travellersoul.
Member
- Μηνύματα
- 323
- Likes
- 844
- Ταξίδι-Όνειρο
- Ο γύρος του κόσμου
Περιεχόμενα
- Κεφάλαιο 1
- Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται
- Εθνικό πάρκο Θέθι
- Κότορ, έμεινα άφωνη
- Ντουμπρόβνικ, κάποιος με έχει ματιάσει
- Kravica Waterfall και Μόσταρ, μια ευχάριστη έκπληξη
- Η ύπαιθρος της Βοσνίας, αφήστε μας εδώ
- Plitvicka Jezera National Park
- Λιουμπλιάνα, πανέμορφη και γεμάτη ζωή
- Bled, μάθημα ιστορίας και υπόγειες σπηλιές.
- Βενετία είσαι μια κούκλα.
- Δολομίτες, μαλλον βρισκόμαστε σε οθόνη των Windows
- Seceda, φτάσαμε κοντά στη Mordor
- Passo Stelvio
- Λίμνη Κόμο και όμορφα τουριστικά χωριουδάκια.
- Cinque terre, τα πολύχρωμα χωριά
- Φλωρεντία, έρωτας με την πρώτη ματιά
- Φλωρεντία, έρωτας με την πρώτη ματιά ΙΙ
- Βολτέρα, η αγαπημένη
- Σαν Τζιμινινο και Σιένα, παρελάσεις και φατρίες
- Μια μέρα στο δρόμο
- Amalfi Coast και υπερτουρισμός
- Πομπηία, ταξίδι πίσω στο χρόνο
- Ματέρα, από την ένδεια στην πολυτέλεια
- Αλμπερομπέλο και Μονοπολη, last but not least.
Cinque terre, τα πολύχρωμα χωριά
Το επόμενο πρωί ξυπνήσαμε, μαζέψαμε πράγματα και ξεκινήσαμε με στόχο να φτάσουμε στα Cinque terre. Το μπάτζετ μας δεν μας επετρεπε τη διαμονή εκεί και έτσι είχαμε κλείσει σε ένα άλλο μικρό χωριό, με ελάχιστους κατοίκους αλλά σε αυτό θα επανέλθουμε αργότερα.
Πριν της άφιξη μας στο κατάλυμα κάναμε μια στάση στην Πάρμα για να περιηγηθούμε στην πόλη, η οποία νωρίς το πρωί δεν είναι ιδιαίτερο κόσμο και για να πάρουμε το πρωινό μας σε ένα όμορφο καφέ. Από τη διαδρομή εκτός από τη στάση μας στην Πάρμα δεν θυμάμαι κάτι άλλο ιδιαίτερα.
Το δωμάτιο που θα μέναμε ήταν σε ένα ορεινό πετροχτιστο χωριό με ελάχιστους κατοίκους, 40 λεπτά περίπου από τα χωριά του cinque terre. Όταν το κλείσαμε όλα τα σχόλια ήταν διθυραμβικά, ωστόσο η δικιά μας εμπειρία εκεί δεν ήταν καλή. Ο οικοδεσπότης βέβαια να πω ότι ήταν εξυπηρετικος και βοηθητικός αλλά μέχρι εκεί. Το δωμάτιο ήταν πέτρινο και όμορφο σαν έμενες σε σπηλιά των Χομπιτ από τον Άρχοντα των Δακτυλιδιων, το βράδυ όμως θα ήταν δύσκολο εκεί.
Φτάνοντας, ο οικοδεσπότης μας βοηθησε να μεταφέρουμε τα πράγματα μας στο σπίτι καθώς το χωριό δεν έχει δρόμους για οχήματα. Κάναμε ένα γρήγορο μπάνιο παρέα με αραχνουλες και ξαπλωσαμε στον καναπέ που γινόταν κρεβάτι αλλά δεν είχε κανονικά μαξιλάρια. Τι να κάνουμε; για την ώρα βολευτήκαμε έτσι.
Κοιμηθηκαμε για καμιά ώρα και αφού ξυπνήσαμε και ετοιμαστηκαμε ξεκινήσαμε για τα πολύχρωμα χωριουδάκια. Επισκεφθήκαμε τη Manarola, το Riomaggiore και τη Vernazza. Και τα τρία μας φάνηκαν πανομοιότυπα μεταξύ τους, οπότε τώρα που έχει περάσει και καιρος δεν μπορώ να ξεχωρίσω την βόλτα που κάναμε στο καθένα από αυτά. Νομίζω αυτό που έντονα μου έμεινε είναι προφανώς τα πολύχρωμα σπιτάκια και ο πολύς κόσμος που τριγυρνούσε στα στενά σε κάθε χωριό. Να πω εδώ ότι και στα τρία το θέμα πάρκινγκ είναι πρόκληση και η μηχανή μας έλυνε τα χέρια. Όμορφο το τοπίο και η βόλτα, όπως επίσης όμορφη είναι και η διαδρομή από το ένα χωριό στο άλλο που την κάναμε με τη μηχανή και όχι με το τρένο. Στο τελευταίο, το Riomaggiore είδαμε και το ηλιοβασίλεμα, τα χρώματα του οποίου σε συνδυασμό με τα χρώματα από τα σπιτάκια έκαναν την εικόνα ακόμα πιο όμορφη.
Μετά το ηλιοβασίλεμα αποχαιρετησαμε τα πολύχρωμα χωριά του Cinque terre και ξεκινήσαμε για το εστιατόριο που θα τρώγαμε το βραδινό μας. Είχαμε αποφασίσει εξ αρχής ότι δεν θα τρώγαμε σε κάποιο από τα χωριά γιατί αφενός ήταν αρκετά ακριβά και αφετέρου αρκετά τουριστικά για τα γούστα μας. Έτσι ο οικοδεσπότης μας είχε φροντίσει να μας κλείσει τραπέζι σε ένα τοπίο εστιατόριο που όπως καταλαβε είχε κατά βάση μόνο ντόπιους από τα γύρω χωριά που δεν μιλούσε κανένας αγγλικά. Αδυνατώ να θυμηθώ δυστυχώς το όνομα αλλά το μαγαζί ήταν πραγματικά διαμαντάκι. Πέρα από τον εσωτερικό χώρο είχε μια μικρή αυλή με φωτάκια πάνω από τα τραπέζια και παρέες Ιταλών να γευματιζουν. Πετύχαμε μάλιστα και γενέθλια με ένα τραπέζι 20 ατόμων που ξεσήκωσαν το μαγαζί με τα γέλια και τις κουβέντες τους. Το φαγητό επίσης ήταν πεντανοστιμο όπως επίσης και το κρασί και το γλυκό στο τέλος. Γενικά η εμπειρία εκεί ήταν πανέμορφη.
Με γεμάτα στομάχια και χαρούμενα πρόσωπα ξεκινήσαμε για το δωμάτιο για να ξεκουραστούμε. Δυστυχώς το βράδυ εκεί ήταν δύσκολο, είχε αφόρητη ζέστη και υγρασια και δεν υπήρχε ούτε ανεμιστήρας. Δοκιμάσαμε να ανοίξουμε παράθυρο και δεχτήκαμε επίθεση από κουνούπια, ενώ το γεγονός ότι δεν είχε κανονικά μαξιλάρια τα έκανε όλα λίγο χειρότερα. Με λίγα λόγια κοιμηθηκαμε ελάχιστα και ήταν κρίμα γιατί συνολικά η μέρα ήταν πολύ όμορφη και γεμάτη αλλά στο τέλος μας άφησε με ένα παράπονο.
Το επόμενο πρωί ξυπνήσαμε, μαζέψαμε πράγματα και ξεκινήσαμε με στόχο να φτάσουμε στα Cinque terre. Το μπάτζετ μας δεν μας επετρεπε τη διαμονή εκεί και έτσι είχαμε κλείσει σε ένα άλλο μικρό χωριό, με ελάχιστους κατοίκους αλλά σε αυτό θα επανέλθουμε αργότερα.
Πριν της άφιξη μας στο κατάλυμα κάναμε μια στάση στην Πάρμα για να περιηγηθούμε στην πόλη, η οποία νωρίς το πρωί δεν είναι ιδιαίτερο κόσμο και για να πάρουμε το πρωινό μας σε ένα όμορφο καφέ. Από τη διαδρομή εκτός από τη στάση μας στην Πάρμα δεν θυμάμαι κάτι άλλο ιδιαίτερα.
Το δωμάτιο που θα μέναμε ήταν σε ένα ορεινό πετροχτιστο χωριό με ελάχιστους κατοίκους, 40 λεπτά περίπου από τα χωριά του cinque terre. Όταν το κλείσαμε όλα τα σχόλια ήταν διθυραμβικά, ωστόσο η δικιά μας εμπειρία εκεί δεν ήταν καλή. Ο οικοδεσπότης βέβαια να πω ότι ήταν εξυπηρετικος και βοηθητικός αλλά μέχρι εκεί. Το δωμάτιο ήταν πέτρινο και όμορφο σαν έμενες σε σπηλιά των Χομπιτ από τον Άρχοντα των Δακτυλιδιων, το βράδυ όμως θα ήταν δύσκολο εκεί.
