1. Η αναδρομή στο παρελθόν συνεχίζεται! Ψηφίστε την Ταξιδιωτική Ιστορία του μήνα για τους μήνες Ιανουάριο - Φεβρουάριο 2016! Κάντε κλικ εδώ!
Απόκρυψη ανακοίνωσης
Με την πλοήγησή σας στο Travelstories.gr αποδέχεστε τη χρήστη cookies που ενισχύουν την εμπειρία χρήσης. -- ΟΚ --

ΗΠΑ Charleston SC – Savannah GA

Συζήτηση στο φόρουμ 'Ταξιδιωτικές Ιστορίες - Βόρεια Αμερική' που ξεκίνησε από το μέλος Maria L., στις 24 Απριλίου 2019.

  1. Maria L.

    Maria L. Member

    Μηνύματα:
    31
    Likes:
    267
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Χαβάη

    Περιεχόμενα

    Η πολιτεία που μένουμε ναι μεν ανήκει στο Νότο αλλά η αλήθεια είναι πως τα αμιγώς στοιχεία που χαρακτηρίζουν το Νότο ή πιο σωστά αυτά τα στοιχεία που εγώ έχω συνδέσει με το Νότο τα συναντάς σε πολιτείες που βρίσκονται νοτιότερα. Το ταξίδι που πραγματοποιήσαμε πρόσφατα στο Nashville – New Orleans – Ashville, μας άνοιξε την όρεξη, κυριολεκτικά και μεταφορικά, για να περιηγηθούμε περισσότερο σε αυτά τα μέρη.

    Επιλογή μας αυτή τη φορά για ένα 4ημερο road trip, το Charleston στη South Carolina και η Savannah στην Georgia.

    Συνολική διαδρομή 20 ώρες, αρκετές μεν χωρίς όμως να είναι ιδιαίτερα κουραστικές μιας και οι δρόμοι στην Αμερική πραγματικά προσφέρονται για ταξίδια.

    Charleston - Savannah map.png

    Charleston ‘Holly City’


    Η παλαιότερη και μεγαλύτερη πόλη της South Carolina με πλούσια ιστορία.
    Γνωστή για την αρχιτεκτονική των σπιτιών της, τη φιλοξενία και την ευγένια των κατοίκων αλλά και για τα διακεκριμένα εστιατόρια. Τι άλλο χρειάζεται ένα μέρος για να γίνει από τους αγαπημένους προορισμούς των τουριστών?
    Το nickname Holly city, το έχει πάρει λόγω του μεγάλου αριθμού εκκλησιών που έχει παντού στην πόλη, και μάλιστα από διαφορετικές θρησκείες. Γράφοντας το συνηδητοποιώ πως πραγματικά είδαμε πάρα πολλές!

    Η South Carolina και κατ’επέκταση το Charleston ανήκαν στις Confederate States, δηλαδή στις πολιτείες που βασιζόταν στη γεωργία και υποστήριζαν την ύπαρξη των σκλάβων. Μάλιστα κατά την περίοδο πρίν το εμφύλιο πόλεμο ήταν η πόλη με τους περισσότερους σκλάβους στην Αμερική και το μέρος που υπήρξαν τα πρώτα slave markets. Η ιδιοκτησία σκλάβων ήταν ένδειξη πλούτου, και χαρακτηριστικό είναι πως ακόμη και πρώην σκλάβοι όταν απέκτησαν την ελευθερία τους, αν το άντεχαν οικονομικά είχαν και οι ίδιοι σκλάβους.

    Το λιμάνι καθώς και οι πολλές φυτείες ρυζιού και βαμβακιού βοήθησαν στην ευημερία και την οικονομική άνθιση της πόλης. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να χτιστούν όλα αυτά τα πανέμορφα, από αρχιτεκτονικής πλευράς, σπίτια των οικονομικά ευκατάστατων που έχουν διατηρηθεί εώς και σήμερα με κάποια μάλιστα να χρονολογούνται στα τέλη του 1600. Το τοπίο ολοκληρώνουν οι πλακόστρωτοι δρόμοι που σε ταξιδεύουν στο παρελθόν περπατώντας τους, καθώς και οι τουρίστες που κάνουν τη βόλτα ή την περιήγησή τους επάνω σε ένα από τα πολλά κάρα που διατηρούν τοπικές επιχειρήσεις.

    Η πόλη έχει μεγάλη ιστορία μιας και εκεί έγινε η πρώτη μάχη του Αμερικάνικου εμφυλίου πολέμου. Ιδιαίτερη περίοδος έχοντας διχάσει τη χώρα στα δύο, όπως άλλωστε δυστυχώς γίνεται στους εμφυλίους σε όλες τις χώρες.

    Το 1861 που ξεκίνησε ο εμφύλιος, υπήρχαν 34 πολιτείες και από αυτές αρχικά 7 και στην πορεία ορισμένες ακόμη, αποσχίστηκαν καθώς ήταν ενάντια στην κυβέρνηση και στην κατάργηση της δουλείας. Οι αποσχισμένες πολιτείες αποτελούσαν τις Confederate States και οι υπόλοιπες που ήταν προσκείμενες στην κυβέρνηση και ήταν υπέρ της κατάργησης του θεσμού της δουλείας, ονομάστηκαν Union.

    Τη χρονική αυτή περίοδο πρόεδρος είχε εκλεχθεί ο Abraham Lincoln, ο οποίος θέλησε να καταργήσει τη δουλεία. Αυτή του την επιθυμία και την προσπάθειά του να την εφαρμόσει, οι Confederate τη θεώρησαν καταπάτηση των δικαιωμάτων τους και στην ουσία αποτέλεσε την αφορμή για την έναρξη του εμφυλίου, του πιο αιματηρού πολέμου στην Αμερικάνικη ιστορία.

    Το θαλλάσιο φρούριο Fort Sumter, που βρίσκεται σε ένα νησάκι στο κέντρο του λιμανιού του Charleston, είναι το μέρος που έπεσαν οι πρώτες κανονιές από τους Confederate στρατιώτες εναντίον των Union στρατιωτών που βρισκόταν μέσα στο φρούριο.

    Η μάχη κράτησε μόλις 2 μέρες, καθώς η έλλειψη φαγητού και πολεμομοφοδίων ανάγκασε τους Union στρατιώτες να παραδωθούν. Οι Confedarate μπορεί να κέρδισαν τη μάχη αλλά όχι στην πορεία και τον πόλεμο.

    Το τέλος του πολέμου με την ήττα της Confederate παράταξης, δεν άλλαξε την κατάσταση άμεσα. Αρκετοί αγώνες χρειάστηκαν μέχρι να καταφέρουν να ομαλοποιηθεί η συνύπαρξη όλων ως ελεύθεροι πολίτες.

    Το εμπόριο σκλάβων ήταν τόσο εσωτερικό όσο και εξωτερικό.
    Εξωτερικό σήμαινε μεταφορά σκλάβων από άλλες χώρες π.χ. Αφρική, Αϊτή με σκοπό να αγοραστούν από πλούσιους Αμερικάνους. Η μεταφορά γινόταν με καράβια υπό άθλιες συνθήκες, με αρκετά άτομα να μην καταφέρνουν να επιβιώσουν μεχρι τον τελικό προορισμό.
    Εσωτερικό ήταν το εμπόριο που γινόταν αγοροπωλησίες σκλάβων, ουσιαστικά αλλάζοντας απλά ιδιοκτήτη.

