινα.
Ένα κτίριο με το άγαλμα της ελευθερίας
Φτάσαμε κατεβήκαμε από το βανάκι και πρώτος σταθμός της ξενάγησης ο Καθεδρικός Ναός Αγίας Μητέρας Τερέζας.
Το 2005, ο θεμέλιος λίθος του καθεδρικού ναού τοποθετήθηκε, κατά τη διάρκεια σχετικής τελετής, από τον πρώην Πρόεδρο του Κοσσυφοπεδίου Ιμπραήμ Ρουγκόβα ο οποίος παρά το ότι ήταν μουσουλμάνος ήταν σύμφωνος με την ανέγερση του ναού παρά τις αντιδράσεις που υπήρχαν. Η προτομή του βρίσκεται στο προαύλιο του ναού.
Εσωτερικά ο ναός πέραν από κάποια σχέδια δεν είχε κάτι το ιδιαίτερο για να σε εκπλήξει
Δίπλα από τον ναό το κτίριο του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης
Λίγο πιο δίπλα η Εθνική Βιβλιοθήκη του Κοσσυφοπεδίου ένα κτίριο έκτρωμα για μένα ίσως το χειρότερο που είδα σε όλα μου τα ταξίδια
Λόγω του ότι ήταν Κυριακή η βιβλιοθήκη ήταν κλειστή οπόταν δεν μπήκαμε μέσα.
Συνεχίσαμε με τα πόδια προς το κέντρο όπου δεν είδαμε και κάτι το ιδιαίτερο. Μια πινακα το newborn, το γήπεδο καλαθόσφαιρας «Palace of youth and sports” που και αυτό εξωτερικά είναι ένα τερατούργημα και το γήπεδο ποδοσφαίρου «Fadil Vokrri” που αν και μικρό είναι συμπαθητικό.
Να είσαι τώρα οπαδός του Αυτοκράτορα ΑΡΗ και να βλέπεις αυτό το γήπεδο
Αφού είδαμε τα γήπεδα κατευθυνθήκαμε προς την κεντρική πλατεία που ήταν στολισμένη στο πνεύμα των ημερών
Και μερικά παραλειπόμενα
Αφού χάσαμε 2-3 ώρες από τη ζωή μας όντας οι μοναδικοί τουρίστες αναωρούμε για το Πριζρέν με την ελπίδα και την προσδοκία να δούμε κάτι καλύτερο. Σίγουρα να δεις πιο αδιάφορη πόλη στον κόσμο είναι δύσκολο νομίζω…
Μετά από κανένα 45λεπτο προσεγγίζουμε το Πριζρέν
Η πόλη είναι γραφική, ατμοσφαιρική, καμία σχέση με την Πρίστινα. Στην μέση την διασχίζει ο ποταμός Λούμπαρτ, στην μέση υπάρχει η παλιά γέφυρα του 16ου αιώνα, πίσω ξεφυτρώνει το τζαμί του Σινάν Πασά και στην κορυφή του λόφου δεσπόζει το κάστρο.
Ο οδηγός κακώς μας πρότεινε να επισκεφτούμε ένα εθνογραφικό μουσείο δελεάζοντας μας ότι το εισητήριο είναι μόλις 1 ευρώ, ακολουθήσαμε και ουσιαστικά όλη η αφήγηση του ήταν γύρο από την Αλβανία και το Αλβανικό έθνος…
Μόνος του τα είπε, μόνος του τα άκουσε οπόταν φύγαμε για την πλατεία για να τσιμπήσουμε τίποτα. Βρήκαμε ένα παραδοσιακό εστιατόριο όπου όλα ήταν υπέροχα. Απολαύσαμε τοπική παραδοσιακή κουζίνα με κόστος 18 ευρώ το άτομο με ποτό.
Μετά το φαγητό μια τελευταία βόλτα στα στενά της πόλης
πάμε και στα παραλειπόμενα
Κάπου εδώ η μονοήμερη εκδρομή στην πυτμριτιδαποθήκη των Βαλκανίων τελειώνει και πέρνουμε τον δρόμο επιστροφής στα Τίρανα.
Φτάνουμε στα Τίρανα γύρω στις 21:00 και λέμε να κάνουμε μια νυχτερινή γύρα να δούμε την πόλη φωτισμένη και στολισμένη. Ξεκινήσαμε από την πυραμίδα
Ανεβήκαμε τα σκαλιά
Ακολούθως περάσαμε πάνω από τον ποταμό Lane και κατευθυνθήκαμε προς την πλατεία Skanderbeg (3-5 λεπτά από την πυραμίδα).
Κάτω από την πλατεία ο Καθεδρικός Ναός Ανάστασης του Χριστού
Μετά την εκκλησία πορεία προς την πυραμίδα μέσω του πάρκου Rinia
Δίπλα από την πυραμίδα η μεγάλη λεωφόρος Deshmoret e Kombit στολισμένη στο πνεύμα των ημερών
καταλήγει στην πλατεία της Μητέρας Τερέζες που βρίσκεται η πολυτεχνική σχολή
Δεξιά του πολυτεχνείου βρίσκεται η σχολή καλών τεχνών γιαυτό και τα χριστουγεννιάτικα δέντρα σε περίεργες εκδόσεις
Αριστερά από το πολυτεχνείο είναι το Air Albania Stadium που το 2022 έγιβε ο τελικός του Conference League
Στο σημείο αυτό ξεκινά η επιστροφή στο ξενοδοχείο
φτάνουμε έξω από το γνωστό cafe Komieti όπου για να μπούμε στο ξενοδοχείο πρέπει να περάσουμε από μέσα
Last edited:
