• Η αναδρομή στο παρελθόν συνεχίζεται! Ψηφίστε την Ταξιδιωτική Ιστορία του μήνα για τους μήνες Νοέμβριο 2016 - Ιανουάριο 2017! Κάντε κλικ εδώ!
  • 9ο επεισόδιο στην εκπομπή μας!! Ταξίδι στην Κολομβία!! - κλικ εδώ

Σερβία Τετραήμερο στο Београд, εκεί που αρχίσαν όλα!

psilos3

Member
Μηνύματα
1.583
Likes
6.464
Επόμενο Ταξίδι
Άγνωστο...
Ονειρεμένο Ταξίδι
Peru, Japan, Iceland
Τετραήμερο στο Београд, εκεί που αρχίσαν όλα!



- Καλά είσαι 34, αγαπάς τόσο πολύ τα ταξίδια, και σ’ αυτή την ηλικία δεν έχεις βγει ακόμα στο εξωτερικό;

Αυτή ήταν η μεγάλη απορία των φίλων μου, οι οποίοι με ρωτούσαν ξανά και ξανά πως ανέχομαι κάτι τέτοιο.

Δεν είμαι περήφανος γι’ αυτό. Μια ζωή αναβλητικός. Μια ζωή να αργώ να κάνω πράξη τα θέλω μου. Μια ζωή αργοπορία.

Το παρήγορο σε κάθε περίπτωση όμως, είναι ότι η σοφή Ελληνική παροιμία ‘’Κάλλιο αργά παρά ποτέ’’ βρίσκει ευτυχώς εφαρμογή στο άτομο μου.

Κι αν για όλα τα υπόλοιπα στοιχεία του εαυτού μου που ισχύει η παροιμία δεν ενδιαφέρουν ίσως κανέναν σε ένα φόρουμ όπως αυτό, το αισιόδοξο είναι ότι ταξιδιωτικά τουλάχιστον δείχνω να «ρεφάρω» τα χαμένα χρόνια -όσο κι αν όντως έχω αργήσει πολύ- και να πραγματοποιώ τους στόχους μου έναν προς έναν.

Κάπως έτσι λοιπόν ξεκίνησε η κουβέντα, αρχικά μέσα σε κλίμα τσιπουροκατάνυξης στο νησί της Ρόδου το τριήμερο της καθαρής Δευτέρας του 2016, με τον φίλο και συνάδελφο Βασίλη να δίνει το έναυσμα, καθώς έριξε την ιδέα για το Βελιγράδι, μιας και είχε επισκεφτεί τη πόλη μερικές φορές έως τότε με άριστες μάλιστα εντυπώσεις. Οι υπόλοιποι δύο φίλοι άλλο που δε θέλανε για ταξίδι στο εξωτερικό, πόσο μάλλον σε μια πόλη πολλά υποσχόμενη, κι έτσι με συνοπτικές διαδικασίες τον Απρίλιο, κάτι λιγότερο από δύο μήνες πριν έγινε το πολυπόθητο κλικ στην Air Serbia.

Ο καιρός πέρασε όπως πάντα ταχύτατα, κι εγώ ήμουν έτοιμος να περάσω για πρώτη φορά στη ζωή μου τα στενά σύνορα της Ελλάδας. Παρασκευή 17 Ιουνίου κι εν μέσω καύσωνα επιβιβαζόμουν στο αεροπλάνο της Air Serbia, γεμάτος προσμονή για το άγνωστο. Προσμονή για το διαφορετικό, το απροσδόκητο, το μοναδικό αυτό συναίσθημα που σου δίνει ένα ταξίδι στο εξωτερικό, ακόμα κι αν είναι μόνο μια ώρα πτήση απ’ τη πόλη σου.

cover.jpg


Έτσι δικαιολογείται και ο τίτλος της ιστορίας μου. Το Βελιγράδι ήταν η αφετηρία, ήταν το έναυσμα, το ξεκίνημα για μια συναρπαστική συνέχεια και περιήγηση εντός και εκτός Ευρώπης. Όχι γιατί είναι απαραίτητα κάποιος τόσο ξεχωριστός και ιδιαίτερος προορισμός. Ίσως επειδή έτυχε. Θα έχει όμως πάντα ξεχωριστή θέση στη καρδιά μου για το λόγο αυτό!

