Κροατία Μαυροβούνιο Σερβία Καλοκαίρι στα φεστιβάλ της Κροατίας!

[YiannisTS]

Λες να είναι που πέρασε ο καιρός και τα ανασκαλεύω αρκετά από τη μνήμη ή το burn out?

Μάλλον το πρώτο. Πάντως η ιστορία σου και ο γύρος των φεστιβάλ της Κροατίας δίνει ...ιδέες!

 

[IrisAthens]

Μάλλον το πρώτο. Πάντως η ιστορία σου και ο γύρος των φεστιβάλ της Κροατίας δίνει ...ιδέες!

Γι' αυτό και την μοιράζομαι! Είναι τόσο κοντά και τόσο εύκολο να συνδυαστεί με κάτι τέτοιο.
Ειδικά τα πρώτα φεστιβάλ είχαν περισσότερο ενδιαφέρον.
Συνήθως έχουμε τη συσχέτιση Κροατία= Ντουμπρόβνικ ενώ έχει τόσα άλλα σαν χώρα!

 

[IrisAthens]

ΜΕΡΑ 10-ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2024- ΣΠΛΙΤ-ΜΙΚΡΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΣΤΗ ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΚΡΟΑΤΙΑΣ

Σε αυτή την εκδρομή δεν επισκεφτήκαμε πολλά μουσεία αλλά εκείνη την Παρασκευή η ζέστη ήταν αφόρητη και το μουσείο τέχνης του Σπλιτ είχε κλιματισμό! Στις φωτογραφίες μου ανακάλυψα διαμαντάκια, πάντα τραβάω ό,τι μου κάνει εντύπωση με σκοπό να διαβάσω περισσότερα γι’ αυτό όταν γυρίσω πίσω αλλά δεν μπορώ να πω ότι έχει πετύχει αυτό. Το ενδιαφέρον μου κατευθύνεται στο επόμενο ταξίδι συνήθως ή με συνεπαίρνει η καθημερινότητα.

Τώρα με την τεχνητή νοημοσύνη είναι ευκολότερο γιατί ακόμα και αν του στείλεις μία φωτογραφία μπορεί να σου μιλήσει γι'αυτό ή να την ταυτοποιήσει χωρίς βέβαια να σημαίνει ότι δεν κάνει λάθη. Σε πολλά μου έλεγε άλλες τοποθεσίες κτλ Αφορμώμαι, λοιπόν, από τις μέτριες ποιοτικά φωτογραφίες που είναι τραβηγμένες με το παλιό κινητό και σας τις παρουσιάζω.



Ivan Meštrović

Ευτυχώς, κάτι έχω μάθει και μετά το έργο φωτογραφίζω και το όνομα του καλλιτέχνη. Αυτό ήταν το πρώτο όνομα. Η γλυπτική πάντα μου αρέσει και η μορφοποίηση του κάθε υλικού ή η έκθεση του σε δημόσιο χώρο μου προκαλεί θαυμασμό. Η ζωγραφική συχνά μένει στα σαλόνια ενώ τα αγάλματα μένουν στις πλατείες, δημιουργούν διάλογο ακόμα και με τον βανδαλισμό τους


O Μέστροβιτς είναι ο πιο γνωστός κροάτης γλύπτης (1883-1962). Στο Ζάγκρεμπ έχει φιλοτεχνήσει το άγαλμα του Ν. Τέσλα (o οποίος ήταν και φίλος του) αλλά και Την Πηγή της Ζωής. Ένα «πηγάδι» που γύρω του κυκλικά έχουν τοποθετηθεί μορφές ανθρώπων σε διάφορες ηλικίες, από το ερωτευμένο ζευγάρι μέχρι τον γηραιό άνθρωπο. Οι εκφράσεις των προσώπων τους είναι χαρακτηριστικές. Δεν γίνεται να το χάσει κάποιος μιας που είναι μπροστά από το Εθνικό Θέατρο.

Ν.Τέσλα

Πηγή της Ζωής

Γρηγόριος του Νιν

Ο Μέστροβιτς το 1947 και μετά από όλες τις δυσκολίες του β’ παγκόσμιου πολέμου κατευθύνθηκε στην Αμερική όπου και τελείωσε την ζωή του.

Η φωτογραφία αφορμή:

Οι μορφές των αγαλμάτων του μου έκαναν αίσθηση. Κάποιες φορές ξεφεύγουν από το αντικειμενικά ωραίο και εκφράζουν έντονα συναισθήματα

Που αλλού είδαμε αυτόν τον καλλιτέχνη στο ταξίδι μας;

Βελιγράδι, άγαλμα της Νίκης!

Jozo Kljaković (1889–1969)

Θα ξεκινήσω με την εικόνα αφορμή:

Αγγελοι κυρίες και κύριοι! Πειτε μου αν δεν θα μένατε και εσείς λίγο… αποσβολωμένοι…

Γνωστός για τις ιδιαίτερες εικονογραφίες και τη θρησκευτικού περιεχομένου τέχνη που δεν περνά απαρατήρητη ειδικά σε σύγκριση με τις βυζαντινές μορφές που έχουμε συναντήσει στην ελληνορθόδοξες εκκλησίες. Εκτός από τους Άγγελους η φωτογραφική μηχανή αποθανάτισε στην εκκλησία του Αγίου Δομίνικου μία από τις «εικόνες του Σταυρού», 14 εικόνες που αποτυπώνουν τα πάθη του Χριστού. Τα χρώματα και οι γραμμές ξεχωρίζουν ιδιαίτερα αν τις αντιδιαστείλεις με τους λευκούς τείχους των εκκλησιών.

Μπλε και χρυσό που τονίζουν τη θεία υπόσταση

Το αίμα είναι σαν να ρέει γύρω από το πρόσωπο του Χριστού.

Αυτή τραβήχτηκε από το Ντουμπρόβνικ

Ο Kljaković έζησε για χρόνια στην Ρώμη και το Μπουένος Άιρες πριν να επιστρέψει για να τελειώσει τη ζωή του στην Κροατία. Το έργο του αποτελεί γέφυρα ανάμεσα στην παλιά χριστιανική παράδοση και την ένταση της μοντέρνας τέχνης .Έχει γράψει και την αυτοβιογραφία του που πολύ θα ήθελα να διαβάσω!



Mirko Ostoja (1921–2009)

Το συγκεκριμένο άγαλμα μου θύμισε Alberto Giacometti. Γνωστό του έργο είναι ο Φάρος στο Σπλιτ, φόρος τιμής στους ναυτικούς που χάνουν τη ζωή τους στη θάλασσα.

Frano Kršinić (1897 – 1982)

Εδώ οι μορφές είναι πιο καθαρές και πιο ήρεμες. Γεννήθηκε στο νησί Korcula στο νησί που είναι ο επόμενος σταθμός μας!

Σκόρπιες φωτογραφίες που με έκαναν να περιηγηθώ λίγο στην τέχνη της Κροατίας και να μάθω κάποια ιστορικά γεγονότα παράλληλα. Η τέχνη, ωστόσο, δεν έχει σύνορα. Οι παραπάνω καλλιτέχνες παρουσιάζονται είτε κροάτες είτε γιουγκοσλάβοι, σπούδασαν σε ακαδημίες της κεντρικής Ευρώπης και συνεργάστηκαν με ομότεχνους τους. Έργα του υπάρχουν παγκόσμια σε εκθέσεις, σε πραύλια πανεπιστημίων και στον δημόσιο χώρο. Τέλος, αναγκάστηκαν να μετανασταύσουν για τις ιδέες του και για να αναζητήσουν καλύτερες συνθήκες ζωής ενάντια στη στασιμότητα.