Εκείνη η σκηνή που φεύγει ο δρόμος μπροστά από τη μοτοσυκλέτα στα "ημερολόγια μοτοσυκλέτας" είναι οτι ωραιότερο έχω δει (ταξιδιωτικό φυσικά). Πολύ νοσταλγία για το Παρίσι το "Αμελί".
Εκτός από την αφήγηση με μάγεψαν και οι φωτογραφίες. Έχεις όμως βάλει κατά λάθος δύο από Αργεντινή στην Περσία. Ωραία θάταν να είχε και η Περσία παγετώνα! Αυτό που κυρίως με εντυπωσίασε (το γράφεις αλλά είναι άλλο να το βλέπεις) είναι το πράσινο της Τεχεράνης. Απίστευτο.
Καλώς ήλθες και καλά ταξίδια!!
Έκανα αυτό το ταξίδι τον Ιούλιο που μας πέρασε με το δικό μου αυτοκίνητο. Πάτρα-Βενετία με το πλοίο και μετά Νυρεμβέργη (720 χμ και 4 νύχτες διανυχτέρευση) και μετά Βερολίνο (420 χμ και 6 νύχτες). Απίθανο ταξίδι. Στη διάθεσή σου
Αγαπητά μου "παιδιά" να λοιπόν πως ξεκίνησε και το δικό μου κόλλημα με το "σπορ". Ήταν τα μαύρα χρόνια της χούντας όταν μαθητής στο γυμνάσιο (το εξατάξιο εννοείται) κατάφερα να αγοράσω μια Lubitel. Τη ρώσικη εκείνη μηχανή που κοιτάς από πάνω. Έπαιρνε φιλμ για 12 πόζες σε φορμάτ διαστάσεων 6X6...
Σε ρώτησα γιατί κάποτε στην αναλογική Nikon που είχα είχα ένα "φακό κλέφτη" και με αυτό το μαραφέτι είχα βγάλει απίθανα πράγματα χωρίς να με παίρνουν χαμπάρι.