    Όλη αυτή η μεταφορά / μετακίνηση των πληθυσμών στην περιοχή είχε σαν αποτέλεσμα τη συσσώρευση μεγάλου αριθμού αφροαμερικάνων, που φυσικά με τον ερχομό τους έφεραν την κουλτούρα τους και τις συνήθειές τους. Μια από τις μεγαλύτερες επιρροές τους ήταν στην διατροφή.

    Η lowcountry κουζίνα, όπως ονομάζεται, είναι νοστιμότατη και στις μέρες μας την έχουν αναγάγει σε πραγματική τέχνη. Πολλά τα εστιατόρια με διακρίσεις και αναφορά σε περιοδικά και εκπομπές. Άλλωστε η απόλαυση των εδεσμάτων τους είναι ένας από τους κύριους λόγους επίσκεψης των τουριστών στην περιοχή.

    Το Charleston σήμερα βασίζεται στον τουρισμό, καθόλη τη διάρκεια του χρόνου, με τους Αφροαμερικανούς να έχουν δώσει την πινελιά τους απόλυτα στο μέρος. Έχουν δίκαιο όταν χαρακτηριστικά μου είχαν αναφέρει Αμερικάνοι πως όσο πιο Νότια πηγαίνεις τόσο πιο ευγενικοί είναι οι άνθρωποι!

    Με στόχο να πάρουμε γεύση της κουζίνας (φυσικά) αλλά και της ιστορίας της περιοχής, ξεκινήσαμε το ταξίδι μας.

    Πρωινό ξύπνημα για να εκμεταλλευτούμε την ημέρα όσο γίνεται. Καφεδάκι, καλή διάθεση και αρχίσαμε να κατηφορίζουμε νοτιότερα.

    Δεν ξέρω πως οργανώνεται ο καθένας για ένα ταξίδι, αναφέρομαι στον τρόπο που κράταει σημειώσεις για τα μέρη που θα επισκεφθεί. Εγώ γεμίζω το χάρτη google maps με αστεράκια, για να μπορώ να είμαι σίγουρη πως δεν θα ξεχάσω κάποιο. Έτσι φαντάζεστε τον πανικό μου όταν συνηδειτοποίησα στη διαδρομή πως για κάποιο λόγο είχαν εξαφανιστεί όλα από την εφαρμογή... :( Μετά από διάφορες προσπάθειες επίλυσης και με το σήμα να μην με βοηθάει ιδιαίτερα, τα κατάφερα! Επανήλθαν μετά από την απεγκατάστασή της εφαρμογής και την εκ νέου εγκατάσταση αλλά όσο να ‘ναι μια μίνι κρίση υπήρξε...
    Πάλι καλά που ο δρόμος ήταν γνωστός και δεν χρειάζόταν να δω κάτι καινούριο έξω όσο τα μάτια μου ήταν στραμμένα στην οθόνη του κινητού...

    Πρόθεση να σταματήσουμε δεν είχαμε, άρα διασχίσαμε ομαλά και όμορφα το μεγαλύτερο κομμάτι της διαδρομής. Γύρω στην ώρα μεσημεριανού θα βρισκόμασταν περίπου μιαμιση ώρα από το Charleston και θα σταματούσαμε για φαγητό σε ένα μέρος που είχαμε και πάλι από καιρό σημειώσει από εκπομπή του Bourdain.

    Scott’s BarBQue το εστιατόριο όπου είναι εμπειρία!
    Η εμφάνιση του πιθανά να μην γεμίζει το μάτι, μιας και είναι ένα μαγαζί στη μέση του πουθενά.

    pit road.jpg

    scott's bbq.jpg

    Στο πίσω μέρος είναι το smoke house όπου γίνεται όλη η διαδικασία ετοιμασίας, δηλαδή το ψήσιμο ολόκληρου του γουρουνιού για 12+ ώρες, και το μενού έχει τι άλλο? pulled pork και bbq chicken για να υπάρχει ποικιλία! Λίγα και καλά!

    Αλλά πριν παραγγείλεις οφείλεις να διαβάσεις τις επιγραφές για να είσαι σίγουρος πως πληρείς τις προυποθέσεις για να φας!!

    pit sign.jpg

    Διαβάζοντας το μενού για να αποφασίσουμε για το συνοδευτικό του κρέατος, μας ενημέρωσαν πως η επιλογή μας ήταν μόνο beans… Άρα η παραγγελία ήταν εύκολη και χωρίς καθυστερήσεις. Κρέας, φασόλια και 2 φέτες ψωμί. Για τα δικά μου γούστα είναι πολύ το κρέας και η σκέψη μου ήταν πως ίσως θα του πήγαινε λίγη φέτα και μια χωριάτικη…:lol:

    pit bbq.jpg

    pit chicken.jpg

    Ομολογουμένως όμως η γευστική μας εμπειρία ήταν πετυχημένη! Με γεμάτα στομάχια συνεχίσαμε τη διαδρομή μας για το Charleston.

    Το airbnb που επιλέξαμε βρισκόταν στο North Charleston, ένα από τα 6 districts που αποτελούν την πόλη. Η απόσταση από το κέντρο 20’ αλλά το προνόμιο να συμπεριλαμβάνετε στη διαμονή και πάρκινγκ είναι σημαντικό.

    Το σπίτι, κλασικό διώροφο colonial style σε πολύ μεγάλο οικισμό, με 3 υπνοδωμάτια. Κόστος διαμονής για 3 βράδυα $285, εξαιρετική τιμή και αξιοπρεπέστατο δωμάτιο με ensuite μπάνιο.

    Με την ελληνική πινελιά (δεν ξέρω αν είχε η ιδιοκτήτρια κάποια σχέση ή απλά της αρέσει η Ελλάδα) στη διακόσμηση του δωματίου μας...

    photo  1.jpg


    Είχαμε όλη την υπόλοιπη ηλιόλουστη μέρα μπροστά μας, έτσι τελειώνοντας με το check in ξεκινήσαμε για το κέντρο.

    Η διαφορά θερμοκρασίας αισθητή. Ξεκινήσαμε με 5C βαθμούς και εκεί είχε 25C, γεγονός που μας έφτιαξε τη διάθεση ακόμη περισσότερο.

    Συνήθως όταν επισκεπτόμαστε μια πόλη για πρώτη φορά ξεκινάμε με πρώτη στάση στο Visitor Center που πάντοτε είναι γεμάτο με ενημερωτικά φυλλάδια αλλά και με εργαζόμενους ιδιαίτερα πρόθυμους να απαντήσουν σε ερωτήσεις.
    Είναι ένας ωραίος τρόπος να ενημερωθούμε από πρώτο χέρι για τα δρώμενα αλλά και να πάρουμε επιπλέον πληροφορίες που σίγουρα θα μας βοηθήσουν.

    Στην προκειμένη περίπτωση όμως σταματήσαμε πρώτα στη Liberty square όπου βρίσκεται το Visitor Center του Fort Sumter, μέρος που ξεκινάει το καραβάκι που κάνει το tour στο ιστορικό φρούριο του εμφυλίου πολέμου. Γνωρίζαμε πως χρονικά είμασταν οριακά, ίσως να προλαβαίναμε το τελευταίο δρομολόγιο...
    Δυστυχώς μόλις είχε φύγει και ο ranger μας πρότεινε να ρίξουμε μια ματιά στο χώρο που λειτουργεί και ως μικρό μουσείο, παρέχοντας πολλές πληροφορίες που βοηθάνε να έχεις μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα πριν το tour.

