Ηνωμένο Βασίλειο Τέσσερις πτήσεις για τέσσερα Malt. Εδιμβούργο, απόπειρα τέταρτη.

psilos3

Member
Μηνύματα
6.210
Likes
46.645
Επόμενο Ταξίδι
?
Ψηλέ, διδάσκεις!!! Φοβερό το Dean Village, ούτε που το είχα ακουστά. Μπήκε αμέσως αστεράκι στον χάρτη!:clap:
Παράδεισος! Όλο το Εδιμβούργο αξίζει, χρόνο να χεις να ψάχνεις και ν΄ ανακαλύπτεις. ;)
 

Eleni P

Member
Μηνύματα
101
Likes
489
Υπέροχη η αφήγηση σου, για άλλη μια φορά!!
Φανταστικές φωτογραφίες ☺
Μας ταξιδεψες σε αυτήν την πανέμορφη πόλη που τόσο θέλω να επισκεφτώ!
 

psilos3

Member
Μηνύματα
6.210
Likes
46.645
Επόμενο Ταξίδι
?
Υπέροχη η αφήγηση σου, για άλλη μια φορά!!
Φανταστικές φωτογραφίες ☺
Μας ταξιδεψες σε αυτήν την πανέμορφη πόλη που τόσο θέλω να επισκεφτώ!
Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!
Είναι μια υπέροχη πόλη που αξίζει την επίσκεψη, εύχομαι να το πραγματοποιήσεις σύντομα. ;)
 

psilos3

Member
Μηνύματα
6.210
Likes
46.645
Επόμενο Ταξίδι
?
Κεφάλαιο 7 –Μεταξύ παλιάς & νέας πόλης



Βγήκα από την Pub ορεξάτος γι' ακόμα περισσότερο περπάτημα και πέρασα τη διασταύρωση μεταξύ Queensferry & Shandwick, έχοντας απέναντι μου στο βάθος το κάστρο αλλά και την επισκοπική εκκλησία κατασκευής 1816 «Church of St John the Evangelist» αφιερωμένη στον Ευαγγελιστή Ιωάννη όπως είναι εύκολα κατανοητό:

DSC_6164.JPG

DSC_6166.JPG


Προχώρησα λίγο, έως τον κέλτικο σταυρό:

DSC_6174.JPG


Και επέστρεψα προκειμένου να μπω στο διπλανό οικόπεδο όπου βρίσκεται η ενοριακή εκκλησία του 1894 «Parish Church of St Cuthbert» και το ομώνυμο νεκροταφείο:

DSC_6185.JPG


Δε μπορώ να πω ότι έμεινα και πάρα πολύ, μιας και είχα σκοπό να περάσω λίγο περισσότερο χρόνο στο διπλανό διάσημο και πλέον κεντρικό πάρκο της πόλης «Princes Street Gardens», τα σκαλιά του οποίου κατέβηκα ευθύς αμέσως:

DSC_6188.JPG


Ο υπέροχος καταπράσινος χώρος που βρίσκεται ακριβώς κάτω από το Κάστρο της πόλης, αποτελεί πόλο έλξης για τον κόσμο όλες τις ώρες της ημέρας και όχι αδίκως, πόσο μάλλον όταν οι καιρικές συνθήκες ευνοούν γι’ αυτό:

DSC_6189.JPG

DSC_6191.JPG


Στάθηκα λίγο απέναντι από το «Ross Fountain» για μερικές φωτογραφίες, σιντριβάνι του 1872 φτιαγμένο από χυτοσίδηρο, αφιερωμένο στις τέχνες, τη ποίηση, τη βιομηχανία & την επιστήμη:

DSC_6196.JPG


Η υπόθεση σήκωνε μια στάση, έτσι παραδόξως αντί για τη καντίνα του πάρκου κάθισα σε ένα από τα παγκάκια του, με μια υποψία πείνας να έχει κάνει την εμφάνιση της. Είδα και τον χαρακτηριστικό βράχο που έχει τοποθετηθεί εκεί το 1978 προς τιμήν των αλλοδαπών στρατιωτών κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου:

