Η Ταυλανδη δεν έχει ξαπλώστρες στις παραλίες της, τουλάχιστον όχι σε αυτό το βαθμό. Ελάχιστες ξαπλωστρες δηλ κ πίσω πίσω όχι πάνω στη θάλασσα όπως εκεί που λέμε στο πρώτο πόδι. Επίσης Χαλκιδική είναι και το δευτερο πόδι που δεν έχει καμία σχέση με το πρώτο, τουλάχιστον πριν 20χρ που πήγα.
Ναι το ξερω, δε το πήρα προσωπικά απλά ήθελα να ξανατονισω ότι εμάς τους μισάνθρωπους μια χαρά μας βολεύει το κατά μονας, κι ότι η πολυτέλεια εκεί δε πολύ χρειάζεται. Αλλά, για μένα πάντα, πολυτέλεια πχ είναι επίσης να αποφύγεις τον Μουρο στην Αμοργο όπου δε βρίσκεις να απλώσεις πετσέτα κ να πας...
Οι ξαπλώστρες (ως δασος που καλύπτει όλη τη παραλία) είναι πραγματική μαστιγα. Προσωπικά απορώ να βλέπω ανθρώπους σε ξαπλώστρες με άλλους 150 γύρω τους στα 30μ από τη θάλασσα να βγάζουν φωτό κ να μας το δείχνουν λες και δεν ειναι μια κόλαση όλο αυτό.
Κι εγώ ως μπουρζουά δήθεν εργατική τάξη & χωρίς τσιτάτα μια χαρα γύρισα μονος κι έρημος (υπόκρουση μπαγλαμαδάκι) τρεις χώρες στη Λατ. Αμερική και χωρίς βιλιτσες. Οι βιλιτσες γίνονται όταν έχω παρέα, δίκασε με και γι αυτό άτιμη κενωνια (κλείσιμο με θλιμμένο βιολί).
Επική Α3 με δυο ώρες καθυστέρηση από Λήμνο χθες και χαμένη βαλίτσα σε γνωστό μου. Και μόνο που έχουμε ανοίξει τοπικ τα λέει όλα, πρέπει να επανδρώσουν το προσωπικό εδάφους και άμεσα διότι κάθε καλοκαίρι αυτό το χαλι δε παλεύεται. Στα lost & found έχει επικες ουρες. Έχω δει πόσους ξένους να...
Αγαπητέ Κώστα, αυτό που πρέπει να δεις και να προσπαθήσεις είναι να περνάς όμορφα και ποιοτικά μόνος σου. Όταν κανεις καλή παρέα με τον εαυτό σου, θα κανεις και με άλλους, εφόσον το επιλέξεις και όχι από ανάγκη. Φιλικα, Γιώργος.
Γκρινιάζουμε βέβαια για τη χώρα μας αλλά ελατε Βουδαπέστη που κάθε χρόνο είναι και χειρότερα: απίστευτη ακρίβεια, αγένεια και η παραδοσιακή ξινίλα των ανατολικών. Αν δεν ήταν η φ1 (θυσίες για το παιδί είναι αυτές) δε θα ξαναπατουσα, όπως ήδη έχω διαγράψει την ανεκδιήγητη Πράγα εδώ και χρόνια...