Φτάνοντας, ο οικοδεσπότης μας βοηθησε να μεταφέρουμε τα πράγματα μας στο σπίτι καθώς το χωριό δεν έχει δρόμους για οχήματα. Κάναμε ένα γρήγορο μπάνιο παρέα με αραχνουλες και ξαπλωσαμε στον καναπέ που γινόταν κρεβάτι αλλά δεν είχε κανονικά μαξιλάρια. Τι να κάνουμε; για την ώρα βολευτήκαμε έτσι.
Κοιμηθηκαμε για καμιά ώρα και αφού ξυπνήσαμε και ετοιμαστηκαμε ξεκινήσαμε για τα πολύχρωμα χωριουδάκια. Επισκεφθήκαμε τη Manarola, το Riomaggiore και τη Vernazza. Και τα τρία μας φάνηκαν πανομοιότυπα μεταξύ τους, οπότε τώρα που έχει περάσει και καιρος δεν μπορώ να ξεχωρίσω την βόλτα που κάναμε στο καθένα από αυτά. Νομίζω αυτό που έντονα μου έμεινε είναι προφανώς τα πολύχρωμα σπιτάκια και ο πολύς κόσμος που τριγυρνούσε στα στενά σε κάθε χωριό. Να πω εδώ ότι και στα τρία το θέμα πάρκινγκ είναι πρόκληση και η μηχανή μας έλυνε τα χέρια. Όμορφο το τοπίο και η βόλτα, όπως επίσης όμορφη είναι και η διαδρομή από το ένα χωριό στο άλλο που την κάναμε με τη μηχανή και όχι με το τρένο. Στο τελευταίο, το Riomaggiore είδαμε και το ηλιοβασίλεμα, τα χρώματα του οποίου σε συνδυασμό με τα χρώματα από τα σπιτάκια έκαναν την εικόνα ακόμα πιο όμορφη.
Μετά το ηλιοβασίλεμα αποχαιρετησαμε τα πολύχρωμα χωριά του Cinque terre και ξεκινήσαμε για το εστιατόριο που θα τρώγαμε το βραδινό μας. Είχαμε αποφασίσει εξ αρχής ότι δεν θα τρώγαμε σε κάποιο από τα χωριά γιατί αφενός ήταν αρκετά ακριβά και αφετέρου αρκετά τουριστικά για τα γούστα μας. Έτσι ο οικοδεσπότης μας είχε φροντίσει να μας κλείσει τραπέζι σε ένα τοπίο εστιατόριο που όπως καταλαβε είχε κατά βάση μόνο ντόπιους από τα γύρω χωριά που δεν μιλούσε κανένας αγγλικά. Αδυνατώ να θυμηθώ δυστυχώς το όνομα αλλά το μαγαζί ήταν πραγματικά διαμαντάκι. Πέρα από τον εσωτερικό χώρο είχε μια μικρή αυλή με φωτάκια πάνω από τα τραπέζια και παρέες Ιταλών να γευματιζουν. Πετύχαμε μάλιστα και γενέθλια με ένα τραπέζι 20 ατόμων που ξεσήκωσαν το μαγαζί με τα γέλια και τις κουβέντες τους. Το φαγητό επίσης ήταν πεντανοστιμο όπως επίσης και το κρασί και το γλυκό στο τέλος. Γενικά η εμπειρία εκεί ήταν πανέμορφη.
Με γεμάτα στομάχια και χαρούμενα πρόσωπα ξεκινήσαμε για το δωμάτιο για να ξεκουραστούμε. Δυστυχώς το βράδυ εκεί ήταν δύσκολο, είχε αφόρητη ζέστη και υγρασια και δεν υπήρχε ούτε ανεμιστήρας. Δοκιμάσαμε να ανοίξουμε παράθυρο και δεχτήκαμε επίθεση από κουνούπια, ενώ το γεγονός ότι δεν είχε κανονικά μαξιλάρια τα έκανε όλα λίγο χειρότερα. Με λίγα λόγια κοιμηθηκαμε ελάχιστα και ήταν κρίμα γιατί συνολικά η μέρα ήταν πολύ όμορφη και γεμάτη αλλά στο τέλος μας άφησε με ένα παράπονο.
Last edited by a moderator:
