Gaea
Member
- Μηνύματα
- 104
- Likes
- 135
- Επόμενο Ταξίδι
- Μεγαλη Βρετανια- Ιρλανδια
- Ταξίδι-Όνειρο
- Το γύρο του κόσμου
Περιεχόμενα
- Και τώρα τι κάνουμε? Με ρωτάει ο σύζυγος νωρίς το πρωί την δεύτερη μέρα. ( Αυτό που μου αρέσει όταν ταξιδευω στην Ευρώπη είναι ότι όλες οι χώρες πάνε πίσω στην ώρα, οπότε το πρωί ξυπνάς πιο χαλαρά........)
- Ακολουθούμε το πρόγραμμα, απαντώ εγώ, ευτυχώς έκλεισα ξενοδοχείο δίπλα στα κάστρα και στο τελεφερικ και μπορούμε να πάμε με τα πόδια.
Σηκωνόμαστε ανοίγουμε τις κουρτίνες και παθαίνουμε διπλό σοκ.
Το πρώτο είναι ότι το βράδυ που ήρθαμε από την κούραση δεν κοιτάξαμε τη θέα έχουμε από το παράθυρο μας. Μπροστά μας στα δύο με τρία χιλιόμετρα, σαν τοίχος βρίσκονται οι κορυφές των Άλπεων με τα κάστρα κτισμένα στη βάση τους, περιτριγυρισμένα με πυκνό δάσος και μπροστά τους απέραντα λιβάδια καταπράσινα με πολύχρωμα λουλούδια. Μία θέα τελείως διαφορετική από αυτή που έχω συνηθίσει στα δικά μας βουνά. 
Το δεύτερο σοκ είναι ότι η κορυφή του βουνού είναι χιονισμένη και καλυμμένη με σύννεφα......
Ωχ!!!! και τώρα???
Κατεβαίνουμε για πρωινό και έπειτα ρωτάμε στην ρεσεψιόν για το τελεφερίκ, Tegelberg, στα γερμανικά, και αν μπορούμε να το επισκεφτούμε. Μας είπε να περιμένουμε και μπαίνει στο διαδίκτυο στη σελίδα του τελεφερίκ που έχουν web camera. Δεν έχει ορατότητα, μας λέει, και χιονίζει, είναι καλλίτερα να μην ανέβετε. Καλά, λέμε, τότε θα πάμε ως τα κάστρα με το λεωφορείο και ζητάμε πληροφορίες. Στάση έξω από το ξενοδοχείο, πρόγραμμα αναρτημένο σε πίνακα και ειδικές κάρτες που μας δίνουν από το ξενοδοχείο, κοστίζουν 2 ευρώ η καθεμία και έχουμε δωρεάν αστικά λεωφορεία, εκπτώσεις σε κάστρα και τελεφερίκ και χαμηλότερες τιμές στα τραίνα.
Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να δώσω μερικές ακόμα συμβουλές και πληροφορίες.
Όλοι οι Γερμανοί μιλάνε Αγγλικά, οι περισσότεροι αρκετά καλά, είναι πολύ εξυπηρετικοί και πολύ ευγενικοί, σε χαιρετάνε στο δρόμο και πάντοτε μας απαντούσαν στις ερωτήσεις μας. Γενικά πολύ χαρούμενοι, μας έκανε πολύ εντύπωση, γιατί στο μυαλό μας υπήρχε μία άλλη εικόνα. Αλλά πάλι είμαστε σε χωριό μακρυά από αστικές περιοχές, οι περισσότεροι βρίσκονται σε διακοπές και μιλάμε πιο πολύ για Βαυαρούς παρά για Γερμανούς.....
Σε όλα τα τουριστικά μέρη υπήρχαν πληροφορίες για τους τουρίστες, στο αεροδρόμιο, στην πόλη του Fussen, στο χωριό Schwangau και στο χώρο των κάστρων. Οι υπάλληλοι είναι πολύ εξυπηρετικοί και προσπαθούν πάντα να βοηθάνε.
Αν και μιλάνε Αγγλικά, τα ενημερωτικά φυλαδια και πινακες καθώς και αρκετες σελίδες του διαδικτύου είναι μόνο στα Γερμανικά.