DSC_6203b.JPG


Ένα 20λεπτο περίπου μετά και με βαριά καρδιά σηκώθηκα να συνεχίσω τη πορεία μου, ανεβαίνοντας προς την έξοδο του πάρκου, με τη παλιά πόλη να στέκει επιβλητική απέναντι μου:

DSC_6213.JPG


Πέρασα για άλλη μια φορά και από το Scott Monument, η πρώτη από τόσο κοντά του.
Το εντυπωσιακό κτίσμα με το άγαλμα, αρχικής κατασκευής 1841, είναι στην ουσία ένα βικτοριανό γοτθικό μνημείο αφιερωμένο στο Σκωτσέζο συγγραφέα Sir Walter Scott και αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο μνημείο συγγραφέα στον κόσμο μετά το μνημείο José Martí στην Αβάνα!

DSC_6219.JPG


H διαδρομή από κει και πέρα γνωστή πλέον, χωρίς αμφιβολία. Αρχικά πέρασμα από τη Mound προς τη παλιά πόλη:

DSC_6222.JPG


Και ακολούθως Cockburn & Royal mile, σε αναζήτηση φαγητού μιας και περιέργως για μενα, πεινούσα αρκετά.

DSC_6226.JPG

DSC_6230.JPG


Στο φινάλε όπως που είχαν πει και οι φίλοι μου το προηγούμενο βράδυ «δε γίνεται να πατήσεις στο UK και να μη φας Fish & Chips», κάτι που με βρήκε απόλυτα σύμφωνο, έτσι χωρίς πολλές περιστροφές κατευθύνθηκα προς το φαστφουντάδικο «Clam Shell» που έδινε το google ως κοντινότερο, έπιασα το σκαμπό μου και περίμενα καρτερικά να υλοποιηθεί η παραγγελία μου.

- Από πού είσαι;
- Ελλάδα
- Α έχω φίλους στην Ελλάδα που έστησαν επιχείρηση, Corfu, Cavos. Με τι θα φας το ψάρι σου;
- Που να ξέρω, είναι η πρώτη φορά που τρώω Fish & Chips, ότι προτείνεις, κάτι παραδοσιακό.
- Ωραία. Ξύδι, αλάτι και σάλτσα ξυδιού! Να δοκιμάσεις και τα τηγανιτά γλυκά την επόμενη φορά.


DSC_6231b.JPG


Κατασπάραξα το εξαιρετικό έδεσμα με την οξύτητα του ξυδιού να δίνει ένα πολύ ωραίο γευστικά τόνο, παρατηρώντας παράλληλα τον κόσμο που έμπαινε για να παραγγείλει τα τηγανιτά γλυκά! Ήταν κάτι που έμαθα στην εκδρομή αυτή, ότι το συγκεκριμένο έδεσμα συνίσταται ως anti-hangover μάλιστα και δεν είναι τίποτα περισσότερο από mars-twix κ.α. βουτηγμένα σε κουρκούτι και κατόπιν τηγανισμένα σε καυτό λάδι, τα οποία σερβίρονται με κέτσαπ & μουστάρδα!

Τολμηρό, αν και ίσως τελικά το δοκίμαζα
, σκεφτόμουν καθώς κοιτούσα την εξαιρετική κάβα απέναντι με τα malt. Κρίμα για άλλη μια φορά να μην έχω βαλίτσα για να ψωνίσω το κατιτίς μου:

DSC_6233.JPG

DSC_6234.JPG


Προχώρησα περνώντας από τον καθεδρικό, βλέποντας και το σημείο με την πέτρινη καρδιά που συνηθίζουν όλοι να φτύνουν για καλή τύχη, ξορκίζοντας μ’ αυτό τον τρόπο τις μαύρες αναμνήσεις από το σημείο των εκτελέσεων που προϋπήρχε εκεί:

