Βραζιλία ΒΡΑΖΙΛΙΑ- Ακολουθώντας το "Μονοπάτι του Χρυσού"

varioAthens

Member
Μηνύματα
5.506
Likes
8.043

Rio de Janeiro III & μια νύχτα στην φαβέλα (α.σ.υ.ν.ό.δ.ε.υ.τ.ο.ι)

Η μέρα ξημέρωσε ηλιόλουστη και άκρως καλοκαιρινή... δηλαδή ιδανική για να επισκεφθούμε τα πιο εμβληματικά αξιοθέατα του Ριο, τον "Χριστό Λυτρωτή" (Cristo Redentor) και τον "Λόφο της Ζάχαρης" (Sugarloaf).

Τα εισιτήρια και για τα 2 αξιοθέατα τα κλείσαμε την προηγούμενη μέρα και αφού είχαμε βεβαιωθεί ότι ο καιρός θα ήταν καλός, χωρίς σύννεφα-ομίχλη-βροχή.
Το ιδανικό είναι να περιμένεις μέχρι τελευταία στιγμή για να κλείσεις τα εισιτήρια σου ώστε να έχεις τσεκάρει τον καιρό.. Πολύ συχνά, νωρίς το πρωί, υπάρχει ομίχλη ειδικά στο υψόμετρο που βρίσκεται ο "Χριστός", οπότε είναι κρίμα να φτάσεις μέχρι εκεί και να είναι καλυμμένος από σύννεφα και ομίχλη.

Εάν ο καιρός είναι καλός και ο ουρανός ανέφελος καλό είναι να πας πολύ νωρίς για να προλάβεις τα πλήθη των τουριστών. Εμείς ήμασταν εκεί ήδη στις 7.50 αλλά και πάλι τους instagramers δεν τους γλυτώσαμε. Τι φανταχτερά ρούχα, τι styling, τι μαλλί & μακιγιάζ υπερπαραγωγή...απορώ από τι ώρα σηκώθηκαν για όλη αυτή την προετοιμασία.
Μπήκαμε στο τραινάκι που σε ανεβάζει στην κορυφή του βουνού Corcovado. Η διαδρομή μέσα από την τροπική βλάστηση του Εθνικού Πάρκου Tijuca (το μεγαλύτερο αστικό πάρκο παγκοσμίως) είναι πολύ όμορφη και δεν καταλαβαίνεις πώς περνάει το 20λεπτο. Στο τέλος της διαδρομής είχαμε να ανέβουμε απλώς μερικά σκαλιά και φτάσαμε στον "Χριστό Λυτρωτή !
Πραγματικά δεν ξέρω τι είναι πιο συγκινητικό... το ίδιο το άγαλμα ή η ανυπέρβλητη θέα του Ριο από τόσο ψηλά? Ή μήπως το γεγονός ότι βρίσκεσαι σε ένα από τα "7 Σύγχρονα Θαύματα" στην άλλη άκρη του κόσμου?

Το σίγουρο είναι ότι νιώθεις έκσταση και μόνο που βρίσκεσαι στην σκιά του. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ το Ριο ντε Τζανέϊρο χωρίς τον "Χριστό Λυτρωτή". Στέκει εκεί σχεδόν 100 χρόνια και είναι σαν να αγκαλιάζει όλη την πόλη, σαν να σκύβει πάνω από όλους τους κατοίκους ανεξαιρέτως προστατεύοντάς τους. Είναι το κοινό σημείο αναφοράς για όλους, από τις φαβέλες μέχρι τις προνομιούχες περιοχές, αφού όπου και να σταθείς στην πόλη είναι ορατός από παντού.

Στην βάση του αγάλματος του Χριστού υπάρχει ολόκληρο παρεκκλήσι όπου γίνονται γάμοι και βαπτίσεις. Πετύχαμε 2 βαπτίσεις και παρακολουθήσαμε για λίγο το μυστήριο, με την κατάνυξη των παρευρισκόμενων να είναι διάχυτη.
Στο μεταξύ η κατάσταση είχε αρχίσει να γίνεται αφόρητη από την ζέστη και την πολυκοσμία... ήταν πια ώρα να φύγουμε.


