• Η αναδρομή στο παρελθόν συνεχίζεται! Ψηφίστε την Ταξιδιωτική Ιστορία του μήνα για τους μήνες Ιούλιο - Οκτώβριο 2016! Κάντε κλικ εδώ!

Αυστραλία Οδηγός μιας ξενιτιάς.. › Απροσάρμοστη Αυστραλία..

olympicbird

Member
Μηνύματα
15
Likes
49
Επόμενο Ταξίδι
ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ
Ονειρεμένο Ταξίδι
ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ
Δεν είναι το αιχμηρό του τίτλου, ούτε η έλλειψη του «τακτ». Ίσως αντίθετα να είναι οι απαντήσεις που πηγάζουν μέσα από μικρές αλήθειες, μεγάλες αποστάσεις, αναθεωρήσεις των ανώριμων αποφάσεών μας.

Πριν μια δεκαετία περίπου ως υπερήφανος λαός κοιτάζαμε από ψηλά τους Έλληνες εκείνους (ομογενείς τους λένε..) μετανάστες μερικών δεκαετιών ακόμη πιο πίσω, με τελευταίους αυτούς του 70. Τους πληγώναμε με την φουσκοθαλασσιά του εγωισμού μας, της σημαίας μας και το απόλυτο της γαλάζιας θάλασσάς μας. Λες και αυτοί που έφυγαν, δεν άνηκαν εδώ.. δεν γεννήθηκαν, δεν περπάτησαν και δεν είχαν εκείνη την «Ελλάδα» μέσα τους. Ίσως αν κάπου τους θυμηθήκαμε αυτό ήταν για τα χρήματά τους όπου οι συγγενείς ροκάνιζαν σαν ξυλοπριονίδια χωρίς «αποδείξεις».

Η Ελλάδα πλήρωσε και πληρώνει τον κάθε εγωισμό της, ανάμεσα στην πολιτική διαφθορά, την χαλασμένη νοοτροπία που από όπου και να προέρχεται την υιοθετήσαμε. Δεν είναι το χρέος μόνον, ο εξωτερικός δανεισμός, το διεθνές νομισματικό ταμείο, που στην τελική δεν επιλέξαμε. Είναι πολλά για να γραφτούν σε τούτο τον ντορβά, ιδιαίτερα όταν το ψωμί και την ελιά στην ευλογημένη την εκκλησιά θυμηθήκαμε ξανά. Μετρώντας 3500 μέχρι στιγμής αυτοκτονίες Ελλήνων που πέφτουν από τους μοντέρνους γκρεμούς ενός οικονομικού Ζαλόγγου.

Περηφάνια που πληγώθηκε, μαθήματα έπανα-αυτοπροσδιορισμού και ξενιτιάς, αφήνοντας πίσω μας σύνορα ως εργάτες ξεχνώντας τον τουριστικό μας σάκο στο πατάρι μιας άλλης εποχής.

Θα ακούσεις πολλά ρατσιστικά από κάποιον που δεν είναι ούτε υπήρξε ρατσιστής. Μέσα στους λαβύρινθους του νου φωνάζει ο ρατσισμός αλλά δεν θέλεις ούτε πρέπει να τον δεχτείς. Ίσως να είναι οι καταστάσεις, το ζωώδη της αυτοσυντήρησης. Η ζωή μου, ο Θάνατός σου. Ίσως ο θυμός.

Ο ωχαδερφισμός, το «δε βαριέσαι», το «άστο έτσι καλό είναι», ή το άλλο το ωραίο.. «ξέρεις ποιος είμαι εγώ;», είναι στοιχεία λίγδας Ελληνικής που πρέπει να έχεις ξύσει μέσα στις περίπου 24 ώρες συνολικής πτήσεως του αεροπλάνου πριν ξεμυτίσεις στα αεροδρόμια του Σύδνεϋ ή της Μελβούρνης. Σταμάτα την κλασικότητα ενός «πεθαμένου» Έλληνα.

Είναι τιμή η απόφασή σου να βρεθείς εκεί, για τους όποιους λόγους νόμιζες ότι είναι σωστό. Δεν θα σε αποκαρδιώσω, δεν θα σε χειροκροτήσω. Θα σου δώσω λίγες οδηγίες μόνο, γιατί από όποια φάρα και αν είσαι η Ελληνική μύτη δεν λιμάρεται εύκολα. Η πιο μικρή δεύτερη σκέψη που θα περάσει από το μυαλό σου μέσα από τα γραφόμενά μου, ίσως.. ίσως αποδειχτεί σωτήρια για να μείνεις λίγο παραπάνω. Πολλοί, δεν κατάφεραν ούτε τον έλεγχο να περάσουν.