Με την ιστορία αυτή εγκαινιάζω ένα νέο κύκλο ιστοριών που αφορούν λίγο παλαιότερα ταξίδια, οι οποίες κατά κάποιο τρόπο θα υστερούν από τις πιο πρόσφατες σε πληροφορίες και σωστές φωτογραφίες. Δεν υπήρχε τότε και διαθέσιμος ο ψηφιακός «ρουφιάνος» που ονομάζεται Google timeline, που θα βοηθούσε στη συγγραφή. Αποτελούν ωστόσο μια δική μου ξεχωριστή προσέγγιση.
 

psilos3

Member
Μηνύματα
1.583
Likes
6.464
Επόμενο Ταξίδι
Άγνωστο...
Ονειρεμένο Ταξίδι
Peru, Japan, Iceland
Προετοιμασία

Soundtrack εκδρομής:

(Београд, Σαλόνικα, Istanbul πάλι Ζ'γκοστ Ζ'γκοστ - U.S.B. United Space of Balkans)




Όπως ανέφερα και στο πρόλογο μου, δύο μήνες πριν το ταξίδι κλείστηκε το εισιτήριο από το site της Air Serbia για πτήση απευθείας από τη Θεσσαλονίκη με επιστροφή, κόστους περίπου στα 140€ με κανονική αποσκευή. Η εταιρεία διατηρεί το δρομολόγιο σταθερό όλα αυτά τα χρόνια, διεξάγοντας μάλιστα διπλές πτήσεις προς Θεσσαλονίκη τους μήνες αιχμής, το μεσημέρι στις τέσσερις και τα ξημερώματα την ίδια ώρα.

Σε ότι αφορά τη διαμονή ανέλαβα το ψάξιμο, έχοντας μηδαμινή εμπειρία σε ταξίδια εξωτερικού, καταλήγοντας ωστόσο στη καλύτερη δυνατή επιλογή. Διάβασα αρκετά, έψαξα πολύ και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι πρέπει να μείνουμε στο κέντρο, δίπλα στη πασίγνωστη οδό ‘’Knez Mihailova’’ που αποτελεί το κεντρικότερο πεζόδρομο του Βελιγραδίου.

Μέσω της πλατφόρμας του booking έκλεισα ένα κεντρικότατο διαμέρισμα πλήρως ανακαινισμένο, πολύ ευρύχωρο και όμορφο με το όνομα ‘’Apartment Terazije‘’ στη καρδιά κυριολεκτικά της πόλης, το δρόμο ‘’Terazije‘’ που βρίσκεται και το περίφημο Hotel Moskva.

map1.jpg


Έχοντας δει τις ισοτιμίες εξ αρχής, στείλαμε στα παιδιά να μας κάνουν συνάλλαγμα από το αεροδρόμιο της Αθήνας για να μην ψαχνόμαστε εκεί με μετρητά.

Δε χρειάστηκε να κλείσουμε εκ των προτέρων κάτι άλλο, καθώς θεωρήσαμε σωστό να βγάλουμε επιτόπου πρόγραμμα. Δε σας κρύβω ότι ένας από τους στόχους της εκδρομής ήταν και η νυχτερινή διασκέδαση, οπότε και το αφήσαμε λίγο φλου.

Το Βελιγράδι άλλωστε φημίζεται ότι είναι η πόλη που δε κοιμάται ποτέ, γεγονός που μας διέγειρε τη φαντασία για το τι θα συναντήσουμε τη νύχτα του.

Έπεσε όμως αρκετό διάβασμα μιας και δεν ήθελα να φανώ τόσο άσχετος και τόσο αφελής ώστε να μη δω μερικά βασικά πράγματα, μουσεία & αξιοθέατα.

Τελικά οι συζητήσεις με τα τσίπουρα στη Ρόδο είχαν πιάσει τόπο…

IMG_20160314_165059.jpg
 
Last edited:

psilos3

Member
Μηνύματα
1.583
Likes
6.464
Επόμενο Ταξίδι
Άγνωστο...
Ονειρεμένο Ταξίδι
Peru, Japan, Iceland
Αναχώρηση απ’ τη Θεσσαλονίκη



Η μέρα ήταν εργάσιμη, καθώς η πτήση μας ήταν μετά τις τέσσερις το απόγευμα, οπότε και ξεκίνησε από το γραφείο σε περιοχή κοντά σχετικά στο αεροδρόμιο Μακεδονία. Αφού πήραμε τις απαραίτητες συστάσεις για το Βελιγράδι από το αφεντικό μας ο οποίος το γνωρίζει άψογα, ξεκινήσαμε για το πάρκινγκ κοντά στο αεροδρόμιο. Ήμασταν δύο, καθώς οι άλλοι δύο της παρέας ταξίδευαν από Αθήνα.

Ο καύσωνας στη Θεσσαλονίκη δυνάμωνε, οι εκτιμήσεις για το τριήμερο του Αγίου πνεύματος έκαναν λόγο για 37άρια, η Χαλκιδική ήταν έτοιμη να βουλιάξει ακόμα μια φορά από τις ορδές των βαρβάρων, κι εγώ ήμουν πολύ χαρούμενος γιατί έβγαινα στο εξωτερικό, αλλά περισσότερο χαρούμενος γιατί κατευθυνόμουν βόρεια και θα απέφευγα τον καύσωνα. Έτσι νόμιζα με το φτωχό μου μυαλό…

Φτάσαμε, τσεκάραμε τις αποσκευές μας και τις παραδώσαμε στον ιμάντα παίρνοντας στα χέρια το πολυπόθητο εισιτήριο:

IMG_3263a.jpg


Είχαμε ήδη μιλήσει με τους άλλους δύο και μας περίμεναν, αναφέροντας μας μόνο καλές εντυπώσεις για τη πρώτη εικόνα της πόλης, αλλά και την έντονη κινητικότητα των αστυνομικών δυνάμεων ενόψει της επίσκεψης του Κινέζου πρωθυπουργού.

Η πτήση ήταν εύκολη και γρήγορη, καθώς κάναμε πάνω κάτω την ίδια ώρα, ίσως και λιγότερη με το Θεσσαλονίκη – Κρήτη. Τόσο εύκολο. Κατεβήκαμε και μπήκαμε στη φυσούνα του αεροδρομίου ‘’Nikola Tesla’’ πηγαίνοντας προς τον έλεγχο διαβατηρίων, βλέποντας απέναντι μας το Κινέζικο κτήνος, το πρωθυπουργικό αεροσκάφος.

IMG_3263b.jpg


Ο αστυνομικός τσατίστηκε που πήγαμε μόνο με ταυτότητες, ζήτησε διαβατήριο για να λάβει αρνητική απάντηση φυσικά, και κατόπιν κάποιο άλλο αποδεικτικό καθυστερώντας μας επίτηδες ίσως για να μας νευριάσει. Περάσαμε δείχνοντας τους τις κάρτες της τράπεζας και βρίζοντας τον από μέσα μας.

Το επόμενο βήμα ήταν να πάρουμε ταξί, κάτι για το οποίο μας είχαν προειδοποιήσει με τα χειρότερα λόγια για τη Σερβία, έτσι λοιπόν πήγαμε στα σίγουρα. Πριν βγεις από το αεροδρόμιο πηγαίνεις στο Info σταντ, δηλώνεις τη διεύθυνση που θέλεις να κατευθυνθείς με το ταξί λαμβάνοντας επίσημο απόκομμα με το αντίτιμο που θα πληρώσεις, το οποίο και δίνεις στον οδηγό ο οποίος δεν έχει το δικαίωμα να σου ζητήσει λεπτό παραπάνω. Φαντάζομαι τι μπορεί να γινότανε για να καταφύγουν σε τέτοιο σύστημα οι άνθρωποι…

Η πρώτη αίσθηση βγαίνοντας από το αεροδρόμιο ήταν ζέστης αναμεμειγμένης με υγρασία. Τρομερή υγρασία, με τα ρούχα να κολλάνε πάνω σου αφήνοντας αυτή τη άθλια αίσθηση. Μου το λέγανε και κορόιδευα περί καύσωνα, να που τελικά είχαν δίκιο…

Η δεύτερη ήταν τα ύψη που συναντούσα αριστερά – δεξιά, δείχνοντας μου με το καλημέρα σας ότι οι Σέρβοι είναι γενικά ψηλός λαός κι ότι επιτέλους σε ένα μέρος δε θα είμαι εγώ ο δακτυλοδεικτούμενος επονομαζόμενος απ’ όλους σαν ‘’ψηλός’’. Τι ευτυχία!