DSC_6237.JPG

DSC_6238.JPG


Η πίσω πλευρά του ναού μου θύμισε λίγο κάτι από Παρίσι, μιας και μερικοί καλλιτέχνες εξασκούσαν τη τέχνη τους στις προσωπογραφίες:

DSC_6239.JPG


Προχώρησα ως τη Victoria str, ένα δρομάκι που είχα ήδη αγαπήσει:

DSC_6243.JPG


Και κοντοστάθηκα στο τέλος της προκειμένου να βγάλω και να βγω με τη σειρά μου κι εγώ μια φωτογραφία στο πολύ όμορφο αυτό σημείο, από μια τριάδα νομίζω Ιταλών:

DSC_6246b.jpg


Κατέβηκα με φόρα τη Grassmarket καθώς η περίσταση δε χωρούσε αναβολή. Ήθελα να πιώ κάτι μετά το φαγητό:

DSC_6247.JPG


Έτσι με το που είδα μπροστά μου τη Last Drop την οποία στάμπαρα από τη προηγούμενη, δε το σκέφτηκα καθόλου, μια Pub με αρκετά ιστορική διάσταση μιας και πήρε το όνομα της από τη σκηνή των δημόσιων απαγχονισμών που βρισκόταν ακριβώς μπροστά της και μάλιστα από τη τελευταία τέτοια τιμωρία. Στο ίδιο ύφος κινείται και η διακόσμηση της:

DSC_6249.JPG


Σόρρυ φίλοι Σκωτσέζοι αλλά εδώ νικάνε οι Ιρλανδοί, μιας και είναι γνωστό ότι η ψαρίλα φεύγει μόνο με μαύρη μπύρα. Όχι τίποτε άλλο, είχα και 3,5 χρόνια να πω το «may i have a pint of guinness please?», κάτι που είχε ιδιαίτερη αξία επί βρετανικού εδάφους:

DSC_6249dd.jpg


Ήπια τις μπυρίτσες μου σε πολύ ευχάριστο περιβάλλον, μιας και από τα μεγάφωνα άκουγα για άλλη μια φορά λατρεμένες μουσικές, με το αγαπημένο μου τραγούδι (under my thumb) των Rolling Stones να έχει τη πρωτιά στις προτιμήσεις μου.


Βγήκα σε όχι καλή κατάσταση καθώς μια ψύξη που κουβαλούσα από την Ελλάδα άρχισε να με ταλαιπωρεί πολύ έντονα, οπότε θεώρησα απαραίτητο να γυρίσω προς το hostel για να χτυπήσω ένα Voltaren. Οι φωτογραφικές εικόνες που μου έδινε η πόλη ήταν για μια ακόμη φορά σπουδαίες:

DSC_6254.JPG


Προχώρησα και πάλι μέσω της Cowgate, σε έναν εξίσου γνωστό δρόμο από το τριήμερο, βάζοντας πλώρη για το ξενοδοχείο αποφασισμένος:

DSC_6256.JPG


Φυσικά τα σχέδια μου για άλλη μια φορά πήγαν περίπατο, μιας και λύγισα στον πρώτο διαθέσιμο πειρασμό. Ε εντάξει, το hostel μπορούσε να περιμένει αφού η στάση στο κατάστημα της τοπικής ζυθοποιίας BrewDog (Craft Beer for the People) με τις εξαιρετικές φρέσκιες βαρελίσιες βρέθηκε στο δρόμο μου. Να μη μπω; Κρίμα θα ήταν!