Αν είναι η πρώτη σου φορά, πρόσεχε πολύ. Μην δείχνεις φόβο, μόνο έξυπνες απαντήσεις που πείθουν περνούν. Η ειλικρίνεια είναι τα πάντα, αλλά δεν μπορείς να είσαι ειλικρινείς αν η αλήθεια σε βρίσκει αντιμέτωπο με τα «ψιλά γράμματα» στην τουριστική βίζα που εύκολα σου χορήγησαν. Για παράδειγμα δεν μπορείς να πεις ότι πήγα για «δουλειά» διότι δεν θα περάσεις ποτέ από την πόρτα του «έξω κόσμου». Είναι ανούσιο να πω τα προκαταρτικά. Εισιτήριο με επιστροφή, χρήματα σε λογαριασμό ( 6.000 € περίπου) σε περίπτωση που δεν έχεις κανέναν εκεί, ώστε να αναφέρεις το όνομα του, να σε περιμένει, να σε φιλοξενήσει. Θα σου ζητήσουν να δείξεις την οικονομική σου άνεση για το διάστημα της βίζας σου (3 μήνες) εις περίπτωση που είσαι σαν καλαμιά στον κάμπο.

Αν έχεις συγγενή εκεί, φιλενάδα, ή φιλαράκι, τα πράγματα είναι πιο εύκολα (δεν θα ψάξουν τραπεζικά) εφόσον έμπρακτα αυτό αποδεικνύεται. (Με τηλεφώνημα ή στο να σε περιμένει εκεί). Οι αποσκευές σου δεν θα έχουν ίχνος φαγητού σε όλες τις μορφές. Σποράκια και οτιδήποτε μορφή ξύλου, τσιγάρα άνω του ενός πακέτου, θα στα πάρουν. Αν έχεις λυσσάξει για τσιγάρο, λυπάμαι αλλά θα σου πω ότι μια μέρα κάπνισα φύλλα ευκαλύπτου για πολλούς λόγους.

Δεν συνιστώ την Αυστραλία σε ανθρώπους που δεν έχουν κανέναν εκεί και που δίνουν τα τελευταία τους χρήματα για ένα πανάκριβο εισιτήριο και μερικές μέρες επιβίωσης εκεί. Η απελπισία θα είναι αυτό που θα τους φέρει πίσω. Λυπάμαι που το λέω, η πραγματικότητα δεν είναι η Αυστραλία του 70. Δεν θα σε τραβήξουν δύο-τρεις στον δρόμο από τον γιακά να πας για δουλειά, ούτε θα κάτσεις παράνομα και «έχει ο Θεός». Πέρασαν αυτά ανεπίστρεπτα.

Ακόμη και τις στιγμές που γράφω αυτά που διαβάζεται, ο μεταναστευτικός νόμος διαρκώς μεταβάλλεται.. και πάντα προς το πιο δύσκολο.

Αν έχεις που να μείνεις στα πρώτα σου βήματα χωρίς να πληρώνεις, αυτό είναι πολύ θετικό. Διαφορετικά, ανεξάρτητα πως μπήκες, θα βρεις δωμάτια που ξεκινούν από 160 δολάρια Αυστραλίας με κοινό μπάνιο και συνήθως σε κατάσταση που δεν θα έμενες ούτε στον εφιάλτη σου στην Ελλάδα.. Μικρά στούντιο και οικίες ξεκινούν από 350 δολάρια στις οικονομικές περιοχές. Το πιο αστείο για μας βέβαια είναι ότι οι τιμές αυτές είναι με την εβδομάδα… και όχι με τον μήνα, όπως και η όποια πληρωμή σας εκεί.

Αν δεν μιλάς «γρι» αγγλικά, σε λυπάται η ψυχή μου. Θα βρεις πολλούς Έλληνες .. Είπα Έλληνες; Ναι Έλληνες. Μην περιμένεις βοήθεια, είσαι πολύ τυχερός αν κάποιος άγνωστος Έλλην σε πάρει με «καλό μάτι» . Υποσχέσεις θα ακούσεις, πολλές. Αν ο γνωστός , ή ότι είναι, που σε έφερε εκεί και πραγματικά ενδιαφερθεί, φυσικά θα κάνει ότι μπορεί. Διαφορετικά μη περιμένεις. Το πιθανότερο είναι να σε εκμεταλλευτούν. Θα σου δίνουν, τα μισά και λιγότερα από αυτά συγκριτικά με άλλους. Όλα αυτά, βεβαίως σε πλήρη μυστικότητα και με φυλαχτό την Παναγιά μην γίνει έλεγχος. Με ποδιά ή σε τόπο εργασίας να σας δουν εκεί, τότε το αεροπλάνο επιστροφής και ο 3τής αποκλεισμός επιστροφής.. είναι στο τσεπάκι σας.

Γνώριζα ένα παλικάρι που κατατόπισα στις πρώτες του μέρες εκεί. Τον είχαν βάλει σε ένα υπόγειο και εργαζόταν από το πρωί μέχρι το βράδυ για έναν μεσίτη, σε διάφορες εργασίες. Φράγκο δεν πήρε, δεν είχε που να πάει, προσπάθησε. Χάλασε τις οικονομίες του να γραφτεί σε μια σχολή για να πάρει το δικαίωμα περιορισμένης εργασίας (20 ώρες την βδομάδα). Ίδια ιστορία με την δική μου. Αυτός, ό Έλληνας που έβαλα στα κατατόπια της δικής μου εργασίας ήταν η αιτία να φύγω από εκείνη την εργασία. Με αθέμιτους τρόπους. Βλέπετε, η Ελλάδα δεν με πονούσε μόνο στην Ελλάδα αλλά και εκεί. Οδηγό επιβίωσης χρειάζεσαι, όχι κατανόηση, αγάπη, συμπαράσταση.

