Ηνωμένο Βασίλειο 20 χρόνια, εξερευνώντας τα μυστικά της Σκωτίας

interted

Member
Μηνύματα
1.182
Likes
5.666
Επόμενο Ταξίδι
Αφρική
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ράφτινγκ στον Ουρουμπάμπα
Χρηστικές πληροφορίες για τα 3 προηγούμενα μέρη:

1. Βόλτα στο West End της Γλασκώβης (πόστ)

Η διαδρομή ήταν η εξής:
map2.jpg


Από όπου περνάς από το Kelvingrove art gallery το οποίο είναι δωρεάν με κράτηση από πριν: https://www.glasgowlife.org.uk/museums/venues/kelvingrove-art-gallery-and-museum

2. East Lothian και Golf Coast (πόστ)

Η παραλιακή διαδρομή που ακολουθήθηκε, ξεκινώντας από το Portobello του Εδιμβούργου και καταλήγοντας στο Dunbar ήταν η εξής. Μην ακολουθήσετε τις οδηγίες του GPS γιατί θα σας στείλει από την αδιάφορη εθνική οδό. Αντίθετα επιλέξτε Musselburgh και πάρτε το όλο παραλιακά από εκεί.
map3.jpg


Το ενδιαφέρον δωρεάν βιομηχανικό μουσείο στο Prestongrange: https://www.eastlothian.gov.uk/info/210593/museums/11878/museums_in_east_lothian/4
Μια πολύ καλή επιλογή είναι και το National Mining Museum στο Dalkeith: https://nationalminingmuseum.com

3. Στα χνάρια του Έλγιν. (ποστ)

Το σαίτ του Broomhall house για τους περίεργους: https://www.broomhallhouse.com . Έχουν και σελίδα στο facebook.
 
Last edited:

interted

Member
Μηνύματα
1.182
Likes
5.666
Επόμενο Ταξίδι
Αφρική
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ράφτινγκ στον Ουρουμπάμπα
“I should never have switched from Scotch to Martinis.” Humphrey Bogart


Εσωτερικές Εβρίδες… τα νησιά με τα παράξενα σχήματα Δυτικά της Γλασκόβης. Όχι μακριά από την ακτή. Ανεμοδαρμένα, με απόκοσμους βάλτους, γκρεμούς στην θάλασσα, λόφους με άγρια ελάφια και αετούς να κυκλώνουν απομονωμένες κοιλάδες.

Και κάτι ακόμα… Ουίσκι.

Με ένα φιλικό ζευγάρι Εσθονών και άλλους φίλους, συνηθίζαμε να πίνουμε τα ουίσκι μας στην Scotch Malt Whisky Society στις αποβάθρες του λιμανιού Λιθ στο Εδιμβούργο. Εκεί πέφτανε κάποιες φιλόδοξες ιδέες, π.χ. κομβόι με αυτοκίνητα και διαμονή σε Airbnb σε απομονωμένα μέρη της Σκοτίας. Μια φορά, για παράδειγμα, μείναμε στο νησάκι Άραν. Κοντά στην Γλασκόβη, το Άραν διαθέτει πεζοπορικές διαδρομές με όρθιους μεγαλιθικούς βράχους, μια κορυφή 874 μέτρων και άλλα, όπως και την δικιά του μπίρα και νόστιμο παγωτό.

Η καλύτερη όμως εκδρομή ήταν αυτή στα νησάκια Άιλα και Τζούρα. 7 μέρες, 10 άτομα. Σε ένα Airbnb με 5 δωμάτια και σάουνα (απαραίτητη για τους Εσθονούς), δίπλα σε ένα έρημο κόλπο στα βόρεια της Άιλα. Περίπατοι και επισκέψεις αποστακτήριων την μέρα, φαγητό στο σπίτι και επιτραπέζια τα βράδια.

Αρχίσαμε με μια βόλτα στους χειμωνιάτικους καφεκίτρινους βάλτους, όπου αν ξεφύγεις από το μονοπάτι μπορείς να βυθιστείς μέχρι την μέση στην τύρφη. Μετά κατεθυνθήκαμε στα νότια. Από τα 8 (ή 9 άραγε; ) ενεργά αποστακτήρια του νησιού, τα τρία βρίσκονται εκεί: Ardbeg, Laphroaig, και Lagavulin.

Στο Arberg μια ασταμάτητη Σκοτσέζα μας πέρασε από όλα τα στάδια παραγωγής ουίσκι. 1. Μούλιασμα και άπλωμα του κριθαριού για να γίνει βύνη. 2. Στέγνωμα και κάπνισμα στον φούρνο, όπου τύρφη από τους βάλτους προστίθεται για να δώσει άρωμα. 3. Ανακάτεμα στο καζάνι με καυτό νερό μεγάλης καθαρότητας από τις πηγές του νησιού, προσθήκη μαγιάς και ζύμωση και 4. διπλή απόσταξη, όπου το σχήμα του αποστακτήρα δίνει ξεχωριστό χαρακτήρα στο προϊόν του κάθε αποστακτήριου και έτσι δεν αλλάζει. Κάνοντας τα οργανωμένο τουρ και δοκιμάζοντας, η γνώση και η πείρα ανέβαιναν ταυτόχρονα.

Τα ουίσκι των Εβρίδων είναι ξηρά και καπνιστά. Με αλμυράδα από φύκια και θαλάσσιο άνεμο. Την ίδια οσμή είχαν και οι βόλτες μας στις παραλίες και τα βράχια, δίπλα στους κέλτικους σταυρούς και ένα μυτερό Αμερικάνικο μνημείο το ακρωτήριο όπου χάθηκαν δύο καράβια στον 1ο Παγκόσμιο. Από το ένα σημείο στο άλλο - σταματώντας που και που για να περάσουν τα πρόβατα. Ο Φλεβάρης δεν μας έπεσε κακός, καθώς η Άιλα έχει πολύ ήπιο χειμώνα λόγω του ρεύματος του κόλπου και λίγους τουρίστες να διασταυρωνόμαστε στους στενούς δρόμους. Σε αντίθεση με τον Μάιο που γίνεται το Feis Ile, το ετήσιο φεστιβάλ Γαελικής μουσικής και βέβαια ουίσκι - τότε βουλιάζει το νησί.

Οι ντόπιοι εργαζόμενοι όλοι έχουν πάθος για την δουλειά τους. Στις αποθήκες ουίσκι του Bruichladdich με τα παλιά μουχλιασμένα βαρέλια, πχ. μας είπαν την ιστορία του Mark Reynier, ενός έμπορου κρασιών τρίτης γενιάς. Ο Mark λοιπόν έφτασε στις πύλες του αποστακτήριου κάνοντας μια ποδηλατική εκδρομή. Μια πινακίδα έλεγε “Κλειστό – όχι επισκέπτες”. Εντοπίζοντας έναν σεκουριτά του ένευσε, ζητώντας να του επιτρέψει μια βόλτα, για να εισπράξει ένα συνοπτικό “f*ck off”. Τελικά ο Mark επέστρεψε με επενδυτές και κεφάλαιο για να αγοράσει το αποστακτήριο, και να το αναβαθμίσει. Σήμερα το αποστακτήριο, που βγάζει και το φημισμένο ουίσκι Port Charlotte, πουλάει ποδηλατικές στολές με το σήμα του. Μια εκ των οποίων αγοράστηκε.

Τα βράδια είχε καθήκον ένας από εμάς να μαγειρέψει για όλους με ό,τι υλικά που βρίσκαμε στο νησί. Οι Εσθονοί κάναν αργά ψημένο κρέας στον φούρνο AGA με πατάτες, ο Σκωτσέζος το λεγόμενο stovies – πολτός με πατάτες, κρέας κονσέρβας και κρεμμύδια – οι Ιταλοί ριζότο με χτένια, οι Ρώσοι μια σούπα και ο Έλληνας λεμονάτο κοτόπουλο του Πετρετζικη...

Τελευταία έγινε η εκδρομή στο γειτονικό νησί Τζούρα. Πολύ αραιοκατοικημένο πέρα από τον βασικό οικισμό Craighouse όπου ζούνε καμιά 100-200 άτομα. Οι βασικοί κάτοικοι είναι τα κόκκινα άγρια ελάφια των Εβρίδων – τα βλέπεις παντού να τρέχουν σε ομάδες. Ακολουθόντας στον ένα μοναδικό στενό δρόμο καταλήξαμε σε ένα αποστακτήριο Τζιν, όπου οι 3 ιδιοκτήτριες με μεγάλη ευχαρίστηση μας δείξαν τα διάφορα βότανα που καλλιεργούν στον κήπο και προσθέτουν στο μείγμα.

Συνολικά η Άιλα πήρε καλό βαθμό, κυρίως λόγω του απόκοσμου τοπίου και της παράδοσης με τα ουίσκι. Αν σας αρέσουν τα καπνιστά ειδικά μην το χάσετε..


---
Πως να πιείτε το ουίσκι σας σαν κύριος.
 
Last edited:

interted

Member
Μηνύματα
1.182
Likes
5.666
Επόμενο Ταξίδι
Αφρική
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ράφτινγκ στον Ουρουμπάμπα
Άραν (Isle of Arran) 2015

CAM00251.jpg

Περπατήσαμε στις παραλίες...

CAM00257.jpg

...στα λιβάδια..

11312807_10207209491944857_6728160536313772465_o.jpg

...και μιλήσαμε στους όρθιους λίθους.

---

Άιλα (Isle of Islay) 2019

Όπου περπατήσαμε και γνωρίσαμε τα διάφορα στάδια παραγωγής ουίσκι.

3cdf6561-ff2d-465b-bf70-6ec8607683f7.jpg
23d8605c-6b8f-43f8-87a4-7f947ec30494.jpg
IMG_5352.JPG
IMG_5358.JPG

Η θέα από την σοφίτα.

IMG_5364.JPG
IMG_5370.JPG
IMG_5378.JPG
IMG_5402.JPG

Κυνηγώντας πρόβατα για μια φωτογραφία.

IMG_5413 (Edited).JPG


IMG_5432.JPG
IMG_5433.JPG
IMG_5434.JPG
IMG_5436.JPG
IMG_5437.JPG
IMG_5440.JPG

Σπρώχνωντας βαρέλια.

