Κροατία Σλοβενία Στα Ίχνη της παλιάς Γιουγκοσλαβίας: Ζάγκρεμπ, Λιουμπλιάνα & Μπλεντ

[Georgia86]

Έκτη μέρα:

Την επόμενη μέρα ξεκινήσαμε για το κάστρο της Λιουμπλιάνα που το βλέπαμε κάθε μέρα στην βόλτα μας και μας είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον. Είχαμε βρει με την βοήθεια του google maps που βρισκόταν το τελεφερίκ και κατευθυνθήκαμε προς τα εκεί με μικρά διαλείμματα για αγορά ενθυμίων για συγγενείς και φίλους.

Το εισιτήριο για το τελεφερίκ ήταν 3,30 ευρώ και 6 ευρώ με επιστροφή, ευτυχώς τα παιδιά κάτω από εφτά ανεβαίνουν δωρεάν και έτσι δεν πληρώσαμε για το παιδί. Αποφασίσαμε να μην βγάλουμε με επιστροφή για να κατέβουμε με τα πόδια καθώς θέλαμε να γλυτώσουμε λεφτά και η διαδρομή φαινόταν ωραία. Περιμέναμε λίγο μέχρι να ανεβούν οι πρώτοι του γκρουπ και μετά από κανένα πεντάλεπτο ήρθε και η σειρά μας. Η είσοδος είναι πολύ όμορφη, όλη με πέτρα και με διάφορα διακοσμητικά. Ανεβήκαμε τα σκαλιά και βγήκαμε στην αυλή του κάστρου ενός μεσαιωνικού κτίσματος που προσφέρει και πανέμορφη θέα προς την πόλη. Έχει κάποιους χώρους που υπάρχουν μέσα εκθέματα, μπορείς επίσης να επισκεφτείς κάποια κελιά φυλακής και ένα παρεκκλήσι αλλά γενικά δεν έχει και πολλά να δεις, είναι όμως κάτι που αξίζει να επισκεφτείς για μια πιο ολοκληρωμένη εμπειρία στην Λιουμπιάνα.

Επίσης αν χρειαστείς τουαλέτα να ξέρετε ότι κοστίζει ένα ευρώ και πληρώνεις σε μηχανήματα μπροστά από τις τουαλέτες. Για την κατάβαση μας επιλέξαμε εντέλει το τελεφερίκ γιατί βαρεθήκαμε να κατέβουμε με τα πόδια. Μετά από το κάστρο ξεκινήσαμε για μια μεγάλη βόλτα στην πόλη, την τελευταία μας γιατί την επόμενη θα φεύγαμε.

Η Λιουμπλιάνα είναι μια γοητευτική αν και μικρή πόλη με ζεστή ατμόσφαιρα και ωραία vibes. Πιστεύω κερδίζει τους επισκέπτες γιατί έχει τον ποταμό με τις χαρακτηριστικές γέφυρες, την αρχιτεκτονική με επιρροές από διάφορες εποχές και νεανικό ρυθμό. Είναι ιδανική για ένα χαλαρό ταξίδι.

Είχε φτάσει η ώρα να γεμίσουμε τα στομάχια μας με φαγητό και ο άντρας μου που βρίσκει όλα τα ρεστοράν μας βρήκε το Sarajevo, ένα μικρό υπόγειο ρεστοράν και με τραπέζια επάνω στο πεζοδρόμιο. Για ακόμα μια φορά επέλεξα τα κλασσικά cevapi που τα έχω αγαπήσει με την πιτούλα, το κρεμμύδι, το τυρί kaymak και την κόκκινη σάλτσα ajvar. Φοβερό φαγητό! Ο άντρας μου και η κόρη κινήθηκαν επίσης στα ίδια με λουκάνικο και φασόλια και κοτόσουπα. Η μικρή κατέληξε να τρώει το φαί του μπαμπά της! Ήταν εξαιρετικά νόστιμα, πραγματικά θα μου λείψει αυτό το πιάτο!

Συνεχίσαμε την βόλτα μας θέλοντας να γεμίσουμε την μνήμη μας με περισσότερες εικόνες από την Λουμπλιάνα. Βρήκαμε και μια μικρή παιδική χαρά για να παίξει η μικρή πριν γυρίσουμε σπίτι.

Το βραδάκι έπιασε βροχή. Ξεκινήσαμε για την τελευταία μας βραδινή βόλτα με μια ομπρέλα αλλά αναγκαστήκαμε να γυρίσουμε πίσω για να πάρουμε άλλη μια. Γίναμε μουσκίδι καθώς ψάχναμε που να φάμε και από ότι φαινόταν ήμασταν οι μόνοι τρελοί που βγήκαμε με τέτοια βροχή έξω. Ευτυχώς η μικρή είχε κοιμηθεί στο καρότσι. Βρήκαμε μια πιτσαρία και μπήκαμε μέσα, είχε πολύ ιταλικά vibes της δεκαετίας του 80. Παραγγείλαμε μια πεπερόνι και ήταν πολύ νόστιμη. Μετά σκεφτήκαμε αν θα πάμε μια τελευταία βόλτα στην νυκτερινή Λιουμπλιάνα αλλά λίγο η βροχή, λίγο ότι είχαμε γίνει μουσκίδι και η πολύ πρωινή ώρα που είχαμε να ξυπνήσουμε μας έκανε να γυρίσουμε πίσω στο σπίτι. Όπως σε κάθε ταξίδι το τελευταίο βράδυ είναι πάντα λίγο στενάχωρο, τελειώνει το ταξίδι και γυρίζουμε πίσω στην πραγματικότητα και τις υποχρεώσεις μας.

 

Προηγούμενο Κεφάλαιο

• 1
• …

  Go to chapter

  Go
• 4
• 5
• 6
• 7

Επόμενο Κεφάλαιο

First Προηγούμενη 6 of 7

Go to chapter

Go

Επόμενη Last

[YiannisTS]

Πολύ ωραία φωτογραφία. Στατική και σε κίνηση! Την κατάλληλη στιγμή η λήψη. Όπως θα έπρεπε να είναι. Μπράβο.

 

[Georgia86]

Πολύ ωραία φωτογραφία. Στατική και σε κίνηση! Την κατάλληλη στιγμή η λήψη. Όπως θα έπρεπε να είναι. Μπράβο.

Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια

 

[erodios]

Κάτι παθαίνω όταν βλέπω ταξιδιωτική ιστορία με τη Γιουγκοσλαβία να φιγουράρει στον τίτλο της. Βλέπεις στην πάλαι ποτέ "χώρα του Τίτο" ήταν το πρώτο μου ταξίδι στο εξωτερικό (πριν από αρκετές δεκαετίες αλλά αυτό δεν το λέμε) και έτσι αδημονώ για τη συνέχεια της εξιστόρησης!

 

[Georgia86]

Κάτι παθαίνω όταν βλέπω ταξιδιωτική ιστορία με τη Γιουγκοσλαβία να φιγουράρει στον τίτλο της. Βλέπεις στην πάλαι ποτέ "χώρα του Τίτο" ήταν το πρώτο μου ταξίδι στο εξωτερικό (πριν από αρκετές δεκαετίες αλλά αυτό δεν το λέμε) και έτσι αδημονώ για τη συνέχεια της εξιστόρησης!

Το σ/κ θα ανεβάσω την δεύτερη μέρα ! Έχουμε πάει Σερβια επίσης που αγάπησα !!

 

[Georgia86]

Δεύτερη μέρα: Zάγκρεμπ.

Όπως σε κάθε ταξίδι μας ήρθε η ώρα να εξερευνήσω τους φούρνους τις περιοχής. Πολύ κοντά στο διαμέρισμα μας βρήκα έναν μικρό φούρνο όπου αγόρασα τοπική τυρόπιτα που την λένε burek και πήρα και ένα κομμάτι πίτσα που ουσιαστικά ήταν δυο τεράστια κομμάτια. Όλα αυτά κόστισαν μόνο τρία ευρώ!

Αφού φάγαμε το πρωινό μας και ετοιμάσαμε το πρόγραμμα της ημέρας, ξεκινήσαμε την εξερεύνηση της πόλης με το φως του ηλίου. Είχε πολύ όμορφη μέρα, ο ήλιος έλαμπε και η θερμοκρασία ήταν για εμένα που ζεσταίνομαι εύκολα αρκετά ανεβασμένη.Το πρώτο που είδαμε είναι το Εθνικό θέατρο ένα όμορφο κίτρινο κτήριο που λειτούργησε για πρώτη φορά το 1894, μπροστά του βρίσκεται και το πηγάδι της ζωής, ένα γλυπτό από τις αρχές του 20ου αιώνα. Ήταν η πρώτη μας στάση σε αξιοθέατο του γνωστού «πράσινου πετάλου» του Ζάγκρεμπ. Από εκεί συνεχίσαμε το περπάτημα μάλιστα πετύχαμε και μια αποφοίτηση από πανεπιστήμιο και πιο κάτω πέσαμε σε μια παιδική χαρά όπου καθίσαμε για λίγο να παίξει η μικρή. Δεν είχαμε δει σχεδόν τίποτα αλλά μου άρεσε η ηρεμία της πόλης και ότι ως τώρα δεν είχαμε δει αρκετούς τουρίστες.

Περάσαμε από ωραίες πλατείες όπως του βασιλιά Tomislav όπου είδαμε το άγαλμα του και το περίπτερο τέχνης, ένα ακόμα όμορφο κίτρινο κτήριο. Κάτι που αγαπώ πολύ στο εξωτερικό αλλά δεν το έχω στην πόλη που ζω είναι όλο αυτό το πράσινο, οι πλατείες και τα μεγάλα πεζοδρόμια που απολαμβάνουμε τώρα στο Ζάγκρεμπ. Ολοκληρώσαμε την διαδρομή του πράσινου πετάλου και βγήκαμε πάλι στην κεντρική πλατεία.

Από εκεί επισκεφτήκαμε κάποια μαγαζιά με αναμνηστικά που είδαμε στον δρόμο προς τον καθεδρικό. Με το φως της ημέρας φαίνονται όλα πιο όμορφα και εντυπωσιακά αν και όπως είχαμε δει και το βράδυ η είσοδος στον καθεδρικό δεν ήταν δυνατή.

Ύστερα προχωρήσαμε μέχρι τον δρόμο Ivana Tkalčića όπου ένας ταξιδευτής θα βρει ένα σωρό μαγαζιά για φαί και καφέ και είναι αρκετά γραφικός. Βρήκαμε και το άγαλμα της Marija Jurić Zagorka της πρώτης γυναίκας δημοσιογράφου της Κροατίας και υπέρμαχου των δικαιωμάτων των γυναικών.

Ανεβήκαμε κάτι σκάλες προς την πάνω μεριά της περιοχής που μας έβγαλαν στην Kamenita vrata ή στα ελληνικά πέτρινη πύλη. Πρόκειται για ιερό χώρο αφιερωμένο στην Παναγία όπου μπορείς να ανάψεις ένα κεράκι ή να κάτσεις στα καθίσματα και να προσευχηθείς. Είχαμε όμως και άλλη μια εκκλησία που θέλαμε να δούμε, αυτή του Αγίου Μάρκου με την εντυπωσιακή οροφή. Δυστυχώς και αυτή ήταν κλειστή λόγω εργασιών για τα προβλήματα που εμφανίστηκαν μετά το σεισμό του 2018. Γυρίσαμε πίσω στην Tkalčića για να φάμε το πρώτο μας κανονικό γεύμα στο Ζάγκρεμπ.

Είχε επιλέξει ο άντρας μου ένα ρεστοράν που είχε διαβάσει καλές κριτικές αλλά όταν κάτσαμε ανακαλύψαμε πως έχουν μόνο ένα πιάτο, κάτι σαν τυρόπιτα και τίποτα άλλο. Φύγαμε πεινασμένοι να βρούμε κάπου να κάτσουμε και επιλέξαμε να φάμε σε ένα ρεστοράν που είχε κόσμο και σχετικά καλές κριτικές και παραγγείλαμε παραδοσιακά φαγητά όπως τα αγαπητά cevapi και εκείνο το σνίτσελ που είναι γεμιστό με τυρί και ζαμπόν που είχαμε φάει και στο Βελιγράδι. Πολύ ωραία και τα δύο, προσωπικά μου άρεσε πολύ και το τυρί που είχαν βάλει στο πιάτο μου με τα μπιφτεκάκια αλλά και το μπόλικο κρεμμύδι.

Για γλυκό καταλήξαμε σε παγωτό από ένα μαγαζάκι εκεί κοντά και συνεχίσαμε την βόλτα μας ανεβαίνοντας έναν δρόμο με πολλά μικρά ρεστοράν. Βγήκαμε μπροστά από μια ιρλανδική παμπ και βρήκαμε μια βρύση όπου γεμίσαμε το μπουκάλι μας με νερό. Συνεχίσαμε σε έναν δρόμο με μικρά μαγαζάκια που ήταν κλειστά και βγήκαμε σε ένα ωραίο πάρκο με παιδική χαρά όπου η μικρή χάρηκε παιχνίδι. Από εκεί αποφασίσαμε να πάμε σπίτι και να χαλαρώσουμε λίγο για να μπορούμε να βγούμε πιο ξεκούραστοι το βράδυ.

Δεν υπήρχαν πολλά να δούμε το βράδυ για αυτό πρώτα σταματήσαμε για λίγη πίτσα και μετά κάναμε μία βόλτα στα ίδια αξιοθέατα που είχαμε δει και το προηγούμενο βράδυ, δηλαδή την κεντρική πλατεία και τον καθεδρικό ναό.

 

[IrisAthens]

Μάλλον το La Struk είχε βρει ο σύζυγος σας! Είναι όντως πολύ νόστιμο το παραδοσιακό αυτό πιάτο που σερβίρουν αλλά είναι για σνακ πιο πολύ. Όντως!

 

[Georgia86]

Μάλλον το La Struk είχε βρει ο σύζυγος σας! Είναι όντως πολύ νόστιμο το παραδοσιακό αυτό πιάτο που σερβίρουν αλλά είναι για σνακ πιο πολύ. Όντως!

Ναι σωστά αυτό είναι!!

 

[Georgia86]

Τρίτη μέρα: Ζάγκρεμπ.

Ξημέρωσε η τρίτη και τελευταία ολόκληρη μέρα μας στο Ζάγκρεμπ και μέχρι τώρα δεν μπορώ να πω πως με έχει εντυπωσιάσει ιδιαίτερα. Κατέβηκα μέχρι το βιβλιοπωλείο δίπλα από την πολυκατοικία μας και αγόρασα το καθιερωμένο βιβλίο-αναμνηστικό. Πήγα σε διαφορετικό φούρνο από τον χθεσινό και πήρα μπουρέκ και ένα καπουτσίνο. Έφαγα, έριξα μια ματιά στο νέο μου βιβλίο και μαζί με τον άντρα μου και την κόρη μας ξεκινήσαμε για την βόλτα μας

Κοντά στο σπίτι μας βρίσκεται και το τελεφερίκ για τον πύργο Lotrščak αλλά δεν λειτουργεί αυτή την περίοδο οπότε ανεβήκαμε με τα πόδια. Ο πύργος χτίστηκε τον 13ο αιώνα για να φυλάει την νότια πλευρά της πόλης. Στις 12 ακριβώς θα γινόταν ο κανονιοβολισμός και είχαμε λίγο χρόνο για αυτό προχωρήσαμε προς την εκκλησία του Αγίου Μάρκου. Πριν φτάσουμε βρήκαμε και μια ελληνική καθολική εκκλησία η οποία όμως έμοιαζε με ορθόδοξη και αυτό μας μπέρδεψε λίγο. Στην εκκλησία του Αγίου Μάρκου γινόταν χαμός σε σχέση με εχθές. Βγάλαμε όσες φωτογραφίες θέλαμε και γυρίσαμε πίσω στον πύργο για να δούμε τον κανονιοβολισμό. Ήταν τόσο δυνατός που πραγματικά μας τρόμαξε!! Γέμισε και η ατμόσφαιρα με καμένα χαρτόνια και την μυρωδιά μπαρουτιού. Βρήκαμε κάτι όμορφες και γραφικές σκάλες, βγάλαμε τις φωτογραφίες μας και πήγαμε προς τα Grič τούνελ.

Χτίστηκαν το 1943 από τον τότε πρόεδρο της Κροατίας για να προστατευτούν οι πολίτες από τους βομβαρδισμούς των Συμμάχων, καθώς τότε η Κροατία ήταν με την ναζιστική Γερμανία. Λειτουργούν από τις 9 το πρωί με τις 9 το βράδυ και για το καλοκαίρι θα είναι μια όαση καθώς έχει πολύ δροσιά. Βγήκαμε μπροστά σε όλα τα μαγαζιά με αναμνηστικά όπου ψωνίσαμε και συνεχίσαμε την βόλτα μας στα ίδια μέρη που πήγαμε και εχθές. Επισκεφτήκαμε ξανά τις κούνιες για να παίξει η μικρή και να ξεκουράσουμε λίγο τα πόδια μας. Δεν έχει και πολλά να δεις το Ζάγκρεμπ είναι η αλήθεια αλλά είναι ένας πιο χαλαρός προορισμός!

Επειδή πεινάσαμε επισκεφτήκαμε ένα ρεστοράν με παραδοσιακό κροατικό φαγητό. Το όνομα του μαγαζιού είναι Stari Fijaker, η διακόσμηση είναι πολύ προσεγμένη και όμορφη. Τα τραπέζια ντυμένα με ωραία τραπεζομάντηλα και οι σερβιτόροι με κουστουμάκια, πολύ νόστιμο μαγαζί. Εγώ επέλεξα να παραγγείλω μια pašticada δαλματίας, ένα πιάτο με μοσχάρι και μια κρασάτη & γλυκιά καφέ σάλτα και ο άντρας μου πήρε ένα σνίτσελ μοσχαριού γεμιστό με τυρί και ζαμπόν με μια κόκκινη σάλτσα. Και τα δύο συνορευόντουσαν από κροατικά dumplings, που ουσιαστικά δεν είχαν κάποια γεύση αλλά ήταν ωραίο συνοδευτικό για τα κρέατα. Πολύ ωραία κίνηση ήταν που μας έφεραν ένα καλαθάκι με ποικιλία από διάφορα τοπικά ψωμάκια.

Φάγαμε καλά και πολύ και με γεμάτη την κοιλιά φύγαμε για το διαμέρισμα μας. Το βράδυ που θα ερχόταν θα ήταν το τελευταίο μας στο Ζάγκρεμπ.
Το απογευματάκι βγήκαμε για περπάτημα στην πόλη. Περάσαμε πρώτα από ένα μαγαζί της αλυσίδας DM, που έχει σε πολλές χώρες που έχουμε πάει και αγοράσαμε ένα δυο πράγματα. Από εκεί απλά προχωρήσαμε χωρίς να έχουμε συγκεκριμένο δρομολόγιο. Για ακόμα μια φορά λάτρεψα το πράσινο της πόλης, τα δέντρα & τα πάρκα. Στην κεντρική πλατεία χαζέψαμε λίγο και καθίσαμε στα σκαλιά γύρω από το σιντριβάνι που αρέσει τόσο στην κόρη μας για να παίξει με το νερό. Μετά επισκεφτήκαμε ένα μαγαζί που είχε καλλυντικά και δοκίμασα μερικές κολόνιες. Το στομάχι μας άρχισε να γουργουρίζει και επισκεφτήκαμε πάλι τον δρόμο Tkalčića όπου υπάρχει το μαγαζί meat & eat με cevapcici και το κεμπάπ όπως τα τρώνε στο εξωτερικό. Πήρα ένα φοβερό σάντουιτς με κεμπάπ, σαλάτα, κρεμμύδι και μια απίστευτη σως. Από τα πιο ωραία πιάτα που έφαγα στο Ζάγκρεμπ. Μετά κάναμε μία τελευταία βόλτα για να αποχαιρετήσουμε την πόλη που μας φιλοξένησε αυτές τις μέρες και πήγαμε σπίτι να μαζέψουμε τα πράγματά μας γιατί την επόμενη μέρα θα φύγουμε για Λιουμπλιάνα.

 

[Georgia86]

Τέταρτη μέρα: Άφιξη Λιουμπλιάνα.

Όπως κάθε μέρα του ταξιδιού μας πετάχτηκα στον φούρνο κάτω από το διαμέρισμα μας και πήρα ένα καπουτσίνο και το αγαπημένο μου μπουρέκ. Είχαμε κλείσει από την Αθήνα θέσεις με το flixbus στις 12.15 για την Λιουμπλιάνα και αδημονούσα για το ταξίδι. Με τα πράγματα έτοιμα από το βράδυ δεν αργήσαμε να φύγουμε από το σπίτι και για καλή μας τύχη το τραμ που θα μας πήγαινε στο ΚΤΕΛ είχε στάση πολύ κοντά μας. Πήραμε το τραμ 6 με προορισμό το Sopot και κατεβήκαμε στην στάση Autobusni kol. Φτάσαμε λίγο νωρίτερα και αράξαμε στο lounge του Κτέλ.

Το λεωφορείο έφυγε στην ώρα του και ευτυχώς δεν ήταν γεμάτο. Η διαδρομή ομόρφυνε πραγματικά όταν μπήκαμε στην Σλοβενία με ατελείωτο πράσινο, βουνά και όμορφα σπίτια. Μου άρεσε πάρα πολύ και όσο και να προσπαθούσα να διαβάσω το βιβλίο μου τα μάτια μου γυρνούσαν πάντα στο παράθυρο. Ο οδηγός του λεωφορείου έκανε στάση σε ένα μικρό ρεστοραν όπου είχε κούνιες για την μικρή μας και απλώσαμε για λίγο τα πόδια μας. Το ταξίδι μας κράτησε 2 και κάτι ώρες, φτάσαμε χωρίς κανένα πρόβλημα ή κίνηση στον προορισμό μας.

Η στάση των λεωφορείων ήταν ευτυχώς κοντά στο διαμέρισμα που είχαμε νοικιάσει όποτε μετά από ένα δεκάλεπτο είχαμε φτάσει έξω από το κτήριο που στεγαζόταν η Αλβανική πρεσβεία. Πρώτη φορά μέναμε σε ημιυπόγειο και πρώτη φορά σε κτήριο που υπάρχει πρεσβεία.

Το διαμέρισμα ήταν μικρό, ένα δωμάτιο ουσιαστικά και η τουαλέτα. Είχε όμως όσα χρειαζόμασταν για λίγες μέρες. Αφήσαμε τα πράγματα μας και επισκεφτήκαμε ένα σουπερ μάρκετ εκεί κοντά όπου αγοράσαμε υλικά για τόστ και κάποια γλυκά για το βράδυ. Αφού τα αφήσαμε πίσω στο δωμάτιο φύγαμε για την πρώτη μας βόλτα στην Λιουμπλιάνα. Η τοποθεσία που ήταν το διαμέρισμα μας ήταν πολύ καλή γιατί σε λίγα λεπτά είχαμε φτάσει στο ποτάμι και στην Mesarski most (την γέφυρα του Σφαγέα). Λάτρεψα με την πρώτη ματιά την περιοχή που ήταν τόσο όμορφη και πράσινη και φοβερά γραφική. Από τα πρώτα κιόλας λεπτά στην πρώτη μας βόλτα μας η Λιουμπλιάνα μου άρεσε περισσότερο από το Ζάγκρεμπ. Στην γέφυρα είχαν κρεμάσει ένα σωρό λουκέτα αλλά επίσης είχαν βάλει και μερικά αγάλματα που εγώ τα βρήκα αρκετά φρικιαστικά.

Από εκεί πήραμε τον δρόμο για να βρούμε το ρεστοράν που θέλαμε για να φάμε γιατί είχε περάσει αρκετά η ώρα και πεινούσαμε. Προς το ρεστοράν είδαμε και την πολύ γνωστή γέφυρα Zmajski most (γέφυρα των δράκων) με τα όμορφα πράσινα δρακάκια που βρήκα πολύ γλυκούλικα! Το ρεστοράν δεν ήταν μακριά, δυστυχώς δεν καταφέραμε να κάτσουμε δίπλα στο ποτάμι αλλά και στα σκαλιά που βρήκαμε θέση ήταν μια χαρά. Παράγγειλα ένα φιλέτο κοτόπουλο & πατάτες ψημένα στην σχάρα αλλά και kaymak που είναι ένα πολύ ωραίο τυρί. Ο άντρας μου πήρε ένα πιάτο με ψητά φασόλια και λουκάνικο και η μικρή μια κοτόσουπα. Όλα ήταν νόστιμα και σε καλή τιμή. Μέχρι στιγμής στο ταξίδι μας ούτε ένα γεύμα δεν μας είχε απογοητεύσει.

Από εκεί ξεκινήσαμε πάλι για βόλτα αλλά και για ψώνια. Πήραμε πολλά αναμνηστικά και το καθιερωμένο βιβλίο και περπατούσαμε για πολύ ώρα. Βρεθήκαμε στις τρείς γέφυρες και περπατήσαμε δίπλα από το ποτάμι γεμίζοντας με φωτογραφίες τις κάμερες μας και αναμνήσεις το μυαλό μας. Πραγματικά λάτρεψα το μικρό αυτό κομμάτι της πόλης που είχαμε δει ως τώρα και είχα καιρό να νιώσω τόσο όμορφα και μαγεμένη από μια πόλη. Αφού περπατήσαμε αρκετή ώρα κατά μήκος του ποταμού αποφασίσαμε να πάμε πιο κεντρικά στην πόλη να δούμε τι άλλο έχει να δούμε στην περιοχή. Επισκεφτήκαμε ένα από τα μεγαλύτερα μαγαζιά που έχω δει με αναμνηστικά με τεράστια ποικιλία αλλά όχι ιδιαίτερα φτηνές τιμές. Είδαμε και την Φοντάνα Ευρώπη, ένα όμορφο σιντριβάνι που τόσο τα αγαπάει η κόρη μου. Γυρίσαμε πάλι στις τρείς γέφυρες και θαυμάσαμε στην πλατεία Preseren και την φραγκισκανική εκκλησία του ευαγγελισμού της Θεοτόκου που αποτελεί τουριστική ατραξιόν. Από εκεί ξεκινήσαμε για το σπίτι καθώς είχε φτάσει οκτώ το απόγευμα και ήμασταν κουρασμένοι και είχαμε αρχίσει να πεινάμε. Στον δρόμο μας βρήκαμε ένα σουπερ μάρκετ και μπήκα μήπως αγοράσω καμία πίτσα να ψήσουμε αλλά δεν ενθουσιάστηκα από την τιμή της οπότε είπαμε να πάρουμε δυο σάντουιτς με κεμπάπ από ένα 24ώρο μαγαζί που είχαμε δει κοντά στο σπίτι.

Δε μπορώ να πω πως με ενθουσίασε το σάντουιτς αλλά ήταν μεγάλο και μας χόρτασε. Είχε έρθει η ώρα να ξεκουραστούμε και βάλαμε στην τηλεόραση τα προκριματικά της eurovision να δούμε. Την επόμενη μέρα θα πηγαίναμε στην πόλη Bled για μονοήμερη εκδρομή.

 

[erodios]

Ο οδηγός του λεωφορείου έκανε στάση σε ένα μικρό ρεστοραν όπου είχε κούνιες για την μικρή μας και απλώσαμε για λίγο τα πόδια μας.
Ο άντρας μου πήρε ένα πιάτο με ψητά φασόλια και λουκάνικο και η μικρή μια κοτόσουπα.

Μ' αρέσει πολύ το ότι κάνεις αναφορά και στη μικρούλα σας σε κάθε εξιστόρηση. Έτσι γίνεται πιο "οικογενειακή" και χαριτωμένη.

 

[Georgia86]

Μ' αρέσει πολύ το ότι κάνεις αναφορά και στη μικρούλα σας σε κάθε εξιστόρηση. Έτσι γίνεται πιο "οικογενειακή" και χαριτωμένη.

Σε ευχαριστώ πολύ ! Είναι πλέον κομμάτι μας ,δεν μου φαίνεται σωστό να μην αναφέρω τι κάνει και αυτή στα ταξίδια μας χαχα αν και δεν αναφέρω πολλά !