    Καθώς λοιπόν διάβαζα μια επιγραφή με πλησιάσε ένα ζευγάρι Αμερικάνων λέγοντας μου πως μιας και οι ίδιοι δεν πρόλαβαν όπως εμείς το τελευταίο δρομολόγιο, και την επομένη έπρεπε να φύγουν δεν θα είχαν την ευκαιρία να εκμεταλλευτούν το εισητήριο για 2 άτομα που τους είχαν κάνει δώρο. Το έδωσαν λοιπόν σε εμάς για να μην πάει χαμένο... Η αξία είναι $23/ άτομο άρα ωραίο δωράκι μας έκαναν, καλή τους ώρα!
    Τους ευχαριστήσαμε θερμά και ξεκινήσαμε για την περιπλάνηση στην πόλη!

    Από την πρώτη στιγμή που βρεθήκαμε στο ιστορικό κέντρο εντυπωσιάστηκα από τα κτίρια και αυτή η αίσθηση θα διατηρούνταν μέχρι να φύγουμε.

    Ξεκινήσαμε από το Four Corners of Law που όπως υποδηλώνει το όνομα, πρόκειται για διασταύρωση δυο δρόμων όπου στις τέσσερις γωνίες τους βρίσκονται ισάριθμα επιβλητικά κτίρια


    St. Michael’s Episcopal church

    st michael's .jpg

    City Hall

    city hall.jpg

    County Courthouse

    courthouse.jpg

    Federal Courthouse and US Post Office

    post office.jpg

    Και όπως χαρακτηριστικά λένε οι ντόπιοι στη συμβολή των δύο αυτών δρόμων μπορείς να παντρευτείς, να φορολογηθείς, να χωρίσεις και να πας φυλακή...

    Λίγα τετράγωνα πιο κάτω βρίσκεται ο Rainbow Row, δρόμος γνωστός για τα 13 Georgian style σπίτια βαμμένα σε παστελ χρώματα που θυμίζουν ουράνιο τόξο και χρονολογούνται από το 1748 έως το 1845.

    rainbow row1.jpg

    rainbow row2.jpg

    rainbow row3.jpg

    Εκτός όμως από αυτά τα χρωματιστά σπίτια, γενικά στο δρόμο και σε όλη την περιοχή, όλα τα οικήματα είναι πραγματικά πανέμορφα. Ανακαινισμένα και διατηρημένα σε εξαιρετική κατάσταση. Χαίρεσαι να τα βλέπεις και φαντάζομαι πόσο περισσότερο θα χαιρόμουν αν έμενα και σε ένα από αυτά!!!:xalara:

    Σε ορισμένα μάλιστα για να πας πρέπει να περάσεις κάποια όμορφα δρομάκια που συνήθως έχουν σήμανση πως είναι ιδιωτική περιουσία, άρα μη προσβάσιμα.

    alley .jpg

    south board 7.jpg

    south board 4.jpg

    south board 3.jpg

    Η θερμοκρασία ήταν η κατάλληλη για βόλτα και ο ήλιος ομόρφαινε το τοπίο ακόμη περισσότερο. Συνεχίσαμε με πρόθεση να δούμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κομμάτι της πόλης.

    Κατεβήκαμε λίγο άκομη πιο κάτω πλησιάζοντας στο ποτάμι, το οποίο ενώνεται με τον ατλαντικό ωκεανό, και βρεθήκαμε στο Battery.
    Στην ουσία πρόκειται για κυμματοθραύστη που παράλληλα είναι και ένας υπερυψωμένος πεζόδρομος και περπατώντας μπορείς να θαυμάσεις τα σπίτια που κυρίως είναι από την προπολεμική εποχή.

    battery 1.jpg

    battery revised 2.jpg

    Περιπλανηθήκαμε αρκετά σε πολλούς δρόμους με κάθε γειτονιά να έχει πολύ όμορφα στοιχεία και ιδιαίτερη χάρη. Γενικά σε όποιον αρέσει να γνωρίσει μια πόλη περπατώντας στους δρόμους της, το Charleston σίγουρα προσφέρεται!

    Ώρα για ένα ποτάκι πριν το βραδυνό, μετά από τόσο περπάτημα το χρειαζόμασταν.

    Henry’s Jazz & Seafood, εκεί που καταλήξαμε.

    henrys.jpg

    Βρίσκεται στην Market Street, δρόμος γεμάτος με εστιατόρια, και έχει ωραία θέα από την ταράτσα του.
    Πρόκειται για πολυχώρο, με μπαρ, εστιατόριο και live μουσική.

    Δροσιστικό ποτάκι στην ταράτσα λοιπόν και μετά σιγά σιγά προς τα κάτω για φαγητό. Σε όποιο μέρος του μαγαζιού σου αρέσει μπορείς να καθήσεις. Στο αίθριο, ακόμη και κάτω, σε κούνια, στο whiskey room. Ωραία ατμόσφαιρα σε κάθε σημείο του μαγαζιού.

    whiskey room.jpg

    Στο εστιατόριο βρίσκεται και ο χώρος της live μουσικής, χωρίς όμως κάποιο συγκρότημα την ώρα που ήμασταν εμείς εκεί. Παρόλα αυτά πολύ ζωντανό και γεμάτο κόσμο μαγαζί.

    Με τη βραδυά να έχει δροσίσει έως κρυώσει αρκετά μπορώ να πω, ήταν κατάλληλη στιγμή για μια Southern σούπα.

    Crab soup για εμένα

    henrys dinner 2.jpg

    Και Southern fried green tomato BLT (Bacon – lettuce- tomato) για το σύζυγο

    henrys dinner1.jpg

    Νόστιμο φαγητό αλλά η αλήθεια είναι πως θέλαμε πάρα πολύ να δειπνήσουμε στο Husk, εστιατόριο που είχαμε δοκιμάσει στο Nashville και είχαμε ενθουσιαστεί. Αλλά δεν υπήρχε διαθέσιμο τραπέζι παρά μόνο μετά από 20 μέρες. Είχα ναι μεν προσπαθήσει πριν ξεκινήσουμε το ταξίδι να κάνω κράτηση, χωρίς επιτυχία δε. Που να περιμένω τέτοια ζήτηση?

    Έτσι έκλεισα τραπέζι στο Husk στη Savannah. Να πω όμως πως η επιθυμία μας ήταν το Husk στο Charleston μιας και είναι το πρώτο εστιατόριο της αλυσίδας. Προφανώς η μεγάλη του ζήτηση είναι γιατί στο συγκεκριμένο μαγειρεύει κιόλας ο chef / ιδιοκτήτης.
    Άρα σίγουρα τώρα θα υπάρξει και επόμενη επίσκεψη!

    Μια ακόμη βόλτα στην παραλία πριν την επιστροφή στο σπίτι.
    Όμορφο κτίριο το τελωνείο

    custom charleston.jpg

    και το γνωστό και πολυφωτογραφημένο συντριβάνι στην παραλία, Pineapple fountain

    Ο ανανάς είναι το σύμβολο της φιλοξενίας στο Νότο, έτσι ένα συντριβάνι σε αυτό το σχήμα δεν θα μπορούσε να λείπει από την πόλη.

    pineapple night.jpg

    Όμορφη και γεμάτη ημέρα.

    Της επομένης το πρόγραμμα επίσης ήδη γεμάτο και για το λόγο αυτό ήπιαμε έναν γρήγορο καφέ και κατευθυνθήκαμε στην προβλήτα για να προλάβουμε το πρώτο δρομολόγιο που θα αναχωρούσε το καραβάκι για το tour στο φρούριο Fort Sumter.
    Μεγάλη ουρά για να επιβιβαστούμε και ένοιωσα σαν να πηγαίνω σε κάποιο ελληνικό νησί!

    fort sumter 8.jpg

    fort sumter 10.jpg

    fort sumter 1.jpg

    Με τις γνωστές άσπρες πλαστικές καρέκλες να μας περιμένουν στο κατάστρωμα :haha:

    fort sumter 2.jpg

    Φτάνοντας στο νησάκι, μετά από τη μικρή μας διαδρομή, είχαμε 1 ώρα περίπου πριν την αναχώρηση για να δούμε το χώρο του μουσείου και γενικά το φρούριο.

    fort sumter 5.jpg

    fort sumter 3.jpg

    fort sumter 7.jpg

    Κάθε μέρα στις 10:30 ανεβάζουν τη σημαία στο φρούριο, διαδικασία στην οποία η ranger ζητά τη βοήθεια του κόσμου. Αφενός για πρακτικούς λόγους μιας και δεν γίνεται ένα άτομο να σηκώσει αυτή τη γιγαντιαία σημαία, και αφετέρου για να μπορέσει να συμμετάσχει στη διαδικασία όποιος επιθυμεί.

    fort sumter flag.PNG

    Στην επιβίβαση για την επιστροφή ευχάριστη η παρουσία των δελφινιών!

    dolphins.jpg

    Μετά την αποβίβαση μας από το ενδιαφέρον tour, συνειδητοποίησα πως είχε φτάσει μεσημέρι και έπρεπε να φάμε μιας και είχαμε μεγάλη μέρα με αρκετό περπάτημα μπροστά μας.

    Δίχως να αγαπώ ιδιαιτέρως το κρέας, αλλά με δική μου παραίνεση, θα τρώγαμε και σήμερα σε bbq εστιατόριο. Από τα πλέον χαρακτηριστικά γεύματα στο Νότο, άρα μονόδρομος, έπρεπε να ξαναφάμε!

    Lewis barbecue το μαγαζί και η επιλογή του ήταν εύκολή μιας και αποτελεί μέρος που πηγαίνουν πάρα πολύ οι ντόπιοι. Άρα πολύ καλό σημάδι γι ανόστιμο φαγητό!
    Εργοστασιακός χώρος το στυλ του, με τραπέζια κάτω από τα δέντρα για φας, να πιεις τη μπύρα σου και γιατί όχι, να γνωρίσεις και τους διπλανούς σου μιας και πιθανότατα θα κάθονται και άλλοι στο τραπέζι.

    Brisket και Pulled pork sandwich στη λαδόκολα με εξαιρετικά συνοδευτικά, και καλύτερο όλων τα collard greens (κατεξοχήν πρασινάδα του Νότου)

    Το πιο νόστιμο brisket που έχουμε φάει ως τώρα που δυστυχώς δεν ‘πρόλαβα’ να το βγάλω φωτογραφία (το εσωτερικό του sandwich εννοώ)

    Αν ενθουσιάστηκα εγώ σκεφτείτε τους λάτρεις του κρέατος...

    lewis bbq.jpg

    Θα συνεχίζαμε την ημέρα μας με επίσκεψη σε μια από τις πάρα πολλές φυτείες του Νότου. Η Magnolia plantation and gardens, είναι μία από τις παλαιότερες και τις πιο τουριστικές. Είναι ανοιχτή όλο το χρόνο και βρίσκεται σε σχετικά μικρή απόσταση από το Charleston.

    Πρόκειται για φυτεία που χρονολογείται από το 1676 και παραμένει στην ίδια οικογένεια μετά από 15 γενιές. Η ιστορία της φυτείας είναι άρρηκτα δεμένη με τους σκλάβους που συνέβαλαν στη δημιουργία και συντήρηση του χώρου με το πέρασμα των χρόνων. Σήμερα μπορούμε να δούμε τα σπίτια που έμεναν και να μάθουμε για τα δύσκολα χρόνια τους, αν και χαρακτηριστικά αναφέρεται πως στην εν λόγω φυτεία οι κατα καιρούς ιδιοκτήτες που κληρονομούσαν το μέρος, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους, παρείχαν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης στους σκλάβους, και τους επέτρεπαν ακόμη και τη μόρφωση σε αντίθεση με άλλες φυτείες.

    Αν απομονώσεις στο πίσω μέρος του μυαλού σου το θέμα με τους σκλάβους και σταθείς στο να απολαύσεις το τοπίο, πραγματικά θα μείνεις απόλυτα ευχαριστημένος. Γεμίζεις με χρώματα και αρώματα. Η καταπράσινη έκταση με τα ανθισμένα λουλούδια, με κάποιες μάλιστα σπάνιες ποικιλίες π.χ. από αζαλέες, σε κερδίζει αμέσως.

    Το επιβλητικό σπίτι της οικογενείας βρίσκεται σε περίοπτη θέση και περιτριγυρίζεται από υπέροχους κήπους και λίμνες με αμέτρητα γεφυράκια.

    magnolia mansion.jpg

    magnolia entrance.jpg

    magnolia 1.jpg

    magnolia 5.jpg

    magnolia 7.jpg

    Πετύχαμε το μέρος σε πλήρη άνθηση, άνοιξη άλλωστε, και μας αποζημίωσε με την ομορφιά του.

    magnolia azaleas.jpg

    magnolia 3.jpg

    magnolia 4.jpg

    Στη φυτεία συναντήσαμε και εκπροσώπους του ζωικού βασιλείου.

    Όμορφα πουλιά, με το συγκεκριμένο να είναι ακίνητο σε αυτή τη θέση πάρα πολύ ώρα.

    magnolia 2.jpg

    αλλά και έναν αλιγάτορα να κάνει τη βόλτα του αμέριμνος στη λίμνη

    magnolia aligator.jpg

    Ομολογουμένως στο μέρος έχει πολλά να δεις και να κάνεις και για το λόγο αυτό το εισητήριο ισχύει και για την επόμενη μέρα. Εκτός από τα tours, που δυστυχώς το δικό μας πρόγραμμα δεν επέτρεψε να συμμετάσχουμε σε κάποιο, μπορείς απλά να κάνεις τη βόλτα σου, να φας, να χαλαρώσεις. Όρεξη να έχεις για περπάτημα και η φύση τριγύρω προσφέρεται για ότι άλλο επιλέξεις. Εξαιρετικά όμορφο μέρος!

    Η μέρα ήταν ιδιαίτερα ζεστή και ο κόσμος είχε γεμίσει τις παραλίες, όπως μας ενημέρωσε η εκφωνήτρια του ραδιοφώνου. Θα αλλάζαμε λοιπόν τελείως το σκηνικό και το υπόλοιπο της ημέρας θα το περνούσαμε στην παραλία και συγκεκριμένα στη Folly Beach, που βρίσκεται στο James island.

