Ενω περίμενα το μηχανάκι δίπλα στο σχολείο της περιοχής. Τα παιδιά του χωριού που μείναμε πάνε κάθε μέρα με τα πόδια εδώ. Μιάμιση ώρα κατέβασμα δύο ώρες στην επιστροφή!
Οι εμπειρίες σου είναι μοναδικές!
Όταν είδα το πρόγραμμά σας, στην αρχή της ιστορίας σου, σκέφτηκα: Τανζανία χωρίς Ngorongoro δε γίνεται. Είναι όμως κάτι διαφορετικό και όμορφο. Η διαμονή σε χωριά στην Τανζανία μου φαίνεται υπέροχο! Θα το ζήσουμε μαζί σου μέσα από το ταξίδι σου.
Παρότι παιδιόθεν δεν είμαι τυπος για κατασκήνωση κοιμηθηκα μια χαρά .Η κούραση και ο καθαρός αέρας του βουνού έκαναν καλή δουλειά!
Οι δυο κυρίες μας είχαν φτειάξει πρωινο απλό αλλά χορταστικό αυγά βραστά , με κάτι σαν ντόνατ για ψωμί και μπανάνες. Καφέ δεν πίνουν σε αυτή την περιοχή αλλά η Λυδία είχε φροντίσει να εχει μαζι της στιγμιαίο καφέ πολυ καλή ποιοτητα καμία σχέση με τον δικό μας.
Ετσι πήραμε και την καφείνη μας για να ξεκινήσουμε πλήρεις την ημέρα μας.
Ηταν Κυριακή και οι κατοικοι ειχαν μαζευτει για να φτειαξουν ενα κομματι δρόμο με οτι μέσα διαθέτουν .Την περιοδο των πολλων βροχων Μαρτιο με Μαιο ο δρόμος κόβεται και δεν μπορουν να περάσουν ουτε μηχανακια να φερουν τα απαραίτητα στο χωριό.
Τα κουβαλούν με τα πόδια 1-2 χλμ μέσα στις λάσπες και τις πέτρες.
Πήγαμε και εμεις για συμπαράσταση και καποιοι απο το γκρουπάκι βοηθησαν οσο μπορούσαν τους ντόπιους.Δεν το εχω με την χειρωνακτική εργασία οπότε πήγα στο μπακάλικο του χωριού ,αγόρασα μπισκότα και γλυκάκια να γλυκαθούν στο διάλλειμα τους.
Βοηθούσαν ολοι άνδρες ,γυναίκες και παιδιά.Οι γυναίκες ομορφες ,δυναμικές φαίνεται οτι εχουν το πάνω χερι σε όλα. Εμαθα οτι η ιδιοκτησία είναι μεσω της θηλυκής γραμμής και οι γυναίκες εχουν ισχύ στην ζωή των χωριών,σε αντίθεση με τις άλλες φυλές στην Τανζανία, οπου οι ανδρες κατέχουν τη γη.
Μετά πήγαμε και αράξαμε στην "μπυραρία" του χωριου οπου μας εφεραν και το μεσημεριανό μας. Κάτι οι μπύρες κάτι η μεσημεριανή ραστώνη σαύρες γίναμε!
Κάναμε και ενα υπνάκο στις ψάθες που είχαν στρώσει ωραία είναι η ζωη στα βουνά της Αφρικης! Ολα κυλάνε στο pole pole (σιγά σιγά) σε αυτή τη χώρα.
Ευκαιρία για εμας τους Δυτικούς νευρωτικούς να χαλαρώσουμε λίγο.
Το βραδυ είχαμε το φαγητό σε σπίτι ντόπιων. Να πω εδω οτι τα έσοδα απο την διαμονή των επισκεπτών στο χωριο πηγαινουν σε κοινοτικό ταμειο και μοιράζονται δίκαια.
Το βραδάκι ανηφορίσαμε για το δείπνο. Φαγαμε εξαιρετικά το ρυζι με μπανάνες μαγειρεμένες σε ελαφριά κόκκινη σαλτσα με μπαχαρικά τόσο όσο και χόρτα βραστά.
Η περιοχη εχει πολυ ωραια μπαχαρικά ,αγοράσαμε πιπερι ,γαρύφαλλο ,κουρκουμά και βανιλιες απο αυτές που βάζει ο Ακης στα γλυκά του και πολύ τις επιθυμούσα αλλά εδω ειναι ακριβούτσικες.
Μετά στην κατασκήνωση αναψαμε φωτιά και ειχαμε μουσικους απο το χωριό οπου άναψε το κέφι με χορούς και τραγούδια.Ακουγόταν η μουσική στις πλαγιές και αρχισαν να ερχονται διάφοροι σαν φαντασματάκια μεσα στα σκοταδια να χαζέψουν τους τουρίστες και να χορέψουν. Ωραίο πετυχημένο παρτυ με το φεγγαρι να γεμιζει και να λάμπει και τα αστερια να φαίνονται τόσο καθαρά.