Το χαμόγελο κόπηκε όμως καθώς το ταξί δεν είχε ή δε γούσταρε να έχει air condition, κάτι που σε συνδυασμό με τη διαολεμένη κίνηση στη πόλη λόγω του κλεισίματος των δρόμων για τους επίσημους έκανε τη μικρή διαδρομή των 19 χιλιομέτρων ως το κέντρο απάλευτη. Πόσο Ελλάδα μας θύμιζε όλο αυτό! Αν και δεν ήταν η καλύτερη κατάσταση -κάθε άλλο- εγώ δε σταμάτησα να ρουφάω εικόνες. Εικόνες άγνωστες, εικόνες μιας άλλης χώρας που για πρώτη φορά έβλεπαν τα μάτια μου.

Μιας χώρας κι ενός λαού που έχει αρκετά παρόμοια ιδιοσυγκρασία με τους Έλληνες. Ενός λαού σκληραγωγημένου και αρκετά δοκιμασμένου στο πολύ πρόσφατο παρελθόν. Έζησα τους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας στο τέλος της εφηβείας μου και με είχε στιγματίσει πολύ σαν περιστατικό. Πρόλαβα κάτι ωραίες μπούκες στα Νατοϊκά τρένα τότε στη Θεσσαλονίκη, κάτι συναυλίες αλληλεγγύης, όπως και συγκέντρωση βοήθειας. Είναι γεγονός ότι έπρεπε να ντρεπόμαστε σα λαός για τις τότε επιλογές της πολιτικής ηγεσίας, αλλά αυτό είναι μια συζήτηση που πρέπει να ανοίξει αλλού.

Με όλα αυτά λοιπόν στο μυαλό μου, η εκτίμηση που είχα στους Σέρβους για την αυταπάρνηση και τη παλικαριά που έδειχναν ήταν πολύ μεγάλη και υποσυνείδητα χαιρόμουν που θα ταξιδέψω στη πατρίδα τους. Πολλά είχαν ακουστεί για τη τότε εποχή, ότι άλλαξε αρκετά η άποψη τους για τους Έλληνες με όλα αυτά, αν και μας ενώνουν αρκετά πράγματα. Μήπως δε μας ενώνουν με άλλους λαούς θα μου πεις; Τι έχουμε να χωρίσουμε;


Από τη συνεχόμενη σκέψη και την αλληλουχία των εικόνων με έβγαλε ο Σέρβος ταρίφας, σταματώντας στο σημείο που έπρεπε ξεφορτώνοντας στραβωμένος τις αποσκευές μας…
 
Last edited:

psilos3

Member
Μηνύματα
1.583
Likes
6.464
Επόμενο Ταξίδι
Άγνωστο...
Ονειρεμένο Ταξίδι
Peru, Japan, Iceland
Καλησπέρα Beograd! (Μέρα πρώτη)



Μέσα στη ζέστη αρχίσαμε να ψάχνουμε το διαμέρισμα. Ξέραμε οδό και αριθμό, είχαμε υπόψιν μας και το κουδούνι ωστόσο δεν άνοιγε κανείς. Τηλέφωνα δεν είχαμε ενεργοποιήσει ακόμα, καθώς η Σερβία βρίσκεται στη ζώνη Β και οι χρεώσεις ήταν μεγάλες, έτσι μας φάγανε τα πήγαινε – έλα προκειμένου να βρούμε Wi-Fi για να επικοινωνήσουμε με τους άλλους, που δεν απαντούσαν ούτε στο Viber… Τα νεύρα μας είχαν γίνει κρόσια, μέχρι που βγήκε μισοκοιμισμένος ο ένας εκ των δύο της παρέας στο μπαλκόνι γιατί ‘’ένιωσε’’ κι έφαγε το βρίσιμο της αρκούδας. Κοιμόντουσαν τα παιδιά και μας είχαν γράψει τελείως…

Ανεβήκαμε τα βρώμικα σκαλοπάτια της παλιάς και ατημέλητης οικοδομής με μεγάλη απαισιοδοξία για το τι θα συναντήσουμε, ωστόσο το διαμέρισμα μας επιφύλασσε μια πολύ ευχάριστη έκπληξη καθώς ήταν πλήρως ανακαινισμένο. Ευτυχώς τα παιδιά είχαν φροντίσει πριν κοιμηθούν να φουλάρουν το ψυγείο με μπύρες, έτσι αφού άνοιξα τη πρώτη παγωμένη ‘’Jelen Pivo’’ οι ρυθμοί επανήλθαν στα φυσιολογικά τους επίπεδα!

IMG_3263c.JPG


Αφού συνεννοηθήκαμε για τα διαδικαστικά, τακτοποιηθήκαμε και ήπιαμε μερικές μπυρίτσες, κατεβήκαμε κάτω για τη πρώτη γνωριμία με τη πόλη.