IMG_9654.jpeg



IMG_9833.jpeg



Επόμενη στάση οι Βοτανικοί Κήποι και το Πάρκο Lage.
Αφού περιηγηθήκαμε στους Βοτανικούς Κήπους που είναι μια πραγματική όαση ηρεμίας και δροσιάς μέσα στην μεγαλούπολη, καταλήξαμε στο La Plage Cafe PLage Café (plagecafe.com.br)
Πρόκειται για ένα πανέμορφο καφέ, αποικιοκρατικής αρχιτεκτονικής, που βρίσκεται μέσα στο Πάρκο Lage και έχει φανταστική θέα στο Corcovado και τον "Χριστό τον Λυτρωτή". Η αναμονή ήταν πολύ μεγάλη αλλά άξιζε τον κόπο ένας καφές σε αυτό το μαγευτικό περιβάλλον.


IMG_0063_jpg.jpeg



IMG_9956_jpg.jpeg



Η συνέχεια της ημέρας προέβλεπε το δεύτερο εμβληματικό αξιοθέατο της πόλης, το Sugarloaf (Pão de Açúcar). Αξίζει να πάει κανείς εκεί για να δει το ηλιοβασίλεμα και μετά την πόλη φωτισμένη την νύχτα. Βέβαια, την ίδια ιδέα με εμάς είχαν μερικές εκατοντάδες τουρίστες ακόμα, οπότε η ταλαιπωρία ήταν τεράστια.
Ατελείωτη ουρά για να πάρεις το 1ο τελεφερίκ από Praia Vermelha για Morro da Urca. Ακόμα πιο ατελείωτη ουρά για το 2ο τελεφερίκ από Morro da Urca για την κορυφή του Sugar Loaf. Nομίζω χρειαστήκαμε γύρω στην 1,5 ώρα. Όταν τελικά φτάνεις πάνω όμως η θέα σε αποζημιώνει.
Κάτσαμε στο πολύ ωραίο Clássico Beach Club – Urca (classicobeachclub.com) όπου απολαύσουμε το ηλιοβασίλεμα χωρίς να είμαστε στοιβαγμένοι σαν τους κινέζους στην Σαντορίνη. Μείναμε μέχρι που νύχτωσε πια για τα καλά και είδαμε όλο το Ριο φωτισμένο.


IMG_0162_jpg.jpeg



IMG_0289.jpeg



IMG_0330_jpg.jpeg



IMG_3316.jpeg



Για το κατέβασμα οι αναμονές ήταν ακόμα χειρότερες από το ανέβασμα... χρειαστήκαμε ένα 2ωρο μέχρι να κατέβουμε. Ο δόλιος ο Εmmanuel μας περίμενε στωικά και με το χαμόγελο στα χείλη ενώ έπρεπε να τον έχουμε αποδεσμεύσει ήδη 1-2 ώρες πριν. Mας πήγε στο ξενοδοχείο, ανανεώσαμε το ραντεβού μας για την επόμενη μέρα, μας ρώτησε αν θα κάνουμε κάτι το βράδυ, απαντήσαμε όχι γιατί ήμασταν κομμάτια και αποχαιρετηθήκαμε.

Ωστόσο, μιας και ήταν Σάββατο άρχισε να "τρώγομαι": "καλά μέσα θα μείνουμε?"
Ήξερα ότι οι περισσότερες σχολές samba στο Ριο λειτουργούν και ως clubs το βράδυ με ζωντανή μουσική και χορό, δηλαδή κάτι σαν τις σχολές salsa που έχουμε πολλές κι εδώ στην Ελλάδα. Ήξερα επίσης ότι συνήθως λειτουργούν μόνο Σάββατο βράδυ. Οπότε ή θα πηγαίναμε εκείνο το βράδυ ή δεν θα ξαναείχαμε άλλη ευκαιρία.
Μου ήρθε αναλαμπή λοιπόν και λέω αποφασιστικά στο φάμιλυ: "Λοιπόν, αφήνουμε σακίδια και πάμε για clubbing". Παρά την τεράστια κούραση που είχαμε δεν μπήκαμε ούτε για ντους εκείνη την στιγμή μην τυχόν και νυστάξουμε και δεν πάμε πουθενά. Ούτε τα κινητά μας δεν φορτίσαμε για να μην καθυστερήσουμε, άλλωστε είχαμε 50%.

