Αργεντινή Το πέρασμα από τη Σάλτα της Αργεντινής

[erodios]

Προς την Cafayate

Αφού απολαύσαμε τις γεωλογικές διαμορφώσεις Garganta del Diablo και Anfiteatro, συνεχίσαμε τον δρόμο μας για την Καφαγιάτε. Ο ξεναγός συνέχεια μας έδειχνε διάφορους βραχώδεις σχηματισμούς, που υπήρχαν δεξιά και αριστερά της Ruta 68 που διασχίζαμε, και που ονοματίζονταν από το σχήμα τους σαν El Sapo (φρύνος), El Obelisco (οβελίσκος), Las Ventanas (παράθυρα), Los Castillos (κάστρα).

​

Στις Διαδρομές του Κόσμου (Wikiloc) μπορεί κανείς να δει το πλήθος των σημείων αναφοράς που επισημαίνονται στο συγκεκριμένο δρομολόγιο. Εμείς όμως δεν είχαμε τη δυνατότητα να περιηγηθούμε σε όλα αυτά που είχε να επιδείξει η περιοχή, αφού για παράδειγμα για να γευτούμε πλήρως την εντυπωσιακή La Yesera, θα έπρεπε να παρεκκλίνουμε από την προσχεδιασμένη πορεία μας.

​

Προχωρώντας είδαμε κάποια στιγμή από τα παράθυρα του βαν μια απρόσμενα όμορφη εικόνα. Μια μαμά γαϊδούρα, χωρίς όμως τους αρνητικούς συσχετισμούς που φέρνει στο μυαλό το όνομα αυτό, κινούνταν στο πλάι του δρόμου μαζί με το πουλάρι της. Το χαμόγελο εμφανίστηκε στα χείλη μας και βιαστικά προσπαθήσαμε να φωτογραφίσουμε τα δύο ζώα καθώς η εικόνα τους απομακρυνόταν από εμάς.

Μετά από ορισμένες ακόμα παρόμοιες εικόνες της κοιλάδας, το τοπίο άρχισε να αλλάζει, αφού κινούμασταν πλέον σε καλλιεργούμενες εκτάσεις, όπου κυριαρχούσαν οι αμπελώνες.

Σταματήσαμε σε ένα από τα πολλά οινοποιεία της περιοχής. Ακολούθησε η συνηθισμένη ενημέρωση του γκρουπ για τη διαδικασία παραγωγής του κρασιού. Πιο ενδιαφέρουσα ήταν σίγουρα η υπόγεια κάβα του οινοποιείου, καθώς και η στιγμή που όλοι περιμέναμε. Δηλαδή, η δοκιμή των διάφορων τύπων κρασιών που παρήγε, μετά την αναγκαία παρουσίασή τους από τον υπεύθυνο, τον οποίο παρακολουθούσε με ιδιαίτερη προσοχή και ο σκύλος του. Αφού δοκιμάσαμε τα κρασιά και έγινε η αγορά φιαλών από όσους ήθελαν, αναχωρήσαμε για την πόλη.

​

​

Η Καφαγιάτε είναι μια μικρή πόλη των 12.000 κατοίκων, που σε υψόμετρο 1.650 μ. αποτελεί το κέντρο της παραγωγής κρασιού της περιοχής. Οι αμπελώνες της επωφελούνται από το έδαφος, το υψόμετρο και το ήπιο κλίμα χαμηλής υγρασίας του τόπου. Οι ποικιλίες κρασιών Torrontés, Malbec, Cabernet, Tannat με το ιδιαίτερο άρωμα και την πλούσια γεύση τους, είναι από τις καλύτερες της Αργεντινής και έχουν διεθνή απήχηση.

Φτάνοντας στην πόλη, είχε ήδη μεσημεριάσει και έτσι πήγαμε σε ένα εστιατόριο για το γεύμα μας. Εκεί θα δοκίμαζα ένα άλλο παραδοσιακό φαγητό της Σάλτα, το Cazuela de Cabrito. Ήταν ένα γευστικό πιάτο κατσαρόλας με κρέας κατσικιού (cabrito), μαγειρεμένο σε σάλτσα με λαχανικά και αρωματικά. Μετά το φαγητό περιηγήθηκα λίγο στην κεντρική πλατεία της μικρής πόλης, όπου βρίσκεται ο Καθεδρικός Ναός της Παναγίας του Ροδαρίου. Πιο ενδιαφέρον πάντως μου φάνηκε λίγο πιο πέρα ένα σχολείο ή σχολή προσχολικής αγωγής που συνάντησα, στην πίσω αυλή του οποίου υπήρχαν συγκεντρωμένα παιδιά και ενήλικες, που όπως φαίνεται πραγματοποιούσαν κάποια εκδήλωση.

​

Αργά το απόγευμα πήραμε τον δρόμο της επιστροφής. Σταματήσαμε ωστόσο για φωτογραφίες σε ένα διαφορετικό σημείο της κοιλάδας με όμορφους χρωματισμούς.

​

Κάποια στιγμή συναντήσαμε στη διαδρομή μας το μικρό γαϊδουράκι, που είχαμε δει νωρίτερα, να κυκλοφορεί μόνο του. Θορυβηθήκαμε αρχικά, αλλά ευτυχώς η μαμά του ήταν λίγο πιο πέρα. Δεν ήταν όμως μόνη της. Συνοδευόταν από ένα άλλο γαϊδούρι. Προσπαθήσαμε να διακρίνουμε εάν το νεοφερμένο ζώο ήταν αρσενικό και ίσως ο μπαμπάς του πουλαριού, αλλά μόλις κατεβήκαμε από το βαν για να φωτογραφίσουμε από κοντά τα ζώα, αυτά απομακρύνθηκαν.

​

Βρισκόμασταν στα μισά του δρόμου της επιστροφής, όταν έκαναν την εμφάνιση τους οι πρώτες ψιχάλες. Το είχα δει εγώ το όνειρο, αφού τα σύννεφα είχαν φανεί από νωρίς να γεμίζουν τον ορίζοντα του ουρανού. Στην αρχή δεν ανησύχησα. Σκεφτόμουν πως η ψιχάλα θα σταματούσε, όπως είχε γίνει και την προηγούμενη ημέρα. Αμ, δε! Μετά από λίγο άρχισε να βρέχει κανονικά και όσο πλησιάζαμε στη Σάλτα η βροχόπτωση γινόταν όλο και πιο έντονη. Μάλιστα, όταν πια βράδυ φτάσαμε έξω από το ξενοδοχείο μου, ήταν τόσο δυνατή που δυσκολεύτηκα να αποβιβαστώ από το βαν.

Δυστυχώς ο καιρός δεν θα μου επέτρεπε να βγω για βόλτα την τελευταία μου νύχτα στη Σάλτα, κάτι που όμως δεν με ενόχλησε ιδιαίτερα. Εκτός εάν στην πλατεία υπήρχε πάλι κάποια εκδήλωση, όπως στις προηγούμενες δύο βραδιές, και την έχανα. Αλλά σκέφτηκα πως και να είχε προγραμματιστεί κάτι, με τέτοιον καιρό μάλλον θα ακυρωνόταν και κάπως ησύχασα. Είχα σταμπάρει όμως ένα ωραίο, ατμοσφαιρικό μαγαζί με κρασιά, το οποίο δεν βρισκόταν στην κεντρική πλατεία και ήθελα να τιμήσω την τελευταία μου βραδιά, αλλά τι να κάνουμε. Αντί για αυτό χαλάρωσα στο ξενοδοχείο μου με τους ρομαντικούς ήχους της βροχής. Δεν έπρεπε να έχω παράπονο. Ενάντια στις προβλέψεις, ήταν η μοναδική ημέρα στη διάρκεια όλου του ταξιδιού μου, που η βροχή δεν θα μου επέτρεπε να κάνω κάτι. Εξάλλου ήταν και μια καλή ευκαιρία για να ετοιμάσω τις αποσκευές μου, αφού την επόμενη ημέρα αναχωρούσα από τη Σάλτα.

 

[alma]

Υπέροχες εικόνες,άλλη μια φορά.

Υπήρχαν και ημίγλυκα κρασιά ή μόνο ξηρά;

 

[erodios]

Υπέροχες εικόνες,άλλη μια φορά.
Υπήρχαν και ημίγλυκα κρασιά ή μόνο ξηρά;

Είχε όλες τις ποικιλίες. Αν θυμάμαι καλά λευκό ημίγλυκο ήταν το Torrontes.

 

[erodios]

4η ημέρα: Αναχώρηση​

Ξημερώνοντας, ο καιρός είχε φτιάξει και ο ήλιος ήταν πάλι παρών. Αφού τελείωσα το πρωινό μου, βγήκα έξω και κατευθύνθηκα προς την Πλατεία 9ης Ιουλίου, γιατί ήθελα να επισκεφτώ το Μουσείο Ιστορίας του Βορρά και ίσως και το Μουσείο Αρχαιολογίας Υψηλών Ορέων. Όπως όμως έχω παρατηρήσει, όποτε σχεδιάζω να επισκεφτώ κάποιο μουσείο την τελευταία ημέρα οποιασδήποτε αναχώρησής μου, ποτέ δεν υλοποιώ τα σχέδιά μου. Νομίζω πως πρέπει να αλλάξω τακτική.

​

Αντί για αυτό πήγα στον Καθεδρικό Ναό, παρασυρμένος ίσως από τις καμπάνες που χτυπούσαν από νωρίς, χωρίς να ξέρω το γιατί. Μπήκα μέσα στην εκκλησία και ακούγοντας την καθηλωτική μελωδία του οργάνου, αλλά κυρίως την ψαλμωδία του ιερέα, ο οποίος είχε εξαιρετικά μελωδική φωνή, μαγεύτηκα τόσο που κάθισα αμέσως σε ένα στασίδι. Έμεινα εκεί μέχρι το τέλος της λειτουργίας.

​

Βγαίνοντας έξω δεν είχα τη διάθεση να μπω σε άλλα κτήρια. Τα φωτογράφιζα απλώς εξωτερικά με το φως της ημέρας. Μ΄ αρέσει να έχω φωτογραφίες των ίδιων κτηρίων σε διαφορετικές ώρες της ημέρας και να τις παραβάλλω.
Εξάλλου η ώρα είχε περάσει και εγώ θα έπρεπε να επιστρέψω στο ξενοδοχείο μου, από όπου θα με παραλάμβανε ένα Uber για το αεροδρόμιο.

Κέντρο Πολιτισμού Αμερικής

Μουσείο Ιστορίας του Βορρά

Μουσείο Αρχαιολογίας Υψηλών Ορέων
​

Συμπερασματικά, ενώ το πέρασμα από τη Σάλτα ξεκίνησε σαν παρένθεση στο ταξίδι μου, αφού συμπεριλήφθηκε σε αυτό για διαφορετικό λόγο από αυτόν που τελικά πραγματοποίησα, αποδείχτηκε στην πράξη ένας ικανός, αυτόνομος προορισμός. Μου έδωσε διαφορετικές εικόνες από αυτές που θα ακολουθούσαν στο Ιγκουαζού, με το πυκνό δάσος και τα νερά των καταρρακτών του, και τις συμπλήρωσε, αφού συνιστούσε μια πανέμορφη παλέτα ποικίλων χρωμάτων και εικόνων της γης με βουνά και σχηματισμούς από βράχια.

​

Η Σάλτα, κρίνοντας από τις λίγες ταξιδιωτικές ιστορίες και αναφορές που υπάρχουν στο φόρουμ για αυτήν, μάλλον δεν είναι ένας δημοφιλής προορισμός. Αυτός ήταν ο κύριος λόγος που αποφάσισα να εξιστορήσω με περισσή ίσως λεπτομέρεια για το πώς πέρασα τις ημέρες μου σε αυτήν. Εάν κάποιος με ρωτούσε αν θα συμπεριλάμβανα ξανά τη Σάλτα στο ταξίδι μου, στην περίπτωση που το οργάνωνα από την αρχή, θα απαντούσα καταφατικά. Ίσως μάλιστα θα έπρεπε να έχω περισσότερο χρόνο στην περιοχή, αφού είχα αφήσει σε εκκρεμότητα τουλάχιστον δύο εκδρομές, ενώ επίσης δεν είχα περιηγηθεί όσο θα έπρεπε στην ίδια την πόλη. Σε κάθε περίπτωση η Αργεντινή στο σύνολό της ήταν πολύ φιλόξενη και σίγουρα ένα διαφορετικό πεδίο της, η Παταγονία, με περιμένει για το επόμενο ταξίδι μου.

 

[psilos3]

Πολύ ωραία εξιστόρηση όπως πάντα και με καταπληκτικές φωτογραφίες.
Άλλη μια φορά δίνεις ιδέες σε όλους μας!

 

[alma]

Άλλη μια φορά δίνεις ιδέες σε όλους μας!

Έπεισε κι όσους διστάζαμε.

 

[Sanna1971]

Τι όμορφες εικόνες! Και πόσο διαφορετικές από Παταγονία! Εντελώς άλλος προορισμός. Στο προγραμμα λοιπόν κι αυτός!