Για τη Θάσο δεν θα πω τίποτα μιας κι έχω να παω πάνω από 30 χρόνια (πριν τις πυρκαγιές....) και δεν θυμάμαι και πολλά
Θα μείνω στις φωτογραφίες σχολιάζοντας ότι το κατέχεις το σπορ και θα ήταν ενδιαφερον να δουμε περισσότερες από άλλους προορισμούς
Το λογικότερο είναι εφοσον φτάνεις και αναχωρεις απο Μαρακές να κινηθείς Μαρακές - Μερζούγκα - Φεζ - Ραμπάτ - Μαρακές. Θα μπορούσες βέβαια να βρεις και πτήση αναχώρησης απο Φεζ. Το Μαρακές Μερζούγκα Φεζ μπορείς να το βρεις σε πρακτορεία τοπικά αλλοιώς με μμμ είναι δύσκολο σε μικρό χρόνο
Aχ αν και έχουν περάσει 13 συναπτά έτη ακόμα θυμάμαι τα κοψίδια συνοδεία Laobeer στις υπαίθριες ψησταριές πλησίον του Mekong. Κάναμε τέτοιο σεφτέ που μας βλέπανε και μας γνέφανε όλο χαρά!!! Μιας και για τους Λαοτιανούς ήταν αρκετό ένα ψητό αυγουλάκι...
Νομίζω ότι η πιο σωστή και καλύτερη λίστα, που δεν είναι ότι του φανεί του Λωλοστεφανή σε επίπεδο μνημείων και φυσικών τοπίων, είναι αυτός της UNESCO. Όλα τα υπόλοιπα τα θεωρώ τυχάρπαστα και για να τρώμε το χρόνο μας, προϊοντα υποθέτω κατ'εξοχήν αγγλοσαξωνικής εμπνεύσεως
Αν δεν υπάρχει κάτι...
Για να σε προσγειώσω λίγο, 6 μέρες δεν σου φτάνουνε για να κάνεις όλα αυτά που θες στο Μαρόκο.
Ενδεικτικά Φεζ - Μερζουγκα με δικό μας αμάξι ήταν 8+ ώρες.
6 μέρες είναι μόνο να δεις Φεζ, Μαρακες, Ραμπατ και να μετακινηθείς μεταξύ αυτών.
Χλίδες βλέπω. χλίδες βλέπω..... μετά τα αντίσκηνα πήρατε το αίμα σας πίσω μου φαίνεται. Όντως τα συγκεκριμένα ξενοδοχεία ειναι ότι καλύτερο (....κι ακριβότερο) στο Salar
Διαμαρτύρομαι, δεν ενθουσιάζονται απλώς αλλά πέφτουν σε κατάσταση οργασμού
Μεγάλη κουβέντα ανοίξατε, αλλά περί ορέξεως κολοκυθόπιττα. Απλά τα πράγματα. Δεν έχουν όλοι τις ίδιες ανάγκες, προτεραιότητες, περιέργεια, αισθητική κλπ κλπ.
Σημαντικό όμως για μας να γνωρίζουμε μέσω των ιστοριών μέρη...
Εμένα πάλι το μάτι μου έπεσε στην κυριλλική γιγαντοπινακίδα με το μήνυμα: наша цель коммунизм (στόχος μας ο κομμουνισμός) και υπέστην νέες ριπές οργασμού
Ευχαριστώ εκ βαθέων καρδίας για την αφιέρωση και την πρόκληση ακόμα ενός οπτικού κυριλλικού οργασμού
Συνεχίζω να οικτίρω τον εαυτό μου που τεμπέλιασα και δεν συνέχισα τα μαθήματα ρωσικών καθώς και την αναβλητικότητά μου να επισκεφθώ εκτενώς τη χώρα...