Οι Γερμανοί είναι πολύ ακριβής σαν λαός. Για παράδειγμα, τα λεωφορεία παιρνάνε ακριβώς στην ώρα τους και τα μαγαζιά κλείνουν και δεν εξυπηρετουν πελάτες ακόμα και αν είναι μέσα στο μαγαζί.
Από την άλλη είναι πολύ χαλαρός σαν λαός, παράδειγμα: όταν ὲκλεισα το δωμάτιο στο ξενοδοχείο μου είχαν πει ότι το check in γίνεται μέχρι τις 22:00, όταν τους πήρα τηλ από το αεροδρόμιο να τους πω ότι θα καθυστερήσουμε, μου είπαν ότι η ρεσεψιόν θα είναι κλειστή, η πόρτα κλειδωμένη αλλά το κλειδί μου θα βρίσκεται στο κουτί με τις εφημερίδες, καλό δρόμο να έχω και θα με δουν την άλλη μέρα...... Την Δευτέρα που κάναμε check out ρωτήσαμε αν μπορούμε να αφήσουμε τις βαλίτσες μας κάπου για να κάνουμε μία βόλτα στην περιοχή, Μας λένε ότι κάθε Δευτέρα μετά το πρωινό το ξενοδοχείο κλείνει γιατί είναι οικογενειακό και πάνε βόλτα με τα παιδιά τους...
Οι πόρτες του ξενοδοχείου είναι ανοικτές, αλλά δεν θα υπάρχει προσωπικό, θα μας δώσουν ένα κλειδί ενός δωματίου και μετά που θα τις πάρουμε μπορούμε να αφήσουμε το κλειδί στη ρεσεψιόν....
Στο ποδηλατάδικο που νοικιάσαμε ποδήλατο των ρωτήσαμε αν μπορούμε να γυρίσουμε το ποδήλατο Δευτέρα πρωί και μας απαντάει ότι μπορούμε να κάνουμε την επιστροφή όποτε θέλουμε και αν δεν είναι εκεί, να κλειδώσουμε τα ποδήλατα και να βάλουμε το κλειδί στο γραμματοκιβώτιο......
Οι Γερμανοί αγαπάνε πολύ τα σκυλιά και τα πέρνουν μαζί τους στις διακοπές. Πολλά ξενοδοχεία δέχονται κατοικίδια στα δωμάτια, οπότε προσέξτε αν είστε αλλεργικοί.....
Βγαίνουμε από το ξενοδοχείο, παμε στη στάση και βλέπουμε οτι το λεωφορείο θα περάσει σε μία ώρα, κοιταζόμαστε και λέμε άσε θα πάμε με τα πόδια. Περπατάμε 100 μέτρα και βλέπουμε ένα ποδηλατάδικο που νοικιάζει ποδήλατα.
Έλα, μου λέει ο σύζυγος, θα νοικιάσουμε ποδήλατο να κάνουμε βόλτα για τη μέρα.......
Τον κοιτάω με στραβό βλέμμα...
- Είσαι τρελός? Επειδή είσαι ποδηλάτης, έχεις 5 ποδήλατα σπίτι και κάθε σαββατοκύριακο παίρνεις τα όρη και τα βουνά, δεν σημαίνει ότι εγώ θέλω να ξεπατωθώ στις διακοπές μου....

- Έλα να ρωτήσουμε.
- Μα δεν θέλω, είμαι κουρασμένη
- Σε παρακαλωωωωωωωωωω......
- Καλά....
Μπαίνουμε στο μαγαζί και ρωτάει. 8 ευρώ τη μέρα το ποδήλατο, αρκετά καλής ποιότητας και πολύ περιποιημένο. Βλέποντας την δυσπιστία στο βλέμμα μου μου λέει να μην ανησυχώ όλη η περιοχή είναι πολύ εύκολη για ποδήλατο γιατί είναι επίπεδη με πολύ μικρές ανηφόρες-κατηφόρες, υπάρχουν ειδικοί ποδηλατοδρόμοι που ενώνουν τις περιοχές μεταξύ τους, υπάρχει σηματοδότηση παντού και μας έδωσε και φυλλάδιο με όλες τις προτιμώμενες ποδηλατικές διαδρομές με πληροφορίες για την κάθε μία. (στα Γερμανικά φυσικά.......)