Απέναντι από το διαμέρισμα μας είχε ένα πολύ γνωστό και μικρό μπεργκεράδικο το οποίο είχε αρκετά μεγάλη φήμη και πάντα ουρές απ’ έξω, χωρίς να είναι κάτι ιδιαίτερο εμφανισιακά καθώς θύμιζε γυράδικο Θεσσαλονίκης δεκαετίας ’90.

Λίγα μέτρα πιο πάνω φτάναμε στο περίφημο hotel ‘’Moskva’’ γνωστό σε όλη τη πόλη για το περίφημο κεϊκ που σερβίρεται στο καφέ του.

IMG_3267.JPG
IMG_3265.JPG


Βγήκαμε μια πρώτη φωτογραφία

IMG_3267c.jpg


και χωρίς να χάσουμε χρόνο περάσαμε απέναντι και ξεχυθήκαμε στο διάσημο πεζόδρομο του Βελιγραδίου, τη Knez Mihailova με τα καφέ, τα εμπορικά καταστήματα και τα επιβλητικά κτήρια:

IMG_3269.JPG


Την ώρα εκείνη επικρατούσε πολυκοσμία, ή καλύτερα χαμός από κόσμο, κάτι που είναι απόλυτα λογικό:

IMG_3275.JPG

IMG_3275b.jpg


H Knez Mihailova δεν οδηγεί παρά στο πάρκο Kalemegdan, ένα πολύ όμορφο πάρκο στη καρδιά της πόλης με το ιστορικό και πολύ όμορφο κάστρο του Βελιγραδίου (Београдска тврђава) να βρίσκεται σ’ αυτό, χτισμένο πάνω από το ιδιαίτερο σημείο που συναντιούνται οι δύο ποταμοί, Δούναβης & Σάββα. Αρκετοί Σέρβοι κάναν τη βόλτα τους την ώρα εκείνη:

IMG_3280.JPG


Πήραμε μια μπύρα από τους πλανόδιους και καθίσαμε χαζεύοντας τη προπόνηση ενός παιδικού τμήματος μπάσκετ, σε ανοικτό γήπεδο που φιλοξενείται εντός των τειχών. Μου έκανε εντύπωση το στυλ της προπόνησης, έχοντας περάσει από αντίστοιχα τμήματα, διαπιστώνοντας με περισσή ευκολία πόσο πίσω είμαστε μπασκετικά από τους Σέρβους. Τίποτα δεν είναι τυχαίο:

IMG_3281.JPG


Κάναμε μια σύντομη βόλτα καθώς η νύχτα έπεσε για τα καλά:

IMG_3283.JPG


Βγήκαμε από το πάρκο και ξαναπήραμε το πεζόδρομο από την αρχή:

IMG_3284.JPG


Επιστρέψαμε στο σπίτι για να ετοιμαστούμε. Ήταν η πρώτη νύχτα μας στο Βελιγράδι και ήταν παραπάνω από δεδομένο ότι θα βγούμε, αν και η κούραση μαζί με την ανυπόφορη ζέστη μας είχαν καταβάλλει. Αργήσαμε να ετοιμαστούμε κι αφού ήπιαμε τις μπύρες μας κατευθυνθήκαμε προς ένα κλαμπάκι κοντά στο πάρκο, πάνω ακριβώς από το ζωολογικό πάρκο, στο οποίο είχαμε φροντίσει να κάνουμε κράτηση μέσω του Σέρβου φίλου του Βασίλη αν και δε χρειαζόταν τελικά:

IMG_3285c.jpg


Ήπιαμε τα ποτά μας και κάναμε μια βόλτα κοντά στο ποτάμι, χωρίς να βρούμε κάτι άλλο να μας κινήσει το ενδιαφέρον.

IMG_3285d.jpg


Επιστρέψαμε προς το διαμέρισμα αφού βρήκαμε να τσιμπήσουμε κάτι. Μου έκανε τρομερή εντύπωση το πόσο νωρίς ξημέρωνε στη Σερβία. Η ώρα τέσσερις και κάτι και είχε φέξει για τα καλά! Γυρίσαμε περνώντας από το άγαλμα του Nikola Pašić και την ομώνυμη οδό, βλέποντας το συννεφιασμένο ουρανό.

IMG_3285e.jpg


Η πρώτη μου μέρα στο εξωτερικό είχε μόλις ολοκληρωθεί.
 

turms

Member
Μηνύματα
1.573
Likes
1.062
Επόμενο Ταξίδι
ΔΝΤ;;;
Ονειρεμένο Ταξίδι
Σκι στην Παταγονια
να ρωτησω κατι?
παρακολουθω ολες τις ιστοριες σου...
μου φαινεται μονο σε μια υπηρχε το ασθενες φυλο στις φωτο
απο την αλλη αποκλειω ολα αυτα τα χρονια να τυχαινε παντα πριν τα ταξιδια να ησανσταν ολοι, μπακουροπαρεα οπως επισης αποκλειω ολα τα ταξιδια να ηταν εκδρομες να δεις τον Αρη εκτος εδρας. Κ αποκλειεται να ειχατε γυναικες στην παρεα κ να μην βγαινανε στις φωτο
........................
οποτε καταληγω στο ερωτημα? τι ταζατε στις κοπελες / γυναικες σας για να σας αφησουν?
'η μηπως ηταν ολα "επαγγελματικα ταξιδια?"
 

psilos3

Member
Μηνύματα
1.583
Likes
6.464
Επόμενο Ταξίδι
Άγνωστο...
Ονειρεμένο Ταξίδι
Peru, Japan, Iceland
να ρωτησω κατι?
παρακολουθω ολες τις ιστοριες σου...
:haha: :haha: :haha: Δε φανταζόμουν ποτέ ότι θα απαντούσα σε μια τέτοια ερώτηση... Να σαι καλά, και σ' ευχαριστώ που με διαβάζεις.
Είσαι πολύ παρατηρητικός όσον αφορά το ασθενές φύλο. Στη συντριπτική πλειοψηφία των ταξιδιών όντως δεν υπάρχει.
Δεν υπάρχει γιατί ίσως στο τύπο ταξιδιού που επιλέγουμε δε πολυκολλάει και το ξέρουν και οι ίδιες είτε είναι απλά φίλες είτε κάτι περισσότερο.
Μας αρέσει η αντροπαρέα και ο χαβαλές που βγαίνει. Επίσης ειδικά στο εξωτερικό το πρόγραμμα είναι εξοντωτικο πολλές φορές και δε μπορούν να το ακολουθήσουν.
Ίσως το επιλέγουμε περισσότερο άθελα μας. Άλλες φορές πάλι όχι.
Δε τάζουμε τίποτα, έτσι μας γνώρισαν, με τα ταξίδια μας και τις εκδρομές μας και εφόσον θέλουν να υπάρχουν (όταν υπάρχουν) στη ζωή μας οφείλουν να το αποδεχτούν. Μιλημένα, ξηγημένα, όμορφα πάντα :) Δεν αποκλείονται από τίποτα.
Όσο για τον Άρη, δε βλέπω να κάνω εκδρομή και πολύ σύντομα δυστυχώς :haha::haha:
 

Earth Citizen

Member
Μηνύματα
2.190
Likes
4.018
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ιαπωνία, Λίμνες Καναδά

barkour

Member
Μηνύματα
403
Likes
1.040
Επόμενο Ταξίδι
Να΄χαμε να λεγαμε
Ονειρεμένο Ταξίδι
Περου
Όλα καλά όλα ανθηρά μέχρι που διάβασα "το ασθενές φύλο":p
Οκ, προχωράμε!

(το ίδιο μ' ενοχλεί και η έκφραση το "ωραίο φύλο").
Εμενα με πειραζει το χωριατικο φυλλο ...
 

psilos3

Member
Μηνύματα
1.583
Likes
6.464
Επόμενο Ταξίδι
Άγνωστο...
Ονειρεμένο Ταξίδι
Peru, Japan, Iceland
Όλα καλά όλα ανθηρά μέχρι που διάβασα "το ασθενές φύλο":p
Οκ, προχωράμε!

(το ίδιο μ' ενοχλεί και η έκφραση το "ωραίο φύλο").
Δε το συμμερίζομαι, μη παρεξηγηθώ (που παρεξηγήθηκα ήδη :().
Απάντησα επακριβώς στα λεγόμενα του φίλου turns, από κεκτημένη ταχύτητα χρησιμοποίησα την ατάκα του βλέποντας τη στο μύνημα του. Προχωράμε ξεκάθαρα!
 

Εκπομπές Travelstories

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Booking.com

Ενεργά Μέλη

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
30.789
Μηνύματα
738.741
Μέλη
35.484
Νεότερο μέλος
Erik cepa

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom