1. Η αναδρομή στο παρελθόν συνεχίζεται! Ψηφίστε την Ταξιδιωτική Ιστορία του μήνα για τους μήνες Ιανουάριο - Απρίλιο 2016! Κάντε κλικ εδώ!
Απόκρυψη ανακοίνωσης
Με την πλοήγησή σας στο Travelstories.gr αποδέχεστε τη χρήστη cookies που ενισχύουν την εμπειρία χρήσης. -- ΟΚ --

Βέλγιο Ολλανδία Τρένων Ιστορία … σε Βέλγιο και Ολλανδία

Συζήτηση στο φόρουμ 'Ταξιδιωτικές Ιστορίες - Ευρώπη' που ξεκίνησε από το μέλος Grerena, στις 20 Ιανουαρίου 2017.

  1. Grerena

    Grerena Member

    Μηνύματα:
    610
    Likes:
    5.213
    Επόμενο Ταξίδι:
    ;;;;;
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ιορδανία και Μεξικό
    Αφορμή για αυτό το ταξίδι ήταν ένα τετραήμερο με άδεια και αργία Πρωτομαγιάς. Είχα τέσσερις ολόκληρες μέρες για να πάω κάπου, αλλά που; Για ποιόν προορισμό έβρισκα φθηνό αεροπορικό εισιτήριο; Βρήκα για Βρυξέλλες. Δεν με τρελαίνουν, αλλά μέσα σε τετραήμερο με αργία ήταν δύσκολο να βρω κάποιον άλλο προορισμό οικονομικότερο από αυτούς που έχω πιο πάνω (από τις Βρυξέλλες) στη λίστα μου.
    Αλλά τι θα μπορούσαμε να κάνουμε στις Βρυξέλλες 4 ολόκληρες ημέρες; Μήπως είναι πολλές 4 ημέρες για μία πόλη σαν τις Βρυξέλλες; Μήπως να πάμε εκεί και να νοικιάσουμε αυτοκίνητο και να γυρίσουμε το Βέλγιο; Αυτή ήταν η αρχική μου σκέψη. Κακή ιδέα για αυτή τη χώρα. Το Βέλγιο και η Ολλανδία δεν είναι χώρες φιλικές προς το αυτοκίνητο (ειδικά μέσα στις πόλεις), αλλά αντίθετα είναι πολύ φιλικές με τα τρένα και τα ποδήλατα.
    Έτσι πραγματοποιήσαμε ένα ταξίδι με τρένα σε Βέλγιο και Ολλανδία. Μικρές πόλεις σε κοντινή απόσταση μεταξύ τους και με πυκνό σιδηροδρομικό δίκτυο να τις συνδέει. Η χαρά του τρένου.

    Μέσα σε τέσσερις ημέρες πήγαμε σε 8 πόλεις, 4 του Βελγίου (Βρυξέλλες, Γάνδη, Μπριζ, Αμβέρσα) και 4 της Ολλανδίας (Χάγη, Leiden, Haarlem, Ουτρέχτη). Σε κάποιες διανυκτερεύσαμε. Οι άλλες αποτέλεσαν ενδιάμεσους σταθμούς, με τα πράγματά μας «παρκαρισμένα» σε lock rooms, προκειμένου να ξεναγηθούμε με την ησυχία μας. Μικροαπρόοπτα είχαμε όπως κάθε ταξίδι (απρογραμμάτιστο ή μη) οφείλει να έχει.

    1η ημέρα (Βρυξέλλες – Γάνδη – Μπριζ)
    Φτάσαμε Βρυξέλλες πρωί Πέμπτης. Από το αεροδρόμιο πήραμε το τρένο, το οποίο φτάνει Βρυξέλλες και συνεχίζει προς Γάνδη και Μπριζ. Εμείς συνεχίσαμε (τις Βρυξέλλες θα τις βλέπαμε στο γυρισμό) και πρώτη μας στάση ήταν η Γάνδη. Φτάνοντας στο σταθμό κλειδώνουμε τις βαλίτσες μας σε ντουλαπάκια φύλαξης και ξεκινάμε τη βόλτα μας. Η πρώτη μας εικόνα μόλις βγήκαμε από το σταθμό ήταν μια τεράστια πλατεία με παρκαρισμένα χιλιάδες ποδήλατα. Αυτήν την εικόνα θα την βλέπαμε πολύ συχνά τις επόμενες ημέρες. Με τραμ κατεβήκαμε στην πόλη. Απόσταση 10 λεπτών. Η Γάνδη είναι μια κούκλα πόλη. Καθόλου κυκλοφοριακό, όμορφα σπίτια, χαλαροί άνθρωποι στο δρόμο, γεμάτο πάρκα και πλατείες.
    Κατευθυνθήκαμε μέχρι το κέντρο φτάνοντας στον καθεδρικό της πόλης, προκειμένου να δούμε το περίφημο πολύπτυχο των αδερφών Jan & Hubert Van Eyck, που εκτίθεται σε ειδική αίθουσα. Η είσοδος στην εκκλησία είναι δωρεάν, αλλά για όποιον θέλει να δει το πολύπτυχο πλήρωνε 3€ για να περάσει σε μία σχετικά σκοτεινή αίθουσα να το θαυμάσει. Εμείς πήγαμε και το θαυμάσαμε.
    Οι Βέλγοι αισθάνονται πολύ περήφανοι για το έργο αυτό, γιατί πρόκειται για ένα σύμβολο της βορειο-ευρωπαϊκής αναγέννησης. Κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο το είχαν κλέψει οι Γερμανοί μαζί με πολλά άλλα, αλλά μετά τον πόλεμο οι σύμμαχοι κατάφεραν να το πάρουν πίσω. Αυτό ακριβώς το θέμα περιγράφει και η ταινία «Μνημείων Άνδρες» με τον G. Clooney και τον Matt Damon. Συγκεκριμένα περιγράφει την προσπάθεια μιας επίλεκτης ομάδας των Συμμάχων να διασώσουν τα κλεμμένα καλλιτεχνικά αριστουργήματα πριν τα καταστρέψει ο Χίτλερ. Πολλά τα κατέστρεψε αλλά οι Van Eyck γλύτωσαν για να μπορούμε εμείς σήμερα να τους θαυμάζουμε.
    Βγαίνοντας από την εκκλησία καθίσαμε σε ένα γραφικότατο καφέ της πλατείας. Αφού χαλαρώσαμε αρκετά πήραμε το δρόμο του γυρισμού. Φτάνουμε στο σταθμό, πήραμε τα πράγματά μας από τα lock rooms και βγάλαμε εισιτήριο για τον επόμενο σταθμό μας, την Μπριζ.

    Εδώ θα κάνω μία παρένθεση για να πω ότι: γενικά η συγκοινωνία με τα τρένα ήταν πάρα πολύ εύκολη. Όποτε και να πήγαινες σε οποιονδήποτε σταθμό, είχε πάντα τρένο, για όποιον προορισμό ήθελες με αναχώρηση μέσα στα επόμενα 10 λεπτά έως μισή ώρα το πολύ. Οι «νεκροί χρόνοι» που λέω και εγώ, που τόσο με κάνουν στα ταξίδια μου να πέφτω έξω στον χρονικό προϋπολογισμό μου και να χάνω αρκετά από αυτά που είχα προγραμματίσει να δω, εδώ δεν υπήρχαν!

    Μισή ώρα μετά βρισκόμασταν στην Μπριζ. Η Μπριζ είναι παραμυθένια. Μία πόλη χτισμένη πάνω στο νερό. Η Βενετία του βορρά (Μία από τις Βενετίες δηλαδή, γιατί τον τίτλο τον διεκδικούν και η Στοκχόλμη και το Άμστερνταμ!!). Η διαφορά όμως εδώ είναι ότι πρόκειται για μία μεσαιωνική πόλη χτισμένη πάνω στα κανάλια και δεν έχει τις ορδές τουριστών που έχει η Βενετία.

    Η Brugge ήταν μια εύρωστη πόλη και σπουδαίο εμπορικό λιμάνι μέχρι και το 1500. Αργότερα, το κανάλι Zwin γέμισε λάσπη και έκλεισε, με αποτέλεσμα να χάσει η πόλη την ευμάρειά της και να οδηγηθεί σε πτώχευση. Αρχές όμως του 19ου αι. Βρετανοί και Γάλλοι τουρίστες που άρχισαν να έρχονται βοήθησαν στην ανάπτυξη του τουρισμού και μετά και την ανακατασκευή του λιμανιού της, οδηγήθηκε στην εκτόξευση του τουρισμού από τη δεκαετία του ’80 και μετά. Υπάρχουν κάποιοι που υποστηρίζουν ότι σε αυτή ακριβώς η «απραξία» της Brugge για 400 χρόνια περίπου οφείλεται και ο πολύ καλά διατηρημένος μεσαιωνικός της χαρακτήρας.

    Εγώ ξετρελάθηκα. Από το σταθμό του τρένου πήραμε λεωφορείο για το κέντρο της πόλης και από εκεί με τα πόδια μέχρι το ξενοδοχείο μας. Το ξενοδοχείο που είχα κλείσει λεγόταν der Bruge και ήταν πολύ κοντά στο κέντρο της πόλης. Όταν μάλιστα συνειδητοποίησα ότι το ξενοδοχείο μας ήταν χτισμένο πάνω σε κανάλι (στο κανάλι Gronerei) και ότι το δωμάτιό μας ήταν ισόγειο με παράθυρο δίπλα στο νερό τρελάθηκα. Και όλα αυτά με 85€ το βράδυ με πρωινό. Στη Βενετία κάτι αντίστοιχο θα κόστιζε πάνω από 250€.

    Αφήνουμε τα πράγματά μας και φεύγουμε άμεσα για το κέντρο της πόλης δηλ. σε 10 λεπτά ήμασταν στην κεντρική διασταύρωση των καναλιών. Ήταν ακόμα μέρα και μάλιστα ηλιόλουστη και η ιδέα μιας βαρκάδας στα κανάλια με ενθουσίαζε. Αυτό και κάναμε. Πήγαμε σε μία αποβάθρα για να πάρουμε ένα τουριστικό καραβάκι, στο οποίο μπήκαμε σχεδόν πρώτοι μέσα και μέσα σε λίγα λεπτά γέμισε και «μπαρκάραμε». Η βόλτα διήρκησε περίπου μία ώρα και ήταν υπέροχη. Γυρίσαμε όλη την Μπριζ με τη βάρκα. Η Μπριζ καλύπτεται όλη από κανάλια. Έχει μεγάλα και πολυσύχναστα κανάλια, αλλά και μικρά που περνούσαν από τις πίσω αυλές των σπιτιών. Είδαμε σπίτια που είχαν προβλήτες που αράζανε τις βάρκες τους. Μπορεί να είναι συνηθισμένο αυτό στις Κάτω Χώρες, γιατί οι περισσότερες πόλεις έχουν κανάλια, αλλά εδώ το αξιοπερίεργο ήταν ότι τα σπίτια των καναλιών ήταν μεσαιωνικά. Το νερό «γλύφει» τα σπίτια και τα κλαδιά των δέντρων βουτούν μέσα σ’ αυτό.
    Εδώ δεν μπορώ να μη θυμηθώ ότι κατά την βαρκάδα μας αυτή περάσαμε κάτω από ένα σπίτι που στο παράθυρό του οποίου καθόταν ένας σκύλος και ρέμβαζε το κανάλι και τους περαστικούς. Στην ίδια θέση τον είδαμε και κατά την επιστροφή μας. Οκ! Μέχρι εδώ τίποτα το περίεργο. Απλά χαριτωμένο. Όταν όμως γύρισα στην Ελλάδα είδα μια ταινία με τίτλο «Αποστολή στη Μπριζ» με τον Colin Farrell και τον Reif Fains. Ο ήρωας σε μια σκηνή έκανε βαρκάδα στα κανάλια και είδα πάλι το σκύλο στην ίδια θέση. Τώρα τι συμβαίνει δεν γνωρίζω. Ή ο σκύλος είναι καρφωμένος σε αυτή τη θέση ή ο Colin Farrell ήταν την ίδια εποχή με μένα στην Μπριζ και γύριζε την ταινία ή βλέπω πολλές ταινίες και φαντασιώνομαι πράγματα. Πάντως για του λόγου το αληθές φωτογραφία του σκύλου τράβηξα!

    Η αλήθεια είναι ότι πριν ή και μετά από κάθε ταξίδι εκτός από αυτά που διαβάζω για να ενημερωθώ για τα «πρέπει» των προορισμών που πάω, βλέπω και ταινίες που σχετίζονται με το κάθε μέρος που θα πάω. Είτε ταινίες που έχουν διαδραματιστεί εκεί ή ταινίες που υποτίθεται ότι έχουν διαδραματιστεί εκεί ή που περιγράφουν τη ζωή διάσημων κατοίκων, για να μπω στην «ατμόσφαιρα». Ασχολούμαι λοιπόν πολύ και με τα film locations σαν σινεφίλ που είμαι. (Με τις ταινίες του Δράκουλα είχα ζοριστεί λίγο, όταν είχα πάει στη Ρουμανία). Κλείνει η παρένθεση.

    Μετά την αποβίβασή μας, η βόλτα στα στενά ήταν απαραίτητη. Ήταν αργά το απόγευμα και οι μυρωδιές μας τρύπησαν τη μύτη και έτσι αποφασίσαμε να καθίσουμε για φαγητό. Τι παραδοσιακό έχει να φάμε; Στο Βέλγιο έχει μύδια. Μύδια αχνιστά, μύδια μπύρας, μύδια με κρασί, μύδια με σπανάκι, μύδια με ότι μπορείς να φανταστείς. Εγώ δεν είμαι πολύ οπαδός των μυδιών και γενικά όταν είμαι μακριά από το σπίτι μου αποφεύγω τα θαλασσινά μην τυχόν πάθω καμιά δηλητηρίαση και τρέχω. Αλλά εδώ ήταν τόσο καταιγιστική η παρουσία των μυδιών και είναι και το παραδοσιακό τους φαγητό, που έπρεπε να τα δοκιμάσω. Τελικά πήραμε μύδια με μπύρα. Τι να πω. Ήταν τα πιο ωραία μύδια που έχω φάει ποτέ. Γενικά ήταν από τα πιο ωραία γεύματα που έχω κάνει στο εξωτερικό.
    Μετά το γεύμα μας βολτάραμε πάλι μέσα στα στενά και δίπλα στα κανάλια. Δεν σε κουράζει αυτή η πόλη. Είναι η πρώτη φορά που δεν επισκέφτηκα πινακοθήκες (που τόσο μου αρέσουν) γιατί δεν ήθελα να χάσω χρόνο από τις εξωτερικές εικόνες αυτής της φανταστικής πόλης. Προχωρήσαμε προς την κεντρική πλατεία της Μπριζ, την Burg. Εκεί βρίσκεται το Δημαρχείο και η αγορά (Markt) και μια σειρά από πολύχρωμα σπίτια στη σειρά. Είχε πια νυχτώσει και το δέλεαρ της τηγανιτής πατάτας με μαγιονέζα από την καντίνα της πλατείας ήταν πολύ ισχυρό (που να χορτάσεις με μύδια). Άλλο παραδοσιακό έδεσμα (της Ολλανδίας νόμιζα) αλλά απ’ ότι φαίνεται και του Βελγίου. Γενικά σε αυτές τις δύο χώρες θα μπορούσα όταν έρχομαι να μην τρώω τίποτα άλλο, παρά μόνο πατάτες με μαγιονέζα….άντε και μύδια.
    Μετά από αυτή τη χορταστική μέρα γεμάτο εικόνες και γεύσεις πήγαμε στο μεσαιωνικό δωμάτιό μας δίπλα στο κανάλι και πέσαμε για ύπνο.

    O καθεδρικός της Γάνδης
    IMG_6247.JPG

    Χαλάρωμα έξω από τον καθεδρικό
    IMG_6216.JPG

    και ένας τυχαίος Rubens μέσα στον καθεδρικό
    IMG_6237.JPG

    Και ναι! εδώ είναι η Brugge!
    IMG_6253.JPG

    IMG_6256.JPG

    Το κανάλι Gronerei
    IMG_6259.JPG

    IMG_6265.JPG

    Εδώ είναι το ξενοδοχείο μας!
    IMG_6268.JPG

    IMG_6270.JPG

    Αυτή είναι η θέα από το δωμάτιό μας!
    IMG_6272.JPG

    Για του λόγου το αληθές: να ¨μαι στο παράθυρο. Γίνεται να μην ενθουσιαστώ;
    IMG_6279.JPG
    Αυτή είναι θέα από το παράθυρό μας.
    IMG_6286.JPG

    Και αυτή!
    IMG_6287.JPG

    Αυτή είναι η οπτική από ένα γεφύρι.
    IMG_6302.JPG

    Και αυτή από ένα άλλο.
    IMG_6304.JPG

    IMG_6320.JPG

    Εδώ έχει ξεκινήσει η βόλτα μας με τη βάρκα.
    IMG_6345.JPG

    Μα τι πόλη είναι αυτή!
    IMG_6346.JPG

    Μεσαιωνική ομορφιά.
    IMG_6348.JPG

    Δικαίως λέγεται η Βενετία του Βορρά!
    IMG_6349.JPG

    Να και ο σκύλος που ρεμβάζει. Εδώ τον συναντήσαμε όταν πηγαίναμε.
    IMG_6355.JPG

    Και εδώ όταν γυρνούσαμε! Μπορεί κανείς να τον δει και στην ταινία: Αποστολή στην Μπριζ. Στην ίδια θέση καθότανε και εκεί.
    IMG_6364.JPG

    IMG_6356.JPG
    Να και τα μύδια που αχνίζουν!
    IMG_6372.JPG

    Η αγορά Markt.
    IMG_6399.JPG

    Και το Δημαρχείο.
    IMG_6293.JPG
     

    Επισυναπτόμενα Αρχεία:

    #1

  2. Grerena

    Grerena Member

    Μηνύματα:
    610
    Likes:
    5.213
    Επόμενο Ταξίδι:
    ;;;;;
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ιορδανία και Μεξικό
    Συνεχίζω την ιστορία μου...

    2η ημέρα (Μπριζ – Αμβέρσα – Χάγη)
    Πρωινό ξύπνημα στην ηλιόλουστη Μπριζ. Το πρωινό του ξενοδοχείου ήταν πολύ καλό, μα πιο καλή ήταν η αίθουσα του πρωινού, που ήταν στο ισόγειο του ξενοδοχείου που με τις μεγάλες τζαμαρίες του είχαμε φοβερή ορατότητα στο κανάλι.
    Ξανά μία τελευταία βόλτα στη Μπριζ και μετά στο σταθμό για να βγάλουμε εισιτήρια για τον επόμενο προορισμό μας, που ήταν η Αμβέρσα.
    Το τρένο όμως θα «αργούσε». Θα έκανε μισή ώρα να έρθει! Αλλά εγώ πολύ θα ήθελα να αργούσε το τρένο πραγματικά, γιατί αυτός ο σταθμός τρένων πέραν του ότι ήταν πολύ ωραίος είχε και καταπληκτικό χώρο για καφέ-αναμονή. Έχω και μια αδυναμία στους σταθμούς των τρένων. Μάλλον φταίει η Αγκάθα Κρίστι που διάβαζα όταν ήμουν μικρή και με έχουν επηρεάσει οι περιγραφές της σχετικά με τα τρένα και τους σταθμούς που πρωταγωνιστούσαν στα έργα της. Τι να πω!
    Μα τι σταθμός ήταν αυτός! Ωραία ξύλινα έπιπλα σε διαφορετικά επίπεδα, φωτεινός, με ένα τεράστιο αντίκα ρολόι να κρέμεται από την οροφή. Πως είναι το κυλικείο στο Σταθμό Λαρίσης; Καμία σχέση. Επίσης και το σέρβις ήταν φοβερό. Αυτό το μισάωρο σίγουρα δεν ήταν από τους νεκρούς χρόνους, που τόσο προσπαθώ να αποφύγω στα ταξίδια μου. Αυτό ήταν ένα διάλλειμα για χαλάρωμα σε ένα υπέροχο καφέ στην Brugge, που πάντα θα θυμάμαι.

    IMG_6402.JPG

    Μετά από μία ώρα φτάσαμε Αμβέρσα. Πάλι τα πράγματά μας τα αφήσαμε σε ντουλαπάκια του σταθμού. Ε! τι να πω τώρα και για αυτόν τον σιδηροδρομικό σταθμό. Μοναδικός! Επιβλητικός! Απίστευτη αρχιτεκτονική. Το κτίριο είναι μουσειακό. Ένα must see από μόνος του. Χτίστηκε το 1895. Πρόκειται για ένα από τα καλύτερα δείγματα σιδηροδρομικής αρχιτεκτονικής. Το ύψος του κτιρίου φτάνει μέχρι τα 43μ. Ύψος που ήταν απαραίτητο κάποτε για τον ατμό των μηχανών.
    Εδώ δεν καθίσαμε όμως για καφέ γιατί είχαμε πολλά άλλα να δούμε. Μπορεί να καθίσουμε στο γυρισμό, αν «αργήσει» το τρένο κανένα μισάωρο. Μετά τις απαραίτητες φωτογραφίες του σταθμού βγήκαμε στην πόλη.

    IMG_6414.JPG

    IMG_6417.JPG

    Αυτή η πόλη ήταν σαφώς πιο μεγάλη από τις δύο προηγούμενες. Δεν θα μπορούσαμε να τη γυρίσουμε ούτε με τα πόδια, ούτε με καραβάκι αλλά ούτε με ποδήλατο που ήθελα πολύ. Αποφασίσαμε να πάρουμε το open bus. Τιμή 13€ το άτομο. Το λεωφορείο μας γύρισε σε όλη την πόλη περιφερειακά ενημερώνοντας μας για ότι βλέπαμε, μέσω των ακουστικών στα Αγγλικά και φτάνοντας στο κέντρο της πόλης κατεβήκαμε προκειμένου να κάνουμε και περιήγηση με τα πόδια.
    Κάναμε τα κλασικά, δηλ. κεντρική πλατεία με φωτογραφίες στο κεντρικό συντριβάνι, επίσκεψη στον καθεδρικό, ο οποίος (τι έκπληξη!) είχε μέσα αριστουργηματικούς πίνακες του Rubens, μπύρα σε διπλανή μπυραρία (που μου είχε συστήσει μια Βελγίδα γνωστή μου) την Elfde Gebod (που σημαίνει: ενδεκάτη εντολή), με την πολύ ιδιαίτερη και λίγο κιτς διακόσμηση αγαλμάτων και εικόνων αγίων, για να καταλήξουμε στο λιμάνι της Αμβέρσας, σε πάρκο δίπλα στο κάστρο της για πικ-νικ, μαζί με πολλούς ντόπιους.

    Ο καθεδρικός ναός της Παναγίας της Αμβέρσας
    IMG_6420.JPG

    Grote Markt
    IMG_6441.JPG

    Η μπυραρία Elfde Gebod
    IMG_6454.JPG

    Μία οπτική μέρους του μεγάλου λιμανιου της Αμβέρσας
    IMG_6423.JPG
    Το άγαλμα του Lange Wapper μπροστά από το Steen Castle του λιμανιου. Ο Lange Wapper ήταν ένας γίγαντας σύμφωνα με την φλαμανδική λαογραφία. IMG_6429.JPG Το παραλιακό πάρκο, μπροστα από το Steen Castle.

    IMG_6438.JPG

    Μετά το φαγητό και την απαραίτητη ξεκούραση στα παγκάκια του λιμανιού, για να ολοκληρωθεί η βόλτα μας έπρεπε να πάμε και μία βόλτα και στο εμπορικό κέντρο της πόλης να πάρουμε μια «μυρωδιά» και να επισκεφτούμε αν μπορούσαμε και το σπίτι του Rubens που ήταν εκεί. Πήραμε πάλι το open bus και φτάσαμε στον κεντρικό πεζόδρομο της πόλης. Το σπίτι μουσείο του Rubens τελικά ήταν κλειστό. Πήγαμε τη μοναδική μέρα του χρόνου που ήταν κλειστά. Ήταν πρωτομαγιά. Δεν πειράζει. Τουλάχιστον είδαμε τα έργα του στον καθεδρικό.

    IMG_6458.JPG

    Ξανά με το open bus επιστροφή στο σταθμό-μουσείο, πήραμε τα πράγματά μας από τα lock rooms, το τρένο δυστυχώς δεν άργησε και σε δέκα λεπτά πήραμε το τρένο για τον επόμενο προορισμό μας που ήταν η Χάγη, στην οποία θα διανυκτερεύαμε.

    Φτάσαμε στη Χάγη μετά από ταξίδι μιας ώρας. Εκεί είχαμε μια μικρή ταλαιπωρία. Και λέω μικρή γιατί στις μικρές πόλεις και οι ταλαιπωρίες είναι ανάλογες. Γι’ αυτό μου αρέσουν οι μικρές πόλεις. Είχα κλείσει ένα ξενοδοχείο λίγο περιφερειακά της πόλης και όχι στο κέντρο της, γιατί στο κέντρο ήταν αρκετά ακριβά. Επίσης είχα σκεφτεί ότι από τη Χάγη ενδεχομένως θα μπορούσαμε να νοικιάσουμε για μία ημέρα αυτοκίνητο για να πάμε στους κήπους Keukenhof, που δεν πήγαινε τρένο και αν το ξενοδοχείο ήταν περιφερειακά της πόλης θα ήταν πιο εύκολο το παρκάρισμα σε σχέση με το κέντρο.
    Το περιφερειακό ξενοδοχείο που είχα κλείσει ήταν περίπου 2 χιλιόμετρα μακριά από το κέντρο της πόλης. Μετά από 15 λεπτά διαδρομή με το λεωφορείο και λίγο περπάτημα (περάσαμε και μπροστά από το δικαστήριο της Χάγης) φτάσαμε στο ξενοδοχείο. Εκεί όμως ο receptionist μας ανακοίνωσε ψιλοχαριτολογώντας ότι έχει και καλά νέα και κακά νέα. Τα κακά νέα ήταν ότι δυστυχώς ήταν πλήρεις και δεν υπήρχε δωμάτιο για μας. Χωρίς κόμμα στο λόγο του (προφανώς για να μην προλάβω να πάθω τίποτα), στο καπάκι μας είπε ότι τα καλά νέα είναι ότι είχαν φροντίσει να μας κλείσουν δωμάτιο σε άλλο ξενοδοχείο το οποίο ήταν 2 χλμ. από εκεί.
    Τι να κάνουμε λοιπόν; Το αποδεχτήκαμε. Ήταν αργά, ήμασταν κουρασμένοι και ότι και να ήταν αυτό που μας είχαν κλείσει, τώρα θα μέναμε. Μας έστειλαν στο νέο ξενοδοχείο με ταξί παρακαλώ. Τελικά το νέο ξενοδοχείο ήταν στο κέντρο της πόλης, δίπλα στη λίμνη-κανάλι Hofvijver και στο Mauritshuis (δηλ. στα βασικά αξιοθέατα της πόλης), ήταν 4*, πολύ καλύτερο από αυτό που είχα κλείσει και ήταν το Mercure hotel. Για μια ακόμη φορά επιβεβαιώνεται το «ουδέν κακόν αμιγές καλού».
    Εγώ παρόλο που προς στιγμήν ανησύχησα (γιατί στα ταξίδια μας κυρίως εγώ είμαι υπεύθυνη για τα ξενοδοχεία που κλείνουμε…και μάλλον και για όλα τα άλλα), τελικά ήμουν πολύ ευχαριστημένη με την εξέλιξη. Τώρα έπρεπε να φρεσκαριστούμε σύντομα προκειμένου να προλάβουμε ένα νυχτερινό happening που θα γινόταν στις 10: 00 στην Madurodam.

    Αφού συνήλθαμε από το ευχάριστο σοκ και ξεκουραστήκαμε καμιά ώρα κατά τις 9:30 πήραμε το τραμ (Νο9) και φτάσαμε στη Madurodam. Η Madurodam ήταν ένας χώρος παρουσίασης όλης της Ολλανδίας σε μικρογραφίες. Γέφυρες, λιμάνια, κανάλια, πλατείες του Άμστερνταμ, το δικαστήριο της Χάγης που είχαμε δει και νωρίτερα και πολλά άλλα σε μικρογραφίες. Το ιδιαίτερο της βραδιάς ήταν ότι σε αυτόν τον χώρο γινόταν παρουσίαση της Ιστορίας της Ολλανδίας οπτικοακουστικά με μουσική, λέιζερ και video, τα οποία μέσα στη νύχτα ήταν πολύ εντυπωσιακή. Είδαμε και τις μινιατούρες βέβαια αλλά μέσα στα σκοτάδια. Το περίεργο ήταν ότι δεν πληρώσαμε κανένα εισιτήριο. Δεν ξέρω αν ήταν δωρεάν το θέαμα ή επειδή ήταν αργά ήταν ελεύθερη η είσοδος ή επειδή την ώρα που μπήκαμε έτυχε να μην είναι κάποιος στην είσοδο. Πάντως εμείς περάσαμε ευχάριστα.

    H είσοδος του πάρκου
    IMG_6460.JPG

    Τα παιχνιδίσματα με τα laiser. Προφανώς δεν μπορώ με τις φωτογταφίες να μεταφέρω το αποτέλεσμα. Ακτίνες, κινούμενες εικόνες, ολογράμματα, μουσική που εξηγούσαν την ιστορία της Ολλανδίας. Τονίστηκε ιδιαίτερα η σχέση που έχει η χώρα με τη θάλασσα.
    IMG_6467.JPG

    Η Ολλανδία σε μικρογραφία...τη νύχτα.
    IMG_6471.JPG


    IMG_6473.JPG

    IMG_6479.JPG

    IMG_6484.JPG
    IMG_6489.JPG
    Το τραμ του γυρισμού άργησε να περάσει. Περιμέναμε περίπου μισή ώρα στην εξοχή. Ήταν έντεκα και η ώρα, δηλ. αργά, για τα δεδομένα της Χάγης και ήταν λίγο ερημιά. Φτάσαμε πεινασμένοι στη γειτονιά μας, αλλά επειδή ήταν κεντρικό σημείο βρήκαμε πρόχειρο φαγητό στο μοναδικό μαγαζί που ήταν ανοιχτό και φάγαμε για να στηλωθούμε λίγο. Και αυτή ήταν «γεμάτη» μέρα.
    Η ιστορία συνεχίζεται....συντόμως.
     
    #2
    escursione, Triplover, Pel and 13 others like this.
  3. Grerena

    Grerena Member

    Μηνύματα:
    610
    Likes:
    5.213
    Επόμενο Ταξίδι:
    ;;;;;
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ιορδανία και Μεξικό
    3η ημέρα (Χάγη - Haarlem – κήποι Keukenhof – Leiden)
    Την επόμενη ημέρα αφού φάγαμε ωραίο πρωινό στο «κυριλάτο» ξενοδοχείο μας καταστρώσαμε σχέδιο ημέρας. Έπρεπε οπωσδήποτε να πάμε στο Mauritshuis, την πινακοθήκη της Χάγης και να πάμε και στους κήπους Keukenhof.
    Η πινακοθήκη ήταν εύκολο αφού ήταν δίπλα στο ξενοδοχείο μας. Στους κήπους όμως δεν πήγαινε τρένο και θα έπρεπε να πάμε ή Leiden ή Haarlem με τρένο και από εκεί να συνεχίσουμε με λεωφορείο.

    Ξεκινήσαμε με την επίσκεψή μας στο Mauritshuis, όπου είδαμε πολύ Vermeer. Ύστερα από αυτή μου την επίσκεψη και ο Johannes Vermeer έγινε ένας από τους αγαπημένους μου ζωγράφους. Είχα προλάβει και είχα δει πριν το ταξίδι και την ταινία: «Το κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι» με τον Colin Firth στο ρόλο του Vermeer, όπου περιγράφει τη ζωή και την ψυχοσύνθεση του ζωγράφου και σε μεταφέρει αρκετά στην εποχή εκείνη της Ολλανδίας. Το κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι έπαιξε η Scarlett Johansson. Σε εκείνη την εποχή σε μετέφερε και η συγκεκριμένη πινακοθήκη με τους πίνακες του Vermeer, του Rembrandt, του Rubens, του Frans Hals και πολλών άλλων Φλαμανδών και Ολλανδών ζωγράφων. Εκτός από τον πίνακα «Το κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι» του Vermeer, άλλα ατού της πινακοθήκης είναι το «View of Delft» επίσης του Vermeer και η μεγάλων διαστάσεων ελαιογραφία του Rembrandt «The Anatomy Lesson of Dr Nicolaes Tulp» (To Μάθημα ανατομίας του Δρ. Τουλπ).

    Βγαίνοντας από την πινακοθήκη περιπλανηθήκαμε λίγο γύρω από το κτίριο Binnenhof και τη λίμνη Hofvijver, που είναι δίπλα. To Binnenhof είναι ένα γοτθικό κάστρο του 13ου αι. και αποτελεί την παλαιότερη Βουλή, που ακόμα λειτουργεί σαν Βουλή. Στο κτίριο αυτό επίσης είναι και το γραφείο του πρωθυπουργού. Βγάλαμε τις απαραίτητες φωτογραφίες, περπατήσαμε και λίγο στο κέντρο και στην αγορά τους και μετά φτάσαμε στο σταθμό και πήραμε το τρένο για Haarlem. Από εκεί με ενδιάμεση στάση τους κήπους, θα καταλήγαμε στο Leiden.

    Binnenhof
    IMG_6517.JPG
    H λίμνη Hofvijver
    IMG_6521.JPG
    Και τα τρία μαζί: λίμνη Hofvijver, Mauritshuis (κέντρο), Binnenhof (αριστερά)
    IMG_6531.JPG

    IMG_6534.JPG

    Ύστερα από μία ώρα φτάσαμε Haarlem. Το Haarlem είναι μία πόλη βόρεια και πολύ κοντά στο Amsterdam (που είχαμε πάει σε άλλο ταξίδι), πολύ νεανική και φοιτητική πόλη.

    Τη Γάνδη τη γυρίσαμε με τα πόδια, τη Μπριζ με βάρκα, την Αμβέρσα με open bus, τώρα ήρθε η ώρα του ποδήλατου. Έτσι, νοικιάσαμε ποδήλατο.

    Πήραμε τον κεντρικό δρόμο και οδηγούσαμε στην τύχη όπου πήγαινε ποδηλατόδρομος. Χωρίς να το καταλάβουμε βγήκαμε έξω από την πόλη, στην εξοχή. Είδαμε παραμυθένια σπιτάκια με κήπους και αυλές, πολλά από αυτά δίπλα σε κανάλια με τις βάρκες τους στο υγρό parking τους. Είδαμε πλωτά σπίτια και παραδοσιακούς Ολλανδικούς μύλους που είχαν μετατραπεί σε σπίτια. Ήταν Κυριακή και είδαμε μέχρι και οικογένειες να κάνουν βαρκάδες, αθλητές να προπονούνται στα κανάλια με τα κανό τους κ.α. Καθίσαμε δίπλα σε ένα κανάλι να κάνουμε το καθιερωμένο πικ-νικ μας. Ήταν τόσο ωραία που ξεχαστήκαμε για αρκετή ώρα. Γυρίσαμε στην κεντρική πλατεία, παρκάραμε τα «οχήματά» μας και καθίσαμε για ένα καφέ ανάμεσα σε εκατοντάδες φοιτητές που έκαναν το ίδιο. Έπρεπε όμως να φύγουμε γιατί το πρόγραμμα σήμερα είχε και τους κήπους Keukenhof.

    Ένας δρόμος του Haarlem
    IMG_6543.JPG

    Ένα μεγάλο κανάλι στο Haarlem
    IMG_6588.JPG

    Και ένα μικρό κανάλι στο Haarlem
    IMG_6594.JPG
    Ένα πλωτό σπίτι

    IMG_6546.JPG

    IMG_6547.JPG

    Ένα παραμυθένιο σπίτι IMG_6598.JPG
    IMG_6549.JPG

    IMG_6555.JPG

    IMG_6563.JPG
    IMG_6566.JPG

    IMG_6572.JPG

    IMG_6577.JPG

    Στο κέντρο του Haarlem IMG_6598.JPG


    Η συνέχεια με τους συναρπαστικούς κήπους Keukenhof...
     

    Επισυναπτόμενα Αρχεία:

    #3
    escursione, Triplover, Pel and 17 others like this.
  4. Grerena

    Grerena Member

    Μηνύματα:
    610
    Likes:
    5.213
    Επόμενο Ταξίδι:
    ;;;;;
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ιορδανία και Μεξικό
    Οι συγκινήσεις της ημέρας δεν τελείωσαν ακόμα.
    Επιστρέψαμε τα ποδήλατα και πήραμε λεωφορείο με προορισμό τους κήπους. Εδώ ήταν λίγο δύσκολη η μετάβασή μας. Ήταν απόγευμα και φοβόμουν ότι δεν θα προλάβουμε την είσοδο στους κήπους και το επόμενο λεωφορείο που έφευγε με προορισμό τους κήπους δεν έκανε στάση ακριβώς στην είσοδο, αλλά λίγο πιο μακριά και θα έπρεπε να περπατήσουμε. Έτσι και κάναμε. Το λεωφορείο μας άφησε σε ένα σημείο στο δρόμο, σε μια διασταύρωση για την πόλη Lisse και αφού περπατήσαμε για λίγο στην εθνική φτάσαμε 6:15 στην είσοδο των κήπων.
    Τα σημάδια όμως δεν ήταν καλά. Έβλεπα κόσμο να βγαίνει και όχι να μπαίνει. Φτάνω στα ταμεία αλλά δεν έβλεπα πουθενά υπάλληλο. Κάπου θέλω να ρωτήσω. Πού;
    Βρήκα έναν με κάτι σαν στολή (που μου έμοιαζε με φύλακα) και τον ρωτάω:
    -Από πού είναι η είσοδος;
    -Έκλεισε το πάρκο μαντάμ.
    -Έκλεισε;
    -Στις 6:00 κλείνουν τα ταμεία. Απλά μέχρι να βγει ο κόσμος το πάρκο παραμένει ανοιχτό έως τις 7:30.
    -Ωχ. Όχι.
    Δεν ξέρω τι ύφος πήρα εκείνη τη στιγμή. Πάντως ένιωσα μεγάλη απογοήτευση, που μάλλον φάνηκε. Εκεί που ήμουν έτοιμη να βάλω τα κλάματα ακούω τον «φύλακα» να με ρωτάει:
    -Και έρχεστε από μακριά για τους κήπους;
    Ώπα! Μου δίνει «πάτημα» για να τον παρακαλέσω να με αφήσει να περάσω;
    -Ναι, του λέω. Ερχόμαστε από πολύ μακριά. Για να δούμε τους κήπους. Και δεν τους προλάβαμε για ένα τέταρτο.
    Στο μυαλό μου ήρθαν οι ατάκες του Χατζηχρήστου προς τον Βέγγο (από την ταινία: «Ο Ηλίας του 16ου»)
    -«Και μήπως πεινάνε και τα παιδάκια σου»;
    -«Πεινάνε και τα παιδάκια μου».
    -«Μήπως είναι άρρωστη και η μανούλα σου»;
    -«Είναι άρρωστη και η μανούλα μου», απαντούσε ο Βέγγος.
    Εκεί που ήμουν έτοιμη να του πω αυτά και άλλα πολλά μου λέει:
    -Άντε μπορείτε να μπείτε, αλλά 7:30 θα είστε έξω.
    Έτσι, χωρίς εισιτήριο, χάρις «στον καλό αυτόν άνθρωπο» (που έλεγε και ο Βέγγος), μπήκαμε στους κήπους από ένα πλαϊνό πορτάκι που μας άνοιξε. Παραλίγο να τιμωρηθώ για την ανοργανωσιά μου αυτή τη φορά γιατί οι κήποι ήταν κάτι το εξαιρετικό και θα ήταν κρίμα αφού φτάσαμε μέχρι εδώ να τους χάναμε.
    Άσε που κατέρρευσε η άποψη που είχα για τους βόρειους λαούς ότι είναι τυπικοί, ακολουθούν τους νόμους κατά γράμμα και αντιπαθούν τους αυτοσχεδιασμούς. Να ήταν η εξαίρεση αυτός ο φύλακας; Να ήταν εξαίρεση και ο receptionist με το black humor του και τα καλά και κακά νέα του; Δεν ξέρω. Εγώ ξέρω ότι παραλίγο να χάσω αυτό το θέαμα που είδα αμέσως μετά.

    Είχαμε μία ώρα και ένα τέταρτο καιρό να περιπλανηθούμε, μέχρι τις 7:30 που θα έκλεινε το πάρκο. Ύστερα από την ομορφιά που αντίκρισα μέσα σε αυτούς τους κήπους, συνειδητοποίησα πόσο σημαντική είναι η καλή οργάνωση ενός ταξιδιού. Δεν θα ξανά άφηνα ποτέ στην τύχη τέτοια πράγματα.

    Σίγουρα δεν είχα ξαναδεί κάτι παρόμοιο, ούτε είχα φανταστεί. Ούτε ακόμα οι φωτογραφίες στο internet μπορούν να μεταφέρουν την ομορφιά αυτών των κήπων. Υπήρχε μια τεράστια ποικιλία πολύχρωμων λουλουδιών και κυρίαρχο λουλούδι βέβαια την τουλίπα. Με διάφορους συνδυασμούς χρωματιστών λουλουδιών δημιουργούνταν διάφορα σχέδια σε παρτέρια ανάμεσα σε λιμνούλες κανάλια, πλατειούλες, μονοπάτια. Η αλήθεια είναι ότι ήταν και ιδανική εποχή. Ήμασταν στην καρδιά της ανθοφορίας. 2 Μαίου επισκεφτήκαμε τους κήπους. Μέσα στη γιορτή της άνοιξης. Είδαμε και τη γνωστή μαύρη τουλίπα. Δηλ. την προσπάθεια των Ολλανδών να παράγουν ένα μαύρο άνθος που στην πραγματικότητα είναι μωβί. Αν και μωβί είναι ένα πολύ ασυνήθιστο και εντυπωσιακό λουλούδι.
    Μιάμισι ώρα που είχαμε καιρό να περιπλανηθούμε δεν έφτανε. Εδώ χρειάζεται για να το ευχαριστηθείς τουλάχιστον τέσσερις με πέντε ώρες. Μπορούσες να κάνεις βαρκάδα στα κανάλια (ακόμα και έξω από τους κήπους στις καλλιέργειες των λουλουδιών), να επισκεφτείς ένα μύλο-μουσείο, να χαθείς μέσα σε λαβύρινθο θάμνων ψάχνοντας την έξοδο, να περπατήσεις στο νερό (υπάρχουν σημεία οφθαλμαπάτη που ξεγελούν και νομίζει κάποιος ότι περπατάς πάνω του) και πολλά άλλα τα οποία απλά τα είδαμε, αλλά δεν τα γευτήκαμε όσο θα θέλαμε.

    Όσα και να πω θα είναι λίγα γι¨ αυτούς τους κήπους. Θα αφήσω τις φωτογραφίες να μιλήσουν.........

    IMG_6709.JPG

    IMG_6607.JPG

    IMG_6632.JPG

    IMG_6638.JPG

    IMG_6643.JPG

    IMG_6655.JPG

    IMG_6657.JPG

    IMG_6660.JPG

    IMG_6661.JPG

    IMG_6662.JPG

    IMG_6663.JPG

    IMG_6670.JPG

    IMG_6674.JPG

    IMG_6675.JPG

    IMG_6682.JPG

    IMG_6685.JPG

    IMG_6689.JPG

    IMG_6695.JPG

    IMG_6698.JPG

    IMG_6700.JPG

    Κατά τις οκτώ παρά πήραμε λεωφορείο με κατεύθυνση τη γειτονική πόλη Leiden, προκειμένου από εκεί να πάρουμε το τρένο για τη Χάγη. Φτάσαμε στο Leiden με εμένα έτοιμη να λιποθυμήσω από την κούραση. Ήθελα να πάω στο ξενοδοχείο μας μια ώρα αρχήτερα. Τέρμα για σήμερα. Είχα πάρει από το πρωί τρένο, ποδήλατο, λεωφορείο, είχα περπατήσει στην εθνική, είχα γυρίσει όλους τους τεράστιους κήπους, ξανά τρένο και δεν μπορούσα άλλο. Έλα που ο άνδρας μου επέμενε. Σου λέει είμαστε στο σταθμό του Leiden και δεν θα πάμε στην πόλη λίγο να την περπατήσουμε; Μικρή πόλη είναι. Φοιτητούπολη και αυτή.
    Πραγματικά το κέντρο της ήταν 5 λεπτά ακριβώς περπάτημα από το σταθμό του τρένου. Είδαμε και το μύλο του Rembrandt, δηλ. του πατέρα του Rembrandt και καθίσαμε για καφέ σε ένα κεντρικό σημείο που στην ουσία ήταν διασταύρωση 5-6 καναλιών. Ήταν πια σούρουπο και τα φώτα καθρεφτίζονταν στα νερά των καναλιών, από τα οποία ήσουν κυριολεκτικά περικυκλωμένος. Νομίζω ότι και αυτή η επίσκεψή μας ήταν μαγευτική. Και αυτό δεν θα ήθελα να το είχα χάσει.

    IMG_6712.JPG

    IMG_6715.JPG

    IMG_6721.JPG

    IMG_6722.JPG

    IMG_6725.JPG
    Το επόμενο τρένο πια ήταν μια εύκολη υπόθεση. Ο σταθμός ήταν πολύ κοντά καθώς και η Χάγη. Κοιμηθήκαμε εξαντλημένοι.
     
    #4
  5. Dina Z

    Dina Z Member

    Μηνύματα:
    1.145
    Likes:
    2.900
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ονειρεύομαι ... γενικώς!
    Εντάξει, Grerena έπαθα!
    Η διήγησή σου, για άλλη μια φορά, περιεκτική, ζωντανή, κατατοπιστική και ενδιαφέρουσα. Αλλά οι φωτογραφίες σου ..... με έχουν ταξιδέψει.:)
    Στη Brygge είχα πάει πριν από πολλά χρόνια και είχα εντυπωσιαστεί αλλά είναι σαν να την βλέπω πρώτη φορά μέσα από τη δική σου οπτική. :)
    Τι ωραία!!!
     
    #5
    Grerena likes this.
  6. Grerena

    Grerena Member

    Μηνύματα:
    610
    Likes:
    5.213
    Επόμενο Ταξίδι:
    ;;;;;
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ιορδανία και Μεξικό
    Σε ευχαριστώ πάρα μα πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια!
    Η αλήθεια είναι ότι είναι τόσο όμορφα αυτά τα μέρη που συνεπώς είναι και πολύ φωτογενή.
    Πάντως και εγώ από τη μεριά μου, προσπαθώ να καταγράψω εικόνες αλλά και συναισθήματα από τα ταξίδια μου ώστε όταν γεράσω και θα τα έχω ξεχάσει...να μπορώ να τα διαβάζω και έτσι να τα ξαναζώ από ξανά από την αρχή.;)
     
    #6
    LIMGIRL, mitnic and Dina Z like this.
  7. chris7

    chris7 Member

    Μηνύματα:
    2.114
    Likes:
    3.092
    Επόμενο Ταξίδι:
    Ντορτμουντ
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Καναδάς
    Όλες οι περιοχές που μας διηγήθηκες πανέμορφες αλλά ειδικά οι κήποι είναι φανταστικοί.
    Οι φωτογραφίες υπέροχες.
     
    #7
    Grerena likes this.
  8. Grerena

    Grerena Member

    Μηνύματα:
    610
    Likes:
    5.213
    Επόμενο Ταξίδι:
    ;;;;;
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ιορδανία και Μεξικό
    4η ημέρα (Scheveningen-Ουτρέχτη-Βρυξέλλες)
    Την τέταρτη ημέρα δυστυχώς ο καιρός χάλασε. Αν κρατούσε η καλοκαιρία άλλη μία ημέρα πιθανότατα να τολμούσα να κάνω μπάνιο στην παραλία της Χάγης, τη Scheveningen. H Scheveningen απείχε μόλις 3km από τη Χάγη και είναι γνωστό παραθεριστικό θέρετρο της περιοχής. Φορέσαμε λοιπόν και εμείς τα πιο βαριά ρούχα που είχαμε φέρει στο ταξίδι μας, πήραμε το τραμ και πήγαμε στην παραλία.
    Η Scheveningen έχει ένα κοσμοπολίτικο αέρα. Πολύ από αυτόν τον αέρα της τον προσδίδει το τεράστιο ξενοδοχείο που δεσπόζει στο κέντρο της μεγάλης του παραλίας. Πρόκειται για το Grand Hotel Amrath Kurhaus. Χτίστηκε το 1984 από Γερμανό αρχιτέκτονα και μέχρι το 1960 φιλοξενούσε βασιλείς και αρχηγούς κρατών. Αργότερα κινδύνεψε με ερείπωση, αλλά στο τέλος ανακαινίστηκε και τώρα κοσμεί την παραλία αυτή της Χάγης. Σαν θέρετρο που είναι έχει και πολλά μαγαζιά και μπαρ καθώς μία μεγάλη (και άσχημη κατά τη γνώμη μου) προβλήτα από σίδερο και τζάμι να εισχωρεί βαθιά μέσα στη θάλασσα.
    Κάναμε μια βόλτα στην προβλήτα, από την οποία είχαμε μια ωραία οπτική άποψη της πραγματικά μεγάλης παραλίας, ψωνίζοντας παράλληλα και κάποια σουβενίρ. Κάναμε και μια βόλτα στη μεγάλη και φαρδιά αμμουδιά, χαζεύοντας τους γλάρους, αλλά και μια τεραστίων διαστάσεων καστροπολιτεία που είχαν φτιάξει κάποιοι στην άμμο.

    IMG_6739.JPG

    IMG_6742.JPG

    IMG_6744.JPG

    IMG_6745.JPG

    IMG_6748.JPG

    IMG_6749.JPG
    Πολύ μελαγχολικό τοπίο.
    Ειδικά αυτή με το παιδάκι...
    IMG_6753.JPG
    Το μεγαλοπρεπές Grand Hotel Amrath Kurhaus
    IMG_6752.JPG
    Ύστερα από αυτή τη δίωρη περίπου βόλτα γυρίσαμε στο ξενοδοχείο μας, πήραμε τα πράγματά μας και πήραμε το επόμενο τρένο για την Ουτρέχτη. Στο μεταξύ ο καιρός είχε φτιάξει λίγο. Βγήκε ο ήλιος και γλύκανε λίγο. Φτάνοντας στην Ουτρέχτη αφήσαμε πάλι τα πράγματά μας σε lock rooms στο σταθμό και ξεκινήσαμε πάλι τη βόλτα μας πεζοί αυτή τη φορά.

    Η Ουτρέχτη είναι μια επίσης κούκλα πόλη. Μάλλον, η μία πόλη είναι καλύτερη από την άλλη σε Ολλανδία και Βέλγιο. Το χαρακτηριστικό της όμως που τη διαφοροποιεί λίγο από τις άλλες πόλεις, που διαρρέονται από κανάλια είναι ότι εδώ κατά μήκος των καναλιών υπάρχουν αποβάθρες - πεζοδρόμια, στις οποίες μπορείς να περπατήσεις και να είσαι σε άμεση επαφή με το νερό. Αυτό συμβαίνει γιατί δίπλα στο νερό τα παλιά χρόνια οι έμποροι είχαν τις αποθήκες τους και ξεφόρτωναν τα προϊόντα τους με βάρκες κατ’ ευθείαν σε αυτές. Σήμερα οι αποθήκες αυτές έχουν μετατραπεί σε όμορφα καφέ και εστιατόρια.
    Σε ένα από αυτά καθίσαμε για καφέ. Μαζί με τον καφέ απολαύσαμε και «περαντζάδα». Το κανάλι δίπλα μας είχε φοβερή κίνηση. Το τι βάρκες, κανό, καίκια και πάπιες περάσανε από δίπλα μας δε λέγεται. Μετά τον καφέ κάναμε και μία χαλαρή βόλτα τρώγοντας πάλι τις γνωστές πατάτες με μαγιονέζα στο χέρι. Η πόλη είχε μεγάλη εμπορική κίνηση. Ίσως να ήταν η πιο «ζωηρή» από τις πόλεις που πήγαμε αυτό το τετραήμερο.

    IMG_6765.JPG

    IMG_6768.JPG

    IMG_6770.JPG

    IMG_6772.JPG

    IMG_6774.JPG

    IMG_6781.JPG
    Επίσης άλλο χαρακτηριστικό των καναλιών είναι τα πλατάνια.
    IMG_6789.JPG

    IMG_6790.JPG

    IMG_6792.JPG

    IMG_6793.JPG

    IMG_6814.JPG

    IMG_6815.JPG

    IMG_6816.JPG
    IMG_6832.JPG

    IMG_6819.JPG

    IMG_6820.JPG

    IMG_6829.JPG
    Έφτασε και η ώρα της αναχώρησης μας. Πήγαμε στο σταθμό να πάρουμε τα πράγματά μας και να συνεχίσουμε το ταξίδι μας. Και εκεί πάθαμε τη λαχτάρα.
    Ξεκλειδώνουμε το ντουλάπι που βάλαμε τη βαλίτσα μας και ω! τι έκπληξη! Η βαλίτσα δεν ήταν εκεί! Μείναμε αποσβολωμένοι. Για λίγη ώρα δεν μιλούσαμε, ούτε κινηθήκαμε ούτε καν σκεφτόμασταν. Πάει το ταξίδι μας. Μεγάλη ήττα. Μας κλέψανε; Μα το κλειδί μας έχει το ίδιο νούμερο με το ντουλάπι μας. Προφανώς και γι ‘αυτό και άνοιξε. Τι λέω! Μα δεν ξέρω τι να σκεφτώ. Διάρρηξη και μετά το κλείδωσαν πάλι; Μα εγώ το ξεκλείδωσα, δεν ήταν παραβιασμένο. Και ξαφνικά τι ιδέα μου ήρθε; Σχεδόν έκανα την κίνηση χωρίς να σκεφτώ. Άνοιξα το από κάτω ακριβώς ντουλάπι από το δικό μας που ήταν γυρτό και όχι κλειδωμένο. Και τι να δω μέσα; Τη βαλίτσα μας. Ναι! Ναι! Το μυστήριο λύθηκε. Είχαμε βάλει τη βαλίτσα στο κάτω ντουλάπι και είχαμε κλειδώσει το πάνω. Πανέξυπνο, ε;. Ο διαρρήκτης αν ήθελε να μας κλέψει θα άνοιγε το κλειδωμένο ντουλάπι και όχι το ξεκλείδωτο…….Τι ανακούφιση!
    Τέλος καλό όλα καλά. Το γεγονός αυτό νομίζω ότι για μεγάλο διάστημα το είχαμε ξεχάσει. Τώρα όμως που πέρασε λίγος καιρός, το ξεπέρασα (το σοκ και την ντροπή) και νομίζω ότι μπορώ να το γράψω και στο forum π.χ. σε μια στήλη του τύπου: «αστεία και παράξενα» ή «γκαντεμιές & τυχερά»;
    Σειρά είχαν οι Βρυξέλλες.....
     
    #8
    Last edited: 2 Ιουνίου 2017
    escursione, Triplover, Pel and 13 others like this.
  9. Dina Z

    Dina Z Member

    Μηνύματα:
    1.145
    Likes:
    2.900
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ονειρεύομαι ... γενικώς!
    Αυτά τα περιστατικά όταν έχουν αίσιο τέλος είναι πραγματικά αστεία.
    Γέλασα με το πάθημά σου γιατί μου θυμίζει αντίστοιχα δικά μου. :haha:

    Υπάρχει σχετικό θέμα αλλά δεν θυμάμαι ακριβώς τον τίτλο. Πρέπει να είναι "η μεγαλύτερη γκάφα που έχετε κάνει σε ταξίδι" ή κάπως έτσι. Θα το αναζητήσω.
     
    #9
    Grerena likes this.
  10. Arkoudou

    Arkoudou Member

    Μηνύματα:
    55
    Likes:
    69
    Επόμενο Ταξίδι:
    Βρυξέλλες-Μπρυζ-Γάνδη
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Νορβηγικα Φιορδ - Ν.Υόρκη
    Grerena μου έδωσες ιδέες για ένα ταξίδι που θέλω από καιρό να κάνω. Πολύ όμορφη η διήγησή σου, αλλά οι φωτογραφίες με τις ανθισμένες τουλίπες είναι πραγματικά υπεροχες!!! Αναμένουμε τη συνέχεια....
     
    #10
    Grerena likes this.
  11. Grerena

    Grerena Member

    Μηνύματα:
    610
    Likes:
    5.213
    Επόμενο Ταξίδι:
    ;;;;;
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ιορδανία και Μεξικό
    Από τέτοια περιστατικά είναι γεμάτη η ταξιδιωτική μου καριέρα. Όχι ότι κάνω πολλά ταξίδια, αλλά όταν πηγαίνω σε έναν προορισμό θέλω να πηγαίνω και σε όλα τα γύρω-γύρω του. Αυτό σημαίνει ότι έχω πολλές μετακινήσεις με αποσκευές και χωρίς.
    Μια φορά στο metro του Παρίσιού ξεχάσαμε ένα σακίδιο σε ένα βαγόνι και μετά από κάποιο χρόνο αναμονής στο σταθμό, όταν το τρένο ξαναπέρασε μπήκαμε στο βαγόνι και πήραμε το σακίδιό μας, όπου βρισκόταν εκεί που το αφήσαμε. Πάλι αίσιο τέλος.
    Συμφωνώ λοιπόν ότι αυτά τα περιστατικά όταν τελειώνουν έτσι, είναι αστεία και μετά χαίρεσαι να τα διηγείσαι.
     
    #11
    Last edited: 3 Ιουνίου 2018
    escursione and Dina Z like this.
  12. Grerena

    Grerena Member

    Μηνύματα:
    610
    Likes:
    5.213
    Επόμενο Ταξίδι:
    ;;;;;
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ιορδανία και Μεξικό
    Πράγματι οι κήποι είναι το κάτι άλλο. Μόνο να επιλέξεις προσεκτικά τις ημερομηνίες του ταξιδιού σου, γιατί οι κήποι είναι ανοιχτοί μόνο την Άνοιξη και για λίγο. Ενημερώσου από το oficial site των κήπων.
     
    #12
    Arkoudou likes this.