- Σε παρακαλωωωωωωωωωω, μου λέει με όλο γλύκα στο βλέμμα του....
- Θεέ μου έυχομαι να μην το μετανιώσω, απαντώ εγώ και δέχομαι.
Δεν έχω κάνει καλλίτερο ποδήλατο στη ζωή μου..... Φανταστείτε να κάνετε ποδήλατο μέσα απο κααπράσινα λιβάδια, με πολύχρωμα λουλούδια, χωρίς άγχος αυτοκινήτου και με αγελαδίτσες να σας κοιτάνε με ήρεμο βλέμα καθώσ μασουλάνε το χορτάρι τους....
Κάνω ποδήλατο, γελώντας και τραγουδώντας με το σύζυγο δίπλα μου να με κοροϊδεύει που αρχικά δεν ήθελα... Τραβάτε με και ας κλαίω....


Φτάνουμε σε δέκα λεπτά στα κάστρα, Hohenschwangau και Neuschwanstein. Το πρώτο κληρονομήθηκε και ανακατασκευάστηκε από το βασιλιά της Βαυαρίας Μαξιμίλιο Β' ενώ το δεύτερο κατασκευάστηκε από το γιο του Λουδοβίκο Β'. Δεν θα γράψω παραπάνω για την ιστορία των κάστρων γιατί υπάρχει και wikipedia.......
Αν και ξυπνήσαμε πρωί, με τούτα και με κείνα φτάσαμε στο κάστρο γύρω στις 11, δεν είχε πολύ κόσμο αλλά μέχρι να δέσουμε τα ποδήλατα, να ξεμουδιασουμε και να προσανατολιστούμε έφτασαν δύο τουριστικά πούλμαν και το αστικό και ο χώρος γέμισε τουρίστες.........
Καλά να πάθω γιατί το ήξερα, το είχα διαβάσει ότι μετά τις 12 και μέχρι τις 4 έχει πολύ κόσμο γιατί φτάνουν για ημερήσια από το Μόναχο, αλλά εγώ άλλα σχέδια είχα...........


Μπορείς να κάνεις και κράτηση του εισιτηρίου μεσώ διαδικτύου με πιστωτική κάρτα. Η ουρά για τα κλεισμένα εισιτήρια είναι μικρότερη αλλά πρέπει να είσαι πολύ σίγουρος για την ώρα γιατί οι ξεναγήσεις και στα δύο κάστρα γίνονται σε συγκεκριμένες ώρες και αν χάσεις την ώρα που λέει το εισιτήριο σου ξέχνα το......
Το <<πάρκο>> περιλαμβάνει τα δύο κάστρα και ένα μουσείο σχετικά με την μοναρχία στη Βαυαρία, για περισσότερες πληροφορίες http://www.hohenschwangau.de/
Οι ξεναγήσεις κράτανε περίπου 40 λεπτά και στο δεύτερο κάστρο υπάρχει και στα Ελληνικά..(πρώτη φορά που χάρηκα ξενάγηση.......)
Για να προλάβεις και τα δύο κάστρα σου δίνουν εισιτήρια με αρκετή ώρα μεταξύ τους.
Τα κάστρα είναι κτισμένα πάνω σε λόφους και μπορείς να πας με τα πόδια, με άμαξα και στο δεύτερο και με λεωφορείο. ΠΡΟΣΟΧΗ.... οι εταιρείες μεταφοράς ειναι ανεξάρτητες των κάστρων και δεν αναλαμβάνουν ευθύνη αν υπάρχει καθυστέρηση και χάσετε την είσοδος σας. Επίσης να ξέρετε οτι οι χρόνοι που αναγράφονται στα φυλάδια για να περπατήσετε είναι πολύυυυυυυ παραπάνω από την πργματικότητα, εκτός αν έχετε μικρά παιδιά ή είσαστε ηλικιωμένοι.
