΄Εχω επισκεφθεί την Κρήτη πάνω από 10 φορές. Μ΄αρέσει πάρα πολύ και το Λασίθι, καμμία αντίρρηση, απλά έπρεπε να ψηφίσουμε κάποιον από τους 4 νομούς, ψήφισα Ρέθυμνο γιατί από εκεί έχω τις καλύτερες αναμνήσεις.
λοιπόν δεν τα είχα σκεφθεί ποτέ τα στυλό! Μόνο τα μολυβάκια από το ΙΚΕΑ παίρνω, αλλά αυτά δεν είναι από ταξίδι βέβαια! ΄Ομως έχω "βουτήξει" φλυτζάνι από ξενοδοχείο και ποτήρι μπύρας από μπαρ, εκτός από τα πάμπολλα sous-verre. :cool:
Μιλάμε ότι βρήκες ΤΗ Θεραπεία κατά πάσας ίωσης! 2 χαπάκια, μπύρες, βότκες, φαγητό κι άλλες μπύρες! Κι όμως ναι! Το άλλο πρωί ήσουν περδίκι! Ψηλέ δεν παίζεσαι! Εμένα ομολογώ ότι θα με βρίσκανε ανάσκελα. Ξέρεις όμως τι λέω? Ούτε τα χαπάκια, ούτε το αλκοόλ, η επιθυμία και η ευτυχία του ταξιδιού...
τόσο μ΄άρεσε το κείμενό σου κι οι φωτογραφίες σου και τόσο μου έκανε εντύπωση ο ΄Ιππιος 🐴Ποσειδώνας που έψαξα στο ίντερνετ να βρω πληροφορίες. Εκτός ότι μας ψυχαγωγείς, μας μορφώνεις κιόλας! :clap:
Ωραία ιστορία κι ακόμα πιο ωραίες φωτογραφίες. ΄Ενα κάπως διαφορετικό Λονδίνο βέβαια απ΄αυτό που γνώρισα εγώ τα χρόνια 1973-1977. Υπήρχαν ελάχιστα μοντέρνα κτίρια τότε, με κυρίαρχο το Μπάρμπιγκαν. Δεν υπήρχαν τραπεζάκια έξω, η μπύρα ήταν ζεστή και η κουζίνα τους φρικτή. Το Πόρτομπέλλο και το...
Χα!χα! ακόμα γελάω! ωραίο αυτό που έκανες με τις φωτογραφίες να "κουνιούνται"! Το πως καταλαβαίνω την Ελληνίδα στο αεροδρόμιο, δε λέγεται. Ως φοιτήτρια στο Λονδίνο την πάλαι ποτέ δεκαετία του ΄70, όταν γύριζα Ελλάδα και το αεροπλάνο πλησίαζε το παλιό αεροδρόμιο του Ελληνικού, βάζανε και μουσική...
τι ωραία! ένα ταξίδι διαφορετικό και παγωμένο, με πολλές μπύρες! Επισκεφθήκατε καθόλου και το εσωτερικό των λουτρών? Στην ταινία Grand Budapest Hotel με τον Ρέιφ Φάινς υπάρχει μια μεγάλη σεκάνς και ξετρελάθηκα! Νομίζω όμως ότι ήταν τα Gelert Baths.
Τσβάιχ και Ισιγκούρο έχω διαβάσει, τους άλλους ομολογώ ότι δεν τους γνωρίζω -θα τους ψάξω όμως. Φοβάμαι ότι είμαι πιο πολύ των κλασσικών (εννοείται ότι συμπεριλαμβάνεται και ο Τσβάιχ). Τολστόι, Καζαντζάκης, Σεφέρης, Ντύρρενματ, Τζέην ΄Ωστιν, Σιμόν ντε Μπωβουάρ (οι 3 πρώτοι τόμοι της...
νομίζω δεν υπάρχουν καλύτερα βιβλία για παραλία και διακοπές από όλα τα βιβλία της ΄Αγκαθα Κρίστι (συμπεριλαμβανομένης και της αυτοβιογραφίας της που για μένα είναι και το καλύτερό της)
΄Ενα καταπληκτικό βιβλίο "Το Σύνδρομο της Περσεφόνης" του Γιώργου Κώνστα που έφυγε τόσο ξαφνικά από κοντά μας. ΄Ενα μυθιστόρημα που σε οδηγεί στα άδυτα της αρχαίας Ελευσίνας μέσα από μια πολύ πρωτότυπη ιστορία.
Για το νο 7.: δεν έχεις πέσει σε μποτιλιάρισμα παριζιάνικο πρωί-πρωί με τη δροσούλα να δεις καντήλια που ανεβοκατεβάζουν! ΄Ασε πια το απόγευμα όταν σχολάνε από τις δουλειές τους.
Στη Ρώμη είναι αδύνατον πια να ζήσουν οι κάτοικοί της, όπου φύγει-φύγει οι περισσότεροι (γνωρίζω προσωπικά αρκετούς)...