Κούβα Εντυπώσεις από Κούβα

Yorgos

Member
Μηνύματα
8.470
Likes
43.385
Επόμενο Ταξίδι
Σαουδική Αραβία
Ονειρεμένο Ταξίδι
Περού τότε, τώρα, πάντα
Έτυχε να είναι κανένας Κούβα αυτές τις μέρες που πέρασε ο τυφώνας Ίαν;
Κάποιοι ειναι, αλλά με τόσες διακοπές ρεύματος μην περιμένεις άμεσα ανταπόκριση. Στην Αβάνα έχει ζημιές, αλλά τέλος πάντων ελεγχόμενες, στα δυτικά ειναι χειρότερα. Δεν έχει αποκατασταθεί ακομη το ρεύμα.
 

Ivana

Member
Μηνύματα
848
Likes
1.176
Ονειρεμένο Ταξίδι
οχ.....όλος ο κόσμος
Καλημερα, εγω εφτασα μια μερα μετα (δλδ χτες). Στην Αβάνα εχει ακομα αρκετα ξεριζωμένα δένδρα, το ρεύμα αποκαταστάθηκε μεσα στη νύχτα χτες). Ολα τρέχουν φυσιολογικά σήμερα (δλδ.προλαβε να εχει και προγραμματισμένη διακοπή ρεύματος).
 

Ivana

Member
Μηνύματα
848
Likes
1.176
Ονειρεμένο Ταξίδι
οχ.....όλος ο κόσμος
Καλησπέρα σε όλους,

επέστρεψα απο το ταξίδι πριν από λίγες μέρες και όπως είναι σωστό θα γράψω φρέσκες πληροφορίες (ακολουθεί σεντόνι, συγγνώμη).

Φτάσαμε στην Αβάνα την επόμενη μετά τον τυφώνα. Βράδυ λίγο πριν τις 8. Ο έλεγχος ήταν κυριολεκτικά 15λεπτος προς μεγάλη μας τύχη.
Μας υποδέχτηκε αφόρητη υγρασία και ζέστη η οποία για καλή μας τύχη εξαφανιστηκε ήδη την επόμενη μέρα.

Ρεύμα εκείνη τη στμγή μόνο στο αεροδρόμιο.

Ευχαριστώ το μέλος που έγραψε έδω (δεν θυμα΄μαι ποιος ήταν) τη χρήσιμη σύσταση να έχουμε ένα δυνατό power bank μαζί μας. Πήρα ένα των 30000mAh και μας εξυπηρέτησε στο μέγιστο μέχρι να "πάρει πόδια" :) από το αμάξι.

Ταξί ζητούσε 30, το διαπραγματεύτηκα κάπως στα 20 ευρώ (με τόσα επιστρεψαμε για την πτήση της αναχώρησης, με τη διαφορα οτι δεν εκανα κανενα παζαρι στο γυρισμό, απλά δεν με πήγαινε).
Μια αλλη φορα που πήγαμε να παρουμε το αμάξι από το αεροδρόμιο, το παιδί που μας οδηγούσε τις περισσότερες φορές στην Αβάνα μας πήρε 10 ευρώ.

Μείναμε στο Βεδάδο, στο σπίτι του Γιώργου και ακομα και να μην ήταν του Γιώργου και να μην ήταν πεντακάθαρο, προσιτό και με τόσο τέλεια ταράτσα, χίλιες φορές παραπάνω θα έμενα ξανά εκεί.
Είχε ένα ελάττωμα όμως, δεν είχε τον Γίωργο εκεί, αφού πάλι γύριζε τον κόσμο :) .

Εύγε @Yorgos για την επιλογή της περιοχής και ευχαριστουμε πολύ για άλλη μια φορά!

Η εντύπωση για το Βεδάδο μπορεί να είναι υποκειμενική, επείδη μου αρέσουν συγκεκριμένα πράγματα, αλλά κάποια όμως είναι και αντικειμενικά και αυτά είναι:

- πιθανόν να μην πήγαινα καθόλου προς την περιοχή εκτός στο πέρασμα για την Fabrica del Arte (must!), που θα γινόταν τη νύχτα και δεν θα καταλάβαινα πολλά, ούτε θα την απολάμβανα. Κούκλα είναι η περιοχή, της λείπει μόνο ένα καλό μακιγιαζ.
- αν μέναμε στην Βιέχα δεν θα είχαμε την ηρεμία τις περισσότερες στιγμές, ούτε στους δρόμους, ούτε μέσα από τον εξωτερικό θόρυβο και πιθανόν να μην μείναμε τόσο στην Αβάνα, που θα έμενα και άλλες 20 μέρες έτσι όπως ημασταν. Άλλωστε η Αβάνα μου φάνηκε μικρή σε έκταση και το Βεδάδο είναι πολύ κοντά.
- σε πολλά σημεία στην Vieja στους δρόμους διακρύναμε τη διαρροή αποχέτευσης, ειδικά όταν έβρεξε στο τέλος. Ακόμα και στους δρόμους γύρω από το Obispo.
- επίσης, δεν θα καταλαβαίναμε όλη την Μάλεκον (την παραλιακή).
- πιθανόν να είχαμε και τις περισσότερες περικοπές ρεύματος όπως λέει και ο Γιώργος (αλλά ας πούμε ότι αυτό μπορεί να ήταν και λόγω συγκυριάς του τυφώνα). Ας πουμε το γειτονικό Μιραμάρ που ειναι και καλά πολυτελής περιοχή δεν είχε ρεύμα και τις 2 φορές που πήγαμε, με αποτελεσμα να πετάξουμε απλά λεφτά στα ταξί και να μην μπορούμε να βρουμε ένα μαγαζί να δουλεύει να φάμε, ακόμα και στα πολυτελή ξενοδοχεία δεν μας δεχόταν (δεν είναι και μέρος που απολαμβάνεις ιδιαιτερα τη βόλτα ποδαράτος ας πουμε).

Λογικά, υπάρχουν και άλλοι λόγοι, αλλά αυτοί ήταν πολύ σημαντικοί για μας.

Επειεδή το ταξίδι αποφασιστηκε 2 εβδομάδες πριν την έναρξή του, ενώ μέχρι και να φύγουμε δεν υπήρχε χρόνος για κανενα σχεδιασμό λόγω φόρτου εργασίας, το μόνο που κλείσαμε ήταν τα εισιτήρια και οι πρώτες 3 νύχτες στην Αβάνα. Ούτε το ξενοδοχείο στο Κόμο που ήταν ενδυάμεση στάση.

Με λίγο διάβασμα εδώ, που εστίαζε πιο πολύ στο πρακτικό κομμάτι των τελευταιων χρήσιμων πληροφοριών, ένα γενικό πλάνο έλεγε ότι θα πάμε στο Βινιάλες σίγουρα μετά την Αβάνα και βλέπουμε (θέλαμε και διαφορετικά πράγματα, έγω μέχρι και το Σαντιάγο είχα κατά νου να φτάσω, ο άνδρας μου ήθελε να ξεκουραστεί πιο πολύ σε κάποια παραλία και το ενδεχόμενο ήταν να χωρίστουμε σε κάποια φάση).

Να πω σε αυτό το σημείο εκείνο που λένε όλοι άλλωστε - Είναι πολύ σημαντικό να διαβάζετε μόνο τις επικαιρες πληροφορίες των τελευταιων μηνών - και όχι μαλλόν πάνω από 3-4 μήνες. Αλλάζουν πάρα πολύ γρήγορα.
Σαφώς και εδώ δεν εννοώ τις διαδρομές και places of interest, αλλά τα χρήσιμα.

Εν τέλει, λίγο ο τυφώνας που επηρέασε, λίγο η κούραση που την είχαμε μπόλικη, λίγο το σοκ που μας κατέκλυσε στην αρχή, αλλά και το αμάξι που δεν ήταν διαθέσιμο από την Κυριακή,
μας έκαναν να καθίσουμε στην Αβάνα 5 βραδιές.

Να σημειώσω ότι το ρεύμα στο σπίτι και την περιοχή μας ήρθε το ίδιο βράδυ που φτάσαμε, κάπου κατά τα μεσάνυχτα και νωρίτερα από το μεγαλύτερο μέρος της Αβάνας. Δεν το είχαμε και την επόμενη μέρα το βράδυ και μια άλλη φορά ένα μεσημέρι, αλλά ούτε που μας ένοιαζε. Η διακποή ρεύματος μας βρήκε επίσης στο Τρινιδάδ και τις 2 μέρες που ήμασταν, στο Κάμαγουέι όταν φτάσαμε και μια φορά μεσα στην νύχτα και οταν φεύγαμε το τελευταιο απόγευμα από το σπίτι στο Βεδάδο στο οποίο γυρίσαμε και παλι για τις τελευταλιες 2 βραδιές*. Ουσιαστικά, δεν ήταν κατι που μας ενόχλησε πολύ.

Όποιος πάει στην Κούβα, ας πάρει ένα καλό power bank, καμία λάμπα και όλα καλα. Κάποια καταλύματα έχουν και τις γεννήτριες.

Το συνάλλαγμα!!

Όταν φτάσαμε τα αλλάξαμε με 165. Αλλάξαμε 700 τα οποία δεν μπορούσαμε να ξοδέψουμε μέχρι να φύγουμε (μας το λεγε ο Γιώργος), παρόλο που μοιράζαμε κυριολεκτικά τα λεφτα απο δω και απο κει στον κοσμο.
Ήδη μετα απο 2,3 μερες στο δρομο μας προτειναν να αλλαξουμε με αναλογία 180, ενώ όταν φύγαμε, αλλάξαμε άλλα 100 ευρώ για σουβενίρ κλπ με 200.
Ετσι όπως πάει, μέχρι το τέλος της χρονιάς θα φτάσει τους 300.
Με Πέζος θα πληρώνετε φαγητά, ποτά, μεταφορές εντος πόλης, ψώνια (αν βρειτε κάτι), φιλοδωρήματα κλπ.
Με κάρτα να πληρώνετε μόνο εκεί που οι τιμές αναφέρονται στο ξένο νόμισμα (στα μαρκετ ας πουμε).
Παρόλο που έχει αλλάξει το επίσημο συνάλλαγμα και ειναι κάπου στα 120, η μετατροπή στην πληρωμή με την κάρτα ειναι ακόμα στα 1:25 (σκόπιμα ή όχι, δεν ξέρω, αλλά θα λεγα πως είναι).
@Yorgos διόρθωσε με αν κατάλαβα λάθος αυτό με τις κάρτες.

Γενικά να προτιμάτε να ξοδεύετε λεφτά στους ιδιώτες.
Στους ιδιοκτήτες των Κασα, στα παλανταρ (φαγάδικα), καφέ και μικρά μπαρ, ταξί, κλπ.
Ναι μεν αυτοί μπορεί να πλουτίζουν παραπάνω από τους υπόλοιπους ανθρώπους, αλλά τουλάχιστον κάποιος να βγάζει παραπάνω από το χάλι που προσφέρει το κρατος (μισθός γιατρού 5 000 Πέζος)!

Επίσης, ξεχάστε την ύπαρξη του ΚΟΥΚ, αχρηστη είναι και μπερδεύει πολύ όταν το διαβάζεις εδώ, δεν υπάρχει πια, και το συνάντησα μόνο σε κάτι εισοδους (ας πουμε οι καταράκτες που ουσιαστικα η είσοδος ειναι στα ευρώ ή στα δολάρια που ήταν ισοδύναμα με το ΚΟΥΚ).

Ξενοδοχεία
Για 13 διανυκτερεύσεις δώσαμε 560 ευρώ
, εκ΄των οποίων οι 12 νύχτες κόστιζαν 350 ευρώ και η μια 208 στο Κάγιο Κοκο. Αυτά όλα πληρώθηκαν με ευρώ, εκτός από το resort που πληρώθηκε με κάρτα και η τιμή είναι τόσο υψηλή πιθανόν λόγω της διαφοράς στην μετατροπή που ανέφερα νωρίτερα. Λογικά σε πέζος να ήταν γυρω στις 5000 και κάτι, δλδ κοντά 30 ευρώ.

Νοικιάσαμε αμάξι (μικρό ΚΙΑ, όχι πολυ παλιό, αλλα αρκετα χτυπημενο) μέσω του μεσάζοντα Cubacation που όπως κατάλαβα εδρεύει στην Ισπανία, αλλά το αμάξι ήταν του Transtur που εκδόθηκε από την Cubacar :) .
Η τιμή για 7 μέρες ήταν 441 ευρώ + 200 ευρώ για φουλ ασφάλεια (δεν καλύπτει μόνο τα λάστιχα :) ) + έξτρα οδηγός + παραλαβή απο το αεροδρόμιο (τάχα μου δεν είχαν στην πόλη) + γεμάτο ντεπόζιτο που το υπολογίζουν 54 δολάρια, ενω κανονικα το γεμίζαμε με 6 ευρώ καθώς η βενζίνη ειχε φτάσει στα 15 λεπτα του ευρώ βάση του συναλλάγματος που κάναμε εμείς.
25 πέζος είναι η τιμή του.
Όπου βρεις :).

Δεν ζοριστήκαμε πολύ να βρουμε τη βενζίνη, η αληθεια να λέγεται, εκτός στο τέλος στην Αβάνα.
Ειχαμε περάσει 1560 χιλιόμετρα και βάλαμε στο Σιενφουέγκος, στο Τρινιδάδ, στο Κάγιο Κόκο και φτάσαμε στην Αβάνα με 4 χμ μέχρι το τέρμα και δεν μπορούσαμε πουθενά να βρούμε να βάλουμε. Αν βρίσκαμε θα επεκτείναμε για μια άλλη μέρα το αμάξι (είχαν διαθέσιμο) και θα επιχειρούσαμε να παμε στο Βινιάλες που δεν πήγαμε εν τέλει επειδη δεν υπήρχε οργανωμένο τιποτα λόγω καταστροφών και ούτε μπροούσαμε να βρουμε ταξί που θα μας πήγαινε (προσφέραμε 150 ευρώ αντί του 120 όσο ειναι κανονικά). Άλλη φορά.
Στο Τρινιδάδ συναντήσαμε ένα ζευγάρη που ηταν στο μεμονωμενο, αλλά από πρακτορείο οργανωμένο ταξίδι και ο ξεναγός τους τους πήγε και πολυ γρήγορα μετά τον τυφώνα, αλλά δεν κράτησα την επαφή, μόνο το όνομα του ξεναγού και δεν μπορεσα να τον βρω στο διαδίκτυο.
Δεν πειράζει, αφήσαμε και άλλα χρωστούμενα, θα γυρίσουμε, δεν ήθελε αυτήν τη φορά και δεν είναι και εποχή του καπνού άλλωστε.

'Οσον αφορά τις υπόλοιπες μεταφορές στην πόλη, όλες έγιναν με κάποιο τυχαίο αυτοκίνητο -
99,99% ήταν όποιος περνούσε σηκώναμε το χέρι, ρωτούσαμε πόσο και μπαιναμε, και καμια δεκαρια φορες ήταν με πραγματικά ταξί.
Οι τιμές που πληρώναμε να μετακινούμαστε από το Βεδάδο στο παλιό κέντρο ήταν από 300 μέχρι τα 1000 Πέζος, αλλά σε περισσότερες περιπτώσεις ήταν στα 500. Πήραμε άπειρες φορές τέτοια ταξί καθώς κάποιες φορές γυρνούσαμε και 2 φορές απο το σπίτι στην πόλη.
Τα βράδια που δεν υπήρχαν πολλές επιλογές πληρώσαμε κανά 2 φορές το χιλιάρικο ή τα 800.
Σε μας έτυχε να μας ζητάνε λιγότερα λεφτα τα πραγματικα ταξί (κίτρινα) από απλους πολίτες, δεν ξέρω αν ειναι κανονας.
Οι πιο "ακριβοι" είναι αυτοί μέσα στην παλιά πολή με ποδήλατα ή τα μηχανοκίνητα τύπου τουκ τουκ που τους λες και πονηρούς.
Απο την στεναχώρια ήδη μετά απο 2 μέρες σταματησα να κανω παζαρια οταν ο άλλος ηταν σχετικά λογικος σε ένα γενικο πλαισιο τιμων που επικρατούν, αλλα σε εκεινους που ζητουσαν15 και 25 ευρώ για να σε πανε 1 χμ μεσα στο κεντρο, απλα έριχνα ένα γελειο και έφευγα και δεν δεχόμουν μετα ούτε τις προτάσεις των 3 ευρώ απο τους ιδίους.

Παρόλο που είχα την επιθυμία να κάνω βόλτα με το oldtimer πριν πάω, για προσωπικους, συναισθηματικούς λόγους εν τέλει αποφάσισα να μην το κάνω, επειδη ο περισσότερος κόσμος κινείται και ζορίζεται αποκλειστικά και μόνο με αυτά τα αμάξια με ο,τι συνεπάγεται αυτό και κάποια είναι λίγο πριν τη διάλυση.
Πληρώσαμε έναν απλό ταξιτζή με κανονικό κίτιρνο αμάξι 30 εύρω και μας έκανε μιαμιση ώρα βόλτα όπου νόμιζε ότι πρέπει.
Επίσης πληρώσαμε 30 ευρώ πήγαινε - έλα μέχρι την παραλία Σαντα Μαρία εκτός Αβάνας.
Την αντίστοιχη βόλτα στο Κάμαγουέι με ηλεκτοκίνητο βανάκι όπου μπαίνεις από πίσω σαν αν είναι μικρο φορτηγάκι, πληρώσαμε 1000 Πέζος για μια ώρα.

Αυτες είναι οι τιμές που έτυχαν σε μας. Δεν ξέρω αν, πότε και πόσο θα άλλαξουν.

Καφέδες είναι κυριολεκτίκα τσάμπα, αν και δεν είναι τίποτα φοβεροί.
Κοκτέιλ ειναι από 250 με 500 Πέζος αναλόγως που θα καθίσεις. Τις περισσότερες φορες στα 300 ήταν.

Φαγητά πληρώναμε από 8 ευρώ για ολόκληρο γέυμα μέχρι τα 60.
Τις περισσότερες φορές ήταν στις 2500 χιλιάδες, άρα 16 εύρω για πληρες γέυμα 2 ατόμων.
Αν και διάβασα ότι σε περισσότερους δεν άρεσε το φαγητό, εγώ έχω την αντίθετη εντύπωση, αλλά ήταν πολύ μονότονο, πιο πολύ λόγω των ελλείψεων θα λεγα. Δεν υπήρχε ούτε ένα μαγαζί που μπήκαμε να τα είχε όλα από το μενού και κάποια δεν είχαν τα περισσότερα.
Ακόμα και σε ένα απο τα πιο καλά που φάγαμε που υποτίθεται είχε και πατατες στο μενού και ωραία γλυκα - δεν τα είχανε.
Ψωμι γιοκ και ηταν το μεγαλυτερο μας ζόρι, οπότε δεν κρύβω ότι αφού είχαμε αγορασει κάπως, κάπου ψωμί και μια μέρα μας το έδωσε δώρο ο ταξιτζης που τον είχαμε τις περισσότερες φορες να μας οδηγει (απ τα πιο συγκινιτηκα), το πηγαίναμε μαζί μας στα μαγαζία καβάντζα :) για να έχουμε σε περίπτωση που δεν είχαν.
Επίσης, υπήρχαν μαγαζία που δεν είχαν νερο να σερβίρουν (όχι πολλά, αλλα μας έτυχε).
Όπως είπε κάποιος, να αγοραζετε νερο στα εστιατόρια που τρωτε για να έχετε, αν και έχει στη μαυρη αγορα σε τιμη 1 ως 2 εύρω για μπουκάλι.

Οι είσοδοι στα μουσεία πραγματικα έχουν ασήμαντο κόστος, το Μουσείο Επανάστασης κλειστό λόγω εργασιών, επίσης τα περισσότερα λειτουργούν μέχρι τις 4 μόνο, και των Καλλων Τεχνών ανοιχτό Πεμπτη - Κυριακή και το χάσαμε.

Τις κάρτες SIM της πήραμε στο κατάστημα Etecsa (μια απο πολλες στο κέντρο) αφού περιμέναμε την περίφημη ουρά. Η τιμή της είναι 1000 Πέζος+ 500 ανανέωση με την οποία παίρνεις πακέτο με 3,5 GB συν 75 λεπτα ομιλιας και κατι μηνυματα. Ανανεώσαμε άλλες 3 (2+1) φορές με 500 επειδη έγω ξόδευα πολλά δεδομένα λόγω δουλείας, αλλά και των εικόνων και βίντεο που έστελνα. Το σήμα οταν υπηρχε ήταν μια χαρά. Υπήρχαν μερικές φορές που δεν είχε σήμα καθόλου για μεγάλο διάστημα (ώρες) και σε αυτοκινητόδρομο συνηθως. Εισερχόμενες κλείσεις από την Ελλάδα για τα Vodafone τηλεφωνα ειναι στα 2 ευρω το λεπτο προ φορου, εξερχομενες 5.30. Επειδή έκανα κάποιες κλεισεις, η εταιρεία μου απέκλεισε σήμα εντελώς και δεν μπορούσα να συνδεθώ καθόλου σε κανένα τοπικό δίκτυο (ούτε μετα την παρέμβαση με το live chat τους).
Αν έχετε ανάγκη να έχετε πρόσβαση στο τηλέφωνο σας, ενημερώστε εκ των προτέρων την εταιρεία κινητής σας.

Λόγω του πληθορισμού τα μαγαζιά με σουβενίρ που ειναι κρατικα ειναι κυριολεκτικα τσαμπα.
Τα βιβλιοπωλεία έχουν τέλειους ιστορικούς και καλλιτεχνικούς τίτλους και από καμια δεκαρια βιβλία που αγοράσαμε, το πιο ακριβο ήταν στα 5 ευρώ.

Τα πουρα τα πήραμε σε ένα εργοστασίο που μας συστησε η σπιτονοικοκυρά - Fabrica Ron Bocoy. Το εργοστασίο ήταν εκτός λειτουργίας λόγω του ρεύματος, ο φίλακας μας έβαλε μέσα να μας δωσει κάτω από το τραπέζι. Αν ήταν κλεμμενα από εκεί ή μουφα, μαλλον δεν θα μάθουμε ποτέ επειδη δεν είμαστε και γνώστες. Πάντως, αν ήταν μούφα απορώ που να έβρισκαν τόσο καλη πλαστοποιημένη εκτηπωση σε αυτοκόλλητα, ετικέτες και λοιπά.
Το λέω επειδή τα πήραμε πολύ φθηνά μετά από πολλή διαπραγμάτευση (κουτί απο 160 στα 30 κλπ), ειδικά σχετικά με τα ίδια που συμπληρώσαμε από το μαγαζί στο Parque Central στο κέντρο (για Cohiba μιλάω). Τις πρώτες μέρες αγοράσαμε κάμπωσα Monte Cristo στο ξενοδοχείο Inglaterra με πολύ καλές τιμές (επειδή ήταν σε πέζος) από το πάγκο τους, που το είχαν στον κήπο και μετά από την σχετική παρουσίαση της υπαλλήλου. Όμως, δεν τη βρήκαμε την τελευταία μέρα.

Πρόγραμμα
Πέρα από την Αβάνα πήγαμε στο Σιενφουέγκος (1 νύχτα) και Τρινιδάς (2), περάσαμε παραλιακά ανάμεσα τους και ανακαλύψαμε μια ωραια παραλία Ραντσο Λούνα. Στο πέρασμα και για ένα φαγητό, το Σανκτι Σπίριτους μας φάνηκε πολυ όμορφο και περιποιημένο και από εκεί άρχισε η ανακάλυψη της μην τουριστικής Κούβας. Φτασαμε στο Κάμαγουέi όπου είχαμε και ατυχία να μας πάρουν από το αμάξι αρκετά λεφτά (μαζί με εκείνο το power bank), αλλά θα μας τα παίρνανε και στην Ελλάδα και οπουδηποτε αλλού καθώς αφήσαμε το κλειδί στην πόρτα του αυτοκινητου όλη τη νύχτα με πορτοφόλι μέσα :( .
Όπως είπα πήγαμε και στο Cayo Coco μια νύχτα, καθώς το Varadero μου ακουγόταν πολύ τουριστικό. Η δε διαδρομή Κάγιο Κόκο - Ρεμέντιος - Σαντα Κλάρα υπέροχη (όχι ότι η άλλες δεν ήταν)!!!
Μια νύχτα στο κουκλίστικο Ρεμέντιος και κάποιες ώρες στην Σάντα Κλάρα, κυρίως λόγω του Μαυσωλείου. Στο γυρισμό στιρψάμε προς το Κόλπο των Χοίρων με σκοπό να κάνουμε αν ειναι εφικτό ένα μπάνιο στην παραλία Larga, αλλά είχε πολλά φύκια και δεν έλεγε και πολλά, ενώ για το Giron δεν είχαμε χρόνο. Περάσαμε και από το καταφύγιο κροκοδειλων στη Ζαπάτα, ωραία πραγματα.

Η μόνη διαδρομή που ήταν κουραστική ήταν Κάμαγουέι - Κάγιο Κόκο επειδή μας έπιασε νύχτα και επειδή ήθελα να πάρουμε τον μην κύριο δρόμο.
Όλοι οι δρόμοι είναι τραγικοί, μπορείτε να φανταστειτε πως ήταν αυτός :) .
Όμως η όμορφια μας αποζημείωσε, αλλά και το 17 χμ μακρυ ανάχωμα που συνδέει το νησί με τη στεριά.

Ελπίζω να μην έχασα κάτι, συγχαριτήρια σε όλους όσοι άντεξαν και το διάβασαν μέχρι το τέλος.

Αν ποτέ θα μπορέσω, θα γράψω και τις πραγματικές εντυπώσεις, εκείνες συναισθηματικές, αν και δεν μου είναι καθόλου εύκολο.
Τις πρώτες μέρες ήταν σοκαριστικές από πολλές απόψεις, θλιβερές και διδάγματα ζωής.

Θα χαρώ αν θα μπορέσω να το επαναλάβω το ταξίδι και να βρω αυτους τους ανθρώπους σε μια καλυτερη κατάσταση, άξια της περιφάνιάς και του πνεύμτός τους.

υ.γ. και να μην κάνετε παζάρια εδω για αυτονόητα πράγματα και γελεια ποσά που σε κανέναν μας δεν σημαίνουν τίποτα.
Μια από τις πιο άσχημες στιγμές αφορά έναν τύπο που περιφανευόταν ότι κατέβασε σε εναν πλανόδιο πωλητη (σε παραλια με 35 βαθμους) ψάθινο καπέλο από 500 στα 200 πέζος.
Μάλλον ήταν το μεγαλύτερο επιτευγμα της ζωής που είχε κάνει ποτέ.
Και ναι, μιλούσαμε την ίδια γλώσσα.

υ.γ.2 *όταν ανεβαίναμε ξανά τα σκαλιά του σπιτιού μετά από την περιήγηση στο εσωτερικό της χώρας, είχαμε πει ταυτόχρονα πως είναι σαν να γυρίσαμε στο σπίτι μας από το ταξίδι.
Ευχαριστούμε Μάρτα & Γιώργο
 
Last edited:

Εκπομπές Travelstories

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Booking.com

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
32.671
Μηνύματα
831.329
Μέλη
37.605
Νεότερο μέλος
Maria GT

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom