Βουλγαρία Μολδαβία Ρουμανία Σοβιετικά μονοπάτια, τόσο κοντά σε ματωμένα χώματα..

Alex Loco

Member
Μηνύματα
303
Likes
1.415
Επόμενο Ταξίδι
FUCK CORONA VIRUS
Ονειρεμένο Ταξίδι
Pamir highway
IMG_20220810_202942.jpg


Μετά το τελευταίο Road trip με την παρέα μου ( Αστεγικες οι νύχτες το ένα και Οδύσσεια - σταρ - μπάλα - δράκοι - ναζί το άλλο , έτσι τα έχω ονομάσει μέσα στο σάιτ ) είχε έρθει επιτέλους ξανά η ώρα για ένα Road trip μετά από 8 χρόνια να βγούμε ξανά στους δρόμους. Το Terrios το παλιό τανκς δεν ήταν διαθέσιμο καθώς ο Σπο πλέον δεν ήθελε να έρθει. Το νέο άρμα το δικό μου Scirocco, το λες άνετο και μπρουκλικο αλλά ίσως όχι τόσο κατάλληλο για τους βομβαρδισμενους δρόμους των Βαλκανίων και της πρώην σοβιετικής. Εγώ και Ο Λαζ σταθεροι στο ραντεβού , νέα πρόσωπα η αγαπημένη μου Σοφία και ο άλλος κολλητός μας ο Αλεξάκης που δεν είχε έρθει στα παλιά road trips γιατί δεν καταδεχόταν να έρθει λέει σε παρακμιακες χώρες ( και ήρθε στη Μολδαβία ) . Το νέο team ετοίμαζε από καιρό το ταξίδι του προσπαθώντας να παντρέψει τα γούστα όλων. Μπρασόβ και κάστρο του Μπραν στην Τρανσυλβανία ήθελε ο Αλεξάκης , Μολδαβία ήθελα εγώ και η Σοφία και μπιτς μπαρ και έξαλλες Ρουμάνες με πλαστικά χείλη και λοιπά ήθελε ο Λαζ γι'αυτό βάλαμε και στην Μαμαια στο πρόγραμμα , ένα τουριστικό μέρος δίπλα στην Ρουμανική Κωσταντζα. Επειδή ο γυρισμος ήταν μεγάλος και μας βόλευε , είπαμε να κατέβουμε και από το τουριστικό μαργαριτάρι της μαύρης Θάλασσας όπως το έλεγαν το Νεσεμπαρ. Γνωρίζαμε ότι θα φάμε πολλές ώρες στον δρόμο καθώς οι αποστάσεις ήταν μεγάλες , αν και σε χιλιόμετρα δεν μας τρομαζε. Παρολαυτα οι χάρτες και τα gps έγραφαν παράδειγμα , 300 χιλιόμετρα , 7 ώρες. Και έλεγες . Τι φάση ? Θα πάρουμε το αμάξι στην πλάτη ρε φίλε ? Γιατί τόση ώρα ? Γιατί πολύ απλά δεν έχουνε μεγάλους αυτοκινητόδρομους αλλά διεθνές δίκτυο σε στυλ Λιανοκλάδι - Κάτω Κρεμαστά !! Εκτός αυτού περάσαμε ότι χωριό διέθετε η Ρουμανία κόβοντας συνεχώς ταχύτητες . Διασχισαμε ότι δάσος υπήρχε ενώ φυσικά το χαιλαιτ που θα αναφερθώ αργότερα ήταν οι μολδαβικοι δρόμοι του νότου κυρίως που πραγματικά μας σόκαραν . Μάλιστα είπαμε στο αμάξι ότι πρέπει να είμαστε οι μόνοι μαλακες Έλληνες που διέσχισαν αυτόν τον δρόμο στην ιστορία μας αλλά μέσα μου ήμουν σίγουρος ότι θα βρεθούν και άλλοι μέσα σε αυτό το σάιτ 🤣🤣🤣( χωρίς παρεξήγηση το μαλακες . Ίσως ήρωες είναι καλύτερο , αν και αγαπάμε τα ψαγμενα τα απάτητα και τα περίεργα ειδικά αν είναι πρώην ΕΣΣΔ η Βαλκάνια !! ) Το ανατριχιαστικό όμως πέρα από όλα τα αστεία και τα όμορφα που περάσαμε στο ταξίδι μας , ήταν το συναίσθημα του να έχεις παράλληλα σου την Ουκρανία σε καιρό πολέμου. Ειδικά τα σημεία που φτάσαμε κοντά (Γκιουργκουλεστι 8 χιλιόμετρα από τα σύνορα της Ουκρανίας που ήταν γεμάτο σκηνές του ΟΗΕ αλλά κυρίως το σημείο που έβγαλα φωτογραφία και ανέβασα πιο πάνω που κυριολεκτικά ήμασταν δίπλα στο σύνορο , μας προκάλεσε ένα πολύ σκοτεινό συναίσθημα και μια σιγή στο αμάξι .) Περίεργοι καιροί για να είσαι τόσο κοντά σε μια χώρα με πόλεμο αλλά τι να πουν και αυτοί οι άνθρωποι που το βιώνουν εντελώς από μέσα.. συνεχίζεται...
 

