Ινδία Ινδονησία Μαλαισία Αγορές, λιμάνια, γύρω στων τρένων τους σταθμούς... Μοιάζουν αλλιώτικες οι πόλεις

[TsAnn]

Δελχί (δεύτερος γύρος)

Μετά από 14ω στο τρένο, αποφάσισα να κατέβουμε μια στάση πριν απ' αυτήν που έγραφε το εισιτήριο. Το Δελχί είναι τεράστιο και θα έκανε 3 στάσεις, οπότε διάλεξα μια βολική να τελειώσει το μαρτύριο.
Τις τελευταίες ώρες ήταν χάλια η μαμά της φίλης μου. Πονοκέφαλος και ξερατό.

Είχαμε κλείσει καμπίνα με 2 κουκέτες αυτή την φορά. Κοιμήθηκα αρκετά. Οι άλλοι, που δεν είναι συνηθισμένοι σε τέτοιες συνθήκες, ταλαιπωρήθηκαν.
Κατεβαίνουμε λοιπόν και καλώ ουμπερ. Η περιοχή μυρίζει μπαρούτι. Δεν μπορώ να την περιγράψω, αλλά δεν έμοιαζε και πολύ ασφαλής εκεί γύρω απ' τον σταθμό.

Το ταξί κάπου έχει σταματήσει αλλά γίνεται χαμός και δεν μπορώ να το εντοπίσω. Λέω στους άλλους να με περιμένουν και πάω να το βρω.
Το βρίσκω και αφού ξεφορτώνω μια τσάντα που κρατάω, λέω του οδηγού να με περιμένει εκεί ώσπου να φέρω τους άλλους.
Μα καλά, τι σκεφτόμουν όταν απομακρύνθηκα? Σκοτάδι, με απίστευτη κίνηση κι εγώ αποπροσανατολίζομαι φυσικά. Κάπου εδώ ένιωσα φόβο για τους άλλους κι άρχισα να φωνάζω τα ονόματά τους.
Λίγα μέτρα πιο κει ήταν, δεν είχαν κουνηθεί ευτυχώς και μ' άκουσαν.

Φτάνουμε στο γνώριμο ξενοδοχείο, τσεκάρουμε και πάμε προς τα δωμάτια.
Μας προτείνουν οι άνθρωποι εκεί να μας ετοιμάσουν κάτι να φάμε. Ζητάμε και πιστολάκι κι αναθαρρούμε. Επιτέλους! Μπάνιο, φαΐ, κρεβάτι!

Μετά από κάμποσα τηλέφωνα και το μάτι να κλείνει, τελικά ο φίλος μας μου λέει πως το πρωί θα έχει το πιστολάκι. Και γιατί δεν το λες εξ αρχής άνθρωπέ μου!
Να ένα κακό που εντόπισα στους Ινδούς. Πότε δεν λένε όχι, όλα τα μπορούν.
Πάνω που με πήρε ο ύπνος χτυπάει η πόρτα. 2 το πρωί μου το 'φερε

Στο πρωινό ήμασταν κι οι 4 υγιείς, κεφάτοι κι έτοιμοι για ακόμη μια εξερεύνηση της μεγαλούπολης. Βέβαια είναι Δευτέρα, με τα περισσότερα αξιοθέατα που θέλαμε να δούμε κλειστά αλλά δεν πτοούμαστε. Θα έχουμε άλλη μια μέρα στο τέλος του ταξιδιού.

Ξεκινάμε λοιπόν για τον τάφο του Χουμαγιούν που φαίνεται προσβάσιμος. Αμ δε! Μόνο τους κήπους μπορέσαμε να επισκεφτούμε. Ιδανική βόλτα να αποφύγεις την φασαρία της πόλης. Τσίμπησαμε και κάτι από μια καντίνα εκεί, και μόλις το κρύο άρχισε να γίνεται πιο έντονο, είπαμε να πάμε προς την αγορά των μπαχαρικών.

Το Δελχί έχει πολλά κι όμορφα πράγματα να δεις, αλλά μεγάλες οι αποστάσεις και δύσκολη η μετακίνηση.

Ουμπερ ξανά κι επειδή κατά λάθος πατάω άλλη διεύθυνση στην εφαρμογή, μας περνάει από γειτονιές που δεν έπαιζε να κατέβουμε. Το παίρνω χαμπάρι και ξαναεξηγώ στον οδηγό πού πάμε. Προς το κόκκινο οχυρό είναι αυτό που θέλουμε.

Ξανά αλλάζω την διαδρομή κι όταν είδα πως πλησιάζουμε, κατεβήκαμε να περπατησουμε λίγο και να γλιτώσουμε την κίνηση.

Θυμάμαι πως ήταν η ώρα που σουρούπωνε κι είχαν αρχίσει να βγαίνουν τα ποντίκια απ' τις τρύπες τους. Πάθαμε σόκ που τα βλέπαμε να κυκλοφορούν δίπλα σε ανθρώπους που κοιμούνταν στον δρόμο.

Συμπαθητική η αγορά για βόλτα, όμως σαν τα παζάρια στην Τζαϊπούρ δεν ξαναβρήκαμε.
Μόλις βρεθήκαμε σε κάποιο λασπώδες κομμάτι, κάναμε αναστροφή. Ούτε να περπατήσεις μπορούσες τελικά.

Πάντως σ' αυτόν τον δρόμο δοκίμασα καταπληκτική ψητή γλυκοπατάτα με λάιμ και κάποια μπαχαρικά. Και το καλύτερο λάσι με μάνγκο.

Επιστροφή νωρίς γιατί το τρένο μας προς Βαρανάσι αναχωρούσε στις 6πμ.

Για μένα ένα παιδικό όνειρο πλησίαζε. Το άφησα για το τέλος του ταξιδιού γιατί πίστευα πως θα είναι το πιο δυνατό κομμάτι.

 

Προηγούμενο Κεφάλαιο

• 1
• …

  Go to chapter

  Go
• 25
• 26
• 27
• 28
• 29
• …

  Go to chapter

  Go
• 33

Επόμενο Κεφάλαιο

First Προηγούμενη 27 of 33

Go to chapter

Go

Επόμενη Last

[TsAnn]

Προγραμματισμός

Δεν υπήρχε αυτήν την φορά κανένα ξεκάθαρο πλάνο στο κεφάλι μου. Εγώ Λατ. Αμερική ήθελα για φέτος

Κάτι όμως η προσφορά της Σκουτ πάλι, κάτι οι Pearl Jam που ήθελα διακαώς να δω, κάτι το Μπαλί που μου ξανακλεινε το μάτι, κλείνω το εισιτήριο της συναυλίας και το αεροπορικό Αθήνα - Μπαλί και για 3μερες μετά το Μπαλί - Σίδνεϊ.

Όχι ότι είναι αρκετές, αλλά έφταναν για αυτά που ήθελα.

Είχα αποφασίσει πως από κει και πέρα θα το άφηνα λίγο φλου. Αναλόγως του τελικού μπάτζετ θα πήγαινε. Είτε σε κάνα νησάκι του Ειρηνικού είτε περισσότερη Αυστραλία (πιο ρεαλιστικό), είτε στις τσαμπιλες της ΝΑ Ασίας πάλι (δεν μου πολύ άρεσε η ιδέα, αλλά οκ). Το πολύ πολύ, θα έκοβα μέρες.

Έλα όμως που ήρθε η κολλητή και μου λέει ρε, θα ήθελα να πάμε Ινδία Όνειρο ζωής κι αυτό, αλλά δύσκολο, το ήξερα και το φοβόμουν με όσα είχα ακούσει.

Δεν έχω και καμιά τρελή εμπειρία σε ταξίδια κι εκείνη ακόμα χειρότερα (σε εκτός Ευρώπης ένα Μπαλί) κι από οργάνωση 0.

Ψήθηκα άσχημα ωστόσο κι άρχισα να σκέφτομαι εναλλακτικές καθώς οι μέρες της Ινδίας ήταν συγκεκριμένες. 21δεκ. - 5ιαν.

Κάνοντας συνδυασμούς αεροπορικών κι ημερομηνιών (δεν υπήρχε περιθώριο τελευταίας στιγμής) κατέληξα στο εξής πλάνο: Σίδνεϊ - Λανγκαβι μέσω Σιγκαπούρης και Κουάλα Λουμπούρ - Δελχί.

Σιγά μην ήταν τόσο απλό. Σχεδόν μισό χρόνο με εισιτήρια ασχολιόμουν.
Η αλλαγή της Σκουτ στο εισιτήριο Σίδνεϊ - Λανγκαβι σε πολύωρη αναμονή στην Σιγκαπούρη, μου έδωσε την δυνατότητα να το μετακινήσω σε άλλη ημερομηνία ούτως ώστε να βάλω και την Μελβούρνη στο πλάνο.
Δυστυχώς, χωρίς να μπορώ να αλλάξω και το αεροδρόμιο επιβίβασης χωρίς έξτρα χρέωση, αποφάσισα πως αξίζει η ταλαιπωρία της αναχώρησης απ' την χώρα.
Που να 'ξερα σε τι έμπλεκα με αυτή την κίνηση.

Κλείνω και το αεροπορικό Μελβούρνη - Σίδνεϊ και καταλήγω σε 8ημ στην Αυστραλία.

 

[TsAnn]

Bali

19Νοε Ήρθε η μέρα που φτάνω σε αγαπημένα χώματα, χρώματα κι αρώματα. (Ήταν το πρώτο μου ταξίδι εκτός Ευρώπης 5 χρόνια πριν κι έχω αφήσει πολλές εκκρεμότητες)

Βρίσκω το ταξί που είχα ήδη κλείσει και πάω σε ένα χοστελ που έκλεισα στο Ουμπουντ.

Θυμάμαι πως κάποια γιορτή είχε εκείνη τη μέρα κι ανυπομονούσα να φτάσω για να βγω στους δρόμους. Η κούραση δεν υπήρχε.
Αποφάσισα να μην πάρω σιμ. Θα την έβγαζα με wifi το 3ημερο.
Όντως βγήκα αμέσως μόλις τακτοποιήθηκα στο δωμάτιο. Είχε νυχτώσει καλα, αλλά έπρεπε να βρω αρχικά οδηγό με μηχανάκι για την εκδρομή που ήθελα για την άλλη μερα και σίγουρα φαγητό.

Μετά από διάφορες προσφορές, βρήκα τελικώς το πρακτορείο που θα με εξυπηρετούσε την επομένη για τον Pura Besakih. Ήταν ανατολικά του Ουμπουντ, σε πολύ ωραία διαδρομή και το μηχανάκι θα μου γλίτωνε χρόνο. Δεν οδηγώ η ίδια, οπότε μου φάνηκε η πιο σωστή επιλογή.

Την προηγούμενη φορά, ο οδηγός που είχαμε κλείσει δεν μας πήγαινε εκεί για λόγους που δεν κατάλαβα ποτέ κι ήταν σοβαρό απωθημένο.

Ο οδηγός σούπερ. Τι ωραίοι άνθρωποι οι μπαλινεζοι!

Η διαδρομή περνούσε από χωριά μέσα στο πράσινο. Μας έπιασε και μια ψιλοβροχή, αλλά μόλις φτάσαμε σταμάτησε με αποτέλεσμα να απολαύσω το σκηνικό όπως έπρεπε. Κάπως συννεφιασμένο και μουντό, λίγο απόκοσμο. Μαγεία.
Με καθαρό καιρό φαίνεται πίσω απ' τον ναό και το βουνό Agung. Δεν με χάλασε που δεν το είδα.
Για την άλλη μέρα κανόνισα με τον οδηγό που με έφερε απ' το αεροδρόμιο να με πάει στον Uluwatu στο νότο με αυτοκίνητο γιατί παρά ήταν μακριά.
Εκεί ο καιρός ήταν πολύ ζεστος. Μου πρότεινε και κάποια άλλα σημεία, αλλά δεν με έψηναν οπότε κάναμε μια μικρή στάση σε κάποια παραλία στο Jimbaran μετά τον ναό. Ήταν λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα όπου έστρωναν τα τραπέζια στα διάφορα μαγαζιά της παραλίας. Καθόλου κόσμος ακόμη.

Την περπάτησα και μου άρεσε πάρα πολύ το κομμάτι που οι ψαράδες μάζευαν τα δίχτυα τους με τα ψάρια. Άλλοι έβαζαν τις βάρκες στην θάλασσα. Πολύ ήρεμα κι όμορφα.

Αυτή η τζουριτσα από Μπαλί ήταν αρκετή για να μου καρφιτσωθεί ένα ηλίθιο χαμόγελο.

22Νοε κι αναχώρηση το πρωί με απ' ευθείας πτήση προς Σίδνεϊ

 

[TsAnn]

 

[psilos3]

Εδώ παλεύουνε να μας κάτσει μια συναυλία στην Ευρώπη, εσύ την έκλεισες με περίσσεια ευκολία στην Αυστραλία;
Από μένα είναι ναι & ένα μεγάλο μπράβο, πόσο μάλλον όταν μιλάμε για Pearl Jam!

Ανυπομονώ για τη συνέχεια της ιστορίας.

 

[TsAnn]

Σίδνεϊ

22Νοε Φτάνω στο Σίδνεϊ με την jet star. Άνετα και σε περίπου 6ω.

Τρένο και στο χοστελ που ήταν κοντά στο darling harbour.
Φτάνω Παρασκευή κατά τις 10μμ στο darling harbour και δεν κυκλοφορούσε ψυχή. Τι στο καλό γίνεται εδώ αναρωτιέμαι. Μου έκανε εντύπωση αυτή η ησυχία.

Χωρίς δεδομένα στο κινητό, όχι πολύ εύκολα σε άγνωστη πόλη, αλλά η πόλη αυτή μου έδειξε με το καλησπέρα πόσο φιλόξενη και προσιτή είναι σε όλους.

Βρίσκω το χοστελ με την βοήθεια μιας κοπέλας που έμενε στην γειτονιά. Δεν ήταν πολύ εύκολο να βρεις την ακριβή τοποθεσία.

Όλα καλά λοιπόν και ξημερώνει η μέρα της συναυλίας. Από το πρωί ξεκίνησα με μια μεγάλη βόλτα προς την γέφυρα, την όπερα. Πόσο όμορφα είναι για περπάτημα σκεφτόμουν.

Κι αμέσως άρχισα τις συγκρίσεις με την Αθήνα. Δεν ωφελεί.

Τέλος πάντων, ο ήλιος έκαιγε, είχε πολύ ωραίο καιρό με όχι πολλή ζέστη. Ο,τι πρέπει για να καείς.

Χρησιμοποίησα και τα μέσα αρκετά γενικά, όπου με διευκόλυνε πάρα πολύ το γεγονός ότι αντί για εισιτήριο μπορούσες να χρησιμοποιείς την χρεωστική σου. Για την συγκεκριμένη μέρα δε και τους κατόχους εισιτηρίων, χρησιμοποιούσες το ηλ. εισιτήριο για να μπαινοβγαίνεις κι η χρέωση μηδενική.
Είχαν βάλει έξτρα τρένα για να διευκολύνεται ο κόσμος και γενικά είδα έναν σεβασμό προς τους πολίτες που εδώ δεν ξέρουμε καν ότι μπορεί να είναι κι έτσι η ζωή. Εύκολη.

Στους οδηγούς λεωφορείων όλοι χελοου και θενκ γιου φεύγοντας. Ευγενέστατοι άνθρωποι. Μου τη δίνει που μ' εντυπωσιάζει το φυσιολογικό.

Στο γήπεδο, όλοι άνετοι. Χωρίς μετρητά και κουβαληματα. Είχα την φωτ. μηχανή και μου κράτησαν την τσάντα επειδή δεν επιτρεπόταν. Την πήρα φεύγοντας.
Το λάιβ εξαιρετικό. Οι άνθρωποι πολύ φιλικοί κι ωραίοι.

Την άλλη μέρα πήγα με το λεωφορείο προς την Bondi beach. Πολύς κόσμος, Κυριακή και καλός καιρός, λογικό.

Και να ξαναπώ τι ωραία μονοπάτια για περπάτημα. Δίπλα στον ωκεανό. Καταπληκτική διαδρομή προς την Coogee beach. Εγώ τα παράτησα κάπου πριν το τέλος γιατί τα 'φτυσα και μόλις είδα την στάση του λεωφορείου, το είδα ως σημάδι .
Πίσω στην γειτονιά μου κι ευκαιρία να δοκιμάσω καγκουρο σκέφτηκα. Μην με βρίσετε.

Την επομένη κινήθηκα εκτός κέντρου. Σε μια γειτονιά κάπως πιο βιομηχανική. Με πολλά βιντατζ μαγαζια. Μου άρεσε. Φυσικά, δεν ήταν τόσο καθαρή και περιποιημένη, αλλά είχε το ενδιαφέρον της.
Την τελευταία μέρα επισκέφτηκα το μουσειο της Αυστραλίας όπου είχε μια συλλογή για το Περού. Αυτός ήταν ο λόγος να μπω, μην γελάτε. Ωραίο ήταν.

Πίσω στον σταθμό των τρένων, να παραλάβω τα πράγματα που έχω αφήσει στο storage και βραδινό τρένο για Μελβούρνη.

Στο τρένο είχε φαγητό, νόστιμο και οικονομικό για δεδομένα Αυστραλίας πάντα.

 

[TsAnn]

 

[Nikos1986]

Πολύ ετερόκλητοι προορισμοί και εικόνες σε αυτό το ταξίδι, με κερασάκι στην τούρτα και τη συναυλία!!!

Για την Αυστραλία θα συμφωνήσω, πολύ ευγενικός κόσμος και μέρη για μεγάλες βόλτες ακόμα και στο κέντρο.

Το Darling Harbor ήταν άδειο γιατί όλοι θα ήταν δίπλα στο Rocks και στη Cirqular Quay

(έφτασες μέχρι το νεκροταφείο, η Coogee είναι παραδίπλα)

Μου είχε κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση ότι εκεί είχα δει τηλεοράσεις στις στάσεις των λεωφορείων…

Πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία ξεκινάς, περιμένω κι εγώ τη συνέχεια!!!

 

[TsAnn]

Μελβούρνη

Φτάνω στην Μελβούρνη μετά από ένα σχετικά άνετο ταξίδι περίπου 12ω και με υποδέχεται βροχερή.
Τώρα όντως έφυγα απ' το Σίδνεϊ για να βρω αυτό?
Η πρώτη εντύπωση δεν ήταν η καλύτερη.

Βρίσκω να βγάλω την μυκι (κάρτα για τα μμμ) παίρνω το τραμ και φτάνω σε λίγα λεπτά στο χοστελ για τσεκ ιν.
Άφησα πράγματα και ξαναβγήκα. Πρώτες βόλτες προς τον ποταμό Yarra και στο κέντρο. Χαλαρά και με ψιλόβροχο.

Γύρισα νωρίς για μπάνιο κι ύπνο καθώς ο καιρός χειροτέρευε.
Κάτι οι εναλλαγές του καιρού, κάτι η ταλαιπωρία, άρχισα να μην νιώθω και πολύ καλά. Κι είχα ξεχάσει και τα ντεπον.

Η επομένη ξεκίνησε με Μπαν μι και λίγο ήλιο. Τα πάρκα ήταν το καλύτερο κομμάτι της πόλης. Επισκέφτηκα το μουσείο μετανάστευσης.
Chinatown, γειτονιές. Νόμιζα πως είχα δει πολυπολιτισμικές πόλεις. Ε, σε τέτοιο βαθμό δεν είχα.
Έκατσα και για μπίρες τούτο το βράδι. Πανάκριβες. Σ' αυτό το ταξίδι δεν ήταν πολύ εύκολο ολίγον αλκοόλ.

Το πρωί ξεκίνησα με το Victoria Market για πρωινό και λίγα δωράκια.
Κι αργότερα πήγα προς παραλίες.
Ωραίες δεν τις λες. Καλά, για μπάνιο ούτε θα το σκεφτόμουν, για βόλτα όμως ήταν όμορφα.
Brighton με τα όμορφα bathing boxes και St Kilda στην οποία έφαγα κι ωραιότατο ελληνικό σουβλάκι με συνοδεία μπίρας.

Καλά ήταν. Ώρα για άλλες εικόνες.

 

[TsAnn]

 

[varioAthens]

Μα τι απιστευτος συνδυασμος προορισμων! Πολυ χαιρομαι που αποφασισες να γραψεις ιστορια για ταξιδι σου... μηπως τωρα που ξεκινησες να σκεφτεις να γραψεις και για τις προηγουμενες ταξιδαρες σου?

 

[TsAnn]

Μα τι απιστευτος συνδυασμος προορισμων! Πολυ χαιρομαι που αποφασισες να γραψεις ιστορια για ταξιδι σου... μηπως τωρα που ξεκινησες να σκεφτεις να γραψεις και για τις προηγουμενες ταξιδαρες σου?

Ευχαριστώ πολύ!! Μια ιστορία έπρεπε να γραφτεί κι είπα να είναι αυτό το ψιλό ασύνδετο ταξίδι. Ολόκληρο φλουρί κέρδισα άλλωστε οπότε την χρωστούσα.
Για άλλη δεν ξέρω, δεν είμαι και πολύ καλή στο γράψιμο, αλλά θα το παλέψω