Οι καλύτεροι τρόποι προσέλευσης είναι: Στο κίτρινο κάστρο, ανεβείτε με τα πόδια από την μπροστινή είσοδος που είναι σκάλα, λιγότερο από δέκα λεπτά, και κατεβήτε από την πίσω μεριά με τα πόδια. Η διαδρομή είναι υπέροχη και μπορείτε να δείτε την λίμνη από ψηλά.
Για το δεύτερο κάστρο πάρτε το λεωφορείο, κοστίζει 1,80 η ανάβαση, δεν έχει συγκεκριμένες ώρες και τα δρομολόγια γίνονται ανάλογα με τις απαιτήσεις. Από εκεί που σας αφήνει το λεωφορείο αξίζει να ανεβείτε λίγο πιο πάνω να δείτε τη θέα από τη γέφυρα (Marienbrucke). Εμείς προτιμήσαμε να κατέβουμε με τα πόδια.
Κατά τις 4 είχαμε τελειώσει,οπότε σκεφτόμασταν τι να κάνουμε. Αποφασίσαμε να πάμε στο Fussen για φαί με τα ποδήλατα μέσα από το δάσος. Επειδή από εκείνο το μέρος περνάει το Ε4 μονοπάτι υπάρχουν παντού ταμπέλες με σηματοδότηση που πάνω αναγράφουν αποστάσεις και χρόνος που απαιτείτε. Μετά από μία διαδρομή μιάμισης ώρας μέσα από δάση, δίπλα σε λίμνη και αφού ανέβηκα και κατέβηκα ένα λόφο φτάσαμε στο Fussen. 18:00 Σάββατο απόγευμα και στο ιστορικό κέντρο εκτός από λίγους τουρίστες δεν κυκλοφορεί άνθρωπος, τα πάντα κλειστά εκτός από τα εστιατόρια και δύο μαγαζιά με αναμνηστικά.
Μετά από ένα ωραίο δείπνο και την κατανάλωση μπύρας πήραμε το ποδηλατόδρομο για πίσω ενώ έβρεχε. Φτάσαμε παγωμένοι στο ξενοδοχείο που πέσαμε ξεροί για ύπνο....
Συμπεράσματα από την πρώτη μέρα είναι οτι η Βαυαρία είναι τέλειο μέρος για άτομα που τους αρέσει η επαφή με την φύση και τον αθλητισμό, είναι γεμάτη με χιονοδρομικά κέντρα, λίμνες που μπορείς να κάνεις ιστιοπλοία ή να κολυμπήσεις, ποδηλατικές διαδρομές και ορειβατικά μονοπάτια. Εκτός από το Ε4 υπάρχει και το μονοπάτι του ποταμού Lech.http://www.tyrol.com/lech-river-trail
Οι μπύρες είναι τέλειες και πολύ φθηνές, η μισόλιτρη βαρελίσια έχει περίπου 3 ευρώ. Ο σύζυγος φανατικός λάτρης της μπύρας έπινε μέχρι να μπορεί να ποδαλατίσει με ασφάλεια


- Ακολουθούμε το πρόγραμμα, απαντώ εγώ, ευτυχώς έκλεισα ξενοδοχείο δίπλα στα κάστρα και στο τελεφερικ και μπορούμε να πάμε με τα πόδια.
Σηκωνόμαστε ανοίγουμε τις κουρτίνες και παθαίνουμε διπλό σοκ.
Το δεύτερο σοκ είναι ότι η κορυφή του βουνού είναι χιονισμένη και καλυμμένη με σύννεφα......
Ωχ!!!! και τώρα???
Κατεβαίνουμε για πρωινό και έπειτα ρωτάμε στην ρεσεψιόν για το τελεφερίκ, Tegelberg, στα γερμανικά, και αν μπορούμε να το επισκεφτούμε. Μας είπε να περιμένουμε και μπαίνει στο διαδίκτυο στη σελίδα του τελεφερίκ που έχουν web camera. Δεν έχει ορατότητα, μας λέει, και χιονίζει, είναι καλλίτερα να μην ανέβετε. Καλά, λέμε, τότε θα πάμε ως τα κάστρα με το λεωφορείο και ζητάμε πληροφορίες. Στάση έξω από το ξενοδοχείο, πρόγραμμα αναρτημένο σε πίνακα και ειδικές κάρτες που μας δίνουν από το ξενοδοχείο, κοστίζουν 2 ευρώ η καθεμία και έχουμε δωρεάν αστικά λεωφορεία, εκπτώσεις σε κάστρα και τελεφερίκ και χαμηλότερες τιμές στα τραίνα.
Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να δώσω μερικές ακόμα συμβουλές και πληροφορίες.
Όλοι οι Γερμανοί μιλάνε Αγγλικά, οι περισσότεροι αρκετά καλά, είναι πολύ εξυπηρετικοί και πολύ ευγενικοί, σε χαιρετάνε στο δρόμο και πάντοτε μας απαντούσαν στις ερωτήσεις μας. Γενικά πολύ χαρούμενοι, μας έκανε πολύ εντύπωση, γιατί στο μυαλό μας υπήρχε μία άλλη εικόνα. Αλλά πάλι είμαστε σε χωριό μακρυά από αστικές περιοχές, οι περισσότεροι βρίσκονται σε διακοπές και μιλάμε πιο πολύ για Βαυαρούς παρά για Γερμανούς.....
Σε όλα τα τουριστικά μέρη υπήρχαν πληροφορίες για τους τουρίστες, στο αεροδρόμιο, στην πόλη του Fussen, στο χωριό Schwangau και στο χώρο των κάστρων. Οι υπάλληλοι είναι πολύ εξυπηρετικοί και προσπαθούν πάντα να βοηθάνε.
Αν και μιλάνε Αγγλικά, τα ενημερωτικά φυλαδια και πινακες καθώς και αρκετες σελίδες του διαδικτύου είναι μόνο στα Γερμανικά.
Οι Γερμανοί είναι πολύ ακριβής σαν λαός. Για παράδειγμα, τα λεωφορεία παιρνάνε ακριβώς στην ώρα τους και τα μαγαζιά κλείνουν και δεν εξυπηρετουν πελάτες ακόμα και αν είναι μέσα στο μαγαζί.
Από την άλλη είναι πολύ χαλαρός σαν λαός, παράδειγμα: όταν ὲκλεισα το δωμάτιο στο ξενοδοχείο μου είχαν πει ότι το check in γίνεται μέχρι τις 22:00, όταν τους πήρα τηλ από το αεροδρόμιο να τους πω ότι θα καθυστερήσουμε, μου είπαν ότι η ρεσεψιόν θα είναι κλειστή, η πόρτα κλειδωμένη αλλά το κλειδί μου θα βρίσκεται στο κουτί με τις εφημερίδες, καλό δρόμο να έχω και θα με δουν την άλλη μέρα...... Την Δευτέρα που κάναμε check out ρωτήσαμε αν μπορούμε να αφήσουμε τις βαλίτσες μας κάπου για να κάνουμε μία βόλτα στην περιοχή, Μας λένε ότι κάθε Δευτέρα μετά το πρωινό το ξενοδοχείο κλείνει γιατί είναι οικογενειακό και πάνε βόλτα με τα παιδιά τους...
Οι πόρτες του ξενοδοχείου είναι ανοικτές, αλλά δεν θα υπάρχει προσωπικό, θα μας δώσουν ένα κλειδί ενός δωματίου και μετά που θα τις πάρουμε μπορούμε να αφήσουμε το κλειδί στη ρεσεψιόν....
Οι Γερμανοί αγαπάνε πολύ τα σκυλιά και τα πέρνουν μαζί τους στις διακοπές. Πολλά ξενοδοχεία δέχονται κατοικίδια στα δωμάτια, οπότε προσέξτε αν είστε αλλεργικοί.....
Βγαίνουμε από το ξενοδοχείο, παμε στη στάση και βλέπουμε οτι το λεωφορείο θα περάσει σε μία ώρα, κοιταζόμαστε και λέμε άσε θα πάμε με τα πόδια. Περπατάμε 100 μέτρα και βλέπουμε ένα ποδηλατάδικο που νοικιάζει ποδήλατα.
Έλα, μου λέει ο σύζυγος, θα νοικιάσουμε ποδήλατο να κάνουμε βόλτα για τη μέρα.......