    Το Charleston απαρτίζεται από 6 districts (3 εκ των οποίων είναι νησιά) και το James island είναι ένα από αυτά.
    Παραθαλάσσιο μέρος, που ως Έλληνες ξέρουμε όλοι μας πολύ καλά πως είναι. Ένας κεντρικός δρόμος που βρίσκονται τα περισσότερα μαγαζιά, εστιατόρια, καφέ, μπαρ και γενικά όλη η ζωή της πόλης.

    Όπως οι πιο πολλές παραλίες στην Αμερική έχει και μια αποβάθρα, το Folly beach pier. Η συγκεκριμένη είναι η πιο προσεγμένη που έχουμε πάει. Έχει σχεδόν σε όλο το μήκος και σε πολύ μικρή απόσταση μεταξύ τους θέσεις για να απολαύσεις τη θέα, να ξεκουραστείς ή ακόμη και να ψαρέψεις.
    ΄Οσοι λοιπόν έχουν άδεια ψαρέματος, χρησιμοποιούν αυτές τις θέσεις που μάλιστα σε όλες έχει και μια θήκη δίπλα για το καλάμι, σε περίπτωση που δεν θέλεις να το κρατάς. Επιπλέον έχει νεροχύτες για να πλύνεις τα ψάρια που θα πιάσεις αλλά και χάρακα στον τοίχο που δείχνει τις ποικιλίες και το μέγεθος της κάθε μιας από αυτές που επιτρέπετε να πάρεις σπίτι σου. Επομένως ότι πιάσεις το μετράς και αν είναι στα επιτρεπτά όρια το παίρνεις, αλλιώς το ξαναρίχνεις πίσω στη θάλασσα.

    Πάντα με εντυπωσιάζουν παρόμοιες λεπτομέρειες, άσχετα αν αγγίζουν κάποιο ενδιαφέρον μου ή όχι.

    folly beach 1.jpg

    folly beach 2.jpg

    Folly beach 5.jpg

    folly beach 3.jpg

    Η ημέρα μας θα έκλεινε με ένα παγωτάκι από το Dolce Banana και μια βόλτα απολαμβάνοντας το όμορφο ηλιοβασίλεμα.
     
    #1

  2. silversurfer

    silversurfer Moderator

    Μηνύματα:
    1.935
    Likes:
    2.621
    Επόμενο Ταξίδι:
    Μάλτα
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Γύρος Του Κόσμου
    Ωραίες διηγήσεις για περιοχές των Η.Π.Α εκτος της πεπατημένης (N.Y κ δυτικη ακτη) ;)
     
    #2
  3. Maria L.

    Maria L. Member

    Μηνύματα:
    31
    Likes:
    267
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Χαβάη
    Σε ευχαριστώ πολύ! :)
     
    #3
  4. KIKI

    KIKI Member

    Μηνύματα:
    2.080
    Likes:
    2.390
    Επόμενο Ταξίδι:
    Ισλανδία
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Αφρική Ναμιμπια
    Μου αρέσουν πολύ τα οδικά σου ταξιδια και τα μαγαζιά που επιλέγεις για φαγητό !

    Εχω καταφερει να φτασω απο Νεα Υόρκη εκει που ξεκινησες Βιρτζινια .
    Θελω πολυ να κάνω το κομμάτι που έκανες και εύχομαι να το καταφερω !

    Σε ευχαριστω για την ωραία περιεκτικη σου ιστορία .
     
    #4
    Maria L. likes this.
  5. Maria L.

    Maria L. Member

    Μηνύματα:
    31
    Likes:
    267
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Χαβάη
    Σε ευχαριστώ πολύ!!:)
    Θεωρώ πως μαθαίνεις πολλά από την κουζίνα της κάθε περιοχής γι’ αυτό πάντα αποτελεί σημαντικό κομμάτι του ταξιδιού μας η επιλογή του φαγητού!
    Αντιλαμβάνομαι πως είσαι της ίδιας άποψης και χαίρομαι:lol:
    Είμαι σίγουρη πως θα απολαύσεις το ταξίδι όταν με το καλό το πραγματοποιήσεις.
     
    #5
    Last edited: 25 Απριλίου 2019
    KIKI and GKCAPO like this.
  6. Nikos1986

    Nikos1986 Member

    Μηνύματα:
    321
    Likes:
    664
    Επόμενο Ταξίδι:
    Κρήτη
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Αυστραλία - Καλιφόρνια
    Πολύ ωραία η περιγραφή του roadtrip που κάνατε και κατατοπιστικότατη και η ιστορική εισαγωγή που έβαλες στην αρχή! Το Τσάρλεστον και η Σαβάνα φημολογούνται πως είναι οι γραφικότερες πόλεις των ΗΠΑ. Βλέπω τώρα το γιατί. :)

    Σοβαρά θέλει άδεια για να ψαρέψεις στα piers; :confused:

    Μία παράκληση μόνο... Συνέχισε τις περιγραφές για τα χοιρινά, τα BBQs κλπ από βδομάδα, λυπήσου μας! :haha:
     
    #6
    chris7 and Maria L. like this.
  7. Maria L.

    Maria L. Member

    Μηνύματα:
    31
    Likes:
    267
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Χαβάη
    Σε ευχαριστώ πολύ! :)
    Ο γενικός κανόνας είναι πως χρειάζεσαι άδεια ψαρέματος, από πολιτεία σε πολιτεία θα συναντήσεις κάποιες διάφορες που αφορούν ηλικία, αν είσαι ντόπιος κτλ.

    Στη Savannah έχω νηστίσιμα πράγματα να γράψω... Η παράκληση σου εισακούστηκε :haha:
     
    #7
    Nikos1986, chris7 and arabickostas like this.
  8. Maria L.

    Maria L. Member

    Μηνύματα:
    31
    Likes:
    267
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Χαβάη
    Savannah ‘The Hostess city of the South’

    Την τρίτη και τελευταία μας μέρα θα την αφιερώναμε στη Savannah, δύο ώρες νοτιότερα από το Charleston.

    Η Savannah είναι η παλαιότερη πόλη της Georgia και ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της πολιτείας μέχρι να καταλήξει να πάρει τη θέση της, μετά από διαδοχικές αλλαγές, η σημερινή πρωτεύουσα, Atlanta. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Savannah, από όπου έχει πάρει και το όνομά της.

    Πρόκειται για planned city, δηλαδή το χτίσιμο της πόλης έγινε κατόπιν μελέτης εν έτη 1733 και αποτελεί την πρώτη planned city της Αμερικής. Μάλιστα από τις 24 πλατείες που είχαν χτιστεί οι 22 υπάρχουν ακόμη και σήμερα.

    Εκτός από το nickname ‘Hostess city of the South” που τη χαρακτηρίζει, έχει λάβει και διάφορους άλλους προσδιορισμούς κατά καιρούς, όπως, “one of America’s favourite cities”. Και έχει βρεθεί στις υψηλότερες θέσεις μεταξύ των Αμερικάνικων πόλεων ως μια από τις καλύτερες αναφορικά με “ Quality of life and visitors experience” αλλά και πρώτη ως προς “Public Parks and outdoor access”. Και σε αυτά αν προσθέσεις και την καταπληκτική κουζίνα, έχεις ένα εξαιρετικό πακέτο!

    Στρατηγικής σημασίας το λιμάνι της τόσο κατά τον εμφύλιο πόλεμο αλλά και μέχρι τις μέρες μας να αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα του Ατλαντικού.
    Όσον αφορά το θέμα της σκλαβιάς, κατά βάσει υπήρχε η ίδια εικόνα με αυτή που περιέγραψα για το Charleston.
    Αυτός ο διαχωρισμός έκανε φυσικά τους πλούσιους, ακόμη πλουσιότερους. Η εργασία των σκλάβων συνδυαστικά με το κλίμα και την καταλυτική ύπαρξη του λιμανιού, συνετέλεσαν στην απόλυτη άνθιση των φυτειών βαμβακιού και ρυζιού. Με τη Savannah μάλιστα να ορίζει πολλές φορές την παγκόσμια τιμή του βαμβακιού. Η μετακίνηση του πληθυσμού, μετά την κατάργηση της δουλείας, άλλαξε την εικόνα στην περιοχή αλλά και σε όλη την χώρα, καθώς το ανθρώπινο δυναμικό που καλλιεργούσε τις φυτείες δεν υπήρχε πλέον στον αριθμό που χρειαζόταν.

    Το πλήθος των Αφροαμερικανών που ζούσαν στην ευρύτερη περιοχή του Νότου, κατά βάσει ως σκλάβοι, ήταν πολύ μεγάλο. Κατά την Great Migration, όπως αναφέρεται η κίνηση εσωτερικής μετανάστευσης από το Νότο στο Βορρά που πραγματοποιήθηκε μεταξύ των ετών 1916 - 1970, εκτιμάτε πως το 50% του πληθυσμού παρέμεινε στο Νότο ενώ ο αριθμός των ατόμων που μετακινήθηκαν Βόρεια έφτασε τα 6 εκατομμύρια.

    Η Savannah, ευτυχώς, έχει καταφέρει να διατηρήσει τα πανέμορφα κτίρια της και το καταπράσινο τοπίο της, επιζώντας μετά από 2 καταστροφικές φωτιές, τυφώνες, επιδημίες για να μπορούμε όλοι μας σήμερα να την απολαμβάνουμε!
    Ας ξεκινήσω όμως την περιγραφή της τρίτης μας ημέρας.

    Σε πιο χαλαρή διάθεση σήμερα, απολαύσαμε το πρωινό μας και ετοιμαστήκαμε για το ξεκίνημα της ημέρας μας.

    Όπως ανέφερα η διαδρομή μας θα ήταν 2 ώρες με νότια κατεύθυνση, στο δρόμο μας βρισκόταν το Angel Oak Tree που θα ήταν και η πρώτη μας στάση.

    Το Angel Oak Tree βρίσκεται 20’ νότια του Charleston, στο Johns island (ένα απο τα 6 του district).
    Πρόκειται για μια τεράστια βελανιδιά 400-500 χρόνων με ύψος 20 μέτρα. Το είδος της συγκεκριμένης είναι southern live oak και πρόκειται για αειθαλές δέντρο που η σκιά που προσφέρει με τα κλαδιά της καλύπτει επιφάνεια 1600 τ.μ.
    Το όνομα του, Angel, το έχει πάρει από το επίθετο της οικογενείας που της ανήκε η έκταση στο παρελθόν αλλά υπάρχει και ο λαϊκός μύθος που λέει πως πρώην σκλάβοι εμφανιζόταν ως άγγελοι γύρω από το δέντρο. Ποιός ξέρει??

    Η περιοχή γύρω από τη βελανιδιά προστατεύεται από την κάθε είδους ανθρώπινη παρέμβαση και μάλιστα σχέδιο που υπήρχε για την κατασκευή διαμερισμάτων σε μικρή απόσταση από το ίδιο το δέντρο, ακυρώθηκε.

    Όταν στρίψεις από το δρόμο στην πινακίδα που σε κατευθύνει στο δέντρο, μπαίνεις σε χωματόδρομο 200-300 μέτρων.

    angel oak 1.jpg

    μέχρι να φτάσεις στην είσοδο και στο ίδιο το δέντρο

    angel oak 6.jpg

    Το μέγεθός του εντυπωσιακό

    angel oak 3.jpg

    με κάποια από τα κλαδιά του να είναι υποβασταζόμενα από ξύλα

    angel oak 2.jpg

    και οι εικόνες από διαφορετική οπτική να είναι ιδιαίτερα όμορφες

    angel oak 5.jpg

    Παρόλο που εκτός από το ίδιο το δέντρο δεν έχει κάτι άλλο να δεις ή να κάνεις, πραγματικά αξίζει η επίσκεψη. Θεωρώ πως οτιδήποτε ζωντανό μετά από τόσα πολλά χρόνια χρήζει της προσοχής μας.

    Η αλήθεια είναι πως αφιερώσαμε αρκετό χρόνο στο μέρος και ξαφνικά συνειδητοποιήσαμε πως πρέπει να συνεχίσουμε τη διαδρομή γιατί πλησίαζε και η κράτηση στο Husk για μεσημεριανό.

    Αισθάνθηκα ότι είμασταν σε slow motion, λίγο η κίνηση, λίγο η δική μας πιο χαλαρή διάθεση και έτσι άλλαξα την κράτηση μας για μισή ώρα αργότερα. Αλλαγή που τελικά θα γινόταν ακύρωση γιατί δεν είχα προσέξει πως το εστιατόριο κλείνει για μεσημέρι και ουσιαστικά θα φτάναμε 20’ πριν το κλείσιμο. Υποθέτω πως έχει γίνει αντιληπτό ως τώρα ότι το φαγητό αποτελεί σημαντικό κομμάτι των ταξιδιών μας (!) άρα ήθελα να το απολαύσουμε και όχι απλά να φάμε.

    Μάλλον δεν ήταν γραφτό μας να φάμε στο Husk σε αυτό το ταξίδι…αλλά υπήρχε και back up plan, έτσι δεν με επηρέασε πολύ.
    Απλά κρατήσαμε σαν πληροφορία πως στη Savannah, νομίζω πως είναι εξαιρετικά ασυνήθιστο γενικά στη χώρα, υπάρχουν εστιατόρια που κλείνουν 2-3 ώρες μέχρι το απόγευμα. Δεν το είχα καθόλου στο μυαλό μου μιας και έχουμε συνηθίσει στην πολιτεία που ζούμε, να μην έχουμε αυτήν την έγνοια.
    Anyway, συνεχίσαμε τη διαδρομή μας, φτάνοντας στην όμορφη Savannah.

    Πρώτη μας στάση θα ήταν το Visitor Center της πόλης που βρίσκεται στο λιμάνι, στην περιοχή του Δημαρχείου.

    Ξέραμε πως δεν είχαμε πολύ χρόνο, μιας και έπρεπε να επιστρέψουμε στο Charleston, έτσι έπρεπε να οργανωθούμε λίγο αναφορικά με τη μετακίνηση στην πόλη. Στις πληροφορίες που συγκεντρώσαμε ήταν και το δωρεάν λεωφορείο για το κέντρο, dot shuttle bus, που στην ουσία σε πηγαίνει σε κάθε σημείο ενδιαφέροντος στο κέντρο.

    Γενικά σε πάρα πολλές Αμερικάνικες πόλεις και ιδίως αν είναι και ιστορικές, είναι σχεδόν σίγουρο πως θα υπάρχει αυτή η παροχή. Σαν ένα free hop on- hop off!

    Πριν όμως ξεκινήσουμε θα κάναμε και μια βόλτα στην παραλία, το λέω παραλία αλλά στην ουσία είναι ο Savannah river. Από τα πρώτα μαγαζιά και σε εξαιρετικά καλό σημείο το ελληνικό εστιατόριο, Olympia Cafe.

    greek coffee.jpg

    Μια ελληνική μπυρίτσα στο χέρι για να δροσιστούμε μέχρι να δούμε στο χάρτη που θα κατευθυνθούμε αλλά και για να τιμήσουμε το μαγαζί. Μια που ανέφερα την μπύρα να σημειώσω ότι η Savannah είναι μια από τις ελάχιστες πόλεις στην Αμερική που επιτρέπεται να πίνεις αλκόολ στον δρόμο γεγονός που ενισχύει το τουριστικό ρεύμα στην περιοχή, έχει μάλιστα και μια από τις μεγαλύτερες παρελάσεις /πάρτυ για την St Patrick’s Day στην Αμερικη όπου συμμετέχουν περίπου 400.000 άτομα.

    Βρισκόμασταν ήδη στο HIstoric District και κάναμε την πρώτη μας βόλτα.

    north historic district 1.jpg

    Τα ιστορικά κτίρια που βρίσκονται στην East River St, κατά μήκος του ποταμού, έχουν όλα μετατραπεί σε εστιατόρια, μπυραρίες, galleries, boutiques. Ο πλακόστρωτος δρόμος και η περιορισμένη διέλευση αυτοκινήτων επιτρέπουν στους πεζούς να θαυμάσουν το μέρος κάνοντας τη βόλτα τους.


    north historic district 2.jpg

    Το ποταμόπλοιο είναι μια ωραία επιλογή για να δεις την πόλη και από το νερό, αν και εμείς δεν είχαμε χρόνο, μιας και θέλαμε να περπατήσουμε την πόλη όσο γινόταν.

    steamboat.jpg

    Επόμενη στάση το Forsyth Park και για να κερδίσουμε χρόνο αλλα και να κρατήσουμε δυνάμεις, αποφασίσαμε να πάρουμε το λεωφορείο για την μια κατεύθυνση και να επιστρέφαμε με τα πόδια στο υπόλοιπο κομμάτι προς την παραλία.
    Η θέα από το λεωφορείο μας έδωσε μια πρώτη εικόνα και σε λίγα λεπτά βρισκόμασταν στο Forsyth Park, που πραγματικά κατέληξα πως είναι ένα από τα πιο όμορφα πάρκα που έχω δει σε κέντρο μιας πόλης.
    Tο spanish moss που βρίσκεται κυριολεκτικά σε όλα τα δέντρα δίνει μια ιδιαίτερη ομορφιά και αποτελεί χαρακτηριστική εικόνα του Νότου.

    forsyth park 1.jpg

    forsyth park 2.jpg

    forsyth park 3.jpg

    forsyth park 4.jpg

    savannah tours.jpg

    και νομίζω πως η επόμενη εικόνα είναι για μένα: Savannah way of living

    savannah life.jpg

    Περάσαμε αρκετή ώρα στο πάρκο και συνεχίσαμε τη βόλτα μας στις όμορφες πλατείες και γειτονιές και δεν ήξερα που να πρωτοκοιτάξω και τι να πρωτοβγάλω φωτογραφία.

    savannah 1.jpg

    savannah 2.jpg

    savannah 3.jpg

    να και τα πρώτα κεντρικά γραφεία στην Αμερική του προσκοπισμού για κορίτσια

    savannah 4.jpg

    Η ώρα για φαγητό είχε φτάσει για τα καλά και θα πηγαίναμε στο The Grey.

    Το εστιατόριο αποτελούσε το plan b που ανέφερα πιο πάνω και ο λόγος είναι πως είχε τύχει πρόσφατα να παρακολουθήσουμε στο Netflix την εκπομπή Chef’s table, που στο πρώτο επεισόδιο της 6ης σεζόν, αναφέρεται στην ιστορία της chef και του εστιατορίου της. Το εν λόγω μαγαζί προστέθηκε κατευθείαν στη λίστα μας.
    Η chef, Mashama Bailey, επέστρεψε στη γενέτειρα πολιτεία της, από όπου οι πρόγονοί της είχαν μετακινηθεί στο παρελθόν, και επέλεξε να ανοίξει το εστιατόριο της στο κέντρο της Savannah.
    Το ιδιαίτερο που έχει ο χώρος είναι ότι στεγάζεται στον παλιό σταθμό λεωφορείων Greyhound, από όπου έχει πάρει και το όνομα του. Η εταιρεία Greyhound Lines, ιδρύθηκε πριν 100 περίπου χρόνια και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να πραγματοποιεί πολλές διαδρομές.

    Το όνομα δεν είναι το μόνο που θυμίζει τον παλιό σταθμό, αλλά η όλη διακόσμηση του μαγαζιού είναι εμπνευσμένη από αυτό. Οι θέσεις, τα τραπέζια και γενικά διάφορα αντικείμενα του εξοπλισμού του σταθμού έχουν διατηρηθεί και προσαρμοστεί στο νέο χώρο.

    grey 5.jpg

    grey 1.jpg

    grey 4.jpg

    grey 3.jpg

    Το στυλ του χώρου ιδιαίτερο και μάλιστα όλα κινούνται σε ρυθμούς της τότε περιόδου όπου ακόμη και η μουσική που ακούγεται είναι αποκλειστικά από δίσκους βινυλλίου. Όση ώρα είμασταν στο μπαρ, ένας από τους υπαλλήλους άλλαζε κάθε φορά το δίσκο όταν τελείωνε.

    grey 2.jpg

    Η αίθουσα για δείπνο δεν ήταν ακόμη ανοιχτή αλλά το diner bar μενού ήταν διαθέσιμο και θα το τιμούσαμε.

    Ham and potato croquettes για να συνοδέψουμε το ποτάκι μας

    grey 6.jpg

    Fish and grits και mushrooms with caramelized onions and green tomato in sourdough bread

    grey 7.jpg

    Καταπληκτικά, ειδικά το Fish and Grits εξαιρετικός συνδιασμός γεύσεων!!! Χίλια μπράβο!

    Χορτασμένοι και απολύτως ικανοποιημένοι από την επιλογή μας, με καμία στενοχώρια πλέον για την ακύρωση του Husk, έπρεπε να ξεκινήσουμε για το αυτοκίνητο και για την επιστροφή στο Charleston.
    Στο δρόμο σταματήσαμε στην Ellis square, στο γεμάτο κόσμο και μαγαζιά city market. Μας κέρδισε, όπως και αρκετό ακόμη κόσμο, μια κοπέλα που είχε πολύ ωραία χροιά στη φωνή της. Και ήταν και οργανωμένη, θήκη για το κινητό και την μπύρα της, σε βολικότατα σημεία!


    music Savannah.PNG

    Περάσαμε ξανά από το λιμάνι με το Δημαρχείο να ξεχωρίζει

    city hall Savannah.jpg

    και λίγο πιο κάτω το άγαλμα the waving girl, να χαιρετά όλα τα πλοία που μπαίνουν στο λιμάνι της Savannah

    waving girl.jpg

    Το τεράστιο φορτηγό πλοίο που έβγαινε από το λιμάνι και περνούσε από μπροστά μας για αρκετά λεπτά, μεταφέροντας εκατοντάδες κονταινερ πραγματικά μας επιβεβαίωσε πόσο μεγάλη εμπορική σημασία έχει το λιμάνι για την περιοχή.

    savannah harbor.jpg

    Η μέρα μας στη Savannah κάπου εδώ θα τελείωνε, γεμίσαμε όμορφες εικόνες αλλά έπρεπε να ξεκινήσουμε για πίσω σιγά σιγά.

    Το επόμενο πρωί, μαζέψαμε τα πράγματά μας και θα πέρναμε το δρόμο της επιστροφής.

    Αλλά χωρίς ένα καλό πρωινό δεν θα ξεκινούσαμε με τίποτα. Κατεβήκαμε λοιπόν στο κέντρο με σκοπό να πάμε στο Callie’s Hot Little Biscuit.
    Τα σχόλια για το μαγαζί πολλά και καλά με το μόνο αρνητικό πως θα έπρεπε να περιμένουμε αρκετά μέχρι να φάμε.
    Ο χώρος ένας στενός μακρόστενος διάδρομος που στην ουσία περιμένεις στη δεξιά ουρά για να παραγγείλεις και στη συνέχεια στην αριστερή περιμένεις να παραλάβεις ή βγαίνεις έξω.

    callie's biscuit.jpg

    Η αναμονή μας κράτησε 50’ και αν αναρωτιέστε αν άξιζε θα πω με σιγουριά ναι! άλλωστε το καλό πράγμα αργεί να γίνει…
    Παραλάβαμε τα πολυπόθητα biscuits και κατεβήκαμε στο Waterfront park να τα απολαύσουμε.


    biscuit menu.jpg

    Επιλέξαμε 3 γλυκά και 3 αλμυρά από τη μεγάλη λίστα του καταλόγου με επιπλέον συνοδευτικά μέλι και cheddar για να ενισχύσουμε τη γεύση τους!
    Η μυρωδιά τους μου είχε σπάσει τη μύτη μέχρι να φτάσουμε στο πάρκο…
    Κυριακή πρωί και δεν είχε πολύ κόσμο τριγύρω, διαλέξαμε ένα παγκάκι μπροστά στη θάλασσα και επιτέλους θα έτρωγα την πρώτη μπουκιά.

    waterfront park 2.jpg

    Η θέα μας στο πάρκο από μπροστά

    waterfront park 1.jpg

    και τα σπίτια από πίσω μας, (by the way πολύ άνετα έμενα σε αυτό!!)

    waterfront park 5.jpg

    λίγα μέτρα πιο κάτω το Pineapple συντριβάνι, αυτή τη φορά υπό το φως της ημέρας, με τους φοίνικες και το κρουαζιερόπλοιο στο background να δίνουν τροπική χροιά στο μέρος.

    waterfront park 3.jpg

    pineapple fountain 2.GIF

    Πολύ ευχαρίστως θα ξάπλωνα για λίγο στο γρασίδι κάτω από τον ήλιο, αλλά έπρεπε να ξεκινήσουμε γιατί θα σταματούσαμε και σε ορισμένα ακόμη σημεία κατά την επιστροφή.

    Επιλέξαμε να πάμε από την παραλιακή διαδρομή (δεν μας πρόσθετε παραπάνω χρόνο) μιας και πάντα μια τέτοια διαδρομή έχει καλύτερες εικόνες από έναν αυτοκινητόδρομο.
    Πρώτη μας στάση, διασχίζοντας την Arthur Ravenel Bridge, ήταν το Mount Pleasant waterfront park.
    Στην ουσία βρίσκεται απέναντι από το Charleston και έχεις την ευκαιρία να το δεις και από άλλη οπτική γωνία.

    κατα μήκος της γέφυρας

    bridge.jpg

    από την απέναντι πλευρά

    mount pleasant 1.jpg

    ρεμβάζοντας έξω από το visitor center του Mount Pleasant

    mount pleasant 2.jpg

    Ωραία καθήσαμε αλλά είχαμε πολλές ώρες δρόμου μπροστά μας και πραγματικά έπρεπε να ξεκινήσουμε.
    Σε μικρή απόσταση, 20’ από το πάρκο που βρισκόμασταν, είναι το σπίτι του Charles Pinckney, ιστορικού προσώπου της περιοχής, που το σπίτι του συγκαταλέγεται στη λίστα με τα εθνικά πάρκα.
    Έχουμε πάθει μια εμμονή με τα εθνικά πάρκα και όσα βρίσκονται σε ακτίνα που μπορούμε να τα επισκεφθούμε, χωρίς να μας βγάζουν πολύ από το δρόμο μας, σίγουρα θα πάμε.

    pinckney 1.jpg

    pinckney 2.jpg

    pinckney 3.jpg

    Αχ αυτές οι κουνιστές καρέκλες στα μπαλκόνια τους! Είναι παντού και είναι τόσο μα τόσο τέλειες.

    Τις συγκεκριμένες τις απόλαυσα για λίγο…

    Η ώρα περνούσε και δεν έπρεπε να καθυστερήσουμε άλλο, συνεχίσαμε λοιπόν τη διαδρομή και επόμενη στάση θα ήταν η Myrtle beach.

    Το πλάνο δεν ήταν να καθήσουμε πολύ εκεί και ο καιρός δεν μας επέτρεψε να καθήσουμε σχεδόν καθόλου. Είχε αρχίσει να φυσάει πολύ και να ψιχαλίζει.
    Ορισμένοι βέβαια που ήταν ήδη εκεί από το πρωί δεν φάνηκαν να πτοούνται.

    myrtle beach 1.jpg

    myrtle beach 2.jpg

    Η αλήθεια είναι πως δεν ήταν αρκετά welcoming για τα δικά μας γούστα, έτσι επιλέξαμε να συνεχίσουμε τη διαδρομή της επιστροφής.
    Και κάπως έτσι ολοκληρώθηκε αυτό το πολύ όμορφο ταξίδι μας.

    Η αίσθηση που μας άφησε, άκρως ικανοποιητική και ομόφωνα καταλήξαμε πως οπωσδήποτε πρέπει να ξαναπάμε.
    Το Charleston το χαρήκαμε αρκετά αλλά στη Savannah δημιουργήθηκαν πολλές εκκρεμότητες, που πρέπει να καλυφθούν μελλοντικά οπωσδήποτε.

    Εξαιρετικές πόλεις, μαγευτικός Νότος!

    Μπορεί κούπες Starbucks σε αυτό το ταξίδι να μην αποκτήσαμε γιατί τις είχαμε ήδη, αλλά σίγουρα πολλές νέες εικόνες και γεύσεις προστέθηκαν στη συλλογή μας!!

    Μέχρι το επόμενο, καλά ταξίδια σε όλους!
     
    #8
  9. silversurfer

    silversurfer Moderator

    Μηνύματα:
    1.935
    Likes:
    2.621
    Επόμενο Ταξίδι:
    Μάλτα
    Ονειρεμένο Ταξίδι:
    Γύρος Του Κόσμου