IMG_5441.JPG
IMG_5443.JPG

Ένα πολύ σπέσιαλ χάκγις.

IMG_5449.JPG

Η τύρφη από τους βάλτους δίνει άρωμα.

IMG_5451.JPG

Συλλέγοντας το τελικό προϊόν της απόσταξης.

IMG_5461.JPG
IMG_5467.JPG
IMG_5477.JPG
IMG_5483.JPG

Το Αμερικάνικο μνημείο.

IMG_5486.JPG
IMG_5487.JPG

Το απλωμένο κριθάρι θέλει ανακάτεμα.

IMG_5492.JPG
IMG_5495.JPG


IMG_5496.JPG
IMG_5501.JPG
IMG_5506.JPG
IMG_5510.JPG
IMG_5531.JPG
IMG_5533.JPG
IMG_5537.JPG


Ταξιδεύοντας στην Τζούρα, για μια τζούρα από Τζιν:

IMG_5549.JPG
IMG_5556.JPG
IMG_5560.JPG
IMG_5574.JPG


Αποστολή μαγείρεμα για 10 άτομα:

IMG_5346.JPG


IMG_5585.JPG


IMG_5586.JPG


Ο κύριος οικισμός της Άιλα, το Bowmore:

IMG_5596.JPG
IMG_5603.JPG


Στην επιστροφή κάναμε και μια στάση στο Inveraray με την περιβόητη φυλακή του:

IMG_5612.JPG


Γυρνώντας στο σπίτι μου στην Αγγλία επιθύμησα να μαγειρέψω κάτι με κριθάρι:

IMG_5635.JPG


Και λίγο ουίσκι να πάει κάτω ε;

IMG_5637.JPG
 

interted

Member
Μηνύματα
1.182
Likes
5.666
Επόμενο Ταξίδι
Αφρική
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ράφτινγκ στον Ουρουμπάμπα
Aaaaaargh! - unknown


Στενό πέρασμα ανάμεσα στους γκρίζους τοίχους που γυαλίζουν υπό το φως της Βικτωριανής λάμπας. Μια γάτα που με βλέπει τρέχει να κρυφτεί κάτω από μια καγκελόπορτα. Κανείς άλλος. Ποιος άλλωστε θα ανέβαινε τα απόκρημνα σκαλιά της Παλιάς Πόλης του Εδιμβούργου όταν τουρίστες απολαμβάνουν ήδη την γαλήνη ανύποπτων ονείρων – λουσμένοι από το φως που μπαίνει από τα ψηλά ακάλυπτα παράθυρα.

Εγώ όμως έχω έχω την υποψία που προκαλεί η γνώση. Η οποία ήρθε μέσω της οπτικής οδού. Το χέρι μέσα στο μπουκάλι. Ήταν πραγματικό χέρι; Έτσι έλεγε η ταμπέλα. Ο λόγος της αποθήκευσης του χεριού μέσα στο μπουκάλι; Μάλλον περιέργεια. Ο δότης του χεριού; Αυτό είναι περίπλοκο. Πιθανολογώ να ήταν κάποιος άστεγος που μόλις είχε βγει από την πάμπ όπου ήπιε ένα πάιντ. Κερασμένο πιθανότατα. Κάποιο αναπάντεχο γύρισμα της τύχης πιθανόν έφερε την γνωριμία με δύο ξένους που έτυχε να περνάνε από την πόλη.

Το στενό οδηγεί σε αυλή με υπολείμματα πρωτύτερης διασκέδασης: γόπες τσιγάρων και μυρωδιά ούρων. Πάνω από τις καμινάδες το φεγγάρι κρύβεται από περαστικά σύννεφα. Κατάλληλη κάλυψη. Ίσως η δουλεία έγινε κάτω από τα σκαλιά στην έξοδο του Lady Stair’s Close, ή τους πάγκους του Old Fishmarket’s Close. Μάλλον κάποτε και στα δύο. Ας είμαστε προετοιμασμένοι για το χειρότερο. Η πρώτη φάση ήταν ακαριαία, όμως αυτό που ακολουθούσε πιο περίπλοκο.

Εργαλεία; Φυσικά το μεγάλο πριόνι για τον ακρωτηριασμό. Λαβίδες κάθε μορφής, με διαφορετικό βαθμό διεισδυτικότητας. Ένας ειδικός της εποχής θα πρέπει να διέθετε λεπτά επιδέξια δάχτυλα, μεγάλο σταθερό σώμα – αυτό μείωνε τις πιθανότητες να ήταν γυναίκα, κάτι που βέβαια δεν αποκλειόταν κατά τα άλλα, για κάτι τόσο ταπεινό – και έλλειψη τρέμουλου. Με τα λεφτά που εμπλέκονταν στην όλη επιχείριση, δεν είναι για να ρισκάρει κανείς την καταστροφή του αποκτήματος.

Οι λιθόστρωτοι δρόμοι, που οδηγούν στο κάστρο, απροσπέλαστο πέραν ενός σημείου, διακλαδίζονται αριστερά σε ένα περίπλοκο λαβύρινθο πολλών επιπέδων. Άτακτο, κτισμένο όπως έτυχε να δομηθεί από τις μέρες του Μαύρου Θανάτου και ακόμα πιο πριν. Κάποια κτήρια φανερώνουν χλιδή. Οι πλούσιοι του Εδιμβούργου έχουν φτιάξει εκκλησίες, βιβλιοθήκες, λέσχες… Στην πρώην λέσχη των μπαρμπέρηδων και ανατόμων, όπου είδα το μπουκάλι με το χέρι. Εκεί κατέλληγαν τα πτώματα, αλλά κανείς δεν ρωτούσε την προέλευση.

Περνάω από την εκκλησία των Γκρίζων Αδερφών και το άγαλμα του Μπόμπυ του σκύλου. 14 χρόνια πέρασε το τεριέ των χάιλαντς πάνω από τον τάφο του αφεντικού του, για να γίνει θρύλος. Μεγάλη αφοσίωση. Άραγε να μπορούσε να αφουγκραστεί κάτι;

Δίπλα στην εκκλησία νεκροταφείο, όπου με έφεραν υποσυνείδητα τα βήματά μου. Η σκέψη των ταριχευμένων σωμάτων που είχα δει στην λέσχη, με είχαν κάνει κατά κάποιο τρόπο περίεργο. Μια σκιά πέρασε. Ο ψηλός τύπος με το δερμάτινο, αυτός που έπερνε το σώμα όταν αυτό χωριζόνταν από την ψυχή, άραγε αυτός μπορούσε να ακούσε κάτι; Από μια άλλη διάσταση;

Πάνω από τους παλιούς τάφους τα παράθυρα των διπλανών πολυκατοικιών. Πόσα έχουν δει οι κάτοικοί άραγε ανά τους αιώνες; Και πόσα ήθελαν να ομολογήσουν. Ευτυχώς είχα πιεί λίγο ουίσκι πιο πριν στο υπόγειο ροκ λαϊβάδικο.

Μέχρι που ακούστηκε η κραυγή. Γυναικεία. Σαν κάποιος να είδε τον χάρο με τα μάτια του μέσα σε μία στιγμή. Αυθεντικού τρόμου!

Περίεργος, προχώρησα στο βάθος του νεκροταφείου για να ερευνήσω. Όχι αμέσως. Έφεξα τους τάφους και τις κρύπτες. Κλειστά και κλειδωμένα. Πίσω από τις καγκελόπορτες αγάλματα ιπποτών του παρελθόντος.

Ήταν η εμπειρία μου προϊόν φαντασίας ή μεθυσιού; Ήταν κάποιος οπου ήθελε απλά να με τρομάξει;

Πάντως την θυμάμαι ακόμα και σήμερα. Μαζί με το χέρι.

---
Ακολουθούν φωτό.
 

interted

Member
Μηνύματα
1.182
Likes
5.666
Επόμενο Ταξίδι
Αφρική
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ράφτινγκ στον Ουρουμπάμπα
Φωτό της νυχτερινής διαδρομής στην παλιά πόλη, την λέσχη και κατάληξη το νεκροταφείο

Οι πιο σκληρές αναμνήσεις έχουν μπει σε περιβάλλον spoiler, ανοίξτε με δική σας ευθύνη.

IMG_8005(1).JPG

Παίρνοντας την ανηφόρα.

IMG_7987(1).JPG




IMG_8011.JPG


IMG_8061_.jpg

IMG_8016(1).JPG

IMG_8141.JPG

Φευγαλέα γάτα.

IMG_8018(1).JPG
IMG_8020(1).JPG
IMG_8028.JPG

Μια ματιά στην Victoria street.

IMG_8031(1).JPG
IMG_8033(1).JPG
IMG_8034(1).JPG
IMG_8044(1).JPG
IMG_8048(1).JPG
IMG_8056.JPG


IMG_8058.JPG
IMG_8068.JPG
IMG_8074(1).JPG
IMG_8077(1).JPG
IMG_8081(1).JPG
IMG_8090.JPG

Αρχίσαν τα παράξενα.

IMG_8092.JPG

IMG_8140.JPG


IMG_8098_.jpg
IMG_8112.JPG
IMG_8116.JPG
IMG_8117_.jpg
IMG_8127.JPG
IMG_8131.JPG
IMG_8135.JPG
IMG_8139.JPG

Μπαίνοντας στο νεκροταφείο του Μπόμπι.

DSCN5534.JPG


IMG_8149.JPG

Σκεπτώμενος τα εργαλεία που είδα στην λέσχη...

DSCN5528.JPG



IMG_8150.JPG


DSCN5533.JPG


IMG_8151.JPG


DSCN5539.JPG


IMG_8153.JPG

IMG_8156.JPG


DSCN5543.JPG



DSCN5551.JPG


IMG_8157.JPG

DSCN5552.JPG

IMG_8152.JPG
 

Attachments

Smaragda53

Member
Μηνύματα
244
Likes
420
Επόμενο Ταξίδι
αχ, μακάρι νάξερα!
Ονειρεμένο Ταξίδι
Πολυνησία
“I always feel that when I come to Edinburgh, in many ways I am coming home.” Alan Rickman


Έχοντας ζήσει στο Νιού Τάουν του Εδιμβούργου για 3 χρόνια, προσπαθώ να σκεφτώ μερικές χαρακτηριστικές στιγμές εκεί.

