Κροατία Τα φώτα στο Zǎɡreb. Από αγχωτικά σε …αγχολυτικά.

psilos3

Member
Μηνύματα
5.746
Likes
41.075
Επόμενο Ταξίδι
?
Ονειρεμένο Ταξίδι
Peru, Japan, Iceland

Οι βόλτες στη κάτω πόλη



Η διαδικασία γνωστή, ξύπνημα και καλό πρωινό το οποίο για δεύτερη μέρα τιμούσα δεόντως. Κάπου ανάμεσα στα τυριά και το χυμό πορτοκαλιού χτυπάει κι ένα email από ένα διαγνωστικό κέντρο. Περίεργο σκέφτομαι, το ραντεβού είναι σε μια ώρα και την ίδια στιγμή το ανοίγω.

Μένω με το στόμα ανοιχτό βλέποντας το όνομα μου και την ένδειξη negative σε τεστ που δεν είχα κάνει, καταλαβαίνοντας ότι προφανώς πρόκειται περί λάθους, συνεχίζοντας το καταβρόχθισμα. Να όμως που δέκα λεπτά μετά σκάει και το πιστοποιητικό επισήμως με το QR code από το υπουργείο υγείας της Κροατίας, που μετά από λίγο ψάξιμο και 1-2 συνομιλίες διαπίστωσα ότι είναι ακριβώς αυτό που χρειαζόμουν για να φύγω απ’ τη χώρα, αλλά και ότι προφανώς κάποιο λάθος στη καταχώρηση των συστημάτων πέρασε το τεστ κάποιου άλλου στα δικά μου στοιχεία!

Η ανάσα ήταν μεγάλη αφαιρώντας μου το περιττό άγχος, αν και κατά βάθος ήξερα ότι δε πρόκειται να βγω θετικός έχοντας κάνει ήδη2 self-test, έτσι αποφάσισα να επενδύσω τα χρήματα που γλίτωσα απ’ το τεστ με τον τρόπο που ήξερα καλύτερα.

Ευγνωμονώντας για την ανέλπιστη τύχη μου ξεχύθηκα γύρω στις 11 στους δρόμους της πόλης και ξεκίνησα να ανηφορίζω την όμορφη οδό Mesnička που περνούσε δίπλα σχεδόν απ’ το Hostel μου:


DSC_3497.JPG



DSC_3498.JPG



Λίγα μέτρα μετά έφτασα και στη πόρτα του πρώτου στόχου – αξιοθέατου της ημέρας:


DSC_3500.JPG



Η επονομαζόμενη σήραγγα Gric αποτελούσε καταφύγιο στον Β’ παγκόσμιο πόλεμο αλλά και στο πιο πρόσφατο Γιουγκοσλαβικό, διαπερνώντας απ’ άκρη σ’ άκρη το λόφο της παλιάς πόλης του Ζάγκρεμπ:


DSC_3502.JPG



Σήμερα, πέρα από τουριστικό αξιοθέατο αποτελεί και ένα πολύ χρήσιμο πέρασμα για τους ντόπιους, καθώς υπάρχουν έξοδοι κατά μήκος της σήραγγας. Μέχρι και κόσμο να γυμνάζεται πέτυχα σε ένα από τα ανοίγματα της, εκμεταλλευόμενο τις ιδανικές κλιματικά συνθήκες εντός της:


DSC_3513b.JPG



Βγήκα από την απέναντι έξοδο περνώντας σχετικά γρήγορα τη μικρή διαδρομή βγαίνοντας και πάλι στο πολυσύχναστο δρόμο Radićeva, με λίγο κόσμο εκείνη την ώρα:



DSC_3514.JPG




DSC_3515.JPG



Εκτός των άλλων σουβενιράδικων διέκρινα και το περίφημο μαγαζί με τις γραβάτες, ανακάλυψη που εικάζεται ότι προέρχεται από τη συγκεκριμένη πόλη:


DSC_3518.JPG



DSC_3516.JPG



DSC_3520.JPG



Πέρασα στα γρήγορα από τη πλατεία και το πεζόδρομο Preradovićeva, ξεκινώντας να κατηφορίζω βάσει του προγράμματος που είχα στο μυαλό μου:


DSC_3524.JPG



DSC_3532.JPG



Στο σημείο που τελειώνει ο πεζόδρομος είδα και το άγαλμα του σπουδαίου επιστήμονα Nikola Tesla που γεννήθηκε σε επαρχία της Κροατίας και τιμάται εξίσου και εκεί εκτός από το Βελιγράδι:


DSC_3533.JPG



Πάνω στην ώρα που χρειαζόμουν ένα καφέ βρέθηκα μπροστά από το ανάλογο κατάστημα, παίρνοντας πακέτο το διπλό εσπρέσο προκειμένου να τον πιώ με την ησυχία μου στο πάρκο του εθνικού θεάτρου (Hrvatsko narodno kazalište), επόμενο αξιοθέατο της λίστας μου:


DSC_3543.JPG



DSC_3549.JPG



Το Εθνικό θέατρο, χτισμένο το 1895 σε ρυθμούς Neo-Baroque και Rococo από Βιεννέζους αρχιτέκτονες το 1895, αποτελεί ένα από τα στολίδια της πόλης ευρισκόμενο σε μια πολύ όμορφη γειτονιά περιστοιχισμένη από κήπους και όμορφα πάρκα:


DSC_3551.JPG



DSC_3555.JPG



DSC_3558.JPG



Προχώρησα ανατολικά επί της Andrije Hebranga, περνώντας και από το πολύ γνωστό Old Pharmacy, ένα εκπληκτικό μπαρ που φιλοξενείται σε κτήριο παλιού φαρμακείου όπως μαρτυράει τ’ όνομα του κι εγώ ο φελλός ξέχασα να επισκεφτώ αργότερα την ίδια μέρα. Μη κάνετε το ίδιο λάθος:


DSC_3562.JPG



Συνέχισα προς την ίδια κατεύθυνση, φτάνοντας στο Park Zrinjevac ,ένα από τα πολλά της περιοχής που ακόμα και στη χειμερινή εκδοχή του είχε να δώσει ωραίες εικόνες:


DSC_3569.JPG



DSC_3570.JPG



Στη προέκταση αυτού του πάρκου κατεβαίνοντας προς το ποτάμι, βρίσκεται το Park Josipa Jurja Strossmayera ,με το κτήριο τεχνών και επιστημών να ξεχωρίζει, ακριβώς απέναντι από την Ιαπωνική πρεσβεία:


DSC_3571.JPG



DSC_3572.JPG



Στο ίδιο πάρκο φιλοξενείται και η βιβλιοθήκη της Κροατικής ακαδημίας τεχνών και επιστημών:


DSC_3574.JPG



Ήμουν πολύ ικανοποιημένος που ο καλός καιρός της ημέρας έκανε τη μεγάλη αυτή βόλτα εφικτή και απολαυστική. Αυτός άλλωστε δεν είναι ο καλύτερος τρόπος να γνωρίσεις μια πόλη;


DSC_3581.JPG



Προχωρώντας προς την ίδια κατεύθυνση και το τρίτο πάρκο της συστοιχίας, έφτασα στο μουσείο τέχνης και τη πλατεία King Tomislav συναντώντας παράλληλα και αρκετό κόσμο που έκανε τη βόλτα του:


DSC_3576.JPG



Φωτογράφησα το άγαλμα του Kralj Tomislav, πρώτου βασιλιά της Κροατίας:


DSC_3594.JPG



Και πέρασα απέναντι, στο κτήριο του κεντρικού σιδηροδρομικού σταθμού Glavni Kolodvor


DSC_3596.JPG



Συνέχισα να περπατάω αντίθετα αυτή τη φορά, θέλοντας να κάνω ένα μεγάλο κύκλο του τετραγώνου, βλέποντας ωραίες εικόνες αλλά και τους Κροάτες να βρίσκουν ευκαιρία απολαμβάνοντας το χειμερινό ήλιο πίνοντας καφέ στους εξωτερικούς χώρους και βολτάροντας:


DSC_3600.JPG



Κάπου εκεί πήρα τη -λανθασμένη όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων- απόφαση, συνεχίζοντας νότια κάτω από τη γέφυρα των τρένων με κατεύθυνση το ποτάμι:


DSC_3605.JPG



DSC_3606.JPG



Είχα αποφασίσει να διανύσω μια μεγάλη απόσταση φτάνοντας ως εκεί, κάτι που θα έκανα περνώντας μέσα από το πάρκο Sveučilišna livada, με τα σιντριβάνια και το άγαλμα του Franjo Tuđman στην αρχή του:


DSC_3609.JPG



DSC_3611.JPG



Είχα λίγο δρόμο ακόμα ως τη γέφυρα…

 
Last edited:

mariath

Member
Μηνύματα
2.168
Likes
5.411
Ονειρεμένο Ταξίδι
Όλη η Νότια Αμερική
Έχεις δώσει ρέστα φέτος και με τα ταξίδια και με τις ιστορίες. Σου εύχομαι πάντα τέτοια (λιγότερο αγχωτικά όμως) για να απολαμβάνουμε και μεις τα κείμενα και τις φωτογραφίες σου!
 

evaT

Member
Μηνύματα
1.448
Likes
10.974
Επόμενο Ταξίδι
?
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ιαπωνία
άντε επιτέλους! Θυμάμαι που τα λέγαμε τότε και ενώ δεν περίμενα ότι τελικά θα φύγεις όταν είδα την ανάρτηση στο ινστα την άλλη μέρα δεν μου έκανε τόσο εντύπωση :)
 

psilos3

Member
Μηνύματα
5.746
Likes
41.075
Επόμενο Ταξίδι
?
Ονειρεμένο Ταξίδι
Peru, Japan, Iceland
Έχεις δώσει ρέστα φέτος και με τα ταξίδια και με τις ιστορίες. Σου εύχομαι πάντα τέτοια (λιγότερο αγχωτικά όμως) για να απολαμβάνουμε και μεις τα κείμενα και τις φωτογραφίες σου!
Σ' ευχαριστώ πολύ. :)
Ελπίζω από δω και πέρα χωρίς άγχος για όλους μας.
Θυμάμαι που τα λέγαμε τότε και ενώ δεν περίμενα ότι τελικά θα φύγεις
Ούτε 'γω περίμενα ότι θα φύγω, αφού πρόλαβα τ' αεροπλάνο πάλι καλά να λέω. :haha:
 

Pel

Member
Μηνύματα
697
Likes
3.498
Ονειρεμένο Ταξίδι
Και πού δεν θέλω;
Τα εισιτήρια για να πάω Ζάγκρεμπ μόνη μου ήταν τα δεύτερα που ακυρώθηκαν όταν ξεκίνησε η καραντίνα... Τα πρώτα ήταν για Μαδρίτη...
 

psilos3

Member
Μηνύματα
5.746
Likes
41.075
Επόμενο Ταξίδι
?
Ονειρεμένο Ταξίδι
Peru, Japan, Iceland
Τα εισιτήρια για να πάω Ζάγκρεμπ μόνη μου ήταν τα δεύτερα που ακυρώθηκαν όταν ξεκίνησε η καραντίνα... Τα πρώτα ήταν για Μαδρίτη...
Ευκαιρία να τα ξανακλείσεις.
Ήρθε νομίζω ο καιρός να αναπληρώσουμε όσα μας στέρησε η καραντίνα :cool:
 

psilos3

Member
Μηνύματα
5.746
Likes
41.075
Επόμενο Ταξίδι
?
Ονειρεμένο Ταξίδι
Peru, Japan, Iceland
Προετοιμασία & σχεδιασμός



Κανονικά με όσα έχω αναφέρει στο πρόλογο μου καταλαβαίνετε ότι αυτό το κεφάλαιο είναι αστείο από μόνο του χωρίς να δύναται να καταλάβει πολύ χώρο, ωστόσο μερικά στοιχεία καλό είναι να αναφερθούν.

Αρχικά το εισιτήριο της Ryanair μετ’ επιστροφής ήταν της τάξεως των 34€ κλεισμένο ένα μήνα πριν, αποτελώντας ίσως μια καλή δικαιολογία αν τελικά έχανα το ταξίδι. Όπως ήδη γνωρίζετε, το συγκεκριμένο δρομολόγιο με σταθερά χαμηλό κόστος το τίμησαν ουκ ολίγοι φίλοι και συμφορουμίτες το τελευταίο καιρό, αλλά όπως έμαθα και αρκετοί Κροάτες από την αντίθετη πλευρά.

Είχα δει αρκετά σημεία διαμονής τη περίοδο που έκλεισα το εισιτήριο, όμως δεν έκανα καμία κράτηση ειδικότερα όσο πλησίαζε το ταξίδι και έβλεπα ότι μάλλον δε θα πάω. Ήταν η πρώτη φορά συνεπώς που έκλεισα δωμάτιο μέσω της εφαρμογής του booking από το κινητό, επιλέγοντας το Swanky Mint Hostel στη κυριολεξία ανεβαίνοντας τη σκάλα του αεροπλάνου. Η τύχη μου με βοήθησε και σ’ αυτό, καθώς εκτός από τη δωρεάν αναβάθμιση δωματίου και το πρωινό που μου έδωσε η κράτηση μέσω του app, ήταν και σε πολύ καλό σημείο, λίγα μέτρα μακριά από τη κεντρική πλατεία στην οδό Ilica, με κόστος ούτε 30 ευρώ/ημέρα, σε ιδιωτικό δωμάτιο. Καλό deal. ;)

Map1.jpg


Ευτυχώς να λέω που οι πληροφορίες που είχα συγκεντρώσει αξιοποιήθηκαν στο έπακρο, σημειώνοντας στο χάρτη ως συνήθως τις λεπτομέρειες, μετά και την επισήμανση του φίλου μου @gio87 όπου μόλις είδε ότι είμαι στη πόλη επικοινώνησε στέλνοντας μου και όσα αυτός είχε τσεκάρει από την έρευνα του.