Το να γραφτείς σε ένα κολέγιο για Αγγλικά είναι μια σχετικά οικονομική λύση, ιδιαίτερα για να μάθεις την γλώσσα και για να πάρεις παραμονή καθώς και το «γελοίο» δικαίωμα εργασίας. Δηλαδή να πάρεις φοιτητική βίζα. Αν ξέρεις Αγγλικά, ξαναμάθε, ή πήγαινε σε άλλο φθηνό κολλέγιο για μια φθηνή ειδικότητα μέχρι 10.000 δολάρια για δύο χρόνια. Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεις τα βασικά. Ευχόμενος ότι έχεις εργασία για να ανταποκριθείς. Οι τρείς μήνες της τουριστικής βίζας μπορεί να αξιοποιηθούν, διότι από την στιγμή που αρχίζει η σχολή ή το κολλέγιο με την όποια εργασία παράλληλα, το πιθανότερο είναι να πάθετε υπερκόπωση και να σας τρέχουν.

Οι Αυστραλοί, είναι ευγενικοί και καλοί άνθρωποι, αλλά δεν γνωρίζουν τι είναι «φιλότιμο» και όλα τα σχετικά της Ελληνικής ορολογίας. Είναι απόλυτοι στην τάξη, και ο νόμος εφαρμόζεται ακόμη και για τον πρωθυπουργό κυριολεκτικά. Χάρες δεν γίνονται. Η δικαιοσύνη είναι υπόδειγμα. Αυτό δεν μεταφράζεται απαραίτητα καλά για εσάς που φθάσατε εκεί. Αν για παράδειγμα δεν πατήσετε για δυο εβδομάδες στο κολέγιο, σας καλούν για εξηγήσεις. Αν λοιπόν η βαθμολογία σας ή οι εξηγήσεις σας είναι δευτερεύουσας σημασίας, η βίζα που καμαρώνατε ακυρώνεται.. και πάλι η Ελλάδα μπροστά σας μια στροφή δεξιά από Αμού Ντάμπι.

Αποκτήστε γρήγορα ένα οικονομικό σαραβαλάκι εάν εργάζεστε πιο έξω από το κέντρο (500-1000 δολ. Και να έχει οπωσδήποτε κατοχύρωση κυκλοφορίας για το τρέχων έτος που διανύεται – Registration). Τα μέσα μεταφοράς είναι ακριβά. Οδηγάτε ανάποδα και συνήθως με αυτόματα αυτοκίνητα. Λίγα χιλιόμετρα παραπάνω τρέξιμο (7-8χιλ.) και τα 150 δολάρια περίπου θα τα κλαίτε… Παράνομο παρκάρισμα από 100 – 250 λέει ο τιμοκατάλογος. Αν δεν πληρώσεις, θα το νιώσεις.. Βενζίνη στα 1,30 – 1,40 δολ/λίτρο οικονομική για εκεί.

Γιατί τελικά πάμε εκεί; Σίγουρα ο μισθός, αν αυτός μας αναλογεί στην σωστή του κλίμακα και στην απλούστερη έννοια εργασίας θα πρέπει να είναι 800 – 1000 δολ/εβδομάδα. Δεν είναι υπερβολικό το νούμερο αν σκεφτούμε τα έξοδα. Για τον κάθε ένα μας ξεχωριστά ισχύουν άλλες παράμετροι διαβίωσης εκεί με βάση τι του έχει προσφερθεί ήδη. Κάπου εκεί βγαίνει και το πραγματικό κόστος ζωής.

Να μάθετε να λέτε «Hey mate – χεϊ μεϊτ» (έλα φίλε) και «No worries – νοου γουώρις» (ΟΚ) αν θέλετε να είστε «in». Σε άλλους Έλληνες να μιλάτε με ορολογία που ονόμαζα «σταφιδοαγγλικά» . Για παράδειμα το «αμάξι», το «αυτοκίνητο», να το λέτε «κάρο» και το «οπωροπωλείο ή μανάβικο» να το λέτε «φρουτομαρκέτα… Αμα ακούσετε την λέξη “club” φύγετε μακριά, δεν είναι κλάμπ αλλά τζογαδορεία και «φρουτάκια» (μην το μπερδευεται με την φρουτομαρκετα). Σε κάθε τετράγωνο υπάρχει ένα. Η Αυστραλία είναι στην κορυφή του τζόγου. Προσοχή..λοιπόν! Κινέζοι – ινδοί – πακιστανοί για καλό δεν είναι.. Οι Λιβανέζοι κάτι σε πιο ανθρώπινη διάσταση. Ο Κινέζος/Ινδός/Πακιστανός παίρνει τις απλές δουλειές λόγο χαμηλού μεροκάματου ( έπεσε κατακόρυφα ή αξία ανα/ωρα εργασίας) και σας αφήνει να κοιτάτε ο ένας τον άλλο. Ιδιαίτερα οι κινέζοι με διασταυρωμένες εμπειρίες βγάζουν «από την μύγα… σπλήνα» και την πουλάνε και χρυσάφι.

Η Αυστραλία, ΔΕΝ είναι ο τόπος της επαγγελίας όπως λανθασμένα νομίζετε. Είναι σαφέστατα καλύτερα από την Ελλάδα στα οικονομικά ζητήματα που μας απασχολούν. Όμως.. πριν οποιαδήποτε απόφασή σας ζυγίστε τι έχετε και τι θα χάσετε. Αν πάτε να επενδύσετε σε μια καλύτερη ποιότητα ζωής, τότε είστε γελασμένοι. Πάτε εκεί για να έχετε το κεφάλι χαμηλά, για να σας αναγκάσουν σε απαξίωση. Δεν θα ξεχάσω άλλωστε την ώρα που καιγόμουν στην σκεπή και περιτριγυρισμένος από τις κατσαρίδες της γειτόνισσας για λίγα δολάρια. Αυτά που θα βγάλετε δεν είναι απαραίτητα η λύση των προβλημάτων σας αν συγκρίνεται το ύψος της επένδυσης που κάνατε. Δηλαδή στην Ελλάδα με τα ίδια χρήματα περνάτε βασιλικά.

Σε καμία περίπτωση δεν θα δεχτώ να πάρω στην πλάτη μου την τύχη του καθενός Έλληνα 13.000 χιλιόμετρα μακριά, οφείλω όμως να μην δίνω οπτασίες βγαλμένες από Καγκουρό και Κοάλα.

Η καθημερινότητα σε τρώει και η ζωή ξεφλουδίζει αυτό που στην Ελλάδα έχουμε άφθονο. Αξίζει να προσπαθείς όταν μπορείς να καταπίνεις τον πόνο του χωρισμού, την οικογένεια σου στην Ελλάδα, τα παιδιά σου τα ίδια. Αν είσαι ρεμάλι που ψάχνει, φύγε και μπες λαθραία στο καράβι για το Τζιμπουτί. Το να χουφτώσεις μερικά χιλιάδες δολάρια Αυστραλέζικα για να τα φέρεις στην πατρίδα έχει μια εκτίμηση πολλαπλών πρισμάτων, πως το βλέπουμε δηλαδή. Το ανεκτίμητο όμως μόνο εμείς το γνωρίζουμε και το κατατάσσουμε ανάλογα.

Λάβετε υπόψη σας την ηλικία. Αν είσαι ένας σκληρός νέος μπορεί να μείνεις για πάντα. Αν πέρασες τα 40 αρχίζει και πονάει. Αν είσαι πενήντα πήγαινε στην Ευρώπη ή κάτσε να κοιτάς τα στενά της Κορίνθου. Δεν θα σώσεις εσύ τα ενήλικα παιδιά σου, αν αυτά δεν μπορούν να σωθούν μόνα τους. Είμαστε πάντα άλλωστε υπόλογοι της κάθε κρίσης.

Η μεγάλη αξία μερικές φορές βρίσκεται στα μικρά πράγματα. Για παράδειγμα το νόμισμα (κέρμα) των δύο δολαρίων στην Αυστραλία (το μεγαλύτερο σε αξία κέρμα), είναι και το πιο μικρό εν σχέση με όλα τα άλλα. Έχει όμως την χάρη του και το σεβασμό του. Έτσι κάπως συμβαίνει και με την Ελλάδα. Είναι μια πολύ μικρή χώρα με την απαράμιλλη χάρη και αξία της. Δεν την σεβαστήκαμε όμως με τον τρόπο που οι Αυστραλοί σέβονται την αξία των δύο δολαρίων.

Κλείνοντας.. αυτήν την μικρή περιγραφή της Αυστραλίας που οι Έλληνες.. θα ονομάσουν «απροσάρμοστη» καθώς ο κόσμος γυρίζει γύρω μας και «αυτοί» πρέπει να προσαρμόζονται σε «εμάς», είναι κάπου αστείο αλλά υπέροχα προκλητικό να ζεις να αναπνέεις και να ονομάζεσαι Έλληνας. Δεν ήταν οδηγίες αυτές προς τους ναυτιλλόμενους, αλλά μια νότα Ελληνική που ταξιδεύει στην άλλη γωνιά της Γής ψάχνοντας να βρει την υπόλοιπη μελωδία της. Δεν ξέρει όμως ο Έλλην ότι η ίδια του η ύπαρξη είναι η νότα και η μελωδία μαζί.

Γεώργιος Τσιμπερλένιος
 

dim kyr

Member
Μηνύματα
2.047
Likes
5.938
Ονειρεμένο Ταξίδι
Μπαγκλαντες
Μπα...... προτιμω λίγο κρασί , λίγο θάλασσα και το αγόρι μου....
Κατα τα άλλα σε ευχαριστουμε. Καλό είναι κάποιοι μυθοι να καταρρίπτονται
 
Last edited:

Defkalion

Administrator
Μηνύματα
10.834
Likes
13.662
Γιώργο σε ευχαριστούμε για το κείμενο.