Μια μέρα καθόμουν στο λεωφορείο - από αυτά τα καφέ διώροφα – και πλησιάζαμε την κεντρική οδό Princes Street. Ένας γεράκος σηκώνεται αλαφιασμένος από το κάθισμα και τρέχει προς την έξοδο. Από την αφηρημάδα του είχε ξεχάσει την στάση του. Η φυσιογνωμία του μου φαίνεται πολύ γνωστή. "Αυτός είναι σίγουρα ο Πίτερ Χιγκς". Έχοντας πάρει πρόσφατα Νόμπελ για την ανακάλυψη του λεγόμενου “σωματιδίου του Θεού”, χαρακτηρισμό που δεν ενέκρινε ο ίδιος, το πρόσωπό του ήταν σε όλα τα μέσα ενημέρωσης. Θυμάμαι κάπου να λέει ότι, την ημέρα που θα αποφασίζονταν το Νόμπελ, είχε πάει για ψάρι σε ένα εστιατόριο του Λίθ, όπως συνήθιζε, και έμαθε αργότερα την είδηση από συγγενείς. Εκείνη την στιγμή λοιπόν πήρα έμπνευση, από την παρουσία και την ταπεινότητα του ανθρώπου.

Βρίσκομαι στην κορυφή του λοφίσκου Κάλτον Χιλ. Αν ο καιρός είναι καλός μπορείς να σταθείς και να παρατηρήσεις τις διάφορες γειτονιές της πόλης. Από την Νότια πλευρά, καθισμένος στο γρασίδι δίπλα στον μισοχτισμένο αρχαιοελληνικό ναό – που υπενθυμίζει τον χαρακτηρισμό του Εδιμβούργου ως “Αθήνα του Βορά” –, μπορείς να δεις το ανενεργό ηφαίστειο που ονομάζεται “κάθισμα του Αρθούρου” και τους γκρεμούς Σόλσμπουρι Κράγκς. Δεξιά του η παλιά Μεσαιωνική πόλη - το Όλντ Τάουν - και ο λοφίσκος του κάστρου. Από την Βόρεια, πιο ήσυχη πλευρά, μπορείς να ρεμβάσεις την θάλασσα – πιο συγκεκριμένα την έξοδο του Κόλπου του Φόρθ στην Βόρεια θάλασσα.

Κατεβαίνοντας από τον Κάλτον Χιλ έπρεπε να διασχίσω την Νιού Τάουν για να φτάσω στο σπίτι του πρώην ιδιοκτήτη μου για μια γραφειοκρατική υπόθεση. Το Νιού Τάουν του Εδιμβούργου είναι από τα νεότερα μέρη του. “Νέο”, δηλαδή από τον 18ο και 19ο αιώνα. Το μόνο κομματι της πόλης όπου μπορώ να προσανατολιστώ άνετα, λόγω ρυμοτομίας. Είναι προϊόν του Σκοτσέζικου διαφωτισμού, καθώς οι νέες τάξεις της διανόησης και του εμπορίου δεν βολεύονταν στο προχειροφτιαγμένο Όλντ Τάουν. Το πρώτο πράγμα που θα δεις μπαίνοντας στην φαρδιά Τζόρτζ στριτ είναι το άγαλμα του γενειοφόρου γίγαντα της Φυσικής Τζέιμς Κλερκ Μάξγουελ. Το σπίτι του, με τις διάφορες απεικονίσεις της ζωής του ζωγραφισμένες από την ξαδέρφη του, είναι επισκέψιμο κατόπιν ραντεβού. Αυτός κι αν είναι πηγή έμπνευσης.

Εκτός από τις βόλτες και τις φευγαλέες επισκέψεις στα κολονάτα αριστοκρατικά κτίρια της Τζόρτζ στρίτ, πριν μας πιάσει κανένας θυρωρός, η περιοχή μου θυμίζει στιγμές στα εξαιρετικά κοκτέιλ μπαρ και καφέ της. Π.χ. βλέποντας τον κόσμο να περνάει από την τζαμαρία του πρώτου ορόφου του Fredericks Coffee House ή στην ζεστή ατμόσφαιρα του υπόγειου Urban Angel με ωραία ραντεβού. Κατεβαίνοντας την St. Vincent Street περνώ τους εκνευριστικά ιδιωτικούς κήπους αριστερά και δεξιά. Ανοιχτοί μόνο μια φορά τον χρόνο, το φθινόπωρο, στα λεγόμενο DoorsOpenDays, όπου ο τυχερός επισκέπτης μπορεί να δει πολλά μέρη του Εδιμβούργου που είναι συνήθως κλειστά. Αν σας τύχει μην ξεχάσετε να εντοπίσετε το ηλιακό ρολόι.

Ο δρόμος τελειώνει στο εγκαταλελειμμένο St Stephen church και το φωτογενές στενάκι Circus lane με τα αντικριστά χαμηλά σπιτάκια και λουλούδια. Μένοντας ακριβώς απέναντι από το St Stephen church, θυμάμαι ότι έβλεπα κάπου, κάπου φώτα και άκουγα φασαρία από το υπόγειο. Μια φορά που πλησίασα παρατήρησα κυρίες να εισέρχονται κρατώντας πακέτα και μετά μουσικές τζαζ και αναστάτωση. Κάποιος τοπικός σύλλογος προφανώς. Η περιοχή αυτή, που ονομάζεται Στόκμπριτζ, έχει και την δικιά της λαϊκή αγορά, κάθε Κυριακή πρωί – αν και κάπως τσουχτερή σε τιμές -, και γενικώς υπάρχει αρκετή αίσθηση κοινότητας.

Έφτασα έξω από την πόρτα του Mr. B., του πρώην ιδιοκτήτη μου. Με υποδέχθηκε με το ψαρωτικό Σκοτσέζικο ύφος του. “Τι φταίω εγώ που έχω σοβαρή φάτσα;”, μου είχε πει κάποτε. "Είναι και αυτά τα Σκοτσέζικα φρύδια" του λέω. Πάντως αν οι Βρετανοί είναι γνωστοί για την πολιτική ορθότητα τους, ο Mr. B. είναι μάλλον γνωστός για το αντίθετο. “Πάω να φέρω το διαβατήριο μου”, μου λέει (χρειάζονταν για την γραφειοκρατική υπόθεση μου). Και γυρνώντας “Α, δεν βρήκα το Σκοτσέζικο και έφερα το άλλο!”. Φυσικά Σκοτσέζικο διαβατήριο δεν υπάρχει, αλλά λίγος αυτοσαρκασμός για την μπλεγμένη κατάσταση δεν βλάπτει. Η κυρά του που μας καλούσε, εμάς τους ένοικους, για δείπνο με νοστιμότατο αρνάκι και σάλτσα μέντας, προσπαθεί συνήθως να τον μαζέψει.

“Τι κάνει ο γιος σας; Πάει ακόμα για τρέξιμο” τον ρωτάω. Ο γιός του είναι αντιπροσωπευτικός ευγενικός Σκοτσέζος δρομέας: θα σταματήσει κάθε φορά που θα δει κόσμο έτσι ώστε να μην δυσκολέψει τους άλλους χρήστες του πεζοδρομίου. “Στο Όσλο, παντρεμένος με ντόπια και δύο παιδία, που να βρει χρόνο για τρέξιμο”. “Πάτε ακόμα στην Ισπανία για γκολφ;” “Ε έχουμε κάποια προβληματάκια υγείας, ασχολούμαστε με πιο σπιτικά σπορτ”. Και η γυναίκα του “πάλι κανόνισες μπριτζ το βράδυ; Είναι η τρίτη φορά την εβδομάδα, οπότε δεν σου μένει άλλη”. Τους χαιρέτησα και χάρηκα που είδα φίλους. Την επόμενη φορά πρέπει να θυμηθώ να φέρω και ένα μπουκάλι Αγιωργίτικο… ο Mr. B. είναι άλλωστε μεγάλος λάτρης του Ελληνικού οίνου.

Κλείνω με μια καρτουνιστική άποψη του Νιού Τάουν από Γάλλους καλλιτέχνες - άλλωστε οι Σκωτσέζοι είναι εξαιρετικά γαλλόφιλος λαός και δεν θα τους χαλάσω το χατίρι:
Αστερίξ: Φάε Οβελίξ, δεν είναι σωστό να τους προσβάλουμε!
Οβελίξ: Μα βραστό με σάλτσα μέντας? Το καημένο το ζώο!
Από το "Αστερίξ στους Βρετανούς"

;)
 

interted

Member
Μηνύματα
1.182
Likes
5.666
Επόμενο Ταξίδι
Αφρική
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ράφτινγκ στον Ουρουμπάμπα
Αστερίξ: Φάε Οβελίξ, δεν είναι σωστό να τους προσβάλουμε!
Οβελίξ: Μα βραστό με σάλτσα μέντας? Το καημένο το ζώο!
Από το "Αστερίξ στους Βρετανούς"

;)

Χεχε. :) Ωραιος ο Οβελιξ.

Θυμαμαι και την εκπληξη του στο ιδιο κομικ οταν οι Βρετανοι θέλαν γάλα στον μαγικό ζωμό!
 

katkats

Moderator
Μηνύματα
7.279
Likes
8.067
Επόμενο Ταξίδι
?
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ν. Αμερική
Πολύ δυνατό το τελευταίο horror photostory στο Εδιμβούργο.
Τώρα για να μας ισιώσεις θα έπρεπε να βάλεις και ένα φωτορομάντζο 😍
 

interted

Member
Μηνύματα
1.182
Likes
5.666
Επόμενο Ταξίδι
Αφρική
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ράφτινγκ στον Ουρουμπάμπα
“As though, knowing that everything is possible, suddenly nothing is necessary.” - Outlander


Μια φορά κι ένα καιρό, στο Βασίλειο του Φάιφ…

Ποδηλατώ στον πεζόδρομο δίπλα από την αμμουδιά. Νέα ζευγαράκια και σκυλάκια να ξεφεύγουν από τα αφεντικά και τρέχουν πάνω στην υγρή, ακάλυπτη από την παλίρροια, άμμο. Μια βουτιά στα δροσερά νερά και πάλι πίσω.

Σκέφτομαι την Αγγλίδα, την L. Η γνωριμία είχε γίνει μια σκοτεινή νύχτα σε μία παμπ στο Εδιμβούργο. Εγώ εντυπωσιασμένος από την ελεύθερη σκέψη της και την όμορφη φυσική – χωρίς επεμβάσεις – εμφάνιση. Κι αυτή από το γεγονός ότι χρόνια πριν είχαμε χορέψει μαζί σε μια λέσχη χορού swing, χωρίς να γνωριζόμαστε τότε. Η συζήτηση περιστράφηκε σε Αγγλικα ρομαντικα μυθιστορηματα, τα οποια εχουν ελαχιστο εκδηλωμενο παθος και οτι αυτο ειναι βαρετο.

Στην άλλη πλευρά του δρόμου άγρια βλάστηση, που καλύπτει κατά διαστήματα τις γραμμές του παλιού σιδηρόδρομου. Το παλιό βασίλειο του Φάιφ, από τα πρώτα μέρη που καλλιεργήθηκε η ενωμένη Σκοτσέζικη ταυτότητα, έχει πολλά μυστικά. Εκλεπτυσμένο, με εμπορικούς δεσμούς με τον υπόλοιπο κόσμο. Η ταμπέλα πληροφορεί ότι ο πεζόδρομος έγινε με μερική επιδότηση της Ε.Ε. Σκέφτομαι ότι ευτυχώς που υπάρχει αυτή η μερίδα των Βρετανών που πιστεύει στους στενούς Ευρωπαϊκούς δεσμούς.

Η L. είχε κι αυτή πολλά μυστικά, που βγαίναν στην επιφάνεια καθώς βρισκόμασταν. Ασταμάτητες ιστορίες από νεανικά κολλήματα και ώριμες προδοσίες. Γλυκατζού η L. ήθελε πλέον να τρώει τα γλυκά, αλλά φοβόταν τις συνέπειες αυτής της "κατανάλωσης" στην υγεία της. Πάντως το γούστο ήταν κοινό. Ειδικά εκείνες οι καρυδόπιτες με παγωτό, στο Ελληνικό δίπλα στο σπίτι της.

Έφτασα σε ένα μεγάλο πάρκο-πλατεία δίπλα στο κύμα. Παιδάκια παίζανε με μανάδες στην παιδική χαρά, ένας παγωτατζής πουλούσε παγωτά. Πίσω από το πάρκο, σκαρφαλωμένο πάνω στον λόφο το χωριό ονόματι Culross. Με εντυπωσίασε η θέα των πύργων και κρεμαστών κήπων πίσω από το χαρούμενο πάρκο και έμεινα ακίνητος για λίγο, χαζεύοντας το.

Όντως η υγεία της L. δεν ήταν στα καλύτερά της. Όσο ο χρόνος πίεζε προς την μία κατεύθυνση, τόσο οι ανασφάλειες και τα άγχη πιέζανε προς την άλλη. Βάσανο. Όσπου τελικά μια μέρα τράβηξε μια γραμμή και εξαφανίστηκε.

Σταμάτησα την αναπόληση και άρχισα να ανεβαίνω τις ανηφόρες με το ποδήλατο στο χέρι. Παρέες που μιλούσαν Ισπανικά και Ινδικά εξερευνούσαν κι αυτές τα στενά καλντερίμια. Χρωματιστοί τοίχοι, γυαλιστές πλάκες κάτω και η ενίοτε παραξενιά ενός σπιτιού… Το Culross μου φάνηκε σκηνικό από ταινία. Ο μεθύστακας του χωριού μας παρατηρούσε από το παγάκι του με την περίοπτη θέα.

Κατέληξα στην αυλή του παλιού Αβαείου. Το Αβαείο του Κουλρος είναι αρχαιότατο, με τις περισσότερες δομές, όπως ο εντυπωσιακός κεντρικός πύργος βρίσκονται και σήμερα σε πολύ καλή κατάσταση.

“Ωραία μπλούζα”, λέει ο ένας από δύο φίλους που με παρατηρούσαν.

“Ευχαριστώ.” Θυμήθηκα ότι η μπλούζα μου διαφημίζει ένα αποστακτήριο. Μαγνήτης.

Γνωριστήκαμε. Και οι δύο Γλασκοβιανοί, ο μεγάλος ατακαδόρος και ο άλλος ντοπαλός, μου έλεγε για την φιλενάδα του στο Εδιμβούργο.

“Φαίνεσαι άνθρωπος που δεν βλέπει τηλεόραση” μου λέει ο μεγάλος.

“Ναι, δίκιο έχεις”.

“Ούτε εγώ βλέπω. Όμως πρέπει να δεις την σειρά Outlander. Γυρίστηκε ακριβώς σε αυτό το χωριό. Έχει κάνει τουρίστες από όλο τον κόσμο να έρχονται στην Σκοτία.”

Η συζήτηση συνεχίστηκε δίνοντας τα τοπ αξιοθέατα του κάθε ενός από την Σκοτία, το πόσο ζωώδεις και απολίτιστοι είναι οι Σκοτσέζοι σαν λαός, (“μόνο για ποδόσφαιρο και μπύρα είμαστε” και δεν το παίζουμε και καλά.), τους αρχαίους σοφούς – ένας εκ τον οποίον “έτυχε” να έχει το ίδιο όνομα με τον μεγάλο της παρέας, κάτι που προκάλεσε τρανταχτά γέλια.

"Ποιος είναι πιο αρχαίος πολιτισμός, ο Ελληνικός ή ο Σκοτσέζικος;", ρωτάει ο μεγάλος. Του απάντησα και το αποδέκτηκε σκεπτικός, και μετά με χαμόγελο. "Θέλω να πάω μια φορά στο Πάνθεον στην Ακρόπολη μου λεεί".

Η συζήτηση συνεχίστηκε για το πόσο καλή είναι η φυσική άσκηση, τις εξοχές της Σκοτίας, "Και η Αγγλία έχει ωραία" μου λέει, "μην νομίζεις". "Ξέρω..."

Κι όμως, ξέχασα τον πόνο μου. Ευτυχώς, σε αυτή την χώρα, για κάθε στιγμή απογοήτευσης θα υπάρξει μια ωραία αναπάντεχη βόλτα ή ένας που θα σου μιλήσει στον δρόμο και πιθανώς θα σου φτιάξει την διάθεση. Κανόνας.

Χαμόγελο. Προχωράμε μπροστά.

---
Γυρίζοντας σπίτι, ψάχνοντας το Outlander βρήκα ωραία πράγματα με το Culross και πως συνδέεται με την σειρά.
 
Last edited:

Smaragda53

Member
Μηνύματα
244
Likes
420
Επόμενο Ταξίδι
αχ, μακάρι νάξερα!
Ονειρεμένο Ταξίδι
Πολυνησία
Υπέροχη σειρά το Outlander, παιζόταν πέρυσι στην ΕΤ1 και την παρακολουθούσα με μανία. Ευτυχώς την είχαν βάλει αργά γιατί ήταν και καλοκαίρι. Ευχαριστούμε για το βίντεο! Το στιγμιότυπο με τους 2 Σκωτσέζους μου θύμισε ένα δικό μου, αλλά από την Αθήνα. Μιλούσα πολύ συχνά στο τηλέφωνο με ένα Σκωτσέζο συνεργάτη στη δουλειά και κάθε φορά μου έλεγε πόσο με ζηλεύει που ζω στην Αθήνα! Είναι ελληνολάτρες τελικά. Κι αυτή η προφορά τους! Την έκανα πολύ πλάκα κάθε φορά! Εγώ πάλι "ζηλεύω" εσένα για το ωραίο σου ταξίδι! :clap:
 

interted

Member
Μηνύματα
1.182
Likes
5.666
Επόμενο Ταξίδι
Αφρική
Ονειρεμένο Ταξίδι
Ράφτινγκ στον Ουρουμπάμπα
Παρακαλώ @Smaragda53 . Κι εγώ πιστεύω ότι ο διάλογος αυτός είχε κάτι το αντιπροσωπευτικό Σκοτσέζικο, και η σειρά μπαίνει στα προσεχώς.

Πάμε λοιπόν μαζί μια ωραία φωτογραφική βόλτα στο χωριό του Outlander;

IMG_6187.JPG

Ξεκινάμε παράλληλα με την βόρεια ακτή του κόλπου του Φόρθ, τα λιμάνια και τις θαμμένες γραμμές του τρένου.

IMG_6190.JPG
IMG_6200(1).JPG
IMG_6210(1).JPG
IMG_6213(1).JPG

Έπαυλη 'The witch tower'.

IMG_6215(1).JPG
IMG_6218(1).JPG
IMG_6228(1).JPG
IMG_6229(1).JPG
IMG_6230(1).JPG

Περαστικά πουλιά.

IMG_6232(1).JPG
IMG_6256.JPG

Φτάνοντας στο πάρκο μπροστά από το χωριό Culross.

IMG_6263_.jpg
IMG_6264.JPG
IMG_6270(1).JPG
IMG_6271(1).JPG
IMG_6272(1).JPG
IMG_6273(1).JPG

Ζυγαριά του χωριού.

IMG_6275(1).JPG

Μαγαζιά φυσικά εκμεταλεύονται το brandname του Outlander.

IMG_6276(1).JPG

Παίρνοντας την ανηφόρα.

IMG_6277(1).JPG
IMG_6280_.jpg
IMG_6287(1).JPG
IMG_6291(1).JPG
IMG_6292(1).JPG
IMG_6294(1).JPG

Ο μεθύστακας του χωριού.

IMG_6298(1).JPG
IMG_6300(1).JPG
IMG_6304(1).JPG

Μπαίνοντας στο εγκαταλελειμμένο αβαείο.

IMG_6306(1).JPG
IMG_6308(1).JPG
IMG_6310(1).JPG
IMG_6313(1).JPG
IMG_6320(1).JPG

Ο πύργος έχει διασωθεί.

IMG_6323(1).JPG
IMG_6325(1).JPG
IMG_6327(1).JPG

Παλιός σταθμός τρένου. Τώρα οι γραμμές έχουνε μετατραπεί σε πεζόδρομο για κάθε χρήση.

IMG_6329(1).JPG
 

Εκπομπές Travelstories

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Booking.com

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
31.175
Μηνύματα
753.255
Μέλη
35.798
Νεότερο μέλος
Argy_si

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom