Georgia86
Member
- Μηνύματα
- 221
- Likes
- 1.746
- Ταξίδι-Όνειρο
- Ιαπωνία
Τέταρτη μέρα: Άφιξη Λιουμπλιάνα.
Όπως κάθε μέρα του ταξιδιού μας πετάχτηκα στον φούρνο κάτω από το διαμέρισμα μας και πήρα ένα καπουτσίνο και το αγαπημένο μου μπουρέκ. Είχαμε κλείσει από την Αθήνα θέσεις με το flixbus στις 12.15 για την Λιουμπλιάνα και αδημονούσα για το ταξίδι. Με τα πράγματα έτοιμα από το βράδυ δεν αργήσαμε να φύγουμε από το σπίτι και για καλή μας τύχη το τραμ που θα μας πήγαινε στο ΚΤΕΛ είχε στάση πολύ κοντά μας. Πήραμε το τραμ 6 με προορισμό το Sopot και κατεβήκαμε στην στάση Autobusni kol. Φτάσαμε λίγο νωρίτερα και αράξαμε στο lounge του Κτέλ.
Το λεωφορείο έφυγε στην ώρα του και ευτυχώς δεν ήταν γεμάτο. Η διαδρομή ομόρφυνε πραγματικά όταν μπήκαμε στην Σλοβενία με ατελείωτο πράσινο, βουνά και όμορφα σπίτια. Μου άρεσε πάρα πολύ και όσο και να προσπαθούσα να διαβάσω το βιβλίο μου τα μάτια μου γυρνούσαν πάντα στο παράθυρο. Ο οδηγός του λεωφορείου έκανε στάση σε ένα μικρό ρεστοραν όπου είχε κούνιες για την μικρή μας και απλώσαμε για λίγο τα πόδια μας. Το ταξίδι μας κράτησε 2 και κάτι ώρες, φτάσαμε χωρίς κανένα πρόβλημα ή κίνηση στον προορισμό μας.
Η στάση των λεωφορείων ήταν ευτυχώς κοντά στο διαμέρισμα που είχαμε νοικιάσει όποτε μετά από ένα δεκάλεπτο είχαμε φτάσει έξω από το κτήριο που στεγαζόταν η Αλβανική πρεσβεία. Πρώτη φορά μέναμε σε ημιυπόγειο και πρώτη φορά σε κτήριο που υπάρχει πρεσβεία.
Το διαμέρισμα ήταν μικρό, ένα δωμάτιο ουσιαστικά και η τουαλέτα. Είχε όμως όσα χρειαζόμασταν για λίγες μέρες. Αφήσαμε τα πράγματα μας και επισκεφτήκαμε ένα σουπερ μάρκετ εκεί κοντά όπου αγοράσαμε υλικά για τόστ και κάποια γλυκά για το βράδυ. Αφού τα αφήσαμε πίσω στο δωμάτιο φύγαμε για την πρώτη μας βόλτα στην Λιουμπλιάνα. Η τοποθεσία που ήταν το διαμέρισμα μας ήταν πολύ καλή γιατί σε λίγα λεπτά είχαμε φτάσει στο ποτάμι και στην Mesarski most (την γέφυρα του Σφαγέα). Λάτρεψα με την πρώτη ματιά την περιοχή που ήταν τόσο όμορφη και πράσινη και φοβερά γραφική. Από τα πρώτα κιόλας λεπτά στην πρώτη μας βόλτα μας η Λιουμπλιάνα μου άρεσε περισσότερο από το Ζάγκρεμπ. Στην γέφυρα είχαν κρεμάσει ένα σωρό λουκέτα αλλά επίσης είχαν βάλει και μερικά αγάλματα που εγώ τα βρήκα αρκετά φρικιαστικά.
Από εκεί πήραμε τον δρόμο για να βρούμε το ρεστοράν που θέλαμε για να φάμε γιατί είχε περάσει αρκετά η ώρα και πεινούσαμε. Προς το ρεστοράν είδαμε και την πολύ γνωστή γέφυρα Zmajski most (γέφυρα των δράκων) με τα όμορφα πράσινα δρακάκια που βρήκα πολύ γλυκούλικα! Το ρεστοράν δεν ήταν μακριά, δυστυχώς δεν καταφέραμε να κάτσουμε δίπλα στο ποτάμι αλλά και στα σκαλιά που βρήκαμε θέση ήταν μια χαρά. Παράγγειλα ένα φιλέτο κοτόπουλο & πατάτες ψημένα στην σχάρα αλλά και kaymak που είναι ένα πολύ ωραίο τυρί. Ο άντρας μου πήρε ένα πιάτο με ψητά φασόλια και λουκάνικο και η μικρή μια κοτόσουπα. Όλα ήταν νόστιμα και σε καλή τιμή. Μέχρι στιγμής στο ταξίδι μας ούτε ένα γεύμα δεν μας είχε απογοητεύσει.
Από εκεί ξεκινήσαμε πάλι για βόλτα αλλά και για ψώνια. Πήραμε πολλά αναμνηστικά και το καθιερωμένο βιβλίο και περπατούσαμε για πολύ ώρα. Βρεθήκαμε στις τρείς γέφυρες και περπατήσαμε δίπλα από το ποτάμι γεμίζοντας με φωτογραφίες τις κάμερες μας και αναμνήσεις το μυαλό μας. Πραγματικά λάτρεψα το μικρό αυτό κομμάτι της πόλης που είχαμε δει ως τώρα και είχα καιρό να νιώσω τόσο όμορφα και μαγεμένη από μια πόλη. Αφού περπατήσαμε αρκετή ώρα κατά μήκος του ποταμού αποφασίσαμε να πάμε πιο κεντρικά στην πόλη να δούμε τι άλλο έχει να δούμε στην περιοχή. Επισκεφτήκαμε ένα από τα μεγαλύτερα μαγαζιά που έχω δει με αναμνηστικά με τεράστια ποικιλία αλλά όχι ιδιαίτερα φτηνές τιμές. Είδαμε και την Φοντάνα Ευρώπη, ένα όμορφο σιντριβάνι που τόσο τα αγαπάει η κόρη μου. Γυρίσαμε πάλι στις τρείς γέφυρες και θαυμάσαμε στην πλατεία Preseren και την φραγκισκανική εκκλησία του ευαγγελισμού της Θεοτόκου που αποτελεί τουριστική ατραξιόν. Από εκεί ξεκινήσαμε για το σπίτι καθώς είχε φτάσει οκτώ το απόγευμα και ήμασταν κουρασμένοι και είχαμε αρχίσει να πεινάμε. Στον δρόμο μας βρήκαμε ένα σουπερ μάρκετ και μπήκα μήπως αγοράσω καμία πίτσα να ψήσουμε αλλά δεν ενθουσιάστηκα από την τιμή της οπότε είπαμε να πάρουμε δυο σάντουιτς με κεμπάπ από ένα 24ώρο μαγαζί που είχαμε δει κοντά στο σπίτι.
Δε μπορώ να πω πως με ενθουσίασε το σάντουιτς αλλά ήταν μεγάλο και μας χόρτασε. Είχε έρθει η ώρα να ξεκουραστούμε και βάλαμε στην τηλεόραση τα προκριματικά της eurovision να δούμε. Την επόμενη μέρα θα πηγαίναμε στην πόλη Bled για μονοήμερη εκδρομή.
Όπως κάθε μέρα του ταξιδιού μας πετάχτηκα στον φούρνο κάτω από το διαμέρισμα μας και πήρα ένα καπουτσίνο και το αγαπημένο μου μπουρέκ. Είχαμε κλείσει από την Αθήνα θέσεις με το flixbus στις 12.15 για την Λιουμπλιάνα και αδημονούσα για το ταξίδι. Με τα πράγματα έτοιμα από το βράδυ δεν αργήσαμε να φύγουμε από το σπίτι και για καλή μας τύχη το τραμ που θα μας πήγαινε στο ΚΤΕΛ είχε στάση πολύ κοντά μας. Πήραμε το τραμ 6 με προορισμό το Sopot και κατεβήκαμε στην στάση Autobusni kol. Φτάσαμε λίγο νωρίτερα και αράξαμε στο lounge του Κτέλ.
Το λεωφορείο έφυγε στην ώρα του και ευτυχώς δεν ήταν γεμάτο. Η διαδρομή ομόρφυνε πραγματικά όταν μπήκαμε στην Σλοβενία με ατελείωτο πράσινο, βουνά και όμορφα σπίτια. Μου άρεσε πάρα πολύ και όσο και να προσπαθούσα να διαβάσω το βιβλίο μου τα μάτια μου γυρνούσαν πάντα στο παράθυρο. Ο οδηγός του λεωφορείου έκανε στάση σε ένα μικρό ρεστοραν όπου είχε κούνιες για την μικρή μας και απλώσαμε για λίγο τα πόδια μας. Το ταξίδι μας κράτησε 2 και κάτι ώρες, φτάσαμε χωρίς κανένα πρόβλημα ή κίνηση στον προορισμό μας.
Η στάση των λεωφορείων ήταν ευτυχώς κοντά στο διαμέρισμα που είχαμε νοικιάσει όποτε μετά από ένα δεκάλεπτο είχαμε φτάσει έξω από το κτήριο που στεγαζόταν η Αλβανική πρεσβεία. Πρώτη φορά μέναμε σε ημιυπόγειο και πρώτη φορά σε κτήριο που υπάρχει πρεσβεία.
Το διαμέρισμα ήταν μικρό, ένα δωμάτιο ουσιαστικά και η τουαλέτα. Είχε όμως όσα χρειαζόμασταν για λίγες μέρες. Αφήσαμε τα πράγματα μας και επισκεφτήκαμε ένα σουπερ μάρκετ εκεί κοντά όπου αγοράσαμε υλικά για τόστ και κάποια γλυκά για το βράδυ. Αφού τα αφήσαμε πίσω στο δωμάτιο φύγαμε για την πρώτη μας βόλτα στην Λιουμπλιάνα. Η τοποθεσία που ήταν το διαμέρισμα μας ήταν πολύ καλή γιατί σε λίγα λεπτά είχαμε φτάσει στο ποτάμι και στην Mesarski most (την γέφυρα του Σφαγέα). Λάτρεψα με την πρώτη ματιά την περιοχή που ήταν τόσο όμορφη και πράσινη και φοβερά γραφική. Από τα πρώτα κιόλας λεπτά στην πρώτη μας βόλτα μας η Λιουμπλιάνα μου άρεσε περισσότερο από το Ζάγκρεμπ. Στην γέφυρα είχαν κρεμάσει ένα σωρό λουκέτα αλλά επίσης είχαν βάλει και μερικά αγάλματα που εγώ τα βρήκα αρκετά φρικιαστικά.
Από εκεί πήραμε τον δρόμο για να βρούμε το ρεστοράν που θέλαμε για να φάμε γιατί είχε περάσει αρκετά η ώρα και πεινούσαμε. Προς το ρεστοράν είδαμε και την πολύ γνωστή γέφυρα Zmajski most (γέφυρα των δράκων) με τα όμορφα πράσινα δρακάκια που βρήκα πολύ γλυκούλικα! Το ρεστοράν δεν ήταν μακριά, δυστυχώς δεν καταφέραμε να κάτσουμε δίπλα στο ποτάμι αλλά και στα σκαλιά που βρήκαμε θέση ήταν μια χαρά. Παράγγειλα ένα φιλέτο κοτόπουλο & πατάτες ψημένα στην σχάρα αλλά και kaymak που είναι ένα πολύ ωραίο τυρί. Ο άντρας μου πήρε ένα πιάτο με ψητά φασόλια και λουκάνικο και η μικρή μια κοτόσουπα. Όλα ήταν νόστιμα και σε καλή τιμή. Μέχρι στιγμής στο ταξίδι μας ούτε ένα γεύμα δεν μας είχε απογοητεύσει.
Από εκεί ξεκινήσαμε πάλι για βόλτα αλλά και για ψώνια. Πήραμε πολλά αναμνηστικά και το καθιερωμένο βιβλίο και περπατούσαμε για πολύ ώρα. Βρεθήκαμε στις τρείς γέφυρες και περπατήσαμε δίπλα από το ποτάμι γεμίζοντας με φωτογραφίες τις κάμερες μας και αναμνήσεις το μυαλό μας. Πραγματικά λάτρεψα το μικρό αυτό κομμάτι της πόλης που είχαμε δει ως τώρα και είχα καιρό να νιώσω τόσο όμορφα και μαγεμένη από μια πόλη. Αφού περπατήσαμε αρκετή ώρα κατά μήκος του ποταμού αποφασίσαμε να πάμε πιο κεντρικά στην πόλη να δούμε τι άλλο έχει να δούμε στην περιοχή. Επισκεφτήκαμε ένα από τα μεγαλύτερα μαγαζιά που έχω δει με αναμνηστικά με τεράστια ποικιλία αλλά όχι ιδιαίτερα φτηνές τιμές. Είδαμε και την Φοντάνα Ευρώπη, ένα όμορφο σιντριβάνι που τόσο τα αγαπάει η κόρη μου. Γυρίσαμε πάλι στις τρείς γέφυρες και θαυμάσαμε στην πλατεία Preseren και την φραγκισκανική εκκλησία του ευαγγελισμού της Θεοτόκου που αποτελεί τουριστική ατραξιόν. Από εκεί ξεκινήσαμε για το σπίτι καθώς είχε φτάσει οκτώ το απόγευμα και ήμασταν κουρασμένοι και είχαμε αρχίσει να πεινάμε. Στον δρόμο μας βρήκαμε ένα σουπερ μάρκετ και μπήκα μήπως αγοράσω καμία πίτσα να ψήσουμε αλλά δεν ενθουσιάστηκα από την τιμή της οπότε είπαμε να πάρουμε δυο σάντουιτς με κεμπάπ από ένα 24ώρο μαγαζί που είχαμε δει κοντά στο σπίτι.
Δε μπορώ να πω πως με ενθουσίασε το σάντουιτς αλλά ήταν μεγάλο και μας χόρτασε. Είχε έρθει η ώρα να ξεκουραστούμε και βάλαμε στην τηλεόραση τα προκριματικά της eurovision να δούμε. Την επόμενη μέρα θα πηγαίναμε στην πόλη Bled για μονοήμερη εκδρομή.
Last edited by a moderator:
