Ιορδανία Ισραήλ Κίνα Μιανμάρ (Βιρμανία) Νότια Κορέα Παλαιστίνη Αίγυπτος-Σουδάν-Ιορδανία-Ισραήλ-Σεούλ-Γουαμ-Παλάου-Μικρονησία-Χαβάη-Αυστραλία-Μυανμαρ-Η.Κοng-Λονδίνo

[KIKI]

Εκει που δεν ηξερα που ειναι το Παλαου , αλλά το εμαθα χαρη στο Γιωργο και ξετρελαθηκα, χθες βραδυ επεσα σε ντοκυμαντερ για τη σχεση αγαπης και σεβασμου που εχουν οι κατοικοι με τους καρχαρίες . Ενδιαφερον ....

 

[_antonis_]

Δυστυχώς δε νομίζω να προλάβω να ανεβάσω άλλες εγώ, λείπω τριήμερο...

 

[KLEOPATRA]

Ααααααααχχχ πηραμε μια καλη τζουρα !!!!!!!!!
Ευγε νεοι μου!!!!!

 

[Yorgos]

Δυστυχώς δε νομίζω να προλάβω να ανεβάσω άλλες εγώ, λείπω τριήμερο...

Άσε τα σάπια, έχεις άλλη μια εβδομάδα.

 

[_antonis_]

Άσε τα σάπια, έχεις άλλη μια εβδομάδα.

Όχι ρε, κατάλαβα λάθος και είπα μόνο τριήμερο... Οκ κάτι θα βρω από βδομάδα τότε!

 

[Yorgos]

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9: ΜΙΚΡΟΝΗΣΙΑ


Γιατί: Όταν, πριν από κάποια χρόνια, έψαχνα να βρω τι αρχαία έχει στην Ωκεανία, με έκπληξη έπεσα πάνω στα Ομόσπονδα Κράτη της Μικρονησία (Federated States of Micronesia, θα τη λέω Μικρονησία από εδώ και πέρα). Όχι ότι έχει κανένα Μάτσου Πίτσου ή τα θαύματα της Νήσου του Πάσχα, αλλά αν μη τι άλλο ένα –χοντρό- ενδιαφέρον το παρουσίαζε. Ψάχνοντας και πέρυσι είδα ότι εκτός αυτού διαθέτει απομονωμένη κουλτούρα και ενδιαφέρουσα φύση, αλλά είναι εξαιρετικά δύσκολο/ακριβό να φτάσει κανείς. Πετάει μόνο μια αεροπορική (United) από Χαβάη και Γκουάμ, ενώ και οι εσωτερικές πτήσεις –που είναι υποχρεωτικές, δεν υπάρχει εναλλακτική- με την ίδια εταιρεία γίνονται και με τιμές απάνθρωπες, από την ώρα που το πακέτο που προσέφερε η έταιρη αμερικάνικη αεροπορική μας αποχαιρέτισε με τη συγχώνευσή της με τη United. Μιας που είναι στο ίδιο πρόγραμμα μιλίων με την Aegean και απαιτούνται γελοιωδώς λίγα μίλια, άρα είναι πραγματικό bargain να χρησιμοποιήσεις τα μίλια σου εκεί, είχα ένα έξτρα κίνητρο. Ήθελα να βάλω στην ταξιδάρα μου μια ασυνήθιστη, μακρινή χώρα με αρχαία, ε τη βρήκα!

Πού: Τα νησιά της χώρας χωρίζονται σε 4 ομάδες, κάθε μια εκ των οποίων έχει ένα… κεφαλονήσι: Yap, Ponphei, Chuuk και Κosrae. Πήγα σε όλα πλην Chuuk, όπου οι πληροφορίες περί επιθετικότητας των κατοίκων και εγκληματικότητας δεν με ενθουσίασαν ακριβώς.

Πώς κινήθηκα: Από το ένα νησί στο άλλο με τη United. Εντός νησιών, με δεδομένο ότι δεν υπάρχει συγκοινωνία πουθενά και δεν ξέρω να οδηγώ, με ωτοστόπ κυρίως και σε δυο περιπτώσεις νοίκιασα αυτοκίνητο με άλλους.

Τι μου άρεσε: Οι άνθρωποι, απλά φανταστικοί. Η φύση ασυναγώνιστη, τα αρχαία ενδιαφέροντα, η ησυχία/ασφάλεια/γαλήνη που επικρατεί παντού, η ιστορία, ο καιρός, η παντελής έλλειψη τουρισμού, που όλοι μιλάνε Αγγλικά.