Ορισμένες παρατηρήσεις, από τα πολύ λίγα που έχω αντιληφθεί όντας κάτοικος Αυστραλίας εδώ και 20 μήνες:
  • Τα περισσότερα από αυτά που περιγράφεις είναι πραγματικότητα, αλλά αφορούν μια συγκεκριμένη κατηγορία ανθρώπων που μεταναστεύουν εδώ, αυτούς που δεν έχουν ούτε κάποια σχέση με τη χώρα (υπηκοότητα από τους γονείς ας πούμε), ούτε δουλειά, και έρχονται με μια τουριστική βίζα ή στην καλύτερη περίπτωση με φοιτητική και ψάχνουν να κάνουν ότι δουλειές βρουν για να επιβιώσουν - είναι κάτι που το έχω γράψει κι'εγώ εξάλλου.
  • Όσοι έρχονται με έτοιμη δουλειά δε διαφέρουν σε τίποτα από τους ντόπιους, σε αμοιβές, σε αντιμετώπιση, σε ποιότητα ζωής - η οποία σαφέστατα και είναι σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο από αυτήν της Ελλάδας (εκτός αν κάποιος ονομάζει ψηλή ποιότητα ζωής τις φραπεδιές που πίνει τα πρωινά του Σαββάτου στην καφετέρεια της γειτονιάς διαβάζοντας ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ). Εμείς ήρθαμε εδώ χωρίς να έχουμε καμία σχέση με την Αυστραλία, κανέναν συγγενή/φίλο/γνωστό, χωρίς καν να την έχουμε επισκεφθεί για τουρισμό, και τώρα σχεδόν 2 χρόνια μετά θεωρούμε ότι θα πρέπει να γίνει κάτι εντελώς αναπάντεχο για να γυρίσουμε πίσω.
  • Η ανταγωνιστικότητα στην αγορά της Αυστραλίας υπάρχει στις εργασίες που δεν απαιτούν υψηλά skills όπως περιγράφεις, αλλά αυτή είναι η μισή αλήθεια - η άλλη μισή είναι ότι στις αγορές που χρειάζονται κάποια εξειδίκευση που απαιτεί κάποιο πτυχίο, ο ανταγωνισμός είναι σχεδόν ανύπαρκτος και σίγουρα δεν έχει καμία σχέση με τον πολύ ψηλό ανταγωνισμό που συναντάς στην Ελλάδα.
  • Το κείμενό σου αντιπαραβάλλει πολύ καλά την πραγματικότητα της δεκαετίας του 50 με τη σημερινή, αλλά όπως έχουν αλλάξει οι συνθήκες (δεν βρίσκεις δουλειά με το που κατεβαίνεις από το καράβι πια) έτσι θεωρώ ότι έχουν αλλάξει και οι άνθρωποι (πόσοι πια έρχονται χωρίς κανένα εφόδιο εδώ, χωρίς καν να ξέρουν αγγλικά, όπως τη δεκαετία του 50?)
  • Για την ελληνική κοινότητα δεν έχω σαφή άποψη μιας και δεν έχω σχέσεις με τους Έλληνες της Μελβούρνης, αλλά από τα όσα λίγα έχουν πιάσει οι κεραίες μου, γενικά ισχύει αυτό που έχεις γράψει, ότι εκμεταλλεύονται στο έπακρο τους φρέσκους που έρχονται εδώ χωρίς να έχουν βίζα εργασίας, και τους πληρώνουν όσο το δυνατόν λιγότερο.

Εν κατακλείδι λοιπόν, ωραίες οι ρομαντικές παρατηρήσεις μιας σκληρής καθημερινότητας στην Αυστραλία που "κατατρώει αυτό που στην Ελλάδα έχουμε άφθονο", αλλά αυτή η διαπίστωση για μένα φωτογραφίζει ανθρώπους που είναι υπερ-συνηθισμένοι στην δήθεν ποιότητα ζωής της Ελλάδας που μεταφράζεται σε φραπεδιές, απεργίες, πελατειακές σχέσεις με τους πολιτικούς, διαφθορά ακόμα και στο ψιλικατζίδικο της γωνίας, και καμία μα καμία απολύτως κοινωνική συνείδηση.

Με λίγα λόγια, θα μπορούσες να πεις ότι αν είστε ελληναράδες φάση "ωχ μωρέ αδερφάκι μου η ολυμπιακάρα να κερδίζει, στάσου να πάρω και ένα τηλέφωνο τον ξάδερφο να βάλει τον γιο μου στο υπουργείο οικονομικών να παίρνει ένα μισθό" χωρίς να σας ενδιαφέρει κανένας άλλος παρά μόνο ο εαυτός σας, τότε ναι, η Αυστραλία δεν είναι για σας.
 

dim kyr

Member
Μηνύματα
2.047
Likes
5.938
Ονειρεμένο Ταξίδι
Μπαγκλαντες
..............., σε αντιμετώπιση, σε ποιότητα ζωής - η οποία σαφέστατα και είναι σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο από αυτήν της Ελλάδας (εκτός αν κάποιος ονομάζει ψηλή ποιότητα ζωής τις φραπεδιές που πίνει τα πρωινά του Σαββάτου στην καφετέρεια της γειτονιάς διαβάζοντας ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ).
Υψηλη ποιότητα , οχι. Δεν το λες. Δεν μιλάμε για Ντοστογιεφσκι ούτε Καμί.
Απλά, είναι μικρες απολαυσεις της ζωής (φραπε, εφημεριδες φιλάθλων, ψευτομανουρες με φίλους για την διατησία, τσιγαράκι, γέλια, πειράγματα κλπ) οι οποίες κατα την γνώμη μου κάνουν την ζωή μας ομορφότερη. Και σε καμιά περίπτωση μικρά καθημερινα πράγματα δεν θα πρεπει να χλευάζονται ή να λοιδορουνται ως χαμηλης υποσταθμης ειδων ψυχαγωγίας ή ως παραδειγμα-απόδειξη αμορφωτου και απαιδευτου λαού. Εν ανάγκη θα διαβασουμε και τον Φίλαθλο και στο καπάκι Μπουκόφσκι.
 

paefstra

Member
Μηνύματα
6.264
Likes
13.466
Επόμενο Ταξίδι
Venice
Δεν μιλάμε για Ντοστογιεφσκι ούτε Καμί.
Απλά, είναι μικρες απολαυσεις της ζωής (φραπε, εφημεριδες φιλάθλων, ψευτομανουρες με φίλους για την διατησία, τσιγαράκι, γέλια, πειράγματα κλπ) οι οποίες κατα την γνώμη μου κάνουν την ζωή μας ομορφότερη. .... Εν ανάγκη θα διαβασουμε και τον Φίλαθλο και στο καπάκι Μπουκόφσκι.
Προσέχετε τι λέτε, μανταμ. Ο Καμύ υπήρξε λάτρης του ποδοσφαίρου. Είμαι βέβαιη ότι αν το Αλγέρι εξέδιδε τον Φίλαθλο, θα τον διάβαζε στα καφενεία...http://www.camus-society.com/camus-football.html
 

dim kyr

Member
Μηνύματα
2.047
Likes
5.938
Ονειρεμένο Ταξίδι
Μπαγκλαντες
Προσέχετε τι λέτε, μανταμ. Ο Καμύ υπήρξε λάτρης του ποδοσφαίρου. Είμαι βέβαιη ότι αν το Αλγέρι εξέδιδε τον Φίλαθλο, θα τον διάβαζε στα καφενεία...http://www.camus-society.com/camus-football.html
Χαμηλής ποιότητας ΚΑΙ ο Καμί? Ωωωωω!! Μοντιε !!! Πόσο κατρακύλα πιά!!!
 

Defkalion

Administrator
Μηνύματα
10.834
Likes
13.662
Υψηλη ποιότητα , οχι. Δεν το λες. Δεν μιλάμε για Ντοστογιεφσκι ούτε Καμί.
Απλά, είναι μικρες απολαυσεις της ζωής (φραπε, εφημεριδες φιλάθλων, ψευτομανουρες με φίλους για την διατησία, τσιγαράκι, γέλια, πειράγματα κλπ) οι οποίες κατα την γνώμη μου κάνουν την ζωή μας ομορφότερη. Και σε καμιά περίπτωση μικρά καθημερινα πράγματα δεν θα πρεπει να χλευάζονται ή να λοιδορουνται ως χαμηλης υποσταθμης ειδων ψυχαγωγίας ή ως παραδειγμα-απόδειξη αμορφωτου και απαιδευτου λαού. Εν ανάγκη θα διαβασουμε και τον Φίλαθλο και στο καπάκι Μπουκόφσκι.
Νομίζω είναι εμφανές ότι δεν χλευάζω μικρά καθημερινά πράγματα, εξάλλου τέτοια απολαμβάνω κι'εγώ εδώ, απλά είναι διαφορετικά από αυτά που περιγράφω παραπάνω. Σκοπός μου ήταν να τονίσω το νεοελληνικό τρόπο ζωής που περιστρέφεται γύρω από τέτοια πράγματα, και αδιαφορεί για όλα τα υπόλοιπα που έγραψα παραπάνω.

Αγαπάμε Φίλαθλο. Από την εποχή του (αυθεντικού) αποδυτηριάκια.
 

dim kyr

Member
Μηνύματα
2.047
Likes
5.938
Ονειρεμένο Ταξίδι
Μπαγκλαντες
Νομίζω είναι εμφανές ότι δεν χλευάζω μικρά καθημερινά πράγματα, εξάλλου τέτοια απολαμβάνω κι'εγώ εδώ, απλά είναι διαφορετικά από αυτά που περιγράφω παραπάνω. Σκοπός μου ήταν να τονίσω το νεοελληνικό τρόπο ζωής που περιστρέφεται γύρω από τέτοια πράγματα, και αδιαφορεί για όλα τα υπόλοιπα που έγραψα παραπάνω.

Αγαπάμε Φίλαθλο. Από την εποχή του (αυθεντικού) αποδυτηριάκια.
Αγαπάμε Πρωταθλητη. Ακομα και μετά το 3.

υγ. Οχι .Δεν ηταν καθόλου εμφανες. Το αντιθετο.
 

olympicbird

Member
Μηνύματα
15
Likes
49
Επόμενο Ταξίδι
ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ
Ονειρεμένο Ταξίδι
ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ
Φίλε μου.

Χωρίς να έχω διαφωνία ώς προς τις επισυμάνσεις που δικαιολογημένα υπάρχουν, θα ήθελα, χωρίς πάντα να χρωματίζω απαισιόδοξα τα γραφωμενά μου, να αποθέσω εμπειρίες πολλών Ελλήνων και όχι απαραίτητα της δικής μου. Είναι ένα γενικό απόσταγμα δηλαδή εμπειριών.
Σαφώς το κείμενο μου, προκαλεί ίσως την μάζα διότι σε αυτήν αναφέρετε. Δεν το δημοσίευσα για τους "λίγους" , για αυτούς που άξια άνοιξαν την πόρτα της Αυστραλίας επίσημα με Working rights & Visa λόγο των skills που διαθέτουν.
Αφορά αυτούς που πρέπει να σκευτούν πριν πάρουν την απόφαση. Δεν είχα τα φανταστικά προσόντα.. αλλά δεν με πειράζει να κοιμηθώ και σε παγκάκι όταν υπάρχει ο σκοπός...
Παρ' αυτα, επιτρεψέ μου να σου πώ ότι περάσα μερικούς μήνες στην Μελβούρνη και τρία χρόνια στο Σύδνει..
Στις 9 Μαρτίου θα είμαι παράνομος πλεόν.. Πόσες αννανεώσεις για να βρω την άκρη "αγόρασα"? Ενας άνισος αγώνας αγοράς χρόνου μέσω οποιασδήποτε βίζας διαθέτει ο τιμοκαταλογός τους..
Αν εμεις στην Ελλάδα στους τιμοκαταλόγους ταβέρνας δείχνουμε τα διαθέσιμα εδέσματα.. αυτοί δείχουν τις διαθέσιμες βίζες.. με πάνω απο 300 υποκατηγορίες για όλα τα γούστα...
Ως προς τους Ελληνες δε.. ειναι άδικο..
Ρατσιστικό αν το πώ... πραγματικό αν το ζείς.
Θα ήθελα πολύ να τα πούμε απο κοντά εφόσον.. για μια ακόμη φορά... αννανεώσω την ριμάδα..

Μετα απολύτου εκτίμησης
Γιώργος



Γιώργο σε ευχαριστούμε για το κείμενο.

Ορισμένες παρατηρήσεις, από τα πολύ λίγα που έχω αντιληφθεί όντας κάτοικος Αυστραλίας εδώ και 20 μήνες:
  • Τα περισσότερα από αυτά που περιγράφεις είναι πραγματικότητα, αλλά αφορούν μια συγκεκριμένη κατηγορία ανθρώπων που μεταναστεύουν εδώ, αυτούς που δεν έχουν ούτε κάποια σχέση με τη χώρα (υπηκοότητα από τους γονείς ας πούμε), ούτε δουλειά, και έρχονται με μια τουριστική βίζα ή στην καλύτερη περίπτωση με φοιτητική και ψάχνουν να κάνουν ότι δουλειές βρουν για να επιβιώσουν - είναι κάτι που το έχω γράψει κι'εγώ εξάλλου.
  • Όσοι έρχονται με έτοιμη δουλειά δε διαφέρουν σε τίποτα από τους ντόπιους, σε αμοιβές, σε αντιμετώπιση, σε ποιότητα ζωής - η οποία σαφέστατα και είναι σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο από αυτήν της Ελλάδας (εκτός αν κάποιος ονομάζει ψηλή ποιότητα ζωής τις φραπεδιές που πίνει τα πρωινά του Σαββάτου στην καφετέρεια της γειτονιάς διαβάζοντας ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ). Εμείς ήρθαμε εδώ χωρίς να έχουμε καμία σχέση με την Αυστραλία, κανέναν συγγενή/φίλο/γνωστό, χωρίς καν να την έχουμε επισκεφθεί για τουρισμό, και τώρα σχεδόν 2 χρόνια μετά θεωρούμε ότι θα πρέπει να γίνει κάτι εντελώς αναπάντεχο για να γυρίσουμε πίσω.
  • Η ανταγωνιστικότητα στην αγορά της Αυστραλίας υπάρχει στις εργασίες που δεν απαιτούν υψηλά skills όπως περιγράφεις, αλλά αυτή είναι η μισή αλήθεια - η άλλη μισή είναι ότι στις αγορές που χρειάζονται κάποια εξειδίκευση που απαιτεί κάποιο πτυχίο, ο ανταγωνισμός είναι σχεδόν ανύπαρκτος και σίγουρα δεν έχει καμία σχέση με τον πολύ ψηλό ανταγωνισμό που συναντάς στην Ελλάδα.
  • Το κείμενό σου αντιπαραβάλλει πολύ καλά την πραγματικότητα της δεκαετίας του 50 με τη σημερινή, αλλά όπως έχουν αλλάξει οι συνθήκες (δεν βρίσκεις δουλειά με το που κατεβαίνεις από το καράβι πια) έτσι θεωρώ ότι έχουν αλλάξει και οι άνθρωποι (πόσοι πια έρχονται χωρίς κανένα εφόδιο εδώ, χωρίς καν να ξέρουν αγγλικά, όπως τη δεκαετία του 50?)
  • Για την ελληνική κοινότητα δεν έχω σαφή άποψη μιας και δεν έχω σχέσεις με τους Έλληνες της Μελβούρνης, αλλά από τα όσα λίγα έχουν πιάσει οι κεραίες μου, γενικά ισχύει αυτό που έχεις γράψει, ότι εκμεταλλεύονται στο έπακρο τους φρέσκους που έρχονται εδώ χωρίς να έχουν βίζα εργασίας, και τους πληρώνουν όσο το δυνατόν λιγότερο.