DSC_6258cb.jpg


Δοκίμασα (ευτυχώς) μόνο δύο από τον λαχταριστό του κατάλογο και βγήκα ξανά στο δρόμο, σουλατσάροντας και ανάμεσα στα στενάκια για φωτογραφικούς λόγους:

DSC_6260.JPG

DSC_6267.JPG


Συνεχίζοντας μέσω της Canongate στρίβοντας μόλις είδα τη Queen’s Gallery:

DSC_6269.JPG


Λίγα μέτρα μετά ήμουν στο hostel για λίγη ώρα ανασύνταξης λόγω πόνου:

DSC_6271.JPG


(Να και το μικρό δωμάτιο μου, ικανοποιητικό για μονόκλινο)

DSC_6271b.jpg


Ήταν περασμένες 8 και το χάπι είχε κάνει τη δουλειά του με μόλις μια ώρα χαλάρωμα όταν και ξαναβγήκα στο δρόμο για τη σχετική καλοπέραση τις τελευταίες ώρες μου στη πόλη. Ακολούθησα και πάλι διαφορετική διαδρομή ακολουθώντας τη Royal Terrace

DSC_6271c.jpg


Το κακό ήταν ότι η Δευτέρα δεν ευνοούσε καθόλου τις συνθήκες, κάτι που διαπίστωσα σε όσες Pub κι αν δοκίμασα στη νέα πόλη, καθώς ήταν όλες άδειες χωρίς ψυχή...

Έτσι για καλή μου τύχη ανηφόρισα τη Leith χωρίς να το ‘χω στα σχέδια μου κι έπεσα πάνω στη πάντα φιλόξενη και με κόσμο Black Bull

DSC_6271e.jpg


Μπήκα διστακτικά μιας και είχε κάτι σαν karaoke οπότε παρήγγειλα μια Lager για να δώσω την ευκαιρία. Ευτυχώς αυτή η αθλιότητα τελείωσε σύντομα δίνοντας τη θέση του σε τραγούδια των slayer, των Metallica και των Rammstein, με μένα να το γυρνάω σε μια τοπική καστανή και μάλιστα καπνιστή μπύρα με άρωμα ουίσκι που μου άρεσε ιδιαίτερα:

DSC_6271hb.jpg


Σε μια φάση με πλησίασε ένας σκωτσέζος – λέσι που μου έγινε κολλιτσίδα και δε καταλάβαινα τι έλεγε, καθώς ο συνδυασμός αλκοόλ και δύσκολης προφοράς δεν ευνοούσε. Το μόνο που έπιασα ήταν η λέξη Sambuca (ναι αυτό το Ιταλικό γλυκό σίχαμα), με τα παγωμένα σφηνάκια να διαδέχονται το ένα το άλλο. Τη κατάληξη του μπορείτε να τη δείτε στη προηγούμενη φωτογραφία δεξιά…

Πάνω που έλεγα να φύγω γιατί με είχε κουράσει η όλη φάση, ο Σκωτσέζος ξύπνησε, ήπιε μονορούφι (!) το Pint που είχε μπροστά του, χαιρέτησε και αναχώρησε. Η μουσική είχε γυρίσει τελείως, με τα μεγάφωνα να παίζουν πλέον Pink Floyd και λίγο μετά τη κομματάρα που λέγεται Alive από τη μπαντάρα των Pearl Jam. Ε να πας που; Να μη πιείς άλλες δυο τρεις;


Έφυγα απόλυτα γεμάτος και πολύ ευχαριστημένος μετά τις 12 βολτάροντας στο κεντρικό δρόμο, ξέροντας ότι το μόνο ανοικτό και διαθέσιμο για φαγητό είναι για ακόμα μια φορά το Kfc, που ελπίζω να μη χρειαστεί να ξαναφάω στη ζωή μου:

DSC_6271i.jpg

DSC_6271l.jpg


Ήταν περίπου μία όταν πήρα το δρόμο της επιστροφής, για τελευταία φορά στην εκδρομή…
 