Τι δε μου άρεσε: Οι τιμές! Φωτιά και λάβρα, με το φτηνότερο δωμάτιο να ξεκινάει στα 65$. Η έλλειψη ίντερνετ, τα εξωφρενικά επιθετικά σκυλιά, η δυσκολία μετάβασης στα outer islands που πρέπει να είναι και όλα τα λεφτά από πολιτιστικής άποψης, οι παραλίες.

Απρόοπτα: Ακυρώθηκε η πτήση προς Χαβάη λόγω του τυφώνα στο Βανουάτου, ευτυχώς μου κάλυψε τα έξοδα η ταξιδιωτική ασφάλεια και μετά διαπίστωσα…πως είχα υπολογίσει λάθος την ημερομηνία άφιξης στη Χαβάη έτσι κι αλλιώς, αφού παρότι πετάς προς τα ανατολικά, από κάποιο σημείο κι έπειτα… πας μια μέρα πίσω! Το όλο σκηνικό με τα σαλάχια στη Yap ήταν απρογραμμάτιστο, η συνάντηση με τους δυο απίθανους τύπους στην Pohnpei ήταν από τα πιο ευχάριστα απρόοπτα σε όλο το ταξίδι, η επίθεση από τα σκυλιά αποφεύχθηκε εγκαίρως (δυστυχώς δεν μπορώ να πω το ίδιο για τον καημένο το Σουηδό) και για κερασάκι στην τούρτα είχαμε μια εκκλησιαστική εμπειρία α λα Χάρλεμ.

Τι έκανα σωστά: Το ότι επισκέφθηκα τη χώρα as such ήταν σωστότατο ανεξαρτήτως κόστους, καλή εποχή διάλεξα και δεν πνίγηκα στις βροχές, μάλλον σωστή επιλογή να “κοπεί” το Chuuk από τα 4 νησιά, σωστή η διάρκεια διαμονής σε κάθε νησί, στο βαθμό του δυνατού ήμουν και οικονομικός, γνώρισα πολύ ωραίο κόσμο.

Τι έκανα λάθος: Λάθος μεγάλο ο υπολογισμός της παλίρροιας στο Nan Madol, ακόμη πιο τραγικό ότι έχασα τη Yap day, αυτά δε χάνονται. Είπαμε βέβαια, το ότι κάνεις ένα ταξίδι χύμα σημαίνει ότι θα έχεις και απώλειες, με αντάλλαγμα την πλήρη ελευθερία. Αν ήταν να κάνω κρατήσεις καταλυμάτων από πριν, να έχω “κλειδωμένες” ημερομηνίες και να είναι το ταξίδι προκάτ, θα έχανα σε ελευθερία κινήσεων.

Απωθημένα: Yap day και outer islands. Και όταν επιστρέψω, να έχω άδεια κατάδυσης.

Θα ξαναπάω; Δύσκολο λόγω απόστασης, κόστους και του ότι αν ξαναπάω στην Ωκεανία έχει κι άλλα μέρη να δω. Αλλά αν υπάρξει η ευκαιρία, αμέ. Παράδεισος. Εκπληκτικό το ότι υπάρχουν ακόμη τέτοια μέρη στον πλανήτη και μάλιστα χωρίς πάνω από 3-4 τουρίστες κάθε φορά.

Αξιολόγηση:

· Φύση: 9 Φανταστικά τοπία, τρομερός βυθός ακόμη και για μένα τον snorkeler, ωραία τρεκ, παρθένα δάση. Αυτό το Κοσράε δεν ξέρω από ποιον πίνακα βγήκε. Όνειρο.

· Αρχαιολογία: 6 Θα τα γράψω και στο κομμάτι με τις φωτογραφίες, αλλά δεν με απογοήτευσε η χώρα, επειδή πήγα με ελπίδες και όχι με προσδοκίες. Κάποια μνημεία, όπως το Nan Madol, ήταν πολύ εντυπωσιακά, σε άλλα όλα τα λεφτά ήταν το ταξίδι και σε άλλες περιπτώσεις ένωθες είτε Ιντιάνα Τζόουνς είτε μια ελαφρά απογοήτευση (stone money). Το 6 το παίρνει με το σπαθί της η χώρα.

· Αρχιτεκτονική: 2 Λίγα πράγματα, μερικές παραδοσιακές καλύβες, κάποια αραιά σπιτάκια με τις αυλές τους και τα υπόλοιπα βαρετές αλλά τουλάχιστον χαμηλές κατασκευές.

· Άνθρωποι: 10 Καταπληκτικοί. Άνθρωποι που σε παίρνουν για ωτοστόπ με την μία και σταματάνε το αυτοκίνητο… για να αγοράσουν και να σου προσφέρουν φρούτα. Πράοι, συμπαθητικοί, ενδιαφέροντες, ομιλητικοί, φιλόξενοι, αξιαγάπητοι. Πραγματικά λόγος για να πάει κανείς στη χώρα.

· Κόστος: 1 Πανάκριβα όλα. Ακριβά για να φτάσεις, ακριβά να μετακινηθείς εντός της χώρας, πανάκριβα τα καταλύματα, ακόμη και οι δραστηριότητες και το ίντερνετ ακριβό. Αναλογικά το φαγητό κάπως φτηνότερο, αλλά η χώρα είναι απλά πανάκριβη.

· Ασφάλεια: 8 Κανονικά θα έπρεπε να πάρει 10, αλλά της κόβω δυο πόντους επειδή στο Chuuk άκουσα από διάφορους πως λόγω εγκληματικότητας ούτε να βγεις από το ξενοδοχείο δεν μπορείς και επειδή σε αρκετά νησιά (ειδικά στην Πονπέι) ο κίνδυνος από τις αγέλες των άγριων σκύλων είναι πραγματικά υπαρκτός, για περισσότερες πληροφορίες ρωτήστε τον Μπέρτελ, που τον πέτυχα στο αεροπλάνο στη νησιά Μάρσαλ με το πόδι του κατακρεουργημένο από τις δαγκωματιές, ενώ κι εγώ ευτυχώς άκουσα τις συμβουλές… όλων, κυκλοφορούσα με ένα παλούκι και πέτρες και τη γλίτωσα.

· Μοναδικότητα: 6 Χμ. Περίεργη κατηγορία για τη Μικρονησία. Υπό μια έννοια είναι μια κλασική κοινωνία Ωκεανίας, από την άλλη έχει ένα φοβερά ανάμικτο DNA Ισπανών, Πολυνήσιων, Αμερικανών, Γιαπωνέζων και Κινέζων, συν αρχαιολογία από τις λίγες στην ήπειρο. Νομίζω το 6 είναι δίκαιο.

· Αυθεντικότητα: 8 Στο πρώτο νησί απογοητεύτηκα, στο δεύτερο γοητεύτηκα, στο τρίτο ενθουσιάστηκα, κι αν είχα πάει λίγες μέρες νωρίτερα και είχα πετύχει και τη Yap day, μάλλον θα είχε και υψηλότερο βαθμό. Έντονα αμερικανοποιημένη κοινωνία, αλλά ταυτόχρονα λόγω απομόνωσης πολύ παραδοσιακή και… ξεχασμένη. Ίσως να είμαι υπερβολικά επιεικής με το 8…αλλά τους αγαπώ, τι να κάνω.

· Φαγητό: 4 Ε, δεν παίρνει και κανένα βραβείο, ακόμη και στα “καλά” ξενοδοχεία. Για το βαθμό απομόνωσης πάλι καλά (στο Κιριμπάτι τρώνε αρλούμπες κάθε μέρα), αλλά θα μπορούσε και καλύτερα. Δεν πιάνει τη βάση.

· Ποικιλία: 6 Για τόσο μικρή χώρα, έχει πολλά να κάνεις: αρχαία, φύση, ιστορία παλιά και σύγχρονη (π.χ. για τους λάτρεις του Δευτέρου Παγκοσμίου έχει πράγμα), ολίγες παραλίες, πολύ diving και καλά τρεκ, συν δραστηριότητες και μια ενδιαφέρουσα κοινωνία. Δεν είναι για να μείνεις και κανένα μήνα, εκτός κι αν πας στα εξώτερα νησιά, οπότε το μήνα το θες… μόνο και μόνο μέχρι να γυρίσει το πλοίο. Αξιοπρεπής η ποικιλία της στο 6.

ΣΥΝΟΛΟΝ: Έλαβον 60 και βρίσκεται στην 54η θέση, λίγο πιο κάτω από τη μέση της λίστας. Αξιοπρεπέστατη βαθμολογία, δε φταίνε αυτοί που είναι πανάκριβοι, με κόστος γύρω στο 6 θα ήταν στην πρώτη 40άδα.

 

[giannoula]

Photos pleaseeee?????

 

[go2dbeach]

Ωραίος ο πρόλογος, περιμένουμε λεπτομερή περιγραφή και καμιά φωτογραφιούλα ναι? Μια εποχή με είχε πιάσει μεγάλη τρέλα να παω στα νησιά..

 

[Yorgos]

Προσγειώθηκα πολύ αργά το βράδυ (γενικά στην Ωκεανία αυτό με τα ωράρια των πτήσεων είναι μεγάλο θέμα), βρήκα έναν τυπά στο αεροδ΄ρόμιο που με πήγε σε ένα από τα ελάχιστα καταλύματα που διαθέτει το νησί της Yap, ευτυχώς σχετικά οικονομικό (45$, το φτηνότερο στο νησί) κι έπσεα ξερός για ύπνο. Το άλλο πρωί που ξύπνησα ήταν Κυραική, ερημιά παντού. Δεν υήρχε άνθρωπος να ρωτήσω πού είναι το κέντρο της πόλης. Τελικά έμαθα... ότι ΑΥΤΟ είναι το κέντρο της πόλης. Που δεν είναι πόλη αλλά ένα σύνολο σπιτιών ατάκτως διεσπαρμένα σε ένα εντελώς χαλαρό "αστικό ιστό".

Ένα από τα αξιοθέατα της Yap είναι τα stone money, τεράστιες πέτρες που χρησιμοποιούνταν ως μοναδες ανταλλαγής, ειδικά για οικόπεδα και προϊόντα μεγάλης αξίας. Περπατώντας, ακολουθώντας έναν...πρωτότυπο οδηγό που είχα αγοράσει στο διαδίκτυο κάτι χρόνια πριν, έφτασα στο πιο κοντινό "χωριό" στην πρωτεύουσα, όπου υπάρχει μια"τράπεζα" πέτρινου χρήματος. Περιέργως οι πέτρες μέχρι σήμερα αποτελούν και χρησιμοποιούνται ως τίτλοι ιδιοκτησίας, όλοι γνωρίζουν σε ποιον ανήκει ποια. Έχουν πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, το "νομισματοκοποείο" μάλιστα βρισκόταν στο...Παλάου και τα πέτρινα θηρία μεταφέρονταν με κανώ επί πολλές ημέρες... Για όποιον θέλει να μάθει περισσότερα: https://en.wikipedia.org/wiki/Rai_stones

Σε ένα από τα παραδοσιακά δημόσια κτίρια υπήρχε θυροκολλημένο το εξής έγγραφο, που δίνει μια ιδέα περί της τοπικής γλώσσας (που διαφέρει εντελώς από τα άλλα νησιωτικά συμπλέγματα της χώρας, κάθε νησί έχει τη δική του):

Φυσικά χάθηκα.

Αλλά ωραία ήταν. Και πάνω που άρχισα να αναρωτιέμαι αν ζει κανείς σε αυτό το νησί, έπεσα σε ένα πιτσιρικά που με πήγε μέχρι το σόι του, όπου βρέθηκε μια κυρία που καταλάβαινε Αγγλικά και μου έδωσε την κόρη της για να με πάει πίσω στην "πρωτεύουσα". Τα μονοπάτια πανέμορφα.

Παντού στο οδόστρωμα βλέπει κανείς φτυσιές από betelnut... το οποίο μασάνε φανατικά οι ντόπιοι , όπως και σε άλλες χώρες τις περιοχής, πραγματική πληγή, ειδικά για τα δόντια τους: https://en.wikipedia.org/wiki/Areca_nut

Τα περισσότερα κτίσματα πια είναι σχετικά μοντέρνα, αλλά υπάρχουν και παραδοσιακές κατασκευές.

Υπάρχει κι ένα ξενοδοχείο με ειδικότητα στο diving, του οποίου το αξιοπρεπέστατο εστιατόριο είναι αυτό το πλοίο.

Ο κύριος που με φιλοξενούσε μου είχε πει ότι εκκλησιάζεται σε μια τοπική εκκλησία. Καθώς την έψαχνα (μπας και δω πού διάολο έχουν πάει όλοι), έπεσα σε έναν -προφανώς τουρίστα- με μπλουζάκι Κούβας. Πιάσαμε κουβέντα, προέκυψε πως εiναι Γερμανός diver, επέμενε να πάω μαζί τους την επομένη για diving, του είπα πως δεν έχω κάνει ποτέ μου και πολύ ευγενικά μου είπε πως θα μιλούσε με τον dive master και "σίγουρα" κανείς δε θα είχε αντίρρηση να πήγαινα μαζί τους και θα μου έβρισκαν ένα snorkelling post προκειμένου να βουτήξω και να δω αυτό για το οποίο πάει ο κόσμος στη Yap: τα manta rays. Λες;

 

[Yorgos]

Στο δρόμο για την εκκλησία είχε και ωραία πουλάκια, στο σούρουπο.

H "εκκλησία" ήταν ένα διαμέρισμα στο δεύτερο όροφο ενός απομονωμένου κτιρίου, στον πρώτο όρο του οποίου πωλούνταν καλάμια για ψάρεμα και γατοτροφές. Ο πάστορας ήτα ένας υπερνθουσιώδης τροφαντούλης που είχε και σλάιντς με τους στίχους των θρησκευτικών ύμνων, μια κιμπορτνίστρια που χτυπιόταν, κι ένα κοινό 20-25 πιστών που χοροπηδούσαν πάνω-κάτω ψέλνοντας στα Αγγλικά, οπότε ήταν εύκολο να συμμετάσχω κι εγώ. Ωραία μουσικούλα, εξαιρετική ατμόσφαιρα. Ελλείψει ροκάδικου, ωραίος τρόπος να περασεις ένα απόγευμα στη Yap.

Ακριβό το φαγητό στη Yap, τι ευρώ κατρακυλούσε, δεν είχα ιδέα τι θα πλήρωνα την επομένη για το snorkelling, οπότε βρήκα ένα μαγαζάκι που πουλούσε στιγμιαίες σούπες και πήρα μια για το διαμερισματάκι μου, που είχε και κανάτα για ζεστό νερό. Το μπάτζετ ειχε εκτροχιαστεί και αποφάσισα να κάνω οικονομία από το φαγητό: 2 εστιατόρια, 1 φαγητο σούπερ μάρκετ από εδώ και πέρα...

Tην επομένη, πήγα στο ξενοδοχείο των δυτών, με περίμενε ο Γερμανός μαζί με άλλους 6 και τον dive master.ΠΑρότι δεν είχαν προγραμματισμένο snorkelling trip, μου εδωσαν πέδιλα, μάσκες κλπ, ο τυπάς είπε ότι θα με χρεώνε 50$ για όλα (μαζί και το φαγητό) και αφού συμφωνούσαν και οι Γερμανοί θα κάναμε 3 στάσεις σε διαφορετικά snorkelling spots για να απολαύσω κι εγώ το βυθό. Στη διαδρομή οι Γεμρανοί -ευγενέστατοι όπως πάντα- μου εξήγησαν μπόλικα για τον κόσμο του diving, που όσο πιο πολλά μου εξηγούσαν (με απαράμιλλη υπομονή, αγαπάμε Γερμανία), τόσο πιο μεγάλη συναίσθηση αποκτούσα του πόσο άσχετος είμαι περί ενός πολύ σημαντικού τομέα του τουρισμού. Πριν πάω φοβόμουνα ότι το να πάει ένας άσχετος σε εκδρομή ανθρώπων που έχουν κάνει καταδύσεις σε πάνω από 70 χώρες ο καθένας είναι σα να έρχεται άσχετος με το μπάσκετ σε τελικούς πλέι οφ και στη μέση του ματς να σε ρωτάει τι είναι το τρίποντο και η άμυνα ζώνης. Μπα, οι άνθρωποι ήταν ακομπλεξάριστοι, ευγενέστατοι, έπεσαν μαζί μου για snorkelling (ωραίος ο βυθός, όχι Παλάου βέβαια, ούτε Ερυθρά θάλασσα, αλλά ας πούμε σαφώς ανώτερος της Κούβας) και μου είπαν να προσπαθήσω να πάω όσο πιο βαθιά γίνεται μαζί τους για να δούμε τα σαλάχια. Ο δε dive master επέμενε πως με σωστές κινήσεις κάποια από αυτά θα ανέβαιναν σε τέτοια επίπεδα (μη) βάθους που θα μπορούσα να τα αγγίξω κιόλας.

Λοιπον για να μην τα πολυλογώ, η όλη εμπειρία ήταν ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ. Τεράστια σαλάχια -το μεγαλύτερο εκ των οποίων σύμφωνα με τους άλλους έφτανε τα 9 μέτρα- να περνάνε από πάνω, δίπλα, κάτω μου, το ένα κυριολεκτικά ξύστηκε πάνω μου, εκπληκτική αίσθηση. Δυστυχώς φωτό δεν έχω... Το συγκεκριμένο σημείο είναι cleaning station, πηγαίνουν δηλαδή εκεί σαλάχια για να "καθαριστούν" επομένως είναι σχεδόν 100% σίγουρο ότι θα τα δεις και το συναίσθημα δεν περιγράφεται.

Ο δε καπετάνιος του πλοίου μεγάλη μορφή, εννοείται πως μασούσε betelnut ασταμάτητα, το οποίο και δοκίμασα. Αν η λεπτοσπίρωση έχει γεύση, αυτή είναι.

Στιλάτα καπελάκια από τους Γερμαναράδες...

Πέρασα από το ταχυδρομείο να στείλω μια κάρτα και διαπίστωσα ότι οι εξαιρετικά φιλικές σχέσεις της Μικρονησίας με τις ΗΠΑ δεν περιρίζονται μόνο στην αποστολή στρατού σε Αφγανιστάν, Ιράκ κλπ, αλλά είναι κολλητική και αντιτρομοκρατική υστερία. Αν δω πάντως κανέναν της ISIS στη... Yap να ξέρω πού να πάρω τηλέφωνο.

Ε μετά δικαιούμουν κι ένα ανθρώπινο γεύμα.

 

[Yorgos]

Δύο σούπερ μάρκετ διαθέτει η πόλη και η ποικιλία μικρή, αλλά σαφώς περισσότερα πράγματα από όσα βρίσκεις στο μεγαλύτερο της Κούβας.

Την άλλη μέρα βρήκαμε ένα τυπάκο στο δρόμο και τον χαρτηλικώσαμε με τους Γερμανούς για να κάνουμε το γύρο του νησιού. Ένας εξ αυτών-Πολωνικής καταγωγής, δραπέτευσε επί ανατολικού μπλοκ- είχε φέρει και μια κάμερα-θηρίο μαζί του.

Τράπεζες πέτρινου χρήματος πάντως είδαμε μπόλικες. Μερικά από τα νομσίματα είναι απλά τεράστια.

Και άλλα απλά κείτονται δίπλα στα σπίτια των ντόπιων.

Ως θέατρο του Β'Παγκοσμίου πολέμου, η Yap διαθέτει πλήθος πεσμένων αεροπλάνων. Εκτός από τα πολεμικά, υπάρχουν και τα συντρίμια ενός της πολιτικής αεροπορίας. Όρεξη να' χεις να περπατάς στο δάσος.

Φτάσαμε μέχρι την άλλη άκρη του νησιού, όπου υπάρχει μια μικρή κοινότητα και μια μέτρια παραλία.

Ο Πολωνός είχε φτάσει στο νησί πολλές μέρες πριν και πρόλαβε τους εορτασμους για τη Yap day. Είδα το βίντεο και ζήλεψα, μιλάμε για πολύ φολκλόρ στο οποίο συμμετέχει όλο το νησί:https://www.google.com.cu/search?q=...oTCJTw_v3u58YCFYkNkgod7_MHqw&biw=1024&bih=475

E κι ένα σούσι το βράδυ δεν ήταν κακή ιδέα.

Γενικά από τη Yap έφυγα ελαφρώς απογοητευμένος. Από κουλτούρα λίγα πράγματα, η φύση πολύ μέτρια, τα stone money δε δικαιολογούσαν τη μετάβαση σε τόσο ακριβό προορισμό κι αν δεν ήταν η φάση (από σπόντα) με τα σαλάχια θα ήταν μάλλον ατυχής επιλογή η Yap. Φοβήθηκα μήπως και τα δύο επόμενα νησιά είναι απογοητεύσεις, μήπως τελικώς το μόνο που αξίζει τον κόπο είναι τα outer islands για τα οποία περνάει φέρυ μια φορά το μήνα και χρειάζεσαι και άδεια εκ των προτέρων (τρέχα γύρευε δηλαδή). Ευτυχώς διαψεύστηκα, πανηγυρικά κιόλας...

 

[KIKI]

το τοπιο μου θυμιζει Χαβάη .
Πόση ωρα ειναι αεροπορικα η αποσταση ;

Γραφε Χορχε και ανεβαζε φωτο σε παρακαλώ , να διαβαζω να ξεχναω το πόνο μου για το νεο μνημονιο ....