Alex Loco

Member
Μηνύματα
303
Likes
1.415
Επόμενο Ταξίδι
FUCK CORONA VIRUS
Ονειρεμένο Ταξίδι
Pamir highway
Έτσι λοιπόν , απόγευμα προς βράδυ της Παρασκευής 5 Αυγούστου , εγώ και ο Αλεξάκης ήμασταν έξω από το μαγαζί που δουλεύει ο Λάζαρος στο κέντρο , για να τον πάρουμε να πάμε σπίτι γρήγορα να κερδίσουμε χρόνο. Αυτός και η Σοφία δουλεύανε απόγευμα οπότε αναγκαστικά θα φεύγαμε αργά. Το πλάνο ήταν να ταξιδέψουμε όλη νύχτα και να είμαστε νωρίς στο Βουκουρέστι για στάση πριν καταλήξουμε στο Μπρασόβ. Έκανε μια ώρα να σχολάσει γιατί έκλεισε λάθος ταμείο και πάλευε να βρει που έγινε λάθος. Επίσης η Σοφία που δουλεύει τηλεφωνικά έπεσε σε περίεργο πελάτη και δούλεψε 45 λεπτά παραπάνω. Εκτός αυτού ο υπερβολικός Λαζ δεν ειχε προλάβει λέει αν φτιάξει τσάντα τόσες μέρες οπότε τον περιμεναμε 1 ωρα και 25 λεπτά να κατέβει !! Δεν αρχίσαμε καλά!! Όταν έχω ταξίδι και μάλιστα με μεγάλη οδήγηση απαιτώ συγχρονισμό και κατανόηση . Αλλά εδώ έφταιγαν και οι δουλειές τους , με αποτέλεσμα στις 1 τη νύχτα να μπαίνουμε στη Βουλγαρία . Είχαμε ήδη χάσει χρόνο από το αρχικό πλάνο. Αγοράσαμε βινιετα και γεμίσαμε το ντεπόζιτο. 8 ευρώ η βινιετα. Πέρσι δεν πήρα ο έξυπνος που είχα πάει πάλι Βουλγαρία. Έλα μωρέ λέω σιγά. Με σταμάτησαν και με έγραψαν 35 ευρώ πρόστιμο νομίζω και με έβαλαν να πάρω και βινιετα + 8 ευρώ. Όποτε το μάθαμε το μάθημα. Όσο για το φουλαρισμα του αυτοκινήτου είχε ανέβει και εκεί η βενζίνη όπως παντού σχεδόν . Πέρσι με λαμπάκι έδωσα 70 ευρώ και φέτος 80. Ένα μαγικό που έχει αυτό το αμάξι ( φαντάζομαι και πολλά άλλα ) είναι ότι αν βάλω ένα εικοσαρικο μέσα στην πόλη μέχρι να κατέβω κέντρο και να γυρίσω που λέει ο λόγος πάει λαμπάκι. Στο ταξίδι και πέρσι και φέτος με ένα γέμισμα έβγαλε 800-1000 χιλιόμετρα !!! Δε με πίστευαν τα παιδιά μέχρι που είδαν και αυτοί ότι γεμίσαμε στα σύνορα και μετά ξανά έξω από το Μπρασόβ μετά από 900 χιλιόμετρα περίπου και χωρίς καν να έχει κατέβει η στάθμη φουλ χαμηλά η λαμπάκι. Έχει κέφια το Σιρόκο όταν κάνει road trip. Πρώτη στάση για ξεμουδιασμα έξω από τη Σόφια σε ένα βενζινάδικο. 3 και 30 !! Καθόλου δε μου άρεσε . Μου φάνηκε αργά . Μπαμ μπαμ φύγαμε για Ρουσε , τα σύνορα της Ρουμανίας. Μας φάνηκε ότι αυτή η πόλη έχει ροδάκια από κάτω και όσο πλησιάζεις αυτή απομακρύνεται. Δεν φτάναμε με τίποτα !! Άσε που οι ταμπέλες έλεγαν Ρούσε 50 χιλιόμετρα και λίγο πιο κάτω Ρούσε 67 🤣🤣. Ο δρόμος μετά τη Σόφια ήταν μόνη λωρίδα , με αποτέλεσμα να καταλάβουμε τι έχει να ακολουθήσει από άποψη διαδρομής και κυρίως από άποψη δολοφονικής πρόθεσης των Βουλγάρων και των Ρουμάνων οδηγών. Πλέον μετά από αυτό το ταξίδι μπορεί να προσπεράσω νταλίκα στη στροφή και να στρίβω και τσιγάρο εκείνη τη στιγμή ( όχι δεν το κάνω αλλά εκπαιδεύτηκα αρκετά από δαυτους ) . Δεν μασάνε μια . Προσπερνάνε εσένα τον πίσω σου και τη μπροστινή νταλίκα ενώ πλησιάζει αμάξι στο αντίθετο ρεύμα !! . Επιτέλους φτάσαμε στα χαοτικά σύνορα . Πολλές λωρίδες αυτοκινήτων ο ένας να χώνεται στον άλλο λες και θα πάει πιο γρήγορα. Δύο ευρώ το ρουμανικό τέλος για να περάσεις το Δούναβη. Το πρώτο βήμα έγινε. Αφήσαμε πίσω τη Βουλγαρία που ήταν πέρασμα και πηγαίναμε προς το Βουκουρέστι.
Το Παρίσι των Βαλκανίων όπως το λένε ( έκλαψα όταν το είπα στον Αλεξάκη που σνομπαρει φουλ τα Βαλκάνια και μου λέει : ναι δε βλέπεις παντού έχει μίμους ακορντεόν και μπαγκέτες 🤣🤣). Παρκάραμε κοντά στο Παλάτι του Λαού. Μεγαλοπρεπές κτίσμα του συντρόφου Τσαουσέσκου. Ήμασταν ανοργάνωτοι σε ένα βασικό τομέα που πληρώσαμε αργότερα. Η Σοφία είχε μόνο Revolut. Εγώ είχα Revolut όμως ήταν άδεια . Είχα και πιστωτική και μετρητά. Ο Λάζαρος είχε μόνο μετρητά καθώς λέει ότι η μαγεία του ταξιδιού είναι να ανταλλάξεις λεφτά να δεις πόσο σου κράτησε και λοιπά. Είχε Ρεβολουτ και πιστωτική αλλά δεν είχε κάρτα ούτε για τη μια ούτε για την άλλη , επειδή βαριοταν να πάει να βγάλει ! Ο Αλεξάκης είχε μετρητά και ευτυχώς έβγαλε πρόσφατα Revolut. Ψάχναμε για ανταλλακτηριο όμως ήταν όλα κλειστά. Σάββατο και μεσημέρι . Επίσης αύριο ήταν Κυριακή. Άρα σίγουρα είχαμε να βγάλουμε ουσιαστικά τουλάχιστον 2-3 μέρες με την κάρτα της Σόφιας !! Πιαστηκαμε στον ύπνο. Και ήδη κάτσαμε να φάμε κάπου με την Σοφία να πληρώνει και να βγάζουμε μετρητά να της δίνουμε κάτι που όμως δεν ήθελε καθώς μετρητά γενικά δεν χρησιμοποιεί. Εντάξει με εμένα τα βρίσκαμε ζευγάρι είμαστε , αλλά όπως και να έχει να τραβάς λεφτά να πληρώνεις τους μαντραχαλους επειδή δεν οργανώθηκαν τόσο καιρό είναι κάπως !! Αφήσαμε το Βουκουρέστι με προορισμό πλέον την Τρανσυλβανία και το Μπρασοβ. Κάτι λιγότερο από 200 χιλιόμετρα . Και λέγαμε έλα μωρέ μπαμ μπαμ θα φτάσουμε. Φυσικά λίγο παρακάνω έγινε ατύχημα. Ένα καλό ακόμα που έχουν αυτές οι μικρές λωρίδες δρόμου είναι ότι αν κλείσει ο δρόμος θα κάτσεις εκεί αιώνια. Φάγαμε 2-3 ώρες κολλημένοι , χωρίς καν να κουνηθεί το αμάξι. Εκτός αυτού , έχουν πολλούς κόμβους . Ασταμάτητους κόμβους . Με αποτέλεσμα φυσικά να κόβει ο μπροστινός σου ταχύτητα η να κοκκαλωνει με αποτέλεσμα οοοοολοι οι από πίσω να κολλάνε ξανά και ξανά στην κίνηση . Εκτός αυτού , είχε αστυνομία σε πολλά σημεία και φυσικά οι νυφίτσες οι Ρουμάνοι κόβουν σαν Παναγίες παντού αν δουν αστυνομία και μετά σε προσπερνάνε με 200 πάνω στη στροφή. Τρέλα !! Και εκτός όλων αυτών των γεγονότων, η Τρανσυλβανία και μάλιστα Σάββατο ήταν άκρως τουριστική. Συγκεκριμένα η Σιναια που έχει πάρει το μάτι μου κάπου ως μαγικό μέρος ( πράγματι τρελάθηκα από τα τοπία ) είχε πάρα πολύ κόσμο και τρομερή κίνηση !! 186 χιλιόμετρα εν τέλη τα κάναμε σε 4 ώρες και βάλε !! Μετά από μια οδύσσεια που ξεκίνησε 12 το βράδυ από Θεσσαλονίκη θα ολοκληρωνόταν στις 7 το απόγευμα στο Μπρασοβ. Φυσικά μέχρι να φτάσουμε στο ξενοδοχείο πρέπει να είχε η πόλη καμία δεκα κόμβους 😤😤 Την είχα κάνει εικόνα κάτι ως Μέτσοβο , αλλά αυτή ήταν μια μεγάλη πόλη σε πεδιάδα μεν αλλά βλέποντας αρκετά κοντά ένα σωρό βουνά . Δυστυχώς η κόπωση και η έλλειψη άνεσης και χρημάτων μας έκανε να φάμε ελαφρώς και να σβήσουμε σαν τρελοί στο δωμάτιο. Εγώ είχα φρικτό πονοκέφαλο . Ο Λαζ κοιμόταν σαν πεθαμένος με τα χέρια σταυρωμένα και το χαιλαιτ ο Αλεξάκης εκεί που κοιμόταν άρχισε μέσα στον ύπνο του να φωνάζει. Ακούω μια : Αααααααα!!! 😱😱 Λέω πάει διαλυθηκαμε και είναι πρώτη μέρα. Η Σοφία πάλι ούτε κοιμήθηκε και πρέπει να έκανε ιντερνετικά ψώνια από το κινητό. Γυναίκες !! Βάλαμε το αμάξι σε ένα ιδιωτικό πάρκινγκ που δώσαμε 9 ευρώ περίπου ( το πήραμε το επόμενο πρωί ) ενώ για το δωμάτιο που ήταν ένα μικρό σπίτι με ένα μεγάλο διπλό κρεβάτι ( κοιμήθηκαν τα παλικάρια τα κουρασμένα γιατί δεν ήθελαν λέει να είναι τόσο κοντά ο ένας στον άλλο στο κρεβάτι - καναπέ 🤨) και η κουζίνα με τον καναπέ όπως είπα πριν που άνοιγε και ήταν ένα ωραίο άνετο κρεβάτι. Δεν υπηρχε καμία όρεξη για έξοδο παρά πόνο για ξεκούραση. Είχαμε ήδη πάρει τη πρώτη γεύση για το πόσο έξω μπορεί να πέσουμε στον υπολογισμό μια διαδρομής . Και ακόμα δεν είχαμε δει τίποτα. Επόμενη στάση το κάστρο του κόμη Δράκουλα και του αξιαγάπητου Βλαντ του παλουκωτη και των φοβερών ιστοριών που μου είπε ο Αλεξάκης . Μετά το κάστρο είχαμε να φύγουμε καρφί για μια ακόμα Οδύσσεια . Προορισμός μας η λιγότερο τουριστική και πιο φτωχή χώρα της Ευρώπης όπως λένε η σοβιετ Μολδαβία !! Συνεχίζεται....
IMG-3a5945bb65bc860f78a454df483ee0c2-V.jpg

IMG-b21b9ffbf07ac7a97568d88c685e0fa9-V.jpg

IMG_20220806_174011.jpg

IMG_20220823_143440.jpg
 

Alex Loco

Member
Μηνύματα
303
Likes
1.415
Επόμενο Ταξίδι
FUCK CORONA VIRUS
Ονειρεμένο Ταξίδι
Pamir highway
Ξύπνημα νωρίς !! Ούτε καν. Δε μπορέσαμε ούτε μια φορά να τηρήσουμε ένα σωστό ωράριο για να κερδίσουμε χρόνο. Άντε εντάξει ήμασταν πτώμα από το μεγάλο ταξίδι και μάλιστα μέσα στη νύχτα. Ο ύπνος μας αποζημίωσε ξεκάθαρα αλλά δε σηκωθηκαμε και πολύ νωρίς. Πρώτη στάση ουσιαστικά σε αυτό το ταξίδι το κάστρο 🏰 του κόμη Δράκουλα. Τελικά έμαθα ότι δεν ήταν του κόμη Δράκουλα. Ίσως να πέρασε καμιά φορά από εδώ αλλά ήταν χτισμένο εντελώς για διαφημιστικούς λόγους. Έτσι μου είπαν δηλαδή. Βγήκαμε από το Μπρασόβ με κατεύθυνση το Μπραν. Μισή ώρα διαδρομή. Δεν είχαμε αδειάσει τελείως από βενζίνη αλλά είπαμε να κάνουμε το δεύτερο μας γέμισμα. Πρώτο γέμισμα είχε γίνει στα σύνορα με τη Βουλγαρία. Μετά από 770 χιλιόμετρα ξανά ήρθε η ώρα για το δεύτερο γέμισμα . Βουρ για το κάστρο !! Έμαθα από τον Αλεξάκη διάφορες ιστορίες για το είδωλο του τον Βλαντ τον παλουκωτη. Μου είπε ότι έλυσε το δύσκολο πρόβλημα της φτώχιας , των ζητιάνων και γενικά την πείνα και την εξαθλίωση. Με ποιο τρόπο ? Μάζεψε κάθε φτωχό κάτοικο της περιοχής τους τάισε όλους μα όλους πλουσιοπάροχα και μετά τους έβαλε φωτιά και τους έκαψε !! 😶😶😶 Μα τι φιλεύσπλαχνος 😕😕😕 Ναι αλλά καταπολέμησε τη φτώχεια με επιτυχία , συμπλήρωσε ο Αλεξάκης 😎🤣 Φτάσαμε μπαμ μπαμ στο κάστρο. Εκεί που δεν βλέπαμε αμάξι ξαφνικά κολλήσαμε σε ένα μποτιλιάρισμα στην είσοδο του χωριού. Παντού αμάξια και κόσμος. Σαν πανυγήρι. Ξεραμε ότι δεν είχε είσοδο αλλά τελικά έβαλαν !! Και είχε μια απίστευτη ουρά μέχρι έξω στο δρόμο. Δεν είχαμε χρόνο δυστυχώς. Κάτσαμε λίγο στο μέρος είδαμε το κάστρο από μακρυά και φύγαμε . Έτσι κι αλλιώς έχω δώσει ραντεβού με την Τρανσυλβανία όταν πάρω μηχανή. Transfagarasan , Transalpina και λοιπά και λοιπά. Θα ξανάρθω 😎 Έτσι λοιπόν ξεκινήσαμε με γεμάτο ρεζερβουάρ για το μεγάλο σημερινό ταξίδι με στόχο να φτάσουμε όσο πιο νωρίς ( χαχαχχαχα) στη Μολδαβία !!! Είχαμε κάνει παραδοσιακά όπως σε όλα τα road trips , CD με τα καλύτερα της Eurovision από 2004 μέχρι 2022 🤣 κι όμως . Ότι καλύτερο για τόσο μεγάλες διαδρομές περνάει ευχάριστα η ώρα. Είχε αρχίσει ήδη το CD να παίζει γιατί η αλήθεια είναι ότι αυτό το σύστημα που έχουν , να μην υπάρχει μεγάλος αυτοκινητόδρομος σε όλη τη χώρα με πολλές λωρίδες και να πρέπει να φάω στη μάπα τον κάθε κόμβο , τη κάθε διασταύρωση για είσοδο σε κάθε χωριό , η τη διέλευση μέσα από κάθε χωριό ήταν ότι χειρότερο και ήταν ο κύριος λόγος που η διαδρομή μας ήθελε κάνα 7ωρο ενώ τα χιλιόμετρα δεν ήταν ούτε 400 . Αφού είδαμε κάθε χωριό που υπήρχε και αφού κολλήσαμε σε ένα σημείο που έφτιαχναν το δρόμο ( πάνω από μία ώρα , είχαμε κατέβει όλοι από τα αμάξια και μιλούσαμε ) φτάσαμε σε κάνα τρίωρο σε μια πόλη που λεγόταν Ονεστι. Εντωμεταξυ 130 χιλιόμετρα από το Μπρασοβ και την κάναμε σε 3 ώρες και βάλε 😤😤. Είπαμε να κάνουμε στάση για φαγητό . Η Σοφία είχε ξανάρθει στη Ρουμανία ( και εγώ με το Λαζ ) γι'αυτό μας πρότεινε να φάμε από μια αλυσίδα φαγητού που λέγεται Luca. Εκεί που παρκάραμε ακριβώς απέναντι είχε ένα τέτοιο. Καλά το τιναξαμε τα πέταλα . Πολύ δυνατή γεύση φάγαμε 3-4 ο καθένας. Φύγαμε με σκοπό να φτάσουμε όσο πιο νωρίς γίνεται . Μπήκαμε σε κάτι δάση με δρόμους γεμάτο στροφές , ανηφόρες και κατηφόρες. Σε ένα σημείο που κολλήσαμε πάλι δε κάποια κίνηση. Ήρθε ένα γυφτάκι στο τζάμι. Ε διακριτικα δεν ασχοληθηκαμε μέχρι που ήρθε η μάνα του. Εκεί που είχε ενα στυλ κλαιγομαι και παρακαλάω και δεν φεύγω από το τζάμι , ο λαζ νευρίασε και άρχισε να την κράζει έντονα κοροϊδεύοντας ουσιαστικά τον αμανέ που έκανε . Τότε αυτή άρχισε αν τον βρίζει στα ρωσικά και μάλωναν 🤣🤣🤣 αν το βλέπατε από κοντά ότι και να πω είναι λίγο. Ούτε το γκάζι δεν είχα δύναμη να πατήσω μας έπιασε νευρικό γέλιο . Εκεί που σχεδόν έκλαιγε άρχισε να μας βρίζει 🤣🤣🤣 αυτό ήταν το ένα χαιλαιτ της ημέρας. Το άλλο έγινε λίγο πριν φτάσουμε στα σύνορα . Είχε μπροστά μου έναν τύπο που μα το Θεό πήγαινε με 10. Τι 10 μπορεί και με 5. Χωρίς λόγο και αιτία δεν πάταγε το γκάζι του. Κατοικημένη περιοχή μεν αλλά πήγαινε εντελώς λες και ήθελε απλά να με τσατιζει . Είχα αρχίσει να ανεβάζω παλμούς τρελάθηκα. Ξαφνικά αρχίζει να παίζει στο CD το τραγούδι που έστειλε φέτος η Μολδαβία , ο ορισμός του καλτ τραγουδιού. Καπάκι στρίβει αυτός σε ένα κόμβο να φύγει , εγώ σπινιαρω το αμάξι από τα νεύρα μου αρχίζω να του φωναζω από το παράθυρο - άντε γ@@@@υ επιτέλους ρε τραγικε , άντε μ@@@@α σε σιχαθηκε η ψυχή μου ρε παράτα την οδήγηση και το κωλο αμαξο σου ) και καπάκι να παίζει το τραγούδι δυνατά . Το συγκεκριμένο τραγούδι αν έπαιζε κάποιο άλλο δε θα ήταν αστείο αλλά τα παιδιά έκλαιγαν με το συνδυασμό του τραγουδιού ( πλησιάζαμε Μολδαβία ) και μαζί μου που έκανα την έκρηξη μου .


Το τραγούδι για όσους δεν το γνωρίζουν το οποίο λέει στο ρεφρέν Chisinau - Buchurest ακριβώς δηλαδή τη διαδρομή που κάναμε αλλά ανάποδα. Μοναδική στιγμή βέβαια αν δεν τη ζεις live δε θα καταλάβεις . Επιτέλους μετά από αρκετές ώρες και ταλαιπωρία φτάσαμε στα σύνορα. Πρώτη φορά σε χώρα που δε θα έμπαινες με ταυτότητα ! Είχαμε φτάσει μακρυά . Ένα άγχος υπήρχε. Αρκετή αναμονή . Τελικά όλα καλά. Μπήκαμε κι εμείς και αρκετος κόσμος στη Μολδαβία !! Σταματήσαμε να πάρουμε τη κλασική βινιετα. Μηδέν αγγλικά η κυρία μας μιλούσε ρωσικά. Είχε μια οθόνη μπροστά της και παλεύαμε να βγάλουμε άκρη . Μας λέει : ατ κουντα??? Κοιτάμε ο ένας τον άλλο. Τι κουντα λέει αυτή ρε? Ξαναρωταγε . Κουντα κουντα ?? Και ξαφνικά με έρχεται φλασια. Θυμάμαι ένα είδωλο από εδώ μέσα που πήγε με τη μηχανή μέχρι το όρος Παμιρ και τον ρωταγαν παντού ατ κουντα ?? ( Απο που είσαι στα ρωσικά ) έτσι πετάγομαι με ένταση και της λέω : Grecia !!! Oooo Grecia και κάνει νόημα με το χέρι ότι είναι πολυυυ μακρυά. Με κοιτάνε η άλλοι.- καλά που το ήξερες αυτό ρε ?? Λέω ας είναι καλά το Travelstories 😎😎😎
Βγήκε και η βινιετα . Τέσσερα ευρώ. Φύγαμε για Κισινάου. Σκοτείνιασε. Φύγαμε από το κάστρο στις 12 και φτάσαμε στο Κισινάου στις 10 και 30 τη νύχτα !!! Η διαδρομή από τα σύνορα στην πόλη περίπου 1,5 ώρα . Φώτα πουθενά . Χωριά πουθενά . Προσπεράσεις σε μικρό δρόμο και χωρίς φώτα στο δίκτυο αβερτα. Αγκαλιά με το θάνατο κλασικά . Πάει ο άλλος περνάει εμάς πάει να περάσει τη νταλίκα μπροστά μας και ξαφνικά πλακώνει φρένα . Ερχόταν από το άλλο ρεύμα πατημενος ένας άλλος. Και που να πάει δε πρόλαβε να περάσει τη νταλίκα κόβει απότομα και πάει να μπει δεξιά να πέσει δηλαδή πάνω μας . Κόβω έχω κόβει ο από πίσω πατάει γκάζια η νταλίκα τελικά χώθηκα από πάθαμε όλοι εγκεφαλικό . Κλασικά στο αμάξι μέσα όλοι μαζί : το σπίτι σου τη μάνα σου , τραγικε , σιχαμα , μ@@@α και άλλα πολλά άλλα πραγματικά έπρεπε να τον κοπανησει ο άλλος δεν ήταν για να τον λυπηθείς τρομαξαμε πάρα πολύ !!! Αργά και σταθερά χωρίς γκάζια και προσπεράσεις ( εκτός από μια αναγκαστική σε νταλίκα που έλεγα το πάτερ ημών από μέσα μου ) φτάσαμε το βράδυ στο Κισινάου. Φυσικά μπορείτε να μαντεψτε ότι δε βρίσκαμε το ξενοδοχείο καθώς δεν είχαμε ίντερνετ κανένας μας ( εκτός ευρωπαϊκής Ένωσης η Μολδαβία ) και βασιστηκαμε στο χαρτί του αμαξιού μου , που μας πήγε σε μια ερημιά που δεν υπήρχε τίποτα 😒😒😒 τελικά άνοιξε η Σοφία το ίντερνετ της ( δια μαγείας δεν έβρισκε τη Μολδαβία στο χάρτη 😕 ίσως δεν αναγνωρίζει τα iphone η Μολδαβία ? Δεν ξέρω αλλά δεν μπορούσε να βρει διαδρομές και λοιπά εντός χώρας. Με τα χίλια ζόρια καταφέραμε να βρούμε που είναι το ξενοδοχείο , αφού έκανα αναστροφή πάνω σε δρόμο εντός πόλης με 3 λωρίδες από τη μια μεριά και 3 λωρίδες από την άλλη ( εντωμεταξυ τέτοιο μεγάλο δρόμο εκτός Κισινάου δεν είχε 🤣🤣🤣) ευτυχώς ήταν νύχτα και δεν κυκλοφόρησε άνθρωπος . Πεινουσαμε πολύ. Είδαμε ότι υπάρχει McDonald's drive through κιόλας !! Απίστευτο. Λέμε αντε πάμε να το βρούμε κοντά ήταν στο ξενοδοχείο. Είχαμε κλείσει ξενοδοχείο ωραίο με πάρκινγκ πρωινό και πισίνα . Στα McDonald's εννοείται πως στο μικρόφωνο κανένας δε μιλούσε αγγλικά . Όποτε με τα λίγα ρωσικά του Λαζάρου παραγγείλαμε με την ελληνική μας πατέντα . : Ντβα μπεργκερς , ουαν καρτοφι , ουαν κόλα δε μπιγκ ( έκανα και νόημα σαν το χαζό στην καμερα να δείξω ότι θέλω τη μεγάλη 🤣
Σπσιμπαααα!!! Τα πήραμε πήγαμε ξενοδοχείο και σβήσαμε. Την επόμενη μέρα ξεκινούσε η εξερεύνηση του Κισνιναου. Είχαμε μπει στο ψητό σιγά σιγά . Η νύχτα άπλωσε το μαύρο της πέπλο στον σοβιέτ ουρανό της Μολδαβίας , της λιγότερο τουριστικής χώρας της ευρωπαϊκής Ένωσης.... Συνεχίζεται...


IMG_20220901_175020.jpg


Σιροκαρα και κάστρο 🏰 του κόμη Δράκουλα

IMG_20220808_004507.jpg

Η θέα από το μπαλκόνι μας. Χτίζουν συνέχεια μεγάλα κτίσματα στο Κισινάου.

received_1478387915943547.jpeg


Κάτι κουρασμένα παληκάρια
 

Εκπομπές Travelstories

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Booking.com

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
32.608
Μηνύματα
825.062
Μέλη
37.426
Νεότερο μέλος
SALVIA

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom