γιατί με τον καθημερινό ποδαρόδρομο πρήζεται το πόδι. Οπότε καλύτερα να φοράς μεγαλύτερα παπούτσια με περισσότερες κάλτσες
"άγιο έτος" πράγματι το 2020! Που να ξέραμε τότε...
Διαβάζω το κείμενό σου πραγματικά με συγκίνηση. Καταλαβαίνουμε άραγε πόσο πιο ωραία είναι τώρα η ζωή (τουλάχιστον στην Ευρώπη)? Πόσο πολύτιμο να μπορούν να κάθονται οι άνθρωποι στα πάρκα και να απολαμβάνουν τη ζεστασιά του ήλιου!
Δε ξέρω αν "φταίνε" οι υπέροχες φωτογραφίες σου, εμένα πάντως η Κρακοβία μου φάνηκε φοβερά ατμοσφαιρική, ιδίως οι εβραικές συνοικίες. Με τη "Λίστα του Σίντλερ" είχα πάθει κι εγώ ένα θεματάκι. Ενώ την είδα με σχετική ψυχραιμία, δυο ώρες αφού βγήκα από την αίθουσα, λιποθύμησα ωραιότατα στη μέση...
Ωραίο ταξίδι κι όπως πάντα εξαιρετική περιγραφή! Πηγαίνοντας στον Γέρακα (εμείς το λέγαμε Γεράκι δεν ξέρω γιατί, πριν μερικά χρόνια που είχα πάει με ιστιοπλοικό), πας, πας, πας και σιγά-σιγά καταλαβαίνεις ότι έχεις μπει σ΄ένα φιορδ κανονικότατο και πολύ μακρύ. Από την ανοικτή θάλασσα είναι πολύ...
Κάτσε να σου πω κάτι να γελάσεις: Ρώταγα κι εγώ τιμές, μου λέγανε και φρίκαρα από την ακρίβεια. "Μα γιατί είναι τόσο ακριβά?" ρώτησα τελικά. "Είναι όλα handmade", ήταν η απάντηση. Την άλλη μέρα με τη φίλη μου σε μια χριστουγεννιάτικη αγορά φάγαμε μια πάρα πολύ πικάντικη πίτσα και μ΄έπιασε...
Από δικές μου εντυπώσεις, μια κι έχω πάει Σίφνο καμιά δεκαριά φορές. Στην Απολλωνία το μόνο που αξίζει είναι το ζαχαροπλαστείο του Γεροντόπουλου. Το πιο καταπληκτικό χωριό για μένα είναι ο Αρτεμώνας. Εκεί είναι η πραγματική συφνέικη ζωή. Το Κάστρο μια ομορφιά και το εκκλησάκι των 7 μαρτύρων...
Είχα πάει Αύγουστο του 1969 μ΄ένα τσούρμο ΄Ελληνες και Γερμανούς, αγόρια και κορίτσια, όλοι ετών 17. Κοιμόμασταν σε κάτι σπίτια της συμφοράς, πεντακάθαρα όμως, με μπάνιο έξω (χωρίς ντους) 5-6 σ΄ένα δωμάτιο. 2 ντισκοτέκ είχε όλες κι όλες το νησί όπου ξεσαλώσαμε ύστερα από μεθύσι με ρετσίνα (!!!)...