Τον κοιτάω με στραβό βλέμμα...
- Είσαι τρελός? Επειδή είσαι ποδηλάτης, έχεις 5 ποδήλατα σπίτι και κάθε σαββατοκύριακο παίρνεις τα όρη και τα βουνά, δεν σημαίνει ότι εγώ θέλω να ξεπατωθώ στις διακοπές μου....
- Έλα να ρωτήσουμε.
- Μα δεν θέλω, είμαι κουρασμένη
- Σε παρακαλωωωωωωωωωω......
- Καλά....
Μπαίνουμε στο μαγαζί και ρωτάει. 8 ευρώ τη μέρα το ποδήλατο, αρκετά καλής ποιότητας και πολύ περιποιημένο. Βλέποντας την δυσπιστία στο βλέμμα μου μου λέει να μην ανησυχώ όλη η περιοχή είναι πολύ εύκολη για ποδήλατο γιατί είναι επίπεδη με πολύ μικρές ανηφόρες-κατηφόρες, υπάρχουν ειδικοί ποδηλατοδρόμοι που ενώνουν τις περιοχές μεταξύ τους, υπάρχει σηματοδότηση παντού και μας έδωσε και φυλλάδιο με όλες τις προτιμώμενες ποδηλατικές διαδρομές με πληροφορίες για την κάθε μία. (στα Γερμανικά φυσικά.......)
- Σε παρακαλωωωωωωωωωω, μου λέει με όλο γλύκα στο βλέμμα του....
- Θεέ μου έυχομαι να μην το μετανιώσω, απαντώ εγώ και δέχομαι.
Δεν έχω κάνει καλλίτερο ποδήλατο στη ζωή μου..... Φανταστείτε να κάνετε ποδήλατο μέσα απο κααπράσινα λιβάδια, με πολύχρωμα λουλούδια, χωρίς άγχος αυτοκινήτου και με αγελαδίτσες να σας κοιτάνε με ήρεμο βλέμα καθώσ μασουλάνε το χορτάρι τους....
Κάνω ποδήλατο, γελώντας και τραγουδώντας με το σύζυγο δίπλα μου να με κοροϊδεύει που αρχικά δεν ήθελα... Τραβάτε με και ας κλαίω....
Φτάνουμε σε δέκα λεπτά στα κάστρα, Hohenschwangau και Neuschwanstein. Το πρώτο κληρονομήθηκε και ανακατασκευάστηκε από το βασιλιά της Βαυαρίας Μαξιμίλιο Β' ενώ το δεύτερο κατασκευάστηκε από το γιο του Λουδοβίκο Β'. Δεν θα γράψω παραπάνω για την ιστορία των κάστρων γιατί υπάρχει και wikipedia.......
Αν και ξυπνήσαμε πρωί, με τούτα και με κείνα φτάσαμε στο κάστρο γύρω στις 11, δεν είχε πολύ κόσμο αλλά μέχρι να δέσουμε τα ποδήλατα, να ξεμουδιασουμε και να προσανατολιστούμε έφτασαν δύο τουριστικά πούλμαν και το αστικό και ο χώρος γέμισε τουρίστες.........
Καλά να πάθω γιατί το ήξερα, το είχα διαβάσει ότι μετά τις 12 και μέχρι τις 4 έχει πολύ κόσμο γιατί φτάνουν για ημερήσια από το Μόναχο, αλλά εγώ άλλα σχέδια είχα...........
Μπορείς να κάνεις και κράτηση του εισιτηρίου μεσώ διαδικτύου με πιστωτική κάρτα. Η ουρά για τα κλεισμένα εισιτήρια είναι μικρότερη αλλά πρέπει να είσαι πολύ σίγουρος για την ώρα γιατί οι ξεναγήσεις και στα δύο κάστρα γίνονται σε συγκεκριμένες ώρες και αν χάσεις την ώρα που λέει το εισιτήριο σου ξέχνα το......
Το <<πάρκο>> περιλαμβάνει τα δύο κάστρα και ένα μουσείο σχετικά με την μοναρχία στη Βαυαρία, για περισσότερες πληροφορίες http://www.hohenschwangau.de/
Οι ξεναγήσεις κράτανε περίπου 40 λεπτά και στο δεύτερο κάστρο υπάρχει και στα Ελληνικά..(πρώτη φορά που χάρηκα ξενάγηση.......)
Για να προλάβεις και τα δύο κάστρα σου δίνουν εισιτήρια με αρκετή ώρα μεταξύ τους.
Τα κάστρα είναι κτισμένα πάνω σε λόφους και μπορείς να πας με τα πόδια, με άμαξα και στο δεύτερο και με λεωφορείο. ΠΡΟΣΟΧΗ.... οι εταιρείες μεταφοράς ειναι ανεξάρτητες των κάστρων και δεν αναλαμβάνουν ευθύνη αν υπάρχει καθυστέρηση και χάσετε την είσοδος σας. Επίσης να ξέρετε οτι οι χρόνοι που αναγράφονται στα φυλάδια για να περπατήσετε είναι πολύυυυυυυ παραπάνω από την πργματικότητα, εκτός αν έχετε μικρά παιδιά ή είσαστε ηλικιωμένοι.
Οι καλύτεροι τρόποι προσέλευσης είναι: Στο κίτρινο κάστρο, ανεβείτε με τα πόδια από την μπροστινή είσοδος που είναι σκάλα, λιγότερο από δέκα λεπτά, και κατεβήτε από την πίσω μεριά με τα πόδια. Η διαδρομή είναι υπέροχη και μπορείτε να δείτε την λίμνη από ψηλά.
Για το δεύτερο κάστρο πάρτε το λεωφορείο, κοστίζει 1,80 η ανάβαση, δεν έχει συγκεκριμένες ώρες και τα δρομολόγια γίνονται ανάλογα με τις απαιτήσεις. Από εκεί που σας αφήνει το λεωφορείο αξίζει να ανεβείτε λίγο πιο πάνω να δείτε τη θέα από τη γέφυρα (Marienbrucke). Εμείς προτιμήσαμε να κατέβουμε με τα πόδια.
Κατά τις 4 είχαμε τελειώσει,οπότε σκεφτόμασταν τι να κάνουμε. Αποφασίσαμε να πάμε στο Fussen για φαί με τα ποδήλατα μέσα από το δάσος. Επειδή από εκείνο το μέρος περνάει το Ε4 μονοπάτι υπάρχουν παντού ταμπέλες με σηματοδότηση που πάνω αναγράφουν αποστάσεις και χρόνος που απαιτείτε. Μετά από μία διαδρομή μιάμισης ώρας μέσα από δάση, δίπλα σε λίμνη και αφού ανέβηκα και κατέβηκα ένα λόφο φτάσαμε στο Fussen. 18:00 Σάββατο απόγευμα και στο ιστορικό κέντρο εκτός από λίγους τουρίστες δεν κυκλοφορεί άνθρωπος, τα πάντα κλειστά εκτός από τα εστιατόρια και δύο μαγαζιά με αναμνηστικά.
Μετά από ένα ωραίο δείπνο και την κατανάλωση μπύρας πήραμε το ποδηλατόδρομο για πίσω ενώ έβρεχε. Φτάσαμε παγωμένοι στο ξενοδοχείο που πέσαμε ξεροί για ύπνο....
Συμπεράσματα από την πρώτη μέρα είναι οτι η Βαυαρία είναι τέλειο μέρος για άτομα που τους αρέσει η επαφή με την φύση και τον αθλητισμό, είναι γεμάτη με χιονοδρομικά κέντρα, λίμνες που μπορείς να κάνεις ιστιοπλοία ή να κολυμπήσεις, ποδηλατικές διαδρομές και ορειβατικά μονοπάτια. Εκτός από το Ε4 υπάρχει και το μονοπάτι του ποταμού Lech.http://www.tyrol.com/lech-river-trail
Οι μπύρες είναι τέλειες και πολύ φθηνές, η μισόλιτρη βαρελίσια έχει περίπου 3 ευρώ. Ο σύζυγος φανατικός λάτρης της μπύρας έπινε μέχρι να μπορεί να ποδαλατίσει με ασφάλεια