Είχα κάνει και έρευνα (τρομάρα μου) και είχα καταλήξει σε μία που μου φάνηκε ωραία, original και ξεκινούσε από σχετικά νωρίς, γύρω στις 21.30, οπότε θεώρησα ότι είναι μια χαρά δεδομένου ότι είχαμε και τα παιδιά μαζί.
Πήραμε ταξί συγκεκριμένης εταιρείας όπως μας είχε συμβουλεύσει ο Emmanuel και ξεκινήσαμε.
Στην αρχή ήταν όλα μια χαρά, μας πήγαινε ο άνθρωπος παραλία-παραλία, γνωστές περιοχές, μετά άρχισε να πηγαίνει προς τα ενδότερα της πόλης αλλά από διαδρομές που δεν τις είχαμε κάνει με τον Emmanuel, δηλαδή μη τουριστικές. Οι γειτονιές άρχιζαν να αλλάζουν, η φάτσα του husband από ανέμελη άρχισε να γίνεται ανήσυχη, η δική μου φάτσα παρέμενε ηλιθιωδώς χαρούμενη γιατί δεν ήθελα να παραδεχτώ ότι έχω κάνει βλακεία. Και τι βλακεία...επική!

Γιατί τι μας είχε πει ο Emmanuel?
3 πράγματα μας είχε πει ο χριστιανός... ΤΡΙΑ!
1) "ΜΗΝ πάτε βράδυ στο Tijuca"
2) "ΜΗΝ πάτε βράδυ σε φαβέλα"
3) "ΜΗΝ πάτε στη βόρεια πλευρά της πόλης γιατί είναι η πιο επικίνδυνη".
Και στο γκουγκλάρισμα που έκανα μέσα στο ταξί να δω πού στο καλό είναι η περιοχή Αndarai όπου πηγαίναμε διαβάζω το εξής:
"Andarai is a favela. It is located in the north zone of the city, near the Tijuca Forest"

Bingo!!! ΤΡΙΑ ήταν αυτά που ΔΕΝ έπρεπε να κάνουμε και τα είχα πετύχει ΟΛΑ! 3 στα 3!

 
Last edited by a moderator:

go2dbeach

Member
Μηνύματα
5.972
Likes
9.394
Επόμενο Ταξίδι
Λατινική Αμερική
Ταξίδι-Όνειρο
Λατινική Αμερική
Ωωωωω Τέλεια!
Πριν από μερικούς μήνες είχα βρει εισιτήρια για Ριο με 500 ευρώ και δεν ξέρω γιατί δεν τα έκλεισα.
Παραμένει πολύ ψηλά στα μέρη που θέλω να πάω, οπότε περιμένω με αγωνία τη συνέχεια :)
 

varioAthens

Member
Μηνύματα
5.506
Likes
8.043
Ωωωωω Τέλεια!
Πριν από μερικούς μήνες είχα βρει εισιτήρια για Ριο με 500 ευρώ και δεν ξέρω γιατί δεν τα έκλεισα.
Παραμένει πολύ ψηλά στα μέρη που θέλω να πάω, οπότε περιμένω με αγωνία τη συνέχεια :)
Αχ δεν ειναι μονο το Ριο... στις παραλιες του Ιλα Γραντε και του Παρατυ ξαναβρηκα τον 25χρονο παραλιοπληκτο εαυτο μου :surf1:
 

go2dbeach

Member
Μηνύματα
5.972
Likes
9.394
Επόμενο Ταξίδι
Λατινική Αμερική
Ταξίδι-Όνειρο
Λατινική Αμερική
Αχ δεν ειναι μονο το Ριο... στις παραλιες του Ιλα Γραντε και του Παρατυ ξαναβρηκα τον 25χρονο παραλιοπληκτο εαυτο μου :surf1:
Ωχ μη μου λες τέτοια! Μην αργήσεις τη συνέχεια! Και φωτογραφίες ε?
 

varioAthens

Member
Μηνύματα
5.506
Likes
8.043
Mια φορά κι έναν καιρό ήταν οι Bandeirantes.
Αυτοί ήταν Πορτογάλοι εξερευνητές και τυχοδιώκτες που τον 17ο αιώνα ξεκίνησαν από το Sao Paulo να εξερευνήσουν το αχαρτογράφητο εσωτερικό της Βραζιλίας. Αναζητούσαν χρυσό, πολύτιμους λίθους, σκλάβους και ακόμα περισσότερη γη για το πορτογαλικό στέμμα.
Στις αποστολές τους, που κρατούσαν μήνες, υποδούλωσαν πολλούς αυτόχθονες, κατέκτησαν εδάφη και ανακάλυψαν χρυσό και διαμάντια στα βουνά του Minas Gerais (Μινάς Ζεράις).

Στη συνέχεια, αυτά τα "καλόπαιδα" οι Πορτογάλοι υποχρέωσαν τους σκλάβους να φτιάξουν ορυχεία στο Minas Gerais και να κάνουν τις εξορύξεις του χρυσού και των διαμαντιών, με σκοπό να τα στέλνουν στην Πορτογαλία.
Πώς όμως θα μετέφεραν τα πολύτιμα “λάφυρα” από τα βουνά μέχρι τις ακτές της Βραζιλίας όπου θα τα φόρτωναν στα πλοία? Έβαλαν τους σκλάβους να φτιάξουν ΚΑΙ δρόμο.

Έτσι, φτιάχτηκε η “Estrada Real” (ο "Βασιλικός Δρόμος") που αρχικά συνέδεε το Οuro Preto με το λιμάνι του Paraty. Αυτό ήταν το "παλιό μονοπάτι" ενώ αργότερα προστέθηκαν κι άλλα (ένα που έφτανε στο Ρίο και τα υπόλοιπα που συνέδεαν τα χωριά του Minas Gerais μεταξύ τους).

H Estrada Real αποτελεί μια ιστορική διαδρομή-"βουτιά" στο παρελθόν της Βραζιλίας και παρουσιάζει μεγάλο ταξιδιωτικό ενδιαφέρον.
Αποφασίσαμε να την εντάξουμε στο ταξίδι μας και να ακολουθήσουμε κι εμείς την διαδρομή που ακολουθούσε τότε ο χρυσός: από τα ορυχεία στα βουνά του Minas Gerais και μέσω της ενδοχώρας να καταλήξουμε στο Παρατύ.

Βέβαια, για να είναι όλοι ευχαριστημένοι στην οικογένεια, αναγκάστηκα (μετά λύπης μου) να αφαιρέσω χωριά από το Minas Gerais ώστε να μπουν στο πρόγραμμα και παραλίες (για τους έφηβους), οι Καταρράκτες (για τον husband) και φυσικά το Ρίο (κατά γενική απαίτηση).

Το ταξίδι στην Βραζιλία ήταν δύσκολο να οργανωθεί και γιατί δεν έβρισκα πολλές πληροφορίες για όλα τα μέρη που θέλαμε, και γιατί μιλάμε για τεράστιες αποστάσεις, και γιατί είναι τα πάντα πολύ πολύ ακριβά. Οπότε χρειάστηκε έξτρα προσπάθεια για να τα συμπεριλάβουμε όλα και να τα φέρουμε στα μέτρα μας.
Για παράδειγμα ο Αμαζόνιος, που είναι πολύ ψηλά στο bucket list μου, έφυγε με συνοπτικές διαδικασίες λόγω δυσθεώρητου κόστους και των πολλών ημερών που απαιτούσε.
Για τα υπόλοιπα, επιστρατεύθηκε, μέσω γνωστών μας, κόσμος και κοσμάκης στην Βραζιλία για να μας βοηθήσει... πήρε φωτιά το WhatsApp και όσο μιλάγαμε μαζί τους τόσο πιο πολύ μας εντυπωσίαζε η ζεστασιά, η ευγένεια και η φιλικότητα αυτού του λαού.

IMG_8004.jpeg
 
Last edited:

varioAthens

Member
Μηνύματα
5.506
Likes
8.043
Μετά κόπων και βασάνων φτιάξαμε ένα ενδεικτικό πρόγραμμα.
Για φάση "οδηγός/ξεναγός", πρακτική που μας έχει βολέψει αφάνταστα σε προηγούμενα ταξίδια μας, ούτε λόγος στην Βραζιλία. Μιλάμε για απίστευτη ακρίβεια: τιμές που ξεκινάνε από 300USD/άτομο/μέρα.
Ωστόσο, προέκυψε από το πουθενά μια απίστευτη βοήθεια.

Ο husband έχει έναν συνάδελφο στην Ισπανία, τον Oriol που είναι υπεύθυνος για τον τομέα της Λατινικής Αμερικής και κάθε 1,5-2 μήνες βρίσκεται στο Sao Paulo λόγω της δουλειάς. Με αυτόν μιλάνε σχεδόν κάθε μέρα τηλεφωνικώς και υπάρχει αμοιβαία συμπάθεια. Σε μία από τις συζητήσεις τους, ενώ μιλούσαν για τα καλοκαιρινά τους σχέδια, ανέφερε ο husband στον Oriol ότι προγραμματίζουμε την Βραζιλία αλλά δυσκολευόμαστε να βρούμε ξενοδοχεία, μεταφορές, ξεναγό (τουλάχιστον για το Ρίο τον θέλαμε οπωσδήποτε)... εκείνη την στιγμή ο Oriol δεν είπε τίποτα, αλλά μετά από 3-4 μέρες επανήλθε με πολύ ευχάριστα νέα: "αν πηγαίνατε Sao Paulo θα μπορούσα να βοηθήσω περισσότερο αλλά δυστυχώς δεν πάτε εκεί, ούτε για Ιγκουασού-Παρατύ-Ίλα Γκράντε γνωρίζω κάποιον ΑΛΛΑ κανόνισα αν θέλετε να πάτε στο Ρίο στο ξενοδοχείο που συνεργάζομαι ,να έχετε έκπτωση ενώ στο Μπέλο Οριζόντε υπάρχει φίλος πολύ καλού μου φίλου που θα χαρεί να σας φιλοξενήσει. Επίσης, ο ίδιος παράλληλα με την κανονική δουλειά του κάνει ως 2η δουλειά τον ξεναγό και οδηγό. Αν βάλετε τις βενζίνες, μετά χαράς να σας πάει από Μπέλο Οριζόντε στο Μινάς Ζεράις κι από εκεί Παρατύ, εάν είναι Σαββατοκυριάκο".
Δεν το πιστεύαμε!
Στο σπίτι του ανθρώπου δεν δεχτήκαμε να μείνουμε, αλλά η προοπτική να πάμε παρέα την διαδρομή Μπέλο Οριζόντε-Μινάς Ζεράις-Παρατύ ήταν σαν μάννα εξ' ουρανού.

Αναθαρρήσαμε και στρωθήκαμε στην δουλειά. Επικοινωνία με τον φίλο του φίλου, ονόματι Harrold, επικοινωνία με το ξενοδοχείο στο Ριο, αναζήτηση εσωτερικών πτήσεων-ξενοδοχείων κ.λ.π. ... ούτε καταλάβαμε πότε έφτασε η μέρα της αναχώρησης και ένα ωραίο μεσημέρι του Ιουλίου απογειωθήκαμε από το Ελ. Βενιζέλος για το τεράστιο ταξίδι 3 πτήσεων, 18 ωρών στον αέρα, 26 ωρών συνολικά στα αεροδρόμια και τελικό προορισμό το Iguazu.

IMG_7390.jpeg
 
Last edited:

varioAthens

Member
Μηνύματα
5.506
Likes
8.043
Iguazu I

Kαθώς το αεροπλάνο αρχίζει να κατεβαίνει με κατεύθυνση το αεροδρόμιο του Foz Iguazu αυτό που βλέπεις είναι μια ατελείωτη καταπράσινη πεδιάδα που την διασχίζει ο ποταμός Iguazu. Μάταια κολλήσαμε όλοι πάνω στα παράθυρα ψάχνοντας να δούμε το σημείο που ο ποταμός πέφτει σχηματίζοντας τους διάσημους καταρράκτες. Έπρεπε να κάνουμε λίγη υπομονή ακόμα για να τους δούμε.

Είχαμε κανονίσει με το που θα φτάναμε στο Foz να επισκεφθούμε την βραζιλιάνικη πλευρά, κατευθείαν από το αεροδρόμιο. Έτσι κι αλλιώς η βραζιλιάνικη δεν απαιτεί τόσες ώρες περιήγησης όσες η αργεντίνικη πλευρά.
Είχαμε βρει έναν ταξιτζή από το trip advisor (που εκτελούσε και χρέη tour operator, όπως οι περισσότεροι στο Foz απ' ότι κατάλαβα) ο οποίος θα μας παραλάμβανε από το αεροδρόμιο, θα μας μετέφερε στο Πάρκο (θα κράταγε τις χειραποσκευές μας στο αυτοκίνητο για να μην τις σέρνουμε) και μετά θα μας πήγαινε και στο ξενοδοχείο. Μ' έναν σμπάρο 4 τρυγόνια.

Παρά τις 3 πτήσεις, τις αναμονές στα αεροδρόμια και την έλλειψη ύπνου, είχαμε πολλή ενέργεια και καλή διάθεση που έγινε ακόμα καλύτερη όταν βρήκαμε τον άνθρωπό μας, έναν συμπαθέστατο και πάρα πολύ χαμογελαστό τύπο, η καλύτερη πρώτη εντύπωση για τους βραζιλιάνους.

Φτάσαμε στο Πάρκο μεσημέρι. Κατεβαίνοντας από το αυτοκίνητο, το πρώτο που ακούσαμε ήταν ο ήχος... και αμέσως μετά είδαμε το θαύμα! Απίστευτο θέαμα!

Ένιωσα το ίδιο δέος που έβλεπα κάποτε στα μάτια του μπαμπά μου όταν μίλαγε για το Ιγκουασού. Δεινός ταξιδευτής και κοσμογυρισμένος μας έλεγε πάντα ότι η πιο δυνατή ταξιδιωτική του εμπειρία ήταν όταν στάθηκε απέναντι από τους Καταρράκτες. Για να μας τονίσει δε, το πόσο μεγαλειώδεις είναι δεν παρέλειπε κάθε φορά να μας αναφέρει την περιβόητη φράση "Poor Niagara" που είχε πει χαρακτηριστικά η Έλινορ Ρούσβελτ όταν τους είχε πρωτοαντικρύσει.
Και κάπως έτσι μαγικά, ήταν σαν να ένιωσα την παρουσία του μπαμπά μου ξανά δίπλα μου παρόλο που τον έχω χάσει...

Στην βραζιλιάνικη μεριά, παίρνεις ένα μονοπάτι που έχεις τους Καταρράκτες συνεχώς απέναντί σου. Δεν χορταίναμε το θέαμα καθώς περπατούσαμε και ειδικά έτσι όπως έλουζε ο μεσημεριανός ήλιος το τοπίο με ένα ζεστό χρυσαφένιο χρώμα.
Κάποια στιγμή, στο τέλος της διαδρομής φτάνεις πια δίπλα στους Καταρράκτες, τόσο δίπλα που είναι σαν να έχει πιάσει δυνατή βροχή.
Ανεβήκαμε στην γέφυρα που υπάρχει και ήταν σαν να αιωρούμασταν ανάμεσα στους Καταρράκτες και το κενό.
Ο θόρυβος ήταν εκκωφαντικός και φυσικά γίναμε μούσκεμα από την απίστευτη ορμή του νερού.

Μετά από ώρα πήραμε τον δρόμο της επιστροφής για το αυτοκίνητο, κι αυτό γιατί θα έκλεινε πια το Πάρκο.
Ευτυχώς φτάσαμε γρήγορα στο ξενοδοχείο μιας και είχαμε κλείσει ένα εκεί κοντά, και όχι στην πόλη.
Προτιμήσαμε την απομόνωση και την ερημιά. Και η αλήθεια είναι ότι ήταν πολύ όμορφη εμπειρία το να βρίσκεσαι μέσα στην απόλυτη ησυχία της νυχτερινής φύσης και να βλέπεις τον έναστρο ουρανό πίνοντας την πρώτη καϊπιρίνια το ταξιδιού.

IMG_6787.jpeg
IMG_6797.jpeg
IMG_6802.jpeg
IMG_6806.jpeg

IMG_2880.jpeg
 
Last edited:

go2dbeach

Member
Μηνύματα
5.972
Likes
9.394
Επόμενο Ταξίδι
Λατινική Αμερική
Ταξίδι-Όνειρο
Λατινική Αμερική
Υπερθέαμα οι καταρράκτες! Όσες φωτο και να δεις, ότι κι αν σου διηγηθούν, φαντάζομαι το να βρεθείς εκεί είναι απερίγραπτο!
 

varioAthens

Member
Μηνύματα
5.506
Likes
8.043
Υπερθέαμα οι καταρράκτες! Όσες φωτο και να δεις, ότι κι αν σου διηγηθούν, φαντάζομαι το να βρεθείς εκεί είναι απερίγραπτο!
Ισχυει! Και φαντασου οτι η αλλη πλευρα (της Αργεντινης) μου φανηκε ακομα πιο εντυπωσιακη.
 

ANASTAPAP

Member
Μηνύματα
211
Likes
1.117
Ταξίδι-Όνειρο
ΟΠΟΥ ΠΕΤΑΕΙ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ..
Iguazu I

Kαθώς το αεροπλάνο αρχίζει να κατεβαίνει με κατεύθυνση το αεροδρόμιο του Foz Iguazu αυτό που βλέπεις είναι μια ατελείωτη καταπράσινη πεδιάδα που την διασχίζει ο ποταμός Iguazu. Μάταια κολλήσαμε όλοι πάνω στα παράθυρα ψάχνοντας να δούμε το σημείο που ο ποταμός πέφτει σχηματίζοντας τους διάσημους καταρράκτες. Έπρεπε να κάνουμε λίγη υπομονή ακόμα για να τους δούμε.

Είχαμε κανονίσει με το που θα φτάναμε στο Foz να επισκεφθούμε την βραζιλιάνικη πλευρά, κατευθείαν από το αεροδρόμιο. Έτσι κι αλλιώς η βραζιλιάνικη δεν απαιτεί τόσες ώρες περιήγησης όσες η αργεντίνικη πλευρά.
Είχαμε βρει έναν ταξιτζή από το trip advisor (που εκτελούσε και χρέη tour operator, όπως οι περισσότεροι στο Foz απ' ότι κατάλαβα) ο οποίος θα μας παραλάμβανε από το αεροδρόμιο, θα μας μετέφερε στο Πάρκο (θα κράταγε τις χειραποσκευές μας στο αυτοκίνητο για να μην τις σέρνουμε) και μετά θα μας πήγαινε και στο ξενοδοχείο. Μ' έναν σμπάρο 4 τρυγόνια.

Παρά τις 3 πτήσεις, τις αναμονές στα αεροδρόμια και την έλλειψη ύπνου, είχαμε πολλή ενέργεια και καλή διάθεση που έγινε ακόμα καλύτερη όταν βρήκαμε τον άνθρωπό μας, έναν συμπαθέστατο και πάρα πολύ χαμογελαστό τύπο, η καλύτερη πρώτη εντύπωση για τους βραζιλιάνους.

Φτάσαμε στο Πάρκο μεσημέρι. Κατεβαίνοντας από το αυτοκίνητο, το πρώτο που ακούσαμε ήταν ο ήχος... και αμέσως μετά είδαμε το θαύμα! Απίστευτο θέαμα!

Ένιωσα το ίδιο δέος που έβλεπα κάποτε στα μάτια του μπαμπά μου όταν μίλαγε για το Ιγκουασού. Δεινός ταξιδευτής και κοσμογυρισμένος μας έλεγε πάντα ότι η πιο δυνατή ταξιδιωτική του εμπειρία ήταν όταν στάθηκε απέναντι από τους Καταρράκτες. Για να μας τονίσει δε, το πόσο μεγαλειώδεις είναι δεν παρέλειπε κάθε φορά να μας αναφέρει την περιβόητη φράση "Poor Niagara" που είχε πει χαρακτηριστικά η Έλινορ Ρούσβελτ όταν τους είχε πρωτοαντικρύσει.
Και κάπως έτσι μαγικά, ήταν σαν να ένιωσα την παρουσία του μπαμπά μου ξανά δίπλα μου παρόλο που τον έχω χάσει...

Στην βραζιλιάνικη μεριά, παίρνεις ένα μονοπάτι που έχεις τους Καταρράκτες συνεχώς απέναντί σου. Δεν χορταίναμε το θέαμα καθώς περπατούσαμε και ειδικά έτσι όπως έλουζε ο μεσημεριανός ήλιος το τοπίο με ένα ζεστό χρυσαφένιο χρώμα.
Κάποια στιγμή, στο τέλος της διαδρομής φτάνεις πια δίπλα στους Καταρράκτες, τόσο δίπλα που είναι σαν να έχει πιάσει δυνατή βροχή.
Ανεβήκαμε στην γέφυρα που υπάρχει και ήταν σαν να αιωρούμασταν ανάμεσα στους Καταρράκτες και το κενό.
Ο θόρυβος ήταν εκκωφαντικός και φυσικά γίναμε μούσκεμα από την απίστευτη ορμή του νερού.

Μετά από ώρα πήραμε τον δρόμο της επιστροφής για το αυτοκίνητο, κι αυτό γιατί θα έκλεινε πια το Πάρκο.
Ευτυχώς φτάσαμε γρήγορα στο ξενοδοχείο γιατί είχαμε κλείσει ένα εκεί κοντά, και όχι στην πόλη.
Προτιμήσαμε την απομόνωση και την ερημιά. Η αλήθεια είναι, όμως, ότι ήταν πολύ όμορφα να βρίσκεσαι μέσα στην απόλυτη ησυχία της νυχτερινής φύσης και να βλέπεις τον έναστρο ουρανό πίνοντας την πρώτη καϊπιρίνια το ταξιδιού.

View attachment 451000 View attachment 451001 View attachment 451002 View attachment 451003
View attachment 451004
Καλημέρα!πολύ ωραία η περιγραφή σου και οι εικόνες που μας μεταφέρεις,ελπίζω να βρεθούμε στην επερχόμενη κοπή της πίτας και να μου δώσεις tips,καθώς θα βρεθώ εκεί(καλως εχόντων)το Σεπτέμβριο..
 

varioAthens

Member
Μηνύματα
5.506
Likes
8.043
Καλημέρα!πολύ ωραία η περιγραφή σου και οι εικόνες που μας μεταφέρεις,ελπίζω να βρεθούμε στην επερχόμενη κοπή της πίτας και να μου δώσεις tips,καθώς θα βρεθώ εκεί(καλως εχόντων)το Σεπτέμβριο..
Σε ευχαριστω πολυ. Πολυ ευχαριστως σε ο,τι μπορω να βοηθησω! Με το καλο να πας!

Υ.Γ. κοβουμε πιτα;;; 😯
 

Εκπομπές Travelstories

Τελευταίες δημοσιεύσεις

Booking.com

Στατιστικά φόρουμ

Θέματα
33.231
Μηνύματα
884.399
Μέλη
38.919
Νεότερο μέλος
ArgiroPappa

Κοινοποιήστε αυτή τη σελίδα

Top Bottom