Βουλγαρία Τα Βαλκάνια της καρδιάς μας, ξανά και ξανά..., IΙ (Σόφια, Ρίλα)

[YiannisTS]

Εισαγωγή

Το ξεκίνημα μιας ταξιδιωτικής ιστορίας ή γενικότερα μιας συγγραφής με αρχή, μέσο και τέλος είναι η αρχή της πορείας για αποτύπωση στο χαρτί (έντυπο ή ηλεκτρονικό) σκόρπιων εικόνων, σκέψεων, συμπερασμάτων, συναισθημάτων. Όσο πιο μικρή είναι η χρονική απόσταση ανάμεσα σε αυτό που συνέβη και σε αυτό που γράφεται για να περιγράψει αυτό που συνέβη, τόσο πιο εύκολη και "ξεκούραστη" είναι η διαδικασία αυτή. Όταν όμως ο χρόνος διαστέλλεται μεγαλώνοντας την απόσταση του χθες με το σήμερα, τότε επιπλέον χρόνος απαιτείται για να ανακαλέσει η μνήμη αυτό που έχει αποθηκεύσει στους λίγο ή περισσότερο απομακρυσμένους νευρώνες της. Φυσικά πάντα υπάρχει η πιθανότητα να μην μπορεί να γίνει πλήρη ανάκληση.

Ίσως να ξεκίνησα κάπως "φλύαρα". Γιατί χρειάζεται μια τέτοια εισαγωγή; Είναι απαραίτητη; Ίσως ναι, αν θέλω "να ευλογήσω τα γένια μου". Δηλαδή να πω, πρώτα και κύρια σε μένα, οτι η ιστορία αυτή έρχεται από το παρελθόν και μου επιτρέπεται να ξεχάσω κάποιες λεπτομέρειες, περισσότερο ή λιγότερο σημαντικές. Από την άλλη κάποιος μπορεί να ρωτήσει "και γιατί μας το λες αφού έτσι κι αλλιώς δεν ήμασταν παρόντες στην ιστορία σου, άρα δεν έχουμε μέτρο σύγκρισης!"; Σωστό και αυτό αλλά ...

Γράφουμε μια ιστορία για τους πολλούς άλλους που παρακολουθούν και διαβάζουν, μέσα όμως, από τα οπτικά και μνημονικά φίλτρα του εαυτού μας. Γράφουμε από εμάς στο σήμερα για να διαβάζουμε αύριο τι είχε συμβεί στο δικό μας χθες.

Η ιστορία που ξεκινάει αναφέρεται σε ένα οδικό ταξίδι στη Σόφια που πραγματοποιήθηκε δύο συνεχόμενα έτη, τον Δεκέμβρη του 2023 και του 2024. Θα γίνει προσπάθεια να γίνει ανάκληση από τη μνήμη ότι έχει διατηρηθεί. Δεν υπάρχουν σημειώσεις, δεν κρατάω ποτέ. Εργαλείο για το ξεδίπλωμα της αφήγησης είναι οι φωτογραφίες που τραβήχτηκαν.

Θα κάνουμε μια μεγάλη περατζάδα από την πόλη της Σόφιας σε εποχή ανάμεσα σε Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά.

Θα περιηγηθούμε στον υπαίθριο μουσειακό, πλέον, χώρο όπου φυλάσσονται τα αποτυπώματα από την πρόσφατη σοσιαλιστική περίοδο της χώρας.

Θα επισκεφτούμε ένα από τα πιο παλιά μοναστήρια των Βαλκανίων, τη Ρίλα.

Με αφετηρία τη Θεσσαλονίκη το ταξίδι διασχίζει τα σύνορα, ακολουθεί το σύγχρονο αυτοκινητόδρομο, καταλήγει στη φιλόξενη Σόφια και επιστρέφει από τον ίδιο δρόμο κάνοντας μια μεγάλη παράκαμψη στην περιοχή που βρίσκεται το πολύ όμορφο μοναστήρι. Και καταλήγει στην αφετηρία...

 

[YiannisTS]

Προετοιμασία

Βρισκόμαστε στη Θεσσαλονίκη για "οικογενειακούς" λόγους. Ένα ολιγοήμερο ταξίδι σε κάποια από τις χώρες της βαλκανικής χερσονήσου είναι πλέον "επιβεβλημένο" από τα ίδια τα πράγματα. Για να μπει άλλη μια πινέζα στο χάρτη, για να αγοραστεί ακόμη ένα μαγνητάκι (όπως εύστοχα τιτλοφορείται μια πρόσφατη ιστορία εδώ μέσα) ή απλά για να φορτώσουμε νέες εικόνες και ταξιδιωτικές εμπειρίες; Σίγουρα ο τελευταίος λόγος κερδίζει με συντριπτικά ποσοστά, αλλά και οι άλλοι λόγοι (όσους ανέφερα και όσους δεν ανέφερα) στριμώχνονται κάπου σε ένα μικρό τομέα του κύκλου ποσοστών.

Για το οδικό ταξίδι αυτό δεν έγινε κάποια ιδιαίτερη προετοιμασία. Άλλωστε τα Βαλκάνια είναι δίπλα μας και η επίσκεψη κάποιας πρωτεύουσας απαιτεί τη λιγότερη δυνατή κατανάλωση ενέργειας για την οργάνωση του ταξιδιού, με αεροπλάνο ή με αυτοκίνητο. Δυστυχώς δεν υπάρχει πλέον σιδηροδρομική διασύνδεση με καμία από τις γειτονικές χώρες, οπότε δεν το αναφέρω ως επιλέξιμο μέσο μεταφοράς. Έχοντας όμως γράψει αρκετές ώρες με τρένα που διασχίζανε την πρώην ενιαία Γιουγκοσλαβία, αποκτώντας εμπειρία από αυτά τα ταξίδια, εάν τώρα υπήρχε αυτή η δυνατότητα δεν θα μου (μας) ήταν αδιάφορη και σίγουρα θα την επιλέγαμε!

Η είσοδος στη Βουλγαρία γίνεται από διάφορα συνοριακά περάσματα κατά μήκος των κοινών συνόρων. Το πιο κοντινό συνοριακό πέρασμα από τη Θεσσαλονίκη είναι ο Προμαχώνας. Η είσοδος γίνεται με διαβατήριο ή αστυνομική ταυτότητα νέου τύπου με λατινικούς χαρακτήρες. Είναι προφανές ότι δεν απαιτείται βίζα, όντας η Βουλγαρία μέλος της Ε.Ε. και της συνθήκης Σένγκεν. Επίσης από 1.1.2026 η Βουλγαρία έχει ενταχθεί στη ζώνη του ευρώ οπότε δεν θα πρέπει να μας ανησυχεί πλέον η ανταλλαγή συναλλάγματος. Τα δικά μας ταξίδια έγιναν σε προγενέστερο τρόπο, οπότε μπήκαμε στη διαδικασία να ανταλλάξουμε ευρώ για βουλγαρικά λέβα. Αν και κινηθήκαμε άνετα και με κάρτες (κύρια revolut).

Η σύνθεση της ομάδας ήταν διαφορετική και στα δύο ταξίδια αλλά ο βασικός "παίκτης" ήταν παρών (δηλαδή εγώ). Για τη διαμονή επιλέχθηκαν διαμερίσματα airbnb με μοναδικό λόγο την άνεση του χώρου αλλά και το μικρότερο κόστος. Την πρώτη χρονιά το διαμέρισμα ήταν στα περίχωρα της πόλης, τρεις ή τέσσερις στάσεις του μετρό μακριά από το κέντρο. Βρίσκεται στον τελευταίο όροφο πολυκατοικίας παλαιότερης αρχιτεκτονικής αλλά το μικρό μπαλκόνι που διαθέτει είναι το μεγάλο πλεονέκτημα. Με θέα προς το βουνό της Σόφιας, το Vitosha, ο πρωινός καφές με θερμοκρασία κοντά στο 0 και τον ήλιο να ανατέλλει, ήταν απλά μια εμπειρία απόλαυσης. Το διαμέρισμα της δεύτερης χρονιάς ήταν πιο κοντά στο κέντρο σε νεόδμητο κτήριο, επίσης δίπλα σε στάση μετρό.

Οι μετακινήσεις μας εντός της πόλης γινόντουσαν με το αυτοκίνητο αλλά και με το μετρό (θα αναφερθώ αργότερα πιο αναλυτικά).

Η χάραξη της διαδρομής ήταν σχετικά εύκολη, όπως φαίνεται και στο χάρτη. Από τα σύνορα μέχρι τη Σόφια ο αυτοκινητόδρομος είναι σύγχρονος, εκτός από κάποια χιλιόμετρα που γίνονται έργα και υπάρχει παράκαμψη, τουλάχιστον το Δεκέμβρη του 2024. Δεν ξέρω σε τι στάδιο ολοκλήρωσης βρίσκονται τη χρονική στιγμή που γράφεται αυτή η ιστορία. Για την κίνηση στον αυτοκινητόδρομο υπάρχουν διόδια και η πληρωμή τους γίνεται εκ των προτέρων, με την αγορά της λεγόμενης βινιέτας, με συγκεκριμένο χρονικό όριο. Η βινιέτα αγοράζεται ηλεκτρονικά ή από αυτόματο μηχάνημα που βρίσκεται στο πρώτο πρατήριο καυσίμων shell που συναντάει κάποιος που μπαίνει στη χώρα από Προμαχώνα. Η τιμή της βενζίνης ήταν στο 60%-70% της αντίστοιχης τιμής στην Ελλάδα. Αναρωτιέμαι ποια είναι η τιμή της βενζίνης σήμερα, μετά την υιοθέτηση του ευρώ ως επίσημο νόμισμα. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα Energy prices around the world | GlobalPetrolPrices.com η αντιστοιχία φαίνεται να παραμένει ίδια.

Με τα λάστιχα του αυτοκινήτου δεν ασχολήθηκα, δεν με απασχόλησε το θέμα και δεν μας έγινε κανένας έλεγχος, ούτε στα σύνορα, ούτε και στη συνέχεια. Για το πέρασμα του αυτοκινήτου απαιτείται η άδεια κυκλοφορίας και η πράσινη κάρτα διεθνούς ασφάλισης με ισχύ στη Βουλγαρία. Εννοείται ότι στο αυτοκίνητο θα πρέπει να βρίσκεται ο ιδιοκτήτης του χωρίς να είναι απαραίτητο να οδηγεί αλλά αυτός που οδηγεί θα πρέπει να έχει μαζί του την άδεια οδήγησης.

Πριν το ταξίδι προστέθηκαν τα αξιοθέατα στο χάρτη, φορτώσαμε το αυτοκίνητο με τις βαλίτσες και ξεκινήσαμε.

 

[Sassenach77]

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα Energy prices around the world | GlobalPetrolPrices.com η αντιστοιχία φαίνεται να παραμένει ίδια.

Είναι νωρίς ακόμα