Εν κατακλείδι λοιπόν, ωραίες οι ρομαντικές παρατηρήσεις μιας σκληρής καθημερινότητας στην Αυστραλία που "κατατρώει αυτό που στην Ελλάδα έχουμε άφθονο", αλλά αυτή η διαπίστωση για μένα φωτογραφίζει ανθρώπους που είναι υπερ-συνηθισμένοι στην δήθεν ποιότητα ζωής της Ελλάδας που μεταφράζεται σε φραπεδιές, απεργίες, πελατειακές σχέσεις με τους πολιτικούς, διαφθορά ακόμα και στο ψιλικατζίδικο της γωνίας, και καμία μα καμία απολύτως κοινωνική συνείδηση.

Με λίγα λόγια, θα μπορούσες να πεις ότι αν είστε ελληναράδες φάση "ωχ μωρέ αδερφάκι μου η ολυμπιακάρα να κερδίζει, στάσου να πάρω και ένα τηλέφωνο τον ξάδερφο να βάλει τον γιο μου στο υπουργείο οικονομικών να παίρνει ένα μισθό" χωρίς να σας ενδιαφέρει κανένας άλλος παρά μόνο ο εαυτός σας, τότε ναι, η Αυστραλία δεν είναι για σας.
 

Defkalion

Administrator
Μηνύματα
10.834
Likes
13.662
Γιώργο αντιλαμβάνομαι αυτό που λες, και όπως είπα ως ένα βαθμό το κατανοώ/δέχομαι από όσα έχω δει από αυτήν την πλευρά. Απλά και η δική μου άποψη είναι προφανώς επηρεασμένη από τις δικές μου εμπειρίες εδώ.

Χρήσιμες είναι και οι δύο πλευρές εμπειριών, αφού θεωρώ ότι όσο πιο προετοιμασμένος είναι κάποιος και όσο περισσότερη επαφή με την πραγματικότητα έχει, τόσο πιο πολλές πιθανότητες έχει να πάρει τη σωστή απόφαση, ή να πάει καλά το όποιο εγχείρημα μετανάστευσης.

Εύχομαι να βρεις άκρη και να παραμείνεις στη χώρα αν αυτό είναι που στοχεύεις, και θα χαρώ να τα πούμε από κοντά αν βρεθείς σύντομα στα μέρη μου, καθώς εγώ στο Σύδνεϋ δε ταξιδεύω πια συχνά, μέχρι Canberra με πάνε οι δουλειές.
 

olympicbird

Member
Μηνύματα
15
Likes
49
Επόμενο Ταξίδι
ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ
Ονειρεμένο Ταξίδι
ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ
Ευχαριστώ πολύ για την απάντηση και ανταποδίδω την επιθυμία συνάντησης εφόσων τα καταφέρω.

Με εκτίμηση
Γιώργος.

Γιώργο αντιλαμβάνομαι αυτό που λες, και όπως είπα ως ένα βαθμό το κατανοώ/δέχομαι από όσα έχω δει από αυτήν την πλευρά. Απλά και η δική μου άποψη είναι προφανώς επηρεασμένη από τις δικές μου εμπειρίες εδώ.

Χρήσιμες είναι και οι δύο πλευρές εμπειριών, αφού θεωρώ ότι όσο πιο προετοιμασμένος είναι κάποιος και όσο περισσότερη επαφή με την πραγματικότητα έχει, τόσο πιο πολλές πιθανότητες έχει να πάρει τη σωστή απόφαση, ή να πάει καλά το όποιο εγχείρημα μετανάστευσης.

Εύχομαι να βρεις άκρη και να παραμείνεις στη χώρα αν αυτό είναι που στοχεύεις, και θα χαρώ να τα πούμε από κοντά αν βρεθείς σύντομα στα μέρη μου, καθώς εγώ στο Σύδνεϋ δε ταξιδεύω πια συχνά, μέχρι Canberra με πάνε οι δουλειές.
 

Yorgos

Member
Μηνύματα
6.262
Likes
28.280
Ονειρεμένο Ταξίδι
πήγαμε , πήγαμε
Εγώ ήθελα να ρωτήσω το Γιώργο, αφού υπάρχουν τόσες νομικές (άσε τις άλλες) δυσκολίες, γιατί δεν επέλεξε να πάει σε κάποια χώρα της ΕΕ που ούτε βίζα χρειάζεσαι, ούτε κίνδυνος απέλασης υπάρχει; Στην τελική και τα αεροπορικά πιο φτηνά είναι, και ασφαλισμένος είσαι και σε καλύτερη μοίρα από τον κάθε μετανάστη που προσπαθεί να νομιμοποιηθεί με τον όποιο τρόπο και γίνεται θύμα εκμετάλλευσης. Γιατί Αυστραλία;
 

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Booking.com

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
30.506
Μηνύματα
718.810
Μέλη
35.346
Νεότερο μέλος
Alexandros Stergi

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom