1. Η αναδρομή στο παρελθόν συνεχίζεται! Ψηφίστε την Ταξιδιωτική Ιστορία του μήνα για τους μήνες Ιανουάριο - Απρίλιο 2016! Κάντε κλικ εδώ!
Απόκρυψη ανακοίνωσης
Με την πλοήγησή σας στο Travelstories.gr αποδέχεστε τη χρήστη cookies που ενισχύουν την εμπειρία χρήσης. -- ΟΚ --

Ολλανδία Η τριλογία του Σεπτέμβρη (2016) - Δεύτερο μέρος. Στα κανάλια και στα μπαράκια του Άμστερνταμ.

Συζήτηση στο φόρουμ 'Ταξιδιωτικές Ιστορίες - Ευρώπη' που ξεκίνησε από το μέλος gelf, στις 20 Δεκεμβρίου 2016.

  1. Στα μουσεία, στα κανάλια και στα μπαράκια του Άμστερνταμ.

    Κεφάλαιο 1

    Εισαγωγή - Το ταξίδι του πηγαιμού.


    Ύστερα από έξι χρόνια και έξι μήνες βρέθηκα πάλι στο Άμστερνταμ. Μία από τις πολύ αγαπημένες μου πόλεις. Το ταξίδι στο Άμστερνταμ προέκυψε ένα μεσημέρι του Απρίλη όπου είμαστε σ’ ένα μπαρ, μ' ένα φίλο και συνταξιδιώτη μου σε αρκετά ταξίδια, πίνοντας τα ποτά μας. Τότε αυτός μου είπε ότι έχει βγάλει αεροπορικά εισιτήρια με Aegean προς Άμστερνταμ την Τετάρτη 21-09-2016 με επιστροφή από Ντίσελντορφ τη Δευτέρα 26-09-2016.
    Κοίταξα στο ημερολόγιό μου, το πρόγραμμά μου και είδα ότι την Κυριακή 18-09-2016 τα χαράματα (05.30) θα προσγειωνόμουν στο αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος από Δουβλίνο (η προτελευταία πτήση της Aegean για τη θερινή σαιζόν).
    Αν και το ταξίδι στο Άμστερνταμ και στη Βόρεια Ρηνανία - Βεστφαλία θα ήταν μόλις δύο ημέρες μετά το ταξίδι στο Δουβλίνο, έβγαλα αμέσως κι εγώ τα εισιτήρια. Το Άμστερνταμ είναι μια από τις αγαπημένες μου πόλεις.
    Βγάζοντας τα εισιτήρια, θυμήθηκα τις περιπέτειες του τελευταίου, μέχρι τότε, ταξιδιού στο Άμστερνταμ.
    Τότε (Μάρτης 2010) είχα κλείσει αεροπορικά εισιτήρια με Ολυμπιακή (υπήρχε τότε). Τα εισιτήρια, μου είχαν κοστίσει 240 ευρώ κατ άτομο και είχαν κλειστεί τέλος Ιανουαρίου με ημερομηνία αναχώρησης 11-03-2010 και με ημερομηνία επιστροφής 16-03-2010.
    Παράλληλα ύστερα από μερικές ημέρες είχα κλείσει δωμάτιο στο ξενοδοχείο NH Grand Hotel Krasnapolsky,


    1.JPG

    στο κέντρο του Άμστερνταμ (πλατεία Νταμ – απέναντι από το παλάτι) με ποσό 140 ευρώ την ημέρα. Όπως προανέφερα, τότε η ημερομηνία αναχώρησης του ταξιδιού ήταν η 11-03-2010 και ημέρα Πέμπτη. Όμως ευρισκόμενος σε ταξίδι – για δουλειές - στη βόρεια Ελλάδα στις αρχές της εβδομάδας που θα έφευγα, έμαθα ότι την Πέμπτη 11-03-2010 θα γινόταν μεγάλη απεργία. Τότε είχα αποφασίσει άμεσα να φύγω μια ημέρα πριν, με το σκεπτικό ότι η ημέρα μετά την απεργία θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολη.
    Αφού τακτοποιήθηκε αυτό το ζήτημα, έπρεπε να επιλυθεί και το τελευταίο. Η εύρεση ξενοδοχείου για την πρόσθετη διανυκτέρευση της Τετάρτης 10-03-2010. Στο ξενοδοχείο που είχα κλείσει για τις υπόλοιπες ημέρες (NH Grand
    Hotel Krasnapolsky) δεν υπήρχε διαθέσιμο δωμάτιο λόγω κάποιου συνεδρίου το οποίο γινόταν στο ξενοδοχείο. Έτσι αποφάσισα να κλείσω σε ένα γειτονικό ξενοδοχείο ώστε να μεταφερθούμε εύκολα και με τα πόδια. Ήταν ένα ξενοδοχείο που το είχα ως μία από τις κορυφαίες επιλογές μου και συγκεκριμένα ήταν το Hotel Die Port Van Kleve. Το ξενοδοχείο αυτό στεγάζεται σε ένα υπέροχο κτίριο, από τα πρώτα οινοποιεία του Άμστερνταμ, ενώ διαθέτει υπέροχο μπαρ-εστιατόριο με δύο αστέρια Μichelen.

    2.JPG
    Κλείνοντας τα εισιτήρια του πηγαιμού για Άμστερνταμ και επιστροφής από Ντίσελντορφ, θυμήθηκα την παλιά ιστορία του τελευταίου ταξιδιού μου στο Άμστερνταμ, με τις απεργίες και χαμογέλασα ειρωνικά. Σκέφτηκα ότι τώρα δεν γίνονται απεργίες. Μάλλον, τώρα, έχουν λυθεί όλα τα προβλήματα!

    Ολοκληρώνοντας το flashback, με τις περιπέτειες του προηγούμενου ταξιδιού στο Άμστερνταμ επανέρχομαι στην ιστορία του πρόσφατου ταξιδιού (Σεπτέμβρης 2016).
    Αφού λοιπόν από την άνοιξη έκλεισα τα αεροπορικά εισιτήρια, κατά τα μέσα του καλοκαιριού προσπάθησα να κλείσω και τα ξενοδοχεία. Όμως το ταξίδι ήταν για το μήνα Σεπτέμβρη. Και όπως είναι γνωστό ο μήνας αυτός, είναι μήνας αιχμής για τη βόρεια και κεντρική Ευρώπη. Ψάχνοντας για ξενοδοχείο στο Άμστερνταμ, έλεγξα πρώτα τα γνωστά μου ξενοδοχεία, δηλαδή το NH Grand Hotel Krasnapolsky και το Hotel Die Port Van Kleve. Και για τα δύο ξενοδοχεία, οι τιμές ήταν υψηλές και υπερδιπλάσιες με αυτές που είχα πληρώσει πριν από έξι χρόνια και μερικούς μήνες. Συνειδητοποίησα γρήγορα, ότι πρέπει ν' αφήσω στην άκρη τη χλιδή του NH Grand Hotel Krasnapolsky, ένα μεγάλο ατού του οποίου είναι η καταπληκτική αίθουσα πρωινού

    3.JPG

    και την ατμόσφαιρα του Hotel Die Port Van Kleve και να συμβιβαστώ με άλλα ξενοδοχεία. Τελικά αποφάσισα να κάνω κράτηση στο Hotel ibis Styles Amsterdam Central Station,

    4.JPG

    επιλογή η οποία ήταν επιτυχής, λόγω θέσης και λόγω στυλ του ξενοδοχείου. Αντίθετα οι συνταξιδιώτες μου στάθηκαν άτυχοι, αφού είχαν επιλέξει άλλο ξενοδοχείο επί της οδού Damrak και το πρώτο βράδυ, τους έφαγαν οι κοριοί.
    Αφού είχα κλείσει αεροπορικά εισιτήρια και ξενοδοχεία για περιοχές τις οποίες είχα επισκεφτεί, επικεντρώθηκα στο ταξίδι μου στο Δουβλίνο.

    Επέστρεψα από το Δουβλίνο το πρωί της Κυριακής 18-09-2016.
    Οι δύο ημέρες που έμεινα σπίτι, μου φάνηκαν και αυτές ως διακοπές. Αναδιοργανώθηκα, ταξινόμησα τις φωτογραφίες από την Ιρλανδία, έκανα τα μπάνια μου στη θάλασσα,

    5.JPG

    έφαγα το ψαράκι "άρτι αφιχθέν εκ θαλάσσης",

    6.jpg

    για αποτοξίνωση από τα Guinness Beef Stew τα οποία έτρωγα, σχεδόν, κάθε ημέρα στην Ιρλανδία, με έπαθλο στον εαυτό μου κάποια ποτήρια malt Irish whiskey

    7.JPG

    Έτσι έφτασε άμεσα η 21η Σεπτεμβρίου 2016, όπου κατά τις 5 το πρωί ξεκίνησα από το σπίτι μου και πριν από τις 07.00 πμ είχα φτάσει στο πάρκινγκ του αεροδρομίου Ελ. Βενιζέλος. Όπως κάθε ταξίδι μου, έτσι κι αυτό, ξεκίνησε από ένα 2ωρο οδικό ταξίδι προς το αεροδρόμιο και από το lounge του αεροδρομίου, το οποίο στη συγκεκριμένη περίπτωση, λόγω καπνιζόντων στην παρέα, ήταν το lounge της Aegean. Μπήκα στο αεροπλάνο, η πτήση ήταν ομαλή και φτάνοντας κοντά στο αεροδρόμιο του Άμστερνταμ συνειδητοποίησα ακόμα μια φορά ότι η ονομασία "Κάτω Χώρες" είναι ιδιαίτερα εύστοχη.

    8.JPG

    9.JPG

    10.JPG

    Όταν προσγειώθηκε το αεροπλάνο πήραμε ταξί, φτάσαμε στο κέντρο και πήγαμε στα ξενοδοχεία μας. Έκανα check-in. Το δωμάτιο που μου έδωσαν δεν μου άρεσε. Ήταν εσωτερικό και σε συνδυασμό με το ότι τα δωμάτια των ibis Styles είναι μικρά, μου δημιούργησε κακή διάθεση. Κατεβαίνω στη ρεσεψιόν και μου άλλαξαν το δωμάτιο αμέσως. Μου έδωσαν δωμάτιο στον τρίτο όροφο με θέα, προς τη Βασιλική του Αγίου Νικολάου, κατασκευασμένη μεταξύ των ετών 1884 έως 1887,

    11.JPG

    αλλά και στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό του Άμστερνταμ, για την κατασκευή του οποίου, απαιτήθηκε η δημιουργία τριών τεχνητών νησιών, θεμελιωμένων επί 8.600 ξύλινων πασσάλων.

    12.JPG

    Αφού τακτοποιήθηκα στο δωμάτιο, με άριστη πλέον διάθεση, βγήκα έξω και συνάντησα τους υπόλοιπους της παρέας. Το Άμστερνταμ το γνωρίζω άριστα. Έχω πάει πολλές φορές. Είναι από τις αγαπημένες μου πόλεις και αυτό γιατί συνδυάζει άριστα υγρό στοιχείο, τέχνη και μπαρ. Βγαίνοντας από το ξενοδοχείο και αφού βρέθηκα με τους άλλους φίλους μου που είχαν εγκατασταθεί σε άλλο ξενοδοχείο, προχωρήσαμε από τον πεζόδρομο Nieuwendijk,

    13.JPG

    στην κεντρική οδό Damrak

    14.JPG

    και φτάσαμε στην πλατεία Dam.

    15.JPG

    Ο άμεσος στόχος ήταν ένας. Να πάμε στο Rijksmuseum. Είχαμε βγάλει εισιτήρια, ηλεκτρονικά, όπου είχαμε δει και τις ώρες αιχμής οπότε ήταν ιδανική εκείνη η ώρα που περπατούσαμε στο κέντρο. Την προηγούμενη φορά που είχα βρεθεί στο Άμστερνταμ, το Rijksmuseum ήταν κλειστό λόγω ανακαίνισης. Έχω την εντύπωση ότι το Rijksmuseum ήταν κλειστό από το έτος 2003 έως το έτος 2013, για εργασίες. Πάντως το έτος 2010, που ήμουν στο Άμστερνταμ, το Rijksmuseum ήταν κλειστό. Θυμήθηκα ότι τότε είχα επισκεφτεί, μόνο το μουσείο Βαν Γκογκ. Καταπληκτικό μουσείο. Στο κατάστημα του μουσείου πωλούνταν και αντίγραφα πινάκων του Βαν Γκογκ (ζωγραφική), από τα οποία, τότε, είχα αγοράσει αρκετά.
    Σταματήσαμε, αρκετή ώρα στην κεντρική πλατεία του Άμστερνταμ, πάρα πολύς κόσμος κυκλοφορούσε, τόσο στην πλατεία όσο και στους γύρω δρόμους, ο καιρός ήταν ιδανικός για τους πολλούς, ζεστός για μένα και πάντως το κέντρο του Άμστερνταμ, με τέτοιο καιρό, αντενδείκνυται για αγοραφοβικούς τύπους. Θυμήθηκα το προηγούμενο ταξίδι μου στο Άμστερνταμ το πρώτο 15θήμερο του Μάρτη του έτους 2010, όπου τότε είχε αφόρητο κρύο σε συνδυασμό με την υγρασία, οπότε το κέντρο της πόλης (ακόμα και η πλατεία Dam), ήταν έρημο και εγώ ευτυχώς είχα καταφέρει να βρω ένα μπαρ που κάπνιζαν, οπότε είχα πιει τα ποτά μου και είχα ζεσταθεί.

    Όμως όπως είχα προαναφέρει η ώρα για την επίσκεψή μας στο Rijksmuseum, φάνταζε ιδανική, οπότε προχωρήσαμε μερικά μέτρα δυτικά της πλατείας Dam, όπου σχεδόν μπροστά από το Hotel Die Port Van Kleve,

    16.JPG

    ήταν η στάση της γραμμής 5 (και άλλων γραμμών) του τραμ, το οποίο μας οδηγούσε στο Rijksmuseum.
     
    #1
    Triplover, spanagiou, panius and 20 others like this.

  2. tzenipan

    tzenipan Member

    Μηνύματα:
    161
    Likes:
    791
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Κούβα
    πολύ ωραία ιστορία και φωτογραφίες! Ωραίο και το Αμστερνταμ....!
     
    #2
    gelf likes this.
  3. fotast

    fotast Member

    Μηνύματα:
    4.745
    Likes:
    3.453
    "Στεγνό" το πρώτο κεφάλαιο...Πως έτσι; :D

    Φαντάζομαι ότι θα μας καλύψουν τα επόμενα για να δικαιωθεί και ο τίτλος....:)
     
    #3
    makisg and gelf like this.
  4. gelf

    gelf Member

    Μηνύματα:
    510
    Likes:
    7.980
    Προς: fotast. Ε όχι και στεγνό το πρώτο κεφάλαιο. Είχε ολόκληρο μπουκάλι malt Bushmills irish whiskey. Πάντως με έκανες και γέλασα. Ευχαριστώ.

    77.JPG

    Προς: tzenipan. Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια (γραπτά).




    Κεφάλαιο 2

    Rijksmuseum, περίπατοι, μπαράκια.


    Το Rijksmuseum, το εθνικό μουσείο της Ολλανδίας, ιδρύθηκε το έτος 1800 στη Χάγη και μεταφέρθηκε το έτος 1808 στο Άμστερνταμ, με εντολή του βασιλιά Λουδοβίκου Βοναπάρτη, αδελφού του Ναπολέοντα. Τότε προστέθηκαν πολλά έργα (κυρίως πίνακες ζωγραφικής) τα οποία ήταν στην κυριότητα της πόλης του Άμστερνταμ, με πιο γνωστό τη "νυχτερινή περίπολο" του μεγάλου Ρέμπραντ.

    Το κτίριο στη σημερινή του μορφή της γοτθικής αρχιτεκτονικής με αναγεννησιακά στοιχεία, ξεκίνησε να κατασκευάζεται το έτος 1876 και ολοκληρώθηκε το έτος 1885. Έκτοτε έχουν πραγματοποιηθεί προσθήκες και εργασίες ανακαίνισης, με τελευταία αυτή μεταξύ των ετών 2003 και 2013. Έχει παρόμοιο σχεδιασμό με αυτόν του κεντρικού σιδηροδρομικού σταθμού.

    Με το τραμ φτάσαμε στο ανακαινισμένο Rijksmuseum.

    1.JPG

    2.JPG

    Μπήκαμε μέσα στον όμορφο ημιυπαίθριο χώρο που έχει διαμορφωθεί με την πρόσφατη ανακαίνιση

    3.JPG

    και στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε προς τον κύριο χώρο του μουσείου. Θαυμάσαμε τα βιτρό, τα οποία είχαν, όλα, αναφορά και στην αρχαία Ελλάδα,

    4.JPG

    περάσαμε από όλες τις πρόσφατα διαμορφωμένες αίθουσες,

    5.JPG

    με διάφορα εκθέματα,

    6.JPG

    αλλά το Rijksmuseum είναι από τα κορυφαία μουσεία του κόσμου λόγω των πινάκων ζωγραφικής. Στο Rijksmuseum υπάρχουν πίνακες του Βαν Γκογκ (οι περισσότεροι βρίσκονται στο μουσείο Βαν Γκογκ, δίπλα στο Rijksmuseum) του Βερμέερ (με πολλούς γνωστούς πίνακες), του Χαλς (με το γνωστό πίνακα ο εύθυμος πότης), του Άσσελιν, του Γιαν Στέιν, αλλά κυρίως βρίσκονται οι πίνακες του Ρέμπραντ. Πίνακες που καταδεικνύουν την εξέλιξη του μεγάλου ζωγράφου από τους πρωτόλειους πίνακες του άπειρου ζωγράφου μέχρι τη στιγμή της μεγάλης δημιουργίας του πίνακα των πινάκων. Το κατά τη γνώμη μου ένα από τα μεγαλύτερα έργα ζωγραφικής όλων των εποχών. Το έργο "νυχτερινή περίπολος".

    7.JPG

    Τι να γράψω; Ασχολούμαι με την τέχνη, αλλά ερασιτεχνικά. Θα ήταν λάθος να κάνω τον τεχνοκριτικό. Όπως δεν γίνεται να μην μείνεις έκπληκτος στους φωτισμούς των έργων του Ρέμπραντ. Με αποκορύφωμα τους φωτισμούς που δημιουργεί στο κορυφαίο του έργο. Τη νυχτερινή περίπολο.
    Μετά τις αίθουσες με τα έργα του Ρέμπραντ, του Βερμέερ και των λοιπών δημιουργών, αισθάνθηκα μια πληρότητα και έπεισα και τους άλλους να προχωρήσουμε. Όταν βγήκαμε από το Rijksmuseum

    8.JPG

    είχα ανάγκη για μια μπύρα, οπότε κατευθύνθηκα προς το Hard Rock Cafe του Άμστερνταμ ώστε να απολαύσω τη μπύρα μου, παρατηρώντας το κανάλι. Το Hard Rock Cafe του Άμστερνταμ έχει είσοδο από την πλατεία Max Euweplein

    9.JPG

    και μεγάλη τζαμαρία με θέα προς το εξωτερικό περιφερειακό κανάλι του κέντρου της πόλης.

    10.JPG

    Αν και αποφεύγω τις αλυσίδες καταστημάτων, μερικά Hard Rock, τα προτιμώ ενίοτε για ολιγόωρη στάση. Ένα απ' αυτά είναι το Hard Rock Cafe του Άμστερνταμ. Οι υπόλοιποι της παρέας έφυγαν για το ξενοδοχείο τους, αφήνοντας εμένα να απολαύσω τη μπύρα μου, με την ησυχία μου. Απίστευτη ευχαρίστηση να βλέπεις τα κανάλια του Άμστερνταμ, πίνοντας τη μπύρα σου. Αφού ήπια τη μπύρα μου, αποφάσισα να επιστρέψω κι εγώ στο ξενοδοχείο μου. Έτσι πήρα τους δρόμους, παρατηρώντας τα κανάλια και σκεπτόμενος τους πίνακες που είχα μόλις δει στο Rijksmuseum.
    Πέρασα και από τα τέσσερα ομοειδή βασικά περιφερειακά κανάλια του Άμστερνταμ.

    11.JPG

    12.JPG

    13.JPG

    14.JPG

    Συγκεκριμένα φεύγοντας από το Hard Rock Cafe, ακολούθησα την οδό Leidsestraat, πέρασα τα κανάλια με τη σειρά από εξωτερικό προς εσωτερικό κανάλι ενός θεωρητικού ημικυκλίου και συγκεκριμένα πέρασα πρώτα το κανάλι Prinsengracht, στη συνέχεια το κανάλι Keizersgracht, στη συνέχεια το κανάλι Herengracht και τέλος το εσωτερικό κανάλι Singel, όπου και η αγορά Bloemenmarkt.

    15.JPG

    Θυμήθηκα ότι όποτε περνώ από το Άμστερνταμ, η αγορά αυτή είναι γεμάτη. Μετά θυμήθηκα αυτά που είχα διαβάσει για το χρηματιστήριο της τουλίπας. Χαμογέλασα. Κάτι μου θύμιζε η φούσκα της τουλίπας. Από τα εξωτικά είδη που εισήγαγαν οι έμποροι του Άμστερνταμ, λίγα ήταν τόσο ακριβά και τόσο εφήμερα όσο οι βολβοί της τουλίπας. Οι κάτοικοι του Άμστερνταμ έκαναν συλλογές τουλιπών, όπως άλλοι συλλέγουν σπάνια νομίσματα. Οι συλλέκτες είχαν τέτοια μανία για την απόκτηση σπάνιων δειγμάτων, ώστε γινόταν αγοραπωλησία των βολβών της τουλίπας στο χρηματιστήριο του Άμστερνταμ. Όταν τη δεκαετία του 1630, ο χρηματιστηριακός πυρετός για τις τουλίπες είχε φτάσει στο ζενίθ, οι βολβοί τουλίπας κόστιζαν περισσότερο από τα σμαράγδια και από άλλα πολύτιμα αντικείμενα (πολύτιμα μέταλλα, κινέζικα βάζα Μινγκ κλπ). Σπίτια πωλούντο για να αγοραστούν ελάχιστοι βολβοί τουλίπας. Οικογενειακές περιουσίες άλλαζαν χέρια με μεγάλη ταχύτητα. Και όπως όλες οι φούσκες, έτσι και αυτή έσκασε με τρομερό θόρυβο. Σε ελάχιστες ημέρες οι βολβοί τουλίπας έφτασαν στο 1/30 της maximum τιμής και χιλιάδες περιουσίες εξαφανίστηκαν. Αυτό ήταν το πρώτο χρηματιστηριακό κραχ στην ιστορία.

    Συνέχισα να κατευθύνομαι προς το ξενοδοχείο μου, προχωρώντας κατά μήκος της Kalverstraat, του κεντρικού εμπορικού πεζόδρομου της πόλης,

    16.JPG

    περνώντας από την πλατεία Dam

    17.JPG

    και φτάνοντας τελικά στο ξενοδοχείο μου.

    18.JPG

    Μετά από λίγη ξεκούραση, βγήκα έξω και μετά από μια μικρή βόλτα

    19.JPG

    συνάντησα τους συνταξιδιώτες μου στο bar-restaurant Cannibale Royale,

    20.JPG

    στο οποίο προφανώς φάγαμε κρέατα, όπως άλλωστε φαίνεται και από το σήμα του καταστήματος.

    21.JPG

    Το φαγητό το συνοδεύσαμε με μερικά μπουκάλια κόκκινο κρασί.

    22.jpg

    Το μπαρ - ρεστοράν Cannibale Royale, παρά το όνομά του και το σήμα με το χασαπομάχαιρο, είχε όμορφο περιβάλλον. Μείναμε ευχαριστημένοι παρά την τουριστική τοποθεσία του καταστήματος. Όταν φύγαμε κάναμε μια μεγάλη βόλτα στην περιοχή Red Light District. Περπατώντας δίπλα στο κανάλι Oudezijds Voorburgwal και ανεβαίνοντας στις γέφυρες διάβασης του καναλιού,

    23.JPG

    24.JPG

    παρατηρούσαμε φωτισμένη (σε άλλη όψη από το πώς την έβλεπα από το δωμάτιο του ξενοδοχείου) τη Βασιλική του Αγίου Νικολάου, αφιερωμένη στον πολιούχο του Άμστερνταμ και προστάτη των θαλασσοπόρων, ρωμαιοκαθολική εκκλησία η οποία ξεκίνησε να λειτουργεί το έτος 1887, ενώ αριστερά παρατηρούσαμε τον ύψους 67μέτρων παλαιό ναό (De Oude Kerk), ο οποίος ξεκίνησε να λειτουργεί το έτος 1565, αν και η πρώτη Oude Kerk , ήταν ξύλινη και χρονολογείται από τον 13ο αιώνα. Εκείνο που μου έκανε μεγάλη εντύπωση, από την πρώτη φορά που είχα περπατήσει στο Άμστερνταμ, πριν από πολλά χρόνια, ήταν η αρμονική συνύπαρξη της εκκλησίας με τα σπίτια με τα κόκκινα φανάρια. Και μάλιστα σε απόσταση που μερικές φορές είναι μικρότερη των πέντε μέτρων.

    Αφού περπατήσαμε αρκετά στην περιοχή Red Light District (ως γνωστό δεν επιτρέπονται οι φωτογραφίσεις, ζήτημα το οποίο σεβάστηκα) τελικά καταλήξαμε στο μπαρ Cafe Heffer,

    25.JPG

    26.JPG

    στη συμβολή των οδών Oudebrugsteeg και Beursstraat, με θέα στη Damrak.

    27.JPG

    Αφού ήπιαμε τα ποτά μας (άλλος τις μπύρες του, άλλος τα ουίσκι του, άλλος το κρασί του) και απολαύσαμε το ωραίο περιβάλλον, αποφασίσαμε να φύγουμε. Όλοι ήθελαν να πάνε για ύπνο. Άλλωστε όλοι είχαμε ξυπνήσει πριν από τις 05.00πμ το πρωί. Και η ώρα ήταν περίπου μεσάνυχτα. Έτσι όλοι πήγαν προς το ξενοδοχείο τους. Όλοι τους, εκτός από μένα. Εγώ είχα άλλα σχέδια. Είχα να περάσω από το Άμστερνταμ έξι χρόνια. Για την ακρίβεια έξι χρόνια και έξι μήνες. Μεγάλο χρονικό διάστημα είχα μείνει μακριά, από μια από τις αγαπημένες μου πόλεις. Εκείνη την πρώτη νύχτα, ήθελα να επισκεφτώ διάφορα αγαπημένα μου μπαρ.
    Πήρα το τραμ και κατέβηκα στη Leidseplein. Την πλατεία κέντρο της νυχτερινής ζωής του Άμστερνταμ. Από την πλατεία προχώρησα κατά μήκος της Korte Leidsedwarsstraat και πήγα σ' ένα αγαπημένο μου bar. Το bar αυτό, το είχα αγαπήσει από την πρώτη φορά που είχα βρεθεί στο Άμστερνταμ. Είναι το Whiskycafe L&B. Διαθέτει μια τεράστια κάβα malt whisk(e)y. Νομίζω ότι δεν έχω βρει άλλο bar με τέτοια συλλογή από malt. Ήπια μερικά malt whisk(e)y, που μου αρέσουν πολύ και δεν τα βρίσκω εύκολα. Σημειώνω ότι η παρένθεση στο γράμμα e, έχει σχέση με το έως προ διημέρου (από την ημέρα που βρέθηκα στο Άμστερνταμ) ταξίδι στην Ιρλανδία (βλ. σχετική ιστορία "Στις pubs του Δουβλίνου").
    Στη συνέχεια αποφάσισα ν' ακούσω live jazz. Προχώρησα μερικά μέτρα κατά μήκος της Korte Leidsedwarsstraat με κατεύθυνση προς τη Leidseplein και μπήκα στο Jazz Cafe Alto. Όταν είμαι στο Άμστερνταμ, οπωσδήποτε μια νύχτα ή και περισσότερες, βρίσκομαι στο Cafe Alto, ακούγοντας live blues και jazz μέχρι τις πρωινές ώρες.
    Όταν τελείωσε το πρόγραμμα η ώρα ήταν πολύ προχωρημένη. Ήμουν σχεδόν 24 ώρες στο πόδι. Επέστρεψα στο ξενοδοχείο μου.
     
    #4
    Last edited: 23 Δεκεμβρίου 2016
    Triplover, spanagiou, panius and 16 others like this.
  5. gelf

    gelf Member

    Μηνύματα:
    510
    Likes:
    7.980
    Κεφάλαιο 3

    Η δεύτερη ημέρα στο Άμστερνταμ.


    Το πρωί ξύπνησα και μετά το λιτό πρωινό, βγήκα έξω από το ξενοδοχείο και παρατήρησα τον υπέροχο κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό του Άμστερνταμ.

    1.JPG

    Περπάτησα προς την κεντρική οδό Damrak,

    2.JPG

    όπου βρίσκεται το Sexmuseum, σε μια από τις κεντρικότερες περιοχές του Άμστερνταμ.

    3.JPG

    Μέχρι τώρα παρά τα αρκετά ταξίδια μου στο Άμστερνταμ, δεν είχα μπει στο Sexmuseum, οπότε όπως περνούσα αποφάσισα να το επισκεφτώ. Μπήκα μέσα στο μουσείο και ακούγοντας σε κάθε μικρό δωμάτιο τους υπόκωφους θορύβους, ανάλογα με το θέμα, βλέποντας τους πίνακες, τα κέρινα ομοιώματα, τα κινητικά στοιχεία όπως τον αέρα κάτω από το φόρεμα του κέρινου ομοιώματος της Μέριλιν,

    4.JPG

    τις κινήσεις του ζωγράφου και του μοντέλου, τη Μάτα Χάρι με τους εραστές της και άλλα στοιχεία, σκέφτηκα ότι η επίσκεψη στο μουσείο άξιζε τον χρόνο που διέθεσα.

    5.JPG

    6.JPG

    7.JPG

    8.JPG

    Έφυγα χαμογελώντας από το Sexmuseum και προχώρησα κάνοντας ένα μεγάλο περίπατο στο κέντρο της πόλης για να ευχαριστηθώ, για μια ακόμη φορά, από τις εικόνες μιας από τις αγαπημένες μου πόλεις.

    9.JPG

    10.JPG

    Και για όποιον αναρωτιέται γιατί οι οικοδομές στο Άμστερνταμ έχουν στενές προσόψεις,

    11.JPG

    η απάντηση είναι απλή και προέρχεται από προηγούμενους αιώνες, όπου η φορολογία των κτισμάτων εξαρτώντο από το μέγεθος της πρόσοψης του κτιρίου. Όπως περπατούσα κατά μήκος της οδού Zeedijk, είδα το μπαρ "Oost-West". Ένα μπαρ παραδοσιακό, από το έτος 1731, μικρό και πολύ ατμοσφαιρικό.

    12.JPG

    Οι αναμνήσεις ξαναγύρισαν και θυμήθηκα ότι την προηγούμενη φορά που ήμουν στο Άμστερνταμ, το ατμοσφαιρικό αυτό μπαρ, είχε γίνει το αγαπημένο μου στέκι. Θυμήθηκα ότι την πρώτη φορά που μπήκα, τότε, στο μπαρ με προκάλεσε η διακόσμηση σε συνδυασμό με το ότι οι θαμώνες του καταστήματος κάπνιζαν. Είχα μπει στο μπαρ και είχα παραγγείλει ένα malt whisky. To μόνο malt whisky, που είχε τότε το μπαρ ήταν το Glenfiddich. Είχα ζητήσει ένα Glenfiddich και όταν το ήπια είχα ζητήσει ένα άλλο. Όπως έπινα το δεύτερο ποτό, μου είχε έρθει η ανάγκη να καπνίσω ένα τσιγάρο. Είχα ζητήσει ένα τασάκι από το μπαρ, βλέποντας τους άλλους, στο μπαρ, να καπνίζουν. Θυμάμαι ότι μου ζήτησαν 2 ευρώ για το τασάκι. Εγώ τα έδωσα, πήρα το τασάκι, κάπνιζα, ήρθαν και οι άλλοι που ήταν τότε μαζί μου, οπότε πίναμε τα ποτά μας και καπνίζαμε. Θυμήθηκα ότι στο τρίτο ποτό που έπινα, ήρθε ένας τύπος, ο οποίος μου συστήθηκε ως μόνιμος θαμώνας του μπαρ και μου εξήγησε ότι το ποσό των 2 ευρώ για τασάκι καπνίσματος, το έχουν επιβάλλει οι μόνιμοι θαμώνες του μπαρ και όχι η ιδιοκτησία. Μας παρακάλεσε να μην θεωρήσουμε ότι το ποσό των 2 ευρώ, ήταν για κέρδος στο μπαρ. Μας εξήγησε ότι εκεί γούσταραν να καπνίζουν και ότι το ποσό των 2 ευρώ για κάθε τασάκι χρησιμοποιείτο για να πληρωθεί το πρόστιμο στις συχνές επισκέψεις της αστυνομίας. Μου είχε αρέσει αυτό και ο άνθρωπος επαληθεύτηκε, όταν είχα πληρώσει το λογαριασμό, όπου τότε (έτος 2010) 6 Glenfiddich, 4 genevers και 6 μπύρες είχαν κοστίσει 40 ευρώ. Μου είχε κάνει εντύπωση η χαμηλή τιμή, την οποία τότε την έβρισκες στην Ελλάδα μόνο στα μπαρ που σύχναζες καθημερινά, είχα κάνει την ερώτηση για την περίπτωση λάθους και η απάντηση ήταν σαφής. Μας είπαν ότι παρατήρησαν ότι πίνουμε αρκετά και ότι το μπαρ μας είχε κεράσει μερικές σειρές ποτών. Είχα μείνει άφωνος, γιατί τότε αυτή τη συμπεριφορά, την είχα συναντήσει για πρώτη φορά στις χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης. Μετά από αυτά, είχαμε πιάσει τη συζήτηση περί ελληνικών νησιών. Είχα πάει για τα ποτά μου και τις άλλες μέρες που ήμουν τότε στο Άμστερνταμ, όμως αυτή τη φορά που περνούσα, ήταν πρωί και το μπαρ ήταν κλειστό. Προχώρησα σκεπτόμενος ότι θα το επισκεφτώ, όταν θα άνοιγε αργότερα και ότι θα έβρισκα τους παλιούς μου φίλους.
    Συνέχισα το περπάτημα στην περιοχή, πέρασα από τη Nieuwmarkt, με το γνωστό εντυπωσιακό κτίριο Waag.

    13.JPG

    Η πλατεία Nieuwmarkt, συνορεύει προς τα δυτικά με την περιοχή Red Light District, ενώ βόρεια αυτής βρίσκεται η μικρή Chinatown του Άμστερνταμ. Η πλατεία Nieuwmarkt, δημιουργήθηκε το έτος 1614 και απέκτησε τη σημερινή της ονομασία και τις σημερινές της διαστάσεις, με την επέκταση της πόλης το 17ο αιώνα. Παλαιότερα στην πλατεία υπήρχε καθημερινή αγορά, αλλά και σήμερα κάθε Κυριακή, κυρίως του καλοκαιριού, λειτουργεί αγορά αντικών. Νότια της πλατείας υπήρχε η παλιά Εβραϊκή συνοικία. Τα χρόνια του Β παγκοσμίου πολέμου, η πλατεία χρησιμοποιήθηκε από τους Ναζί, ως σημείο συγκέντρωσης των Εβραίων, προκειμένου να τους στείλουν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Κατά τη δεκαετία του 1970, κατεδαφίστηκαν πολλά κτίρια στην περιοχή προκειμένου να κατασκευαστεί το μετρό. Το παραπάνω δημιούργησε μεγάλη διαμάχη μεταξύ πολιτών και κράτους. Οι διαμαρτυρίες των πολιτών υποχρέωσαν τις αρχές σε μια πιο ήπια παρέμβαση, από τον αρχικό σχεδιασμό, ενώ φωτογραφίες από τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας κοσμούν το σταθμό μετρό Nieuwmarkt.
    Όπως προαναφέρθηκε στην πλατεία δεσπόζει το εντυπωσιακό κτίριο Waag, το οποίο κατασκευάστηκε το έτος 1488 και είναι η αρχαιότερη πύλη που διασώζεται σήμερα στο Άμστερνταμ. Στο Waag γίνονταν δημόσιες εκτελέσεις. Από το έτος 1617, στο κτίριο αυτό οι χωρικοί ζύγιζαν τα εμπορεύματά τους και πλήρωναν τον αντίστοιχο φόρο. Επίσης στους άνω ορόφους του κτιρίου ήταν τα γραφεία διάφορων συντεχνιών. Το ζυγιστήριο σταμάτησε να λειτουργεί από τις αρχές του 19ου αιώνα. Από τότε το κτίριο είχε στεγάσει κατά καιρούς μουσεία, πυροσβεστικό σταθμό, ακαδημία ξιφασκίας κλπ. Σήμερα είναι ένα από τα εμβληματικά κτίρια της πόλης, όπου στο ισόγειο λειτουργεί ως καφέ - μπαρ - ρεστοράν.
    Φεύγοντας από την πλατεία Nieuwmarkt, ακολούθησα την οδό Kloveniersburgwal, παράλληλα με το ομώνυμο κανάλι όπου με την οδό Sint Antoniesbreestraat, ήταν παλαιότερα το κέντρο της Εβραϊκής συνοικίας. Προχώρησα κατά μήκος της οδού Kloveniersburgwal, κατευθυνόμενος νότια, ανεβαίνοντας στις γέφυρες και παρατηρώντας είτε προς βορά, προς την πλατεία Nieuwmarkt,

    14.JPG

    είτε προς νότο.

    15.JPG

    Σταμάτησα για λίγο, για να ξεκουραστώ σ' ένα παγκάκι στη συμβολή του καναλιού Kloveniersburgwal με τον ποταμό Amstel, παρατηρώντας τα κτίρια του Άμστερνταμ με τις στενές προσόψεις, στενές για φορολογικούς λόγους όπως έχει προαναφερθεί,

    16.JPG

    οπότε απέναντί μου βλέπω το Cafe de Jaren.

    17.JPG

    Στο Cafe de Jaren, στο παρελθόν είχα πιει πολλές φορές τα ποτά μου. Τότε συνήθως ήταν χειμερινή περίοδος και επειδή το μπαρ αυτό είναι ιδιαίτερα φωτεινό με θέα στη συμβολή του καναλιού με τον ποταμό Amstel και ως εκ τούτου είναι ιδανικό στέκι για να πίνεις τα ποτά σου, τα απογεύματα του χειμώνα. Βέβαια την ώρα που το παρατηρούσα ήταν καλοκαίρι (σχεδόν), αλλά εγώ αποφάσισα να κάνω ένα μικρό διάλειμμα για να πιω την πρώτη μπύρα της ημέρας.
    Όταν έφυγα από το Cafe de Jaren και αφού τη μπύρα μου την είχα συνοδεύσει με ένα malt whisky Glenfiddich (αισθανόμουν άπιστος σχετικά με το προ ολίγων ημερών ταξίδι μου στην Ιρλανδία, όμως είχα το άλλοθι ότι στο Cafe de Jaren δεν βρήκα ιρλανδέζικα malt whiskey), προχώρησα προς τη Rembrandtplein. Η πλατεία Rembrandtplein είναι από τις πιο πολυσύχναστες πλατείες της πόλης με έντονη νυχτερινή ζωή. Στο κέντρο της πλατείας υπάρχει ένα άγαλμα του μεγάλου ζωγράφου Ρέμπραντ,

    18.JPG

    άγαλμα το οποίο είχα παρατηρήσει και στις προηγούμενες επισκέψεις μου στο Άμστερνταμ. Άλλωστε η ονομασία της πλατείας είναι προς τιμή του μεγάλου δημιουργού. Αυτό που δεν είχα παρατηρήσει, στις προηγούμενες επισκέψεις μου, ήταν ότι τα γλυπτά κάτω από το άγαλμα του Ρέμπραντ αφορούν στους ήρωες του κορυφαίου του έργου. Τα γλυπτά αφορούν στους ήρωες της νυχτερινής περιπόλου.

    19.JPG

    Σημείωσα στην πλατεία Rembrandtplein τις πινακίδες με το happy hour, μου άρεσε το ότι αυτό ισχύει έως τις δώδεκα τη νύχτα

    20.JPG

    και προχώρησα

    21.JPG

    22.JPG

    προς τη Leidseplein, πλατεία η οποία είναι το κέντρο της νυχτερινής ζωής της πόλης. Η πλατεία Leidseplein είναι μια πολυσύχναστη πλατεία στο νότιο άκρο του κεντρικού δακτυλίου των καναλιών του Άμστερνταμ. Στην πλατεία διασταυρώνονται αρκετές γραμμές του τραμ του κέντρου της πόλης. Έκανα μια μικρή βόλτα στη Leidseplein,

    23.JPG

    24.JPG

    παρατήρησα ότι κυκλοφορούσε πολύς κόσμος, ενώ τα τραπεζάκια των καφέ - μπαρ ήταν γεμάτα και θυμήθηκα και συνέκρινα με την προηγούμενη φορά που ήμουν στο Άμστερνταμ και την άδεια πλατεία Leidseplein, ως προς τους εξωτερικούς χώρους βέβαια.

    25.JPG

    Αφού έκανα τις βόλτες μου στην πλατεία, ακολούθησα την οδό Korte Leidsedwarsstraat. εφαπτομενική της πλατείας και γύρισα σε διάφορα στέκια τα οποία επισκέπτομαι όταν είμαι στο Άμστερνταμ, όπως το ρεστοράν με κινέζικη κουζίνα Mr Tongs,

    26.JPG

    το ρεστοράν με ιταλική κουζίνα Ristorante Pizzeria Piccolino, το ρεστοράν με αργεντίνικη κουζίνα El Rancho και άλλα πολλά, στην ευρύτερη περιοχή.

    27.JPG

    28.JPG

    Όμως κυρίως πέρασα ημέρα, έξω από τα μπαρ που λειτουργούν μόνο τη νύχτα όπως τα δύο στα οποία ήμουν το προηγούμενο βράδυ, δηλαδή το Whiskycafe L&B. με την τεράστια κάβα από malt whisk(e)y

    29.JPG

    και το Jazz Cafe Alto με τις live blues και jazz μουσικές μέχρι τις πρωινές ώρες.

    30.JPG

    Μετά από τη μικρή περιήγηση σε μια από τις αγαπημένες μου συνοικίες του Άμστερνταμ, επέστρεψα στην πλατεία Leidseplein.

    31.JPG

    Είχε φτάσει η ώρα για τη δεύτερη μπύρα της ημέρας.
     
    #5
  6. giannoula

    giannoula Member

    Μηνύματα:
    1.185
    Likes:
    1.575
    Επόμενο Ταξίδι:
    ΙΣΡΑΗΛ
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Mexico for now!!
    Γράφε εσύ σημειώνω εγώ ονόματα από bars restaurants κλπ. Με βοηθάς πολύ για το ταξίδι μου στο Άμστερνταμ...
     
    #6
    gelf likes this.
  7. gelf

    gelf Member

    Μηνύματα:
    510
    Likes:
    7.980
    Κεφάλαιο 4

    Η συνέχεια της δεύτερης ημέρας στο Άμστερνταμ.


    Αφού, σ' ένα μπαρ της πλατείας Leidseplein ήπια τη μπύρα μου, την οποία συνόδευσα με ένα malt whisky Glenfiddich, προχώρησα προς τα δυτικά και άρχισα να περπατώ δίπλα σε ένα από τα αγαπημένα μου κανάλια, το Leidsegracht. Όπως περπατούσα παρατήρησα ότι γυριζόταν μια ταινία (ή ένα διαφημιστικό).

    1.JPG

    2.JPG

    Συνέχισα να περπατώ στο κέντρο της πόλης, πάντα δίπλα σε κανάλια, παρατηρώντας ότι σε κάθε σχεδόν πλάτωμα, το οποίο είχε δημιουργηθεί στη συμβολή του δρόμου δίπλα σε κανάλι (παρακανάλιου δρόμου) με τη γέφυρα διάβασης καναλιού, είχαν βγει πέντε - έξι τραπεζάκια, από τα απέναντι μπαράκια, δίπλα στις γέφυρες και στα κανάλια.

    3.JPG

    4.JPG

    5.JPG

    Το χειμώνα αυτές τις εικόνες δεν τις βλέπεις. Έκατσα σ' ένα τραπεζάκι και ήπια ένα ποτό, απολαμβάνοντας τη θέα του καναλιού.
    Μετά το ποτό μου συνέχισα την περιήγηση στο κέντρο και στα κανάλια του Άμστερνταμ, έφτασα στο εσωτερικό κανάλι το Singel,

    6.JPG

    στο ύψος της Raadhuisstraat, όπου το ανατολικό άκρο αυτής είναι η πλατεία Dam και το βασιλικό παλάτι.

    7.JPG

    Όμως ο στόχος μου ήταν άλλος. Επειδή δεν είχα διάθεση να φτάσω στο Amsterdam Arena, ήθελα να πάρω μια στολή του Ajax, που μου είχε ζητηθεί από αγαπημένο μου πρόσωπο. Και εκεί είχε μπουτίκ με αυθεντικά αθλητικά είδη.

    8.JPG

    Μετά την αγορά επέστρεψα στο ξενοδοχείο μου, έκανα ντους, άλλαξα ρούχα και ήπια το - ευρισκόμενο από την προηγούμενη ημέρα σε εκκρεμότητα - ποτό καλωσορίσματος, το οποίο επέλεξα να είναι μπύρα προκειμένου να δροσιστώ.

    9.JPG

    Αφού ήπια τη μπύρα μου, χαζεύοντας την κίνηση στην πολυσύχναστη Martelaarsgracht, παρατηρώντας και τον υπέροχο κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό του Άμστερνταμ έφυγα από το μπαρ, το οποίο είναι στο ισόγειο του ξενοδοχείου και προφανώς συνεργάζεται μ' αυτό και προχώρησα προς την πλατεία Dam.
    Η πλατεία Dam, βρίσκεται στο ιστορικό κέντρο του Άμστερνταμ. Εκεί κατασκευάστηκε το πρώτο φράγμα στον ποταμό Άμστελ, το έτος 1270. Κάπως έτσι ξεκίνησε το μεγάλο επίτευγμα της υδραυλικής μηχανικής. Η πόλη του Άμστερνταμ. Δεν θέλω να αναφερθώ σε πολύπλοκα τεχνικά στοιχεία. Όμως το ότι ένα μεγάλο τμήμα της πόλης είναι ασφαλές σε ύψος έως και 5.50 μέτρα κάτω από το επίπεδο της θάλασσας (στο ανατολικό τμήμα της πόλης) ή 2 μέτρα υπό το επίπεδο της θάλασσας (στο δυτικό τμήμα της πόλης), ύστερα από τα απαραίτητα έργα φραγμάτων και διευθετήσεων, αποδεικνύει το ότι η πόλη του Άμστερνταμ (αλλά και άλλες λοιπές μεγάλες σε έκταση περιοχές της Ολλανδίας) είναι το θαύμα της υδραυλικής μηχανικής. Κατά την άποψή μου είναι απαραίτητο, όλα τα πολυτεχνεία που έχουν τμήματα υδραυλικών, να πηγαίνουν τους σπουδαστές τους εκπαιδευτικό ταξίδι στην Ολλανδία.
    Πάντως μία από τις ελάχιστες περιοχές του Άμστερνταμ, οι οποίες είναι πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, είναι και το κέντρο του και η πλατεία Dam στην οποία ήμουν, όταν έκανα τις παραπάνω σκέψεις. Συγκεκριμένα η περιοχή της πλατείας Dam είναι σε στάθμη +2,10m πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
    Η πλατεία Dam έχει ορθογωνικό σχήμα με πλευρά μήκους 200 μέτρων περίπου στη διεύθυνση ανατολή-δύση και με πλευρά μήκους 100 μέτρων περίπου στη διεύθυνση βοράς-νότος.
    Στην πλατεία Dam βρίσκεται το Εθνικό Μνημείο (National Monument), ένας πυλώνας ύψους 22 μέτρων, με ανάγλυφα στοιχεία, αφιερωμένο στα θύματα του Β παγκοσμίου πολέμου.

    10.JPG

    Στην περίμετρο της πλατείας υπάρχουν πολλά ενδιαφέροντα κτίρια.
    Στη δυτική πλευρά της πλατείας βρίσκεται το Βασιλικό Παλάτι (Koninklijk Paleis Amsterdam),

    11.JPG

    από τα κυριότερα ιστορικά και πολιτιστικά μνημεία της χρυσής εποχής του Άμστερνταμ, το οποίο αρχικά είχε κτιστεί ως Δημαρχείο. Η κατασκευή του ανακτόρου ξεκίνησε το έτος 1648 και τα εγκαίνιά του πραγματοποιήθηκαν στις 29 Ιουλίου του έτους 1655.
    Στη βορειοδυτική πλευρά της πλατείας, δίπλα στο παλάτι, βρίσκεται η νέα εκκλησία (De Nieuwe Kerk), η οποία κατασκευάστηκε το έτος 1408.

    12.JPG

    Στη νότια πλευρά της πλατείας βρίσκεται το μουσείο Madame Tussauds,

    13.JPG

    πάνω από ένα πολυκατάστημα, ενώ στην ανατολική πλευρά της πλατείας, βρίσκεται το εμβληματικό κτίριο του ξενοδοχείου NH Grand Hotel Krasnapolsky,

    14.JPG

    το οποίο λόγω μεγάλης χωρητικότητας, έχει πολύ καλές τιμές σε περιόδους εκτός season, οπότε και έχω μείνει εκεί αρκετές φορές στο παρελθόν.
    Στη γωνία Dam και Damstraat, δίπλα στο ξενοδοχείο NH Grand Hotel Krasnapolsky, υπάρχει ένα bar,

    15.JPG

    στο οποίο σύχναζα στο παρελθόν, οπότε σταμάτησα για λίγο ώστε να πιω μια μπύρα και να αναπολήσω τα περασμένα. Μετά τη σύντομη στάση, προχώρησα για λίγο ανατολικά, περπάτησα στον πρώτο παρακανάλιο δρόμο Oudezijds Voorburgwal,

    16.JPG

    17.JPG

    όπου κι εκεί σύχναζα στο παρελθόν (κυρίως στο Susie's Saloon) και στη συνέχεια αποφάσισα να επισκεφτώ ένα αγαπημένο μου bar, το Wynand Fockink,

    18.JPG

    το οποίο είναι κατ' ουσία στο συγκρότημα των κτιρίων του Krasnapolsky. Το bar αυτό, από τα κορυφαία του Άμστερνταμ, έχει μεγάλη ποικιλία από το ολλανδικό ποτό Jenever, το οποίο προσφέρεται σε ποτήρια ιδιόμορφα, έχοντα το σχήμα τουλίπας. Το ποτό το οποίο σου προσφέρεται είναι μέχρι την άνω σημείο του μικρού ποτηριού, οπότε για να πιεις τις πρώτες γουλιές πρέπει να σκύψεις για να μη χυθεί το ποτό.

    19.JPG

    Το μπαρ ήταν όπως το θυμόμουν, ατμοσφαιρικό

    20.JPG

    συζήτησα με τα παιδιά στο μπαρ, οι οποίοι με θυμόντουσαν από προηγούμενες επισκέψεις μου και ύστερα από αρκετή ώρα βγήκα έξω. Στόχος μου ήταν να πάω στο αγαπημένο μου μπαρ στο Άμστερνταμ, στο Oost-West. Όμως η παρέα με έπαιρνε συνεχώς τηλέφωνο. Είχαν να με δουν από το προηγούμενο βράδυ. Σκέφτηκα ότι δεν είναι πάντα καλό να ταξιδεύεις με παρέα και πήγα να τους βρω.
    Ευτυχώς, ως μπαρογράφοι (κάτι στο οποίο τους είχα εκπαιδεύσει) ήταν σ' ένα
    από τα παραδοσιακά και αρχαιότερα μπαρ του Άμστερνταμ,

    21.JPG

    το Bierproeflokaal In De Wildeman. Μπήκα μέσα στο μπαρ κι εκεί με περίμενε μια χαρούμενη έκπληξη. Υπήρχε το malt irish whiskey Bushmills (10y),

    22.JPG

    το οποίο είχε γίνει το αγαπημένο μου ποτό ύστερα από το προ διημέρου ταξίδι μου στην Ιρλανδία. Ενώ απολάμβανα το ποτό μου, οι υπόλοιποι της παρέας, μου διηγούντο το πως πέρασαν την προηγούμενη νύχτα παρέα με τους κοριούς και τη μετακίνησή τους σε άλλο ξενοδοχείο. Δεν πειράζει. Ας πρόσεχαν. Συνέχιζα να απολαμβάνω το ποτό μου.
    Το μπαρ ήταν υπέροχο,

    23.JPG

    η τοποθεσία ήταν πολύ καλή

    24.JPG

    και απόλαυσα τα ποτά μου.
    Όταν οι άλλοι έφυγαν για ύπνο, ύστερα από ένα πρόχειρο φαγητό, ακολούθησα το συνηθισμένο δρομολόγιο. Δηλαδή Leidseplein, Jazz Cafe Alto για live blues και jazz και Whiskycafe L&B.
    Όταν επέστρεψα στο ξενοδοχείο μου, η ώρα ήταν πολύ προχωρημένη. Ακόμα και στο κεντρικότερο σημείο του Άμστερνταμ, υπήρχε ελάχιστη κίνηση.

    25.JPG
     
    #7
  8. gelf

    gelf Member

    Μηνύματα:
    510
    Likes:
    7.980
    Κεφάλαιο 5

    Το τελευταίο πρωινό το Άμστερνταμ.


    Όταν ξύπνησα την άλλη ημέρα, γνώριζα ότι ο κεντρικός σιδηροδρομικός σταθμός του Άμστερνταμ ήταν σε απόσταση αναπνοής. Επίσης θεώρησα ότι το πρωινό του ξενοδοχείου δεν ήταν ιδιαίτερα αξιόλογο, ώστε να με "υποχρεώνει" να καταναλώνω αρκετό χρόνο σ' αυτό. Οπότε σκέφτηκα, σωστά, να κάνω μια γρήγορη τελευταία βόλτα στο κέντρο της πόλης. Βγήκα έξω πολύ νωρίς το πρωί και με γρήγορο βήμα, πέρασα από την πλατεία Dam, περπάτησα κατά μήκος της έρημης - εκείνη την ώρα - Kalverstraat,

    1.JPG

    δηλαδή του κεντρικού εμπορικού πεζόδρομου της πόλης και έφτασα στο συγκρότημα Begijnhof,

    2.JPG

    το οποίο κατασκευάστηκε αρχικά ως καταφύγιο για μια λαϊκή καθολική αδελφότητα γυναικών που ζούσαν ως μοναχές, χωρίς να έχουν δώσει το μοναστικό όρκο. Στα σπίτια του Begijnhof, το οποίο είναι παραδοσιακό και πολύ όμορφο, εξακολουθούν να κατοικούν ανύπαντρες γυναίκες, ενώ στο συγκρότημα υπάρχει η αρχαιότερη κατοικία που σώζεται στο Άμστερνταμ.

    3.JPG

    4.JPG

    Συνέχισα να περπατώ στο κέντρο του Άμστερνταμ, ο κόσμος που κυκλοφορούσε ήταν ελάχιστος, έτσι βρήκα την ευκαιρία να απολαμβάνω μόνος μου τα κανάλια, κάποια στιγμή έφτασα στον ποταμό Άμστελ,

    5.JPG

    πέρασα από τη γέφυρα διάβασης του ποταμού, που συνδέει τις περιοχές Rembrandtplein και Waterlooplein, τη γέφυρα Blauwbrug,

    6.JPG

    δηλαδή τη μπλε γέφυρα, ονομασία που είχε πάρει από μια παλιά ξύλινη μπλε γέφυρα που υπήρχε γύρω στο έτος 1600. Βέβαια η σημερινή της μορφή είναι εμπνευσμένη από την αρχιτεκτονική πολλών γεφυρών διάβασης του Σηκουάνα στο Παρίσι.
    Αφού έκανα ένα δίωρο πρωινό περίπατο στο κέντρο του Άμστερνταμ, άρχισα να παίρνω το δρόμο της επιστροφής προς το ξενοδοχείο μου. Στο δρόμο αυτό, θυμήθηκα το πως ήταν το κέντρο της πόλης, τη χειμερινή περίοδο με τα γυμνά δέντρα. Θυμήθηκα τη Βασιλική του Αγίου Νικολάου με τα γύρω κτίρια,

    7.JPG

    την Oude Kerk, με τα σπιτάκια με τα κόκκινα παντζούρια στο ισόγειο του κτιρίου,

    8.JPG

    και τα υπέροχα κανάλια του Άμστερνταμ, με την απόλυτη οπτική χωρίς το φύλλωμα των δέντρων.

    9.JPG

    Προφανώς είναι πιο όμορφα να βρίσκεσαι κάτω από το πυκνό φύλλωμα των δέντρων, αλλά οι φωτογραφίες (κατά τη γνώμη μου) ευνοούνται χωρίς αυτό, αφού αποτυπώνεις μεγαλύτερη ελεύθερη επιφάνεια.
    Ύστερα από τον ολιγόωρο περίπατο επέστρεψα στο ξενοδοχείο και έφαγα ένα πάρα πολύ σύντομο πρωινό.

    Σκέφτηκα ότι πολλά δεν πρόφτασα να κάνω αυτή τη φορά στο Άμστερνταμ. Δεν πρόφτασα να περπατήσω στην περιοχή Jordan,

    10.JPG

    11.JPG

    να δω τη δυτική εκκλησία

    12.JPG

    και τον κόσμο που συνωστίζεται σε ατέλειωτες ουρές προκειμένου να επισκεφτεί το σπίτι της Άννας Φρανκ,

    13.JPG

    να περπατήσω στο Vondelpark,

    14.JPG

    να περάσω από όλα τα παλιά μου στέκια, να κάνω και πολλά άλλα, όμως δεν κατάφερα να κάνω τίποτα περισσότερο στο διήμερο που έμεινα αυτή τη φορά στο Άμστερνταμ. Άλλωστε τα χρόνια περνούν και όσο περνούν τα χρόνια θέλω περισσότερη καλοπέραση, έχω σταματήσει να μεταφέρω βαρείς φακούς, θέλω να απολαμβάνω καλύτερα το χρόνο μου, να σταματώ συχνά, κατά προτίμηση εκεί που συχνάζουν οι ντόπιοι, να πίνω τα ποτά μου, έστω κι αν βλέπω κάπως λιγότερα αξιοθέατα απ' ότι στο παρελθόν.

    Όπως προανέφερα, μετά από τη μικρή πρωινή βόλτα στο κέντρο της πόλης, επέστρεψα στο ξενοδοχείο, έφαγα κάτι από το υποτυπώδες πρωινό, μάζεψα την αποσκευή μου και σε λιγότερο από τρία λεπτά ήμουν στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό του Άμστερνταμ.

    15.JPG

    Ήταν μια ακόμα ηλιόλουστη ημέρα του Σεπτέμβρη, όπως ηλιόλουστες ήταν όλες οι ημέρες του ταξιδιού μου στο Άμστερνταμ και στη Βόρεια Ρηνανία - Βεστφαλία. Στην πλατεία του κεντρικού σιδηροδρομικού σταθμού του Άμστερνταμ κυκλοφορούσε πολύς κόσμος.

    16.JPG

    Το τρένο θα έφευγε στις 10.35 το πρωί και θα με μετέφερε στο μεγαλύτερο μπαρ του κόσμου όπως τουλάχιστον αρέσκονται να το ονομάζουν όχι μόνο οι κάτοικοί του, αλλά και άλλοι, μερικούς από τους οποίους είχα μαζί μου στο ταξίδι αυτό. Αλλά τα σχετικά με το μεγαλύτερο μπαρ του κόσμου είναι αντικείμενο άλλης ιστορίας.

    Ο κεντρικός σιδηροδρομικός σταθμός του Άμστερνταμ είναι πανέμορφο κτίριο, γοτθικής αρχιτεκτονικής με αναγεννησιακά στοιχεία, για την κατασκευή του οποίου, όπως αναφέρθηκε σε προηγούμενο κεφάλαιο, απαιτήθηκε η δημιουργία τριών τεχνητών νησιών, θεμελιωμένων επί 8.600 ξύλινων πασσάλων. Βρίσκεται σε απόσταση 750 μέτρων περίπου, βόρεια από την κεντρική πλατεία Dam.
    Προχώρησα κατά το πλάτος του σταθμού

    17.JPG

    από την κεντρική του πύλη στο νότο προς την πύλη εξόδου στο βορά, όπου είναι και το λιμάνι.

    18.JPG

    19.JPG

    20.JPG

    Βλέποντας ότι πλησίαζε η ώρα της αναχώρησης, ξαναμπήκα στο σταθμό ανέβηκα στην αποβάθρα και μπήκα στο τρένο που θα με μετέφερε στο μεγαλύτερο μπαρ του κόσμου.
     
    #8
  9. gelf

    gelf Member

    Μηνύματα:
    510
    Likes:
    7.980
    Κεφάλαιο 6

    Επίλογος.


    Ενώ το τρένο έφευγε από το κέντρο της πόλης και όπως περνούσε μπροστά από το γήπεδο του Ajax, Amsterdam arena, σκεφτόμουν ότι για ακόμα μια φορά πέρασα πολύ όμορφα στο Άμστερνταμ.

    Όσον αφορά στα οικονομικά στοιχεία του ταξιδιού σημειώνω τα παρακάτω:

    Μετακινήσεις.

    Το αεροπορικό εισιτήριο Αθήνα – Άμστερνταμ (one way) κόστισε περίπου 75 ευρώ, με Aegean. Οι λοιπές μετακινήσεις κόστισαν:
    Το ταξί από το αεροδρόμιο του Άμστερνταμ έως το κέντρο, κόστισε 50 ευρώ (συνέφερε αφού πήραμε βανάκι, επειδή είμαστε έξι άτομα).
    Το εισιτήριο του τραμ κόστισε 2,90 ευρώ και μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε διάστημα μιας ώρας για όσες διαδρομές έκανες. Προφανώς συμφέρει, ανάλογα, το ημερήσιο, τριήμερο ή εβδομαδιαίο εισιτήριο, αλλά εγώ δεν ασχολήθηκα αφού χρησιμοποίησα τραμ, μόνο δύο φορές. Τις προηγούμενες φορές που είχα βρεθεί στο Άμστερνταμ είχα πάρει τριήμερη κάρτα, η οποία (αν θυμάμαι καλά) κάλυπτε όλα τα ΜΜΜ.
    Το εισιτήριο του τρένου για τη διαδρομή Άμστερνταμ - Ντίσελντορφ κόστισε 19 ευρώ.

    Διαμονή.

    Είχα κλείσει στο Hotel ibis Styles Amsterdam Central Station στο οποίο η διανυκτέρευση κόστισε 150 ευρώ, τιμή στην οποία συμπεριλαμβανόταν λιτό πρωινό το οποίο γινόταν ακόμα φτωχότερο, όταν θυμόμουν τα μεγαλεία του πρωινού στο ξενοδοχείο NH Grand Hotel Krasnapolsky, όπου είχα μείνει στο προηγούμενο ταξίδι μου στο Άμστερνταμ.

    Κόστος διαβίωσης.

    Από άποψη φαγητού, τα προκαταρκτικά κόστιζαν γύρω στα 6 έως 9 ευρώ. Το κυρίως πιάτο κόστιζε από 15 έως 20 ευρώ.
    Από άποψη ποτών, η μπύρα κόστιζε από 2,50 έως 4 ευρώ, το μπουκάλι κρασί από 20 έως 30 ευρώ, ενώ το malt ουίσκι κόστιζε από 6,00 έως 8 ευρώ. Για τα ποτά είναι ευρύτατα διαδεδομένο το happy hour, όπως στη Νέα Υόρκη αλλά και σε άλλες πόλεις.
    Τα εισιτήρια για τα μουσεία Rijksmuseum και Βαν Γκογκ κόστισαν από 17 ευρώ, έκαστο.

    Επαναλαμβάνω, ότι για ακόμα μια φορά πέρασα πολύ όμορφα στο Άμστερνταμ, ανανεώνοντας υπέροχες εικόνες από την πόλη του υγρού στοιχείου, που μου είχαν μείνει χαραγμένες στο μυαλό από τα πρώτα μου ταξίδια στο Άμστερνταμ.
    Εικόνες όπως αυτή των κτιρίων και συγκεκριμένα του κεντρικού σιδηροδρομικού σταθμού,

    1.JPG

    του Rijksmuseum,

    2.JPG

    του Βασιλικού παλατιού

    3.JPG

    και της Oude Kerk,

    4.JPG

    στο κέντρο της περιοχής Red Light District και σε απόσταση αναπνοής από τα σπίτια με τα κόκκινα φανάρια.

    Εικόνες από τα μεγάλα έργα τέχνης τα οποία φιλοξενούνται στα μουσεία του Άμστερνταμ, όπως το κατά τη γνώμη μου μεγαλύτερο έργο ζωγραφικής όλων των εποχών, και συγκεκριμένα το έργο "νυχτερινή περίπολος", του μεγάλου Ρέμπραντ.

    5.JPG

    Εικόνες από τις κεντρικές πλατείες του Άμστερνταμ και συγκεκριμένα από την πλατεία Dam,

    6.JPG

    από την πλατεία Rembrandtplein

    7.JPG

    και από την πλατεία Leidseplein

    8.JPG

    Εικόνες από τα μπαράκια του Άμστερνταμ.

    9.JPG

    10.JPG

    Και κυρίως εικόνες από τα κανάλια του Άμστερνταμ. Τα έργα τα οποία αποδεικνύουν το ότι η πόλη του Άμστερνταμ είναι το θαύμα της υδραυλικής μηχανικής.

    11.JPG

    12.JPG

    13.JPG

    14.JPG

    Εικόνες και με το φως της ημέρας και νυχτερινές. Εικόνες πολλές εικόνες!
    Όπως ανέφερα στην αρχή της παρούσας ιστορίας, το Άμστερνταμ είναι από τις πιο αγαπημένες μου πόλεις, αφού συνδυάζει τα δύο στοιχεία που με ελκύουν. Νερό και μπαρ. Παντού νερό και πολλά μπαρ. Και εκτός αυτού διαθέτει και μουσεία παγκόσμιας εμβέλειας, όπως το Rijksmuseum και το μουσείο Βαν Γκογκ. Επίσης η κοινωνία του Άμστερνταμ είναι μια πολύ ελεύθερη κοινωνία. Παρατηρείς ελάχιστες κουρτίνες στα ανοίγματα (πόρτες ή παράθυρα). Γιατί, κατά κανόνα, κανείς δεν ενδιαφέρεται για το τι θα κάνει ο άλλος.
    Φεύγοντας από το Άμστερνταμ, διατήρησα την ίδια γλυκιά αίσθηση που έχω όταν βρίσκομαι σ' αυτή την πόλη. Φεύγοντας, προσπαθούσα να παρηγορηθώ ότι σε δύο ώρες θα βρισκόμουν στο μεγαλύτερο μπαρ του κόσμου. Όμως ήμουν απαρηγόρητος.
    Άμστερνταμ σ' αγαπώ! Όμως έπρεπε να αφήσω το Άμστερνταμ. Το μεγαλύτερο μπαρ του κόσμου με περίμενε.


    ΤΕΛΟΣ
     
    #9
  10. giannoula

    giannoula Member

    Μηνύματα:
    1.185
    Likes:
    1.575
    Επόμενο Ταξίδι:
    ΙΣΡΑΗΛ
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Mexico for now!!
    Δυστυχώς το jazz bar Alto πήγαμε χθες να το επισκεφθούμε αλλά ήταν κλειστό λόγω χρεοκοπίας!! Είχε και χαρτί από έξω... Θα ξανανοίξει σύντομα λέει υπό νέα διεύθυνση...
     
    #10
    gelf likes this.
  11. katkats

    katkats Moderator

    Μηνύματα:
    5.640
    Likes:
    5.829
    Επόμενο Ταξίδι:
    ?
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Ν. Αμερική
  12. vitalogy

    vitalogy Member

    Μηνύματα:
    18
    Likes:
    10
    Καλημερα.. Η ιστορια πολυ απολαυστικη με χρησιμες λεπτομερειες. Υπαρχει μεγαλη περιπτωση να ειμαι μεσα Σεπτεμβρη στο Αμστερνταμ οποτε εχω καποιες μικρες αποριες, αν μπορει καποιος να βοηθησει.
    1. Ταξιδευω μονο με ταυτοτητα οπως σε ολες της χωρες της Ευρωπαικης ενωσης η χρειαζομαι και κατι αλλο;
    2. Σε ολες της πολεις υπαρχουν καποια συγκεκριμενα μεσα μεταφορας που διασχιζουν της πιο ενδιαφερουσες περιοχες. Αν υπαρχει κατι τετοιο σε αυτην την πολη και μπορειτε να μπου πειτε τα νουμερα (π.χ. λεωφορειο 34) θα με βολευε. Ενταξει η πολη ειναι για περπατημα αλλα χρειαζεται.
    3. Μεσα Σεπτεμβρη πως ειναι ο καιρος, τι ρουχα θα χρειαστω;
    4. Μηπως η ανοιξη ειναι καλυτερη εποχη και γινεται λιγοτερος χαμος απο κοσμο;
    5. Μπορειτε να μου προτεινεται καποιες εκπτωτικες καρτες για τα μεσα μαζικης μεταφορας; π.χ. τριημερες , πενταημερες κ.λ.π.
    Αυτα τα λιγα , ευχαριστω προκαταβολικα για τυχον απαντηση.
     
    #12