Last edited:

psilos3

Member
Μηνύματα
6.210
Likes
46.645
Επόμενο Ταξίδι
?
Κεφάλαιο 8 – Ώρα να πηγαίνω



Τα απανωτά email που λάμβανα τις προηγούμενες ημέρες από την EasyJet με είχαν αγχώσει ιδιαίτερα, δεδομένου μάλιστα πως η κατάσταση με τις καθυστερήσεις στα αεροδρόμια ανά την Ευρώπη ήταν λίγο πολύ γνωστή, βγήκα στο δρόμο νωρίς, στις 6:30 το πρωί, με τον ήλιο να βγαίνει δειλά όπως πάντα στη Σκωτσέζικη πόλη κι εμένα ν’ ακολουθώ τη γνωστή διαδρομή μέσω του πάρκου και του δρόμου Regent:

DSC_6273.JPG

DSC_6275.JPG


Πέρασα για τελευταία φορά το Royal High School, έχοντας στα χέρια μου πάντα τη φωτογραφική μηχανή για μερικές τελευταίες λήψεις:

DSC_6277.JPG

DSC_6283.JPG


Το Εδιμβούργο είχε ξυπνήσει και προσπαθούσε να βρει το ρυθμό του με τη κίνηση να αυξάνει προοδευτικά όσο πλησίαζα προς το κέντρο:

DSC_6286.JPG


Στάθηκα για λίγο έξω από το κτήριο εθνικών αρχείων «National Records of Scotland» και το άγαλμα του έφιππου Wellington:

DSC_6290.JPG


Κατηφορίζοντας ως το Scot monument όπου έκανα δεξιά στην ανηφόρα. Το λεωφορείο με τον αριθμό 100 ήταν και πάλι στη θέση του. Ακύρωσα το εισιτήριο μου και ανέβηκα με προσοχή στον επάνω όροφο για να βρω μια καλή θέση:

DSC_6292.JPG

DSC_6299.JPG


Ήθελα βλέπετε να έχω μερικές τελευταίες εικόνες από τη πόλη την ώρα που έφευγα, καλή ώρα όπως αυτή του κάστρου:

DSC_6302.JPG


Το λεωφορείο με τη τρομερή οργάνωση διέθετε οθόνη προκειμένου να βλέπουν οι επιβάτες τις αναχωρήσεις, κάτι που έβλεπα πρώτη φορά και μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση:

DSC_6303.JPG


Περάσαμε τα όμορφα προάστια της πόλης του Εδιμβούργου με τα πανομοιότυπα σπιτάκια και τις μικρές αυλές:

DSC_6307.JPG

DSC_6312.JPG


Φτάνοντας το αεροδρόμιο λίγο μετά τις 7. Είχα ώρες στη διάθεση μου αλλά δεν ήξερα τι κόσμο θα συναντήσω, έτσι αφού έφαγα ένα σύντομο πρωινό κατευθύνθηκα στη πύλη:

DSC_6313.JPG


Οι φόβοι μου επιβεβαιώθηκαν από τον έλεγχο των εισιτηρίων κιόλας, μιας και οι συνθήκες που επικρατούσαν στο αεροδρόμιο ήταν τραγικές, λίγο χειρότερες από τα επείγοντα του ΑΧΕΠΑ τολμώ να πω:

DSC_6315c.jpg


Μετά από αρκετή χαμένη ώρα και άνευ λόγου έλεγχο στις οδοντόκρεμες και τα αποσμητικά, προχώρησα επιτέλους στη πολυπόθητη αίθουσα. Βαλίτσα μπορεί να μην είχα, πετούσα μάλιστα με διαφορετικές εταιρείες και πτήσεις κάτι που σήμαινε ότι θα περάσω εκ νέου έλεγχο, ένα μπουκαλάκι ωστόσο ήθελα να το ψωνίσω, λαμβάνοντας τις διαβεβαιώσεις ότι θα περάσει κανονικά αν βρίσκεται στη προβλεπόμενη συσκευασία. Οι επιλογές πραγματικά είναι παραπάνω από αρκετές ικανοποιώντας όλα τα γούστα, με τα περισσότερα αποστάγματα της χώρας να είναι άμεσα διαθέσιμα:

DSC_6315d.jpg


Υπήρχαν βεβαίως και αποστάγματα για σαφώς μεγαλύτερα πορτοφόλια, με τιμές άπιαστες για τους κοινούς θνητούς:

DSC_6315e.jpg


Ήπια κι ένα ωραιότατο καφεδάκι στο μπαρ κι επιβιβάστηκα στο πολύ γεμάτο αεροπλάνο στην ώρα μου. Δε γλιτώσαμε τη καθυστέρηση βέβαια των 45 λεπτών εντός του αεροσκάφους, ασήμαντη αν αναλογιστεί κανείς το χαμό που γινόταν:

DSC_6315f.jpg


Οι 2,5 περίπου ώρες στο αεροδρόμιο του Βερολίνου έφταναν και περίσσευαν για όλα, αρχής γενομένης από ένα πρόχειρο γεύμα πριν τον έλεγχο, που για μια ακόμη φορά ήταν χρονοβόρος και ταλαίπωρος:

DSC_6315g.jpg


Ευτυχώς μετά απ’ όλα αυτά το άγχος μου έφυγε, μιας και το Σκωτσέζικο «λάφυρο» πέρασε σε ειδική θήκη τον έλεγχο και ήταν μαζί μου στη τελική διαδικασία:

DSC_6315h.jpg


(Έχετε υπόψιν σας ότι η συσκευασία με τη σακούλα των Duty free και την απόδειξη σε εμφανές σημείο είναι η προβλεπόμενη, κάτι που σημαίνει ότι κανένας δε μπορεί να φέρει αντίρρηση για την εισαγωγή του προϊόντος, παρά μόνο αν είναι πονηρός και θέλει να εκμεταλλευτεί την άγνοια μας. Η επιτρεπόμενη ποσότητα εισαγωγής από το ΗΒ απ’ ότι ενημερώθηκα είναι 3L. Κανένας λόγος λοιπόν για άγχος).

Είπαμε παιδιά, απ’ το Βερολίνο φεύγουμε, ώρα έχουμε, αν δεν ακολουθήσουμε όλες τις στάνταρντ διαδικασίες στο αεροδρόμιο δε πετάμε!

DSC_6315i.jpg


Ευτυχώς η πτήση της Ryan έφυγε στην ώρα της γιατί δε θα άντεχα λεπτό παραπάνω στο μικρό χώρο αναμονής του αεροδρομίου που μας είχαν στριμώξει σαν τα ποντίκια, με την εξωφρενική ζέστη, τα καθίσματα να επαρκούν για το 1/3 των επιβατών, τα παιδιά να τρέχουν πέρα δώθε και τους Ελληναράδες να φωνάζουν. Απαράδεκτα όλα…

Άφηνα πίσω μου το καταπράσινο Βερολίνο, έχοντας πλέον τη σιγουριά ότι δε θα αργήσω να το ξαναδώ, για το πιθανό συνδυασμό κάποιου άλλου ταξιδιού στην ευρώπη

DSC_6315j.jpg


Φτάνοντας στη μίζερη κι εσωστρεφή τσιμεντούπολη δυο ώρες μετά, στον απόηχο μιας ξαφνικής νεροποντής του Ιουνίου που είχε αφήσει πίσω της αρκετές καταστροφές.

DSC_6315l.jpg


Ευτυχώς μερικές μπύρες με ωραία παρέα στα Λαδάδικα έκλεισαν με το καλύτερο τρόπο μια ακόμα πετυχημένη απόδραση!
 
Last edited:

Smaragda53

Member
Μηνύματα
1.012
Likes
2.136
Επόμενο Ταξίδι
αχ, μακάρι νάξερα!
Ταξίδι-Όνειρο
Πολυνησία
ολα καλά, αλλά όχι και μίζερη και εσωστρεφής τσιμεντούπολη η αγαπημένη Θεσσαλονίκη!
 

psilos3

Member
Μηνύματα
6.210
Likes
46.645
Επόμενο Ταξίδι
?
Επίλογος – συμπεράσματα



Έφτασα στο σπίτι στις 00:30, απλώνοντας στο τραπέζι αναμνηστικά, ποτήρια, μικρές & μεγάλες φιάλες από ουίσκι αλλά και συσσωρευμένες εμπειρίες. Το ταξίδι παραδόξως ήταν πιο ξεκούραστο απ’ ότι τελικά δείχνει.

MapFinal.jpg


1. Οι δυόμισι γεμάτες μέρες στο Εδιμβούργο, θεωρώ ότι είναι ένα άκρως ικανοποιητικό διάστημα για τη συγκεκριμένη πόλη που χωράει τα πάντα, επισκέψεις, δραστηριότητες, μουσεία και φυσικά καλοπέραση. Αν κάποιος έχει παραπάνω χρόνο είναι καλό να κοιτάξει και παραέξω.

2. Σημαντικότατο ρόλο βέβαια έπαιξε η εποχή. Αν εξαιρέσεις το κρύο που έτυχε να επικρατεί και δεν είμαστε συνηθισμένοι, το γεγονός ότι νύχτωνε μετά τις 10 έδινε τη δυνατότητα για πολλές διαθέσιμες ώρες εξερεύνησης.

3. Νομίζω ότι καλύφθηκα αρκετά από τη συγκεκριμένη εκδρομή και όσα έκανα. Εντάξει, εκκρεμότητες πάντα θα υπάρχουν για την επόμενη φορά. Για το καλό!

4. Δε μπορώ να κρίνω τις μετακινήσεις μιας και δε χρησιμοποίησα λεωφορείο παρά μόνο από και προς το αεροδρόμιο. Είναι σίγουρα πάντως μια πόλη που περπατιέται, αρκεί να υπάρχει όρεξη.

5. Περιττό να μιλήσω βέβαια για ασφάλεια. Δεν είδα - ένιωσα τον παραμικρό κίνδυνο.

6. Όσον αφορά τους επαγγελματίες της πόλης δεν έχω κανένα παράπονο. Είναι βλέπετε γεγονός ότι πρόκειται για αρκετά τουριστικό προορισμό, νομίζω ο δεύτερος στο ΗΒ μετά το Λονδίνο, οπότε οι άνθρωποι είναι πολύ εξοικειωμένοι μ’ αυτό, διατηρώντας παράλληλα το ύφος τους.

7. Επίσης καλά λόγια έχω να πω για τους Σκωτσέζους, που αν και απέχουμε παρασάγγας ως λαοί μόνο απόμακρους δε τους είδα. Διέκρινα και μια δόση χιούμορ αν δεν είναι ιδέα μου…

8. Για το φαγητό έγραψα νομίζω αρκετά και πολλά ήταν. Κακή ποιότητα, τηγανόλαδα που μύριζαν σε όλη τη πόλη, ελάχιστες τοπικές επιλογές. Ε δε πας για τη κουζίνα στο Εδιμβούργο εδώ που τα λέμε.

9. Όσον αφορά τα οικονομικά της εκδρομής, νομίζω έχετε καταλάβει ήδη τα σχόλια μου. Τσουχτερή σε όλα της, με τις τιμές να κυμαίνονται σταθερά στο 30%-50% πάνω από τις δικές μας, θυμίζοντας αρκετά την εμπειρία μου στο Δουβλίνο. Βέβαια το χαμηλό κόστος πτήσεων και η εν τέλει νορμάλ κόστους διαμονή, ισοσκέλισαν το υπόλοιπο σύνολο.

10. Κλείνοντας να επισημάνω ότι η πρώτη μου φορά στο ΗΒ και ιδιαίτερα στο Εδιμβούργο ήταν ανώτερη των προσδοκιών μου, αποτελώντας μια εκδρομή που τη συστήνω ανεπιφύλακτα, σ’ έναν ιδιαίτερο και ατμοσφαιρικό προορισμό.



Ραντεβού στην επόμενη ιστορία, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο νησί. ;)

Ραντεβού πάντα ψηλά πάνω απ’ τα σύννεφα!

CoverEnd.jpg
 

Iris_90

Member
Μηνύματα
770
Likes
3.929
Επόμενο Ταξίδι
Στο άγνωστο ...
Ταξίδι-Όνειρο
Γιατί , σε νοιάζει ;;;
Σε ευχαριστούμε Γιάννη για την ιστορία , το Εδιμβούργο είναι ένας προορισμός με μεγάλο ενδιαφέρον , μια κατηγορία μόνο του , έχει μια ''σκοτεινή'' και μελαγχολική γοητεία ενώ παράλληλα αποπνέει μια ηρεμία , αυτό μου έβγαλε μέσω των φωτογραφιών σου ...

Πόσο εγώ αυτό που είπες '' φτασα στο σπίτι στις 00:30, απλώνοντας στο τραπέζι αναμνηστικά, ποτήρια'' το ίδιο ακριβώς κάνω κι εγώ όποτε επιστρέφω από ταξίδι στο εξωτερικό ...

Καλά ταξίδια να χουμε , με το καλό και στο επόμενο ;)
 

Sassenach77

Member
Μηνύματα
7.281
Likes
20.977
Ταξίδι-Όνειρο
Γη του Πυρός
Το Εδιμβούργο είναι μοναδικό! Είναι γραφικό, ατμοσφαιρικό, πολύ ζωντανό και "μυρίζει" παντού ιστορία.....Μετά τη μάχη στο Καλοντεν οι Άγγλοι απαγόρεψαν στους Σκωτσέζους για περισσότερο απο ένα αιώνα να φορούν τις τοπικές ενδυμασίες τους, να τηρούν τα έθιμα τους και να μιλούν την γλώσσα τους, τα Γαελικά! Είναι τραγικό να στερείς απο ένα έθνος την ταυτότητα του.....

Άξιζε η επιμονή για να πας λοιπόν, και εύχομαι με το καλό να πραγματοποιήσεις τα επόμενα ταξίδια που επιθυμείς! Καλή συνέχεια :)
 

psilos3

Member
Μηνύματα
6.210
Likes
46.645
Επόμενο Ταξίδι
?
το Εδιμβούργο είναι ένας προορισμός με...
Σ' ευχαριστώ πολύ για την ανάγνωση, το περιγράφεις πολύ καλύτερα από μενα στη φράση σου «μελαγχολική γοητεία», είναι ότι πιο ακριβές νομίζω πως. Να είμαστε καλά και καλό υπόλοιπο καλοκαιριού!:)

Είναι τραγικό να στερείς απο ένα έθνος την ταυτότητα του.....
Άξιζε η επιμονή για να πας λοιπόν, και εύχομαι με το καλό να πραγματοποιήσεις τα επόμενα ταξίδια που επιθυμείς! Καλή συνέχεια :)
Πόσο εύστοχες οι παρατηρησεις σου όπως πάντα!
Είναι εύκολα αντιληπτό (δυστυχώς) ότι κατάλοιπα όλης αυτής της κυριαρχίας που περιγράφεις υπάρχουν έως σήμερα.
Σ' ευχαριστώ πολύ, καλό καλοκαίρι και σε σένα με πολλά νέα ταξίδια. :)
 

Εκπομπές Travelstories

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Booking.com

Ενεργά Μέλη

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
33.413
Μηνύματα
891.083
Μέλη
39.065
Νεότερο μέλος
Ina_g_travel

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom