AMAGINI
Member
- Μηνύματα
- 52
- Likes
- 180
- Επόμενο Ταξίδι
- ΜΑΛΔΙΒΕΣ
- Ταξίδι-Όνειρο
- ΘΙΒΕΤ
Περιεχόμενα
4η ημέρα στο Σαμούι και σήμερα ηταν ημέρα ξεκούρασης, απόλαυσης της θάλασσας, εξερεύνηση της γύρω περιοχής με τα πόδια, χωρίς τους γρήγορους ρυθμούς των εκδρομών.
Αφού πήραμε το πρωινό μας και συζητήσαμε με το προσωπικό για το βραδινό τραπέζι των γενεθλίων μου, περπατήσαμε για αρκετη ώρα στους χωματόδρομους της περιοχής δίπλα στην θάλασσα, χαζεύοντας του χιλιάδες φοίνικες και τις επίσης δεκάδες σαύρες !!
Ηχοι πουλιών περίεργοι για τα δικά μας αυτιά , αλλα ταυτόχρονα και ηχοι οικείοι από τα χιλιάδες χελιδόνια. Παντού λουλούδια. Παντού Ορχιδέες και Ιβίσκοι. Παντού αυτή η μυρωδια της υγρής γής και των υγρών φυτών. Όχι αυτή η απαίσια σαπίλα των τροπικών δασών. Καθίσαμε στην αμμουδιά, κάτω από έναν λυγισμένο φοίνικα και αφήσαμε το μυαλό μας να ταξιδέψει στην ιστορία αυτού του τόπου , αγναντεύοντας στο βάθος τα ψαράδικα γαρίδας , βλέποντας ταυτόχρονα βουβάλια να παίρνουν το μπάνιο τους και μακρυμούτσουνες βαρκες με τις περίεργες μηχανές να ταξιδεύουν κόντρα στο κύμα.
Επιστροφη στο ξενοδοχείο, πήραμε το αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε για το Big-C , ένα πολυκαταστημα επάνω στον κεντρικό δρόμο, πριν την στροφή για το αεροδρόμιο.
Εάν και ειχαμε ακούσει καλά σχόλια, δεν βρήκαμε κάτι το ενδιαφέρον. Ρουχα και παπούτσια μιάς άλλης εποχής. Μου θύμησαν την εποχή του 70 στην Ελλάδα.
Σε όλα γενικώς τα μαγαζιά στο Σαμούι, εκτός από καθαρά τουριστικά διακοσμητικά και μετάξια, δεν βρήκα κατι της αρεσκείας μου σε ότι αφορά ένδυση και υπόδηση. Ισως δεν ηξερα που να πάω. Ισως να μην ειχα πολύ χρόνο κάθε φορά. Αυτα που σίγουρα ηταν φτηνά συγκριτικα με την Ελλάδα, ηταν τα επώνυμα γυναικεία καλλυντικά. Εγω όμως δεν συνηθίζω να χρησιμοποιώ ……ακόμη.
Επιστροφη στο ξενοδοχείο αργά το απόγευμα και ετοιμασίες για το τραπέζι.
Ειχαμε ζητησει μεσογειακή κουζίνα της οποίας η σχέση τελικα με την μεσόγειο ήταν στην σφαίρα της επιστιμονικής φαντασίας.
Σαν πιάτα ηταν πολύ γευστικα. Όχι όμως μεσογειακά.
Αφου ηπιαμε και τα κρασάκια μας , μας εφεραν την τούρτα και μια χατζάρα ισα με το μπόι μου για να την κόψω. Επρεπε λέει με την μία να κοπεί στην μέση και…..χραπ, εκοψα και λίγο από το τραπεζομάντηλο μαζί με το τραπέζι.
Γέλια , πειράγματα και ένα τρίτο μπουκάλι κρασί κερασμένο αυτή την φορά από το ξενοδοχείο, εκανε την εμφάνιση του, μαζί με ένα απρο αερόστατο μπαλόνι. Αυτά που βάζεις φωτιά στο κάτω μέρος , φουσκώνουν με τον ζεστό αέρα και ανεβαίνουν ψηλά.
Εγραψα με μαρκαδόρο την ευχή μου και αφου ανάψαμε την φωτιά, μετα από λίγο εφυγε για τον ουρανό μεσα σε ζητωκραυγές οι οποίες στην συνέχεια εγιναν κραυγές αγωνίας, καθώς κατευθύνθηκε επάνω στην οροφή ενός μπανγκαλόου. Μια οροφή φτιαγμένη από ξερά άχυρα ( φοινικόφυλλα).
Το τι εγένετο δεν μπορώ να περιγράψω. Το προσωπικό να τρέχει πανικόβλητο, εγώ να εχω σκάσει στα γέλια ( τρία μπουκάλια κρασί ηταν αυτά. Το ετερον ημιση επίνε χυμούς), στο ουρανό δεκάδες σπιθίτσες. Ουτε βεγγαλικά της Ανάστασης.
Ευτυχώς σβήστηκε γρήγορα. Η ωρα ηταν ηδη πολύ αργά.
Ευχαριστησαμε το προσωπικό για το show και αναχωρήσαμε για Chaweng.
Το ξημέρωμα μας βρήκε να χαζεύουμε την ανατολή, παρέα με δυο ζευγάρια Δανούς που γνωρίσαμε εκεί.
Οι μέρες όμως τελειώνουν. Μια διανυκτέρευση ακόμη και επιστροφη στην Αθήνα.
Στο επόμενο και τελευταίο επεισόδιο, οι τελευταίες ωρες στο Σαμούι, ο δρόμος της επιστροφής, καθώς και πληροφορίες τιμών κ.λ.π.
Αφού πήραμε το πρωινό μας και συζητήσαμε με το προσωπικό για το βραδινό τραπέζι των γενεθλίων μου, περπατήσαμε για αρκετη ώρα στους χωματόδρομους της περιοχής δίπλα στην θάλασσα, χαζεύοντας του χιλιάδες φοίνικες και τις επίσης δεκάδες σαύρες !!
Ηχοι πουλιών περίεργοι για τα δικά μας αυτιά , αλλα ταυτόχρονα και ηχοι οικείοι από τα χιλιάδες χελιδόνια. Παντού λουλούδια. Παντού Ορχιδέες και Ιβίσκοι. Παντού αυτή η μυρωδια της υγρής γής και των υγρών φυτών. Όχι αυτή η απαίσια σαπίλα των τροπικών δασών. Καθίσαμε στην αμμουδιά, κάτω από έναν λυγισμένο φοίνικα και αφήσαμε το μυαλό μας να ταξιδέψει στην ιστορία αυτού του τόπου , αγναντεύοντας στο βάθος τα ψαράδικα γαρίδας , βλέποντας ταυτόχρονα βουβάλια να παίρνουν το μπάνιο τους και μακρυμούτσουνες βαρκες με τις περίεργες μηχανές να ταξιδεύουν κόντρα στο κύμα.
Επιστροφη στο ξενοδοχείο, πήραμε το αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε για το Big-C , ένα πολυκαταστημα επάνω στον κεντρικό δρόμο, πριν την στροφή για το αεροδρόμιο.
Εάν και ειχαμε ακούσει καλά σχόλια, δεν βρήκαμε κάτι το ενδιαφέρον. Ρουχα και παπούτσια μιάς άλλης εποχής. Μου θύμησαν την εποχή του 70 στην Ελλάδα.
Σε όλα γενικώς τα μαγαζιά στο Σαμούι, εκτός από καθαρά τουριστικά διακοσμητικά και μετάξια, δεν βρήκα κατι της αρεσκείας μου σε ότι αφορά ένδυση και υπόδηση. Ισως δεν ηξερα που να πάω. Ισως να μην ειχα πολύ χρόνο κάθε φορά. Αυτα που σίγουρα ηταν φτηνά συγκριτικα με την Ελλάδα, ηταν τα επώνυμα γυναικεία καλλυντικά. Εγω όμως δεν συνηθίζω να χρησιμοποιώ ……ακόμη.
Επιστροφη στο ξενοδοχείο αργά το απόγευμα και ετοιμασίες για το τραπέζι.
Ειχαμε ζητησει μεσογειακή κουζίνα της οποίας η σχέση τελικα με την μεσόγειο ήταν στην σφαίρα της επιστιμονικής φαντασίας.
Σαν πιάτα ηταν πολύ γευστικα. Όχι όμως μεσογειακά.
Αφου ηπιαμε και τα κρασάκια μας , μας εφεραν την τούρτα και μια χατζάρα ισα με το μπόι μου για να την κόψω. Επρεπε λέει με την μία να κοπεί στην μέση και…..χραπ, εκοψα και λίγο από το τραπεζομάντηλο μαζί με το τραπέζι.
Γέλια , πειράγματα και ένα τρίτο μπουκάλι κρασί κερασμένο αυτή την φορά από το ξενοδοχείο, εκανε την εμφάνιση του, μαζί με ένα απρο αερόστατο μπαλόνι. Αυτά που βάζεις φωτιά στο κάτω μέρος , φουσκώνουν με τον ζεστό αέρα και ανεβαίνουν ψηλά.
Εγραψα με μαρκαδόρο την ευχή μου και αφου ανάψαμε την φωτιά, μετα από λίγο εφυγε για τον ουρανό μεσα σε ζητωκραυγές οι οποίες στην συνέχεια εγιναν κραυγές αγωνίας, καθώς κατευθύνθηκε επάνω στην οροφή ενός μπανγκαλόου. Μια οροφή φτιαγμένη από ξερά άχυρα ( φοινικόφυλλα).
Το τι εγένετο δεν μπορώ να περιγράψω. Το προσωπικό να τρέχει πανικόβλητο, εγώ να εχω σκάσει στα γέλια ( τρία μπουκάλια κρασί ηταν αυτά. Το ετερον ημιση επίνε χυμούς), στο ουρανό δεκάδες σπιθίτσες. Ουτε βεγγαλικά της Ανάστασης.
Ευτυχώς σβήστηκε γρήγορα. Η ωρα ηταν ηδη πολύ αργά.
Ευχαριστησαμε το προσωπικό για το show και αναχωρήσαμε για Chaweng.
Το ξημέρωμα μας βρήκε να χαζεύουμε την ανατολή, παρέα με δυο ζευγάρια Δανούς που γνωρίσαμε εκεί.
Οι μέρες όμως τελειώνουν. Μια διανυκτέρευση ακόμη και επιστροφη στην Αθήνα.
Στο επόμενο και τελευταίο επεισόδιο, οι τελευταίες ωρες στο Σαμούι, ο δρόμος της επιστροφής, καθώς και πληροφορίες τιμών κ.λ.π.
Last edited by a moderator:

!!! Μην ξεχάσεις να μας βάλεις και φωτογραφίες 