Map2.jpg


Στις παρούσες συνθήκες κούρασης, απέκλεισα οριστικά το ενδεχόμενο μετάβασης στη Λουμπλιάνα για ημερήσια, κάτι που συνηθίζουν όσοι επισκέπτονται το Ζάγκρεμπ, θεωρώντας πως η Σλοβενία θα μπορέσει να αποτελέσει μια πολύ καλή περίπτωση μελλοντικής εκδρομής.

Αυτά τα ολίγα λοιπόν, τα περισσότερα θα τα έβρισκα (μπορεί και όχι) επιτόπου!
 

psilos3

Member
Μηνύματα
5.746
Likes
41.075
Επόμενο Ταξίδι
?
Ονειρεμένο Ταξίδι
Peru, Japan, Iceland
Μ’ αυτά και μ’ αυτά, Ζάγκρεμπ



Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η πτήση ήταν το μικρότερο πρόβλημα σ’ αυτή την εκδρομή, μιας και η διάρκεια της είναι σχεδόν εφάμιλλη με ένα Θεσσαλονίκη – Κρήτη.

(Η κλασσική αεροπλανική φωτογραφία μες τη ταλαιπωρία)
DSC_3095a.jpg


Για το λόγο αυτό δε χρειάστηκαν παραπάνω από 70 λεπτά προκειμένου ν’ αρχίσουμε τη κάθοδο μας στο αεροδρόμιο του Ζάγκρεμπ, αφήνοντας πίσω μας το καλό καιρό της Ελλάδας για τη συννεφιά και τη μουντάδα της Κροατικής πρωτεύουσας.

DSC_3110.JPG


Κατέβηκα φορτσάτος και χαρούμενος, σχεδόν τελευταίος από το αεροπλάνο, κάνοντας ήδη τα πλάνα μου για τη συνέχεια, πρώτα απ’ όλα όμως χρειαζόμουν ένα καφέ έτσι πως είχα φύγει απ’ το σπίτι, μη μιλήσω για πείνα... Βέβαια κάτι τέτοια σχέδια πηγαίνουν περίπατο όταν μπλέκεις με ελέγχους, και δε μιλάω για αυτούς των plf που κανείς δεν έδωσε σημασία αλλά για τον έλεγχο ταυτοτήτων/διαβατηρίων που από την αρχή έδειξε ότι θα χει μεγάλη διάρκεια, μιας και μόλις ένας αστυνομικός εξυπηρετούσε ολόκληρο αεροσκάφος!

Στέκομαι στην ουρά λοιπών χωρίς να μπορώ να κάνω κάτι άλλο γι’ αυτό, περιμένοντας απλά την ώρα να περάσει για να ρθει η σειρά μου, με νωχελικό πάντα ρυθμό. Μπροστά μου ακούω 2 φίλες που βρέθηκαν τυχαία στην ουρά να κουβεντιάζουν, για τις διακοπές που έκανε η μία στο Παρίσι τα Χριστούγεννα και για το τριήμερο τώρα στο Ζάγκρεμπ, αναρωτώμενος αν με ξέρουν και απλά με τρολάρουν μες τα μούτρα μου, μιας και είχαμε ακριβώς ίδιο πρόγραμμα. :haha:

DSC_3111b.jpg


Όντως η παραμονή στην ουρά κράτησε παραπάνω απ’ τη διάρκεια της πτήσης, για μισό λεπτό δουλειά όπως αποδείχτηκε, μιας και ελέγχθηκα βάσει του διαβατηρίου μου, κάτι που σας συνιστώ να κάνετε σε κάθε ταξίδι στα βαλκάνια προκειμένου να κερδίσετε χαμένο χρόνο. Όσοι μπαίνανε στη χώρα με ταυτότητα καθυστερούσαν χαρακτηριστικά!

Ο πολυπόθητος καφές έγινε πράξη επιτέλους μετά από λίγα λεπτά στο καφέ του αεροδρομίου, ψάχνοντας παράλληλα τον τρόπο μετάβασης στη πόλη. Υπάρχουν δύο λεωφορεία, ένα express για το κέντρο με κόστος γύρω στα 9 ευρώ, αλλά και το κανονικό αστικό (αριθμός 290) σε συνδυασμό με το τραμ, που προτείνω σε όλους καθώς σας πάει στο κέντρο άνετα και με μόνο ένα ευρώ (8kn) και στις δύο διαδρομές. Η στάση είναι απέναντι από το αεροδρόμιο και η αλλαγή μέσων γίνεται στο τέρμα του:

Scan10002.JPG

DSC_3113b.JPG


Πήρα το τραμ μετά από μια απέλπιδα προσπάθεια να τσιμπήσω κάτι, μιας και όπου ρώτησα δε δέχονταν κάρτα, εγώ όμως δεν είχα φροντίσει ακόμη για συνάλλαγμα. Κατέβηκα λίγες στάσεις μετά στην οδό Ilica, το μεγαλύτερο ίσως δρόμο του κέντρου και σε μικρή απόσταση από τη πλατεία Josipa Jelačića όπου βρισκόταν το hostel μου, με τις πρώτες εικόνες να είναι ενθαρρυντικές:

DSC_3117.JPG


Η ρεσεψιοντίστ που μου έκανε το check in ενθουσιάστηκε στο άκουσμα της λέξης Θεσσαλονίκη, λες και της είπα ότι είμαι από τη γη του πυρός, λέγοντας μου ότι έχει βρει πολύ φθηνά εισιτήρια για τέλος Γενάρη στο ίδιο δρομολόγιο, αποδεικνύοντας έτσι ότι δεν έχουμε δει μόνο εμείς σαν ευκαιρία τη πτήση της Ryan. Μετά από ένα μικρό φρεσκάρισμα στο δωμάτιο ξαναβγήκα στο δρόμο χωρίς να επιτρέψω τη ταλαιπωρία να με καταβάλλει προς το παρόν, βλέποντας πεζός τις πρώτες εικόνες από το κέντρο του Ζάγκρεμπ:

DSC_3122.JPG

DSC_3127.JPG


Έχοντας ενημερωθεί για το γεγονός ότι η αργία των φώτων ισχύει και στη Κροατία, μόνο εντύπωση δε μου κάνει η πολυκοσμία που συναντώ στο δρόμο και τη κεντρική πλατεία:

DSC_3133.JPG


Οι περίφημες Χριστουγεννιάτικες ανοιχτού τύπου αγορές λειτουργούν ακόμα, δίνοντας μου την ευκαιρία για ένα πρώτο σνακ, μιας και ήμουν θεονήστικος από το προηγούμενο βράδυ. Ας πρόσεχα…

DSC_3141.JPG

DSC_3142.JPG


Το σνακ όμως δε κατεβαίνει ποτέ έτσι σκέτο, οπότε βρίσκω την ευκαιρία να πιώ και τη πρώτη μου μπύρα στη χώρα, με χριστουγεννιάτικο επίσης περιτύλιγμα και διάθεση:

DSC_3149bb.jpg


Οι καιρικές συνθήκες παραδόξως είχαν βελτιωθεί αισθητά, τουλάχιστον όσο κρατούσε η μέρα, αποφασίζοντας να το εκμεταλλευτώ όσο γινόταν. Έκανα αριστερά και ανηφόρισα για μια πρώτη εικόνα προς το καθεδρικό, βλέποντας παράλληλα τη στήλη της Θεοτόκου και τις περίφημες οχυρώσεις με τους πύργους του:

DSC_3153b.JPG


Οι εξέδρες ακριβώς από κάτω ήταν πλημμυρισμένες από κόσμο, κυρίως γονείς με παιδάκια, καθώς μάλλον επρόκειτο για κάποια εορταστική εκδήλωση σε μια εικόνα που μου έκανε εντύπωση εν μέσω πανδημίας

DSC_3158.JPG


Έκανα μια σύντομη βόλτα στην όμορφη περιοχή, καθώς και μια πρόχειρη έρευνα στα σουβενιράδικα που οφείλω να πω ότι δεν ήταν τόσο τουριστικά όσο αλλού

DSC_3161.JPG

DSC_3167.JPG


Στο τέλος του πεζόδρομου βρήκα και το περίφημο γλυπτό – μακέτα, αντίγραφο ουσιαστικά της παλιάς πόλης. «Είναι μακέτο τούτο το έργο;» όπως θα ‘λεγε μια ψυχή…

DSC_3171b.JPG


Βγήκα στη πλατεία από την άλλη άκρη της, βλέποντας εντελώς άδεια και στολισμένη όπως επιτάσσει το πνεύμα των ημερών τη πηγή του Ζάγκρεμπ:

DSC_3174.JPG


Είχα πάρει την απόφαση μου να μη κάνω κάτι ιδιαίτερο, ούτε καν να μπω σε κάποιο μπαρ, απλά να βολτάρω όσο αντέξω στις ανοιχτές αγορές μέχρι να με κερδίσει η κούραση, κάτι που ευτυχώς άργησε να γίνει

DSC_3175.JPG


Έκανα μερικά ψώνια από το μόνο μίνι μάρκετ που βρήκα ανοικτό εκείνη τη μέρα, διαπιστώνοντας μάλιστα ότι οι τιμές διαφέρουν αισθητά προς τα κάτω σε σχέση με την Ελλάδα, κάτι που έπραξα σε όλες τις τελευταίες μου εκδρομές. Οι ώρες του σούρουπου ήταν εξίσου ιδανικές για βόλτα, βλέποντας τον κόσμο της πόλης να κάνει το ίδιο.

DSC_3180.JPG


Εντάξει, και για μπύρες, το παραδέχομαι:
DSC_3185b.jpg


Άλλο που δεν ήθελα εν τω μεταξύ, βρίσκοντας ευκαιρία για νυχτερινή φωτογράφιση, με το καθεδρικό ναό να κλέβει σίγουρα τις εντυπώσεις:

DSC_3192.JPG


Η κίνηση στα μικρά περίπτερα είχε πολλαπλασιαστεί αισθητά, οδηγώντας με σε μερικές ακόμα στάσεις, δοκιμάζοντας παράλληλα κι ένα ζεστό κρασί:

DSC_3197.JPG


Η στολισμένη πλατεία & σημείο ραντεβού όπως κατάλαβα, βρισκόταν ακόμα σε ρυθμούς πρωτοχρονιάς:

DSC_3202.JPG


Αφιέρωσα λίγο παραπάνω χρόνο στην Ilica όπου εκτός των φωτογραφιών έκανα στάση και για μια πεντανόστιμη πίτσα που πήρα πακέτο για το hostel.

DSC_3214.JPG


Αρκετά κουρασμένος πλέον πήρα το δρόμο της επιστροφής λίγο πριν τις 9 το βράδυ.

DSC_3222.JPG


Κουρασμένος αλλά χαρούμενος που τελικά δεν έκανα πίσω, με το Ζάγκρεμπ να μου αποκαλύπτει σιγά – σιγά τα μυστικά του, ιδιαίτερα από το επόμενο πρωί…
 
Last edited:

psilos3

Member
Μηνύματα
5.746
Likes
41.075
Επόμενο Ταξίδι
?
Ονειρεμένο Ταξίδι
Peru, Japan, Iceland
Στην απάνω γειτονιά



Ευεργετικός ο ύπνος δε λέω, ακόμη καλύτερο το πλούσιο πρωϊνό του hostel, η κούραση και η ένταση όμως δεν είχε φύγει, αναγκάζοντας με να μη το αφήσω νωρίς αλλά κοντά στις 12, έχοντας απαντήσει πρωτίστως και σε αρκετά τηλέφωνα λόγω εορταστικής ημέρας.

Βγήκα στη πολύβουη εκείνη την ώρα Ilica, κάνοντας αμέτρητα πήγαινε έλα προκειμένου να βρω ένα ραπιντάδικο για το τεστ της επομένης. Είχαμε βλέπετε κι αυτό το καϊλέ, στα πλαίσια των νέων μέτρων…

DSC_3231.JPG


Τελικώς το μόνο που βρήκα ήταν ένας ωραιότατος espresso στο πεζόδρομο Preobraženska αφήνοντας τα διαδικαστικά γι’ αργότερα μιας και είχα βαρεθεί να ψάχνω.

DSC_3235.JPG


Το πρόγραμμα εξάλλου δε μπορούσε να περιμένει περισσότερο, έτσι ανανεωμένος πλέον ξεκίνησα για την άνω πόλη του Zagreb, το κομμάτι δηλαδή που βρίσκεται άνωθεν στο λόφο. Προσπέρασα το τουριστικό και άνευ λόγου τελεφερίκ, ανεβαίνοντας δεξιά από τις σκάλες, μιας και η διαδρομή ήταν αστεία:

DSC_3242b.JPG

DSC_3246.JPG


Το σημείο αποτελεί ευκαιρία για θέαση στη πόλη, καθώς η υψομετρική διαφορά είναι άμεση:

DSC_3247.JPG


Διαπίστωσα ότι και εκεί έχει στηθεί υπαίθρια αγορά, που προφανώς ανοίγει τις απογευματινές ώρες, έτσι αφού έκανα μια μικρή εξερεύνηση του χώρου κινήθηκα αντίθετα, προς το πύργο Lotrscak,

DSC_3250.JPG


Βλέποντας παράλληλα τις όμορφες εικόνες της κάτω αλλά και της σχεδόν άδειας άνω πόλης:

DSC_3254.JPG

DSC_3257.JPG


Ο Πύργος Lotrscak που αποτελεί ένα ακόμη ορόσημο του Ζάγκρεμπ, χρονολογείται από τον 13ο αιώνα και αποτελούσε τη προστασία της νότιας πύλης του τείχους, αλλά και διέθετε ένα κουδούνι που ενημέρωνε τον κόσμο για τις ώρες κλεισίματος:

DSC_3260.JPG


Ακριβώς από δίπλα στέκει η εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης (Crkva sv. Katarine), ακόμα ένα σημαντικό αξιοθέατο της περιοχής, κατασκευής των Ιησουιτών κατά το 1632:

DSC_3261.JPG


Το πιο διάσημο και φωτογραφικό σημείο της άνω πόλης όμως δεν είναι άλλο από το ναό του Αγίου Μάρκου (Crkva Sv Marka), κατασκευής του 13ου αιώνα, με τα χαρακτηριστικά πολύχρωμα κεραμίδια που σχηματίζουν το οικόσημο του Ζάγκρεμπ και της Κροατίας:

DSC_3262.JPG

DSC_3280.JPG


Για κάποιο λόγο η περιοχή ήταν περιφραγμένη με κιγκλιδώματα, στερώντας την ευκαιρία επίσκεψης στο ναό και τη πολύ όμορφη πλατεία. Έτσι αφού φωτογράφισα ότι μπορούσα (μαζί με το χριστουγεννιάτικο κιτσαριό) έφυγα προς το επόμενο σημείο αναφοράς:

DSC_3272.JPG

DSC_3274.JPG


Και να που μόλις λίγα μέτρα πιο κάτω θα συναντούσα τη περίφημη πέτρινη πύλη της πόλης (Stone Gate) από την οποία ανυπομονούσα να περάσω:

DSC_3281.JPG


Πολλές θρυλικές ιστορίες υπάρχουν για τη συγκεκριμένη πύλη, που χρονολογείται το 13ο αιώνα, έχοντας υποστεί αρκετές καταστροφές έως σήμερα. Το σίγουρο είναι ότι αρκετοί Κροάτες και όχι μόνο κάνουν στάση για να ανάψουν ένα κεράκι, μιας και το σημείο έχει μεταβληθεί σε τόπο λατρείας:

DSC_3292b.JPG


Βγήκα από την άλλη πλευρά προς το μικρό παρκάκι με το άγαλμα του Αγίου Γεωργίου, αφήνοντας πίσω μου τη διάσημη οδό Radićeva που οδηγούσε στο κέντρο:

DSC_3295.JPG

DSC_3296.JPG


Η απόφαση μου να διανύσω μια μεγάλη απόσταση με τα πόδια ήταν συνειδητή, έχοντας ένα συγκεκριμένο στόχο για τις επόμενες 2 ώρες, παίρνοντας έτσι το δρόμο με την ανηφορική κλίση, απομακρυνόμενος από το κέντρο του Ζάγκρεμπ:

DSC_3305.JPG


Ευτυχώς ο καλός καιρός και ο ήλιος κατέστησαν εφικτό το όλο εγχείρημα, έτσι περπάτησα απρόσκοπτα, συναντώντας παράλληλα όμορφες γειτονιές και καλαίσθητα σπίτια κατά τη διαδρομή:

DSC_3310.JPG

DSC_3314.JPG


Μέσα σε λιγότερο από μια ώρα πέρασα το πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Ζάγκρεμπ (αφιερωμένο στη μάστιγα της εποχής) και ήμουν πλέον στο πάρκο έξω από το Mirogoj cemetery, αρκετά μακριά πλέον από τη πόλη:

DSC_3318.JPG

DSC_3321.JPG


Δε μπήκα από τη κεντρική είσοδο αλλά προχώρησα λίγο πιο πάνω, εκεί που φιλοξενούνται οι πιο «διάσημοι» ένοικοι του νεκροταφείου, το οποίο πρέπει να αναφέρω ότι δεν έχει κάποιο περιορισμό βάσει θρησκείας:

DSC_3324.JPG


Τη συζήτηση κατά πόσο είναι λογικό ή όχι να επισκέπτεται κανείς νεκροταφεία ως αξιοθέατα τη κάναμε και σε προηγούμενες ιστορίες μου, ωστόσο στο συγκεκριμένο είχα ένα λόγο παραπάνω να θέλω να πάω.

Βασικά ένα και μόνο λόγο. Έχοντας παρακολουθήσει σχετικά πρόσφατα το άκρως συγκινητικό μπασκετικό ντοκιμαντέρ «Once Brothers» (όποιος παρέλειψε να δει ακόμα κι αν δεν αγαπάει το μπάσκετ πρέπει να σπεύσει να το κάνει) , βλέποντας εκτός των άλλων πως μπορούν να επηρεαστούν οι ανθρώπινες, σχεδόν αδερφικές σχέσεις εν μέσω εμφυλίου πολέμου, καταλήγουν όλα σ' αυτό το σημείο, στο τάφο του μεγάλου αυτού αθλητή:

DSC_3326.JPG


Ο τεράστιος μπασκετμπολίστας, ο «Μότσαρτ» του ευρωπαϊκού μπάσκετ, ο «Γιος του διαβόλου» βρίσκεται θαμμένος εκεί, υπενθυμίζοντας μια πολύ θλιβερή ιστορία του τροχαίου δυστυχήματος που στέρησε από τον κόσμο το τεράστιο ταλέντο του:

DSC_3329.JPG


Σκεπτόμενος και συγκινημένος από όλα αυτά και λίγο εξαντλημένος από τη πεζοπορία, έκανα μια στάση απολαμβάνοντας τον ήλιο αλλά και μια θεσπέσια Κροατική που είχα ψωνίσει λίγο πριν:

DSC_3333.JPG


Η κατάβαση ήταν κατά πολύ πιο εύκολη λόγω κατηφόρας, από διαφορετική αυτή τη φορά διαδρομή με χαρακτηριστικό χρώμα κι ενδιαφέρον:

DSC_3340.JPG


Ωραία και φιλήσυχα δρομάκια με ενδιαφέροντα κτίσματα και χαμογελαστό κόσμο που έκανε το περίπατο του μαζί με τα κατοικοίδια του:

DSC_3342.JPG


Πιάνοντας την οδό Kaptol θεώρησα καλή ευκαιρία να δω και τον καθεδρικό της πόλης, μιας και την ώρα εκείνη δεν είχε καθόλου κόσμο εν αντιθέσει με τη προηγούμενη:

DSC_3352.JPG


Ο καθεδρικός ναός του Ζάγκρεμπ (Zagrebačka katedrala) αποτελεί και το πιο ψηλό κτήριο στη Κροατία, χτισμένος σε Γότθικο ρυθμό και αφιερωμένος στη κοίμηση της Θεοτόκου. Τα κωδονοστάσια του δε είναι ορατά από τα περισσότερα σημεία της πόλης, με τη κατασκευή του να ολοκληρώνεται το 1217:

DSC_3361b.JPG


Ο ναός έχει υποστεί πολλές ζημιές ακόμα και στη πολύ πρόσφατη ιστορία και το σεισμό του 2020, ο οποίος ανάγκασε σε παρεμβάσεις που είναι εν εξελίξει έως και σήμερα. Για τη κορυφή του ναού που αφαιρέθηκε είχα διαβάσει και στην ιστορία του @giannismits με τον οποίο είχαμε μιλήσει & αλληλοευχηθεί νωρίτερα την ίδια μέρα :)

DSC_3362.JPG


Έκανα το γύρο του ναού διαπιστώνοντας ότι οι εργασίες είναι περισσότερες απ’ ότι φαίνονται από μακριά:

DSC_3366b.JPG


Καταλήγοντας και πάλι προς την έξοδο και τη στήλη της Θεοτόκου με το περίφημο χρυσό άγαλμα στη κορυφή αλλά και τα μικρότερα στη βάση της:

DSC_3369.JPG


Αν και χωρούσε λίγη ξεκούραση, αποφάσισα να εκμεταλλευτώ το γεγονός του απογευματινού φωτός και της καλοκαιρίας, πηγαίνοντας στο κομμάτι της πόλης νότια του ναού:

DSC_3372.JPG

DSC_3375.JPG


Έφτασα μέχρι τη European Square, βλέποντας εκτός των άλλων τα διάσημα κτήρια της περιοχής, όπου κατέληξα στο Croatian Society of Fine Artists, γκαλερί που βρίσκεται στην όμορφη πλατεία Žrtava Fašizma, επιβεβαιώνοντας ότι γενικά το μέρος έχει αρκετά να δώσει:

DSC_3386b.JPG


Στην επιστροφή μου όμως στο πεζόδρομο της Vlaška η στάση ήταν επιβεβλημένη για τον απαραίτητο ανεφοδιασμό με «καύσιμα», επιλέγοντας τη καντίνα ενός πολύ ωραίου τύπου από γειτονική χώρα, που εκτός των άλλων μιλούσε καλά Ελληνικά καθώς πέρασε για μια δεκαετία από τη Μύκονο και κατάλαβε ότι είμαι Έλληνας. Αναπόφευκτες λοιπόν για άλλη μια φορά οι μπύρες και τα Ελληνικά τραγούδια.

DSC_3392b.jpg


Πως τα καταφέρνω;:cool:
 

psilos3

Member
Μηνύματα
5.746
Likes
41.075
Επόμενο Ταξίδι
?
Ονειρεμένο Ταξίδι
Peru, Japan, Iceland
Οι εικόνες της νύχτας



Μετά το ωραίο φαγοπότι σειρά είχε η εύρεση του εργαστηρίου για το αυριανό τεστ, προκειμένου να καταφέρω να επιστρέψω στην Ελλάδα, μια ομολογουμένως αγχωτική διαδικασία. Ένα πανό στο πεζόδρομο που βρισκόμουν με οδήγησε στη πίσω αυλή ενός οδοντιατρείου που βρήκε την ευκαιρία να μετατραπεί σε ραπιντάδικο, κλείνοντας ραντεβού για την επομένη το πρωί, αφού πρώτα έπρεπε να σκανάρω ένα Qr code κάνοντας εγγραφή στη φόρμα του Κροάτικου υπουργείου υγείας.

Είχε νυχτώσει πριν από μερικά λεπτά, καθώς καταμεσής του χειμώνα όπου βρισκόμασταν ο ήλιος έπεφτε λίγο μετά τις 5. Ήταν ιδανική στιγμή για περισσότερες βόλτες και φωτογράφιση παρόλο που το κρύο άρχισε να τσιμπάει:

DSC_3393.JPG


Χωρίς να κωλυσιεργώ βρέθηκα να βολτάρω στο πολύ γνωστό πεζόδρομο Ivana Tkalčića ,που εκτός των άλλων φημίζεται για τη πληθώρα καταστημάτων εστίασης:

DSC_3407.JPG


Οι εικόνες του κέντρου της πόλης ήταν εξαιρετικές, με τον κόσμο να κατακλύζει τα στενά της δίνοντας χρώμα στο βράδυ της Παρασκευής:

DSC_3408b.JPG


Από ένα μικρό στενό και μια σκάλα βρέθηκα στο παράλληλο πεζόδρομο της Radićeva κινούμενος πλέον αντίθετα από το δρομολόγιο που έκανα λίγες ώρες νωρίτερα:

DSC_3415.JPG


Στην ίδια λογική, πέρασα ξανά τη stone gate κατευθυνόμενος προς το ναό, με τα φώτα της παλιάς πόλης να δίνουν μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα στην όλη φάση:

DSC_3417.JPG

DSC_3423.JPG


Έκανα το γύρο της όμορφης περιφραγμένης πλατείας, βλέποντας εκτός των άλλων και την ελληνική σημαία, υποθέτω από το κτήριο της πρεσβείας μας:

DSC_3429.JPG


Η διαπίστωση μου ήταν ότι στη περιοχή υπήρχαν αρκετά εστιατόρια που δεν ήταν εμφανή υπό το φως της ημέρας:

DSC_3436bb.jpg

DSC_3425.JPG


Παρόλο που είχα άλλα σχέδια, οι αναστολές μου πήγαν περίπατο όταν ο δρόμος και η τύχη μου μ’ έφεραν έξω από το δελεαστικό καφέ μπαρ «Pod starim krovovima» στο οποίο μπήκα χωρίς δισταγμό:

DSC_3439.JPG


Έπιασα ένα διαθέσιμο τραπέζι στο κέντρο του και αφοσιώθηκα στη μπυροποσία ως όφειλα, την ίδια ώρα που παρατηρούσα τους Κροάτες να έρχονται αμέριμνοι χωρίς το παραμικρό έλεγχο σε πιστοποιητικά και τα σχετικά, ανάμεσα σε κάπνα από τσιγάρα! Καλώς ήρθατε στα Βαλκάνια, ωραία πράγματα!

DSC_3440b.jpg


Ξαναβγήκα στη γύρα λίγη ώρα μετά με σκοπό να επιστρέψω προς το κέντρο. Οι νυχτερινές εικόνες της Crkva sv. Marka οφείλω να πω ότι μου άρεσαν πολύ περισσότερο για κάποιο λόγο από τις πρωινές:

DSC_3444.JPG

DSC_3446.JPG


Εντελώς διαφορετικό έδειχνε τώρα και το φωταγωγημένο στενάκι της Ćirilometodska με το Χριστουγεννιάτικο στολισμό:

DSC_3450.JPG

DSC_3451.JPG


Αλλά και ο πύργος με το διακριτικό φωτισμό του:

DSC_3452.JPG


Προχώρησα και πάλι προς την αγορά που κινούταν εκείνη την ώρα σε πολύ διαφορετικούς και έντονους ρυθμούς, βγάζοντας και μερικές ακόμη φωτογραφίες προς τη νέα πόλη:

DSC_3453.JPG

DSC_3454.JPG


Προφανώς και δε θα έχανα την ευκαιρία για ένα ακόμη drink κάτω από το μεγαλεπήβολο πύργο Lotrščak:

DSC_3469.JPG

DSC_3471.JPG


Αποφάσισα να κατέβω κάνοντας το γύρο αυτή τη φορά, περνώντας από περίτεχνα παγκάκια:

DSC_3475.JPG


Αλλά και σιδεριές με αμέτρητα λουκέτα, κάτι που έχει εξελιχθεί σε τρελή μόδα ανά την Ευρώπη:

DSC_3476.JPG


Ο πολύ όμορφα φωτισμένος καθεδρικός απέναντι, φρόντιζε για εξαιρετική θέα και από εκείνο το σημείο – μπαλκονάκι της Άνω πόλης:

DSC_3480.JPG


Το μονοπάτι περιμετρικά του λόφου οδηγούσε μέσω ενός πολύ ιδιαίτερου μερικώς φωτισμένου στενού:

DSC_3483.JPG

DSC_3485b.jpg


Και πάλι προς την οδό Radićeva με τα πολλά σουβενιράδικα και μπαράκια:

DSC_3486.JPG

DSC_3487.JPG


Πέρασα με ταχύτητα την Ilica κάνοντας στάση για μερικά απαραίτητα ψώνια, καταλήγοντας στο hostel για ανασύνταξη δυνάμεων

DSC_3495.JPG


Το βράδυ δεν είχα σκοπό να το τραβήξω πολύ. Αφενός ήμουν προβληματισμένος για το τεστ της επομένης και δεν ήθελα να σεργιανίσω στα μπαράκια γι’ αυτό το λόγο, αφετέρου η κούραση δεν είχε φύγει, οπότε θεώρησα ότι το καλύτερο που είχα να κάνω ήταν να περιηγηθώ στις ανοικτές αγορές του κέντρου περιμετρικά της πλατείας Josipa Jelačića που κινούνταν ακόμα σε αμιγώς εορταστικούς ρυθμούς, πίνοντας και δοκιμάζοντας την υπαίθρια κουζίνα:

DSC_3495b.jpg


Ένα ποτήρι ζεστό τοπικό κρασί που δεν είχα πιεί μέχρι εκείνη τη στιγμή, ζέστανε το μέσα και το έξω μου, ρίχνοντας τους παλμούς μου κι οδηγώντας με για ύπνο λίγο μετά τη μία, σε μια ολοκληρωμένη κατά τα άλλα ημέρα:

DSC_3495e.jpg


Ύπνο με διακοπές, μιας και το ζευγάρι στο διπλανό δωμάτιο δεν είχε τις ίδιες προθέσεις… Όχι, μη πάει ο νους σας στο πονηρό, αναφέρομαι στη φασαρία που έκαναν όλο το βράδυ βήχοντας και φτερνίζοντας σαν τα γαϊδούρια. Κάπου πήγαινε το μυαλό μου…
 
Last edited:

Sassenach77

Member
Μηνύματα
6.764
Likes
18.991
Επόμενο Ταξίδι
Ιταλία
Ονειρεμένο Ταξίδι
Γη του Πυρός
Τη συζήτηση κατά πόσο είναι λογικό ή όχι να επισκέπτεται κανείς νεκροταφεία ως αξιοθέατα τη κάναμε και σε προηγούμενες ιστορίες μου, ωστόσο στο συγκεκριμένο είχα ένα λόγο παραπάνω να θέλω να πάω.
Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν παράλογο να επισκέπτεσαι νεκροταφεία και γενικώς ταφικά μνημεία; Φαντάσου τι σκέφτονται για μένα :haha:
Μάλλον δεν έχουν ιδέα τι μπορεί να αντιπροσωπεύει ένας τέτοιος χώρος ή τι μπορεί να αποκαλύψει ένα νεκροταφείο για μια τοπική κοινωνία ή ακόμα και έναν ολόκληρο λαό.....
 

psilos3

Member
Μηνύματα
5.746
Likes
41.075
Επόμενο Ταξίδι
?
Ονειρεμένο Ταξίδι
Peru, Japan, Iceland
Οι βόλτες στη κάτω πόλη



Η διαδικασία γνωστή, ξύπνημα και καλό πρωινό το οποίο για δεύτερη μέρα τιμούσα δεόντως. Κάπου ανάμεσα στα τυριά και το χυμό πορτοκαλιού χτυπάει κι ένα email από ένα διαγνωστικό κέντρο. Περίεργο σκέφτομαι, το ραντεβού είναι σε μια ώρα και την ίδια στιγμή το ανοίγω.

Μένω με το στόμα ανοιχτό βλέποντας το όνομα μου και την ένδειξη negative σε τεστ που δεν είχα κάνει, καταλαβαίνοντας ότι προφανώς πρόκειται περί λάθους, συνεχίζοντας το καταβρόχθισμα. Να όμως που δέκα λεπτά μετά σκάει και το πιστοποιητικό επισήμως με το QR code από το υπουργείο υγείας της Κροατίας, που μετά από λίγο ψάξιμο και 1-2 συνομιλίες διαπίστωσα ότι είναι ακριβώς αυτό που χρειαζόμουν για να φύγω απ’ τη χώρα, αλλά και ότι προφανώς κάποιο λάθος στη καταχώρηση των συστημάτων πέρασε το τεστ κάποιου άλλου στα δικά μου στοιχεία!

Η ανάσα ήταν μεγάλη αφαιρώντας μου το περιττό άγχος, αν και κατά βάθος ήξερα ότι δε πρόκειται να βγω θετικός έχοντας κάνει ήδη2 self-test, έτσι αποφάσισα να επενδύσω τα χρήματα που γλίτωσα απ’ το τεστ με τον τρόπο που ήξερα καλύτερα.

Ευγνωμονώντας για την ανέλπιστη τύχη μου ξεχύθηκα γύρω στις 11 στους δρόμους της πόλης και ξεκίνησα να ανηφορίζω την όμορφη οδό Mesnička που περνούσε δίπλα σχεδόν απ’ το Hostel μου:

DSC_3497.JPG

DSC_3498.JPG


Λίγα μέτρα μετά έφτασα και στη πόρτα του πρώτου στόχου – αξιοθέατου της ημέρας:

DSC_3500.JPG


Η επονομαζόμενη σήραγγα Gric αποτελούσε καταφύγιο στον Β’ παγκόσμιο πόλεμο αλλά και στο πιο πρόσφατο Γιουγκοσλαβικό, διαπερνώντας απ’ άκρη σ’ άκρη το λόφο της παλιάς πόλης του Ζάγκρεμπ:

DSC_3502.JPG


Σήμερα, πέρα από τουριστικό αξιοθέατο αποτελεί και ένα πολύ χρήσιμο πέρασμα για τους ντόπιους, καθώς υπάρχουν έξοδοι κατά μήκος της σήραγγας. Μέχρι και κόσμο να γυμνάζεται πέτυχα σε ένα από τα ανοίγματα της, εκμεταλλευόμενο τις ιδανικές κλιματικά συνθήκες εντός της:

DSC_3513b.JPG


Βγήκα από την απέναντι έξοδο περνώντας σχετικά γρήγορα τη μικρή διαδρομή βγαίνοντας και πάλι στο πολυσύχναστο δρόμο Radićeva, με λίγο κόσμο εκείνη την ώρα:

DSC_3514.JPG

DSC_3515.JPG


Εκτός των άλλων σουβενιράδικων διέκρινα και το περίφημο μαγαζί με τις γραβάτες, ανακάλυψη που εικάζεται ότι προέρχεται από τη συγκεκριμένη πόλη:

DSC_3518.JPG

DSC_3516.JPG

DSC_3520.JPG


Πέρασα στα γρήγορα από τη πλατεία και το πεζόδρομο Preradovićeva, ξεκινώντας να κατηφορίζω βάσει του προγράμματος που είχα στο μυαλό μου:

DSC_3524.JPG

DSC_3532.JPG


Στο σημείο που τελειώνει ο πεζόδρομος είδα και το άγαλμα του σπουδαίου επιστήμονα Nikola Tesla που γεννήθηκε σε επαρχία της Κροατίας και τιμάται εξίσου και εκεί εκτός από το Βελιγράδι:

DSC_3533.JPG


Πάνω στην ώρα που χρειαζόμουν ένα καφέ βρέθηκα μπροστά από το ανάλογο κατάστημα, παίρνοντας πακέτο το διπλό εσπρέσο προκειμένου να τον πιώ με την ησυχία μου στο πάρκο του εθνικού θεάτρου (Hrvatsko narodno kazalište), επόμενο αξιοθέατο της λίστας μου:

DSC_3543.JPG

DSC_3549.JPG


Το Εθνικό θέατρο, χτισμένο το 1895 σε ρυθμούς Neo-Baroque και Rococo από Βιεννέζους αρχιτέκτονες το 1895, αποτελεί ένα από τα στολίδια της πόλης ευρισκόμενο σε μια πολύ όμορφη γειτονιά περιστοιχισμένη από κήπους και όμορφα πάρκα:

DSC_3551.JPG

DSC_3555.JPG

DSC_3558.JPG


Προχώρησα ανατολικά επί της Andrije Hebranga, περνώντας και από το πολύ γνωστό Old Pharmacy, ένα εκπληκτικό μπαρ που φιλοξενείται σε κτήριο παλιού φαρμακείου όπως μαρτυράει τ’ όνομα του κι εγώ ο φελλός ξέχασα να επισκεφτώ αργότερα την ίδια μέρα. Μη κάνετε το ίδιο λάθος:

DSC_3562.JPG


Συνέχισα προς την ίδια κατεύθυνση, φτάνοντας στο Park Zrinjevac ,ένα από τα πολλά της περιοχής που ακόμα και στη χειμερινή εκδοχή του είχε να δώσει ωραίες εικόνες:

DSC_3569.JPG

DSC_3570.JPG


Στη προέκταση αυτού του πάρκου κατεβαίνοντας προς το ποτάμι, βρίσκεται το Park Josipa Jurja Strossmayera ,με το κτήριο τεχνών και επιστημών να ξεχωρίζει, ακριβώς απέναντι από την Ιαπωνική πρεσβεία:

DSC_3571.JPG

DSC_3572.JPG


Στο ίδιο πάρκο φιλοξενείται και η βιβλιοθήκη της Κροατικής ακαδημίας τεχνών και επιστημών:

DSC_3574.JPG


Ήμουν πολύ ικανοποιημένος που ο καλός καιρός της ημέρας έκανε τη μεγάλη αυτή βόλτα εφικτή και απολαυστική. Αυτός άλλωστε δεν είναι ο καλύτερος τρόπος να γνωρίσεις μια πόλη;

DSC_3581.JPG


Προχωρώντας προς την ίδια κατεύθυνση και το τρίτο πάρκο της συστοιχίας, έφτασα στο μουσείο τέχνης και τη πλατεία King Tomislav συναντώντας παράλληλα και αρκετό κόσμο που έκανε τη βόλτα του:

DSC_3576.JPG


Φωτογράφησα το άγαλμα του Kralj Tomislav, πρώτου βασιλιά της Κροατίας:

DSC_3594.JPG


Και πέρασα απέναντι, στο κτήριο του κεντρικού σιδηροδρομικού σταθμού Glavni Kolodvor

DSC_3596.JPG


Συνέχισα να περπατάω αντίθετα αυτή τη φορά, θέλοντας να κάνω ένα μεγάλο κύκλο του τετραγώνου, βλέποντας ωραίες εικόνες αλλά και τους Κροάτες να βρίσκουν ευκαιρία απολαμβάνοντας το χειμερινό ήλιο πίνοντας καφέ στους εξωτερικούς χώρους και βολτάροντας:

DSC_3600.JPG


Κάπου εκεί πήρα τη -λανθασμένη όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων- απόφαση, συνεχίζοντας νότια κάτω από τη γέφυρα των τρένων με κατεύθυνση το ποτάμι:

DSC_3605.JPG

DSC_3606.JPG


Είχα αποφασίσει να διανύσω μια μεγάλη απόσταση φτάνοντας ως εκεί, κάτι που θα έκανα περνώντας μέσα από το πάρκο Sveučilišna livada, με τα σιντριβάνια και το άγαλμα του Franjo Tuđman στην αρχή του:

DSC_3609.JPG

DSC_3611.JPG


Είχα λίγο δρόμο ακόμα ως τη γέφυρα…
 

Εκπομπές Travelstories

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Booking.com

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
33.440
Μηνύματα
868.300
Μέλη
38.555
Νεότερο μέλος
Almar

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom